‫♪ می‌تونی منو مقصر بدونی ♪
‫♪ و سعی کنی خجالت‌زده‌م کنی ♪
‫♪ ولی بازم برات اهمیت قائلم ♪
‫«ترجمه از محمد سید»
‫♪ می‌تونی هر کاری دلت می‌خواد بکنی ♪
‫♪ حتی تحقیرم کنی... ♪
‫♪ بازم کنارت می‌مونم ♪
‫[دابلیو.اس.کی]
‫هر داستانی حداقل دوتا روایت داره.
‫روایت من و تو.
‫روایت ما و اونا.
‫روایتِ یه زن و یه مرد.
‫که یعنی همیشه یکی داره دروغ می‌گه.
‫میو.
‫به چه جرئتی این کار رو کردی؟ یوهو!
‫به چه جرئتی بیدارم کردی؟
‫حالت چطوره عزیزم؟
‫یه سؤال ازت بپرسم؟
‫- کی از همه بدتره؟ ‫- من!
‫- کی از همه بهتره؟ ‫- من!
‫- کی از همه شجاع‌تره؟ ‫- من!
‫زدی تو خال! ‫بدو. برو پایین. بریم صبحونه بخوریم.
‫بریم، بریم، بریم، بریم! بریم، بریم، بریم، بریم!
‫دوستت دارم عزیزم.
‫لعنتی.
‫هی، شارژر منو تو برداشتی؟
‫آهای «زویی»، شارژر من کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫- عه! ‫- چیه؟ مگه نمی‌خوای یه روز شاخ در بیاری؟
‫ها؟
‫- دیر خوابیدی؟ ‫- نه خیلی.
‫- چی برات بیارم عزیزم؟ ‫- توت‌فرنگی.
‫جدی؟ توت‌فرنگی؟ حله.
‫اصلاً صدای اومدنت رو نشنیدم.
‫اگه با صدای بلند آهنگ گوش می‌دادم هم ‫هیچ صدایی نمی‌شنیدی.
‫خیلی‌خب، باز بهم گیر نده، «جک». ‫نوشیدنی از قرص‌خواب ارزون‌تره.
‫می‌دونی که امروز تمرین فوتبال داره، درسته؟
‫- اوهوم. ‫- چه ساعتی شروع می‌شه؟
‫- سه، چهار. ‫- ۴:۳۰، باشه؟
‫چهارشنبه‌ها ساعت ۴:۳۰.
‫چیه؟
‫هیچی. فقط... بوی خوبی می‌دی. عجیبه.
‫ای وای! نه، صبر کن.
‫- من نمی‌تونم... نمی‌تونم ببرمش. ‫- چرا؟
‫به «باربارا» گفتم شاید یه برنامه‌ای بریزیم.
‫- یعنی نمی‌تونم برم؟ ‫- چرا عزیزم، می‌تونی.
‫منظورت چیه؟ حس می‌کنم...
‫می‌خوای به باربارا زنگ بزنی ‫و بگی امشب نمی‌تونم بیام؟
‫عزیزم، من می‌برمت تمرین، ولی مستقیم از سرِ کار میام.
‫می‌دونی یعنی چی؟ باید آماده باشی.
‫یعنی آب، کفشِ استوک، و؟
‫- ساق‌بند. ‫- درسته عزیزم.
‫هی «مگ‌مگ»، دوستت دارم.
‫دوستت دارم، دوستت دارم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫صبح بخیر. دارم میام پیشت!
‫سلام. این چیه؟ خدمات کنار خیابونه؟
‫- داغه. آره، بگیر. ‫- ممنون «پریا».
‫خیلی‌خب. حله، بریم.
‫- کجا می‌ریم؟ ‫- حدود ۲۰ باری بهت پیام دادم.
‫- پیام‌هام به دستت نرسید؟ ‫- آه... گوشی‌م به فنا رفته. قضیه چیه؟
‫یه جسد پیدا کردیم.
‫[پاگُنده رو پیدا کردن؟]
‫[نه، جسد یه زن رو پیدا کردن.]
‫[کسی می‌دونه چی شده؟]
‫فعلاً به‌خاطر بی‌حسی، دردی نداری
‫ولی ریشه‌ش شکسته.
‫همین باعث عفونت می‌شه.
‫دوتا راه داری.
‫یک: آنتی‌بیوتیک. که شاید دندون رو نجات بده.
‫دو: کشیدن دندون.
‫اگه من بودم می‌کشیدمش، ‫ولی از طرفی نمی‌ذاشتم بین نوبت‌هام یه سال فاصله بیفته.
‫- قرص‌ها رو بده بهم. ‫- باشه.
‫اسم کسی که جسد رو پیدا کرده بنویس.
‫- تماس ناشناس بوده قربان. ‫- ناشناس؟ چی؟
‫«کیمی» نتونست اسمش رو بفهمه؟ ‫مرد بوده، زن بوده؟ هیچی نداریم؟
‫نه قربان، ولی به من گفتن که شواهد اولیه...
