‫[تمام افراد، حوادث و پیش‌زمینه‌های این ‫سریال خیالی بوده و ارتباطی با واقعیت ندارند.]
‫[همچنین از کودکان و حیوانات تحت ‫دستورالعمل‌های تولید فیلم‌برداری شده است.]
‫خانم هونگ یون‌هی.
‫منتظرت بودم.
‫رایونگ.
‫خانم هونگ یون‌هی کجاست؟
‫به خاطر پیامه اومدی؟
‫«کمکم کن.»
‫من اون پیام رو فرستادم.
‫تو چیکار کردی؟
‫«خیلی خب. ببخشید.»
‫«دیگه انجامش نمیدم.»
‫خیلی خب. ببخشید.
‫دیگه انجامش نمیدم.
‫این چیزی بود که گفتی، رایونگ. ‫خودت گفتی.
‫اون شب...
‫یه شب مثل همین بود.
‫الان همه چی رو خیلی واضح یادم میاد.
‫اون شب.
‫صدای جیرجیرک‌ها،
‫صدای باد.
‫و تو...
‫- فکر می‌کنی این آشغال کار می‌کنه؟ ‫- ولم کن!
‫برای همین با وقاحت زنم رو ‫قاتیِ نقشه‌ات کردی؟
‫درست مثل اون موقع.
‫مهم نیست اینجا چه اتفاقی می‌افته،
‫کسی نیست که کمکت کنه.
‫و...
‫تو...
‫به هر حال نمی‌تونی یه کلمه حرف بزنی.
‫اون موقع هم اینجوری بودی.
‫چون می‌ترسیدی؟
‫سکوت کردی تا هوای دوست‌هات رو ‫که سرم رو شکستن داشته باشی؟
‫نه، به خاطر اون نبود، رایونگ.
‫واقعاً می‌تونستی اونا رو لو بدی؟
‫شجاعتش رو داشتی توی دادگاه وایسی؟
‫می‌ترسیدی کل دنیا بفهمن ‫چه بلایی سرت اومده.
‫می‌ترسیدی تا ابد تو رو ‫چیزی جز یه قربانی نبینن.
‫این چیزی بود که ازش می‌ترسیدی، نه؟
‫هنوزم می‌ترسی، نه؟
‫نه.
‫- من نه... ‫- چی؟
‫یالا. بگو.
‫بگو تا بذارم بری.
‫اون شب چه اتفاقی افتاد؟
‫خودت بگو.
‫دهنت رو ببند.
‫چرا؟
‫تو که قرار نیست به تمام دنیا بگی.
‫بالأخره من خودم همه چی رو می‌دونم.
‫اون نگاه وحشت‌زده تو صورتت، مثل الان،
‫نگاه ناامیدانه‌ات،
‫چقدر درمونده و بدبخت بودی.
‫من همه رو دیدم.
‫نمی‌تونی؟
‫پس چرا کاری رو شروع می‌کنی ‫که نمی‌تونی تموم کنی،
‫و همچین حرکتی می‌زنی، رایونگ؟
‫هیچوقت نمی‌تونی از اون شب فرار کنی. ‫می‌دونی چرا؟
‫چون هر وقت که بخوام ‫می‌تونم اینجوری لِهت کنم!
‫وضعیت توی هتل مگان چطوره؟
‫بله، قربان. حل شد.
‫بعیده دختره به هوش بیاد.
‫عقلت رو از دست دادی؟ ‫فقط یه پیام گذاشتی...
‫و تنهایی رفتی اونجا؟ ‫چی فکر می‌کردی؟
‫هیچ اتفاقی نیتفاد.
‫حالت چطوره؟ خوبی؟
‫آره، رایونگ رو پیدا کردم.
‫قربانی چطوره؟
‫میگن اُوردوز کرده. ‫حالش وخیمه.
‫تو راه ایست قلبی کرده. ‫گفتن باید صبر کنیم و ببینیم.
‫خیلی خب. من می‌مونم ‫و مراقب اوضاع هستم.
‫طرف رو پیدا کردی؟
‫به نظر میاد از یه درِ خصوصی رفته بیرون.
‫دوربین مداربسته نداره. ‫انگار از اون راه نیومده تو.
‫[قسمت هشتم]
‫خب، می‌خوای چیکار کنی؟
‫خب، هر کاری که حالمون رو خوب کنه.
‫یه کاری که همه‌ی این ناامیدی ‫و استرس رو از بین ببره.
‫بیا بریم.
‫این واقعاً بهترین تفریحی بود ‫که تا حالا داشتم.
‫یه حسی بهم می‌گفت صمیمی می‌شیم.
‫این اولین باره که تا این موقع بیرونم.
‫و تا حالا همچین لباسی نپوشیده بودم.
‫خب، حالت بهتره؟
‫آره.
‫ولی یه جورایی حس می‌کنم ‫دارم کاری می‌کنم که نباید بکنم.
‫همین باعث میشه خوش بگذره. ‫هیجان داره، می‌دونی؟
‫تکون نخور.
‫ولی واقعاً صورتت خوبه؟
‫آره، الان خوبه.
‫حتماً خیلی درد داره.
‫کی اون بلا رو سرت آورده؟
‫هرکی که بوده، ‫باید کاری کنم ازش پشیمون شه.
