‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫صبح بخیر. ‫من از داهلونگا به صورت زنده برای شما گزارش می‌کنم،
‫جایی که پیشرفت قابل توجهی
‫در پرونده قتل ریچل هاپکینز حاصل شده.
‫امروز صبح که ۷۵۰۰ نفر از دوست و همسایه‌ ‫از خواب بیدار می‌شن،
‫با این احتمال شوم روبرو می‌شن که ‫یکی از اونا ممکنه قاتل زنجیره‌ای باشه.
‫حالا از اونجایی که این وضعیت ‫به سرعت در حال تغییره،
‫بدونید که همچنان اطلاعات کمی وجود داره،
‫مخصوصا در روز اول جشنواره روز تب طلا،
‫که معمولا برای جشن گرفتنـه.
‫اما چیزی که می‌تونم تایید کنم ‫اینه که مقتول دوم هلن ونگ هست،
‫مدیر مدرسه خصوصی دخترانه‌ی سنت هیلاری.
‫با اینکه چیز دیگه‌ای برای گزارش کردن ندارم، ‫بدونید همین که چیزی بفهمم، به اطلاع شما هم می‌رسونم.
‫بنده آنا اندروز، برای شبکه دابلیو.اس.کی ‫از اینجا در داهلونگا گزارش می‌کنم.
‫ما انسان‌ها قادر به ایجاد بدبختی زیاد هستیم.
‫بی‌رحمی زیاد.
‫درد و رنج زیاد.
‫با اینحال، خطرناک‌ترین کاری که می‌کنیم ‫دروغ گفتن...
‫به بقیه‌ست.
‫و به خودمون.
‫گمونم باید دیروز باهاش صحبت می‌کردیم.
‫آنا بهت گفت اینجا چیکار داشته؟
‫ظاهرا خانم ونگ یه پیغام توی مسافرخونه‌اش گذاشته،
‫و ازش خواسته که امروز صبح بیاد اینجا دیدنش.
‫روز شنبه؟
‫گفت رسید،
‫جسد رو دید، به فیلمبردارش زنگ زد ‫و بعد با ما تماس گرفت.
‫خیلی‌خب، ببین.
‫به مسافرخونه داهلونگا زنگ بزن، ‫همونجا که آنا اقامت داره.
‫مطمئن شو که داستانش درست باشه.
‫- من میرم باهاش حرف بزنم. ‫- باشه، گوشیش دستمه.
‫بهت دسترسی داده؟
‫نه. ‫ازش خواستم، ولی...
‫- بهت خندید. ‫- آره.
‫آره.
‫- استن، یه دقیقه تنهامون می‌ذاری؟ ‫- بله، قربان.
‫بریم بیرون، پسرا.
‫- حالت خوبه؟ ‫- اوهوم.
‫- می‌خوای بهم بگی که اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- یه بار به دستیارت گفتم.
‫- میشه لطفا گوشیم رو پس بدین؟ ‫- بیا گوشیت رو بگیر.
‫برام توضیح بده، ها؟ ‫قدم به قدم.
‫هلن ازم خواست که ساعت 7 بیام اینجا دیدنش.
‫جسدش رو ساعت 7:05 پیدا کردم.
‫7:06 به فیلمبردارم زنگ زدم.
‫7:06 به رئیس‌ام زنگ زدم.
‫7:06، شماره 911 رو گرفتم.
‫عالیه. ‫پس اول به فیلمبردارت زنگ زدی، آره؟
‫به فیلمبردارت زنگ زدی، ‫بعد 911 رو گرفتی؟
‫اون که دیگه مرده بود ‫و کار من گزارش کردنشه،
‫پس آره، همین کارو کردم.
‫سرکار اسکات گفت که همه درها قفل بودن.
‫اگه همه درها قفل بودن، ‫چطوری اومدی داخل؟
‫نمی‌دونم. ‫باید از هلن بپرسی.
‫- باشه، خب... ‫- معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫می‌دونی، باید ازت بپرسم.
‫- شبی که ریچل مُرد کجا بودی؟ ‫- چرا باید اینو ازم بپرسی؟
‫- خوب می‌دونی که چرا باید ازت بپرسم. ‫- آتلانتا بودم.
‫- می‌تونی اینو ثابت کنی، آنا؟ ‫- مجبورم، جک؟
‫تموم شد؟
‫آره. از اینجا بیرون نرو. ‫فهمیدی؟
‫داریم یه عالمه تماس و ایمیل دریافت می‌کنیم. ‫آتلانتا دوستت داره.
‫- فقط ای کاش... اصلا ولش کن. ‫- نه، نه، نه! ای کاش چی؟
‫کاش بتونی کاری کنی که هیجان بگیره، ‫آمار خیلی بالا بره
‫که به نظر نیاد دارم برات پارتی‌بازی می‌کنم.
‫- ببینم چه کاری ازم برمیاد. ‫- برو بترکون، خانم خانما.
‫خب، ممنونم. ‫بله، متشکر.
‫- کی بود؟ ‫- کارمند شیفت شب.
‫گفت که تماس بعد از نیمه‌شب دریافت شد،
‫ولی تازه اول صبح امروز ‫پیغام به خانم اندروز داده شده.
‫قطعا پیغام رو یه زن گذاشته بود.
‫دوتا زن که از زمان دبیرستان رفیق صمیمی بودن ‫به قتل رسیدن.
‫یه چاقو توی قتل هر دوشون استفاده شده.
‫یه دستبند دوستی توی دهن هر دوشون گذاشته شده.
‫هر دوشون با کلاید دافی ارتباط دارن.