‫شواهد اولیه... شواهدِ کی؟ ‫کی؟ «والترز»؟ ها؟
‫- والترز. ‫- بله دیگه.
‫و «بیل» از بخش پذیرش؟ بی‌خیال.
‫این احمق‌ها ده ساله پرونده قتل ندیدن ‫بعد شواهد اولیه دارن؟
‫نه، بی‌خیال «بوستونی». ‫خام اینا نشو. تو بهتر از این حرفایی.
‫نذار داستان‌بافی‌شون روی قدرت تصمیم‌گیری‌ت تأثیر بذاره.
‫اونم توی پرونده‌ای که احتمالاً قتله.
‫دنبال حقایق باش، خب؟ نه شواهد و نشانه‌ها.
‫حدس و گمان نمی‌خوایم.
‫هرکی با حدس و گمان اومد سراغت، بزن خلاصش کن،
‫مخصوصاً اگه بچۀ اینجا بود.
‫- خودتون بچۀ اینجایید، قربان. ‫- بله هستم.
‫و ممنونم که به این نکته اشاره کردی.
‫خیلی‌خب. بریم ببینیم چه خبره.
‫فقط می‌خوام یادت بمونه ‫کارها اینجا چقدر کند پیش می‌ره، باشه؟
‫مثل آتلانتا نیست؟
‫توی شهر کوچیکی مثل «داهلونگا» ‫خیلی جسد پیدا نمی‌شه. اگه نمی‌دونستی بدون!
‫که این‌طور.
‫- صبح بخیر. کارآگاه «پریا پاتل» هستم. ‫- صبح بخیر.
‫- حال شما چطوره؟ ‫- سلام. خوبم.
‫- صبح بخیر کارآگاه. ‫- سلام. صبح بخیر.
‫- یه مورد اساسی اینجا داریم. ‫- عه؟
‫خیلی وحشیانه‌ست. ‫امیدوارم از اینا نباشید که زود بالا میارن.
‫مدت‌هاست همچین چیزی ندیده بودم.
‫خیلی‌خب، زمان تقریبی مرگ رو داریم؟
‫- فعلاً نه. ‫- باشه. سلاحی پیدا شده؟
‫نه.
‫[اخباری که می‌توانید به آن اعتماد کنید]
‫♪ خبری از عشق نیست ♪
‫♪ در دلِ این شهر ♪
‫[لکسی جونز]
‫♪ آره ♪
‫♪ خبری از عشق نیست ♪
‫♪ در دلِ این دیار ♪
‫♪ نه ♪
‫♪ خبری از عشق نیست ♪
‫♪ و واقعاً حیف شد... ♪
‫سلام «سم». این کار نمی‌کنه.
‫بذار چک کنم.
‫آها. پارسال منقضی شده.
‫آه...
‫درست شد خانم «اندروز».
‫خوشحالم برگشتید.
‫ممنون.
‫آنا!
‫- «لکسی» بودی، درسته؟ ‫- هنوزم هستم.
‫چه خوشگل شدی. ‫صورتت چی شده؟
‫ببخشید، دارم می‌رم «جیم» رو ببینم.
‫- داری برمی‌گردی؟ ‫- صد درصد.
‫بچه‌ها، دو دقیقه تا پخش مونده. دو دقیقه تا پخش.
‫خیلی خوشحالم برگشتی.
‫شغل منو دادی به اون؟
‫ای خدا، اندروز، می‌دونی ‫که قضیه به این سادگی نیست.
‫«لکسی، آنا برگشته. تو اخراجی.»
‫این قضیه نهایتاً به اندازۀ ‫خوردنِ یه ساندویچ کالباس پیچیده‌ست، جیم.
‫- صداش کن بیاد تو. خودم به‌جات انجامش می‌دم. ‫- قرارداد داره.
‫- منم دارم. ‫- داشتی!
‫فقط تا یه مدت محدود می‌تونستم ‫به‌عنوان گویندۀ جایگزینِ اخبار نگهش دارم.
‫اگه رسمی‌ش نمی‌کردم، ول می‌کرد می‌رفت.
‫چطور یهویی اون زن رو کردی چهرهٔ شاخصِ شبکه، جیم؟ ‫اونم توی آتلانتا!
‫تفاوت قائل نمی‌شم.
‫ببین آنا.
‫من خودم پدرم.
‫مصیبتی که پشت سر گذاشتی ‫حتی برام قابل تصور هم نیست.
‫باهات همدردی می‌کنیم.
‫همه‌مون.
‫ولی هرچقدر هم که دلم برات بسوزه، ‫مسئله اینه که تو یه سال غیبِت زد.
‫به دلسوزیت نیازی ندارم.
‫نه اینکه ممنون نباشم، جیم. هستم. ‫فقط اینکه... لازم نیست.
‫یه مدت مرخصی لازم داشتم ‫ولی الان حالم خوبه،
‫و اگه لازم باشه خودم رو از نو ثابت کنم ‫تا شغلم رو پس بگیرم، این کار رو می‌کنم.