‫چشم‌هات رو ببند.
‫احتمالاً بدجوری از کاری ‫که کرده پشیمون میشه.
‫الو؟
‫سانگ‌آ؟
‫من وکیل یون رایونگ هستم. ‫من رو یادته، درسته؟
‫کجایی؟ هنوز بیرونی؟
‫چرا؟ چی شده؟
‫مادرت صدمه دیده.
‫به کسی نگو. همین الان یه تاکسی بگیر. فوراً!
‫چی شده؟
‫ببخشید.
‫باید همین الان برم.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫نذار کسی بفهمه اینجا هستی.
‫و حتماً به سانگ‌آ هم این رو بگو.
‫یه مدت نمیذارم بره مدرسه.
‫یکی از تیمم رو میذارم اینجا نگهبانی بده.
‫باید پیش اونا بمونی. ‫تنها راه در امان موندنت همینه.
‫و بیا.
‫این رو بگیر.
‫ممنون.
‫بهم قول بده.
‫که برای همیشه اون عوضی رو زمین می‌زنی.
‫چشم.
‫قول میدم.
‫ناخواسته حرف‌هات رو شنیدم.
‫در مورد نمونه دی‌ان‌ایی که خواستی.
‫من هرگز اون رو به پارک جه‌یول نمی‌دادم.
‫نه اگه می‌دونستم...
‫پارک جه‌یول چه بلایی سرت آورده.
‫می‌دونم.
‫- سانگ‌آ. ‫- مامان.
‫صورتت چی شده؟
‫بابا این کارو باهات کرده؟
‫- من خوبم. ‫- به این میگی خوب؟
‫ای کاش نرفته بودم بیرون...
‫تقصیرِ تو نیست.
‫متأسفم، سانگ‌آ. دیگه هیچوقت ‫این اتفاق نمی‌افته. بهت قول میدم.
‫مشترک مورد نظر پاسخگو نیست. ‫لطفاً پس از صدای بوق...
‫سانگ‌آ، بابام.
‫الان پیش مامانت هستی؟
‫نمی‌دونم مامانت بهت چی گفته، ‫ولی هیچکدومش حقیقت نداره.
‫می‌دونی مامانت چطوریه، سانگ آ. ‫حالش خوب نیست.
‫وقتی اینجوری میشه، ‫ما باید کمکش کنیم.
‫می‌دونی چی میگم، درسته؟
‫[یون رایونگ]
‫منم.
‫اون پیش مامانشه و جاشون امنه.
‫براش حکم حفاظتی درخواست میدم. ‫برای بچه هم.
‫اگه جای تو بودم سعی نمی‌کردم ‫باهاشون تماس بگیرم یا بهشون نزدیک بشم.
‫چطور جرات می‌کنی با دخترم فرار کنی؟
‫ولی می‌دونی، رایونگ...
‫می‌دونی که این کاملاً بی‌فایده‌ست.
‫فکر می‌کنی دنیا خیلی عوض شده، نه؟
‫ولی جفتمون می‌دونیم که عوض نشده.
‫و تو هم عوض نشدی.
‫می‌دونی چی میگم، نه؟
‫تنها چیزی که می‌دونم...
‫اینه که می‌خوام با چشم‌های خودم ‫نابود شدنت رو ببینم.
‫[بیمارستان سه‌هان]
‫اومدی.
‫حالت چطوره؟
‫از دیروز یکم بهترم، واسه همین آوردنم اینجا.
‫یه لحظه قربانی رو فراموش کن. نگرانتم.
‫می‌دونی که نباید اینجوری ‫به خودت فشار بیاری.
‫وقتی به اتفاقی که برای یوجونگ افتاد فکر می‌کنم،
‫نمی‌تونم راحت باشم.
‫من اینجا می‌مونم، پس چطوره بری یکم بخوابی؟
‫ببخشید.
‫من بودم که اشتباه کردم،
‫ولی حتی نمی‌تونی از من متنفر باشی.
‫الان فقط روی وضعیتت تمرکز کن.
‫منم تمام تلاشم رو می‌کنم ‫تا همین کارو بکنم.
‫[شین‌جه]
‫[پذیرش و حسابداری]
‫بله، چه کمکی می‌تونم بکنم؟
‫من از اداره پلیس موجین اومدم.
‫لی دایون توی کدوم اتاقه؟ ‫بیماری که دیروز منتقل شد.
‫یه لحظه، لطفاً.
‫اینجا نوشته به آی‌سی‌یو منتقل شده.
‫- آی‌سی‌یو؟ ‫- بله.
‫خیلی خب.
‫[بخش مراقبت‌های ویژه]
‫لعنتی.
‫- سونگ‌جین! ‫- سلام، سون‌کیو.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫رئیس هی می‌گفت تو تنهایی دوندگی می‌کنی، ‫برای همین اومدم.
‫خب، حالِ قربانی وخیمه؟
‫چقدر بده؟
‫اوضاعش خوب نیست.
‫واقعاً؟
‫خب دقیقاً چه اتفاقی افتاده؟
‫ماجرای این برنامه قاچاق انسان چیه؟ ‫برام توضیح بده.
‫تو راه بهت میگم.
‫برو آپارتمان. کاملاً هوشیار باش.
‫چشم، خانم.