‫هیچ اثرانگشتی پیدا نشد.
‫نه حتی اثرانگشت خود مقتول.
‫کل اینجا تمیز شده؟
‫شاید طرف یه حرفه‌ایه.
‫شاید کلاید یکی رو اجیر کرده. ‫بیا سوابق گوشیش رو بررسی کنیم.
‫یه لیست از همه کسایی که طی ماه اخیر ‫بهشون زنگ زده گیر بیاریم.
‫حساب‌های بانکیش رو بررسی کنیم، ‫ببینیم پول زیادی برداشت کرده یا نه.
‫هی، یادته که ازم خواسته بودی ‫سابقه ریچارد جونز رو در بیارم؟
‫- آره. ‫- سابقه‌اش رو در آوردن.
‫سه سال پیش سابقه ضرب و شتم داشته، ‫فک یه زن رو شکونده.
‫الان برمی‌گردم.
‫آنا رو ندیدی؟
‫اگه من جات بودم ‫یکم به زنت فضای شخصی می‌دادم.
‫باور کن، حال و حوصله‌اش رو نداره.
‫چطوره سرت به ازدواج افتضاح خودت باشه، خب؟
‫تو هیچی از من یا ازدواج افتضاح‌ام نمی‌دونی، باشه؟
‫- می‌دونم که یه عوضی بی‌وفا هستی. ‫- اوه، که اینو می‌دونی؟
‫- آره، می‌دونم. ‫- واقعا؟
‫- اذیتت می‌کنه؟ ‫- دستت رو بکش...
‫حیف که زن نیستم ‫وگرنه ممکنه بزنی فک منو بشکونی، ها؟
‫اون طرفی رفت.
‫اونقدر ناراحت بود که امروز نیومد.
‫گفت که اصلا...
‫آقای شهردار، وقتی میگم که به نظرم وضعیت خیلی بدتر میشه ‫حرفم رو باور کن،
‫ولی اگه اجازه بدی ‫می‌تونم بهت کمک کنم.
‫یه عمومی شهر که از تلویزیون پخش میشه، ‫توجه عمومی بیشتر.
‫چرا باید روی آتیش بنزین بریزم؟
‫آتیش رو با آتیش دفع کن.
‫نه، اینطور نمیشه. باید اکسیژنش رو گرفت. ‫خفه‌اش کرد.
‫باید آرامش‌مون رو حفظ و عاقلانه عمل کنیم.
‫جناب، اون روزها با اینترنت دیال‌آپ تموم شد.
‫والا این روزها، اگه داستانت رو نگی، ‫یکی دیگه به جات میگه.
‫دقیقا داستان ما چیه؟
‫که این شهر، مردم و شهردار اون ‫قوی، در امان و نمی‌ترسن.
‫به آمریکا می‌فهمونی که ‫وضعیت داهلونگا کاملا عادیه.
‫اونوقت چی گیر تو میاد؟
‫من بچه‌ی همینجام.
‫به این شهر اهمیت میدم. ‫می‌دونین، مادرم هنوز اینجا زندگی می‌کنه.
‫هیچ کدوم از اینا رو نمی‌دونستم.
‫فکر می‌کردم بیشتر سلبرتی‌ها ‫از خداشونه که
‫زندگی شخصی‌شون رو برای مصرف عموم بفروشن.
‫می‌دونی، فکر کنم شاید
‫تجربه بزرگ شدن من و شما ‫توی این شهر فرق داشته.
‫تا حالا فکر کردی موفقیت‌هایی که داشتی، ‫کسی که هستی
‫رو تا حد زیادی مدیون داهلونگایی؟
‫- آره. ‫- یه توصیه تخصصی دارم.
‫به جای اینکه از شهر زادگاهت تنفر داشته باشی،
‫شاید بهتره در نظر بگیری که چقدر سعادتمند بودی.
‫می‌دونی، رفتارت رو عوض کنی.
‫چطورش کنم؟
‫"ممنون، داهلونگا".
‫که اینطور.
‫میشه منم یه توصیه تخصصی کنم؟
‫لطفا.
‫خب، داهلونگا با گردشگری چرخونده میشه.
‫افراد 45 تا 65 ساله که اهل نوشیدنی، تماشای برگ درخت‌ها، .‫نظم و قانونن و جیبشون پُره
‫- درسته؟ ‫- آره، درسته.
‫باشه. ‫خب، می‌دونی کی خیلی طرفدار جنایات واقعیه؟
‫اونایی که سختکوش، کم‌درآمد و کمپر نشین هستن ‫که بعدا توی اینترنت کارآگاه‌بازی در میارن.
‫بنابراین افراد حرفه‌ای ‫فورا قضیه رو مهار می‌کنن.
‫وگرنه قضیه رو دست اینترنت می‌سپاری.
‫اونوقت می‌دونی به نظرم چی میشه؟
‫دست نامرئی افکار عمومی
‫یه مشت از اون موهای خوشگلت رو می‌گیره
‫و یه شهرت قاتل زنجیره‌ای ‫و نابودکننده‌ی اقتصادی
‫رو می‌زنه توی سرت، آقای شهردار.
‫و بعدش اگه تونستی دوباره رأی بیار.
‫خب... چی میگی؟
‫همش چند ثانیه طول می‌کشه
‫تا شاهرگ کاروتید ‫و شاهرگ گلو قطع بشن.
‫ولی با یه بُرش،
‫گفتنش سخته که با یه نوع چاقو بوده یا نه.
‫فکر نکنم اهمیتی داشته باشه. ‫اینکه با همون چاقو بوده یا نه،
‫قطعا همون آدم ازش استفاده کرده.
