‫» ترجمه از الهام صدر«
‫[قسمت دو]
‫[قصر کانیو]
‫بانوی من.
‫«یو خاتون» پیام فرستادن...
‫که بعدازظهر میان قصر کانیو.
‫نگفتن برای چی؟
‫نه.
‫توی کتاب، یو وان‌یین...
‫بقیه رو توی حرمسرا گیر می‌نداخت ‫و هر جور کار شرورانه‌ای می‌کرد.
‫«شیه یونگر» هم کاملاً تحت کنترلش بود.
‫اون همون کسی بود که
‫باعث شد من توی حوض غرق بشم.
‫هنوز فرصت نکردم انتقام بگیرم،
‫و حالا این دشمن داره ‫با پای خودش میاد درِ خونه‌م.
‫حالا که این‌طوره،
‫کمکم کن یه راهی پیدا کنم
‫تا این کیسه عطر رو ‫به دست شاهزاده دوآن برسونم.
‫و بعد از اون،
‫یه چیزی برام آماده کن.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫بی‌دلیل نیست که گل‌های اینجا...
‫از بقیۀ جاهای این قصر سلطنتی ‫بهتر رشد می‌کنن، یونگر.
‫پس خودت بهشون می‌رسی.
‫بانو یو، لطف کردین اومدین دیدنم.
‫لطفاً منو ببخشید که...
‫درست‌حسابی به استقبال‌تون نیومدم.
‫چرا ورود «یو خاتون» رو اعلام نکردی؟
‫دیدم خیلی غرق باغبونی هستی،
‫نخواستم مزاحمت بشم.
‫سرزنشش نکن.
‫راستش از رسیدگی ‫به این گل و گیاه‌ها لذت می‌برم،
‫ولی چیز قابل توجهی نیست...
‫صرفاً یه سرگرمیه.
‫که این‌طور؟
‫جفتمون با سفر در زمان اومدیم اینجا.
‫چرا تو انقدر با لحن کتابی ‫و مصنوعی حرف می‌زنی؟
‫این‌جور گپ‌زدن‌های بی‌معنی...
‫واقعاً آدم رو معذب می‌کنه.
‫مِی،
‫یه دسته گل صدتومانی جدید تازه رسیده گلخونه.
‫بیا بریم چندتا بیاریم ‫بذاریم توی اتاق خواب.
‫اما بانوی من...
‫به من توجه نکن. برو.
‫تازه یه‌کم شیرینی اسمانتوس درست کردم.
‫بفرمایید امتحان کنید، بانو یو.
‫سمی که نیستن؟
‫از نظر منطقی، نقش اصلی نباید...
‫دست به همچین کار تابلویی بزنه.
‫اگه هوشش واقعاً انقدر پایینه،
‫پس اصلاً ارزش نداره سعی کنم ‫اونو بکشم سمت خودم.
‫این شیرینی‌ها با اینکه تردن ‫ولی خرد نمی‌شن.
‫مهارت‌هات واقعاً بی‌نظیره، یونگر.
‫فقط اینکه...
‫این اواخر دندون‌درد داشتم...
‫و نمی‌تونم چیزهای شیرین بخورم.
‫پس بانو یو،
‫بفرمایید یه‌کم دیگه چای بنوشید.
‫به نظر میاد حرکت‌هاش حساب‌شده‌ست.
‫ولی اگه همین‌طوری به امتحان کردنش ادامه بدم،
‫هیچ‌وقت تمومی نداره، مگه نه؟
‫بهتره زودتر بیارمش سمت خودم.
‫چی باعث شد امروز بیاین اینجا،
‫بانو یو؟
‫یونگرِ عزیزم.
‫دست رو دلم نذار که خونه.
‫این‌همه القاب ‫مثل خاتون و همسر صیغه‌ای،
‫آخرش همه‌شون یه معنی می‌دن.
‫اگه اعلی‌حضرت...
‫امروز بتونه تو رو به عرش ببره،
‫فردا می‌تونه پرتت کنه روی فرش.
‫لطف و کینه‌ش فقط از روی هوسه و بس.
‫بانو یو.
‫در این قصر،
‫همچنان باید مراقب حرف زدنمون باشیم.
‫مطمئنم تو به کسی نمی‌گی، یونگر.
‫توی همچین جایی، ما زن‌ها...
‫چیزی جز یه مشت مهره ‫برای بازیچه شدن نیستیم.
‫اگه هوای همدیگه رو نداشته باشیم،
‫این دقیقاً همون چیزی نیست که ‫اون مردهای عوضی می‌خوان؟
‫داره چی‌کار می‌کنه؟
‫یهو بی‌دلیل داره باهام گرم می‌گیره.
‫منظورم رو فهمید؟
‫فکر کنم واضح منظورم رو رسوندم.
‫دختر،
‫دست از عشق‌وعاشقی بردار.
‫مردها رو بی‌خیال شو.
‫می‌دونم...
‫اون بالا بودن تنهایی میاره.
‫می‌فهمم که فقط برای یه لحظه
‫احساساتی شدید، بانو یو.
‫حرف‌هایی که الان زدید رو...
‫جدی نمی‌گیرم.
‫چطور می‌تونی جدی نگیری؟
‫یه‌کم شیرینی لوبیا قرمز هم درست کردم.
‫الان می‌رم میارمشون.
‫ولی من هنوز حرفم تموم نشده...
‫این‌همه تلاش واسه هیچ‌وپوچ.
‫واقعاً فقط یه شخصیت دوبعدی بی‌مغزه.
‫هیچ‌وقت از ‫تنظیمات برنامه‌ریزی‌شده‌ش بیرون نمیاد.
‫یهو بی‌دلیل داره باهام گرم می‌گیره...
‫این هیچی نیست جز...
‫یه تلاش واسه اینکه دشمن‌های احتمالی رو ‫گول بزنه تا احساس امنیت کنن.
‫شانس آوردم داستان اصلی رو خوندم.
‫بانوی من.
‫این هدیۀ متقابل شاهزاده دوآنه.
‫قفل عشاق؟
‫اون‌همه قول‌‌های بزرگ دادن
‫و عمل نکردن.
‫چه خجالت‌آور.
‫بانوی من!
‫چی شده؟
‫لطفاً این کار رو نکنید، بانوی من!
‫موضوع چیه؟
‫بانوی من!
‫می‌دونم اشتباه کردم!
‫- لطفاً بهم رحم کنید! ‫- زود باش!
