‫- لوکاس؟ ‫- چیه؟
‫چی میشه اگه فقط باهاش حرف بزنیم؟
‫اون گذاشت نوزاده بره. ‫شاید بذاره بقیه بچه‌هام برن.
‫میخوای چیکار کنی؟ ‫همین‌طوری بری پیشش و ازش بپرسی؟
‫باید یه کاری بکنیم.
‫بیخیالش شو. چرا می‌خوای تحریکش کنی؟
‫منظورت چیه؟ ‫اینا بچه‌ان. نباید اینجا باشن.
‫- چی؟ یعنی ما باید باشیم؟ ‫- بیخیال. منظورش این نبود.
‫فکر می‌کنن از ما سرترن.
‫فقط دارم میگم اونا بچه‌ان.
‫- منم میگم پرسیدن عیب نداره. ‫- هی.
‫فکر کنم از مرحله پرسیدن گذشتیم.
‫یه چیزی همراهشه.
‫تو کیفشه. نمی‌تونم...
‫درست نمی‌بینمش.
‫سلام، سم.
‫کاروان حدود نیم ساعت دیگه ‫می‌رسه به خیابون برگمن.
‫هی!
‫- برو، فقط ادامه بده. ‫- سم؟
‫لعنت. گندش بزنن.
‫یکی از اینا زیر قطار دیده بودم.
‫- وصل بود به بمب‌ها. ‫- سم، همه چی رو به راهه؟
‫اگه چاشنی باشه، باید بگیریمش.
‫نه، نه، نه، نه. ‫چرا باید اوضاع رو بدتر کنیم؟
‫من نه تفنگ دیدم نه چاقو. هیچی.
‫حتمأ تفنگ داره.
‫- بدون اون که نمی‌تونست این کار رو بکنه. ‫- تو دیدیش؟
‫تو دیدی؟
‫نه، چون مسلح نیست. ‫خودشم تنهاست.
‫ما هم این پشت کلی آدمیم.
‫اگه همه با هم یکی بشیم، ‫اگه سلاح داشتیم، شانس داشتیم.
‫گفت که بمب گذاری شده، باشه؟
‫اگه چاشنی رو بکشه چی؟
‫اگه بمب اونجا باشه، ‫باید قبل از اینکه اون اتفاق بیفته
‫- بریم سراغش. ‫- لطفأ از این طرف بیاید.
‫همه چی درست میشه.
‫می‌تونی چراغ‌ها رو ‫از اینجا خاموش کنی، درسته؟
‫- سم، اونجایی؟ ‫- بله.
‫- یعنی کل قطار رو؟ ‫- آره.
‫سم؟ جواب بده.
‫هر وقت آماده بودم باهات حرف می‌زنم.
‫باشه، فقط می‌خواستیم تایید کنیم
‫که همه چی برای تحویل ‫طبق برنامه پیش میره.
‫دلیلی داشتی که فکر کنی ‫این‌طوری پیش نمیره؟
‫- نه. ‫- نه؟ خب، خوبه.
‫پس یه قراری گذاشتیم. مزاحم نشید ‫تا وقتی برسیم به برگمن، باشه؟
‫- من میرم اون بالا. ‫- منم میام.
‫شاید من بتونم برم باهاش حرف بزنم؟
‫- کالین، به فکر بچه‌ها باش. ‫- هستم. تو پیششون بمون.
‫چطوره یه کم دیگه صبر کنیم؟
‫به اندازه کافی صبر کردیم.
‫باشه. یه دقیقه.
‫چی؟
‫از همین الان یه دقیقه،
‫کلید رو بزن.
‫اوتو، یه دقیقه.
‫بهش فکر کنید. ‫نوزاد رو گذاشت بره.
‫اگه همه‌مون همین عقب بمونیم،
‫مطمئنم که می‌ذاره ‫بقیه‌مون هم پیاده شیم.
‫ببخشید.
‫چرا بچه‌ها باید اینجا باشن؟
‫میشه بذاری برن؟
‫لطفا؟
‫همه‌تون به زودی پیاده میشید. باشه؟
‫چرا داری این کار رو می‌کنی، مرد؟
‫لازم نیست بدونی.
‫حالا بشین سر جات.
