‫خانم؟
‫برگر.
‫خب...
‫واگن ۲۶۰۰...
‫بله؟
‫غیبش زده.
‫صفرصفر، جواب بده...
‫الو. صدام رو می‌شنوید؟
‫من ادوارد دیل هستم. ‫مدیر مرکز کنترل شبکه.
‫با کی داریم صحبت می‌کنیم؟
‫انگلیسی. بلدی انگلیسی حرف بزنی؟
‫بله، یه کم انگلیسی بلدم.
‫من کلارا برگر هستم ‫از مرکز کنترل.
‫می‌شه با راننده صحبت کنم لطفاً؟
‫الان داری با من حرف می‌زنی. ‫متوجهی؟
‫بله.
‫خب، کلارا، گوش کن چی می‌گم.
‫این قطار دزدیده شده.
‫خب. بیشتر از ۲۰۰ ‫مسافر تو این قطار هستن.
‫اگه دقیقاً کاری که می‌گم رو انجام ندی، ‫جونشون رو به خطر می‌اندازی.
‫می‌فهمی یعنی چی؟
‫بله، فـ... فکر کنم بفهمم.
‫این چه شیطانیه؟
‫ببخشید.
‫- شما کی هستی؟ ‫- سوال نپرس. فقط گوش کن.
‫می‌تونی این کار رو بکنی، کلارا؟
‫بله، داریم گوش می‌دیم.
‫با پلیس صحبت کن.
‫من یه مردی رو می‌خوام. ‫اسمش جان بیلی براون هست.
‫معذرت می‌خوام، می‌شه تکرار کنید؟
‫جان...
‫جان بیلی براون.
‫تو آلمانه.
‫دولت می‌دونه کجاست. ‫بهشون بگو پیداش کنن.
‫کلارا؟
‫- کلارا! ‫- بله، سعی می‌کنم.
‫نه. کلارا، نباید سعی کنی. ‫به فکر مسافرها باش.
‫دقیقاً همون کاری که می‌گم رو انجام می‌دی، ‫سریع هم انجامش می‌دی.
‫اگه این کار رو بکنی، به کسی صدمه نمی‌رسه.
‫باشه؟
‫باشه. با پلیس تماس می‌گیریم.
‫همون‌جا بمون. و لطفاً به کسی صدمه نزن.
‫سلام؟ می‌تونم کمکتون کنم؟
‫صبر کنید، لطفاً. نمی‌تونید برید پایین...
‫انگار آقای نلسون جای بهتری ‫برای رفتن پیدا کرده.
‫چی... اینو فراموش نکنید.
‫واقعاً فکر می‌کنی این عکس ‫چیو به ما نشون می‌ده، خانم تاچر؟
‫سم معتقده این تصویر نشون می‌ده ‫که اون فراری،
‫جان بیلی براون در آلمانه.
‫و به نظر من این عکس می‌تونه هر کسی باشه.
‫- خب، من فقط فکر می‌کنم... ‫- اولیویا، یه نصیحت بهت می‌کنم.
‫از قدیمی‌ترهات عبرت بگیر و برای این مرد ‫کم‌ترین کار ممکن رو انجام بده.
‫آقای نلسون توی چاهی افتاده ‫که تماماً خودش کنده.
‫این «جان بیلی براون» دیگه کیه؟
‫تا جایی که می‌دونیم، ‫یه مجرم بریتانیاییه. یه فراری.
‫آهان.
‫و اون کسی که دنبالشه، ‫همون هواپیماربا، اونم بریتانیاییه؟
‫بله.
‫کسی با سازمان اطلاعات بریتانیا صحبت کرده؟
‫به همه‌ی آژانس‌ها هشدار داده شده.
‫ولی باید سریع عمل کنیم. ‫جون آدم‌ها به طور جدی در خطره.
‫جدی‌تر از گروه‌ موسیقی دخترم که ‫دارن بتهوون رو سلاخی می‌کنن؟
‫همه‌ی ایستگاه‌ها رو دارن تخلیه می‌کنن. ‫ولی الان ساعت شلوغیه.
‫خدا کنه این بدترین اتفاقی باشه ‫که امروز می‌افته.