‫این بهتره، درسته؟
‫نباید بذاریم دوباره گیرمون بندازن.
‫دقیقاً همون کاری که گفتی رو ‫با چیزی که دادی انجام دادم.
‫مدارکی که پارک‌جه یول رو متهم می‌کنه...
‫- باید هنوز این تو باشه. ‫- احتمالاً رمز داره.
‫سعی می‌کنم رمزش رو بشکنم.
‫[هشدار کانکت‌این: دسترسی غیرمجاز]
‫[مدیریت]
‫[در حال حذف برنامه]
‫[حذف شد]
‫[در حال حذف برنامه]
‫پیشرفتی داشتی؟
‫خیلی سرسختی.
‫چی شده؟ دوباره داره پاک میشه؟
‫نگران نباش. براش آماده شده بودم.
‫یه بار گیرم انداختن، ولی دوبار نمی‌تونن.
‫مهم نیست چطوری سعی کنن پاکش کنن، ‫داده‌های اینجا الان امنه.
‫پس نگران نباشید.
‫ولی یه مشکل داریم.
‫تعداد تلاش‌های ورود رمز عبور محدوده.
‫اگه دفعات زیادی اشتباه بزنیم، ‫کلید رمزنگاری پاک میشه.
‫و بعد نمی‌تونیم داده‌ها رو رمزگشایی کنیم، ‫حتی اگه هنوز موجود باشه.
‫- چندتا تلاش دیگه مونده؟ ‫- سه تا دیگه.
‫این روش خیلی ریسکیه، ‫پس سعی می‌کنم یه راه دیگه پیدا کنم.
‫چه برداشتی باید از این قضیه بکنم؟
‫این اجرای وفادارانه‌ی تعهدات قراردادی ماست.
‫این تعلیق خدمات...
‫بدون هیچ اطلاع قبلی؟
‫ایمنی و امنیت اعضامون...
‫از تمام شرایط دیگه‌ی قرارداد مهم‌تره.
‫بالأخره، این هسته‌ی اصلی توافق ما بود.
‫و دقیقاً به همین دلیل تصمیم گرفتی ‫با من شریک بشی.
‫این وضعیت خیلی خطرناک به نظر می‌رسه.
‫ما پشت چراغ سبز نیستیم، ‫ولی چراغ قرمز هم نیست.
‫خیالت راحت باشه و لطفاً صبور باش.
‫و چرا باید به تو اعتماد کنیم؟
‫وکلای ال‌اند‌جی هیچوقت نمی‌تونن حرفی بزنن.
‫چون قبل از این‌که بتونن کاملاً غرق میشن.
‫بهت قول میدم.
‫یکم دیگه منتظر می‌مونیم.
‫ببینیم این چراغ زرد سبز میشه...
‫یا قرمز.
‫نه بابا. احتمالاً ترول‌ها ‫از عکس سوءاستفاده کردن.
‫ولی هر کسی می‌تونه ببینه ‫این عکس وکلای ماست.
‫صبح همه بخیر.
‫چرا اخم کردید؟ اتفاقی افتاده؟
‫وکیل هوانگ. شما هنوز اون رو ندیدید؟
‫چی رو؟
‫این...
‫[پرونده‌ی سوءقصد حل‌نشده ۲۰ سال قبل]
‫[مجرم: یک وکیل مشهور]
‫[پرونده سوءقصد به جان دانشجوی حقوق ‫۲۰ سال قبل که حل نشده،]
‫[معلوم شده مجرم یک وکیل مشهور است]
‫سلام به همه.
‫سلام.
‫[پارک جه‌یول]
‫من بهت کلی فرصت دادم.
‫حالا بیا ببینیم چطور جلوی کل کشور ‫به هزاران تیکه متلاشی میشی.
‫باید چیکار کنیم؟
‫[ماجرای کیم جه‌وون، آزار و اذیت در نوجوانی]
‫وقتمون تمومه.
‫بیاید آماده شیم. ‫ده ثانیه دیگه پخش شروع میشه.
‫اومدی؟
‫پارک جه‌یول... اون از ما جلو زد.
‫منظورت چیه؟
‫داستانِ ما رو افشا کرد.
‫[پرونده‌ی سوءقصد حل نشده ‫مربوط به ۲۰ سال قبل]
‫اسم‌ها و عکس‌هامون توی تمام ‫انجمن‌های آنلاین پخش شده،
‫و مردم دارن علیه ما میشن.
‫چیکار کنیم؟
‫[مجرمان سوءقصد سال ۲۰۰۵]
‫[وکیل یون رایونگ و...]
‫از ما می‌خواید هدف اصلی ‫قانون نوجوانان رو در نظر بگیریم؟
‫بازنگری؟ توانبخشی؟ جلوگیری از بدنامی؟
‫می‌دونید که از وقتی اون قانون ‫در سال ۱۹۵۸ تصویب شد،
‫محدودیت سنی‌اش هیچوقت بازنگری نشد، درسته؟
‫به خاطر قانونی که ‫شرایط ۷۰ سال پیش رو منعکس می‌کنه،
‫قربانی الان ۷۰ سال ‫در عذاب بی‌پایان زندگی می‌کنه.
‫در حالی که مجرم ‫با هیچ مجازات کیفری روبرو نمیشه...
