‫» ترجمه از الهام صدر «
‫[قسمت سه]
‫منظورم این بود که...
‫اخلاقم واقعاً افتضاحه.
‫لطفاً بشینید، مادر.
‫مادر، چرا سر یه...
‫همسر معمولی عصبانی می‌شین؟
‫بفرمایین چای.
‫بیاین با صحبت حلش کنیم.
‫ولیعهد کوچولو،
‫درس‌هات چطور پیش می‌رن؟
‫پـ...
‫پدر...
‫اخیراً...
‫درس‌هام رضایت‌بخش بوده.
‫خیلی خوبه!
‫به لطف تأثیرات خوب مادر،
‫ولیعهد کوچولو خیلی خوب تربیت شده.
‫ولیعهد کوچولو،
‫در آینده اگه چیزی خواستی،
‫راحت باش و به خودم بگو.
‫چشم.
‫حالا داری مثل یه پدر واقعی رفتار می‌کنی.
‫اتفاقاً یه چیزی هست...
‫که می‌تونی درش به ولیعهد کمک کنی.
‫ولیعهد ما...
‫خیلی باهوشه.
‫اما مهارت‌های اسب‌سواری و تیراندازیش...
‫نیاز به تمرین داره.
‫مگه ژنرال لو یه پسر کوچیک...
‫هم‌سن‌وسال اون نداره؟
‫چرا به قصر احضارش نمی‌کنی...
‫تا همراه ولیعهد باشه؟
‫ژنرال لو...
‫تازه به‌خاطر خدماتش تشویق شده.
‫این کار یه‌کم...
‫نگهبان‌ها!
‫باز شروع شد.
‫همین الان فرمانش رو صادر می‌کنم.
‫نگهبان‌ها!
‫برای «یو خاتون» چای بیارید.
‫سرورم.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫سرورم،
‫تازه در چهل سالگی ‫خدا بهم یه پسر داد.
‫اون تمام داروندارمه.
‫حالا که اعلی‌حضرت ‫به قصر احضارش کرده،
‫با اینکه به اسم همراه مطالعه شدنه،
‫ولی در واقعیت ‫دارن گروگانش می‌گیرن.
‫اگه...
‫اگه نتونه ولیعهد رو راضی نگه داره چی؟
‫اگه مشکلی پیش بیاد،
‫ممکنه به قیمت جون کل خانواده‌م تموم بشه!
‫ژنرال لو،
‫لطفاً بلند شید حرف بزنید.
‫من از بچگی همراه ولیعهد بودم.
‫سختی‌های این کار رو...
‫هیچ‌کس بهتر از من نمی‌فهمه.
‫ژنرال لو،
‫اگه هنوز بهم اعتماد داری،
‫یه‌کم بهم وقت بده.
‫قول می‌دم بچه‌ت رو...
‫صحیح‌وسالم برگردونم.
‫شما خیلی لطف دارین، سرورم.
‫من فقط یه جنگجوی ساده‌م
‫و حرف‌های قشنگ بلد نیستم.
‫اگه بتونین پسر عزیزم رو نجات بدین،
‫جونم رو فدا می‌کنم
‫و فقط...
‫از شما پیروی می‌کنم.
‫خیالت راحت، ژنرال لو.
‫سر قولم می‌مونم.
‫دیگه...
‫از حضورتون مرخص می‌شم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫تازه الان فهمیدم...
‫چرا امروز یهو اومدی پیش ملکۀ مادر
‫و اون نمایش رو راه انداختی.
‫کدوم نمایش؟
‫می‌خواستی همه‌ی افراد قصر بفهمن...
‫که تحمل نداری کسی از من انتقاد کنه،
‫چه برسه به اینکه برام پاپوش بدوزن.
‫این‌جوری اونا فکر می‌کنن...
‫این خاتون پلید ‫شده نقطه‌ضعف امپراتور.
‫کنترل کردن اون یعنی کنترل کردن تو.
‫این باعث می‌شه درحالی‌که دارن با هم می‌جنگن...
‫جبهه نگیرن.
‫این‌جوری ما هم می‌تونیم مخفیانه ‫قدرتمون رو زیاد کنیم.
‫مگه نه؟
‫فهمیدی؟
‫یعنی انقدر بد بازی کردم؟
‫بازیت عالی بود.
‫یه روز کامل طول کشید تا بفهمم.
‫تو واقعاً یه مغز متفکری.
‫حالا من شدم هم سپر ‫و هم نقطه‌ضعفت.
‫وقتی یه روزی،
‫یه قاتل...
‫یه شمشیر...
‫بذاره زیر گلوم تا مجبورت کنه تسلیم بشی،
‫می‌تونی راحت بگی:
‫«چه احمقی.»
‫«اون اصلاً برام مهم نیست.»
‫بعدش با یه ضربه،
‫هم من و هم قاتل رو ‫مثل میوه‌های شکری به سیخ بکشی.
‫اگه واقعاً این‌طوری فکر می‌کنی،
‫عصبانی نیستی؟
‫اصلاً.
‫همه‌مون داریم غرق می‌شیم.
‫هرکی بتونه خودش رو نجات بده ‫با توانایی خودش این کار رو می‌کنه.
‫کاملاً درک می‌کنم.
‫منم جای تو بودم همین کار رو می‌کردم.
‫تازه،
‫خودمم بهش نگفتم که پنهانی...
‫با شاهزاده دوآن دیدار داشتم.
‫درضمن،
‫درخواستم واسه رفتن به کتابخونه هم ‫به نفع خودم بود.
‫دو تا دَری که اونجان، ‫داخل و خارج قصر رو به هم وصل می‌کنن
‫و راه فرار من از اینجان.
