‫[تمام افراد، حوادث و پیش‌زمینه‌های این ‫سریال خیالی بوده و ارتباطی با واقعیت ندارند.]
‫[همچنین از کودکان و حیوانات تحت ‫دستورالعمل‌های تولید فیلم‌برداری شده است.]
‫- به افتخار ال‌اند‌جی! ‫- به افتخار ال‌اند‌جی!
‫«ترجمه از حـامـد»
‫یو‌جونگ.
‫وای خدای من، چی شده؟
‫چی شده؟ چت شده؟
‫بلندش کن. باید از اینجا بریم.
‫من...
‫یکی رو کشتم.
‫- جریان چیه؟ ‫- گفت یکی رو کشته.
‫- چیکار کرده؟ ‫- وای خدای من.
‫جون‌هیوک.
‫جون‌هیوک. لی جون‌هیوک.
‫جون‌هیوک.
‫یه نفر...
‫فکر کنم یه نفر آسیب دیده.
‫صدای داد و فریاد هم شنیدم.
‫یه خونه روبه‌روی پارک ‫توی محله جونگام، منطقه سونگین.
‫بسیار خب، گزارشتون ثبت شد.
‫میشه لطفاً اسمتون رو بگید؟
‫[قسمت دوم]
‫کجایی؟ ما بیمارستان هانکوکیم. ‫باید بیای اینجا...
‫شین‌جه.
‫بیا دنبالم. عجله کن.
‫- تو برو. ‫- هیون‌جین بود؟ چی شده؟
‫نمی‌دونم. بهت زنگ می‌زنم.
‫آسیب دیدی؟
‫خیلی‌خب پس.
‫شین‌جه.
‫جون‌هیوک...
‫اون مُرده.
‫چی؟
‫جون‌هیوک...
‫مُرده.
‫[اتاق عمل]
‫وکیل یون. چی شده؟ حال یو‌جونگ چطوره؟
‫یو‌جونگ.
‫حالش چطوره؟ خوبه؟
‫خوشبختانه زخمش عمیق نیست.
‫فعلاً منتقلش می‌کنیم به بخش،
‫و دکتر وقتی بیاد بیرون همه‌چیز رو توضیح میده.
‫همراه بیمار، از این طرف لطفاً.
‫باید کارای پذیرش رو انجام بدید.
‫یو‌جونگ. منظورت چیه که یکی رو کشتی؟
‫کی رو کُشتی؟
‫خبرنگار لی جون‌هیوک رو.
‫چی؟ چی داری می‌گی؟
‫منتقلش می‌کنیم به اتاقش.
‫همراه خانم چو یو‌جونگ؟
‫زخم شکمش رو بخیه زدیم.
‫یکم خونریزی داشت، اما الان وضعیتش پایداره.
‫با این حال،
‫زیر شکمش هم آسیب دیده،
‫و توی لگنش خونریزی داخلی شدیدی داره.
‫منظورتون اینه که مورد آزار و اذیت قرار گرفته؟
‫لباسا رو بذار. سر به نیستشون می‌کنم.
‫آخه چه اتفاقی افتاده؟
‫نباید بریم پیش پلیس؟
‫پس واسه چی گوشی خبرنگار لی رو برداشتی؟
‫اون شب اتفاق خاصی بین تو و خبرنگار لی افتاد؟
‫چت‌هام باهاش توی گوشیه.
‫اگه بیفته دست پلیس، سون‌کیو می‌فهمه.
‫عقلم سر جاش نبود.
‫نه امروز، و نه اون روز.
‫شین‌جه.
‫من نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫- باید به پلیس بگم... ‫- هوانگ هیون‌جین.
‫خودتو جمع و جور کن.
‫دی‌ان‌ای ما
‫هنوزم دست پلیسه.
‫تلاش واسه از بین بردن مدارک، فرار از صحنه جرم،
‫الان تو مظنون اصلی هستی.
‫فکر می‌کنی اگه ازت بازجویی بشه، ‫گذشته‌ات لو نمی‌ره؟
‫[را‌یونگ]
‫- الو؟ ‫- هیون‌جین پیشته؟
‫آره، همینجاست.
‫خبرنگار لی به قتل رسیده.
‫هنوز توی خبرا نیومده.
‫می‌دونم.
‫- می‌دونی؟ ‫- همین الان به جفتتون توی بیمارستان نیاز دارم.
‫[بیمارستان دانشگاه هانکوک]
‫به اینکه مقتول، لی جون‌هیوک رو به قتل رسوندی،
‫اعتراف می‌کنی؟
‫مقتول رو کجا به قتل رسوندی؟
‫توی خونه‌اش.
‫خونه‌ی خبرنگار لی.
‫چرا رفتی خونه‌ی مقتول؟
‫خونه‌ی وکیلم بودم،
‫و اون زنگ زد و ازم خواست برم اونجا.
‫آلت قتاله چی بود؟
‫یه چاقو از توی آشپزخونه.
‫و به کجاش چاقو زدی؟
‫شکمش.
‫حقیقت داره؟
‫چرا به مقتول حمله کردی؟
‫بذار دوباره بپرسم. ‫چرا مقتول رو به قتل رسوندی؟
‫خبرنگار لی... اون...
‫بهم تعرض کرد.