‫بخاطر دستبند دوستی اینو می‌دونیم.
‫این مسئله هرگز به رسانه‌ها گفته نشده، ‫پس...
‫قتل‌ها باید به همدیگه مرتبط باشن.
‫یه لحظه صبر کن.
‫اگه توی پرونده قبلی ‫ناخن‌ها به عنوان یادگاری برداشته شدن...
‫اون هنوز هر دو چشم‌هاش رو داره، ‫اگه منظورت اینه.
‫در هر دو مورد، یه پیغام گذاشته شده بود.
‫مورد اول، ناخن‌ها، درسته؟ ‫یه کلمه بود.
‫اینجا پیشونیه. ‫کار یه نفره.
‫منگنه هم ممکنه به عنوان یه پیغام دیگه دیده بشه.
‫مثلا "بدی را نبین" یا "چشم‌پوشی کن".
‫ولی آسیب چشمی زیادی دیده.
‫هوم.
‫کمی زور نیاز بوده تا منگنه‌ها ‫اینطوری به بافت نرم بچسبن.
‫هی دکتر، زمان مرگ رو تشخیص دادی؟
‫خب، یه زمان دقیق که نه.
‫خب، جمود نعشی به اوج خودش رسیده.
‫معمولا 12 ساعت توی یه اتاق ‫با تهویه مطبوع رخ میده.
‫اون دستبند،
‫تقریبا مثل اون یکیه، مگه نه؟
‫آره.
‫تقریبا با قبلی مو نمی‌زنه.
‫به نظر استفاده شده نمیاد.
‫نخ‌هاش به نظر نو میان.
‫می‌تونم توی شهر بررسی کنم تا ببینم ‫کجا ممکنه فروخته بشن.
‫انگار با دی‌ان‌دی برگشتیم سر خونه‌ی اول.
‫توی پایگاه داده با کسی مطابقت نداره ‫و آقای دافی هم که از اون لحاظ ناتوانه.
‫پوف. ‫به گفته‌ی خودش.
‫وقتی جواب آزمایش بیاد ‫مطمئن می‌شیم.
‫با این اوصاف، با توجه به لوازم ناجوری که
‫توی آشغالیش پیدا کردم، ‫شاید راست میگه.
‫حالم بهم خورد.
‫اگه قاتل دافیـه، انگیزه‌اش چیه؟
‫اون گفت که یه سری قانون با ریچل داشت.
‫مخصوصا اینکه با کسی توی داهلونگا نپرن.
‫نمونه هم که مال اون نیست.
‫- زنش قوانین رو زیر پا گذاشته. ‫- درسته.
‫ولی توضیح نمیده که چرا خانم ونگ رو کشته.
‫آره. ‫خب، باید بفهمیم که اون تماس به مسافرخونه داهلونگا
‫از کجا گرفته شده.
‫چرا؟
‫گفتن تماس بعد از نیمه‌شب گرفته شده، درسته؟
‫هلن که اون موقع مرده بود.
‫- درسته. ‫- آره.
‫- هرچی فهمیدی بهم اطلاع بده. ‫- بله، قربان.
‫- چیکار می‌کنی، جک؟ ‫- ببخشید، زویی. فقط...
‫- همینطوری داری توی وسایلم می‌گردی؟ ‫- هی، ببین...
‫ببین، باید بدونم این چیه، خب؟
‫- چی؟ ‫- از کجا آوردیش؟
‫- الان جدی‌ای؟ ‫- کاملا جدی‌ام.
‫تو بخاطر این بی‌اجازه اومدی توی اتاقم؟
‫- بی‌اجازه نیومدم توی اتاقت، زویی. ‫- بخاطر یه دستبند دوستی کثیف؟
‫گردنبند تایتانیک که نیست.
‫- از کجا آوردیش؟ ‫- عجب گیری کردما.
‫آنا واسه همه‌مون درست کرده بود.
‫آنا هم یکی داره؟
‫حالا چون تو پلیسی، دلیل نمیشه که ‫باید جواب سوالات مسخره‌ات رو بدم.
‫ببین، سر این قضیه به کمکت نیاز دارم، باشه؟
‫ریچل و هلن، اونا چه ارتباطی باهم داشتن؟
‫معلومه خب، هلن عجیب و غریب بود ‫و ریچل هم رفیقش بود.
‫حداقل توی دبیرستان که اینطوری بود.
‫با زنت هم می‌پرید، ‫ولی آنا زیادی بچه مثبت بود.
‫بخاطر همین دیگه رفاقت‌شون بهم خورد؟ ‫قضیه این بود؟
‫می‌دونی، اونقدر واسه خیلی وقت پیشه که یادم نمیاد. ‫احتمالا ریچل از دست اون حوصله‌اش سر رفت.
‫لعنتی، صبر کن.
‫چی شده، کلانتر؟
‫شهردار می‌خواد واسه رسانه‌ها ‫سیاه‌بازی در بیاره
‫تا دیگه فراخوانده نشه.
‫- چی؟ کِی؟ ‫- امشب.
‫می‌خوام از اونجایی که تو با جزئیات آشناتر هستی ‫مدیریتش کنی.
‫ای بابا... نمیشه. ‫هنوز 24 ساعت از قتل نگذشته.
‫- نباید این اطلاعات پخش بشن. ‫- جک، تصمیمش با من نیست، باشه؟
‫فقط همه تدارکات رو انجام بده. ‫همه رو آروم کن.
‫- و زودتر پرونده رو حل کن. ‫- ای بابا...
‫قربان، این کار اشتباهه، خب؟
‫خدایا...