‫اما بذار یه چیزی رو روشن کنم.
‫واسه من از فداکاری ‫و این چرت‌وپرت‌ها حرف نزن.
‫اگه یه روزی فقط یکیمون بتونه زنده بمونه،
‫فقط به‌خاطر اینکه زنم ‫باهام مدارا نکن.
‫منم باهات مدارا نمی‌کنم.
‫هرچی بشه،
‫من هیچ‌وقت بهت خیانت نمی‌کنم.
‫حتی اگه آخرش...
‫شاهزاده دوآن رو انتخاب کنی،
‫بازم همین کار رو می‌کنم.
‫البته...
‫اگه نخوای کسی رو انتخاب کنی،
‫اگه یه روزی من زودتر بمیرم،
‫قبل از مرگم،
‫از قصر می‌فرستمت بیرون
‫که دور از این درگیری‌ها باشی
‫و بری به سمت آزادی‌ای که حقته.
‫هیچ‌کس جرئت نمی‌کنه ‫کوچیک‌ترین آسیبی بهت بزنه.
‫قسم می‌خورم.
‫اینا همه‌ش واسه آینده‌ست.
‫بیا فعلاً...
‫به مسائل الان بپردازیم...
‫و تا می‌تونیم از نور مهتاب لذت ببریم.
‫ماه امشب قشنگ کامله.
‫چون امروز پونزدهمه.
‫آهان.
‫روز...
‫پونزدهم...
‫یونگر.
‫سرورم.
‫چند روزه ندیدمت.
‫چرا انقدر لاغر شدی؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫چیز مهمی نیست.
‫همین امروز،
‫وقتی ژوانگ خاتون و یو خاتون رفته بودن ‫به ملکۀ مادر ادای احترام کنن،
‫چند باری سربه‌سر «یو خاتون» گذاشتم
‫و اعلی‌حضرت بهم سیلی زد.
‫این روزها توی حرمسرا...
‫باید مراقب همه‌چی بود.
‫می‌ترسم...
‫می‌ترسم یه روزی...
‫خیلی خطر کردی که...
‫احساسات واقعیت رو بهم گفتی.
‫تا وقتی من اینجام،
‫نمی‌ذارم اتفاقی برات بیفته.
‫راستش این چند روز،
‫همیشه اون کیسه عطری که بهم دادی رو...
‫همراهم داشتم.
‫وقتی می‌بینمش،
‫انگار تو رو دیدم.
‫فقط واسه اینکه فالگوش وایسیم
‫یه ساعت زودتر کمین کردیم؟
‫این یه فالگوش وایستادن معمولی نیست.
‫کتاب می‌گه...
‫که اولین قرارشون توی شب ماه کامل...
‫پایه‌گذارِ...
‫سال‌ها همکاری بین شخصیت‌های اصلیه.
‫یادت هست من چطوری مُردم؟
‫- جدی... ‫- انقدر غر نزن.
‫هیچی نمی‌شنوم.
‫راستی،
‫چرا چند روزه هیچ خبری ندادین؟
‫مشغول کارهای اداری هستین؟
‫داستانش طولانیه.
‫چرا باز جاشون رو عوض کردن؟
‫چرا همین‌طوری رفت؟
‫اخیراً، کارهای عمارتم دردسرساز شده.
‫اصلاً وقت خالی ندارم.
‫به حرمسرا هم مربوطه.
‫راستش به‌خاطر همین موضوع...
‫خطر کردم و اومدم دیدنت.
‫ارتباط بین زنان حرمسرا و دربار...
‫همیشه به پیشینه خانوادگی‌شون برمی‌گرده.
‫اگه انقدر دودل هستین،
‫باید یا برادرِ «شو خاتون» باشه
‫یا پدرِ والامقام وِی.
‫تو واقعاً باهوشی.
‫درست گفتی، استاد وِی اعظمه.
‫استاد وِی اعظم.
‫یه شخصیت کلیدی وارد شد.
‫پسرِ استاد وِی اعظم...
‫اخیراً با اسبش یه آدم عادی رو ‫توی خیابون لگدکوب کرد و کشت.
‫مقتول اومده بود پایتخت...
‫تا از بازرسِ نمک شهرش شکایت کنه.
‫جلوگیری از شکایت...
‫جرم سنگینیه.
‫اون بی‌وجدان می‌دونست ‫جرم بزرگی مرتکب شده
‫که نمی‌شه جبرانش کرد،
‫واسه همین مخفیانه ‫با استاد وِی اعظم ارتباط برقرار کرد.
‫استاد وِی اعظم هم که می‌خواست ‫از پسرش محافظت کنه،
‫موضوع رو ماست‌مالی کرد.
‫استاد وِی اعظم یکی از افراد ملکۀ مادره.
‫والامقام وِی هم...
‫به همین خاطر خیلی عزیزه.
‫اون دست راست ملکۀ مادره.
‫سال‌هاست که داره ‫از مجوز حمل‌ونقل نمک...
‫واسه ثروت‌اندوزی ‫و انجام هرجور کار پلیدی استفاده می‌کنه.
‫هرچی بکاری،
‫همون رو درو می‌کنی.
‫توی رمان اصلی هم ‫دقیقاً اینا رو نوشته؟
‫کلمه به کلمه.
‫نویسنده احیاناً طرفدارِ «اعمال جهنمی» نبوده؟
‫حصیری که باید بذاری قسمت پایینی بدنت کو؟
‫قصر سلطنتی خیلی فقیره.
‫زود بیا تو.
‫لازم نیست بیشتر توضیح بدین.
‫بهم بگین می‌خواین چی‌کار کنین.
‫می‌خوام از این فرصت ‫واسه حذف استاد وِی اعظم استفاده کنم
‫و حق مردم رو بهشون بدم.