‫می‌تونی شرایط تعرض رو ‫با جزئیات بیشتری توضیح بدی؟
‫واسه امروز کافیه.
‫به اندازه کافی اعتراف گرفتید.
‫اظهارات بیشتر رو توی جلسه بعدی ارائه میده.
‫[پزشکی قانونی]
‫[کارآگاه]
‫اومدی. بریم داخل.
‫محض رضای خدا.
‫خدای من.
‫تقصیر من که نیست، مگه نه؟
‫تقصیر توئه.
‫خودت این عادت بد رو بهم یاد دادی.
‫می‌خوای دوباره بچه‌های پزشکی قانونی رو ‫مجبور کنی اضافه‌کاری انجام بدن؟
‫چند بار باید دی‌ان‌ای تو رو فیلتر کنن؟
‫هی، ما اعتراف کامل رو گرفتیم.
‫چرا ته‌سیگارا رو چک کنیم؟ بریم.
‫ای بابا.
‫چیه؟
‫جایزه روزنامه‌نگاری کُره؟
‫دیدی؟ نمی‌شه به آدمایی که ‫خودشونو بالا می‌گیرن اعتماد کرد.
‫اونا همونایی هستن که همیشه از درون پوسیدن.
‫بین این همه آدم، یه خبرنگار یه بچه رو طعمه کنه.
‫با این حال خیلی شوکه‌کننده‌ست.
‫چرا؟ می‌شناسیش؟
‫من نه. هیون‌جین می‌شناسش.
‫همسرت؟
‫- قربان! ‫- بله.
‫من میرم.
‫چیه؟
‫کارآگاه!
‫بله؟
‫- چیه؟ ‫- این لای تشک گیر کرده بود.
‫مال مقتوله؟
‫باید روش آزمایش کنیم تا بفهمیم.
‫منظورت چیه، «پرونده قتل اغواگرِ کانگ اون‌سوک»؟
‫نمی‌تونید همینطوری یه مقاله کینه‌توزانه چاپ کنید!
‫بله، بیانیه مطبوعاتی به زودی منتشر میشه.
‫چرا هنوز عکس بدون سانسور رو برنداشتید؟
‫منظورتون چیه که مشکل از سروره؟
‫یون را‌یونگ هستم. ‫تا سه دقیقه دیگه برش دارید، وگرنه شکایت می‌کنیم.
‫مجازات‌ها واسه یه فرد زیر سن قانونی سنگین‌تره. ‫سه دقیقه وقت دارید.
‫- اومدی. ‫- اینا چیه؟
‫رویه قضایی دفاع از خود. ‫باید سعی کنیم ثابتش کنیم.
‫وکیل یون، کنداکتور برنامه مسائل روز رو فرستادن.
‫اگه قبول کنید برید، ‫یه مهمان دیگه رو جایگزین می‌کنن.
‫موضوعش قطعی شده، مگه نه؟
‫گسترش دامنه‌ی دفاع از خود.
‫- بله. ‫- عالیه. رزروش کن.
‫- را‌یونگ. ‫- ضمناً،
‫باید عدم تعادل روانی رو ثابت کنیم،
‫پس سابقه داروهای اعصاب یو‌جونگ رو گیر بیار.
‫صبر کن، هنوز هیچی معلوم نیست.
‫- چی معلوم نیست؟ ‫- گفتم هنوز تصمیم نگرفتیم
‫که این پرونده رو قبول کنیم یا نه.
‫درمورد چی باید تصمیم بگیریم؟
‫معلومه که این پرونده‌ی ماست.
‫باید حرف بزنیم.
‫من داستان یو‌جونگ رو باور نمی‌کنم.
‫- کدوم قسمتش رو؟ ‫- قتل و آزار و اذیت رو.
‫یو‌جونگ مرتکب قتل شده؟ ‫اونم به این طرز وحشیانه؟
‫و اصلاً منطقی نیست ‫که جون‌هیوک به یه منبع آسیب برسونه.
‫- ببین، جون‌هیوک... ‫- آدمی نیست که این کار رو بکنه؟
‫این همون چیزیه که همیشه از شنیدنش متنفر بودیم.
‫«اون هرگز همچین کاری نمی‌کنه.»
‫«آزارش به یه مورچه هم نمی‌رسه.»
‫و الان تمام اون آدما کجان؟
‫ما همونایی هستیم که انداختیمشون زندان.
‫جون‌هیوک دقیقاً بعد از اینکه پیشنهاد ‫تحویل پرونده‌ها رو بهم داد به قتل رسید.
‫واقعاً من تنها کسی‌ام که اینا واسش عجیبه؟
‫یو‌جونگ خودش اعتراف کرد.
‫چرا باید در موردش دروغ بگه؟
‫اگه بحث دفاع از کسیه که جون‌هیوک رو کشته...
‫هی، کی گفت بحث اینه؟
‫بهرحال چیزی که مشخصه اینه که ‫چو یو‌جونگ قبلاً دروغ گفته.
‫و هنوزم حقیقت رو بهمون نگفته.
‫در مورد قبول کردن پرونده چو یو‌جونگ،
‫یک رای موافق، یک رای مخالف.
‫من نگفتم مخالفم.
‫فقط می‌گم باید دست نگه داریم ‫تا بتونیم از حقایق مطمئن شیم.
