‫[قسمت چهار]
‫[قصر چانگ‌نینگ]
‫بانوی من، فرار کنین!
‫نباید اینطوری بشه.
‫نقشه که این نبود.
‫شو یائو!
‫نمیر.
‫تو رو خدا.
‫بانوی من، متوجه نیستین؟
‫فرار کنین!
‫پشت سرتون هم نگاه نکنین.
‫زنده بمون.
‫صدمه که ندیدین بانوی من؟
‫به کسی اعتماد نکنین.
‫از پیشم نرو.
‫می‌مونم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫سرورم.
‫آتش‌افروز رو گرفتیم.
‫سرورم، ما بی‌گناهیم!
‫- سرورم! ‫- سرورم!
‫من بی‌گناهم!
‫فقط داشتیم رد می‌شدیم.
‫دیدیم کتابخونه آتیش گرفته.
‫رفتیم خاموشش کنیم!
‫کتابخونه در مسیر دوری قرار داره.
‫اون روز نوبت کشیک شما نبود.
‫اونجا چیکار می‌کردین؟
‫رحم کنین سرورم!
‫کار من نبود!
‫سرورم، رحم کنین!
‫کار من نبود!
‫- سرورم، رحم کنین! ‫- رحم کنین!
‫بکشیدشون!
‫- سرورم، رحم کنید! ‫- سرورم!
‫سرورم!
‫- سرورم، رحم کنید! ‫- سرورم!
‫خواهش می‌کنم!
‫- سرورم، رحم کنین! ‫- تو رو خدا رحم کنین!
‫هنوز درد داره؟
‫دستمال...
‫دستمال بیار!
‫زود. دستمال بیار.
‫گریه کن.
‫اشکالی نداره.
‫گریه کنی سبک می‌شی.
‫همه رو از کتابخونه نجات دادن.
‫آتش‌افروز رو گرفتن.
‫ولی...
‫مقصر اصلی نبودن.
‫به نظرم...
‫از شیاهو بو دستور گرفته بودن.
‫وزیر ارشد شو رو برگردوندن.
‫محض اینکه به جاسوس‌های ‫شاهزاده دوآن نخوره،
‫موقتا توی خونه‌ای ‫سمت حومه شهر می‌مونه.
‫وقتی اوضاع آروم شد،
‫می‌ریم می‌بینیمش.
‫شو یائو چی شد؟
‫طبیب گفت...
‫که خیلی آروم...
‫به خواب ابدی رفت.
‫قبل از اینکه آتیش بهش برسه،
‫از مسمومیت مرد.
‫یعنی...
‫دوباره زجر نکشید.
‫اول این دارو رو بخور.
‫دیگه داغ نیست.
‫عین آب...
‫این رو سر بکش ‫که تب رو بیاره پایین.
‫خدایا شکرت...
‫که تو از اون دنیا اومدی.
‫وگرنه تک و تنها می‌موندم.
‫گفته بودم کسی بهت صدمه نمی‌زنه،
‫ولی نشد...
‫شرمنده‌ام.
‫زیر قولم زدم.
‫لازم نیست تا تهش صبر کنی.
‫اگه برات دردناک شد،
‫می‌تونم...
‫یعنی...
‫می‌تونم همین الان...
‫از این مصیبت خلاصت کنم.
‫می‌خوای از اینجا بری؟
‫همه نقشه‌های...
‫شاهزاده دوآن رو جمع کردم و...
‫زیر پنجره مطبخ پشتی ‫عمارتش دفن کردم.
‫الان نرین دنبالش.
‫حداقل هفت روز صبر کنین.
‫شو یائو گفت مدارکی گذاشته...
‫که می‌شه علیه ‫شاهزاده دوآن استفاده کرد.
‫یعنی...
‫نباید مرگ شو یائو واسه هیچ و پوچ باشه.
‫یعنی نمی‌خوای...
‫نمی‌خوای بفرستمت بری؟
‫چرا درگیر این موضوعی؟
‫دارم می‌گم شو یائو مدارکی داشته...