‫اما این مسئله خیلی مهمه
‫و هنوز نقشه خوبی به ذهنم نرسیده.
‫من یه راه خوب بلدم.
‫بازرس نمک...
‫یه بار به‌عنوان رشوه...
‫به استاد وِی اعظم یه مروارید سرخ داد.
‫- اما اون فکر کرد... ‫- ببین. قشنگه؟
‫فقط یه عقیق معمولی قرمزه،
‫واسه همین دادش به دخترش، ‫والامقام وِی.
‫از کجا فهمیدی؟
‫یه رازه.
‫بگذریم،
‫یه راهی پیدا می‌کنم تا گیرش بیارم
‫و کمکتون کنم.
‫یونگر...
‫اگه این حقیقت داشته باشه،
‫لطف بزرگی در حقم می‌کنی.
‫عجب آشغالیه.
‫داره شیه یونگر رو مثل احمق‌ها بازی می‌ده.
‫واقعاً غرق فالگوش وایستادن شدی.
‫اون گنجینه‌ای که گفتن،
‫واقعاً راسته؟
‫باید راست باشه.
‫بریم.
‫شیه یونگر حاضره ‫واسه شاهزاده دوآن هر کاری بکنه،
‫حتی دزدی.
‫واقعاً داره خودش رو به آب و آتیش می‌زنه.
‫پام رو لگد زدی.
‫بـ... ببخشید.
‫کی اونجاست؟
‫اعلی‌حضرت.
‫بانوی من.
‫مگه اعلی‌حضرت و یو خاتون...
‫توی باغ سلطنتی دعواشون شده؟
‫چرا انقدر فضولی؟
‫باورم نمی‌شه نقشه‌مون ‫واسه جدا کردنشون...
‫واقعاً...
‫جواب داد!
‫کی اونجاست؟
‫شاهزاده،
‫من بودم.
‫گزارشمون رو نداد.
‫حتی...
‫ما رو پوشش داد.
‫اگه می‌‌دونستم انقدر خوب بلدم ‫نیرو جذب کنم،
‫می‌رفتم بخش منابع انسانی.
‫در این صورت،
‫شو یائو دیر یا زود...
‫تغییر جبهه می‌ده.
‫شکست دادن شاهزاده دوآن...
‫وقتی استاد وِی اعظم زندانی بشه،
‫شو یائو حتماً از فرصت استفاده می‌کنه ‫تا پرونده‌ی پدرش رو بررسی کنه.
‫حتی ممکنه یواشکی بره تو ‫تا مستقیماً ازش سؤال کنه.
‫پس من باید قبل از اون ‫برسم اونجا ازش بازجویی کنم...
‫تا کنترل اوضاع رو دستم بگیرم.
‫این شاهزاده دوآن...
‫احمق نیست.
‫وقتی بفهمه،
‫شو یائو ممکنه به خطر بیفته.
‫اون‌وقت من براش...
‫یه نقشه شغلی جدید طراحی می‌کنم.
‫می‌تونه براساس شایستگیش...
‫زمین پاداش بگیره.
‫با مزایای کامل،
‫مرخصی سالانه و مرخصی فرزندداری...
‫همه رو براش ردیف می‌کنم.
‫پس من امشب نمی‌تونم اینجا بخوابم.
‫چرا؟
‫شیه یانگر قراره فردا...
‫مروارید سرخ والامقام وِی رو بدزده.
‫باید توی قصر باشم.
‫وگرنه،
‫بدون تماشاچی،
‫بازیگرها برای کی اجرا کنن؟
‫نظرت راجع‌به دو تا نوشیدنی مخصوص چیه؟
‫نه. زیاد خوردن روی کار تأثیر می‌ذاره.
‫کمک! دزد!
‫یک.
‫دو.
‫سه.
‫[قصر چانگ‌نینگ] ‫چهار. ‫پنج. ‫شیش.
‫هفت.
‫بانوی من، خبر بد!
‫دو.
‫سه.
‫چهار.
‫پنج.
‫شیش.
‫بانوی من!
‫یه چیز باارزش از قصر والامقام وِی گم شده.
‫دارن همه‌جا رو دنبالش می‌گردن.
‫بانو شیه هم داره شایعه پخش می‌کنه.
‫می‌گه حتماً شما ‫در این قضیه دست دارین.
‫این یه اتهام بدخواهانه نیست؟
‫هشت.
‫بانوی من!
‫دو.
‫اصلاً به حرفم گوش می‌دین؟
‫پنج.
‫چهار.
‫سه.
‫دو.
‫یک.
‫گنجینه‌ای که گم کردم خیلی ارزشمنده.
‫جون ده نفرتون هم ‫واسه جبرانش کافی نیست.
‫شما چند نفر حیاط پشتی رو بگردین.
‫بقیه‌تون داخل رو بگردین.
‫بانوی من، چیزی پیدا نکردیم.
‫احمق‌های بی‌عرضه.
‫خودم می‌گردم.
‫خواهر، بذار کمکت کنم.
‫ده تا صندوق دیگه اونجاست.
‫شیش تا کمد اونجاست...
‫و سه تا جعبه آرایش.
‫بیا همه‌شون رو خوب بگردیم.
‫[قصر چانگ‌نینگ] ‫خواهر! ‫دیگه نمی‌خوای بگردی؟ ‫کسی چیزی پیدا نکرده؟
‫همه‌تون بی‌مصرفید!
‫بانوی من.
‫پیداش کردیم.
‫یه محفظه مخفی اینجاست.
‫یو وان‌یین.
‫چه حرفی واسه گفتن داری؟
‫مچت رو گرفتیم.