‫منم رای می‌دم که دست نگه داریم.
‫گزارش پزشکی قانونی به زودی میاد. ‫اون موقع می‌فهمیم.
‫که این بار داره راست می‌گه یا نه.
‫پس باید تا اون موقع دست رو دست بذاریم؟
‫کی گفت دست رو دست بذاریم؟
‫برو با چو یو‌جونگ حرف بزن.
‫اظهاراتش رو دقیق بررسی کن.
‫واسم مهم نیست که واسش سخته.
‫بهتر از اینه که دوباره توی دادگاه غافلگیر بشیم.
‫بسیار خب، بعدی. گوشی خبرنگار لی رو بده.
‫مدرک رو آوردی اینجا؟ دیوونه شدی؟
‫- فکرم درست کار نمی‌کرد. ‫- هوانگ هیون‌جین!
‫من به جون‌هیوک ابراز علاقه کردم!
‫تمام چت‌هام باهاش توی اون گوشیه!
‫دیگه کار از کار گذشته.
‫فقط ببین چطوری می‌تونی خودتو نجات بدی.
‫سیم‌کارت رو همون موقع درآوردی. ‫رمزش چیه؟
‫نمی‌دونم. نمی‌تونم بازش کنم.
‫باید یه جوری بازش کنیم. ممکنه توش باشه.
‫منظورم پرونده‌هاییه که قرار بود بهت بده.
‫اطلاعات مربوط به اون رسوایی فساد اخلاقی.
‫- بذار ببرمش پیش دونگ‌جه. ‫- باشه.
‫هوانگ هیون‌جین، واقعاً که!
‫خانم کانگ.
‫راجع به پیشنهاد بودجه‌ای که اومده،
‫یه چیزی توی ارقامش با عقل جور در نمیاد.
‫[مامان]
‫مشترک موردنظر در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفاً پس از شنیدن بوق پیام خود را بگذارید.
‫این قطعی شده؟
‫این بودجه واسه کل سالمون کافی نیست.
‫فقط واسه امروز سه تا مشاوره رزرو کردیم.
‫لغوشون کنم؟
‫نیازی نیست. طبق برنامه پیش برید.
‫چشم.
‫جناب کوان. می‌دونید مامانم کجاست؟
‫دیگه کار از کار گذشته و گمونم ‫جفتمون افتادیم توی این مخمصه.
‫پس حداقل از الان به بعد خودتو جمع و جور کن.
‫می‌دونم به خاطر خبرنگار لی ناراحتی،
‫اما داری بیش از حد احساساتی برخورد می‌کنی.
‫و تو خودتو توی یو‌جونگ نمی‌بینی؟
‫را‌یونگ. منظورم این نبود...
‫ای کاش فقط توی یو‌جونگ می‌دیدمش.
‫وقتی به بقیه موکلام نگاه می‌کنم،
‫همیشه خودمو توشون می‌بینم.
‫خودتو جمع و جور کن، هیون‌جین!
‫دادگاه رو می‌بازی.
‫یه قاتل مراسم رو به هم می‌ریزه.
‫تعجب می‌کنم که هنوزم رو داری حرف بزنی.
‫بازم بودجه‌مون رو ۵۰ درصد کم می‌کنی؟
‫اساساً داری بهمون می‌گی درِ ال‌اند‌جی رو تخته کنیم.
‫پس باید پیروز می‌شدی، مگه نه؟
‫- مامان! ‫- اون لباس آخری و کفش‌ها.
‫چیکار می‌کنی؟ نمی‌خوای لباست رو عوض کنی؟
‫فکر می‌کردم وقتی ۴۲ سالم بشه،
‫حداقل بتونم هرچی دلم می‌خواد بپوشم.
‫فرقی نمی‌کنه ۵۰ سالت باشه یا ۶۰ سال.
‫بازم دختر منی.
‫دختر من.
‫کسی که هه‌ایل رو اداره می‌کنه ‫باید یه کلاس خاصی داشته باشه.
‫مدیرعامل بک ته‌جو از مراسم رو یادته؟
‫شرکتشون قراره توی مناقصه پروژه ‫شهر هوشمند دولت شرکت کنه.
‫و هه‌ایل قراره مشاوره حقوقیشون رو به عهده بگیره.
‫دارم یه کارگروه تشکیل می‌دم.
‫تو مسئولشی.
‫من برنمی‌گردم هه‌ایل.
‫پس کاهش بودجه سر جاشه.
‫شغلی که تو واسم می‌خواستی،
‫ازدواجی که تو واسم می‌خواستی.
‫دیگه باید چیکار کنم تا بالاخره ولم کنی؟
‫وقتی جای منو گرفتی، و فقط بعد از اون،
‫می‌تونی هر کاری دلت خواست با ال‌اند‌جی بکنی.
‫دست خودته.
‫چرا حتماً تو باید اون کار رو انجام بدی؟
‫تو هیون‌جین و را‌یونگ رو داری، مگه نه؟
‫چون این تنها چیزیه که بلدم.
‫اینکه چطوری شبیه تو نشم.
‫جدی؟
‫اما در نهایت تو هم دقیقاً مثل من می‌شی.
‫هر چی من دارم رو خواهی داشت، ‫هر کاری من کردم رو خواهی کرد.