‫- لطفاً بهم رحم کنید! ‫- اینو بگیر!
‫اینو بگیر!
‫بانوی من!
‫بانوی من، لطفاً از جونم بگذرین!
‫دیگه غلط کنم همچین کاری کنم!
‫لطفاً رحم کنید، بانوی من!
‫این‌همه سروصدا برای چیه؟
‫اعلی‌حضرت.
‫[پاویون بیلان] ‫من... ‫یه چیزی هست که باید گزارش بدم.
‫چطور جرئت می‌کنی!
‫اتفاقی یو خاتون رو
‫با یه مرد دیدم...
‫با توجه به هیکلش به نظر می‌رسید ‫یه نگهبان باشه.
‫بعد از اینکه مچشون رو گرفتم، ‫مرده فرار کرد.
‫همین که از یو خاتون در موردش پرسیدم،
‫منو هل داد توی آب.
‫من که اصلاً نزدیکت نبودم!
‫این پاپوش دوختن دیگه خیلی تابوئه.
‫از اعلی‌حضرت التماس می‌کنم که ‫عدالت رو برقرار کنن!
‫که این‌طور؟
‫ببریدش.
‫بزنیدش.
‫اعلی‌حضرت،
‫کی رو باید ببریم؟
‫چرا من؟
‫تو به من تهمت زدی.
‫اجازه دارم از بانو بپرسم،
‫امروز به باغ گل صدتومانی رفتین یا نه؟
‫نه، نرفتم.
‫پس چرا لکه گل صدتومانی «وی زی» ‫روی حاشیه‌ی لباستونه؟
‫توی کل قصر،
‫تنها جایی که گل صدتومانی وی زی داره، ‫گوشۀ دنج جنوب غربی...
‫باغ گل صدتومانیه.
‫اگه شما اونجا نرفتید،
‫پس چطور لباستون لک شده؟
‫ببرینش!
‫اعلی‌حضرت! اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت، من یه شاهد دارم! ‫[پاویون بیلان]
‫کو؟
‫[پاویون بیلان] ‫اعلی‌حضرت...
‫هر دو رو ببرید و بزنید!
‫اعلی‌حضرت!
‫دارم حقیقت رو می‌گم، اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت، من بی‌گناهم!
‫اعلی‌حضرت، لطفاً از جونم بگذرید!
‫چی؟
‫اعلی‌حضرت واقعاً به این راحتی ‫حرفش رو باور کرد؟
‫بله.
‫همه‌چی رو از پشت سنگ‌ها دیدم.
‫اعلی‌حضرت حتی ‫از اون شاهدها سؤال هم نکرد.
‫فقط دستور داد کشون‌کشون ببرنشون.
‫اصلاً اسمی از من نبرد؟
‫نه.
‫و جواب‌هاش خیلی ساختگی بود.
‫فکر می‌کنی کی سعی داشت ‫برات پاپوش بدوزه؟
‫عزیزم، به کسی شک داری؟
‫نمی‌دونم، اعلی‌حضرت.
‫واقعاً نمی‌دونی؟
‫اعلی‌حضرت هر روز ‫کلی کار مملکتی دارن که باید بهشون برسن.
‫نیازی نیست خودتون رو ‫با همچین مسائل پیش‌پاافتاده‌ای به زحمت بندازید.
‫علاوه‌بر این،
‫من هیچ تمایلی ندارم...
‫هماهنگی بین خواهران حرمسرا رو به هم بزنم.
‫هر کسی که بوده،
‫حالا که حقیقت برملا شده،
‫مطمئنم در دلش پشیمونه.
‫اعلی‌حضرت،
‫لطفاً بهش یه فرصت دیگه بدین.
‫خیلی خنگه...
‫یا مدرک نداره؟
‫یا شایدم حرفی که زد ‫واقعاً راست بود...
‫«توی همچین جایی، ما زن‌ها...»
‫«چیزی جز یه مشت مهره ‫برای بازیچه شدن نیستیم.»
‫«اگه هوای همدیگه رو نداشته باشیم،»
‫«این دقیقاً همون چیزی نیست که ‫اون مردهای عوضی می‌خوان؟»
‫نه.
‫غیرممکنه.
‫توی داستان اصلی، یو وان‌یین می‌تونست ‫همه‌ی همسران صیغه‌ای دیگه رو...
‫به پله‌های ترقی خودش تبدیل کنه.
‫اصلاً نمی‌شه...
‫به حرف‌هاش اعتماد کرد.
‫[تالار یونگ‌یان]
‫ببخشید. ببخشید.
‫خب،
‫بذار اینو جلوتر بگم...
‫من این چند روز فقط و فقط ‫واسه این اینجا خوابیدم...
‫که بتونیم بدون اینکه کسی شک کنه،
‫جلسات استراتژیک برگزار کنیم.
‫آره، حتماً.
‫باعث افتخارمه که ‫انقدر روم حساب می‌کنی، وان‌یین.
‫به نظر میاد اون شیه یونگر...
‫واقعاً با شاهزاده دوآن ریخته رو هم.
‫پس نقشه‌ی جذبش شکست خورد، هان؟
‫فقط نگران بودم به شاهزاده دوآن بگه.
‫وگرنه تا الان باهاش روبه‌رو شده بودم.
‫ولی به نظر میاد شیه یونگر
‫در برابر من خیلی جبهه گرفته.
‫حتی اگه بهش بگم ‫ما جفتمون آدم‌های واقعی هستیم،
‫ممکنه حرفم رو باور نکنه.
‫کی گفته جفتتون آدم‌های واقعی هستین؟
‫تو هستی،
‫ولی اون فقط یه شخصیت دوبعدی ‫از توی کتابه.
‫شخصیت و الگوهای فکریش...
‫از قبل تعیین شده.
‫اگه الان ازش بخوای تغییر موضع بده،
‫احتمالاً خیلی سخت باشه.
‫درسته.
‫چطور به ذهن خودم نرسید؟
‫ولی خوشبختانه،
‫داری خوب شو یائو رو ‫به سمت خودمون می‌کشونی.
‫معلومه.
‫شو یائو مرد باهوشیه.
‫فقط قبلاً فریب خورده بود.
‫وزیر ارشد «شو» یه بار گفت:
‫«ذینفع واقعی هر ماجرایی،»
‫«در طول فرآیند پنهانه،»
‫«اما در نتیجه نهایی خودش رو نشون می‌ده.»