‫چرا الان؟
‫یه هفته، یه ماه، یه سال، چه فرقی می‌کنه؟
‫الان آماده‌ام.
‫و خیلی سخت و طولانی‌تر از اونی کار کردم ‫که به این راحتی فراموش بشم.
‫متأسفم آنا. کاری از دستم برنمیاد.
‫واقعاً متأسفم.
‫آه...
‫- داهلونگا. ‫- جانم؟
‫- یه جسد پیدا کردن. ‫- می‌دونم.
‫بذار به‌عنوان «خبرنگار حاضر در صحنه» برم اونجا.
‫خبرنگار حاضر در صحنه؟
‫اینکه بخوای از نو خودتو ثابت کنی یه چیزه ‫ولی این دیگه زیاده‌رویه.
‫- من توی داهلونگا به دنیا اومدم. ‫- خبر نداشتم.
‫و اونجا بزرگ شدم. اهالی‌ش رو می‌شناسم. ‫باهام حرف می‌زنن.
‫راجع‌به چی؟ یه دونه جسده دیگه. ‫ما هر روز از اینا داریم.
‫توی آتلانتا، ‫نه توی یه شهر کوچیک آمریکایی،
‫و نه وقتی که مقتول، یه زنِ سفیدپوسته.
‫معلوم نیست قتل باشه. ‫حالا از کجا می‌دونی سفیدپوست بوده؟
‫توی داهلونگا؟ مطمئن باش، جیم، ‫سفیدپوسته.
‫شاید هیچی نباشه.
‫اگه خبری نبود، بی‌سروصدا برمی‌گردم. ‫ولی به نظرم جفتمون می‌دونیم یه خبرایی هست.
‫- خبرنگار حاضر در صحنه، ها؟ ‫- اوهوم.
‫- با حقوقِ خبرنگار حاضر در صحنه. ‫- قبوله.
‫حالا چرا صورتت این‌جوری شده؟ ‫نمی‌خوام بیننده‌ها فکر کنن سکته کردی.
‫بی‌حسی موضعی! ‫تا ناهار می‌پره.
‫برای فیلمبردار کی رو می‌خوای؟
‫ریچارد.
‫ریچارد؟
‫جونز؟
‫همون شوهرِ لکسی رو می‌گی؟ می‌شناسی‌ش؟
‫نه، فقط اسمش رو شنیدم، ‫ولی می‌گن بهترینه.
‫فقط یه گزارش، اندروز.
‫گند بزنی، یا برام دردسر درست کنی، اخراجی. ‫می‌شنوی؟
‫دو ساعت وقت داری. ‫ اگه می‌خوای به اخبار ساعت شش برسی بهتره بجنبی.
‫ممنون جیم.
‫آره، اینم از شانس ماست.
‫لعنت!
‫تعداد ضربات چاقو، الگوی دیوانه‌وار،
‫منو به این فکر فرو برده ‫که قاتل چه پیامی رو می‌خواد برسونه،
‫حالا چه خودآگاه چه ناخودآگاه.
‫زنِ دورویی‌ـه.
‫خب، هیچی نیست که نشون بده «دورویی»، ‫انگیزهٔ چنین خشونتی بوده باشه.
‫پیامش همینه، بوستونی.
‫روی ناخن‌هاشه.
‫تا حالا جسد دیدی؟
‫معلومه.
‫کجا؟
‫- توی دانشکده. ‫- فرق داره، مگه نه؟
‫- آره. کم‌کم عادت می‌کنم. ‫- نه خب، امیدوارم عادت نکنی.
‫ببینید، از همه می‌خوام همین الان، ‫یه سؤال از خودتون بپرسید:
‫«آیا لازمه اینجا باشم؟»
‫اگه جواب منفیه، لطفاً بزنید به چاک
‫و برید سمت نوارِ پلیس و اونجا کمک کنید.
‫بقیه بیاید جمع شیم دور هم، ‫باشه؟
‫همه‌مون کم‌وبیش می‌دونیم اونی که ‫روی کاپوت اون ماشین افتاده کیه.
‫یه خانم، مُرده.
‫باید به این احترام بذاریم، ‫به خانواده‌ش احترام بذاریم.
‫نمی‌خوام شوهرش به‌خاطر دهن‌لقیِ بچه‌های این اداره
‫خبردار بشه که امروز همسرش رو از دست داده.
‫پس بیاید حرفه‌ای باشیم. می‌خوایم درست پیش بریم.
‫- باشه؟ ‫- بله قربان.
‫قراره از زبونِ من بشنوه. من بهش خبر می‌دم.
‫نمی‌خوام کس دیگه‌ای باهاش تماس بگیره.
‫- روشنه؟ ‫- بله قربان.
‫خیلی‌خب، موبایل زنه رو می‌خوام.
‫اون گوشی رو می‌خوام. ‫فوراً هم می‌خوامش، باشه؟
‫گفته باشم، اگه کسی اون گوشی رو پیدا کرد،
‫بهش دست نمی‌زنه، انگولکش نمی‌کنه، ‫مستقیم میارتش پیش خودم.