‫چون این سرنوشت توئه به عنوان دختر من.
‫شنیدم داری به قبول کردن ‫اون پرونده قتل دیروز فکر می‌کنی.
‫اگه رهبری کارگروه رو به عهده نگیری، ‫باید بی‌خیالش بشی.
‫چون بودجه جدیدت حتی نزدیکش هم نمیشه.
‫حرفامو یادت نره.
‫تا حالا نشده من چیزی رو بخوام و بهش نرسم.
‫واسه قرارم دیرم شده.
‫وقت ندارم برسونمش.
‫چشم.
‫امروز وقتت آزاده؟
‫پرونده‌ها رو بهت می‌دم. نظرم عوض شد.
‫خبرنگار لی...
‫بهم تعرض کرد.
‫ده دقیقه استراحت.
‫هیون‌جین.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- هی.
‫عزیزم، اون گوشواره‌هایی که دوستشون داری رو یادته؟
‫چی سرشون اومد؟
‫گوشواره‌هام؟
‫واسه چی می‌پرسی؟
‫همینطوری.
‫فقط حس می‌کنم این اواخر ندیدمشون.
‫ولی این موقع روز خونه چیکار می‌کنی؟
‫فقط اومدم یکم لباس بردارم.
‫چند روزی خونه نمیام.
‫پرونده گرفتی؟ تا چند روز؟
‫پنج روز کافیه؟
‫- هیون‌جین. ‫- بله؟
‫خبرنگار لی جون‌هیوک...
‫به قتل رسیده. دیشب.
‫آره.
‫شنیده بودی؟
‫واسه همین زود اومدم خونه.
‫می‌دونی...
‫راجع به من و جون‌هیوک...
‫همین الان از صحنه جرم میام.
‫منم حسابی به هم ریخته بودم.
‫منظورت چیه؟
‫دارم بهت می‌گم همین الان ‫از خونه لی جون‌هیوک میام.
‫صبر کن، پس...
‫داری می‌گی پرونده جون‌هیوک افتاده دست تو؟
‫بیا بعداً راجع به جزئیاتش حرف بزنیم.
‫وسایلم رو برمی‌دارم. تو باید استراحت کنی.
‫نه، مشکلی نیست. خودم انجامش می‌دم.
‫عزیزم، میشه واسه سردردم یه چیزی بهم بدی؟
‫سرم داره می‌ترکه.
‫باشه، میارم.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫حالت چطوره؟
‫نمی‌تونم دقیق بگم.
‫کلی بهم دارو دادن.
‫شنیدم هیچی هم نخوردی.
‫حالا چی سرم میاد؟
‫حداکثر مجازات واسه افراد زیر سن قانونی ده ساله،
‫اونم واسه قتل غیرعمده.
‫اگه اتهام قتل عمد باشه، حداکثر مجازاتش ۱۵ ساله.
‫اگه بخوایم با این مسئله بجنگیم،
‫باید تمام چیزایی که اون روز ‫واست اتفاق افتاده رو بدونم.
‫تک‌تک جزئیات رو، از سیر تا پیاز.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫می‌تونی زمان رو برگردونی عقب؟
‫به همونجوری که بود؟
‫امروز حوصله حرف زدن ندارم.
‫حق با توئه. نمی‌شه زمان رو برگردوند عقب.
‫اما می‌تونیم کاری کنیم که زمان دوباره بره جلو.
‫یه چیزی بخور.
‫واسه زنده موندن باید بخوری، ‫و تا وقتی که زنده‌ای،
‫این آخر خط نیست.
‫[«وظیفه‌گرایی اخلاقی»]
‫[دوجون]
‫- هی، دوجون. ‫- گزارش پزشکی قانونی اومده.
‫اثر انگشت چو یو‌جونگ روی تیغه چاقو بود،
‫و تایید شد که خون روی لباسش
‫مال خبرنگار لی جون‌هیوکه.
‫پس...
‫یعنی چو یو‌جونگ حقیقت رو می‌گفت؟
‫درود. خسته نباشید، بچه‌ها.
‫ممنون.
‫خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫داشتم فکر می‌کردم کجا غیبت زده.
‫از برنامه‌ات لذت می‌بردم.
‫دوربین هم دوستت داره.
‫خب، کی می‌خوای پرونده طلاق منو قبول کنی؟
‫فکر کنم قبلاً بهتون گفتم، ‫حقوق طلاق تخصص من نیست.
‫اگه بخواید می‌تونم یه وکیل دیگه واستون پیدا کنم.
‫و منم بهتون گفتم.
‫فقط تو رو می‌خوام، وکیل یون.
‫پس گمونم حرفی نمونده باشه.
‫اگه نظرتون عوض شد خبرم کنید. زمانش مهم نیست.
‫[هونگ یون‌هو، رئیس آزمایشگاه پزشکی قانونی]
‫[دونگ‌جه]
‫تونستم گوشی رو باز کنم، اما...
‫یادداشت‌هاش درمورد اون خبر چی؟ چیزی پیدا کردی؟
‫نه. نه روی فضای ابری بود، نه روی گوشی، اما...
‫فکر کنم بهتره بیای یه نگاهی بهش بندازی.