‫گاهی با نگاه کردن ‫از پس ظواهر به اصل ماجرا،
‫همه‌ی رازها...
‫به‌راحتی حل می‌شن.
‫با اینکه ممکنه حرف‌هام...
‫فوراً اونو نکشونه...
‫سمت‌مون،
‫حداقل...
‫یه بذر شک...
‫توی ذهنش کاشتم.
‫شو یائو، ای شو یائو.
‫طفلکی. حتی تا به امروزم...
‫فکر می‌کنی اون عوضی بود که ‫پدرت رو کشت.
‫کی بود که همه‌چیز رو پیش‌بینی کرد
‫و جونت رو نجات داد؟
‫و کی بود که با چهره‌ای پر از دلسوزی دروغین،
‫تو رو سگ نگهبان خودش کرد؟
‫خوبه، خوبه.
‫بیا با همین فرمون پیش بریم.
‫این روزها خیلی به مخم فشار آوردم ‫تا یادم بیاد.
‫مقامات دربارت...
‫هفتاد درصدشون متعلق به ‫جناح ملکۀ مادر هستن، ‫[جناح ملکۀ مادر] ‫و سی درصد بقیه هم واسه جناح شاهزاده دوآن. ‫[جناح شاهزاده دوآن] ‫ملکۀ مادر قدرتمنده. ‫بستگانش از طریق ازدواج ‫دربار رو کنترل می‌کنن ‫و بیشتر مقامات کشوری رو کشیدن سمت خودشون. ‫[مقامات کشوری]
‫[مقامات لشکری] ‫مقامات لشکری هم که مدت‌هاست ‫توسط جناح ملکۀ مادر سرکوب شدن، ‫بی‌سروصدا به شاهزاده دوآن ‫اعلام وفاداری کردن.
‫پس الان مهم‌ترین کار واسه ما اینه که...
‫اینا رو بندازیم به جون هم.
‫ما که چیزی واسه از دست دادن نداریم.
‫می‌تونیم راحت تفرقه بندازیم.
‫در بهترین حالت،
‫ترغیب‌شون می‌کنیم ‫تا سر حد مرگ با هم بجنگن.
‫فقط اون‌موقع‌ست که می‌تونیم ‫توی این هرج‌ومرج زنده بمونیم.
‫اما در مورد اینکه دقیقاً چطوری این کار رو کنیم...
‫فی‌البداهه پیش می‌رم.
‫وای نه.
‫یهو یه چیزی یادم اومد.
‫[خشک‌سالی] ‫خشک‌سالی؟
‫بزرگ‌ترین دلیل سرنگونی تو،
‫خشک‌سالی بود.
‫کِی؟
‫سال بعد؟
‫یا بعدش؟
‫دقیق یادم نمیاد.
‫فکر کنم...
‫حدود دو-سوم کتاب بود.
‫وقتی خشک‌سالی شد،
‫خزانه ملی خالی شد
‫و مردم فقیر و بی‌چیز شدن.
‫خیلی‌ها در سراسر کشور ‫از گشنگی مُردن،
‫هرج‌ومرج همه‌جا رو فراگرفت...
‫و بعد تو ترور شدی.
‫قاتل کی بود؟
‫کِی اتفاق افتاد؟
‫این یکی رو اتفاقاً یادمه.
‫توی دوازده-سیزده...
‫صفحه‌‌ی آخر کتاب اتفاق افتاد.
‫می‌شه سعی کنی ‫یه چیز واقعاً به‌دردبخور یادت بیاد؟
‫کاچی به از هیچی، مگه نه؟
‫به‌هرحال،
‫بعد از اینکه چاقو خوردی،
‫شاهزاده دوآن به بهانه‌ی محافظت از تو ‫وارد قصر شد،
‫اما زخم‌هات کشنده بود
‫و مقامات عریضه دادن...
‫که واسه ثبات کشور ‫اون امپراتور بشه.
‫اون در اوج بحران به تخت نشست،
‫سخت کار کرد
‫و در نهایت...
‫یه امپراتور بزرگ شد.
‫حالا می‌فهمم.
‫وقتی داشتی کتاب رو می‌خوندی،
‫طرفدار شاهزاده دوآن بودی.
‫همه‌چیز به زاویۀ دید بستگی داره. ‫زاویۀ دید، موقعیتت رو تعیین می‌کنه.
‫می‌تونیم از همین الان ‫دنبال محصولات مقاوم در برابر خشک‌سالی بگردیم
‫و راه‌هایی پیدا کنیم که کاشتشون رو ‫در مقیاس وسیع تشویق کنیم.
‫هر طور شده،
‫باید برای جلوگیری از این فاجعه
‫مشکل رو از ریشه حل کنیم،
‫به مردم این کشور کمک کنیم
‫از قحطی فرار کنن
‫و به سلامت از خشک‌سالی ‫جون سالم به در ببرن،
‫و بعدش...
‫یه مشت می‌زنیم به ملکۀ مادر...
‫و یه لگد به شاهزاده دوآن!
‫من و تو...
‫آخرسر می‌خندیم.
‫حتی اگه سرنوشت‌مون ‫از قبل توی کتاب نوشته شده باشه،
‫بازم باید صفحه به صفحه،
‫تا آخرش زندگی کنیم.
‫ژنرال لو به دربار بازگشت!
‫ارتش مرکزی پیروزمندانه بازگشت!
‫نگاه کنین! ارتش مرکزی برگشته!
‫ژنرال لو به دربار بازگشت!
‫- ارتش مرکزی برگشته! ‫- این عالیه! ‫[ژنرال لو] ‫زنده باد ژنرال لو! ‫زنده باد شیای بزرگ!
‫ارتش مرکزی پیروزمندانه بازگشت!
‫ژنرال لو!
‫از ژنرال لو کمتر از این انتظار نمی‌رفت.
‫اون نیروهای مهاجم یان رو ‫سیصد لی عقب روند. ‫[یانگ دوجیه] ‫بالاخره یه خبر روحیه‌بخش...
‫توی این دربار آشفته.
‫این روزها،
‫[لی یونشی] ‫فقط این مقامات نظامی هستن که ‫دارن واقعاً کار می‌کنن.
‫ولی شنیدم...
‫که شاهزاده دوآن هم یه زمانی ‫به‌عنوان افسر نظامی در خط مقدم خدمت می‌کرده
‫و کنار سربازها ‫با مرگ و زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کرده
‫و در نبرد کاملاً شجاعتش رو ثابت کرده.