‫- فهمیدید؟ ‫- بله قربان.
‫خیلی‌خب، بیاید...
‫بیاید با فاصله ده متری پخش بشیم.
‫از هر طرف، توی مسیر خودمون، ۹۰ متر می‌ریم جلو. ‫حله؟
‫بجنبید، راه بیفتید، خب؟ کلی کار داریم.
‫آهای کارآگاه!
‫- ممنون می‌شم. ‫- چشم قربان.
‫- آنا اندروز هستم. ‫- ریچارد جونز هستم.
‫می‌دونم.
‫آره، جیم گفت شخصاً درخواست دادی با من بیای.
‫صحنۀ جرم اونجاست. ‫هنوز همه‌جا رو نوار نکشیدن. می‌خوای من...؟
‫- هر چی می‌تونی بگیر. ‫- آره، می‌گیرم.
‫- خیلی‌خب، چیزی لازم نداری؟ ‫- نه.
‫- گریم؟ ‫- احتمالاً لازم باشه.
‫- خیلی‌خب. هر چی خواستی بردار. ‫- باشه، ممنون.
‫«والی»! اگه می‌خوای یه نگاه بهش بندازی ‫بجنب تا پارچه ننداختن روش.
‫دارم با نهایت سرعتم میام.
‫ردّ پوتین داریم. می‌خواید یه نگاه بندازید؟
‫- به درد نمی‌خوره، بوستونی. ‫- تازه به نظر میاد.
‫نه، نه، کل صحنۀ جرم ‫از نظر تشخیص هویت، به فنا رفته.
‫برام مهم نیست تازه‌ست یا چی.
‫اینجا مثل کاروان‌سرا شده ‫و ردّ کفشِ هزار نفر هست.
‫«تازه»، اصلاً یعنی چی؟!
‫ولی دورتادورش ردّ پای قربانیه، قربان.
‫زود نتیجه‌گیری نکن، باشه بوستونی؟ نمی‌شه...
‫آخه از کجا می‌دونی اون ردّ پاها مال قربانیه؟
‫چون پابرهنه بوده.
‫برید عقب!
‫می‌خوام یه گروه از افراد رو جمع کنی.
‫اون انگل‌ها رو از صحنۀ جرم دور کن. ‫می‌بینی‌شون اونجا؟ یالا، برو رسیدگی کن.
‫- می‌تونم به‌جاش با تیم تشخیص هویت حرف بزنم. ‫- فقط کاری که گفتم بکن لطفاً. ممنون.
‫- چشم. ‫- خوبه.
‫هی، هی، هی! جلوتر نیا. جلوتر نیا.
‫آقا، داری چی‌کار می‌کنی؟ باید برید پشت نوار پلیس.
‫ببخشید، باید از اینجا متفرق شید. ‫داریم توی این صحنۀ جرم تحقیق می‌کنیم.
‫تا لحظاتی دیگه، ‫محدودۀ ممنوعه رو بزرگ‌تر می‌کنیم
‫ولی فعلاً، باید عقب وایستید.
‫آقا فیلم نگیر.
‫بسه. ‫آقا، فیلم نگیر.
‫ببخشید، خواهش می‌کنم! ‫ازتون خواستم برید عقب.
‫ما داریم اینجا کار می‌کنیم.
‫- برید پشتِ نوار جدیدی که کشیده شده. ‫- خانم‌ها و آقایون!
‫خانم‌ها و آقایون، ببخشید. من کارآگاه هارپر هستم.
‫از همه خواهش می‌کنم آروم باشن، خب؟
‫بذارید افسرهای ما کارشون رو بکنن. واقعاً ممنون می‌شم.
‫ببینید، ما نوارِ پلیس رو بردیم عقب‌تر. ‫نزدیک ورودی شرقی‌ـه.
‫اگه از همین مسیر برید می‌رسید.
‫تقاضا می‌کنم برید اونجا مستقر بشید.
‫یه‌کم بهمون وقت بدید؛ ‫وقتی خبری شد برمی‌گردیم.
‫می‌تونید تأیید یا تکذیب کنید که این یه پروندۀ قتله؟
‫امروز صبح، کلانتریِ شهرستان لمپکین، ‫یه گزارش دریافت کرد.
‫یه تماس ناشناس دربارۀ پیدا شدنِ یه جسد ‫توی جنگل ملی داهلونگا.
‫چندتا از افسرها اومدن، ‫و یه جسد پیدا کردن.
‫زنِ ۳۰ و خُرده‌ای ساله، سفیدپوست.
‫هویتش هنوز رسماً مشخص نشده.
‫وقتی شناسایی شد و به بستگان درجه یک اطلاع دادیم، ‫اسمش رو اعلام می‌کنیم.
‫ولی فعلاً بیشتر از این نمی‌تونیم چیزی بگیم. ‫همین! خیلی ممنون.
‫- بی‌خیال، کارآگاه. ‫- تقاضا می‌کنم...
‫اگه قتل نیست چرا این‌همه مأمور پلیس حضور دارن؟
‫در حال حاضر علت مرگ مشخص نشده.