‫و می‌تونه اون ۷۰ سال رو ‫آزادانه توی جامعه زندگی کنه.
‫درسته. مجلس در حال بحث...
‫- روی لایحه‌ای برای کاهش سنه. ‫- ولی باید بپرسم.
‫آیا شما در موقعیتی هستید ‫که این رو بگید، وکیل یون؟
‫چون الان شایعات جالبی در جریانه.
‫در سال ۲۰۰۵.
‫پرونده‌ی سوءقصد به جان ‫یه دانشجوی پسر دانشگاه هانکوک.
‫در مورد ضارب‌ها حرف می‌زنم.
‫چون هنوز تایید نشده، ‫در حال حاضر نظری نداریم.
‫وکلا بیرونن، پس نمی‌تونن نظر بدن.
‫یه بیانیه رسمی منتشر می‌کنیم.
‫چطور می‌تونید درباره چیزی بنویسید ‫که راستی‌آزمایی نشده؟
‫بعداً یه بیانیه‌ی رسمی منتشر میشه...
‫مطمئن نیستم منظورتون چیه...
‫و چرا الان این بحث رو مطرح می‌کنید؟
‫ضارب شما بودید، وکیل یون.
‫- خدای من. ‫- واقعاً اون بوده؟
‫شما، وکیل یون و همکارهاتون در ال‌اند‌جی.
‫قربانی دانشجوی دانشکده‌ی شما بود، مگه نه؟
‫سه نفر از شما زن‌ها باهم ‫به یه همکلاسی حمله کردید.
‫۱۶ هفته طول کشید تا بهبود پیدا کنه.
‫دکترش گفت اگه بیشتر طول می‌کشید می‌مرد.
‫و تا امروز از تروماهای شدید رنج می‌بره.
‫چطور جرأت می‌کنی، ‫بعد از اون همه دروغ در مورد اون جرم،
‫بعد از این که بابتش مجازات نشدی،
‫وکیلی با چهره‌ی حق به جانب بشی
‫و در مورد «حفاظت از نوجوانان» ‫و «قربانی‌ها» حرف بزنی؟
‫چطور می‌تونی انقدر حق به جانب باشی، ‫وکیل یون؟
‫- راست میگه. ‫- منم همین رو میگم.
‫اون...
‫اتفاقی که اون موقع افتاد...
‫اون موقع من...
‫تو به هر حال نمی‌تونی ‫یه کلمه حرف بزنی.
‫اون موقع هم همینطور بودی.
‫چون می‌ترسیدی؟
‫- من... ‫- می‌ترسیدی کل دنیا...
‫بفهمن چه اتفاقی برات افتاده.
‫می‌ترسیدی تا ابد تو رو ‫چیزی جز یه قربانی نبینن.
‫از این می‌ترسیدی، مگه نه؟
‫من...
‫اون حادثه...
‫دلیل این که نتونستم در موردش حرف بزنم.
‫هیچوقت نمی‌تونی از اون شب فرار کنی. ‫می‌دونی چرا؟
‫چون هر وقت که بخوام ‫می‌تونم اینجوری لِهت کنم!
‫چون من قربانی آزار و اذیت بودم.
‫وقتی دوستی که اومده بود نجاتت بده ‫جلوی چشمت داره می‌میره،
‫و اگه از خودت دفاع نکنی،
‫می‌دونی که همون لحظه کشته میشی،
‫چیکار می‌کنی؟ جای من بودی چیکار می‌کردی؟
‫مجرم اون موقع دوستم بود.
‫به من تعرض کرد و کتکم زد.
‫و همین کارو با دوستام کرد ‫که اومدن نجاتم بدن.
‫باید میذاشتی دادگاه تصمیم بگیره ‫که آیا دفاع از خود بوده یا نه.
‫ولی به جاش چیکار کردی؟
‫تو حقیقت رو ۲۰ سال پنهان کردی.
‫تا حالا از قربانی خواستی تو رو ببخشه؟
‫خیلی بی‌شرم نیستی که هیچ پشیمونی ‫یا ندامتی نشون ندی؟
‫نه.
‫خیلی پشیمونم.
‫باید خیلی زودتر به دنیا می‌گفتم. ‫باید شجاع‌تر می‌بودم و نمی‌ترسیدم.
‫پس بهش اعتراف می‌کنی؟
‫که یه جنایت وحشتناک مرتکب شدی ‫و این همه مدت پنهانش کردی؟
‫چون اگه کرده بودم، ‫می‌تونستم نجاتشون بدم.
‫خبرنگار لی جون‌هیوک در حال تحقیق ‫درباره یه باند قاچاق انسان کشته شد،
‫چو یوجونگ به قتل متهم شد ‫و بعدش کشته شد،
‫و حتی الان، در همین لحظه،
‫تمام قربانی‌ها توسط اون باند فساد ‫مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرن.
‫- از چی حرف می‌زنه؟ ‫- چی میگه؟
‫صبر کن، فساد؟
‫این حرف‌ها چیه؟ ‫داری موضوع رو عوض می‌کنی؟
‫یه اپلیکیشن مخفی فساد هست ‫که برای اعیان کار می‌کنه.
‫اسم اپلیکیشن کانکت‌این هست.
‫و یه دادستان توی گردوندنش دست داره.