‫که علیه شاهزاده دوآنه.
‫موضوع به این مهمی رو نمی‌بینی.
‫راست می‌گی.
‫چه...
‫چه مدارکی؟
‫شو یائو قبل از مرگش...
‫گفت نقشه‌های شاهزاده دوآن رو...
‫توی کتابی جمع کرده...
‫و داخل عمارت شاهزاده قایم کرده.
‫مخصوصا اومده بود...
‫تا این رو بهم بگه.
‫واسه همین با اینکه مسموم شده بود،
‫جونش رو به خطر انداخت ‫تا بیاد کتابخونه و بهم بگه.
‫باورم نمی‌شه فکر می‌کردم...
‫اون نقشه‌هامون جواب داده بود.
‫شو یائو تمام عمرش بی‌خبر بود،
‫نوکری دشمنش رو می‌کرد.
‫حالا چی؟
‫حداقل...
‫سرنوشتش رو خودش رقم زد.
‫بر خلاف کسایی که...
‫هیچ اختیاری روی سرنوشتشون ندارن.
‫اختیاری ندارن.
‫منظورت شو یائو بود...
‫یا خودت؟
‫یعنی...
‫مسیر پرپیچ و خمه،
‫ولی آینده روشنه.
‫راست می‌گی.
‫الان مهم‌ترین چیز اینه که...
‫فقط زنده بمونیم.
‫هدف اصلیمون همینه...
‫که زنده بمونیم.
‫کی گفته برای پیروزی باید جنگجو بود؟
‫اگه تا آخرش زنده بمونیم،
‫به همه‌چی می‌رسیم.
‫بعدش...
‫باید توی این بازی...
‫سعی کنیم بقا پیدا کنیم.
‫متوجهی؟
‫بله.
‫کاملا متوجهم.
‫زنده بمونیم.
‫زنده بمونیم!
‫چرا اعلی‌حضرت شخصا نیومد؟
‫بانوی من...
‫اعلی‌حضرت مریضه. نتونست بیاد.
‫مریضه؟
‫چطور؟
‫راستش...
‫روز آتیش‌سوزی کتابخونه...
‫کسی که از آتیش فرار کرد...
‫یو وان‌یین خاتون بود...
‫و کسی که توی آتیش مرد...
‫مشاور سلطنتی...
‫شو یائو بود.
‫چی گفتی؟
‫یو وان‌یین و مشاور...
‫هر دو توی کتابخونه بودن؟
‫چرا بهم نگفته بودی؟
‫چیزی هست که نتونه بگه؟
‫می‌خواست شما خبردار نشین.
‫می‌ترسید هر چقدر بیشتر بدونین،
‫احتمالش بیشتره که اذیت بشین.
‫بانوی عزیز الان قدرت مطلق داره ‫و بیشترین نفوذ و اختیار رو داره.
‫همینطوریش اعلی‌حضرت رو مثل خاری ‫توی زندگیش می‌بینه و باهاش دشمنی داره.
‫اون ظالم و خاتون پلیدش هم...
‫هر کاری در توانشونه می‌کنن ‫تا اعلی‌حضرت رو خراب کنن.
‫اعلی‌حضرت تنها مونده ‫و به کمک نیاز داره.
‫بانوی من،
‫لطفا مواظب خودتون باشین.
‫اعلی‌حضرت دل بزرگی داره...
‫و مردم براش مهمن.
‫تقدیر براش معین کرده ‫که حاکم این امپراتوری بشه.
‫حالا مقامات دارن بهش پشت می‌کنن.
‫چطور ممکنه دست روی دست بذارم؟
‫با اینکه نمی‌تونم زیاد ببینمش،
‫ولی...
‫مدام بهش فکر می‌کنم.
‫جوان، ازت می‌خوام لطفا...
‫این نامه رو به اعلی‌حضرت برسونی.
‫قطعا کمکش می‌کنه ‫دوباره روی پاش وایسته.