‫بازم می‌گم، هروقت چیزی دستگیرمون شد ‫باهاتون درمیون می‌ذاریم.
‫ببینید، ما یه وظیفه‌ای داریم. باید بهش احترام بذارید.
‫ما هم احترام می‌ذاریم که شما هم وظیفه‌ای دارید.
‫ازتون می‌خوام برید پشت اون یکی نوار.
‫- ممنون، همین. فعلاً حرف دیگه‌ای ندارم. ‫- مظنونی شناسایی کردید؟
‫چی می‌تونید بهمون بگید؟
‫کارآگاه هارپر،
‫حقیقت داره که می‌شناختیدش؟
‫جواب بده!
‫- قربان! ‫- کارآگاه!
‫- عجب! فازِ اون خبرنگاره چی بود؟ ‫- منظورت چیه؟
‫چرا... چرا باید فرض کنه شما قربانی رو می‌شناختید؟
‫شهر کوچیکیه. ‫همین‌جوری یه چیزی پروند!
‫من که حس کردم قضیه داره.
‫خبرنگاره دیگه، بوستونی. ‫داره شر به‌پا می‌کنه. کارش همینه.
‫ببین، یه لطفی بهم بکن.
‫نظرت چیه با یکی از این بچه‌ها ‫بری پزشکی قانونی؟
‫من باید برم سریع به یه کاری برسم.
‫اونجا می‌بینمت.
‫از کجا فهمیدی ‫که کارآگاه و قربانی همدیگه رو می‌شناختن؟
‫هنوز حتی هویت مقتول هم معلوم نشده.
‫من نگفتم همدیگه رو می‌شناختن. ‫سؤال پرسیدم! فرق داره.
‫نه برای بینندهٔ معمولی.
‫اوهوم. دقیقاً. برای همین بهترین سؤالِ ممکن بود.
‫کتاب می‌نوشتم.
‫- چی؟ ‫- بی‌خیال.
‫می‌خواستی ازم بپرسی این یه سالی که گذشت ‫داشتم چی‌کار می‌کردم.
‫اشکالی نداره. داشتم کتاب می‌نوشتم.
‫خب، خوش به حالت. راجع‌به چیه؟
‫راجع‌به اهمیت تاریخیِ بانوانِ گویندۀ خبر.
‫اوه!
‫خب اون ۱۱ ماهِ دیگه‌ش رو چی‌کار کردی؟
‫بووم!
‫- خودم خودمو سوژه کردم، نه؟ ‫- اوهوم.
‫نه، آممم...
‫یعنی... محض اطلاع، دلیلش رو می‌دونم.
‫متأسفم.
‫بابت بچه‌ت و سایر مسائل.
‫ممنون.
‫خب...
‫ریچارد جونز،
‫همسرِ ستارهٔ نوظهور، لکسی جونز.
‫چه حسی داره؟
‫هیجان‌انگیزه؟
‫دلگیره؟
‫آره دیگه.
‫دوستات بهت می‌گن حتماً خیلی هیجان‌انگیزه ‫که یه همسرِ سلبریتی داری،
‫یا حداقل توی آتلانتا سلبریتی حساب می‌شه، ‫ولی هیجان‌انگیز نیست، مگه نه؟
‫مردم توی سوپرمارکت می‌شناسنش،
‫ازت می‌خوان که ازشون عکس دوتایی بگیری.
‫کنار اون، اصلاً دیده نمی‌شی.
‫ساعت دو می‌ره برای اخبارهای ساعت چهار و شش،
‫و برای اخبارِ ۱۱ هم می‌مونه.
‫بعدش هم جلسه داره، ‫پس در بهترین حالت، ساعت یک می‌رسه خونه.
‫تو هم اون‌موقع خوابی، پس...
‫خداحافظ زندگیِ مشترک.
‫اون پنج برابر تو پول درمیاره.
‫- نه، نه، درست نیست. ‫- و تو خوشحالی که انقدر درمیاره.
‫ولی این موضوع یه نابرابری ایجاد می‌کنه، ‫پس چه بخواید چه نخواید...
‫به جفت‌تون ضربه می‌زنه.
‫عجب!
‫خوشم اومد.
‫این یه تیکه از مقدمۀ کتابت بود یا از فصل اول؟
‫عه، بفرما.
‫سلام کلانتر.
‫ریچل هاپکینز؟ کلاید می‌دونه؟
‫الان دارم می‌رم اونجا.
‫چاقو خورده! یا خدا.
‫- تا الان مدرک چی پیدا کردین؟ ‫- شروعِ کُندی داشتیم.
‫همون‌طور که می‌دونی، ‫بارون بیشتر شواهد و مدارک رو شُست و برد.
‫گوشیِ موبایلی هم پیدا نشده.
‫منو بی‌خبر نذار، باشه؟
‫جک!
‫- جک، گوش می‌دی چی می‌گم؟ ‫- بله آقا. بله آقا.
‫- منو بی‌خبر نذار. ‫- خبر می‌دم، چشم.