‫خیلی خب. می‌خوام از مهمون‌هامون ‫تشکر کنم که به ما ملحق شدن.
‫متاسفانه، این تمام زمانی بود ‫که برای برنامه امروز داشتیم.
‫معاونت در قتل، فراهم کردن فساد،
‫و اداره‌ی یه سازمان مجرمانه.
‫دادستانی که با این اتهامات روبروست...
‫همون مردیه که ۲۰ سال پیش به من تعرض کرد.
‫یه دادستان از دادستانی موجین،
‫پارک جه‌یول.
‫صبر کن، یه مجرم غیراخلاقی؟
‫اپراتورها، مدیران و حتی کاربران کانکت‌این...
‫من درخواست یه تحقیق سریع ‫در مورد همه‌شون دارم.
‫هر تلاشی برای پنهان کردن ‫این حقیقت تحمل نمیشه.
‫همه‌ی کسانی که الان ‫این برنامه رو می‌بینن،
‫شما همه شاهد این پرونده هستید.
‫اون کانکت رو افشا کرد.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫اگه مدرکی نداشته باشه،
‫دودش توی چشمِ خودش میره.
‫[دوجون]
‫دوجون.
‫فکر کنم باید بیای آپارتمان.
‫فکر می‌کنی چقدر دیگه طول می‌کشه؟
‫نمی‌دونم. فقط یه تلاش دیگه داریم.
‫[تلاش‌های پسورد باقی‌مانده: ۱]
‫فکر نمی‌کردی بتونم، نه؟
‫درست مثل ۲۰ سال پیش.
‫فکر می‌کردی فرار می‌کنم، مگه نه؟
‫تو می‌دونی الان چه غلطی کردی؟
‫خیلی خوب می‌دونم.
‫حق با تو بود. تو من رو در هم شکستی. ‫ولی به این معنی نیست که شکستم دادی.
‫فکر کنم من عوض شدم.
‫برام سؤاله دنیا هم عوض شده یا نه.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫اپلیکیشن غیرقانونی فساد؟ ‫پس فقط باید واردش شیم، درسته؟
‫فقط یه تلاش برامون باقی مونده.
‫بذار یه نگاهی بندازم.
‫باشه، حتماً.
‫[در حال رمزگشایی]
‫خب؟ فکر می‌کنی می‌تونی بشکنیش؟
‫آره. چاره‌ی دیگه‌ای هم ندارم.
‫حتی برای بک ته‌جو هم کارِ سختیه.
‫انگار سرور کلاً دسترسی ‫به اپلیکیشن رو مسدود می‌کنه.
‫اگه یه بار دیگه شکست بخوریم،
‫همه چی تموم میشه.
‫روشِ معمول جواب نمیده. ‫سریعاً یه راه‌حل دیگه لازم داریم.
‫فکر کنم وارد شدم.
‫چی؟ امکان نداره...
‫[احراز هویت تکمیل شد، پسورد باز شد]
‫- لی دایون کجاست؟ ‫- توی اون اتاق.
‫دایون؟
‫من هوانگ هیون‌جین هستم. ‫من وکیلم.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫نه، غیرممکنه.
‫من روزها روی این گیر کرده بودم.
‫نه، دارم بهت میگم، ‫با روش‌های سنتی،
‫وارد شدن بهش غیرممکنه.
‫دقیقاً. برای همین...
‫شمارنده‌ی تلاش و روتین‌های بررسی ‫بلوک دستگاه رو تغییر دادم،
‫بعد دوباره پکش کردم ‫تا احراز هویت رو دور بزنم.
‫همه‌ی این کارها رو الان کردی؟
‫اصلاً چطور تستش کردی؟
‫- اشکالی نداره یه نگاهی بندازم؟ ‫- آره، حتماً. بفرما.
‫خب، کمکی کرد؟
‫من زیاد ابراز پشیمونی نمی‌کنم.
‫به جای فکر کردن به گذشته،
‫ترجیح میدم یه قدم رو به جلو بردارم.
‫ولی فکر کنم پشیمون می‌شدم...
‫اگه دستت رو نگرفته بودم.
‫دیدی؟ بهت گفتم.
‫که ما تیم خیلی خوبی می‌شیم.
‫برگشتی؟
‫بهشون گفتم.
‫همه چی رو بهشون گفتم.
‫خیلی طول کشید تا انجامش بدم، ولی...
‫بالأخره انجامش دادم.
‫خوب جنگیدی؟
‫این به خاطر...
‫توی ۲۱ ساله‌ست.
‫تو کلی سختی کشیدی تا به اینجا برسی.
‫مردم چی میگن؟
‫خب الان...
‫چه اتفاقی می‌افته؟
‫نتیجه هرچی که باشه،
‫باهم باهاش روبرو می‌شیم.
‫می‌دونی دیگه، آره؟
‫بیا امروز توی اینترنت ‫دنبال چیزی نگردیم،
‫و سعی کنیم بهش فکر نکنیم.
‫[تماس دریافتی]
‫الو، بله؟
‫[ما ازت حمایت می‌کنیم، خانم وکیل]
‫اینا دیگه چیه؟
‫نگاه کن.
‫خانم وکیل، من هان یوجین هستم. ‫من رو یادت میاد، درسته؟
‫من فقط برای این تونستم ‫توی دادگاه شهادت بدم...