‫چرا بهم نمیگی چه خبره ‫تا بعدش من بشینم.
‫همون‌طور که گفتم زود تموم میشه.
‫هی، وایسا!
‫کمک!
‫لعنت!
‫تموم شد.
‫مترجم: مریم سهرابی
‫ممنون که ردیفش کردی، زهرا. ‫می‌دونم کار راحتی نبوده.
‫آره، از صف ناهار بل‌مارش ‫کشیدنش بیرون،
‫پس شک نکن که حسابی سگ‌اخلاقه.
‫بیا دیگه.
‫من پشت شیشه می‌مونم.
‫اگه منو ببینه قاطی می‌کنه.
‫باشه.
‫بچرخ.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫بگردینش.
‫چیزی پیدا نمی‌کنی، خب؟ ‫من مسلح نیستم. تفنگ ندارم.
‫می‌دونستم.
‫چی همراهشه؟
‫فقط یه رادیو جیبی و کلید.
‫نه، نه.
‫قطار رو نگه دار.
‫- به حرفشون گوش نده، اوتو. ‫- وایسا. وایسا.
‫اوتو به حرفشون گوش نده.
‫- یا خدا. ‫- خفه شو.
‫قطار رو نگه دار.
‫اوتو!
‫نه، نه. ما باید...
‫- باید ادامه بدیم. ‫- نه نه، مشکلی نیست. مسلح نیست.
‫قطارربایی تموم شد.
‫همه‌مون پیاده میشیم، ‫پس بهتره قطار لعنتی رو نگه داری.
‫لطفأ.
‫- بیایید بریم. ‫- نمی‌خوای این کار رو بکنی.
‫خفه شو! دیگه از اراجیفت خسته شدم.
‫من میرم بقیه رو بیارم.
‫نه، نه. اگه کسی از این قطار بره بیرون، ‫همه‌تون می‌میرید.
‫اگه کسی پیاده شه، ‫مواد منفجره منفجر میشه.
‫راست میگه.
‫- این بمب‌های لعنتی کجان؟ ‫- زیر قطار.
‫اگه باور نمی‌کنی، خودت ببین.
‫باشه. اوتو، اوتو. نشونشون بده.
‫هی، هی، هی.
‫صد کیلو سدیم کلرات ‫و شکر که با سمتکس تقویت شده.
‫پزشک قانونی همه چی رو ‫از آپارتمان بمب‌ساز تحلیل کرده،
‫همین‌طور بقایایی که من پیدا کردم.
‫الان باید گزارش کامل دستتون باشه.
‫وای خدای من.
‫چاشنی این بمب‌ها رو ‫میشه از راه دور متوقف کرد؟
‫نه. سیستم هیچ ارتباط بیرونی نداره.
‫اگه منو بفرستید زیر قطار، ‫شاید یه شانسی داشته باشم وگرنه...
‫باشه، ولی یکی مثل سم چطوری ‫با همچین بمب‌سازی آشنا شده؟
‫سوال خوبیه، خانم تاچر.
‫اجازه بده...
‫پلیسی چیزی هستی؟
‫بی‌کی‌اِی (پلیس جنایی).
‫اینجا پاتوقته؟
‫آلمانی من در حد «نوشیدنی تموم شده» ‫و «نسیه نمی‌دیم» هستش.
‫اگه اینجا بوده باشه، ‫یادت می‌مونه دیگه، درسته؟
‫زیاد چهره آدما یادم نمی‌مونه.
‫پس مشتری ثابتی، نه؟
‫اصلاً اینو اینجا دیدی؟
‫فکر کنم دیروز.
‫چه ساعتی؟
‫حدود ۷.
‫اونجا نشسته بود...
‫با یه مرد بریتانیایی دیگه.
‫بریتانیایی؟
‫آره.
‫یه جورایی تیپِ افسرا بود.
‫یه کم... از خود راضی.
‫منو کجا می‌بری؟
‫کسی نیست؟
‫شما دو تا احمق قرار بود ازم محافظت کنین،
‫اون وقت وسط روز داریم ول می‌گردیم.
‫سه ماهه همین بساطه.
‫امیدوارم این یارو روانیه‌ ‫ببندتت به ریل.