‫[کلانتریِ شهرستان]
‫جِنین ویلکاکس.
‫صبح بخیر جک. اومدی دستگیرم کنی؟
‫برای خلافکاری مثل تو، هنوز زندانی ساخته نشده ‫که بتونه یه جا نگه‌ت داره.
‫توی کدوم اتاقه؟
‫می‌دونی که نباید بگم.
‫این شد یه چیز. ‫ببینم، مَردی که همراهشه، اسمش رو می‌دونی؟
‫- ریچارد جونز. ‫- ریچارد جونز.
‫ممنونم ازت، جِنین.
‫- سلام منو به مادر جان برسون، باشه؟ ‫- حتماً.
‫خب...
‫این چیزها برام مهم نیست، بوستونی.
‫- فقط گوشی رو می‌خوام. ‫- چشم قربان.
‫خیلی‌خب، بهشون بگو تا وقتی پیداش نکردن ‫جست‌وجو تموم نمی‌شه، فهمیدی؟
‫دستور ردیابی گوشی رو دادم.
‫هی، گوش کن. می‌خوام زنگ بزنی به ‫«جردن اسکات»، از دایرۀ جناییِ آتلانتا.
‫بگو ما نیاز به استعلام سابقه ‫در مورد یه ریچارد نامی داریم...
‫- صبر کنید، قربان... ‫- هیس.
‫حرف نزن، فقط گوش کن. اسمش ریچارده، خب؟
‫رابرت، آیدا، چارلی... ‫یه لحظه گوشی.
‫چرا داریم سابقه‌ش رو در میاریم؟
‫آنا! لعنتی.
‫- پریا، پشت خطی؟ ‫- بله قربان.
‫- چرا دارم سابقۀ ریچارد رو در میارم؟ ‫- فقط برای یه‌بار هم که شده، کاری که گفتم رو بکن.
‫خب؟
‫خب، یه زن سفیدپوست ناشناس هست که امروز صبح...
‫خارج از جادۀ اصلی، ‫توی «جنگل ملی چاتاهوچی» پیداش کردن.
‫محض رضای خدا آنا، ‫یه چیزی بگو که نمی‌دونم.
‫- صبر کن الان می‌گم. اون به قتل رسیده. ‫- تأیید شده؟
‫بله.
‫مظنونی هم هست؟
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫باشه، خوبه. تو و ریچارد توی شهر بمونید.
‫ته‌وتوش رو در بیارید. ‫خسته نباشی.
‫ممنون.
‫مامان؟
‫عه!
‫منم.
‫اوه.
‫آنا؟
‫سلام عزیزم. سلام.
‫وای، بالأخره برگشتی.
‫برگشتی!
‫- هوم. ‫- سلام.
‫سلام، دختر قشنگم.
‫سلام، خانم آلیس.
‫سلام جکی. سلام.
‫چه غلطی می‌کنی، جک؟
‫جای کیسه‌زباله‌ها رو عوض کردین؟
‫یه جایی همون تو هستن، جکی. ‫اینجا رو داشته باش. ببین کی اینجاست.
‫قرص‌هاتون رو خوردین، خانم آلیس؟
‫- اون قرص نمی‌خوره. ‫- همه قرص می‌خورن.
‫بیا ببینمت.
‫اینجا وایستاده، مثل بیسکویت نمکی رنگش پریده. ‫معلومه که خسته‌ای.
‫- حالت چطوره خانم آلیس؟ ‫- سلام.
‫- الان برات قهوه دَم می‌کنم. ‫- جک قهوه نمی‌خواد.
‫جک همیشه قهوه می‌خواد.
‫- جک عاشق قهوه‌ست. ‫- چرا جک اومده اینجا؟
‫اوه! بعضی‌ها ادبشون رو توی آتلانتا جا گذاشتن!
‫- می‌شه حرف بزنیم؟ ‫- نمی‌دونم، می‌شه؟
‫داری تعقیبم می‌کنی؟
‫ها؟
‫ها؟ داری تعقیبم می‌کنی؟
‫- سلام آنا، حالت چطوره؟ خوبی؟ ‫- آره، خوبم جک.
‫خوبه، خوبه. واقعاً از دیدنت خوشحالم. عالیه.
‫نمی‌خوای بگی داری چی‌کار می‌کنی؟
‫داری چی‌کار می‌کنی آنا؟
‫تو داری چی‌کار می‌کنی جک؟
‫- هوم؟ ‫- چرا باید...
‫توی جنگل، چرا باید اون سؤال رو ازم می‌پرسیدی؟
‫علت مرگ مشخص نشده؟ ‫اون به قتل رسیده جک. من مطمئنم.
‫- خب، حالا مقتول کیه؟ ‫- نمی...
‫نمی‌تونی این گزارش رو پوشش خبری بدی. ‫نمی‌شه!
‫چرا نتونم؟
‫- نکن دیگه! ‫- باید یه دلیلِ بهتر برام بیاری.
‫لازم نیست هیچ دلیل کوفتی‌ای برات بیارم، آنا.