‫که همه‌ی مردم رو از کار و زندگی بندازیم.
‫داریم رو موضوع کار می‌کنیم.
‫خب، رئیس پلیس تو راهه.
‫بیاید قبل از اینکه برسه، ‫اوضاع رو سر و سامون بدیم.
‫خانم برگر...
‫نمی‌فهمم...
‫کلارا.
‫آخرین چراغی که قطار ازش رد شد؟ ‫روتس راتهاوس؟
‫بله، ولی بعدش...
‫غیب شد.
‫خط یو۵ رو تخلیه کنید. ‫همه‌ی قطارها و ایستگاه‌ها.
‫همین الان.
‫بقیه‌تون. مکس، خط یو۸. سابین؟
‫سابین، خط یو۷.
‫و الی آخر.
‫همه‌ی قطارها رو نگه می‌داریم،
‫ولی کل شبکه رو از کار نمی‌اندازیم.
‫نمی‌خوایم وحشت عمومی راه بیفته.
‫کلارا.
‫اگه دوباره باهات تماس گرفت، بهم خبر بده.
‫کجا می‌ری؟
‫برم قطار غیب‌شده‌ت رو پیدا کنم.
‫کجاییم؟
‫راستش نمی‌دونم.
‫جورج؟
‫درست نفس می‌کشی؟
‫ربکا نوشیدنیش بهت داده.
‫آقا، مگه تقصیر اون نیست که ‫قطار وایساده؟
‫ممنون، ربکا. خیلی لطف کردی.
‫- ما اینجا گیر افتادیم، نه؟ ‫- نه. به زودی راه می‌افتیم.
‫- همش پنج دقیقه‌ست که وایسادیم. ‫- نُه دقیقه‌ست.
‫باید باهاشون حرف بزنی.
‫چی؟ من؟ نه.
‫نه. نه، نه، نه. اونا... ‫اونا گروگان‌های تو هستن.
‫تو راننده‌ای. ‫توقع دارن صدای تو رو بشنون.
‫همه چی خیلی راحت‌تر پیش می‌ره...
‫اگه نفهمن چه خبره. باشه؟
‫بهم اعتماد کن.
‫تو شبکه‌های اجتماعی مترو خبری نیست.
‫بریم از یکی بپرسیم؟
‫مطمئنم چیزی نیست.
‫آقای راننده باید بهمون خبر می‌داد.
‫شایدم خانم باشه.
‫داشتم فکر می‌کردم که ‫چطوره بیخیال موزه بشیم
‫و مستقیم بریم سراغ تور پیاده‌روی؟
‫باشه، هر چی تو بگی.
‫شال‌گردنت رو می‌خوای؟
‫- شال‌گردنم؟ ‫- اوهوم.
‫می‌خواستم دست خودت بمونه.
‫خیلی ممنونم.
‫بوی تو رو می‌ده.
‫آقا؟ آقا، اون... اون چی می‌گه؟
‫خب، واسه همینه که باید ‫آلمانی تمرین می‌کردی.
‫واقعاً؟
‫به دلیل مشکلات فنی مداوم در خدمات،
‫این قطار قادر به توقف در ‫تمام ایستگاه‌ها نمی‌باشد.
‫فعلاً پشت چراغ قرمز نگه داشتیم.
‫به زودی دوباره حرکت می‌کنیم.
‫خیلی عالی بود.
‫سم، کجایی؟
‫گوش کن، می‌دونم این همه راه رو از لندن اومدی،
‫ولی هفته‌ها طول کشید تا این جلسه رو هماهنگ کنم.
‫هر وقت تونستی زنگ بزن، باشه؟
‫با نلسون چطور پیش رفت؟
‫نیومد سر قرار.
‫لابد بهانه‌ی خوبی داره.
‫کل مترو تاخیر داره. ‫انگار یه جور حادثه‌ی تروریستی شده.
‫مرکز کنترل، ‫واگن ۲۶۳۷ هستم. چه خبره؟
‫قطارت رو تخلیه کن. یه دستوره.
‫و دیگه روی این کانال نیا.
‫خانم‌ها و آقایان، ‫این ایستگاه بسته است.