‫چند روز پیش کتابخونه آتیش گرفت.
‫حال همه خوبه؟
‫بانوی من.
‫طبیب دربار گفتن که...
‫سوختگی‌های یو خاتون جدی نیستن...
‫ولی اون روز...
‫بعد از اینکه از طبقه سوم ‫توی آب افتادن...
‫باعث شد سرما هم بخورن.
‫واسه همین چند روزه ‫که تب و لرز شدید داره.
‫از طبقه سوم توی آب افتاد؟
‫خیلی زن شجاعیه، قبول داری؟
‫زخم‌هاش خوب شدن،
‫ولی متاسفانه شوکی که تجربه کرده...
‫اعلی‌حضرت چی؟
‫بهش سر زده؟
‫اون روز خود اعلی‌حضرت اومدن ‫یو خاتون رو تا قصر بردن.
‫ولی بنا به دلایلی چند روزه...
‫که عیادت ایشون نرفتن.
‫شاهزاده دوآن یو خاتون رو نجات داد.
‫اعلی‌حضرت شکاکه.
‫شاید همین باعث ناسازگاری شده.
‫چقدر جالب شد!
‫ضمنا شنیدم که...
‫قصر یو خاتون زیر و رو شده.
‫انگار...
‫داره از چشم ایشون میفته.
‫به هیچ وجه نباید...
‫این ماجرا رو از دست بدم.
‫[قصر چانگ‌نینگ]
‫خانم.
‫خانم، حالتون بهتره؟
‫خوب شدم.
‫خانم، دارین می‌خندین!
‫اعلی‌حضرت اخیرا بهتون سر نزده،
‫خدمتکارها دارن از همین سو استفاده می‌کنن.
‫بیش از نصف وسایلمون رو بردن.
‫واقعا؟
‫ملکه مادر تشریف آوردن!
‫چرا ملکه مادر اومده؟
‫شنیدم کتابخونه آتیش گرفته.
‫یو خاتون، تو آسیب دیدی؟
‫الان خوبم.
‫چون نگران بودم اومدم ببینمت.
‫می‌دونی کی آتیشش زد؟
‫راستش نمی‌دونم.
‫زیادی خودنمایی کردی،
‫برای همین بهت حسودی کردن.
‫بعد از این اتفاق...
‫بهتره بدونی که...
‫امپراتور ازت محافظت نمی‌کنه.
‫بله، بله، بله.
‫خیلی یهویی شد.
‫خواجه آن، ما کجا بریم؟
‫نگران نباشین خانم‌ها.
‫ملاحظه اسکان شما رو کردیم.
‫خواجه آن.
‫حداقل بگین قراره کجا بمونیم.
‫خواهش کردیم.
‫من که هنوز وسایلم رو جمع نکردم.
‫خواجه آن.
‫زن‌های این دربار سلطنتی...
‫لنگه همدیگه‌ان.
‫چپ.
‫حالا راست.
‫بر اساس دسته‌بندی مرتب کن.
‫اثاث رو با دقت بذار.
‫هر گوشه...
‫باید گردگیری بشه.
‫زشته.
‫زیادی ظریفه.
‫ظریف و زشته.
‫این قشنگه.
‫چرا لگن رو انقدر قشنگ درست کردین؟
‫چند بار بهت بگم؟
‫یو خاتون از رنگ آبی خوشش نمیاد.
‫این چه کاریه؟
‫والامقام وی خودنماست...
‫چون پز پیشینه خانوادگیش رو می‌ده.
‫این که سبزه.
‫واقعا؟
‫جدی؟
‫بله سرورم.
‫پس به نظرم نور اینجا...
‫باعث می‌شه رنگش عوض بشه.
‫بله سرورم.
‫اگه ازم تبعیت کنید،
‫هواتون رو دارم.
‫در غیر این صورت...
‫توی این اتاق‌های تاریک...
‫معلوم نیست صبح بیدار شید یا نه.