‫نگهبان‌ها!
‫بازداشتش کنید!
‫می‌خوام ببینم کی جرئت می‌کنه.
‫- درود بر اعلی‌حضرت. ‫- درود بر اعلی‌حضرت.
‫این ساعت نباید توی دربار باشه؟
‫غافلگیر شدی؟
‫زودتر اومدم.
‫اعلی‌حضرت.
‫لطفاً بانو وِی رو سرزنش نکنید.
‫اون گنجینه کمیابی رو گم کرده.
‫خیلی نگرانه.
‫واسه همینه که...
‫کورکورانه عصبانیتش رو سر من خالی می‌کنه.
‫اعلی‌حضرت.
‫به چرندیاتش گوش ندید.
‫من مدرک دارم.
‫یه نفر یه خواجه‌ی جوون رو دید
‫که عقیقم رو دزدید
‫و بردش به قصر «یو خاتون».
‫بیارش اینجا!
‫اعلی‌حضرت!
‫این همون مدرکیه که گفتی؟
‫غیرممکنه.
‫این مطمئناً...
‫مطمئناً یه مروارید باارزش بود.
‫چطوری تبدیل به خرما شد؟
‫به‌هرحال، اینو استاد وِی اعظم ‫به همسر عزیزم داده بود.
‫تصور می‌کنم...
‫باید خیلی باارزش باشه.
‫جلوت رو نمی‌گیرم.
‫حتی کمکت هم می‌کنم.
‫بیا با هم به گشتن ادامه بدیم.
‫چه خبره؟
‫این‌همه سروصدا برای چیه؟
‫ملکۀ مادر.
‫شنیدم...
‫والامقام وِی یه جواهر خیلی قیمتی گم کرده.
‫واسه همین امروز صبح،
‫به قصر یو خاتون رفته...
‫تا دنبالش بگرده.
‫فقط یه تیکه جواهره دیگه.
‫ارزش این‌همه جنجال رو داره؟
‫به نظر منم عجیبه، بانوی من.
‫گرچه مقام خاتون بالاست،
‫اما هیچ محبوبیتی نداره.
‫بااین‌حال اعلی‌حضرت...
‫حاضره قصر رو...
‫براش بگرده.
‫داری می‌گی پای امپراتور هم ‫به این موضوع کشیده شده؟
‫بله.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫یه چیزی مشکوکه.
‫بانوی من.
‫بیرون چه خبره؟
‫فهمیدم، بانوی من.
‫والامقام وِی...
‫عقیق سرخ رو ‫توی قصر یو خاتون پیدا نکرد.
‫پیداش نکردن؟
‫مطمئنی خودت شخصاً...
‫دادیش به یکی از آدم‌های قصرش؟
‫کاملاً مطمئنم.
‫حتی با چشم‌های خودم دیدم که...
‫اون خواجه‌ی جوون وارد قصر چانگ‌نینگ شد.
‫امکان نداره.
‫راستی، بانوی من.
‫این غذا رو یو خاتون فرستاده.
‫در همچین موقعیتی غذا فرستاده؟
‫بانوی من.
‫چرا فقط...
‫نون بخارپز فرستاده؟
‫چطور...
‫چطور عقیق سرخ سر از اینجا درآورد؟
‫این جعبه‌ی غذا...
‫قبل از گشتن قصر فرستاده شد
‫یا بعدش؟
‫کمی بعد از گشتن.
‫مطمئنی؟
‫مطمئنم.
‫نگهبان‌ها تازه رفته بودن.
‫من خیلی هول شده بودم
‫و وقتی گرفتمش ‫نزدیک بود از دستم بیفته.
‫اگه این جعبه بعد از گشتن فرستاده شده،
‫یعنی نمی‌خواسته برام پاپوش بدوزه.
‫همچنین نشون می‌ده که می‌دونه ‫کار من بوده.
‫بااین‌حال، نه‌تنها گزارشم رو نداده،
‫بلکه پسش هم فرستاده.
‫نکنه دفعۀ پیش که اومده بود،
‫واقعاً می‌خواست باهام دوست بشه؟
‫یه شخصیت دوبعدی...
‫نمی‌تونه انقدر بزرگوار باشه.
‫یا شاید،
‫چون داستان اصلی رو عوض کردم،
‫اثر پروانه‌ای اتفاق افتاده؟
‫اون هیچ‌وقت شانس اینو نداشت ‫که عاشق شاهزاده دوآن بشه،
‫پس اصلاً فرصت اینو نداشت که شرور بشه.
‫صبر کن ببینم.
‫اگه شرور نشده،
‫پس بزرگ‌ترین آدم بده‌ی این داستان...
‫منم، نه؟
‫بانوی من.
‫حالا باید...
‫با این عقیق سرخ چی‌کار کنیم؟
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫امروز همه‌ی وزرا رو احضار کردم...
‫تا در موردِ...
‫تدارکاتِ...
‫«ضیافت بزرگ طول عمر» بپرسم.
‫اعلی‌حضرت، می‌شه بپرسم...
‫منظورتون ضیافت پارساله یا امسال؟
‫البته که امسال.
‫تولد پارسال اعلی‌حضرت...
‫همین یه ماه پیش بود.
‫جشن بزرگ طول عمر امسال رو... ‫[رئیس ادارۀ تشریفات دولتی] ‫هنوز... ‫برنامه‌ریزی نکردیم، اعلی‌حضرت.
‫به نظر میاد وزارت تشریفات
‫هیچ کاری نمی‌کنه.
‫اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت.
‫عقیق پیدا شد.
‫فقط یه عقیق کوچیکه.
‫هیچ چیز خاصی نداره.
‫چرا والامقام وِی...