‫پرونده‌ها چی؟
‫هیچی روی گوشیش نیست.
‫با توجه به گزارش پزشکی قانونی، ‫کاملاً مشخصه که چه اتفاقی افتاده.
‫خبرنگار لی به چو یو‌جونگ تعرض کرده،
‫و در همون حین کشته شده.
‫می‌فهمم.
‫از الان به بعد، احساساتم رو قاطی این کار نمی‌کنم...
‫اوضاع عوض شده.
‫ما پرونده چو یو‌جونگ رو به عهده می‌گیریم.
‫من و را‌یونگ.
‫هی، کانگ شین‌جه.
‫فکر می‌کردم سون‌کیو داره به این رسیدگی می‌کنه.
‫این مال توئه؟
‫تو خونه خبرنگار لی پیداش کردیم.
‫چطور گیر نیفتادی؟
‫می‌دونستم گمش کردم،
‫واسه همین یکی دیگه خریدم.
‫فقط نمی‌دونستم کجاست.
‫شانس آوردی.
‫به هر حال حالا می‌فهمی، مگه نه؟
‫که چرا نباید توی این پرونده باشی.
‫خیلی خطرناکه.
‫اگه سون‌کیو بفهمه توی خونه خبرنگار لی بودی...
‫باشه. می‌فهمم.
‫که چی؟ باید برم مرخصی؟
‫جدی می‌گی؟
‫فکر می‌کنی تنها متعرض توی کره
‫خبرنگار لی بوده؟
‫متأسفم.
‫به خاطر طرز حرف زدنم باهات.
‫منو می‌بخشی، مگه نه؟
‫احمق جون، چطور می‌تونم از دستت عصبانی بشم؟
‫اون لی جون‌هیوک عوضی...
‫می‌دونی، ما دیگه توی اوج جوونیمون نیستیم.
‫بیخیال.
‫- چرا مزه‌اش اینقدر عجیبه؟ ‫- بدون کافئینه.
‫بیشتر از دو فنجون کافئین در روز...
‫بیخیال.
‫نگران هیون‌جین نباش.
‫یه جورایی اینطوری بهتره. حتی واسه اون.
‫حال چو یو‌جونگ چطوره؟
‫یه جایی بین ناامیدی و افسردگیه.
‫قراره تا یه مدت حسابی بدقلق بشه.
‫خودت روبراهی؟
‫- در چه مورد؟ ‫- بودجه رو دیدم.
‫این دفعه چی گفت؟ ‫می‌خواد دوباره ازدواج کنی؟
‫دیگه نمی‌تونه به این راحتی ‫منو مجبور به ازدواج کنه.
‫واسه طلاق بعدیم بهش هشدار دادم،
‫مقصر من می‌شم و ‫کل ثروت خانواده رو به باد می‌دم.
‫تنها دختر سونگ ته‌ایم، مدیرعامل هه‌ایل،
‫آخه چطور ممکنه توی یه پرونده طلاق بازنده بشی؟
‫بهش گفتم یه بچه به فرزندی می‌گیرم.
‫با چشمای سبز. از رنگ سبز خوشم میاد.
‫عالیه.
‫بهم گفت برگردم هه‌ایل.
‫مامانم گفت
‫که تا حالا نشده چیزی رو بخواد و بهش نرسه.
‫راست می‌گه. می‌دونی که چه جور آدمیه.
‫اما در مورد اینکه دخترش دقیقاً کپی کیه،
‫گمونم هنوز اینو نفهمیده.
‫آره، اینم درسته.
‫پیشنهاد بودجه تصویب نمی‌شه.
‫و رسیدگی به پرونده چو یو‌جونگ هم
‫نباید مشکلی داشته باشه.
‫منم نگرانش نبودم.
‫نگران من باش.
‫فقط یه ذره. بیخیال.
‫[تلفن: وکیل هوانگ هیون‌جین]
‫[تلفن]
‫[لپ‌تاپ]
‫[وکیل هوانگ هیون‌جین]
‫هی، گی‌جونگ.
‫می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم.
‫احیاناً لپ‌تاپ جون‌هیوک
‫دست تو نیست؟
‫دزدیده شده؟
‫باید ببینمت.
‫الان می‌رم دفتر، باشه؟
‫کجا می‌ری؟
‫دارم مستقیم می‌رم خونه.
‫[چو یو‌مین]
‫بله، یو‌مین.
‫باشه. الان میام اونجا.
‫تا وقتی نرسیدم هیچی نگو.
‫دوباره بگو چطوری چاقو خوردی؟
‫حین تعرض،
‫دویدم توی آشپزخونه و یه چاقو برداشتم.
‫برو عقب! اگه بیای جلوتر، می‌کُشمت!
‫اما خبرنگار لی منو گرفت و چاقو رو ازم قاپید.
‫همونطور که داشتم مقاومت می‌کردم،
‫چاقو خوردم.
‫پس همون موقع بود که دستت هم کبود شد؟
‫- بله. ‫- خب بعدش؟
‫چاقویی که کنارم افتاده بود رو برداشتم،
‫و خیلی ترسیده بودم
‫و خیلی عصبانی بودم،
‫که تا به خودم اومدم،
‫همه‌جا پر از خون بود.
‫لطفاً اون اظهارات آخرش رو حذف کنید.