‫گندش بزنن.
‫صبح بخیر، خانم اندروز.
‫سرکار آدامز هستم ‫تماس گرفتم که جویای حال مادرتون بشم.
‫دیشب دوباره سرگردان پیداشون کردیم ‫و می‌خواستیم مطمئن بشیم که حالشون خوبه.
‫لطفا با من در کلانتری تماس بگیرین. ‫روز خوش.
‫مامان؟
‫مامان!
‫مامان؟
‫اینجایی؟
‫- آنا! ‫- آره!
‫کجا بودی؟
‫همین بیرون توی باغچه. ‫ماشینت رو دیدم.
‫چیه؟
‫ای بابا.
‫احتمالا اون جک دهن‌لق بهت گفته که ‫دوباره مجبور شده بیاد دنبالم.
‫بیا اینجا و یه دقیقه پیش مامانت بشین. ‫زود باش.
‫خوشحالم که اومدی.
‫با تمام این جریانات، به نظرم بهتره اینجا بمونی.
‫هوم؟ ‫امن‌تره.
‫هیچکس این همه راه تا اینجا نمیاد.
‫می‌دونی که نمی‌تونم توی اون اتاق بمونم، مامان.
‫آره.
‫عزیزم، نمی‌دونم چطور این کارو می‌کنیم.
‫ولی بالاخره اگه بخوایم ‫به زندگی ادامه بدیم...
‫باید راهی برای کنار اومدن با گذشته پیدا کنیم. ‫هوم؟
‫مامان...
‫وقتی کارم اینجا تموم شد ‫که به زودی تموم میشه،
‫من به آتلانتا برمی‌گردم.
‫و...
‫فکر می‌کنم بهتره باهام بیای، مامان.
‫- که اونجا زندگی کنم؟ ‫- اوهوم.
‫- توی آتلانتا؟ ‫- که تا وقتی بفهمیم...
‫قراره چیکار کنیم ‫بتونم ازت مراقبت کنم.
‫ای وای، عزیزم.
‫آنا عزیزم، من دوستت دارم ‫ولی این خونه‌ی منه
‫و نیازی هم ندارم که یکی مراقبم باشه.
‫آلیس...
‫مشکلی پیدا کردی؟
‫شاید.
‫باشه، پس ما...
‫به کمک نیاز داریم.
‫می‌فهمم چی میگی.
‫خیلی‌خب.
‫جرالد هستم. ‫چه کمکی ازم برمیاد؟
‫کارآگاه پاتل هستم ‫از کلانتری داهلونگا.
‫من یه شماره مبدا برای تماسی می‌خوام که ‫در ساعت 12:02 امروز صبح
‫با مسافرخونه داهلونگا گرفته شده.
‫حتما.
‫ولی قبل از این،
‫می‌خوام پیگیر سوابق تلفنی بشم که
‫سه روز پیش گفته بودم در اولویت قرار بدین.
‫اسم مشتری؟
‫ریچل، هاپکینز.
‫آره، اون کنسل شده.
‫چی؟ توسط کی کنسل شده؟
‫آه...
‫کارآگاه هارپر.
‫- لطفا فورا هر دوشون رو انجام بدین. ‫- حتما.
‫ادای کار پلیسی کردن در میارن. ‫چه مسخره.
‫چه خبر، بوستونی؟ ‫با کی حرف می‌زنی؟
‫یه سرنخ مسخره دیگه.
‫آره. ‫خب، بازم سرنخ مسخره داری.
‫جلسه شهر مسخره ‫واسه یه مشت احمق توی شهر.
‫وقت هدر دادنه.
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- آره، منم از دیدنت خوشحالم.
‫- چطورین، شهردار؟ ‫- خوشحالم می‌بینمت.
‫خب، امشب دقیقا امیدواریم به چی برسیم؟
‫هوم...
‫جواب سوالات رو بدیم، ‫مردم رو خونسرد کنیم،
‫ترس رو تسکین بدیم.
‫شوخی می‌کنی.
‫تیکه می‌ندازی. ‫خیلی‌خب.
‫اووه...
‫نکُشی‌مون، آنی اوکلی. ‫[یک تیرانداز زن آمریکایی که در نمایش غرب وحشی بوفالو بیل ایفای نقش می‏‌کرد.]
‫- چرا یه اسلحه توی کیفت گذاشتی؟ ‫- چون اگه دستم می‌گرفتم، لباسم خراب می‌شد.
‫بلدی هم باهاش شلیک کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫تو... ‫حس می‌کنم باید بدونی...
‫اگه قراره توی کیفت ‫پیش رژ لب و تایلانول بذاریش.
‫خب، موقعی گرفتمش
‫که شیفت شب ‫توی بخش جنایی کار می‌کردم.
‫بهتره داشته باشی تا نداشته باشی.
‫آره، قبول دارم. ‫بیا امیدوار باشیم که لازمت نشه.
‫ مامان، من میرم داخل برات جا بگیرم، باشه؟
‫- وقت اخباره. ‫- آها.
‫هوم.
‫ اوناهاش! ‫ چطوری، بیل؟
‫عصر همگی بخیر.
‫هدف از عمومی شهر امشب ‫جدا کردن شایعات از حقایق هست،
‫تا جواب یه سری از سوال‌هاتون رو بدیم ‫و امیدوارم که یکم تسلی خاطر پیدا کنین.
‫و برای شماهایی که ‫امشب از خونه دارین تماشا می‌کنین،
‫اغلب اوقاتی که ما توی تلویزیون درمورد قتل می‌شنویم،
‫فراموش می‌کنیم که مقتول یه شخصه
‫که از خودش دوست، خانواده،
‫اجتماع و کلی سوال به جا گذاشته.