‫انقدر براش ارزش قائله؟
‫اعلی‌حضرت خبر ندارن.
‫این یه عقیق معمولی نیست.
‫این مرواریدیه که مملکت چیانگ...
‫مخصوصاً برای تولدتون...
‫به اعلی‌حضرت تقدیم کرده.
‫گنجیه که قیمت نداره.
‫این به من تقدیم شده بود؟
‫چرا قبلاً ندیده بودمش؟
‫اعلی‌حضرت،
‫من تمام سوابق هدایا رو...
‫از حفظم.
‫هیچ اشتباهی در کار نیست.
‫این...
‫شاید...
‫اعلی‌حضرت خودشون دادن به والامقام وِی؟
‫استاد وِی اعظم،
‫من اینو...
‫دادم به والامقام وِی؟
‫غیرممکنه!
‫اعلی‌حضرت،
‫محاله این متعلق به دختر من باشه.
‫شاید...
‫شبیهشه
‫و خدمتکارهای قصر اشتباه کردن.
‫اگه این‌طوره،
‫بذارین والامقام وِی بیاد ‫و خودش شناساییش کنه.
‫بله، اعلی‌حضرت.
‫همین الان احضارشون می‌کنم.
‫چی؟
‫داری می‌گی عقیق سرخ گمشده‌ی...
‫والامقام وِی...
‫توی حوض ما پیدا شده؟
‫و مرواریدیه که ‫مملکت چیانگ تقدیم کرده؟
‫بله.
‫اعلی‌حضرت وقتی فهمید خیلی عصبانی شد.
‫شنیدم به خواجه آن دستور داده...
‫والامقام وِی رو بیاره تا شناساییش کنه.
‫این اصلاً خوب نیست.
‫اگه والامقام وِی اعتراف کنه
‫این همونیه که گم کرده،
‫اون‌وقت جرم پنهان کردن اقلام رشوه‌ای
‫می‌تونه باعث اعدام کل خانواده‌ش بشه.
‫ملکۀ مادر،
‫اگه الان جلوی این قضیه رو نگیریم، ‫دیگه خیلی دیر می‌شه.
‫نه.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫این رشوه
‫در اقامتگاه من پیدا شده.
‫همه در دربار می‌دونن ‫که استاد وِی اعظم به کی وفاداره.
‫اگه الان برم اونجا،
‫عملاً به همه اعلام نمی‌کنم...
‫که من طراح این نقشه‌م؟
‫ببخشید که از قبل متوجهش نشدم.
‫تو...
‫خدای من...
‫اینا...
‫دو تا الدنگ...
‫به درد هیچی نمی‌خورن،
‫جز دردسر درست کردن.
‫احمق‌ها! احمق‌ها!
‫درود بر اعلی‌حضرت.
‫عزیزم، لطفاً بلند شو.
‫ممنونم، اعلی‌حضرت.
‫عزیزم، بیا ببین
‫اینی که پیدا کردم...
‫همونیه که گم کردی یا نه.
‫اعلی‌حضرت،
‫این دقیقاً همون عقیقیه که گم کردم.
‫کجا پیداش کردین، اعلی‌حضرت؟
‫توی حوضِ قصر ملکۀ مادر.
‫چطور ممکنه؟
‫عزیزم، لطفاً با دقت نگاه کن.
‫چیزی که مال تو نیست رو...
‫با مال خودت اشتباه نکن.
‫چطور ممکنه اشتباه کنم؟
‫این هدیه تولدم از طرف پدرم بود.
‫همیشه همراهم داشتمش.
‫حتی زیر این عقیق...
‫لقب بچگیم هم حک شده.
‫خفه شو!
‫دختره‌ی احمق!
‫تو حتی نمی‌دونی...
‫کِی عوض شده،
‫بعد جرئت می‌کنی اینجا چرت‌وپرت بگی!
‫هرچقدر هم این شیء باارزش باشه،
‫چطور ممکنه عوض شده باشه؟
‫پدر، معلومه چه خبره؟
‫اعلی‌حضرت،
‫می‌خوام فساد استاد وِی اعظم رو افشا کنم.
‫[معاون وزیر «وو»] ‫اون گذاشت پسرش رشوه بگیره
‫و بی‌مهابا توی خیابون‌ها اسب‌سواری کنه
‫و یه آدم عادی که ‫اومده بود شکایت کنه رو بکشه!
‫جرم‌هاش انقدر زیاده که ‫از شمارش خارجه.
‫همه‌ش مزخرفه!
‫کی بهت گفته این کار رو بکنی...
‫تا برای من پاپوش بدوزی؟
‫اگه پسرم...
‫واقعاً مرتکب چنین جرم‌های سنگینی شده بود،
‫من...
‫هیچ‌وقت روی کارهاش سرپوش نمی‌ذاشتم!
‫اعلی‌حضرت،
‫من دارم حقیقت رو می‌گم!
‫حقیقت؟
‫مدرک داری؟
‫دارم.
‫[می‌خوام از بازرس نمک ‫یه جرم فروش مجوزهای حمل‌ونقل...]
‫[و فروش نمک برای منافع شخصی شکایت کنم.] ‫جلوگیری از شکایت،
‫درگیری در فساد،
‫گرفتن رشوه
‫و احتکار اقلام رشوه‌ای.
‫استاد وِی اعظم،
‫به نظر میاد راضی نیستی که ‫فقط پدرزن من باشی.
‫تاج‌وتخت منم می‌خوای، هان؟
‫جرئت نمی‌کنم.
‫[مو یون] ‫اعلی‌حضرت،
‫می‌تونم خواهش کنم...
‫ملکۀ مادر هم اینجا حضور داشته باشن؟
‫قول می‌دم...