‫- قسمت «خیلی ترسیده بودم و عصبانی بودم». ‫- وکیل یون.
‫مگه بهتون نگفتم اظهارات احساسی ‫می‌تونه بر علیهت استفاده بشه؟
‫را‌یونگ.
‫اینجا چه خبره؟
‫چرا بازجویی رو بدون حضور وکیلش شروع کردید؟
‫فکر کنم یه سوءتفاهمی پیش اومده.
‫نمی‌دونید بازجویی بدون حضور ‫وکیلش باعث مشکلات قانونی می‌شه؟
‫«بدون حضور»؟ بیخیال.
‫خودش اصرار داشت که تنهایی ازش بازجویی بشه.
‫- هی! ‫- قربان.
‫از کی تا حالا باید برنامه بازجویی ‫رو به وکیل اطلاع بدیم
‫- و ازش اجازه بگیریم؟ ‫- بیخیال.
‫- برو بیرون. خودم حلش می‌کنم. ‫- صبر کن.
‫ما بازجویی رو از اول شروع می‌کنیم.
‫یو‌جونگ زیر سن قانونیه، و سرپرستش ‫شدیداً اصرار داره که من حضور داشته باشم.
‫من نیازی به وکیل ندارم.
‫چت شده؟
‫تو مهاجمی، نه قربانی.
‫جون یه نفر رو گرفتی. ‫می‌خوای تا آخر عمر بیفتی زندان؟
‫اینو می‌خوای؟
‫آره. من نیازی به وکیل ندارم.
‫گفتم که می‌رم زندان.
‫من کشتمش. من بودم که کشتمش!
‫پس دیگه چی از جونم می‌خواید؟
‫من فقط... فقط می‌رم زندان، باشه؟
‫خواهش می‌کنم، فقط دست از سرم بردارید!
‫- یو‌جونگ. چو یو‌جونگ، عزیزم. ‫- من...
‫خانم، خواهش می‌کنم!
‫منظورت چیه که لپ‌تاپ نیست؟ از کِی؟
‫نمی‌دونم. خونه‌ی جون‌هیوک نیست،
‫و توی دفتر هم نیست.
‫به پلیس گفتی؟
‫گفتم، ولی اونا دارن ‫مثل یه سرقت ساده باهاش برخورد می‌کنن.
‫شرکت شما داره از مظنون ‫این پرونده دفاع می‌کنه، مگه نه؟
‫تو باورش می‌کنی؟
‫که جون‌هیوک به اون دختر تعرض کرده باشه؟
‫من به خاطر لپ‌تاپ، فیلم دوربین‌های مداربسته ‫ساختمون رو گرفتم،
‫و یه چیز خیلی عجیب پیدا کردم.
‫این توی فیلم بود.
‫اینا چیه؟
‫روز قبل از مرگ جون‌هیوک ضبط شده.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫لپ‌تاپ، این فیلم، و اظهارات اون دختر.
‫راجع به خبری که جون‌هیوک روش کار می‌کرد...
‫چیزی شنیدی، گی‌جونگ؟
‫می‌دونی که جون‌هیوک چقدر در مورد کارش تودار بود.
‫مشترک موردنظر در دسترس نمی‌باشد. ‫لطفاً پس از شنیدن بوق پیام خود را بگذارید.
‫[لی سون‌هوا]
‫[مامان]
‫پول ندارم.
‫سلام.
‫مسکن. قوی باشه.
‫یه لحظه.
‫بعد از غذا یکی بخورید.
‫اگه خیلی درد داشتید، دو تا بخورید.
‫اثرش چقدر طول می‌کشه؟
‫حدوداً چهار ساعت؟
‫نباید همزمان یه عالمه ازش بخوری...
‫پلیسا این روزا حسابی سختگیری می‌کنن.
‫اگه بفهمن تا اینجا رسوندمت، بیچاره می‌شم.
‫میشه فقط در سکوت رانندگی کنید؟
‫اون با مشتری‌ها بدرفتاری کرد،
‫واسه همین رئیسش انداختش بیرون.
‫زیاد کار بهش نمی‌خوره.
‫بین چند تا آژانس پاسکاری شد.
‫مسافرخونه ساندی، اتاق ۳۰۲.
‫لی سون‌هوا.
‫خانم وکیل؟
‫مریضی؟
‫بریم بیمارستان؟
‫فقط تنهام بذار.
‫اگه می‌خوای کمک کنی، دخالت نکن.
‫داری ترک می‌کنی؟
‫اصلاً واسه چی اومدی اینجا؟
‫اینجا رو ببین.
‫چیکار می‌کنی؟
‫رسوایی قاچاق انسان که جون‌هیوک دنبالش بود،
‫دقیقاً چی بود؟
‫هنوزم درگیر اونی؟
‫می‌دونی چیه، مگه نه؟ ‫می‌دونی، پس لطفاً بهم بگو.
‫یه سازمان بود؟
‫کیا توش دست داشتن؟
‫بهت گفتم که خودت از خبرنگار لی بپرس.
‫جون‌هیوک مُرده.
‫چی گفتی؟
‫به یه دختر نوجوون که یکی از منابعش بود،
‫تعرض کرد.
‫اون دختر قربانی پرونده ‫آزار و اذیت کانگ اون‌سوک بود.