‫و برای ما، در زمان ترس،
‫پیدا کردن افرادی که بهشون اعتماد دارین ‫مهم‌تر هم هست.
‫پس می‌خوام از شما تشکر کنم، شهردار وودروف ‫که در چنین زمان کوتاهی
‫این رویداد رو تدارک دیدین
‫و بابت اینکه از دابلیو.اس.کی به عنوان یک منبع معتبر ‫برای پوشش دادن رویداد دعوت کردین.
‫بله!
‫بله. متشکرم، آقای شهردار. ‫متشکرم.
‫کارآگاه هارپر؟
‫وقت تلف کردنه.
‫خانم‌ها و آقایون، من هرچی که بتونم ‫رو باهاتون به اشتراک می‌ذارم،
‫و بعد گمونم به سوالات‌تون جواب می‌دیم.
‫ریچل هاپکینز و هلن ونگ ‫عضوی از این اجتماع بودن.
‫اینجا بزرگ شدن. ‫ساکن اینجا بودن.
‫هر دوشون به قتل رسیدن.
‫خشونت‌آمیز بود. فجیع بود. ‫وحشتناک بود.
‫و ما معتقدیم که این قتل‌‌ها...
‫باهم ارتباط دارن. ‫این زن‌ها هدف قرار گرفتن.
‫معتقدیم که به دست یه نفر یا یه گروه یکسان به قتل رسیدن.
‫منظورت یه قاتل زنجیره‌ایه؟
‫- این چه وضعیه؟ ‫- کی داره این کارو می‌کنه؟
‫ببینین، من نزدیک به ده سال ‫در بخش جنایی پلیس کار کردم،
‫نه فقط اینجا در شهرستان لمپکین، ‫بلکه در بخش جنایی آتلانتا هم همینطور.
‫و بهتون اطمینان میدم...
‫با بهترین تیم‌های تحقیقاتی توی کشور کار کردم،
‫و یه چیزی که می‌خوام متوجهش باشین
‫اینه که اکثر این پرونده‌ها، حل نشده می‌مونن.
‫- یعنی چی آخه؟ ‫- لعنتی.
‫- خب، اینجا که آتلانتا نیست. ‫- متوجه‌ام که آتلانتا نیست.
‫- یعنی نمی‌تونین حلش کنین؟ ‫- نگفتم که نمی‌تونیم.
‫فقط دارم میگم که باید صبور باشین، خب؟ ‫و همکاری کنین.
‫باید بذارین کارمون رو انجام بدیم.
‫فکر می‌کردم که کار شما ‫محافظت از شهروندان داهلونگاست.
‫- آره! ‫- گل گفتی!
‫- قطعا کارمون همینه. ‫- و دارین چیکار می‌کنین تا بچه‌هامون در امان باشن؟
‫خانم، فکر نمی‌کنم که بچه‌های شما در امان نباشن. ‫معتقد نیستم که بچه‌ها مورد هدف قرار گرفتن.
‫خب، می‌دونین هدف کیه؟
‫بچه‌های ما در خطرن! ‫راحت بگو بدونیم!
‫من شنیدم اصلا لباس نداشتن.
‫- من شنیدم که چشم‌شون رو در آوردن! ‫- محض رضای خدا.
‫- من شنیدم که لباس نداشتن. ‫- من شنیدم که عضوی از یه گروه قاچاق بودن!
‫- الگوی پاشش خون چی رو نشون میده؟ ‫- خیلی‌خب ببینین، کافیه...
‫جواب سوال رو بده! ‫لباس داشتن یا نداشتن؟
‫- چطوره بذاری داداشم حرف بزنه، جردن؟ ‫- گمشو، زو!
‫- مرتیکه احمق. ‫- میشه دعوا نکنین، لطفا؟
‫خانم‌ها و آقایون، اینطوری راهش نیست.
‫ما کاری برعهده داریم ‫و این کار ما نیست، پس...
‫شبتون بخیر.
‫اون داره کدوم گوری میره؟
‫هی، برگرد اون بالا و کارت رو بکن، ‫مرتیکه‌ی ترسو.
‫ولش کن. ‫سرت به کار خودت باشه.
‫- خفه شو. ‫- ببند دهنت رو.
‫خانم‌ها و آقایون، چیزی که شما الان دیدین ‫کارآگاهیه که داره کارش رو انجام میده. خب؟
‫پس الان بیشتر از همیشه ‫مهمه که هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫که به همدیگه اهمیت بدیم.
‫و میگم الان بیشتر از همیشه ‫باید این کارو کنیم
‫چون خود من می‌دونم که این قاتل ‫چه کارهایی ازش برمیاد.
‫من جسد هلن ونگ رو پیدا کردم.
‫من در طول دوران حرفه شغلیم ‫خبر قتل‌های زیادی رو پوشش دادم.
‫وقایع شنیع، وحشتناک و زشت.
‫چیزی که اونجا دیدم هم همونقدر ناجور بود.
‫حالا، من چیز زیادی نمی‌دونم. ‫کارآگاه نیستم،
‫ولی دو چیز راجع‌به افرادی که آدم می‌کشن یاد گرفتم.
‫یک اینکه بهترین شاخص رفتار آینده، ‫رفتار گذشته‌ست،
‫و دوم اینکه، قاتل معمولا قربانیش رو می‌شناسه.
‫- یا خدا. ‫- خدای من.
‫که یعنی یکی از ما،
‫شاید خیلی از بین ما،
‫ممکنه بدونه قاتل کیه.