‫لطفاً به سمت نزدیک‌ترین خروجی برید.
‫هوا خیلی سرده، ‫ولی برلین شهریه که می‌شه پیاده توش گشت.
‫و به زودی دوباره راه‌ می‌افتیم.
‫بعید می‌دونم.
‫چرا؟
‫چه خبر شده؟
‫شنیدم یکی از راننده‌ها ‫بدجوری به مشکل خورده.
‫تو همین خط؟
‫خب، همه چی آماده‌ست...
‫حرکت کن.
‫باشه.
‫اون چیه؟
‫لعنتی.
‫اوتو؟
‫این آلارم ترمز اضطراریه.
‫یکی کشیدتش. ‫تا ریست نشه نمی‌تونیم حرکت کنیم.
‫چرا آلارم رو کشیدن؟ چرا؟
‫چون از ایستگاه‌ها رد شدم.
‫دقیقاً، خب؟
‫مشکل خودته. یه جوری درستش کن.
‫چون اگه قبل از اینکه پیدامون کنن ‫قطار رو راه نندازی، کارمون تمومه.
‫هی.
‫با کسی حرف نزن.
‫باشه.
‫نه، جدی می‌گم، باشه؟ فقط یادت باشه ‫چی به مرکز کنترل گفتم.
‫اگه مردم دقیقاً همون کاری که می‌گم رو انجام بدن، ‫کسی آسیب نمی‌بینه.
‫باشه.
‫با هیچ‌کس حرف نزن.
‫ادوارد دیل، مدیر شبکه.
‫روز بخیر. ‫چه بلایی سر این قطار اومده؟
‫خط یو۵ رو بستیم و ‫بقیه‌ی شبکه رو هم در حالت انتظار گذاشتیم.
‫خوبه.
‫فقط چند تا ایستگاه دیگه تو این خط مونده.
‫مگه تا کجا می‌تونه بره، نه؟
‫بله.
‫اصلاً می‌دونید قطار کجاست، آقای دیل؟
‫این نقشه خیلی ساده‌سازی شده. ‫در واقعیت، اون پایین...
‫یه هزارتوئه.
‫کی باهاش در تماس بوده؟
‫کلارا برگر.
‫- روز بخیر. ‫- سلام.
‫از این جور اتفاقات زیاد برات پیش می‌آد؟
‫هفته‌ی دوممه که اینجا کار می‌کنم.
‫پس بیا ببینیم این مرد چی واسه گفتن داره.
‫صبر کن، صبر کن. این یکی رو دیدی؟
‫طوری نیست. داری کار درست رو می‌کنی. ‫نگران نباش.
‫آلارم اضطراری؟
‫آره. البته. ‫بابت اون معذرت می‌خوام.
‫- آفرین، جورج. ‫- خفه شو، ربکا.
‫- آقا، الان بهم گفت خفه شو. ‫- بسه دیگه، ربکا! تمومش کن!
‫- تمومش کن. ‫- تقصیر جورجه.
‫- ما که اصلاً کاری نکردیم. ‫- بسه دیگه!
‫برید کنار. ‫بذارید راننده کارش رو بکنه.
‫- همین الان! فهمیدی؟ ‫- کالین.
‫هی، راننده؟
‫چرا وایسادیم؟
‫- هی؟ ‫- همه چی ردیفه، رفیق.
‫- همین الان آلارم رو ریست کرد. ‫- هیچ‌چی ردیف نیست، رفیق.
‫بعضی از ماها کار و زندگی داریم.
‫هی، راننده؟
‫مطمئنم به زودی راه می‌افتیم.
‫ببین، بعضی از ماها ‫شغل واقعی داریم، می‌فهمی؟
‫واگن ۲۶۰۰، مرکز کنترل صحبت می‌کنه.
‫پلیس‌ها اینجا هستن. ‫آماده‌ی حرف زدنن.
‫ببخشید، راننده؟
‫همه چی مرتبه؟
‫داری خون‌ریزی می‌کنی.
‫جدی می‌گم، چه بلایی سر صورتت اومده؟
‫بله؟
‫صورتت؟
‫صفرصفر، جواب بده.
‫صورتت زخم شده.