‫شاهزاده دوآن واقعاً هم در استراتژی...
‫و هم در مهارت‌های رزمی یه استعداد نادره.
‫اگه می‌تونست در دربار بیشتر پیشرفت کنه... ‫[اِر لان] ‫آدم زیاده، شایعه هم زیاده.
‫به جفتتون نصیحت می‌کنم ‫موقع حرف زدن احتیاط کنید.
‫ولی اینا حقیقتن.
‫اِر لان،
‫تو دیگه زیادی محتاطی.
‫ژنرال لو، شما نیروهای یان رو ‫سیصد لی عقب روندید
‫و ترس به جون تمام قبایل بیگانه انداختید...
‫این واقعاً نمایشی ‫از قدرت شیایِ بزرگ ماست.
‫من لایق این‌همه تعریف نیستم، اعلی‌حضرت.
‫ژنرال لو، شنیدم که شما...
‫حسابی هوای برادرم رو داشتید.
‫من...
‫فقط وظیفه‌م رو انجام دادم.
‫چه پاداشی باید بهت بدم؟
‫اعلی‌حضرت، موردی هست که باید گزارش بدم.
‫ژنرال لو چند روز پیش اومدن آذوقه بگیرن، ‫[چن داسوی] ‫اما نمی‌دونم چرا بیست درصد بیشتر از ‫سال‌های قبل بود.
‫امسال برداشت محصول ‫در همه‌ی مناطق ضعیف بوده،
‫و بیشتر غلات خزانه ‫خرج امدادرسانی بلایا شده.
‫ ژنرال لو ناگهان ‫همچین درخواست‌های زیاده‌خواهانه‌ای کردن
‫و ما رو غافلگیر کردن.
‫اعلی‌حضرت،
‫با همون تعداد نیرو،
‫ارتش مرکزی همیشه ‫بیشترین آذوقه رو مصرف کرده.
‫امیدوارم اعلی‌حضرت ‫عادلانه قضاوت کنن.
‫برادر، تو هم یه زمانی ‫در مرز خدمت کردی.
‫نظرت در این باره چیه؟
‫از اونجا که ذخایر غلاتمون کمه
‫و اعلی‌حضرت عمیقاً به فکر مردم هستن،
‫تمامی نیروهای اصلی...
‫طبیعتاً باید باری از دوش اعلی‌حضرت بردارن.
‫علاوه‌بر این، لطف اعلی‌حضرت بی‌کران
‫و وسیعه.
‫این مسئله کاهش آذوقه نظامی...
‫در واقع به نفع مردمه.
‫معتقدم...
‫هر سرباز ارتش مرکزی می‌تونه...
‫نیت خیرِ...
‫اعلی‌حضرت رو درک کنه
‫و باید بتونه...
‫یه‌کم درک از خودش نشون بده.
‫من که اصلاً نمی‌فهمم.
‫آذوقه نظامی هر سال یه اندازه بوده.
‫چرا امسال یهو کم اومده؟
‫نکنه...
‫زندگی در مرز انقدر راحت شده...
‫که همه...
‫چاق‌وچله شدن؟
‫می‌ترسم جیب خودشون رو ‫پر کرده باشن، مگه نه؟
‫اعلی‌حضرت!
‫خواهش می‌کنم اجازه بدید...
‫چیزی رو نشون بدم تا اعلی‌حضرت ببینن...
‫سربازان ما هر روز چی می‌خورن.
‫بیارینش داخل!
‫اینا آذوقه‌ایه که وزارت دارایی فرستاده...
‫نصفش با شن و ماسه قاتی شده.
‫این اصلاً قابل خوردنه؟
‫چرنده!
‫از کجا معلوم ‫این برنج قهوه‌ای رو از کجا آوردی؟
‫و حالا جرئت می‌کنی حقیقت رو تحریف کنی ‫و اعلی‌حضرت رو فریب بدی!
‫اعلی‌حضرت نکته‌سنجن. ‫چطور ممکنه حرف تو رو باور کنن؟
‫شما خودتون برای فریب دادن اعلی‌حضرت ‫توش شن و ماسه قاتی کردین.
‫این کار فریب دادن امپراتوره و جرم بزرگیه!
‫همه‌تون خوب می‌دونین...
‫کی شن و ماسه قاتیش کرده!
‫ما تمام سال داریم ‫از مرزها محافظت می‌کنیم.
‫فقط شما وقت آزاد دارید که ‫از این کارها بکنید!
‫یاوه‌ای بیش نیست!
‫پس چرا اون دو تا ارتش دیگه چیزی نگفتن؟ ‫[استاد وِی اعظم]
‫ما از کجا بدونیم...
‫که شما همچین آذوقه‌ای رو
‫فقط به ارتش مرکزی اختصاص دادید یا نه؟
‫مسخره‌ست!
‫بدون مدرک،
‫این تهمتی بیش نیست!
‫تهمت!
‫مزخرفه!
‫اینکه آذوقه نظامی رو شوخی بگیرید...
‫برابره با اینکه ‫جون سربازهای ما رو به شوخی بگیرید!
‫ما هر سال در میدون جنگ ‫جونمون رو به خطر می‌ندازیم!
‫کافیه!
‫[سائو آن]
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫اعلی...
‫اعلی‌حضرت!
‫این...
‫اعلی‌حضرت!
‫- اعلی‌حضرت، این چه کاریه؟ ‫- وایسا!
‫اعلی‌حضرت!
‫واسه چی آخه؟
‫من...
‫من وزیر دارایی هستم، اعلی‌حضرت!
‫من چن داسوی هستم!
‫اعلی‌حضرت!
‫می‌شه اعلی‌حضرت لطفاً بهم بگن ‫این کار برای چیه؟
‫اعلی‌حضرت!
‫بجنب... ‫[جیا ژونگ] ‫بجنب جلوش رو بگیر!
‫گفتم وایسا!
‫اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت، خواهش می‌کنم منو نکشید! ‫اعلی‌حضرت!
‫چیه؟
‫منتظرین خودم انجامش بدم؟
‫خیلی بلند می‌خندید.
‫تو.
‫خودت برو آذوقه رو ‫از وزارت دارایی تحویل بگیر.
‫ممنونم، اعلی‌حضرت.
‫[عمارت شاهزاده دوآن] ‫فوران خشم امروز اعلی‌حضرت...