‫ممکنه نخوایم اینو بگیم.
‫قاتل ممکنه توی همین سالن باشه.
‫دافی کجاست؟ چرا اون نیومده؟
‫تو می‌شناسیشون. ‫تو با اون دخترا مدرسه رفتی.
‫آره زو، تو به مدرسه سنت هیلاری رفته بودی. ‫اسمت جزء لیست پرداخت قسطی بود.
‫توی بیشعور اسمت توی لیست قسطی بود، جردن!
‫نه اینکه تو بیشعور نیستی، ها؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫جرات داری اینو بیا توی روم بگو.
‫چرا توی روم نمیگی؟
‫گور بابای خودت و بچه‌هات!
‫یالا، برو عقب!
‫- ببخشید! ‫- از جلوی روم گمشو!
‫- گور باباتون! ولم کنین. ‫- آروم باشین!
‫هی! هی بسه!
‫ممنون، داهلونگا.
‫گور باباتون! ‫ولم کنین.
‫من دیگه ازت خسته شدم! ‫فقط بلدی حرف بزنی!
‫بابا بنازم! ‫اون دختر عزیز منه.
‫سلام، لکسی.
‫محض اطلاع، ‫من قراره یه گزارش میدانی ارسال کنم،
‫که باید ساعت ده پخش کنین.
‫- کجا میری؟ ‫- داهلونگا...
‫- چی؟ ‫- به ادی بگو جام وایسه.
‫- اون چی بود؟ ‫- جلسه عمومی شهر.
‫صحبت کردن مردم.
‫آره، حرف زدن درمورد من.
‫خب، من که اسمت رو نیاوردم.
‫اگه آدم‌هایی که می‌شناسنت ‫فکر می‌کنن که تو ممکنه
‫چیزی درمورد اینکه چطور یا چرا ‫ریچل یا هلن به قتل رسیدن بدونی،
‫اونوقت تقصیر من نیست.
‫مزخرف میگی! من چند ساله که با اون دخترها حرف نزدم ‫و خودتم اینو می‌دونی.
‫تو گذاشتی رفتی، آنا ‫پس اینجا چیکار داری؟
‫قصد داری چیکار کنی؟
‫آبروی منو ببری؟ ‫آبروی این شهر رو ببری؟
‫یعنی، پناه بر خدا. ‫هنوز کینه به دل گرفتی سر...
‫20 سال گذشته. ‫حتی اونقدرهام چیز خاصی نبود.
‫زویی، تو دیشب بین ساعات 8 تا 12 کجا بودی؟
‫ها؟
‫جالبه. جالبه.
‫می‌دونی، اون دوتا همیشه منو دست‌کم گرفتن، ‫دقیقا مثل همه اهالی این شهر.
‫حتی برادرم.
‫بخاطر اینکه کسی نمی‌دونه ‫چه کارهایی ازت برمیاد.
‫ولی من می‌دونم.
‫این می‌ترسونتت؟
‫به اینکه فکر کنی ‫نفر بعدی ممکنه کی باشه؟
‫تو رو می‌ترسونه؟
‫بهتره بری، زویی.
‫امن نیست.
‫[جک: باید حرف بزنیم. لطفا.]
‫[باشه. بیا حرف بزنیم.]
‫هیچی مثل الم‌شنگه توی یه شهر کوچیک ‫اشتهای آدم رو باز نمی‌کنه.
‫- آره. ‫- می‌خوای بریم غذا بخوریم؟
‫عه...
‫راستش نمی‌تونم. ‫باید برم یه کار دیگه انجام بدم.
‫باشه. ‫من تا دیروقت بیدارم،
‫پس اگه خواستی تنها نباشی ‫می‌تونی اتاقم رو بزنی.
‫هی، ممنون که امشب کمک کردی، ریچارد. ‫دمت گرم.
‫خواهش.
‫خواهش می‌کنم.
‫سلام، عزیزم.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- ها؟
‫عه... کار خاصی نمی‌کنم.
‫- چه خبر؟ ‫- چون نیم ساعت دیگه می‌رسم اونجا.
‫چی؟ عزیزم...
‫الو؟ ‫اوه، گندش بزنن.
‫[آنا: باشه. بیا حرف بزنیم.]
‫[جک: کِی و کجا؟] ‫[آنا: آبشارها.]
‫[الان؟]
‫[یا دیگه هیچوقت]
‫کلاید.
‫میشه بهمون بگی که چه حسی داری؟
‫فقط کلافه کننده‌ست.
‫اینکه چیزی نمی‌دونیم، ‫چیزی بهمون نمی‌گن.
‫تازه اتفاقی که توی جلسه شهر هم افتاد...
‫فقط خوشحالم که به خودم زحمت رفتن ندادم.
‫آخه این چه کمکی به ما می‌کنه؟
‫فقط می‌تونم تصور کنم که چقدر برات دردناک بوده.
‫تنها چیزی که برای من مهمه ‫رسیدن به عدالته.
‫هوم.
‫من هرکاری از دستم بربیاد می‌کنم ‫تا قاتل ریچل و هلن رو پیدا کنم.
‫می‌خوام هرکسی که زن‌های خوبِ ‫این شهر رو هدف قرار میده
‫جلوش گرفته بشه و تاوان ببینه.
‫هوم.
‫بنابراین من به هرکسی که ‫چیزی درمورد
‫اتفاقی که برای همسرم افتاد بدونه ‫50 هزار دلار پاداش میدم.
‫شما اول اینجا شنیدین.
‫توی شهری که همه سوالاتی دارن،
‫یه شوهر سوگوار داره برای رسیدن به جواب ‫50 هزار دلار پاداش می‌ذاره.