‫اینو لازم داری؟
‫در کابینت... باز بود.
‫ممنون.
‫راننده چی؟
‫می‌تونیم باهاش حرف بزنیم؟
‫اوتو، اونجایی؟
‫صفرصفر، جواب بده.
‫انگار صدات می‌کنن.
‫صفرصفر، چرا جواب نمی‌دی؟
‫بله. شاید بد نباشه با من بیای
‫- تا تو این کار کمکم کنی؟ ‫- من؟
‫- اوهوم. ‫- اونا چشون شده؟
‫آره.
‫با آرزوی سفری خوش برای شما.
‫چی گفت؟
‫- نمیدونم. ‫- آقا، چی گفت؟
‫صفرصفر، صدام رو می‌شنوی؟
‫چرا جواب نمی‌دی؟
‫بگو، می‌شنوم.
‫- کدوم دکمه رو بزنم؟ این؟ ‫- این یکی.
‫باشه.
‫خب...
‫من ایدا وینتر هستم.
‫رئیس پلیس فدرال در برلین.
‫با کی دارم صحبت می‌کنم؟
‫امروز فقط یه اسم اهمیت داره.
‫اونم جان بیلی براون هست.
‫کجاست؟
‫جوابت رو می‌دیم.
‫در این بین، حداقل می‌تونی ‫بهم بگی حال راننده خوبه یا نه؟
‫کسی از مسافرها زخمی شده؟
‫فعلاً حالشون خوبه. ‫فقط چیزی که می‌خوام رو برام ردیف کنید.
‫قول می‌دم هر کاری از دستمون بربیاد ‫برای پیدا کردنش انجام می‌دیم.
‫خب، بذار کمکت کنم.
‫اون همین‌ جا تو آلمانه.
‫ردش رو بزنید و برام مدرک بفرستید.
‫اگه بگی کی هستی، مطمئنم می‌تونیم
‫- خیلی سریع یه راه‌حلی پیدا کنیم. ‫- موقعیت دقیقش رو می‌خوام وگرنه ملت می‌میرن.
‫اون اینجا چی کار می‌کنه؟
‫- داریم حرکت می‌کنیم. ‫- چه عجب.
‫آره.
‫دیدی؟ همه چی ردیفه.
‫لوکاس؟ لوکاس؟
‫راه افتادیم.
‫این خوبه، مگه نه؟ ‫همونیه که می‌خواستی.
‫آره.
‫مرکز کنترل و پلیس هم،
‫دارن هر کاری که خواستی رو انجام می‌دن.
‫آره.
‫پس چرا هنوز مردم رو تهدید می‌کنی؟
‫وقتی پول رو گرفتی می‌دونستی عاقبتش چیه.
‫فقط امیدوارم لازم نشه کسی صدمه ببینه.
‫منم همین‌طور.
‫- سلام. ‫- تو برام گل فرستادی؟
‫گل؟ نه.
‫یه سری گل رسیده.
‫واسه مارشا نلسون. بدون فرستنده.
‫من نبودم. داشتم فکر می‌کردم
‫- که برات گل بفرستم ولی... ‫- نه. اون...
‫منظورم اون نبود.
‫صبر کن. مارشا نلسون.
‫کار سم بوده؟
‫بعید می‌دونم.
‫ما ماه‌هاست که حرف نزدیم.
‫خب، شاید واسه همین داره برات گل می‌فرسته.
‫شاید.
‫امروز همه‌ش به فکرتم.
‫قبلاً بهت زنگ زدم، ‫ولی در دسترس نبودی.
‫تو کلبه آنتن نمی‌ده، یادت رفت؟
‫اصلاً واسه همین رفتم اونجا.
‫درسته. و مطمئنی اونجا حالت خوبه؟
‫خوبم. اینجا واقعاً آرومه. ‫دقیقاً همون چیزیه که لازم داشتم.
‫زمانی برای فکر کردن.
‫فردا می‌بینمت.
‫آره، باشه. دوستت دارم.
‫دوستت دارم.
‫آقای فیبر.
‫تا جایی که می‌تونستم سریع خودمو رسوندم.
‫نزدیک بود زودتر از من برسی.