‫حقیقت رو بگم.
‫وقتی با والامقام وِی در راه اینجا بودیم،
‫متوجه شدم که چراغ‌های ملکۀ مادر خاموشه.
‫فکر کنم...
‫ملکۀ مادر...
‫زودتر رفتن استراحت کنن ‫تا کسی مزاحم‌شون نشه.
‫در این صورت،
‫مجبورم استاد وِی اعظم رو...
‫به «دیوان عدلیه» بفرستم.
‫[تالار یونگ‌یان] ‫همه‌ش چرنده!
‫والامقام وِی هر روز ‫اون عقیق سرخ رو می‌ندازه.
‫مگه می‌شه ازش خبر نداشته باشی؟
‫وایسا!
‫طرز حرف زدنت خیلی امروزی بود!
‫می‌شه لطفاً طبق فیلمنامه پیش بری؟
‫صد دفعه بازنویسیش کردی.
‫کی می‌تونه این‌همه دیالوگ رو ‫یادش بمونه، خانم؟
‫این اولین بارمه که کارگردانی می‌کنم.
‫خودمم یه‌کم استرس دارم.
‫غمت نباشه.
‫من مدیرعاملم.
‫بازی دادن کارمندها...
‫برام مثل آب خوردنه.
‫واسه سروکله زدن با استاد وِی اعظم،
‫همون‌جا فی‌البداهه یه چیزی می‌گم.
‫«شو یائو» چی؟
‫باید مطمئن بشی که اونم باشه.
‫اون پیگیر هر چیزیه که...
‫به وزیر ارشد «شو» مربوط باشه.
‫واسه همین تا خبردار شد، ‫با عجله...
‫به دیوان عدلیه رفت.
‫خوبه.
‫شو یائو واقعاً انقدر مهمه؟
‫معلومه!
‫توی داستان اصلی، ‫اون یه وزیر افسانه‌ایه.
‫فقط با کمک اونه که می‌تونیم...
‫شاهزاده دوآن رو شکست بدیم
‫و از تو یه امپراتور خوب بسازیم.
‫تازه،
‫اون مرد جوون خیلی هم خوش‌تیپه.
‫دلت میاد ببینی بقیه ‫گولش بزنن و ازش سوءاستفاده کنن؟
‫می‌دونستم.
‫خیلی‌خب،
‫حالا که آماده‌ای،
‫می‌تونی الان راه بیفتی.
‫بیا دیگه!
‫منتظر چی هستی؟
‫بجنب!
‫من توی کتابخونه منتظر خبرهای خوبت می‌مونم.
‫موفق باشی!
‫اعلی‌حضرت.
‫اعلی‌حضرت!
‫بهم ظلم شده!
‫تمام تمرکز من بر این بوده که ‫باری از دوش شما بردارم، اعلی‌حضرت.
‫اون افراد شرور بودن که برام پاپوش دوختن.
‫داری می‌گی...
‫من سر قضیه‌ی عقیق مرواریدی...
‫بهت ظلم کردم؟
‫جرئت نمی‌کنم همچین حرفی بزنم.
‫فقط...
‫فقط اینکه پشت قضیه ‫اون عقیق مرواریدی ماجرای دیگه‌ای هم هست.
‫پسرم آوردش خونه.
‫دخترم از رنگ روشنش خوشش اومد
‫و اونو خواست.
‫اصلاً نمی‌دونستم انقدر ارزشمنده!
‫که این‌طور.
‫پس همه‌ی کارها رو...
‫پسر و دخترت کردن.
‫باشه.
‫همین الان آزادت می‌کنم
‫و به جاش اونا رو زندانی می‌کنم.
‫منظورم این نبود.
‫پس منظورت اینه...
‫همه‌ی کارها رو خودت کردی؟
‫فریبم دادی؟
‫منظورم اینم نبود.
‫نه این و نه اون.
‫پس اتفاق امروز چطور افتاد؟
‫دخترم جواهرش رو ‫در زمان مشکوکی گم کرد.
‫درضمن، معاون وزیر «وو»
‫و فرماندار پایتخت...
‫[می‌خوام بازرس نمک رو ‫به فروش مجوزهای حمل‌ونقل...] ‫اون به اصطلاح مدارک رو با خودشون آوردن. ‫[و فروش نمک برای منافع شخصی متهم کنم.]
‫اعلی‌حضرت، باور نمی‌کنید...
‫که اینا رو از قبل ‫برنامه‌ریزی کرده باشن، مگه نه؟
‫بدتر گیج شدم.
‫معاون وزیر «وو» و فرماندار پایتخت...
‫ارتباط چندانی باهات ندارن.
‫چرا باید همچین تله‌ی پیچیده‌ای...
‫برات بذارن؟
‫آره!
‫اونا همه‌شون واسه شاهزاده دوآن کار می‌کنن!
‫شاهزاده دوآن...
‫نکنه شاهزاده دوآن سعی داره بهم صدمه بزنه؟
‫چرا شاهزاده دوآن باید بخواد بهم صدمه بزنه؟
‫می‌دونی...
‫بین مشاورهای شاهزاده دوآن،
‫یکی هست به اسم «شو یائو»؟
‫شو یائو؟
‫اون هنوز زنده‌ست؟
‫اون موقع،
‫پرونده‌ی وزیر ارشد «شو»
‫توسط تو تنظیم شد، درسته؟
‫بله.
‫اما اون موقع،
‫همه‌ش ایده‌ی شاهزاده دوآن بود.
‫چه تصادفی.
‫وقتی خرگوش شکار بشه، ‫سگ شکاری رو می‌پزن.
‫پرنده‌ها که برن، ‫کمان کنار گذاشته می‌شه.