‫جدی میگم، لنگ، ‫کدوم گوری داریم میریم، ها؟
‫مرکز کنترل...
‫۲۷ دقیقه تا خیابون برگمن فاصله داریم.
‫غیرفعالشون کن.
‫- همین الان. ‫- نمی‌تونم.
‫نه، تو حتمأ یه چاشنی یا ماشه‌ای چیزی داری.
‫ندارم. حتی نمی‌دونم چند تا هستن.
‫منظورت چیه که نمی‌دونی؟
‫چه خبره؟
‫کجا داری جیم میشی؟
‫دیگه از اراجیفت خسته شدم!
‫حرفمو نمی‌فهمی، باشه؟
‫کنترلش دست من نیست.
‫داری چی میگی؟
‫مجبورم کردن این کار رو بکنم.
‫- کی؟ ‫- نمی‌دونم کی.
‫می‌دونی چیه؟ ‫فرقی نمی‌کنه کی باشه.
‫فقط اینو میدونم که اگه اوضاع ‫اون‌طوری که می‌خوان پیش نره،
‫قطار رو منفجر می‌کنن.
‫شاید یک یا دو سه نفرتون پیاده شید، ‫ولی بقیه...
‫ولی اگه به حرفم گوش بدید...
‫می‌تونم از این مخمصه نجاتتون بدم.
‫هنوز خبری از قطار نشد؟
‫نه، از وقتی نگه داشتن خبری نیست.
‫از این وضع خوشم نمیاد.
‫باید با نلسون حرف بزنی.
‫شنیدی که چی گفت. ‫تا برگمن هیچ تماسی نباشه.
‫از کجا مطمئنی اصلا میاد اونجا؟
‫ما یه قراری داریم.
‫الو؟
‫اگه نمی‌تونی تضمین کنی ‫که موقع تحویل اونجاست،
‫پس باید کاروان رو متوقف کنی.
‫نباید با تو حرف بزنم.
‫چرا باید همچین کاری بکنم؟
‫گوش کنید چی میگم. این کاریه که باید بکنیم.
‫اونا باید باور کنن ‫که من هنوز قطارربا هستم.
‫- خب هستی دیگه. ‫- نه نیستم.
‫مجبورم کردن این قطار رو بدزدم،
‫و بهم گفتن که تمام مدت ‫یکی حواسش بهم هست.
‫کی؟ کی داره تماشات می‌کنه؟
‫- همونی که فردی رو کشت؟ ‫- اون فردی رو کشت.
‫- اگه یکی دیگه باشه چی؟ ‫- این چی؟
‫آره، خودِ تو.
‫معلومه که اونم دستش تو کاره.
‫من به کسی آسیب نزدم.
‫خب پس کی زد؟
‫تو حتمأ یه چیزی می‌دونی. ‫همه اینا اون پایین اتفاق افتاد، مگه نه؟
‫- هی. گوش کن، اون فقط راننده‌ست، باشه؟ ‫- دارم با تو حرف می‌زنم!
‫هیچ‌ کدوممون نمی‌خواستیم کسی بمیره.
‫هشت تا بمب.
‫زیر هر واگن دو تا.
‫یا خدا.
‫نمی‌خوای به کسی صدمه برسه؟ ‫راه عجیبی برای نشون دادنش انتخاب کردی.
‫سم، من وینتر هستم، رئیس پلیس.
‫می‌دونم نمیخواستی صدامون رو بشنوی، ‫ولی می‌بینیم که قطار رو نگه داشتی.
‫همه چی رو به راهه؟
‫سم، باید بهم تایید بدی ‫که حال همه خوبه،
‫تا بتونیم عملیات تحویل رو ‫توی خیابون برگمن پیش ببریم.
‫صبر کن. تحویل؟ چه تحویلی؟ ‫داره درباره چی حرف میزنه؟
‫جوابمو بده!
‫باشه. یه مردی هست، خب؟
‫اون یه مجرم کله‌گنده است. ‫تو برلین زندانیه.
‫و کسایی که پشت این ماجرا هستن، ‫همونایی که منو مجبور به این کار کردن،
‫ازم خواستن این قطار رو بدزدم ‫و همه‌تون رو با اون عوض کنم.