‫ببینید، واضحه که پای بریتانیا وسطه‌،
‫ولی این پرونده در حوزه‌ی قضایی شماست.
‫و همون‌طور که به رئیست گفتم،
‫اگه اطلاعاتی باشه که بتونم در میون بذارم، ‫یا تحلیل خاصی داشته باشم،
‫خب...
‫خب، من در خدمتم.
‫صبر کن. اینو من می‌گیرم.
‫کارآگاه بک.
‫تو توالت بود؟
‫بله.
‫[مارکو]
‫سلام، آقای نلسون
‫جان بیلی براون از زمان
‫ماجرای کینگدم ایرلاینز دیده نشده.
‫پس مفقود شده؟
‫بله.
‫ولی تعجب می‌کنم اگه ‫از آلمان سر درآورده باشه.
‫این هواپیمارباتون انگار باهات موافق نیست.
‫هواپیماربای من نیست.
‫ولی بریتانیایی که هست.
‫بله، متاسفانه این موضوع ‫خیلی دایره‌ی جستجو رو محدود نمی‌کنه.
‫خبر خوب اینه که ‫هر کسی از خودش ردی باقی می‌ذاره.
‫پس این مرد هر کسی که باشه، ‫بالاخره هویتش رو می‌فهمیم.
‫اما فعلاً هیچی نمی‌دونیم.
‫درست مثل قطارتون.
‫راستش، شاید هم نه.
‫داره به سمت خط یو۸ می‌ره.
‫یو۸؟ چطور ممکنه؟
‫خانم برگر توضیح می‌دن.
‫می‌بینید کجا خط یو۵ به یو۸ ‫توی الکساندرپلاتز به هم می‌رسن؟
‫- اوهوم. ‫- اینجا نمی‌شه خط عوض کرد.
‫چرا، می‌شه.
‫برای مسافرها بله. ‫اما نه برای یه قطار.
‫اینجا یه تونل تعمیرات قدیمیه.
‫بیست سال پیش سیل اومده بود توش، ‫واسه همین بستنش.
‫سوزن‌های قدیمی ‫درست بعد از روتس راتهاوس هستن،
‫دقیقاً همون‌ جایی که قطار غیب شد.
‫- اینجاست. ‫- پس داره مسیر خودش رو می‌سازه؟
‫بعدش کجا می‌ره؟
‫باید کل شبکه رو تخلیه کنیم.
‫همین الان تو فکرشیم. داریم آخرین قطارها ‫رو از مسیرش خارج می‌کنیم.
‫خوبه.
‫ببخشید، این حوزه‌ی تخصصی من نیست.
‫اما گفتید قطارها رو از مسیرش خارج می‌کنید؟
‫ببخشید، شما آخرین نفرات هستید...
‫لطفاً برید بیرون.
‫همین بود. همشون رفتن. ممنون.
‫قابل توجه همه‌ی مدیرهای ایستگاه.
‫لطفاً برای کمک به تخلیه به الکساندرپلاتز برید.
‫فهمیدم مرکز. من میام. ‫خط یو۵، درسته؟
‫نه، یو۸.
‫گراهام.
‫- تاچر. ‫- قضیه‌ی مترو؟
‫آره. هر وقت تونستیم به بخش سیاسی گزارش می‌دیم.
‫باشه. فقط سریع بگو، ‫شهروند بریتانیایی هم درگیر شده؟
‫- بیخیال، خودت که روال رو می‌دونی. ‫- حتماً یه ربطی داره
‫وگرنه شما مهره‌های امنیتی همه با هم ‫اونجا جمع نمی‌شدید.
‫خیلی خب. فقط در همین حد بگم که ‫فعلاً گزارشی از قربانی بریتانیایی نداریم.
‫لندن پشت خط منتظره.
‫خیلی خب، همگی. بیاین شروع کنیم.
‫باشه، کلارا.
‫طبق متن پیش برو.
‫ما تمام حرف‌های بین تو و قطار رو می‌شنویم...
‫و اگه لازم شد دخالت می‌کنیم.
‫متوجه شدی؟
‫متوجه شدم.
‫خوبه.
‫این‌ طوری تحریک کردنش ریسک بزرگیه.