‫که تو کنارم ایستادی و بهم شجاعت دادی.
‫حالا اون شجاعت رو به خودت برمی‌گردونم.
‫همه‌ی اینا...
‫از طرف موکل‌هامونه؟
‫به نظر میاد بیننده‌های برنامه هم فرستادن.
‫من یه عالمه تاج گل ‫مراسم ختم گرفتم،
‫ولی این برامون اولین باره.
‫اومدنی یکم تحقیق کردم،
‫و تمام بحث‌های آنلاین ‫درباره ما کاملاً ناپدید شده.
‫همه سرِ کانکت و پارک جه‌یول دیوونه شدن.
‫صحنه کاملاً آماده‌ست.
‫پس وقتشه گیوتین رو بیرون بیاریم.
‫مدارک آماده‌ست.
‫نمی‌تونی به پلیس‌ها یا هیچکس دیگه ‫اعتماد کنی. خودت می‌دونی.
‫تنها بیا و محتاط باش.
‫فهمیدم. دارم میام.
‫هی.
‫کجا میری؟
‫هان؟
‫سوابق دسترسی به اکانت‌های ادمین ‫و سوابق سرور هم اونجا بود.
‫جزئیات مالی و سفارش‌ها برای فراهم کردن ‫قربانی‌ها رو هم پیدا کردیم.
‫این برای محکوم کردن پارک جه‌یول ‫کاملاً کافیه.
‫معاونت در قتل و تعرض،
‫پولشویی و اداره‌ی سازمان مجرمانه.
‫تا مدت‌ها نورِ روز رو نمی‌بینه.
‫کاربرها چی؟ ‫اطلاعات اونا هم موجود بود؟
‫فعلاً نه. رمزنگاری شده.
‫ولی وقتی سرور رو ایمن کنیم، ‫میگن می‌تونیم همه رو ردیابی کنیم.
‫باید خودش باشه.
‫سلام.
‫بهت گفتم تنها بیا.
‫بیخیال.
‫می‌دونی که می‌تونی بهش اعتماد کنی.
‫هیون‌جین، حالت چطوره؟
‫اوضاع و احوالت خوبه؟
‫بیاید تو.
‫مرسی.
‫مدارک؟
‫بفرمایید.
‫تحقیقات کِی شروع میشه؟
‫می‌خوایم سریع دستگیر شه...
‫- تا دیگه نتونه کاری بکنه. ‫- حالا که داستان رو فاش کردیم،
‫پلیس باید سریع عمل کنه.
‫هیچکس تکون نخوره.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫می‌دونی اینا گلوله‌های واقعی هستن دیگه؟
‫بیاید به روش آسون انجامش بدیم ‫تا هیچکس صدمه نبینه.
‫سون‌کیو، اون رو بده من. یالا.
‫مطمئنی از این کار پشیمون نمیشی، نه؟
‫لعنتی.
‫منم واقعاً نمی‌خوام این کارو بکنم.
‫ولی چاره‌ی دیگه‌ای ندارم. ‫تهش اینجوری شد.
‫اون رو بده من. یالا.
‫زود باش!
‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
‫بهم شلیک کن! یالا، بزن!
‫بهم شلیک کن، وگرنه می‌کشمت. بزن!
‫عوضی...
‫تو از همون اولش...
‫[مجوز استفاده از سلاح: کیم سونگ‌جین]
‫تو به جرم از بین بردن مدارک ‫و تهدید شدید بازداشتی.
‫حق داری سکوت اختیار کنی و وکیل بگیری.
‫وقتی ازم خواستی باهات بیام، ‫از اول نقشه‌ات همین بود؟
‫امیدوار بودم کار به اینجا نکشه.
‫سونگ‌جین. آشغال عوضی.
‫خدایا. فرمانده جانگه. صبر کن.
‫حتی وقتی گوشی یکبارمصرفت رو دیدم،
‫حتی وقتی سرِ صحنه‌ی جرم ‫لی سون‌هوا اون حرکت رو زدی،
‫می‌خواستم باور کنم که ‫در موردت اشتباه می‌کردم.
‫- اومد! ‫- اومد! اومد!
‫شما به جرم گردوندن اپلیکیشن کانکت‌این ‫بازداشت می‌شید؟
‫پلیس‌ها هم توی گردوندن اپلیکیشن دست داشتن؟
‫کدوم مقامات ارشد ‫از اپلیکیشن فساد استفاده کردن؟
‫نظری ندارید؟
‫شما ۲۰ سال پیش به یه نفر تعرض کردید؟
‫دادستان پارک.
‫فکر نمی‌کردم امروز بیاید.
‫چرا؟ درخواست مرخصی کرده بودم؟
‫برنامه‌ی امروزم چیه؟
‫بازجویی مظنونِ پرونده‌ی ‫محله‌ی موجین چه ساعتیه؟
‫- در اون مورد... ‫- هنوز میزت رو جمع نکردی؟
‫اینجا کسی نمی‌خواد ‫وسایلش رو جمع کنه؟
‫خدایا، بوی گند انقدر بده که ‫حتی از بیرون هم حس میشه.
‫می‌دونستم بی‌پروا شدی.
‫به نظر میاد آخرین ایستگاهت...
‫[دادستانی]
‫از اول همین‌جا بود.