‫آهان. پس ما گوشت قربانی هستیم؟
‫بله.
‫پلیس تا وقتی جون کسی در خطر نباشه ‫تن به این معاوضه نمیده.
‫این قراره به ما حس بهتری بده؟
‫سم، حرف بزن.
‫بله.
‫باشه؟ ‫چون اون تا وقتی شما پیاده نشید
‫اون یارو رو تحویل نمیده.
‫پس تو می‌خوای ما همچنان گروگان بمونیم؟
‫این بهترین شانس شما واسه زنده موندنه.
‫ببینید.
‫این واگن ۲۶۰۰ هستش.
‫حدود ۲۰ دقیقه دیگه می‌رسیم ‫به خیابون برگمن.
‫اوتو! حالت خوبه؟
‫سم کجاست؟
‫من اینجام. همه چی طبق برنامه‌ست.
‫وقتی وارد برگمن شدیم،
‫اگه جان بیلی ‌براون اونجا باشه،
‫اون وقت تمام مسافرها از قطار پیاده میشن.
‫سم، خوشحالم اینو می‌شنوم.
‫خوشحالم که دوباره با هم حرف می‌زنیم.
‫گوش کن، اگه دست از فیلم بازی کردن برداری ‫و شروع کنی به کمک کردن،
‫کارهایی هست که می‌تونم انجام بدم.
‫من پشت میله‌های زندانم، کارآگاه.
‫منم همون ‌قدری می‌دونم که تو می‌دونی، ‫که اونم طبق شواهد، هیچی نیست.
‫رد پای گروه‌های سازمان‌یافته ‫همه جای این پرونده هست.
‫فقط می‌خوام بدونم چی شنیدی.
‫درباره اتفاقاتی که توی برلین ‫داره میفته چیزی نشنیدم.
‫پس قبول داری که یه خبرهایی هست؟
‫بیخیال، استوارت، ‫می‌دونم که احمق نیستی.
‫تو الان تو بازداشتی، نه؟
‫می‌تونم با دادستانی حرف بزنم،
‫ببینم می‌تونم شرایطت رو ‫یه کم راحت‌تر کنم یا نه.
‫یه سری امتیازات بیشتر، سلول بزرگ‌تر.
‫و کسی چه می‌دونه، شاید حتی بتونیم ‫چند سالی از حکمت کم کنیم.
‫حتی اگه ماه رو هم برام بیاری، ‫بازم برات سودی نداره.
‫اون بهت میگه.
‫برام عجیبه.
‫کار شماها همینه، مگه نه؟
‫همیشه فقط به فکر نجات خودتونید.
‫و ببین همین طرز فکر به کجا رسوندتت.
‫بیانیه رسمی خیلی کوتاهی منتشر شده،
‫اما حالا متوجه شدیم که ‫عامل این اتفاق یه تبعه بریتانیاست.
‫پلیس فدرال که مدیریت ‫وضعیت اضطراری رو بر عهده داره،
‫از فاش کردن هویت این شخص خودداری کرده...
‫- خوش اومدی. ‫- یا اظهارنظر درباره هرگونه احتمال...
‫زندگی پر زرق و برق یه جاسوس.
‫من و لنگ شش ماه گذشته رو ‫توی این دفتر کار کردیم.
‫شاید تنها دو نفر روی این سیاره باشیم
‫که بیشتر از سم نلسون ‫روی جان بیلی ‌براون قفلی زدیم.
‫اجازه هست؟
‫پس من فقط یه نامه‌رسونم؟
‫از اولش هم گفتم که ‫سم نمی‌تونه پشت تمام این قضایا باشه.
‫حاضرم شرط ببندم که مدرکش ‫یه جایی همون توئه.
‫به...
‫به وینتر گفتی که داری میای؟
‫کسی نیستم که ‫پشت سر بقیه کار انجام میده.
‫مطالب زیادی اینجاست.
‫همون‌طور که گفتم، اون خیلی سمج بود.
‫در عین حال خیلی هم آسیب‌پذیر بود.
‫یه پدر انتقام‌جو که روی مردی ‫که فکر می‌کنه پسرش رو کشته کلید کرده.
‫سم نلسون طعمه خیلی مناسبیه،
‫کشوندنش به برلین ‫تا کارهای کثیف یکی دیگه رو انجام بده.