‫سخت نگیر تو رو خدا، جک. ‫منم، ها!
‫کیه جک؟
‫چیه جک؟ بهم اعتماد نداری؟
‫- چیه؟ می‌خوای بدونی کیه؟ ‫- آره.
‫باشه، ریچل هاپکینز‌ـه.
‫چطوری مُرد؟
‫ریچل هاپکینز، آنا، دوستِ تو. ریچل هاپکینز. ‫با چاقو کشته شده. حالا راضی شدی؟
‫خیلی صمیمی نبودیم.
‫- بسه. ‫- کسی رو تحت نظر دارید؟
‫- بس کن. ‫- کسی رو تحت نظر دارید؟
‫می‌شه بس کنی؟ ببین آنا، ‫نمی‌شه بری به کسی بگی.
‫باشه؟ مفهومه؟
‫- مفهومه. ‫- ازت خواهش نمی‌کنم. دارم دستوری بهت می‌گم. خب؟
‫هیچ‌کس نمی‌دونه. شوهرش هم نمی‌دونه.
‫- هیچ‌کس توی این شهر نمی‌دونه، باشه؟ ‫- جک، گفتم نمی‌گم.
‫جکی، پسرم، سلام. ‫کِی اومدی؟
‫سلام خانم آلیس، من فقط...
‫فقط اومدم بهتون سر بزنم، همین.
‫مامان، همین چند لحظه پیش دیدیش که.
‫کِی؟
‫من رفته بودم یه‌کم...
‫رفته بودم یه‌کم قهوه دَم کنم.
‫بمون.
‫تو از قهوهٔ من خوشت میاد.
‫از قهوه‌تون خوشم نمیاد، خانم آلیس. ‫عاشق قهوه‌تونم.
‫من یه لحظه... می‌رم بیرون.
‫ساعت دو یا سه صبح بود.
‫داشته وسط جاده راه می‌رفته که پیداش کردن.
‫با لباس خونگی.
‫وضعش داره بدتر می‌شه آنا.
‫واقعاً داره بدتر می‌شه.
‫حدس می‌زنم یه‌جور زوال عقل یا آلزایمر باشه...
‫یعنی چی که حدس می‌زنی، جک؟
‫دکتر نرفته؟
‫نه، دکتر نرفته. اون...
‫مادرت رو که می‌شناسی. ‫نمی‌تونم مجبور به انجام کاری بکنمش. اون...
‫داریم تمام تلاشمون رو می‌کنیم، آنا.
‫ممنون.
‫از اینجا خیلی خیلی بدم میاد.
‫پس چرا از آتلانتا رفتی؟
‫- جای دیگه‌ای سراغ نداشتم که برم. ‫- خونهٔ خودت چی؟
‫تو یه مردِ عاقل و بالغی.
‫ای خدا!
‫من شغلم رو از دست دادم، آنا.
‫به‌خاطرِ گشتن دنبالِ تو، ‫شغلم رو از دست دادم. می‌دونستی؟
‫والا منم بودم اخراجت می‌کردم جک.
‫- کارآگاهی که نمی‌تونه زنش رو پیدا کنه. ‫- عجب رویی داره!
‫پس خوبه که امروز پیدات کردم، نه؟
‫توی مسافرخونه، اتاق شماره پنج.
‫- پیدات کردم دیگه. ‫- به تو ربطی نداره کجا بودم.
‫دقیق نمی‌دونم از کِی رفتی اونجا، ‫ولی مهم اینه که پیدات کردم.
‫صدات رو هم شنیدم. آره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫داشتم تختت رو مرتب می‌کردم ‫که اگه خواستی بمونی، راحت باشی.
‫مامان، این مدت حال و احوالت خوب بوده؟
‫حوله‌ها!
‫باید بندازمشون توی خشک‌کن.
‫- ...و جراحت‌های کم‌عمیق. ‫- بله، برعکسِ این بالا.
‫سلام دکتر. خیلی ببخشید دیر کردم.
‫کارآگاه هارپر هستم. ‫می‌بینم که با همکارم آشنا شدی.
‫سلام کارآگاه هارپر، من دکتر ترنر هستم.
‫خیلی‌خب.
‫خب، چی دستگیرتون شد؟
‫- از ضربات چاقو کشته شده. ‫- خیلی‌خب.
‫گرچه تیغه‌ش کوتاه بوده.
‫- چقدر کوتاه؟ ‫- اندازۀ چاقوی میوه‌خوری.
‫اگه فقط یکی‌دو بار چاقو خورده بود، ‫ممکن بود زنده بمونه،
‫ولی همون‌طور که می‌بینید، از شدت خون‌ریزی مُرده.
‫- چندتا؟ ‫- چهل‌تا.
‫چهل...
‫- ناخن‌هاش بعد از مرگ کوتاه شدن؟ ‫- بیا امیدوار باشیم که این‌طور باشه.
‫چی؟ چطور؟
‫خب، تا تهِ «هیپونیکیوم» کوتاه شدن، همون که...