‫و قاتلش همون دختره.
‫روزی که مُرد، جون‌هیوک قول داد که ‫مدارک تحقیقاتش رو بهم بده.
‫و همون موقع بود که به قتل رسید.
‫روز قبلش هم، چند تا اوباش بهش حمله کرده بودن.
‫واقعاً فکر می‌کنی تمام اینا فقط یه تصادفه؟
‫فقط برو.
‫- لی سون‌هوا. ‫- حرف دیگه‌ای ندارم. فقط برو.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫این خانم فقط یه آشناست.
‫لطفاً زود برو.
‫چند روزه یه قرون هم کاسب نبودی.
‫فکر کردی اینجا مال خودته، نکبت؟
‫یه عالمه ضربه چاقو خورده بود.
‫در حالی مُرد که یه چاقو توی شکمش فرو رفته بود.
‫جون‌هیوکی که تو می‌شناختی
‫حقش بود اینطوری بمیره؟
‫آره؟
‫[مسافرخانه ساندی]
‫وکیل باشی یا نه، واسم مهم نیست.
‫اگه برگردی، اول این دختر می‌میره.
‫[مسافرخانه]
‫[لی سون‌هوا]
‫الو؟
‫درباره کانکت تحقیق کن.
‫کانکت؟
‫کانکت‌این. یه اپلیکیشن واسه زن‌های فاسده.
‫آدمای معمولی حتی نمی‌تونن واردش بشن.
‫حتی کسی مثل منم توش راه نمی‌دن.
‫همینقدر می‌دونم.
‫ممنون.
‫چند ماه پیش، خبرنگار لی هم همینو ازم پرسید.
‫منم همینو به خبرنگار لی گفتم،
‫اما پولی نگرفتم.
‫هیچی نگرفتم.
‫حداقل یه نفر این مدلی توی ‫این دنیا پیدا میشه، مگه نه؟
‫حتی کسی مثل من
‫می‌تونه واسه یه بارم که شده ‫به یه آدم خوب کمک کنه، مگه نه؟
‫خبرنگار لی همچین آدمی بود.
‫خبرنگار لی و تعرض؟
‫این مزخرف محضه.
‫کانکت.
‫[جلسه در حال برگزاری است]
‫جیگر من کجا رفت؟
‫گولت زدم.
‫[جلسه در حال برگزاری است]
‫[زمان جلسه به پایان رسیده است.]
‫مطمئنی که قرار نیست بمیرم؟
‫نمردی، مگه نه؟
‫منظورم امروز نیست.
‫به خودت بستگی داره.
‫[کانکت: تکمیل شده، یکشنبه، ‫31 آگوست ۲۰۲۵، ساعت 9 شب]
‫[استان گیونگی، شهر نامیانگجو، ‫خیابان هانیون، پلاک ۱۳۴]
‫[کانکت‌این]
‫آقای کوان.
‫چطوری بدون اینکه زنگ بزنی پیدام کردی؟
‫تا حالا توی قایم‌موشک بهت باختم؟
‫می‌دونستم کتاباتون رو بیشتر از من دوست ندارید.
‫معلومه که نه. کتابا که اهل نوشیدنی نیستن.
‫گل گفتی.
‫یه چیز گرون سفارش می‌دم.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫خب، این دفعه واسه چی کارم داشتی؟
‫تاسیس یه بنیاد عمومی.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫ازم می‌خوای از پشت به مادرت خنجر بزنم؟
‫اونقدرا هم بد نیست.
‫از اونم بدتره.
‫ال‌اند‌جی رو می‌بری زیرمجموعه بنیاد ‫تا از هه‌ایل جدا بشی.
‫این برخلاف هدف مادرته ‫که می‌خواد تو رو جانشین خودش کنه.
‫کی جرات می‌کنه این نقشه رو خراب کنه؟
‫تو.
‫هه‌ایل تنها موسسه حقوقی خانوادگی بزرگ توی کشوره.
‫وقتی مادرم کناره‌گیری کنه، ‫من اون سیستم رو تغییر می‌دم.
‫هه‌ایل به یه شرکت تبدیل میشه،
‫و کسی که اون موقع باید رهبریش کنه
‫باید تو باشی.
‫چرا من؟
‫چون هه‌ایل بیشتر از هر کسی به تو نیاز داره،
‫و تو هم هه‌ایل رو بیشتر از هر چیزی می‌خوای.
‫و من
‫بیشتر از خودم به تو اعتماد دارم.
‫طرف مادرم رو ول کن
‫و تاب منو هل بده.
‫درست مثل قدیما.
‫مادرت همیشه می‌گفت...
‫هیچ‌وقت نمی‌تونه تو رو درک کنه.
‫اگه داری به هه‌ایل پشت پا می‌زنی، ‫واقعا دنبال چی هستی، شین‌جه؟
‫معلومه دیگه،
‫همون کاری که الان دارم می‌کنم.
‫یو‌جونگ ممکنه واسه یه مدت اینطوری باشه.
‫آسیب روحی ناشی از آزار و اذیت،
‫عذاب وجدان ارتکاب قتل،
‫واسش سخته که از این درموندگی خلاص بشه.
‫با این حال،
‫من از یو‌جونگ دست نمی‌کشم.