‫بانوی من.
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫اومدم فرمان اعلی‌حضرت رو اعلام کنم.
‫مبارک باشه یو خاتون، ‫شما به والامقامی منصوب شدین...
‫و می‌تونین به قصر ژائویانگ ‫نقل مکان کنین.
‫بانوی من...
‫خواهش می‌کنم.
‫والامقام؟
‫عالیه!
‫بی‌نظیره!
‫خیلی قشنگه!
‫خوشت اومد؟
‫مال خودته.
‫مال منه.
‫ولی زیادی خلوته.
‫کسی اینجا نیست.
‫کی گفته نیست؟
‫درود اعلی‌حضرت. ‫درود بانوی من.
‫این افراد...
‫نگهبان‌های خودم هستن.
‫چویی.
‫استاد چی‌کونگ سنگینه.
‫چوار.
‫استاد سلاح‌های مخفی.
‫چوسان.
‫انعطافش بی‌نظیره.
‫چوشی.
‫استاد...
‫استفاده از زهره.
‫با چو وو، چولیو و چوکی...
‫باشه، باشه.
‫نیازی نیست.
‫استعدادتون رو دیدم.
‫هر هفت نفرشون...
‫قراره...
‫توی قصر ژائویانگ بمونن.
‫احیانا...
‫اسم واقعی ندارن؟
‫اسم‌هاشون اسم رمزه.
‫از این به بعد...
‫توی سایه‌ها قایم می‌شن...
‫و درست مثل من...
‫ازت محافظت می‌کنن.
‫مار من کو؟
‫هیچ‌کدومتون فکر من نیستین؟
‫مگه نباید از من مثل ‫اعلی‌حضرت محافظت کنین؟
‫اتفاقی شد.
‫اجازه بده عادت کنن.
‫به کارکنان بقیه نمی‌شه اعتماد کرد.
‫باید خودم محافظ بگیرم.
‫از امروز...
‫همگی در قصر ژائویانگ خدمت می‌کنین.
‫رفتار مناسب نشون بدین،
‫مواظب حرف‌ها و اعمالتون باشید،
‫و هیچ‌وقت حرف بدی نزنید.
‫متوجه شدین؟
‫حداقل جواب بدین!
‫خوش می‌گذره؟
‫آره!
‫اعلی‌حضرت، بلندتر هل بده!
‫همین کافی نیست؟
‫می‌خوام پرواز کنم!
‫باشه!
‫زل نزنید.
‫برید.
‫زود باشید.
‫- خوش می‌گذره! ‫- برید.
‫[تالار ژائویانگ]
‫پرواز کن.
‫عزیز، خودت بخور.
‫ماهی گرفتم!
‫ماهی من بزرگتره.
‫کجاست؟
‫بفرما.
‫پری‌دریاییه.
‫بس کن!
‫چه خبره؟
‫فقط من فکر می‌کنم...
‫یو خاتون زیادی احساساتی شده؟
‫من هم همین حس رو دارم.
‫یو خاتون چند روز اخیر...
‫بیدار می‌شد...
‫صبخونه می‌خورد...
‫توی باغ قدم می‌زد...
‫بعد ناهار می‌خورد.
‫الان چی؟
‫شیش ساعت توی اتاقش ‫در رو می‌بنده.
‫شیش ساعت؟
‫چیکار می‌کنه؟
‫کار خاصی نمی‌کنه.
‫فقط می‌خوابه.
‫می‌خوابه؟
‫می‌خوره، می‌خوابه، حموم می‌ره. ‫همین منواله.
‫هیچ غصه و خیالی نداره، نه؟
‫دیگه چی؟
‫حتی براش شام می‌فرسته...
‫یا خوراکی شبانه سفارش می‌ده.
‫این زن دیگه کیه؟
‫عین اسب غذا می‌خوره.
‫متولد سال خوکه؟
‫هر روز همینه.
‫تغییرات دیگه‌ای نداشته؟
‫خب، یه چیز دیگه بود.