‫واقعاً تصادفی بود؟
‫چه تصادفی بوده باشه و چه نباشه،
‫با کشته شدن وزیر دارایی،
‫جناح ملکۀ مادر...
‫حتماً ما رو مقصر این قضیه می‌دونه.
‫اعلی‌حضرت همیشه ‫بدون هیچ الگوی مشخصی عمل کرده.
‫اگه واقعاً دیوونه شده باشه، ‫جای تعجب نداره.
‫من فقط نگرانم که...
‫ملکۀ مادر از این موضوع به‌عنوان بهانه ‫ استفاده کنه و تلافیش رو سر ما دربیاره.
‫حتی بدون اتفاق امروز،
‫ملکۀ مادر باز هم ‫در هر فرصتی ما رو هدف می‌گرفت.
‫حداقل فعلاً،
‫سربازهای ارتش مرکزی ‫می‌تونن شکمشون رو سیر کنن.
‫همین جای شکر داره.
‫اما اگه شکم ارتش مرکزی سیر باشه،
‫دیگه کی از اعلی‌حضرت متنفر می‌شه؟
‫دقیقاً.
‫ژنرال لو امروز کبکش خروس می‌خوند،
‫انگار یادش رفته... ‫[وو جیادونگ] ‫مقصر اصلی... ‫هرج‌ومرج دربار...
‫که جناح ملکۀ مادر باعثش بوده کیه.
‫ارتش مرکزی شجاعانه جنگید،
‫اونا بدنشون رو سپر دشمنان کردن
‫و تازه پیروز شدن.
‫درگیری‌های سیاسی ‫هرچقدر هم شدید باشه،
‫اونا نباید بازیچه‌ی این بازی بشن.
‫با اینکه فعلاً مملکت یان رو شکست دادیم،
‫اگه سربازهامون رو دلسرد کنیم،
‫در آینده کی در برابر مملکت‌های چیانگ و شو
‫دفاع کنه؟
‫قربان، این حق‌طلبیت...
‫منو شرمنده می‌کنه.
‫قربان، نباید این‌طور بگید.
‫شاهزاده از قبل ‫آذوقه‌‌ای رو آماده کردن
‫تا مخفیانه به ارتش مرکزی برسونن.
‫این‌جوری، سربازها می‌تونن شکمشون رو سیر کنن
‫درحالی‌که اعلی‌حضرت ‫اعتبارش رو بین نیروها از دست می‌ده...
‫یه نقشۀ بی‌نقص.
‫تنها ایرادش این بود که...
‫هیچ‌کس انتظار نداشت...
‫یه امپراتور دیوانه همه‌چیز رو به هم بریزه.
‫ذینفع واقعی هر ماجرایی،
‫در طول فرآیند پنهانه
‫اما در نتیجه نهایی خودش رو نشون می‌ده.
‫سرورم،
‫یه‌کم پیش عجولانه رفتار کردم ‫و بی‌احترامی کردم.
‫لطفاً منو ببخشید.
‫نیازی به این کار نیست، جناب.
‫حقیقت دقیقاً همون چیزیه که ‫دلم می‌خواد بشنوم.
‫بااین‌حال، تو همین الان...
‫درباره رفتار عجیب اعلی‌حضرت نظری ندادی.
‫شاید الان بتونی نظرت رو بگی؟
‫اعلی‌حضرت...
‫اخیراً رفتارشون خیلی فرق کرده.
‫ممکنه...
‫یه راهبردشناس ماهر ‫کنار خودشون داشته باشن؟
‫اما خبرچین‌های ما توی قصر گزارش ندادن که...
‫اعلی‌حضرت اخیراً با کسی ‫ارتباط نزدیکی داشته باشه.
‫کسی که باهاش نزدیک باشه؟ ‫[فن که] ‫یه نفر به ذهنم می‌رسه.
‫کی؟
‫خاتون پلید امپراتور، یو وان‌یین.
‫آدم شرور!
‫یه شرور به تمام معنا!
‫هرچی هم بپوشه،
‫بازم یه آدم شروره!
‫نه‌تنها کاملاً خودش رو ‫از ماجرا کشید بیرون،
‫بلکه حتی ادعا کرد...
‫سربازها...
‫همه‌شون قدردان زحمات ‫و نگرانی‌های منن.
‫با یه حرف،
‫هم این قضیه رو تثبیت کرد ‫که جناح ملکۀ مادر...
‫در دادن آذوقه به ارتش سخت‌گیری کردن،
‫و هم پای منو کشید وسط،
‫انگار که من بهشون دستور داده بودم ‫این کار رو بکنن.
‫چیزی که بیشتر از همه رومخه اینه که...
‫در ظاهر،
‫نمی‌تونی هیچ ایرادی ازش بگیری.
‫واقعاً آدم رو دیوونه می‌کنه.
‫پس توی رمان چطور تونست...
‫ورق رو برگردونه و خودش رو بندازه جلو؟
‫واسه همینه که...
‫تو باید از اونم بی‌رحم‌تر باشی.
‫چهارتا مثل هم!
‫من حریفش نمی‌شم.
‫با این اوصاف،
‫این نمایشت که «یهو رد دادی»
‫و وزیر دارایی رو از دور خارج کردی...
‫چندان هم هوشمندانه نبود.
‫نگران نیستی که زوم کنن روت؟
‫نگرانی نداره که!
‫ناسلامتی من «امپراتور دیوونه‌م».
‫هر سه روز یه حملۀ عصبی کوچیک ‫و هر پنج روز یه حملۀ بزرگ.
‫اگه دیوونه‌بازی درنمی‌آوردم عجیب بود.
‫تازه،
‫شاهزاده دوآن و ملکۀ مادر...
‫الان حسابی درگیر نقشه کشیدن ‫واسه قدم بعدی‌شونن.
‫وقت ندارن به من اهمیت بدن،
‫یه امپراتور عروسکی بی‌قدرت.
‫اینم حرفیه.
‫سه.
‫من چهار می‌ندازم.
‫شو یائو الان باید...
‫در حال تحقیق راجع‌به اون اتفاق باشه، نه؟
‫فقط حیف که...
‫به نظر میاد هیچ مدرکی ‫علیه شاهزاده دوآن نیست.
‫مدرک چیزیه که...
‫می‌شه جعلش کرد.
‫مگه قبلاً آدم نفرستادی ‫که برن دنبال وزیر ارشد «شو»؟
‫توی مسیر برگشت،
‫عمداً چند تا سوتی بدین...
‫تا باورش بشه...