‫و مدارک دوربین‌های مداربسته قطعه آخر بود.
‫وقتی فهمیدیم بیلی ‌براون اینجاست،
‫به آلمانی‌ها گفتیم تمام مدارک، ‫از جمله دوربین‌ها رو از بین ببرن.
‫این‌ طوری بود که کل پروژه رو ‫دور از چشم بقیه نگه داشتیم.
‫من شخصاً روش نظارت داشتم.
‫اما معلومه که یه نفر تصمیم گرفته ‫یه یادگاری کوچیک واسه خودش نگه داره.
‫کی؟
‫من تمام رابط‌هام رو چک کردم.
‫کسی رو تو برلین می‌شناسی ‫که بتونه کمک کنه؟
‫یه نفر هست.
‫خوبه.
‫ردیفش کن و بیا بفهمیم ‫کی اونو واسه نلسون فرستاده.
‫زمان تقریبی رسیدن ۷ دقیقه.
‫این یارو دیگه کیه؟
‫همون کسی که قراره با ما معاوضه بشه.
‫میگم، لابد خیلی کله‌گنده‌ست ‫که ارزشش اندازه صدها نفر از ماست.
‫فکر کنم یه توضیح بهمون بدهکاری.
‫اون کیه؟
‫تو حتماً می‌دونی.
‫مطمئناً بهت گفته.
‫چرا داری سعی می‌کنی کسی رو آزاد کنی ‫که پسرت رو کشته؟
‫چون اونا مادرش رو گروگان گرفتن.
‫و اونو هم می‌کشن،
‫مگه اینکه دقیقاً همون کاری رو بکنم که میگن.
‫حالا دیگه می‌دونید.
‫خب؟
‫باشه، ولی اون فقط یه نفره.
‫ما اینجا خیلی زیادیم.
‫ولش کن.
‫خیلی خب. ‫بعداً برمی‌گردیم و درستش می‌کنیم.
‫فعلاً دور از چشم بمونه.
‫دیگه چیکار می‌تونستیم بکنیم؟
‫نگه‌ش دار همین بالا و نذار از چیزی بو ببره، ‫این چیزی بود که اونا گفتن.
‫[دنیل اوفارل]
‫فردا می‌تونه به پلیس بگه ‫هر چی دیده فقط بارون و گوسفند بوده،
‫و دو تا کشاورز خوش‌تیپ.
‫داری میری دیگه؟
‫نه، فقط یه کم قدم میزنم.
‫مثل اینکه اون مزاحمت رو دک کردی.
‫آره. انگار همین‌ طوره.
‫خب، به سلامت.
‫آره.
‫اون چقدر اونجا بود؟
‫نمی‌دونم...
‫فکر می‌کردم برگشته خونه.
‫آلیسدیر.
‫لعنتی.
‫اونا می‌خوان من این قضیه رو تموم کنم. ‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫بستگی به خودت داره، رفیق. ‫من که جای دیگه‌ای واسه رفتن ندارم.
‫درسته.
‫بعد از این، بقیه عمرت رو ‫برمیگردی به همون زندان بل‌مارش،
‫و تا وقتی که دهنت قرصه،
‫هیچ ‌کدوممون نمی‌تونیم چیزی رو عوض کنیم.
‫آره خب، زندگی همینه دیگه.
‫اما واسه لوئیس زندگی این ‌طوری نبود، بود؟
‫برادر کوچیکت.
‫یا واسه بابات.
‫دار و دسته چیپ‌ساید، ‫اونا فقط لهش کردن و انداختنش دور.
‫ولی خب کارشون همینه.
‫واسه الین هم زندگی این‌ طوری نبود.
‫من اونجا بودم.
‫من آخرین کسی بودم که قبل از مرگش ‫باهاش حرف زدم.
‫مامانم کشته نشد.
‫خودش خواست که بمیره.
‫این چیزیه که داری به خودت میگی؟
‫که این کار... شرافتمندانه بوده؟
‫مادرت فراری بود.
‫تنها بود و ترسیده بود.
‫باهام حرف بزن، استوارت.
‫بهم کمک کن.
‫قبل از اینکه تو هم مثل اون بشی.