‫بگو.
‫کمر یو خاتون...
‫یه‌کم پهن شده.
‫این کیه برداشتی آوردی؟
‫برو بیرون!
‫بیرون!
‫چشم.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫داره تاریک می‌شه.
‫چرا انقدر زیاد خوابیدم؟
‫وان‌یین.
‫بیا.
‫عه...
‫کی وقت کردی...
‫باربیکیو درست کنی؟
‫توی آسمون ما دو تا پرنده‌ایم ‫که شونه به شونه پرواز می‌کنیم.
‫ولی روی زمین...
‫حداقل باربیکیو داریم.
‫بریم ماهی‌گیری.
‫بیا.
‫بریم ماهی بگیریم!
‫چند روزه جلوی خدمتکارها...
‫داریم تظاهر می‌کنیم.
‫دیگه نمی‌تونم دور خودم بچرخم.
‫حتی اگه بینشون جاسوس باشه،
‫حتما تا الان گاردشون رو پایین آوردن.
‫من که تظاهر نکردم.
‫واقعا باربیکیو می‌خواستم.
‫من که دیگه نمی‌تونم غذا بخورم.
‫اضافه‌وزن آوردم.
‫پس می‌خوای چیکار کنی؟
‫یواشکی بریم بیرون.
‫واسه چی؟
‫یه راهی پیدا کردم ‫که از شاهزاده دوآن رد بشیم...
‫و کتاب شو یائو رو برداریم.
‫مگه نباید...
‫آفتابی نشیم؟
‫حوصله‌ام سر رفته!
‫بیا بریم...
‫ماجراجویی کنیم.
‫ایول!
‫هیچ‌کس نمی‌شناست.
‫نگاه کن.
‫نترس.
‫زن‌ها از قدیم دردسر درست می‌کردن،
‫همونطور که الان خاتون پلید ‫داره مملکت ما رو به آشوب می‌کشه.
‫من؟
‫حالا که عزیز دردونه شده،
‫این ظالم حتی امورات ‫مملکت رو بیشتر نادیده می‌گیره.
‫کل روز توی قصر ژائویانگ می‌مونه،
‫- فقط نگاهش به اون خاتون... ‫- منظورش منه!
‫پلید و بدذاته!
‫شاید براتون سوال بشه...
‫که واقعا زن خوبیه، ‫یا خوب بلده فریب بده؟
‫چرا این خاتون پلید باید ‫انقدر قدرت داشته باشه...
‫که امپراتور نخواد از پیشش بره؟
‫جوابش خیلی ساده است.
‫همه‌اش به خاطر...
‫نعمات خاندان تیان‌شیانگه.
‫همین نوشیدنی‌ها!
‫شما...
‫خانم‌ها، می‌خواین امتحان کنین؟
‫انگار خوب تغییر چهره دادیم.
‫حتی بهمون جنس می‌فروشن.
‫تا حالا انقدر محبوب نبودم.
‫بازارگرمی یعنی همین.
‫معروفت کردم.
‫من که تمجید نکردم.
‫تا کی باید راه بریم؟
‫مگه کتاب شو یائو...
‫توی عمارت شاهزاده دوآن نیست؟
‫کی گفته می‌خوایم بدزدیمش؟
‫با توانایی‌هامون...
‫و محافظ‌هات که پشتمونن...
‫اونطوری کشته می‌شیم.
‫یعنی فقط اومدی خوش بگذرونی؟
‫من رو انقدر سطحی دیدی؟
‫می‌خوام ببرمت پیش یکی،
‫که استاد سو استفاده از نقاط ضعفه.
‫بیا.
‫خیلی نزدیک نباشین.
‫پخش بشید.
‫توی رمان‌های محبوب...
‫همیشه یکی هست...
‫که قدرت فوق‌العاده زیادی داره.
‫دست بر قضا، این آدم ‫ارتباط نزدیکی با تو داره.
‫کیه؟
‫اسمش هم نشنیدم.