‫اطلاعات لو رفته.
‫بعدش یه نفر رو می‌فرستم..
‫تا پدرش رو ترور کنه...
‫و تقصیر بیفته گردن شاهزاده دوآن.
‫بعد از اون، افراد تو،
‫در کمال ناباوری،
‫اونو از مرگ حتمی نجات می‌دن.
‫شو یائو حسابی مدیونم می‌شه.
‫و از اون به بعد،
‫غلام حلقه‌به‌گوش ما می‌شه.
‫کاش به همین راحتی پیش می‌رفت.
‫فقط دارم بلندبلند فکر می‌کنم.
‫نمی‌تونیم یه‌کم با خیال‌پردازی خوش باشیم؟
‫بیا قدم‌به‌قدم پیش بریم.
‫مگه قبلاً در موردِ...
‫پیشگیری از خشک‌سالی حرف نزدیم؟
‫می‌خوام برم کتابخونه...
‫و یه‌سری مطالب دربارۀ ‫محصولات مقاوم به خشک‌سالی پیدا کنم.
‫برو به کارت برس.
‫کتابخونه مجموعه خیلی بزرگی داره.
‫پیدا کردن اون مطالب اصلاً آسون نیست.
‫من بُردم!
‫فقط یه جست‌وجوی اطلاعات ساده‌ست.
‫توانایی‌های...
‫یه کارمند زحمتکش و باتجربه‌ای ‫مثل منو دست‌کم نگیر.
‫خوندن این حروف سنتی خیلی سخته.
‫اصول خطاطی توی دوران باستان...
‫زمین تا آسمون با الان فرق داره.
‫جناب شاهزاده دوآن.
‫سرورم.
‫اون اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫آقای شو.
‫آقای شو؟
‫بیا از هم جدا شیم و برگردیم.
‫شو یائو؟
‫باشه.
‫هنوز نمی‌تونم مطمئن باشم...
‫که این شاهزاده دوآن ‫همون شخصیت اصلیه یا نه.
‫محض احتیاط،
‫باید متن اصلی داستان رو به یاد بیارم.
‫متن اصلی...
‫آهان، درسته.
‫قبل از اینکه یو وان‌یین وارد قصر بشه،
‫یه بار شاهزاده دوآن رو دید.
‫یو وان‌یین در همون نگاه اول عاشق شد
‫و بعد از برگشتن به خونه ‫تموم فکر و ذکرش شده بود اون.
‫بعد، خانواده‌ی یو وان‌یین مجبورش کردن ‫برخلاف میلش وارد قصر بشه،
‫که نتیجه‌ش شد ‫یه عشق یک‌طرفه در تمام طول داستان.
‫پس در واقع یه‌جور عشق مخفیانه بوده.
‫عشق مخفیانه، عشق مخفیانه...
‫کجاست پس؟
‫یو خاتون؟
‫شاهزاده دوآن؟
‫چی شده که شاهزاده اومدن اینجا؟
‫خواستم دنبال یه کتابی بگردم،
‫ولی نتونستم پیداش کنم.
‫شاید اسمش رو اشتباه یادم مونده.
‫باز داره نقش بازی می‌کنه.
‫باشه، به نقش بازی کردن ادامه بده.
‫خب،
‫شاهزاده دنبال چه کتابی می‌گردن؟
‫می‌تونم کمکتون کنم پیداش کنید.
‫پس بهتون زحمت می‌دم.
‫اسم کتاب اینه:
‫«کتاب کوه‌ها و دریاها».
‫شامل کلی موجودات کمیاب و عجیب‌غریبه
‫که اسم یکیشون...
‫ژولانگه.
‫می‌تونه آزادانه بین دنیاهای مختلف سفر کنه.
‫خیلی کنجکاو شدم
‫و دلم می‌خواد پیداش کنم و بخونمش.
‫«کوه‌ها و دریاها» دیگه چیه؟
‫همه‌ی این حرف‌ها...
‫فقط واسه امتحان کردن من بود، نه؟
‫در ضیافت چند روز پیش قصر هم،
‫همین‌جوری غرق در افکارتون بودید.
‫انگار که...
‫کلی شک و تردید در ذهن‌تون داشتید.
‫من اسمش رو شک و تردید نمی‌ذارم.
‫فقط اصلاً انتظار نداشتم...
‫مرد محترمی که ‫در بازار جشنواره فانوس‌ها دیدم...
‫ازقضا همون شاهزاده دوآنِ معروف باشه.
‫اون روز درگیر کارهای رسمی بودم...
‫و نمی‌تونستم هویتم رو فاش کنم.
‫امیدوارم به دل نگرفته باشید.
‫درک می‌کنم.
‫اون روز هر دومون با لباس مبدل ‫رفته بودیم بیرون.
‫البته که نمی‌تونستیم جلب توجه کنیم.
‫راستش چند روز پیش پدرتون رو دیدم.
‫وزیر یو...
‫در سلامت کامل به سر می‌برند.
‫حتی به مراسم چای هم علاقه‌مند شدن.
‫مراسم چای؟
‫پدرم توی داستان اصلی...
‫اصلاً انقدر باکلاس نبود.
‫تازه،
‫ورق بازی کردن هم یاد گرفتن.
‫اما شنیدم...
‫اصلاً شانس ندارن
‫و خیلی باختن.
‫خب، قمار به بدن آسیب می‌زنه،
‫درحالی‌که چای خوردن ‫حرارت اضافی رو دفع می‌کنه.
‫نزدیک بود زهره‌ترک بشم.
‫فکر کردم اشتباه یادم مونده.
‫[راند دوم] ‫[2:0]
‫شما قبلاً خیلی خجالتی بودین.
‫طی این چند ماه...
‫چه اتفاقی افتاده که...
‫انقدر پرحرف شدین؟
‫همیشه همین‌طور بودم.
‫فقط مسئله اینه که...
‫قبلاً هیچ‌وقت با شما ‫گفتگوی عمیقی نداشتم.
‫اما فقط اخلاق ‫و روحیاتتون نیست که عوض شده...
‫حتی طرز لباس پوشیدنتون هم...
‫الان کاملاً متفاوته.
‫انگار که...
‫کلاً یه آدم دیگه شدین.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫آخه کی می‌تونه بعد از ورود...
‫به این قصر دربسته، همون آدم سابق بمونه؟
‫ناسلامتی، ‫با وجود هزاران زیبارو در حرمسرا،
‫منم دلم می‌خواد زنده بمونم.