‫اینجا ایستگاه آخرته.
‫دستور وزیره.
‫لعنتی.
‫زودتر وسایلت رو جمع کن.
‫[دادستان پارک جه‌یول]
‫[نامه‌ی تعلیق دادستان پارک جه‌یول]
‫[وزیر دادگستری]
‫[وزیر اوه‌یون]
‫مشترک مورد نظر پاسخگو نیست.
‫قربان. هنوز می‌تونیم از این وضعیت خلاص شیم.
‫تنها مدرکی که دارن داده‌هایی هستن ‫که از گوشیم بیرون کشیدن.
‫اگه بگیم غیرقانونی به دستشون آوردن،
‫غیر قابل استناد اعلام میشه.
‫ولی اگه دخترها بیان ‫و به عنوان قربانی شهادت بدن چی؟
‫اونا قیافه‌هامون رو دیدن.
‫تنها کسی که دارن ‫اون دختره از هتل مگانه.
‫و حتی اون موقع وقتی با ما بود ‫بهش مواد داده بودن،
‫در نتیجه هیچی یادش نمیاد.
‫می‌بینی بقیه چقدر ساکتن، مگه نه؟
‫آخه کی میاد حرف بزنه؟
‫کل کشور می‌فهمه چی به سرشون اومده.
‫احتمالاً مثل موش یه جایی قایم شدن.
‫آره. ما هم فکر کردیم ‫که ما متهم نمی‌شیم.
‫می‌دونی که این مسائل چطوریه.
‫مردم یه مدت سر و صدا می‌کنن،
‫ولی اگه بهشون ربطی نداشته باشه، ‫همه چی رو فراموش می‌کنن.
‫اگه فقط بتونی کمکمون کنی ‫این رو پشت سر بذاریم...
‫نه، فکر کنم اشتباه متوجه شدی.
‫تو نمی‌تونی از تیر جاخالی بدی. ‫و نبایدم بدی.
‫چی میگی...
‫تیر قبلاً پرتاب شده. ‫باید به یکی برخورد کنه.
‫مطمئنم انقدر احمقی...
‫که همه‌مون رو دشمن کنی.
‫حیف شد که تو داری قربانی میشی، ‫نه ال‌اند جی.
‫صورتت چی شده؟
‫خوبی؟
‫چیزی نیست.
‫شما خوبی، خانم وکیل؟
‫منظورم بعد از اون برنامه‌ست.
‫منم دیدمش.
‫غافلگیر نشدی؟
‫قصد نداشتم اونجوری ‫کانکت رو افشا کنم.
‫بالأخره باید اتفاق می‌افتاد.
‫و...
‫شنیدی، مگه نه؟
‫هرچی که اونجا گفتم.
‫راستش رو بخوای، ‫هنوزم عذاب آوره و وحشت دارم.
‫اگه ملت دفتر خاطراتم رو می‌خوندن ‫که می‌خواستم با خودم به قبر ببرم،
‫همچین حسی داشت.
‫ولی می‌دونی، مین‌سو...
‫چند روزه که خیلی راحت می‌خوابم.
‫برای اولین بار بعد از ۲۰ سال.
‫حالا می‌فهمم به خاطر این بود که ‫با خودم می‌جنگیدم.
‫من بودم که آسیب دیده بودم. ‫من قربانی بودم.
‫من لایق احترام، مراقبت و عذرخواهی بودم.
‫ولی ۲۰ سال، فقط اون بخش ‫زخمی از خودم رو رها کردم.
‫فقط برای این‌که می‌ترسیدم ‫مردم چی فکر می‌کنن.
‫خب منظورت چیه؟
‫چرا اینا رو به من میگی؟
‫فقط می‌خواستم بهت بگم، مین‌سو.
‫که با این‌که سخته و می‌ترسم،
‫احساس می‌کنم بالأخره می‌تونم ‫فصل بعدی زندگیم رو شروع کنم.
‫هدف از همه‌ی اینا چیه؟
‫آیا این باعث میشه اتفاقی ‫که برام افتاد از بین بره؟
‫برای تو هم همینطوره، ‫مگه نه، خانم وکیل؟
‫می‌تونی همه‌ی اینا رو جمع کنی ‫و الان بری تو اتاقت بخوابی؟
‫نه، نمی‌تونی. تو خیلی می‌ترسی ‫که کسی دمِ در خونه‌ات باشه.
‫از اونجا کل خونه رو واضح می‌بینی.
‫و می‌تونی بدون این قفل‌های اضافه زندگی کنی؟
‫می‌تونی بدون شوکر از خونه بیرون بری؟
‫نه. شرط می‌بندم نمی‌تونی، خانم وکیل.
‫منم همینطورم. ‫باید تا ابد اینجوری زندگی کنم.
‫توی وحشت و عذاب و در حالی که ‫می‌خوام بمیرم و کابوس می‌بینم.
‫ولی حداقل می‌تونیم تمومش کنیم.
‫تا بقیه مثل من برای همیشه کابوس نبینن.
‫مگر این‌که بتونم کاری کنم که ‫اونا هم مثل من عذاب بکشن...
‫نه...
‫مگر این که بتونم کاری کنم ‫بیشتر عذاب بکشن،
‫هیچکدوم برام ارزشی نداره.