‫اگه در حال حرکت باشه ریسکش بیشتره. ‫این‌طوری کنترل اوضاع دست ما می‌مونه.
‫زمان می‌خریم.
‫اوناهاش، خودشه.
‫آفرین.
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- نگاه کن.
‫جدی؟
‫کلارا، فکر می‌کردم با هم کنار اومدیم.
‫همین‌ طوره.
‫پس داری چه غلطی می‌کنی؟
‫قطارِ جلویی‌ت خراب شده.
‫داریم سعی می‌کنیم جابه‌جاش کنیم.
‫بذار آمار بگیرم ببینم ‫کار تیم مهندسی چقدر طول می‌کشه.
‫نیروهای ویژه تا ۱۵ دقیقه‌ی دیگه می‌رسن.
‫اگه کورکورانه واحدهای مسلح رو بفرستیم پایین،
‫جون مسافرها رو به خطر می‌اندازیم.
‫باشه. نیروها رو مستقر کنید.
‫اما تا من نگفتم درگیر نمی‌شن.
‫آقای فیبر...
‫۱۵ دقیقه. همین‌قدر وقت داری ‫یه چیز دندان‌گیر درباره‌ی این یارو دستم بدی.
‫بله، درسته. فهمیدم.
‫بریم.
‫به سمت الکساندرپلاتز.
‫بهشون چی بگیم؟
‫خب، همون دروغ‌هایی رو بهشون می‌گیم ‫که به خودمون دارن می‌گن.
‫بگو.
‫«یه قطار جلوتر مسیر رو بسته؟»
‫انتظار دارن چقدر از این اراجیف رو باور کنیم؟
‫اون چیه؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- اون. اونجا. اون درگاه؟
‫چیزی نیست. یه اتاقک سوییچینگ هست.
‫اتاقِ تمام کلیدها و این‌جور چیزها.
‫و دوربین‌ها؟
‫بله.
‫اما به ایستگاه و بیرون تو خیابون راه داره،
‫- پس می‌تونیم از اونجا بریم و... ‫- نه. ما جایی نمی‌ریم، اوتو.
‫بی‌سیم دستی همراهت داری؟
‫باشه.
‫می‌تونی حواست به دوچرخه‌م باشه؟ ‫می‌خوام برم با راننده حرف بزنم.
‫چی؟ چرا؟
‫چون یکی داره دروغ می‌گه.
‫باشه. باید بتونیم از اینجا ‫کل ایستگاه رو ببینیم.
‫خوبه.
‫خانم‌ها و آقایان، ‫این ایستگاه بسته است.
‫لطفاً به سمت نزدیک‌ترین خروجی برید.
‫آهای.
‫سلام، راننده؟
‫ببین. حق با تو بود.
‫هیچ‌ کی اونجا نیست.
‫اینو می‌خوای؟
‫کلارا، درباره‌ی قطار بهم دروغ گفتی.
‫نه.
‫مهندس‌ها اونجا هستن.
‫ولی ده دقیقه‌ی دیگه یا همین حدود ‫طول می‌کشه.
‫نه، هیچ مهندسی در کار نیست، هست؟
‫هوم؟ زیر قرارت زدی.
‫وینتر رو وصل کن.
‫وینتر هستم.
‫می‌دونم داری چی کار می‌کنی.
‫باعث می‌شی ملت کشته بشن.
‫هر کاری از دستمون برمیاد ‫برای جابه‌جایی قطار انجام می‌دیم.
‫دیگه بهم دروغ نگو.
‫خواهش می‌کنم با ما حرف بزن. ‫می‌خوایم کمکت کنیم.
‫بذار مسافرها برن.
‫تا چیزی که می‌خوام رو نگیرم، نمیشه.
‫گوش کن. داریم پیگیری می‌کنیم.
‫وقتی باهام صادق نیستی ‫چرا باید به حرفت گوش بدم؟
‫اون قطار رو جابه‌جا کن.
‫اینم از زمان خریدنمون...
‫هنوزم می‌تونیم تمومش کنیم.
‫خبر جدیدی برام نداری، مگه نه؟
‫همون‌طور که گفتم، این پرونده با شماست. ‫من فقط برای پشتیبانی اینجام.