‫بانوی من، لطفاً این حرف‌ها رو ‫پیش کس دیگه‌ای بازگو نکنید.
‫نشنیده می‌گیرم.
‫همون‌طور که انتظار می‌رفت، ‫در لحظات حساس،
‫مظلوم‌نمایی هنوزم جواب می‌ده.
‫[راند سوم] ‫[3:0]
‫پس داشتین نقاشی می‌کشیدین؟
‫سرورم، لطفاً نگاه نکنید.
‫بد شد که... ‫[راند چهارم]
‫[گشنمه... فقط دارم به گوشت رنگارنگ ‫فکر می‌کنم. هه‌هه. میگوی سوخاری] ‫این نقاشی... ‫به شکل کودکانه‌ای جذابه.
‫خیلی خوشم اومد.
‫فقط یه‌سری خط‌خطی الکیه...
‫ارزش نشون دادن نداره.
‫ممکنه لطف کنید و...
‫این نقاشی‌تون رو به من هدیه بدید؟
‫اگه شما مشکلی ندارید،
‫برش دارید.
‫سرورم،
‫کتاب رو پیدا کردم.
‫باشه.
‫ممنونم ازتون، بانوی من.
‫حتماً یه روز دیگه برای جبران ‫یه هدیه براتون میارم.
‫از حضورتون مرخص می‌شم.
‫مگه این همون کیسه عطری نبود...
‫که اون و شیه یونگر...
‫توی کتاب به نشونه‌ی هدیه ‫به هم دادن؟
‫انگار از همین الان ریختن رو هم.
‫چیزی فهمیدی؟
‫فقط از همین یه دیدار،
‫نتونستم هیچ نقشه‌ای رو حدس بزنم.
‫اما،
‫چشم‌هاش مکار و حسابگره،
‫نشون می‌ده که ‫کلی فکر و نقشه توی سرش داره.
‫تعجبی نداره که تونسته ‫دل اعلی‌حضرت رو به دست بیاره.
‫چیز عجیبی...
‫در رفتار یا حرف‌هاش دیدی؟
‫عجیب...
‫منظورتون چیه، سرورم؟
‫[گشنمه... سبک روستایی... دنده خوک سرخ‌شده، ‫رنگارنگ، سفید، زرد و سیاه] ‫برو بررسی کن ببین... ‫قبل از اینکه وارد قصر بشه، ‫خطاطی یا نقاشی‌ای... ‫از خودش به جا گذاشته یا نه.
‫جواب این سؤال ممکنه ‫در عمارت یو پیدا بشه.
‫یو خاتون تا این وقت شب ‫هنوز داره کتاب‌ها رو مرتب می‌کنه؟
‫حتماً می‌خواد ‫باری از دوش اعلی‌حضرت برداره.
‫این حد از فداکاری...
‫انقدر تأثیرگذاره...
‫که حتی منم احساساتی شدم.
‫بالاخره تونستی اشکت رو دربیاری؟
‫اگه اشکی نمیاد، الکی زور نزن، باشه؟
‫بعداً، به مطبخ سلطنتی بگو...
‫براش یه خوراک مقوی و سبک
‫برای آخر شب ببرن.
‫چشم، اعلی‌حضرت.
‫یو...
‫داره دیرم می‌شه!
‫چرا من از این موضوع خبر نداشتم؟
‫حتماً هر روز باید واسه ادای احترام بریم؟
‫اولش قرار بود هر روز صبح و عصر باشه،
‫اما ملکۀ مادر ‫آرامش و سکوت رو ترجیح می‌دن،
‫برای همین تاریخ ادای احترام...
‫به روز اول و پانزدهم هر ماه تغییر کرد.
‫یعنی همه اونجا هستن؟
‫بانوی من.
‫بد شد که. خیلی بد شد!
‫بانوی من!
‫بانوی من، لطفاً آروم‌تر برید!
‫خواهر،
‫به نظرت قشنگه؟
‫آره.
‫واقعاً قشنگه.
‫استاد وِی اعظم واقعاً به فکرتونه
‫که همچین عقیق قرمز کمیابی رو...
‫به‌عنوان کادوی تولدتون پیدا کرد، بانو وِی.
‫در مقایسه با این،
‫هدایایی که ما خواهرها آماده کردیم...
‫چنگی به دل نمی‌زنه.
‫این حرف رو نزن، خواهر.
‫نیت مهمه،
‫نه ارزش مادی هدیه.
‫در مورد اتفاقی که سری قبل ‫توی ضیافت قصر افتاد،
‫هنوز ازت تشکر نکردم.
‫نیازی به تشکر نیست، خواهر.
‫این کار رو...
‫بیشتر واسه این کردم که ازت دفاع کنم، خواهر.
‫چرا؟
‫دیگه چه دلیلی می‌تونه داشته باشه؟
‫خواهر، تو هم قیافه داری، ‫هم اصل‌ونسب
‫و هم اخلاق خوب،
‫ولی به چشم اعلی‌حضرت نمیاد.
‫در عوض،
‫- اون یو خاتون بی‌حیا... ‫- کافیه.
‫بسه.
‫حالا که اون نظر اعلی‌حضرت رو جلب کرده،
‫دیگه حتی به خودش زحمت نمی‌ده ‫بیاد به ملکۀ مادر ادای احترام کنه.
‫چطور ممکنه اصلاً به ما خواهرها ‫اهمیتی بده؟
‫همین رو بگو.
‫ما می‌تونیم بگذریم،
‫ولی تو فرق داری، بانو وِی.
‫پدرت استاد وِی اعظمه ‫و ملکۀ مادر هم پشتشه.
‫چطور می‌تونی بذاری ‫اون تو رو تحت‌الشعاع قرار بده؟
‫گیریم که اعلی‌حضرت دوستش داره، ‫خب که چی؟
‫وقتی پیداش بشه،
‫خودم از جانب ملکۀ مادر ‫درست‌حسابی ادبش می‌کنم.
‫بانو یو، خیلی دیر کردی.
‫نکنه همۀ قوانینی که ‫موقع ورود به قصر یاد گرفتی رو یادت رفته؟
‫خواهر وِی.
‫بانو یو الان دیگه به مقام «خاتون» ‫ارتقا پیدا کرده.
‫جای تعجب نداره.
‫چه بی‌نزاکت.
‫بازم از این مسخره‌بازی‌های تکراری.
‫عجب معضلیه.
‫به روی خودت نیار. آروم باش.