‫بابت غذا ممنونم.
‫دادستان پارک که به رسوایی برای اداره ‫اپلیکیشن غیراخلاقی کانکت‌این مرتبطه،
‫در دادستانی منطقه موجین حضور پیدا کرده.
‫وقتی خبرنگاران ازش پرسیدن که ‫آیا به اتهامات اعتراف می‌کنه،
‫- لعنتی. ‫- هیچ اظهار نظری نکرد و...
‫- با چهره‌ای خونسرد وارد دفتر شد. ‫- عجب رویی داره...
‫نگاهش کن، با سرِ بالا وارد میشه.
‫بهتره بهش عادت کنی. ‫قراره بیشتر ببینیش.
‫دایون چطوره؟
‫حالش خیلی بهتره.
‫ولی ظاهراً هیچ جزئیاتی یادش نمیاد.
‫امیدوار بودم بتونیم سرنخی ‫از کاربرها به دست بیاریم.
‫- بله. ‫- تماس تلفنی دارید، خانم.
‫لطفاً وصلش کن.
‫وکیل یون رایونگ از مؤسسه ال‌اندجی هستم. ‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫الو؟
‫چون شما رو توی تلویزیون دیدم تماس گرفتم.
‫من...
‫قربانیِ کانکت هستم.
‫الو؟ صدام رو دارید؟
‫بله. می‌شنوم. لطفاً ادامه بده.
‫وکیل یون رایونگ؟
‫جای درستی اومدی.
‫می‌دونم اومدن به اینجا چقدر ‫باید برات سخت بوده باشه.
‫ممنون که انقدر شجاعی.
‫راستش اون دفعه...
‫که توی تلویزیون در مورد کانکت حرف می‌زدید،
‫خیلی با خودم کلنجار رفتم که چیکار کنم.
‫ولی خیلی می‌ترسیدم.
‫ولی به نتیجه رسیدم اگه کاری نکنم،
‫اون آدم‌ها فقط به انجام دادن ‫اون کارهای وحشتناک ادامه میدن.
‫نباید بذارم کسِ دیگه‌ای ‫چنین چیزی رو تجربه کنه.
‫برای همین اومدم.
‫احیاناً هیچکدوم از کاربرها رو یادت نمیاد؟
‫یه چهره، یه اسم یا همچین چیزی.
‫اون مردها...
‫خیلی مواظب بودن ‫که هویت‌هاشون رو پنهان کنن.
‫من کسی رو فقط از روی قیافه نمی‌شناختم،
‫ولی اگه یه عکس ازشون ببینم ‫شاید بشناسمشون.
‫اپلیکیشن پاک شده،
‫پس تنها چیزی که دارم حافظه‌ی خودمه...
‫این برای مجازات کردنشون کافیه؟
‫سواون، شهادتِ تو به تنهایی مدرکِ محکمیه.
‫ولی برای اطمینان از محکومیت ‫وقتی شواهد دیگه کمه،
‫ما به شهادت های سازگار ‫از قربانیان دیگه هم نیاز داریم.
‫خب، افراد دیگه‌ای هم تماس گرفتن؟
‫راستش، چندتا قربانی دیگه گفتن ‫که پیش قدم میشن.
‫ولی هنوز هیچکس نیومده؟
‫سواون.
‫چقدر بیرون دفترِ ما وایساده بودی؟
‫تقریباً ۵ دقیقه.
‫این اینجا عادیه.
‫واسه خیلی‌ها سخته که ‫برای اولین بار به اینجا بیان.
‫فقط چند قدمه،
‫ولی رد شدن از اون آستانه...
‫گاهی می‌تونه به تمام شجاعت ‫یه نفر نیاز داشته باشه.
‫بیرون سرده.
‫بیا یکم دیگه منتظر بمونیم. ‫شاید فقط وقتِ بیشتری لازم دارن.
‫باشه.
‫انگار جهنم به پا کردن ارزشش رو داشت.
‫بیاید تو.
‫خانم وکیل، ‫من به خاطر این که برنامه رو دیدم اومدم.
‫منم همینطور.
‫بچه‌ها، خیلی ممنون که اومدید.
‫لطفاً بیاید اینجا بشینید.
‫بذارید به همه‌تون یه قول بدم.
‫برای محافظت از تک تکتون،
‫هر کاری در توانمون باشه انجام می‌دیم.
‫«ترجمه از سینا صداقت»
‫یه رسوایی که ستون‌های ‫کشور رو به لرزه در میاره.
‫فکر می‌کنی اونا خم به ابرو میارن؟
‫هودیِ سبز. ظاهراً اون مال هان مین‌سوئه.
‫فوراً دستور تعقیبش رو صادر کن.
‫واقعاً فکر می‌کنی می‌تونی ‫از پس دشمنی با ما بربیای؟
‫من نبودم که ریسک رو بالا بردم.
‫من همیشه معتقد بودم که ‫عدالت پیروز میشه، خانم.
‫- مامانم کسیه که حرکت می‌کنه. ‫- اونا چی می‌خواستن؟
‫الان کجایی؟
‫- اگه می‌خوای بدونی، بیا پیدام کن. ‫- این چیه؟
‫- ما مأمور کارگروه مشترکیم. ‫- نمی‌تونید وارد اینجا بشید.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M