‫هی؟ چرا به ما دروغ می‌گید؟
‫هی!
‫سلام؟
‫چرا دوباره وایسادیم؟
‫قبلاً اعلام کردم.
‫لطفاً برگرد سر جات بشین.
‫مگه اون یارو انگلیسیه قرار نبود راه رو باز کنه؟
‫من وینتر هستم، رئیس پلیس.
‫حق با توئه. داریم توی تونل نگه‌ت می‌داریم.
‫داریم روی خواسته‌هات کار می‌کنیم،
‫اما نمی‌تونیم سلامت گروگان‌هات رو به خطر بندازیم.
‫گروگان؟
‫بکس، این یکی رو چک کن. ‫خیلی خوبه. جدی می‌گم.
‫سلیقه‌م کاملاً کلاسیکه.
‫- آره. ‫- مثل اوایلِ اِمینم.
‫تو آدم باهوشی هستی، خب؟
‫اوضاع رو از اینی که هست سخت‌تر نکن!
‫با من در نیفت. بشین سر جات.
‫میگم اوضاع داره از کنترل خارج می‌شه.
‫اون آدمی که دنبالشی ارزش این همه دردسر رو داره؟
‫آره، داره. حالا همون‌ جا بمون.
‫خیلی خب، وینتر، به بن‌بست خوردیم.
‫معطل کردن من اصلاً خوب نیست.
‫فقط می‌خوام همه سالم بمونن.
‫خب، اون قطار رو جابه‌جا کن.
‫بهت که گفتم. ‫نمی‌تونم آدم‌های بیشتری رو به خطر بندازم.
‫خب، دقیقاً همین کار رو کردی.
‫و وقتی مردم شروع کنن به مردن ‫تقصیر توئه.
‫دو دقیقه با الکساندرپلاتز فاصله داریم.
‫آماده باشید.
‫الان اولویتمون عوض شده. ‫اگه اینجا بمونیم، کارمون تمومه.
‫اینو در بیار. کمربندت رو باز کن.
‫دستات رو بیار جلو.
‫بیار جلو!
‫چیکار می‌کنی؟ نمی‌فهمم.
‫نگهش دار.
‫چرا؟ توش چیه؟
‫توش چیه؟
‫این دیوونگیه. می‌خوای باهاش چی کار کنی؟
‫اوتو، اگه تو نقشت رو بازی کنی، ‫منم نقشم رو بازی می‌کنم.
‫باشه؟
‫هی.
‫حرکت اضافی نکن.
‫چرا؟
‫تو این چیه؟
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫خیلی خب، وینتر، یه مسافر رو می‌فرستم ‫روی سکوی بعدی.
‫یه کیف سامسونت همراهشه.
‫باشه.
‫توی کیف چیه؟
‫اگه تا ساعت ۱۱ صبح قطار رو جابه‌جا نکنی،
‫خودت می‌فهمی.
‫پس حالا دیگه تهدید می‌کنه ‫که غیرنظامی‌های بی‌گناه رو منفجر می‌کنه.
‫وقتشه کلکش رو بکَنیم.
‫نمی‌خواستم قضیه بالا بگیره.
‫اگه جسارت نباشه، باید بگم که
‫دیگه کار از کار گذشته.
‫رسیدیم به الکساندرپلاتز.
‫بیا، بابی همین الان پیام داد. ‫«نمی‌شه سوار مترو شد.
‫به‌خاطر حادثه امنیتی.»
‫چی گفتی؟
‫دوستم... آره دوستم پیام داد. ‫گفت نمی‌تونه سوار مترو بشه
‫چون انگار یه جور حادثه امنیتی پیش اومده.
‫چیز دیگه‌ای نگفته
‫پس در واقع خبر دیگه‌ای ندارم که بهتون بدم.
‫باشه.
‫می‌ری روی سکو. اینو جوری می‌گیری
‫تا جایی که ممکنه توی دیدِ دوربین‌ها باشه.
‫ما همین‌جا می‌مونیم و نگاهت می‌کنیم.