‫مسیر رو اشتباه رفتم...
‫و یه‌کم وقت تلف شد.
‫لطفاً سرزنشم نکنید، خواهر.
‫این چه طرز نگاه کردنه؟
‫الان واسه من چشم‌غره رفتی؟
‫واسه من چشم‌غره رفت؟
‫آره، مطمئنم چشم‌غره رفت.
‫من دیدم. من دیدم.
‫این کار رو نکردم.
‫یو وان‌یین، چطور جرئت می‌کنی!
‫من کلاً قیافه‌م جوریه که انگار اخم کردم...
‫و گاهی اوقات چشمم می‌پره.
‫منظورم شخص خاصی نیست.
‫امیدوارم بتونید درک کنید، خواهرها.
‫تو...
‫خواهر وِی.
‫خواهر وِی، لطفاً آروم باش.
‫شاید «یو خاتون»...
‫واقعاً درگیر کار مهمی بوده
‫و معطل شده.
‫چه چیزی می‌تونه مهم‌تر از...
‫ادای احترام به ملکۀ مادر باشه؟
‫می‌دونم.
‫شرط می‌بندم دوباره به باغ سلطنتی رفته...
‫تا مخفیانه با یه نگهبان دیدار کنه.
‫خواهر.
‫بهتره مواظب حرف زدنت باشی.
‫یهو دیدی دوباره رفت پیش اعلی‌حضرت ‫گریه‌زاری کرد
‫و بعدش...
‫بعدش چی؟
‫درود بر اعلی‌حضرت.
‫چرا تو هم زانو زدی، عزیزم؟
‫بهت اجازه می‌دم از این به بعد ‫وقتی منو دیدی زانو نزنی.
‫بیا.
‫مواظب باش زانوهات درد نگیرن.
‫ممنونم، اعلی‌حضرت.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫اگه نیومده بودم،
‫انقدر برات قلدری می‌کردن که بمیری.
‫قلدری نمی‌کردن که.
‫داشتیم با هم شوخی می‌کردیم.
‫همین الان،
‫کدومتون داشت پشت‌سرگویی می‌کرد؟
‫تو؟
‫من؟
‫بهم بگو چی شد.
‫من به گناهم اعتراف می‌کنم، اعلی‌حضرت!
‫خیلی‌خب،
‫این‌جوری در وقت صرفه‌جویی می‌شه.
‫ببرینش!
‫اعلی‌حضرت!
‫بندازینش در کاخ سرد!
‫به گناهم اعتراف می‌کنم، اعلی‌حضرت!
‫نه، خواهش می‌کنم!
‫به گناهم اعتراف می‌کنم!
‫اعلی‌حضرت!
‫تو.
‫توضیح بده.
‫من...
‫فقط خواستم به یو خاتون یادآوری کنم...
‫که قوانین قصر رو رعایت کنه
‫و درست‌حسابی به ملکۀ مادر ‫و اعلی‌حضرت خدمت کنه.
‫ببرینش!
‫اعلی‌حضرت، لطفاً بذارید توضیح بدم.
‫من فقط...
‫تو...
‫- اون واقعاً فقط یه‌کم غیبت کرد. ‫- اعلی‌حضرت!
‫نیازی به این کارها نیست.
‫والامقام وِی.
‫توضیح بده.
‫اعلی‌حضرت!
‫- واقعاً انقدرها هم جدی نیست. ‫- التماستون می‌کنم اعلی‌حضرت،
‫به‌خاطر خدمات صادقانه پدرم به شما،
‫بهم رحم کنید. ‫لطفاً بهم رحم کنید.
‫می‌دونم پدرت استاد وِی اعظمه.
‫خب که چی؟
‫ببرینش!
‫اعلی‌حضرت، به گناهم اعتراف می‌کنم!
‫پسرم، چه نمایش قدرتی راه انداختی.
‫پیداش شد،
‫یکی از شخصیت‌های منفی اصلی داستان
‫که نامادری شیاهو دان هم هست،
‫ملکۀ مادر.
‫این زن مغرور و متکبر...
‫شیفته‌ی قدرته.
‫از وقتی شیاهو دان شروع کرد به نافرمانی،
‫به روش‌های کثیفی متوسل شد
‫تا مجبورش کنه یه ولیعهد جوون بیاره
‫و اونو به‌عنوان یه مهره جدید ‫برای خودش نگه داره.
‫درسته.
‫این پسرِ خودِ...
‫شیاهو دانه.
‫مادر.
‫درود بر ملکۀ مادر.
‫درود، پدر.
‫[ولیعهد]
‫[ملکۀ مادر]
‫بلند شید.
‫ممنونم، علیاحضرت.
‫پسرم.
‫نه‌تنها در دربار آشوب به پا کردی،
‫بلکه امروز در حضور من هم...
‫داری قدرتت رو به رخ می‌کشی؟
‫مادر، چقدر زود متوجه شدید که...
‫در دربار چه اتفاقی افتاده.
‫ترجیح می‌دادم نشنوم.
‫ولی خودت رو ببین ‫که چطور مثل دیوانه‌ها رفتار می‌کنی.
‫الان دیگه کل قصر باخبر شدن.
‫چطور می‌تونستم نشنوم؟
‫با سروصداهاشون حسابی ‫سرم رو درد آوردن.
‫حقشون نیست که بمیرن؟
‫فقط چون رو اعصابت بودن...
‫خواستی بکشی‌شون؟
‫پس چی؟
‫پس منظورت اینه که...
‫همه‌چی تقصیر اونا بوده؟
‫معلومه.
‫خب، منطقیه.
‫مگه می‌شه امپراتور اشتباه کنه؟
‫اگه تقصیری هم باشه،
‫حتماً گردن یکی دیگه‌ست.
‫یو خاتونِ گستاخ!
‫جادو کردن امپراتور ‫و فریب دادن قضاوتش...
‫مجازاتش مرگه!
‫نگهبان‌ها!
‫بله!
‫این خاتون پلید رو ‫که در دربار آشوب به پا کرده
‫و هیچ احترامی برای بزرگترانش قائل نیست، ‫دستگیر کنید...
‫و ببریدش تا زنده‌به‌گور بشه!
‫اگه کسی جرئت داره بهش دست بزنه!
‫چطور جرئت می‌کنی!
‫تو هنوز حاکم این قصر نیستی!
‫همین الان بگیریدش!
‫مادر!
‫» ترجمه از الهام صدر «
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M