‫سم نلسون، قهرمان پرواز کِی‌اِی ۲۹،
‫یه قطار مترو رو دزدیده.
‫بفرما.
‫تو سلولم تلویزیون دارم.
‫چیزی که تو اخبار نیست، دلیل این کاره.
‫جان بیلی ‌براون.
‫دنبال اونه.
‫و آلمانی‌ها هم همین‌طوری ‫قراره تحویلش بدن، آره؟
‫این‌ طور به نظر میاد، آره.
‫پس تو فکر می‌کنی دارودسته سابق من ‫یه قطارربایی راه انداختن
‫تا بیلی ‌براون رو از زندان فراری بدن.
‫خب، فقط بگم که اونا قبلاً هم ‫از این سابقه‌ها داشتن.
‫و فکر می‌کنی من می‌تونم نقشه‌شون رو لو بدم؟
‫اسمی ازت برده نمیشه.
‫این به تو برنمیگرده.
‫باهام حرف بزن، استوارت.
‫ببین، می‌تونی به خیلی‌ها کمک کنی.
‫واسه همین اینجاییم.
‫بحث کمک به من نیست. ‫بحث کمک به سم نلسون نیست.
‫بحث نجات جونِ آدم‌هاست.
‫فکر می‌کنی هواپیماربایی کینگدم ‫واسه من خوب تموم شد؟
‫منو فرستادن تو اون هواپیما که بمیرم.
‫نقشه همین بود.
‫و وقتی شکست خورد، ‫همه کاسه کوزه‌ها سر من شکست.
‫حالا، یا تو زندان می‌میرم یا اون بیرون
‫مثل بقیه خانواده‌ام.
‫زندگی همینه.
‫و من باهاش کنار اومدم.
‫من کلاً از همه‌ جا بریدم.
‫من هیچی نیستم.
‫هیچی نمی‌دونم. من هیچی نیستم.
‫واقعاً لازمه؟ ‫محاله چیزی دیده باشه.
‫دیگه اونجا گیر افتاده.
‫گوشی هم آنتن نمیده.
‫حتی اگه بدونه، می‌خواد چیکار کنه؟
‫مسئله اینه که باید مطمئن بشیم.
‫بیا بریم.
‫- می‌خوای چیکار کنی؟ ‫- چاقو رو بده به من.
‫زود باش.
‫- چاقو. ‫- بیا.
‫- دستتو بده به من. ‫- چی؟
‫خانم خیلی خیلی معذرت می‌خوام، ‫اما این عموی من،
‫موقع بالا رفتن از دیوار دستشو بریده.
‫هنوز فکر می‌کنه ۱۷ سالشه.
‫ای وای.
‫چیزی ندارید که بشه باهاش تمیزش کرد؟
‫آره، حتماً. بفرمایید تو.
‫- ممنون. تشکر. ‫- آره.
‫من باور نمی‌کنم.
‫حرفشو باور نمی‌کنی؟
‫- اون واقعاً پسرشو از دست داده. ‫- اون نه.
‫اینکه قراره فقط اینجا بشینیم ‫و بذاریم همه این اتفاق‌ها بیفته.
‫این بهترین شانس زنده موندنمونه.
‫اون گفت که کنترل دست خودش نیست.
‫گفت زیرنظرش دارن.
‫بله.
‫پس حتماً تو همین قطارن.
‫همونی که فردی رو کشت؟
‫دقیقاً.
‫قاتلِ واقعی بین خودمونه، ‫اونوقت ما باید بی‌خیال باشیم؟
‫ببین دفعه قبلی که به تئوری‌هات گوش دادم ‫چی شد.
‫خودت می‌دونی و خودت.
‫- ببخشید، عزیزم. بیدارت کردم؟ ‫- نه، خواب نبودم.
‫ای جانم. ای جانم.
‫نگران نباش. بابا به زودی میاد خونه.
‫لیا؟
‫چقدر مونده تا برسیم به ایستگاه؟
‫پنج دقیقه.
‫شنیدی؟ فقط چند دقیقه دیگه.
‫می‌تونم گوشیتو قرض بگیرم؟
‫من؟ گوشیم؟ نه، من گوشی ندارم.