‫بنده لکسی جونز...
‫با پخش زنده از داهلونگا.
‫قطع شد.
‫خیلی بهت تسلیت می‌گم.
‫- همه اینا رو گرفتی؟ ‫- آره، معلومه که گرفتم.
‫خوبه. بریم.
‫خب، اینو به چشم یه علائم نگارشی ‫توی داستان نگاه کن.
‫خدایا. ‫خودتم می‌دونی که به این سادگی‌ها نیست!
‫از کجا معلوم؟ ‫شاید کمک کرد.
‫ولی اگه کلیپ‌های توی جلسه شهر ‫رو بازپخش کردی،
‫باید کلیپ منو هم دوباره پخش کنی.
‫که یه وقت تفاوتی نباشه.
‫دو ساعت وقت داری.
‫ممنون، جیم.
‫می‌خوای چیزی بهم بگی؟
‫نه، فقط نمی‌دونم چرا این کارو می‌کنی.
‫چه کاری؟
‫این همه به خودت زحمت میدی
‫تا فقط شیرینیِ کار آنا رو تلخ کنی.
‫آخه تو همین الانش هم میز گویندگی ‫رو به دست آوردی، عزیزم.
‫گزارشات مأموریتی اون ‫چه اهمیتی داره، می‌دونی؟
‫خب، واسه من اهمیت داره.
‫چون اون دنبال چیزیه که مال منه.
‫عه...
‫هوم.
‫و من...
‫نمی‌ذارم به دستش بیاره.
‫غیر از اینه؟
‫نه.
‫سلام، والی‌ هستم.
‫گوشی کارآگاه هارپر نگرفت، ‫واسه همین گفتم به تو زنگ بزنم.
‫باشه. ‫آره، متوجه‌ام.
‫نمونه دی‌ان‌ای اون آلوده شده.
‫رشته دی‌ان‌ای دو آدم متفاوت توش هست.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫- باشه، بهش میگم. ‫- خوبه. شب بخیر.
‫دستبند دست همه‌شون هست؟
‫سلام، آنا.
‫سلام.
‫ممنون که اومدی.
‫خواهش.
‫می‌دونم که تو...
‫توی آتلانتا نبودی، ‫می‌دونی...
‫شبی که ریچل مرد.
‫منو دیدی، مگه نه؟
‫می‌دونی پیشش بودم.
‫من بهش صدمه نزدم، آنا.
‫اینو که می‌دونی، درسته؟
‫چیزی دیدی؟
‫کس دیگه‌ای رو اونجا ندیدی؟
‫تو می‌دونی کار کیه؟
‫کار من نبود، اگه منظورت اینه.
‫باشه.
‫کار منم نبوده.
‫متاسفم که اونو دیدی، آنا.
‫معنی‌ای برام نداشت.
‫آره، ولی برای اونم بی‌معنی‌تر بود.
‫پس چرا پیشش بودی، جک؟
‫به همون دلیلی که تو پیش اون فیلمبردار گنده‌بکت بودی، درست میگم؟
‫ولی صبح روز بعدش ‫جسد فیلمبردار گنده‌بک من پیدا نشد
‫که خودمم مسئول پیدا کردن قاتلش باشم.
‫حرفت حقه، آنا.
‫- شاید بهتر بود یه چیزی می‌گفتم، نمی‌دونم والا. ‫- شاید.
‫بی‌صبرانه منتظر شنیدنش هستم.
‫فقط میگی که من پیشش بودم، درسته؟
‫این کارو می‌کنی و بعد منو از پرونده کنار می‌ذارن، ‫بعدش چی؟
‫کی می‌خواد حلش کنه؟
‫یکی از پلیس‌های اینجا می‌خواد حلش کنه؟
‫یکی که تا حالا روی پرونده قتل کار نکرده، ‫چه برسه قتلی رو حل کرده باشه؟
‫اگه من نباشم و کناره‌گیری کنم ‫کی می‌خواد پرونده رو حل کنه؟
‫پس تو پرونده‌ی خودت رو خراب می‌کنی، ‫قانون رو زیر پا می‌ذاری،
‫ولی اصرار داری بمونی، ‫به جای اینکه بگی، چه می‌دونم...
‫"هی دوستان، اون ریچل هاپکینزه.
‫نمی‌دونم دیشب کی کشتتش، ولی می‌دونم قبلش کی پیشش بود. ‫من".
‫ولی نه، نتونستی این کارو کنی.
‫نه. ‫تو تنها پلیس توانای این طرف آتلانتا بودی،
‫پس تونستی قربانی و قهرمان داستان خودت بشی.
‫باور نکردنیه، ولی کار تو همینه.
‫به گمونم متاسفم که چنین حسی داری.
‫نه، نیستی.
‫آدم‌ها واسه اینکه حال خودشون رو خوب کنن ‫چنین حرفی می‌زنن.
‫تو بخاطر حس من متاسف نیستی.
‫برای اینکه بخاطر حسی که دارم متاسف باشی، ‫باید قبلش درک کنی.
‫- درسته. ‫- ولی تو این کارو نمی‌کنی.
‫گمون نکنم.
‫من بهت گفتم که حس خوبی ندارم ‫اون شب ولش کنم، نگفتم؟
‫نگفتم؟
‫آره آنا، گفتی.
‫چیه، فکر می‌کنی اینو نمی‌دونم؟
‫فکر می‌کنی بهش فکر نمی‌کنم؟
‫فکر می‌کنی من عذابش رو نمی‌کشم؟ ‫اون مال منم بود.