‫از الان به بعد
‫توی تمام بازجویی‌ها حاضر می‌شم.
‫متوجهم.
‫فکرش رو نمی‌کردم توی ‫همچین پرونده‌ای دوباره همدیگه رو ببینیم.
‫هیون‌جین از این پرونده کنار گذاشته میشه.
‫با توجه به شرایط، به صلاحه.
‫به هر حال بعید می‌دونم هیون‌جین هم بخواد.
‫دفاع از کسی که نامزد سابقش رو کشته.
‫بیشتر به خاطر اینه که
‫نمی‌خواد کار رو واسه شوهر کارآگاهش سخت کنه.
‫گمونم می‌تونم اینقدرم حقیر باشم.
‫هی، چیکار می‌کنی؟
‫دوباره تا دیروقت سر کاریم. زود باش.
‫واسه اون موقع متاسفم.
‫چی؟ باشه، مهم نیست.
‫راه بیفت.
‫دیگه واسه امروز کارم تموم شد.
‫برمی‌گردی اداره؟
‫بعد از اینکه جستجو رو تموم کردیم.
‫هنوز گوشیش رو پیدا نکردیم.
‫چو یو‌جونگ اعتراف کرد ‫که اونو برداشته و انداخته دور،
‫اما اصلاً پیداش نمی‌کنیم.
‫گفت انداختش دور؟
‫یو‌جونگ اینو بهت گفت؟
‫آره.
‫باید سر یه فرصت با هیون‌جین شام بخوریم.
‫بله، رئیس. باشه.
‫بیداری؟
‫خواهرم کجاست؟
‫فرستادمش خونه تا واست یکم لباس بیاره.
‫تو هم باید بری خونه.
‫و دیگه برنگرد.
‫اگه باید برم زندان، می‌رم.
‫اگه لازم باشه تا آخر عمر همونجا می‌پوسم.
‫دیگه خودم به این قضیه رسیدگی می‌کنم.
‫با گوشی خبرنگار لی جون‌هیوک چیکار کردی؟
‫- انداختمش دور. ‫- واسه چی باید این کار رو بکنی؟
‫- تا هیچ‌وقت نفهمن من کشتمش. ‫- کِی؟
‫بلافاصله بعد از اینکه رفتم.
‫قبلاً تمام اینا رو به پلیس گفتم.
‫دیگه اعصابم داره خُرد می‌شه.
‫بهت گفتم دخالت نکن!
‫وقتی دروغ گفتی و گفتی ‫کانگ اون‌سوک رو توی کافه دیدی...
‫دستات رو زخم کردی، ‫درست مثل کاری که الان می‌کنی.
‫هم اون موقع و هم الان،
‫واسه چی داری دروغ می‌گی؟
‫اونی که خبرنگار لی رو کشت
‫تو نبودی، آره؟
‫خودت بهم گفتی زندگی کنم.
‫بهم گفتی باید به زندگی ادامه بدم!
‫پس خواهش می‌کنم فقط برو.
‫التماست می‌کنم، برو!
‫کارآگاه! کارآگاه!
‫از این به بعد، حاضر نیستم وکیلم رو ببینم.
‫کارمون تموم نشده.
‫- دیگه هیچ‌وقت نذارید بیاد اینجا. ‫- چو یو‌جونگ!
‫باید همین الان برید.
‫فکر نکن قضیه تموم شده.
‫می‌فهمم واسه چی داری این کار رو می‌کنی.
‫از این بابت مطمئن باش.
‫[برنامه کانکت‌این]
‫[هیچ نتیجه‌ای برای «برنامه کانکت‌این» یافت نشد]
‫[را‌یونگ]
‫- بله؟ ‫- حق با تو بود.
‫کار یو‌جونگ نیست.
‫می‌دونم. و می‌دونم کی جون‌هیوک رو کشته.
‫کی کشته؟
‫کانکت.
‫یه برنامه مخفی ناجور به اسم کانکت‌اینه.
‫جون‌هیوک داشت رد برنامه رو می‌زد،
‫و اونا از یو‌جونگ استفاده کردن تا بکشنش.
‫واسه اینکه دهنشو ببندن.
‫- کانکت؟ ‫- واست یه عکس می‌فرستم. زوم کن.
‫مجسمه نایکی.
‫برو عقب. اگه بیای جلوتر می‌کُشمت!
‫می‌خواید منم بکشید؟
‫به خودت بستگی داره.
‫دیدمش. به شین‌جه گفتی؟
‫«ترجمه از حـامـد»
‫کانکت یه برنامه واسه زن‌های فاسده، آره؟
‫کار من نبود.
‫ما دست‌کم گرفتیمشون.
‫فکر نمی‌کنی مشکوکه که همه‌چیز اینقدر شفافه؟
‫یکی رو می‌شناسم که واسه کانکت کار می‌کنه.
‫نمونه دی‌ان‌ای گرفتن؟
‫میشه به اون مدرکی که ‫دیروز دادم سریع‌تر رسیدگی کنی؟
‫این یه لطف نیست، یه معامله‌ست.
‫وجدان نداری؟
‫این مشخصات اولین کسیه که به پلیس زنگ زد.
‫- دوباره همونان. ‫- هیچ اتفاقی واست نمیفته.
‫نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M