‫معلومه که نشنیدی.
‫- [بی ژو] ‫- اسمش بی ژوئه. ‫- که دست بر قضا آشنای مادرته...
‫مادرت...
‫نگهبان کودکی بانوی فقید شی ژنه.
‫از بچگی با هم بزرگ شدن.
‫همین که ملکه شی ژن وارد قصر شد،
‫فوت کرد.
‫بی ژو باور داشت که به قتل رسیده.
‫واسه همین...
‫وارد حیطه هنرهای رزمی شد...
‫- و توانایی‌های رزمیش رو بالا برد. ‫- [رتبه‌بندی قهرمانان هنرهای رزمی] ‫- «تناسخ: خاتون پلید» اینطور گفته...
‫که بعدا به پایتخت برگشت...
‫و می‌خواست فرزند دوست قدیمیش، ‫یعنی تو رو...
‫شیاهو دان...
‫که با خودش ببره.
‫ولی این که نیومد.
‫اتفاقا اومد.
‫ولی خیلی دیر اومد...
‫که فقط تونست جنازه تو رو ببره.
‫به نظرت...
‫زیادی دیر نیست؟
‫ولی حالا متوجه داستان شدم.
‫می‌تونیم زودتر بیاریمش.
‫حالا این آدم...
‫کجاست؟
‫رسیدیم.
‫آب چشمه از آسمون آبی براق‌تره.
‫بر روی قایق رنگی، ‫آروم با صدای باران به خواب می‌رم.
‫ولی من انسانی فانی ‫در دنیای عادی هستم.
‫به مرغابی‌های ماندارین حسادت می‌کنم، ‫نه انسان‌های فانی!
‫استاد جوان، تشریف بیارین.
‫چه شعر قشنگی!
‫بریم.
‫- نگاه کن. ‫- این چیه؟
‫تشریف بیار.
‫قضیه چیه؟
‫همچین تفریحات بی‌فکری...
‫حد و مرز نمی‌شناسه.
‫دستت رو بنداز!
‫خودت دستت رو بنداز.
‫لی.
‫- شاید این آدم... ‫- [یانگ دوجیه] ‫- که بهش اشاره و توهین کردی... ‫- پسر یکی از مقامات ارشد دربار باشه.
‫آره.
‫من از بابای قدرتمندش نمی‌ترسم.
‫من، یعنی لی یونشی، ‫خودم آخر خطم.
‫- مرتیکه ریشو! ‫- [لی یونشی] ‫- بسه دیگه.
‫- کم پیش میاد یانگ بهمون سر بزنه. ‫- [وانگ ژائو] ‫- نگاه کن! ‫- دردسر درست نکن.
‫کی اومده سر بزنه؟ بفهم چی می‌گی.
‫حالا نوشیدنیه دیگه.
‫من که از جیب خودم ‫واسه کسی حساب نمی‌کنم.
‫یانگ ما رو مهمون کرده؟
‫زود باشین.
‫عجله کنین.
‫چیکار می‌کنین؟
‫من می‌خوام...
‫می‌خوام برم نگاه بندازم.
‫تا هوا تاریکه بریم...
‫که تخفیف بگیریم.
‫عالیه!
‫فکر می‌کردم اینجا کاروانسرا باشه.
‫چه تصوری داشتی؟
‫ناسلامتی امپراتوری.
‫نمی‌شه فضیلتت رو حفظ کنی؟
‫[دو شان، ماکیان بی‌نظیر] ‫[چنگ ون، زیر ابرهای آبی]
‫- [لی یونشی، در طیف رنگ گل‌ها] ‫- توی داستان...
‫ادیب‌ها و شاعران اینجا...
‫واسه ملاقاتشون جمع می‌شدن.
‫این نماد رو می‌بینی؟
‫اشعاری که اینجا فهرست شدن...
‫توسط اجراکنندگان اجرا می‌شن...
‫که بهترین اشعار رو ‫به موسیقی تبدیل می‌کنن.