‫اون ازت استفاده کرد...
‫و بعد رهات کرد،
‫دشمنت...
‫«شو یائو» رو...
‫نجات داد.
‫کاری کرد شو یائو تو رو ‫دشمن خونی خودش بدونه.
‫برادرم...
‫واقعاً آدم وحشتناکیه.
‫اول ازت استفاده کرد...
‫تا وزیر ارشد «شو» رو حذف کنه.
‫بعدشم از شو یائو استفاده کرد
‫تا از شر تو خلاص بشه.
‫واقعاً طوری تعادل رو بین دو طرف حفظ کرد...
‫که از کس دیگه‌ای ساخته نبود.
‫اینم می‌دونم...
‫که چرا به جناح ملکۀ مادر ملحق شدی.
‫از بچگی سخت درس خوندی
‫و آرزوهای بزرگی داشتی.
‫اما...
‫استعدادهات نادیده گرفته شد.
‫بر حسب اتفاق،
‫شاهزاده دوآن منو به‌عنوان کسی که ‫توانایی داره باارزش دونست
‫و بهم یه فرصت داد.
‫اول پنهانی متقاعدم کرد...
‫که وزیر ارشد «شو» رو متهم کنم
‫و باهاش همکاری کنم
‫تا مدارک بی‌نقصی از جرم‌وجنایت جعل کنم.
‫شانس با آدم‌های شجاع یاره.
‫من شرط رو بردم!
‫نه‌تنها پیش ملکۀ مادر ‫اعتبار به دست آوردم،
‫بلکه اعتماد شاهزاده دوآن رو هم جلب کردم.
‫از اون به بعد،
‫مقام و منصبم اوج گرفت.
‫بین همه‌ی مقامات دربار،
‫فقط تو...
‫می‌‌تونستی با هر دو طرف...
‫انقدر باثبات بازی کنی.
‫تو داشتی...
‫واسه هر دوشون کار می‌کردی.
‫فقط من، امپراتور...
‫من...
‫ازبس گناهکارم مستحق مرگم.
‫اعلی‌حضرت،
‫می‌دونم...
‫که نمی‌تونم از این جون سالم به در ببرم.
‫فقط می‌خوام بدونم...
‫شما چطور از این ماجرا باخبر شدید، اعلی‌حضرت.
‫بلند شو.
‫فقط حدس زدم.
‫حدس زدین؟
‫سرورم.
‫شو یائو چطور...
‫وارد دیوان عدلیه شد؟
‫طبق گفته‌ی نگهبان‌ها،
‫با یه نشان امپراتوری وارد شده.
‫ای شو یائو...
‫می‌ترسم تو...
‫این بازی رو ببازی.
‫کی اونجاست؟
‫باید برای یه کار فوری ‫والاحضرت رو ببینم.
‫بدون فرمان اعلی‌حضرت،
‫هیچ‌کس اجازه‌ی ورود نداره.
‫بانوی من!
‫شو یائو؟
‫اون اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫بذار بیاد داخل.
‫چشم.
‫بفرمایین.
‫آقای شو؟
‫چی باعث شده بیاین اینجا؟
‫بانوی من،
‫باید امپراتور رو ‫برای یه کار خیلی مهم ببینم.
‫بانوی من، می‌شه لطفاً کمکم کنید؟
‫مِی، برو امپراتور رو دعوت کن بیاد اینجا.
‫چشم.
‫چی شده؟
‫کسی دنبالته؟
‫نگران نباش.
‫اینجا کاملاً جات امنه.
‫بانوی من،
‫خیلی واجبه.
‫اگه در مورد وزیر ارشد شوئه،
‫فکر کنم درباره‌ش می‌دونم.
‫بانوی من، شما واقعاً ‫مورد لطف امپراتور هستید.
‫من داشتم...
‫در مورد حکم ناعادلانه‌ی پدرم تحقیق می‌کردم.
‫یهو فهمیدم تمام شواهد ‫به شاهزاده دوآن اشاره می‌کنه.
‫همین الان،
‫برگشتم به اتاقم...
‫و یه قلپ چای خوردم.
‫متوجه شدم مزه‌ی عجیبی می‌ده،
‫درد و سوزشی توی معده‌م حس کردم
‫و فهمیدم مسموم شدم.
‫مسموم شدی؟
‫بیا بریم طبیب سلطنتی رو پیدا کنیم.
‫بانوی من،
‫از اونجایی که شاهزاده دوآن مرگم رو می‌خواد، ‫هیچ شانسی واسه زنده موندن ندارم.
‫بنابراین،
‫وانمود کردم هیچی نمی‌دونم
‫و یواشکی از در پشتی زدم بیرون
‫و موقتاً از دستِ ‫نگهبان‌های شاهزاده دوآن فرار کردم.
‫چون راهی برای دیدن امپراتور نداشتم،
‫فقط تونستم بیام کتابخونه
‫تا از شما کمک بخوام، بانوی من.
‫شو یائو!
‫می‌دونم گناهانم بزرگه.
‫اما قبل از مرگم، فقط یه درخواست دارم.
‫من سال‌ها واسه شاهزاده دوآن کار کردم
‫و از تمام جنایت‌هاش خبر دارم.
‫اگه اعلی‌حضرت بتونه پدرم رو نجات بده،
‫من، شو یائو،
‫حتماً این لطف رو جبران می‌کنم!
‫نگران نباش.
‫اعلی‌حضرت سر حرفش هست.
‫وزیر ارشد «شو» همین الان ‫در راه بازگشت به پایتخته.
‫واقعاً؟
‫عالیه.
‫پدرم...
‫همیشه امیدوار بود...
‫که اعلی‌حضرت می‌تونه امپراتور خوبی باشه.