‫اون...
‫اون بچه‌ی منم بود.
‫منم دیگه نمی‌تونم ولش کنم. ‫هرگز نمی‌تونم بغلش کنم.
‫براش آواز بخونم، دستش رو بگیرم.
‫بخاطرش از خودم متنفرم. ‫خودم رو مقصر می‌دونم.
‫نه نه نه، منظورم این نیست. ‫نمیگم تقصیر توئه، جک.
‫- تقصیر مامان هم نیست. اینو می‌دونم. ‫- چیزی که من...
‫این توی کت من نمیره که ‫بعد از تمام چیزهایی که از دست دادیم...
‫بعد از اینکه کلا بهم ریخته ‫و درهم شکسته شده بودیم...
‫تو اون موقع منو ول کردی.
‫یعنی... حتی مسئله رفتنت هم نیست. ‫طوریه که رفتی.
‫تو... تو... ‫هیچی نگفتی.
‫فقط گذاشتی رفتی. ‫بدون هیچ توضیحی.
‫قضیه اینه که آنا، ‫به خدا قسم می‌تونستم...
‫می‌تونستم اونو پشت سر بذارم.
‫از دست دادن همه‌چیز.
‫از دست دادن حرفه شغلی‌ام.
‫از دست دادن تو.
‫تو می‌دونستی، ‫می‌دونستی که داشتم دنبالت می‌گشتم.
‫می‌دونستی و هیچ مشکلی باهاش نداشتی.
‫هیچ کاری توی این دنیا نیست که ‫می‌تونستی سرم بیاری. هیچی...
‫من هیچوقت اینقدر باهات بی‌رحم نبودم، آنا. ‫هیچوقت.
‫اینطوری بود، جک؟ ‫اینطوری یادت میاد؟
‫اینطوری یادم نمیاد، آنا. ‫همینطوری اتفاق افتاد. یه حقیقته.
‫من تلاش کردم. ‫تو بیخیال شدی.
‫من به تعهدم، به عهدم وفا کردم.
‫سر حرفم موندم، آنا.
‫و اوضاع سخت شد و تو دُمت رو گذاشتی روی کولت ‫و تسلیم شدی.
‫تو همین کارو کردی.
‫و من فقط سعی کردم درد تو رو بگیرم. ‫کل تلاشم همین بود.
‫سعی کردم کنارت باشم، ‫در آغوش بگیرمت
‫و بهت بفهمونم که هرچی هم باشه، ‫می‌تونیم با همدیگه هرچیزی رو پشت سر بذاریم.
‫می‌خواستم اوضاع رو درست کنم، ‫می‌خواستم تو رو بهتر کنم.
‫من نمی‌خواستم حالم رو بهتر کنی، جک!
‫نمی‌خواستم اوضاع رو درست کنی. ‫فقط می‌خواستم...
‫- فقط می‌خواستم به حرفم گوش بدی. ‫- چی؟
‫من کِی تا حالا به حرفت گوش نکردم؟ ‫چطور می‌تونی بگی که من به حرفت گوش نمیدم؟
‫تا حالا نشده که به حرفت گوش ندم. ‫هرچی که تو گفتی، من...
‫خفه‌خون بگیر!
‫واسه یه بار هم که شده.
‫تو می‌خواستی که من در آغوش بگیرمت.
‫واسه همین هم تو منو در آغوش کشیدی.
‫می‌خواستی باهات موافقت کنم، ‫بهت بگم که همه‌چیز درست میشه،
‫که با همدیگه پشت سرش می‌ذاریم.
‫من یه بچه رو از دست داده بودم، جک. ‫دنبال یه بچه دیگه نبودم.
‫- عجب. هیچ می‌دونی این چقدر نامردیه؟ ‫- شرمنده.
‫می‌دونی این چقدر نامردیه؟ ‫آره ولی هیچی عادلانه نیست، جک.
‫- می‌دونی این چقدر نامردیه؟ ‫- هیچی عادلانه نیست.
‫فکر کردم بعد از رفتن شارلوت دیگه اینو یاد گرفته باشی. ‫دم از عادلانه بودن می‌زنه!
‫"تو نیاز به استراحت داری، آنا.
‫زیادی کار می‌کنی.
‫مامان می‌تونه مراقب بچه باشه.
‫نه، نگران نباش. ‫می‌تونیم ولش کنیم.
‫الکی خیال برت داشته.
‫شارلوت فقط ایراد گیره. ‫چیزیش نمیشه".
‫خوب نبود، مگه نه؟
‫بعدش که همش بهم می‌گفتی خوب می‌شم،
‫"حالت خوبه، چیزیت نیست"، ‫این دیگه...
‫عین یه درخواست می‌موند.
‫که فراموشش کنم بره. ‫من...
‫نمی‌خواستم منو درست کنی، جک. ‫فقط وقت می‌خواستم.
‫وقت می‌خواستم تا...
‫توی درد زندگی کنم، حسش کنم.
‫وقتی شارلوت رفت، ‫همش...
‫یه پوچیِ غیرممکنی توی وجودم مونده بود، ‫یه جور...
‫حفره.
‫نمی‌دونستم چیکار کنم. ‫باید می‌رفتم، جک.
‫چاره‌ای نداشتم، چون اون حفره شارلوت بود.
‫تنها اون از دختربچه‌مون برام مونده بود،
‫و تو مدام سعی می‌کردی ازم بگیریش، ‫پس...
‫نمی‌تونستم این اجازه رو بهت بدم.
‫خیلی متاسفم.
‫هی...
‫صبر کن.
‫خیلی متاسفم، آنا.