‫یه نوع باستانی از انتشار کتاب شعره.
‫هر کسی که شعرش...
‫توسط معروف‌ترین اجراکننده خونده بشه...
‫بیشترین شکوه و جلال رو می‌گیره.
‫لی بای و امثالش معمولا ‫موفق می‌شدن.
‫شاعران برجسته‌ای بودن.
‫ادیبان و شاعران...
‫بیشتر عین عیاش می‌مونن تا ادیب.
‫نظر من رو بخوای.
‫آقای جوان،
‫شما دو تا رو تا حالا ندیده بودیم.
‫شنیدیم خانم هونگ‌یوآن ‫امروز قراره شعری اجرا کنه،
‫اومدیم ازش لذت ببریم.
‫- حتما. ‫- خوبه؟
‫می‌خوایم این استعداد نو رو ‫از نزدیک ببینیم.
‫آقایون، لطفا برین بالا. ‫نمای اونجا بهتره.
‫تو چرا انقدر با این فضا آشنایی؟
‫اگه تو هم کلی درخواست بنویسی...
‫و ارائه آماده کنی، ‫با اینجا آشنا می‌شی.
‫بخشی از کارمونه.
‫عزیز جان، اومدم!
‫مگه تو...
‫تو...
‫حساب همه‌چی رو کردی؟
‫به عنوان مدیر...
‫باید تصویر کلی رو ببینم، نه؟
‫[دو شان، ماکیان بی‌نظیر] ‫[چنگ ون، زیر ابرهای آبی]
‫[لی یونشی، در طیف رنگ گل‌ها]
‫گوش کنین!
‫خانم هونگ‌یوآن شعری انتخاب کرده...
‫تا با ملودی جدیدش اجرا کنه.
‫بعد از سوختن کامل یکی از عودها ‫قراره اجرا کنه.
‫- همه پول‌هاتون رو بذارین وسط. ‫- [فانگ ونشویی] [چنگ ون] [لی یونشی] [دو شان]
‫این کار هتک حرمته!
‫هنر شعرسرایی...
‫نباید بساط شرط‌بندی بشه!
‫من شعرم رو ثبت کردم...
‫تا به گوش مردم سرزمین برسه...
‫و به عنوان گوشزدی ‫برای امپراتور باشه.
‫امپراتور فعلی...
‫وظایفش رو به جا نمیاره.
‫توی سفری که داشتیم...
‫از سیزده استانی که رد شدیم...
‫کسایی رو دیدیم که برای ‫دفن پدرانشون به حقارت افتادن،
‫بی‌شمار خانواده‌هایی دیدیم ‫که آواره خیابون شدن.
‫«در حالی که طعام و نوشیدنی در پشت ‫دروازه‌های شنگرفی ثروتمندان حیف می‌شود،»
‫«فقیران گرسنه در سرمای این آسمان، ‫گوشه خیابان جان می‌دهند.»
‫همچین حاکم نالایقی باید بمیره!
‫لی راست می‌گه.
‫الان سعادت و رفاه...
‫- مثل رویا می‌مونه. ‫- خودت رو کنترل کن.
‫- دچار فروپاشی می‌شیم. ‫- آروم باش.
‫امروزه...
‫هیچ فرد لایقی در دربار وجود نداره.
‫مملکت یان طمعکارانه ‫به شیای بزرگ چشم دوخته.
‫حتی...
‫مملکت کوچیک چیانگ...
‫به مرزهای ما تجاوز می‌کنه.
‫من شنیدم...
‫- [دو شان] ‫- امپراتور مخصوصا به یو توجه می‌کنه...
‫و امورات مملکت رو نادیده می‌گیره.
‫اون خاتون پلید...
‫توی کشور ما فاجعه بار میاره ‫و باعث مرگ بی‌گناهان می‌شه...
‫دقیقا مثل داجی منفور.
‫شنیدم چهره‌اش...
‫شبیه یه مار خوش‌خط و خاله...