‫اگه برگرده،
‫قطعاً با وفاداری مطلق خدمت می‌کنه
‫و از تمام دانشش ‫برای کمک به اعلی‌حضرت استفاده می‌کنه
‫و اعلی‌حضرت رو...
‫شو یائو!
‫نگران نباش.
‫اعلی‌حضرت برای استعدادهای ‫وزیر ارشد «شو» ارزش زیادی قائله
‫و برای استعدادهای تو هم همین‌طور.
‫اعلی‌حضرت همچنین...
‫از قبل راه فراری برات در نظر گرفته.
‫ایشون می‌خوان تو با امنیت ‫تغییر جبهه بدی.
‫بیا اول از اینجا بریم بیرون، باشه؟
‫بیا بریم.
‫می‌ترسم...
‫نتونم امروز اعلی‌حضرت رو ببینم.
‫[کتابخانه]
‫آتیش! بیاید کمک کنید خاموشش کنیم!
‫لطفاً یکی کمک کنه!
‫آتیش گرفته؟
‫بیا بریم!
‫بیا همین الان از اینجا بریم!
‫بیا.
‫شو یائو!
‫بلند شو!
‫بانوی من،
‫دیگه خیلی دیره.
‫من تمامِ...
‫نقشه‌های شاهزاده دوآن رو توی یه کتاب نوشتم
‫و زیر پنجره‌ی مطبخ پشتی عمارتش ‫دفنش کردم.
‫فوراً نرید سراغش.
‫حداقل هفت روز صبر کنید.
‫این حرف‌ها رو تموم کن.
‫بیا اول بریم بیرون.
‫بیا بریم.
‫شو یائو!
‫فرار کنید.
‫به پشت‌سرتون نگاه نکنید.
‫زنده بمونید.
‫شو یائو!
‫زود باش پاشو!
‫شو یائو،
‫همین الان پاشو!
‫داستان تو توی کتاب این‌جوری تموم نمی‌شه.
‫یادت نمیاد؟
‫هنوز مونده انتقامت رو بگیری.
‫تو خیلی جوونی.
‫کلی کار هست که باید انجام بدی.
‫واقعاً حاضری این‌جوری بمیری؟
‫آدم‌های چرب‌زبون...
‫اغلب خودشون رو وفادار و بافضیلت جا می‌زنن.
‫اونایی که واقعاً صادق و بی‌ریا هستن
‫ممکنه در حرف زدن ناشی باشن، ‫اما با شرافت عمل می‌کنن.
‫پس باید بتونی درست رو از غلط تشخیص بدی.
‫یه حرکت می‌تونه آرامش ملت رو تضمین کنه.
‫بعد از من تکرار کن.
‫یه حرکت...
‫می‌تونه آرامش ملت رو تضمین کنه.
‫آرامش ملت رو تضمین کنه.
‫شو یائو...
‫شو یائو!
‫تسلیم نشو!
‫شو یائو!
‫بانو یو؟
‫یونگر.
‫کمکم کن.
‫منو ببر پیش اعلی‌حضرت.
‫بریم.
‫همین‌جا بمون و منتظرم باش.
‫می‌گم یه نفر شما رو ببره اونجا.
‫نه.
‫تنهام نذار.
‫بانوی من.
‫درود، سرورم.
‫شنیدم کتابخونه آتیش گرفته.
‫نگهبان‌هام رو فرستادم تا آتیش رو خاموش کنن.
‫خوشبختانه شانس با والاحضرت یار بوده.
‫جایی‌تون صدمه ندیده،
‫بانوی من؟
‫سرورم،
‫فکر نمی‌کنم این کار مناسبی باشه.
‫وضعیت اضطراریه.
‫فقط دارم ایشون رو ‫تا قصر همراهی می‌کنم.
‫سرورم!
‫بذارید من باهاتون بیام.
‫اینجا نیازی به کمک نیست.
‫لطفاً برید دنبال طبیب سلطنتی، بانوی من.
‫چشم.
‫چرا انقدر می‌لرزید، بانوی من؟
‫از ارتفاع می‌ترسین
‫و نگرانین که از پله‌ها بیفتین؟
‫اگه می‌ترسین،
‫می‌تونین محکم نگهم دارین.
‫به‌خاطر باد تنده.
‫باعث می‌شه سردم بشه.
‫بانوی من، امیدوارم من و شما بتونیم
‫مثل دیدار اولمون بمونیم،
‫بدون ترس،
‫بدون فاصله.
‫می‌دونید که...
‫خدمت به امپراتور ‫مثل زندگی کردن با یه ببره؟
‫جای اینکه از من بترسید،
‫باید از اعلی‌حضرت بترسید.
‫بهتر شد.
‫به‌هرحال، تبانی استاد وِی اعظم ‫با بازرس نمک...
‫یه راز آشکار در کل درباره.
‫بااین‌حال اعلی‌حضرت مدام نادیده‌ش گرفته.
‫برای تبرئه کردن بازرس نمک،
‫اونا از مردم عادی سوءاستفاده کردن
‫و مجوزهای حمل‌ونقل و فروش نمک رو ‫خصوصی فروختن تا جیب خودشون رو پر کنن،
‫درحالی‌که مردم با خون‌شون عریضه می‌نوشتن
‫و زیر شلاق‌های اونا می‌مُردن.
‫بانوی من،
‫این دنیا...
‫مدت‌هاست که از ظلم و ستم رنج می‌بره.
‫دارین در مورد چی حرف می‌زنین، سرورم؟
‫متوجه نمی‌شم.
‫ولش کن!
‫ببخشید،
‫دیر کردم.
‫» ترجمه از الهام صدر «
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M