‫معمولاً بهش می‌گن «گوشتِ زیرِ ناخن».
‫- گرفتم. ‫- هوم. خیلی دردناکه.
‫چهل ضربۀ چاقو، ‫ولی هیچ زخمِ دفاعی‌ای نداره.
‫دستاش رو ببینید.
‫احتمالاً یارو رو می‌شناخته.
‫یارو؟
‫دی‌ان‌ای پیدا کردیم. ‫روی بدنِ مقتول بود.
‫دی‌ان‌ای متعلق به قاتله؟
‫یا مقتول با یه نفر دیگه ارتباط داشته ‫و بعدش چهل بار چاقو خورده،
‫یا چهل بار چاقو خورده ‫و دی‌ان‌ایِ قاتل روش مونده.
‫در هر صورت، اون شمّ پلیسیِ من می‌گه قاتل همونه.
‫[باتری: ] ‫[دوربین سونی]
‫به نمونۀ دی‌ان‌ایِ همۀ کسایی که امروز صبح ‫سر صحنه بودن نیاز دارم،
‫از جمله شما دو نفر، ‫تا گزینه‌های اضافی رو حذف کنم.
‫شنیدم که صحنۀ جرم ‫خیلی شلوغ‌پلوغ بوده.
‫اگه بخواید می‌تونم همین الان از جفت‌تون نمونه بگیرم.
‫نه، ما... برمی‌گردیم، فردا نمونه می‌دیم.
‫- باشه کارآگاه. ‫- باید برگردم داهلونگا.
‫تا هنوز کل شهر خبردار نشدن ‫باید به شوهره اطلاع بدم.
‫آهای بوستونی، من می‌رم توی ماشین.
‫این چه کوفتیه؟
‫اوه.
‫عه.
‫می‌بینی چه پولدارن، بوستونی؟
‫وقتی سلطان پیتزای جورجیای شمالی باشی ‫نونت تو روغنه، نه؟
‫قربان، به نظرتون عجیب نیست که شوهرِ خانم هاپکینز...
‫مفقود شدنش رو گزارش نداده؟ ‫قطعاً عجیبه.
‫دوباره بزن.
‫چراغ‌ها روشن نیستن.
‫بیا بریم. فردا صبح برمی‌گردیم.
‫- اگه سرِ کارم گذاشته باشی، من می‌دونم با تو! ‫- سرکاری نیست.
‫ساعت شش پخش زنده دارم یا نه، جیم؟
‫ساعت شش می‌ری روی آنتن. ‫همون‌طور که می‌خواستی.
‫باشه، ممنون.
‫رأس ساعت ۶، جزئیات جدیدی منتشر می‌شه
‫از زن داهلونگایی که جسدش...
‫بعد از مدت‌ها یه اتفاقی توی داهلونگا افتاده،
‫ولی حتی نمی‌تونم با برادر خودم ‫در موردش صحبت کنم؟
‫بنال دیگه! جنازۀ کیه؟
‫جایی نرید چون این برنامه‌ها که گفتیم رو ‫براتون داریم.
‫خدایا!
‫لعنت بهت، جک.
‫ساعت ۶:۰۰ عصره و...
‫- «مگ» خوابه؟ ‫- هیس، بذار گوش کنم.
‫...با لکسی جونز.
‫امشب خبری فوری داریم: ‫جسدِ یک زن در جنگلِ...
‫نگاه کن جک. ‫احتمالاً پرونده‌ت رو تا الان برات حلش کردن.
‫کلانتریِ شهرستان لمپکین، هنوز نتونسته هویت قربانی
‫یا چگونگیِ مرگش رو مشخص کنه.
‫ولی امشب، می‌تونیم یه خبر اختصاصیِ ‫شبکۀ دابلیو.اس.کی رو بهتون تقدیم کنیم.
‫آنا اندروز با پخش زنده از داهلونگا ‫با آخرین خبرها.
‫ببینم، آنا برگشته؟
‫لاغر شده. ‫جک، می‌دونستی آنا برگشته؟
‫جسد یک زن در جنگلِ پشت سرِ من پیدا شد.
‫حالا با اینکه کلانتری شهرستان لمپکین
‫از اعلام هویت قربانی یا تعیین علت مرگ خودداری کرده،
‫ما با تحقیقاتمون به جواب هر دو سؤال رسیدیم.
‫منبعی موثق و محرمانه به من گفته
‫که ساکن ۴۰ سالهٔ محلی، ریچل هاپکینز، ‫با ضربات چاقو به قتل رسیده.
‫ریچل؟
‫با اینکه در این لحظه جزئیات بیشتری در دسترس نیست،
‫هر زمان که چیز جدیدی بفهمم ‫به اطلاع شما می‌رسونم.
‫خبرنگار دابلیو.اس.کی، ‫آنا اندروز از داهلونگا.
‫لعنتی.
‫خدایا، چه گندی خورد به...
‫و... تموم شد.
‫ایول.
‫...جسد یک زن پیدا شده که...
‫- اینم از این. ‫- آره.
‫«ترجمه از محمد سید»