‫مال تو چی؟
‫همه‌شون رو ریختیم بیرون.
‫ریختیم؟
‫می‌تونم مال تو رو قرض بگیرم؟
‫مال منم پیشم نیست.
‫عیبی نداره.
‫می‌فهمم چرا می‌خوای مخفی نگهش داری.
‫خانم من تو کیفم گوشی ندارم. ای بابا.
‫- هی! ‫- هی، تمومش کن!
‫آروم باش!
‫- بچه‌ها، بچه‌ها. آروم باشید. ‫- هی! لعنتی.
‫- من اینو قبلاً دیدم. ‫- به اون دست نزن.
‫بمب‌ها رو کنترل می‌کنه.
‫خودشه! کار خودشه!
‫راست میگه.
‫کار اون دستگاه همینه. خب؟
‫تو گفتی نمی‌دونی کی بمب‌ها رو کنترل می‌کنه.
‫- دیگه در مورد چی دروغ گفتی؟ ‫- لعنت. قطار رو نگه دار.
‫نه، نه. اوتو!
‫- قطار رو نگه دار! ‫- نه! نه!
‫باز قطار رو نگه داشت.
‫نوشته فعاله. چطوری متوقفش کنیم؟
‫- با پس دادنش به من. ‫- عمراً.
‫- سم. ‫- داشتی خیلی خوب پیش می‌رفتی.
‫سم.
‫باید کاروان رو متوقف کنیم.
‫یه بار دیگه امتحانش کن.
‫سم؟
‫لغو کنید.
‫دریافت شد.
‫از خیابون خارج می‌شیم.
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫ظاهراً قطار یه مشکلی پیدا کرده.
‫واسه این کارا وقت نداریم.
‫داشتیم می‌رسیدیم به خیابون برگمن.
‫داشتی دقیقاً به همون چیزی که می‌خواستی می‌رسیدی. ‫پس همین الان تمومش کن.
‫- اگه اونو بهم پس بدید تمومش می‌کنم. ‫- نه، چاشنی رو بهت نمی‌دیم.
‫یه تایمره، خب؟
‫باید هر ۱۵ دقیقه ریستش کنم.
‫واسه هر واگن یه کد هست.
‫اگه این کار رو نکنم، بمب‌ها منفجر میشن!
‫خب، کدش چیه؟ خودم انجام میدم.
‫نه. بدش به من وگرنه همه‌تون می‌میرید!
‫این یعنی خودتم می‌میری.
‫ارزشش رو نداره.
‫فقط کد رو به ما بگو.
‫هشت، سه، چهار، نه.
‫چهار، شش، یک، دو.
‫یک، پنج، سه، چهار.
‫هشت، هفت، پنج، سه.
‫چی کار کردی؟ این یعنی چی؟
‫یعنی خیلی دیر شده.
‫- یعنی تمومه؟ ‫- چطوری متوقفش کنیم؟
‫مواد منفجره همین الان منفجر میشن؟
‫واگنِ آخریه.
‫منو باز کن. زود باش.
‫یالا، می.
‫- چقدر وقت داریم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫چی؟ اون کلیدها کجان؟
‫- اوتو! ‫- در. رو درن.
‫باید همه رو از ته قطار دور کنم.
‫- بیسیم بزن بگو حرکت کنن. ‫- باشه.
‫حرکت کنید! برید!
‫همه، همین الان برید جلوی قطار!
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫باید دهنمو بسته نگه می‌داشتم.
‫عزیزم!
‫برید! همه برید!
‫یالا! یالا! سریع‌تر!
‫برید! واگن اول. ‫چی‌کار داری می‌کنی؟ یالا!
‫همین الان! همگی! برید! ‫منتظر چی هستید؟ حرکت کنید!
‫از واگن بیاید بیرون، همین الان! یالا!
‫یالا! از واگن بیاید بیرون. ‫حرکت کنید!
‫برید، برید، برید! برید! یالا!
‫الان منفجر میشه. ‫برید جلو!
‫برو دیگه. یالا، بریم! برید، برید، برید!
‫پترا!
‫- چرا؟ چه خبره؟ ‫- فقط برو، همین الان! یالا!
‫برید، برید!
‫واگن رو خالی کنید...