‫می‌تونی انجامش بدی، فردی؟
‫هوم؟
‫مگه چاره‌ی دیگه‌ای هم دارم؟
‫آره.
‫می‌تونی اینجا بمونی ‫و جون ۲۰۰ نفر رو به خطر بندازی.
‫یا می‌تونی بری اون پایین ‫و فقط جون خودت رو به خطر بندازی.
‫اگه چیزی که می‌خوای رو بهت ندن چی؟
‫فقط باید مطمئن بشیم که آماده‌ایم.
‫متوجهم که اطلاعات مهمی داری.
‫بله.
‫درسته. بله.
‫فکر کنم یکی رو توی قطار می‌شناسم. ‫یه شهروند بریتانیایی.
‫مسائل مربوط به دوستان و خانواده رو ‫باید از طریق سفارت پیگیری کنی.
‫من از طرف سفارتم.
‫باشه. خب، من فعلاً
‫درگیر پاسخ اطلاعاتی بریتانیا هستم.
‫پس دیگه خودتون می‌دونید؟
‫که رباینده کیه؟
‫ادامه بده.
‫اوناهاش، اون مسافره‌ست، کیف دستشه.
‫داری یه آدم بی‌گناه رو به کشتن می‌دی.
‫نه، تو داری می‌دی.
‫قطار رو راه بنداز.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫این ایستگاه بسته است.
‫لطفاً به سمت نزدیک‌ترین خروجی برید.
‫یعنی همین‌جوری بذاریم این یارو دود بشه بره هوا؟
‫شاید بهتر باشه فقط قطار رو جابه‌جا کنیم.
‫تنها گزینه‌مون حمله است.
‫بفرستیدشون داخل.
‫عملیات رو شروع کنید.
‫دریافت شد.
‫مسافر رویت شد.
‫اثری از هدف نیست.
‫وینتر، می‌دونم داری چیکار می‌کنی.
‫اگه آدمات یه قدم دیگه بیان توی ایستگاه، ‫همه‌چی تمومه.
‫چطوری داره می‌بینه؟
‫صدام رو داری؟
‫عقب‌نشینی کنید.
‫برگردید.
‫ببخشید؟
‫داریم این ایستگاه رو تخلیه می‌کنیم.
‫وایسید.
‫همون‌جا بمونید.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫این دیگه کیه؟ وینتر؟
‫خب، اون کیه؟
‫اون یکی از مدیرهای ایستگاهه.
‫فکر کردم اونجا رو قرنطینه کردیم!
‫وینتر، داری جون آدم‌ها رو به خطر می‌اندازی.
‫اون زن رو از اونجا ببرید بیرون.
‫داریم روش کار می‌کنیم.
‫کمکم کنید.
‫اینو از من دور کنید.
‫چرا؟ مگه اون تو چیه؟
‫تکون نخور. بمب همراهشه!
‫چی؟
‫حواستون به اون باشه، ‫من می‌رم سراغ اون زنه.
‫تصمیمت چیه، وینتر؟
‫صفرصفر.
‫تو اسم منو می‌دونی، ولی من اسمتو نمی‌دونم.
‫سعی نکن با من مذاکره کنی.
‫اسمش سمه.
‫اسمش سم نلسونه. ‫داری با اون حرف می‌زنی.
‫خواهش می‌کنم.
‫کمکم کنید.
‫تکون نخور!
‫بیا اینجا.
‫بیا پیش من.
‫خواهش می‌کنم این کار رو نکن،
‫سم.
‫این چه وضعیه؟
‫اسمت سمه، مگه نه؟
‫اونجایی؟
‫سم، اونجایی؟
‫سم، خواهش می‌کنم.
‫ما می‌دونیم کی هستی، می‌تونیم حلش کنیم.
‫بیا، بیا، بیا. حرکت کنید.
‫نرید.
‫همه با من بیاید. عقب‌نشینی کنید.
‫اونجایی؟
‫سم، خواهش می‌کنم، اونجایی؟
‫سم؟
‫۴۵ ثانیه.
‫کمک کنید!
‫کمک!
‫۳۰ ثانیه.
‫نمی‌خواستم این کار رو بکنم.
‫[نقص فنی]
‫مترجم: مریم سهرابی