‫و چونه‌اش انقدر تیزه که می‌شه ‫باهاش گلابی پوست کند.
‫چونه من تیزه؟
‫الان پوست خودت رو می‌کَنم.
‫آروم باش.
‫خودت رو کنترل کن.
‫نیازی به این لحن نیست.
‫«ترانه‌سرا از غم و اندوه ‫شاه اسیر خبر ندارد.»
‫فکر کردی از خودشون شعر می‌سازن؟
‫- قطعا کار اون ارباب‌های جوان ثروتمند... ‫- [ار لان] ‫- که جلوی پاشون پول می‌ریزنه.
‫چرا زن‌ها رو مقصر می‌دونین؟
‫این خانمه خیلی منطقیه.
‫از همه بدتر اون نوکرهای بی‌فکرن...
‫که به اون شرور خدمت می‌کنن.
‫مقامات سلطنتی رو به سکوت واداشتن و...
‫گذاشتن افراد خائن زمام امور ‫دربار رو بگیرن.
‫اگه من توی آزمون سلطنتی قبول بشم، ‫به قیمت جونم هم که شده اعتراض می‌کنم...
‫و اون نوکرها رو از بین می‌برم.
‫لی.
‫- لی راست می‌گه. ‫- آروم باش.
‫- باید کنترل کنیم. ‫- تو الگوی مایی.
‫همیشه درباره مرگ حرف می‌زنی.
‫خوبیت نداره.
‫بذار آرامشون رو حفظ کنیم...
‫و قدم بعدیمون رو برنامه‌ریزی کنیم.
‫بیا مرد جوان.
‫چیزی نیست.
‫وایستا!
‫[فانگ ونشویی] [چنگ ون] ‫[لی یونشی] [دو شان]
‫چایی بخور.
‫عالی بود!
‫حرف نداشت!
‫شعری که امروز خوندم...
‫توسط دو شان توانمند نوشته شده بود...
‫که اسمش «ماکیان بی‌نظیر» بود.
‫دو، تو نوشته بودی؟
‫مبارک باشه!
‫لطف دارین.
‫فکر نمی‌کردم همچین آدم بی‌دست‌وپایی...
‫انقدر قلم خوبی داشته باشه.
‫نظر لطفتونه.
‫عالی بود!
‫چی عالی بود؟
‫مگه نشنیدی...
‫داشتن مسخره می‌کردن ‫که من حاکم عاقلی نیستم؟
‫یعنی...
‫چه زن فوق‌العاده‌ای بود.
‫آروم باش.
‫وقتی اینطوری حرف می‌زنن،
‫یعنی جلوه ظالم تو ثبت شده،
‫و شبیه شخصیت اصلی مونده.
‫در عین حال...
‫نشون می‌ده کسایی هستن ‫که می‌خوان سر به تنم نباشه.
‫احیانا یادت رفته...
‫امروز واسه چی اومده بودیم؟
‫طرف رو پیدا کردی؟
‫من...
‫چطور ممکنه یادم بره؟
‫هنوز دارم می‌گردم.
‫با عجله بخش‌های...
‫رمان اصلی رو خوندم.
‫توصیف ظاهری این شخص رو...
‫اصلا یادم نمیاد.
‫جمعیت رو ببین.
‫اصلا می‌شه پیداش کرد؟
‫یادمه که...
‫توی کتاب اصلی...
‫خیلی شبیه مادرت بودی.
‫همینطوری باش.
‫وایستا.
‫باید صورتت...
‫شبیه سیب دو نصف مادرت باشه.
‫من قبول نمی‌کنم...
‫که نتونیم پیداش کنیم.
‫یا اون نتونه پیدامون کنه.
‫مطمئنی؟
‫مادرم این شکلی بود؟
‫ببخشید.
‫یه لحظه وایستا.
‫یه لحظه بیا.
‫خیلی درد داشت.
‫زود باش، پیداش کن.
‫اون که قطعا نیست.
‫خیلی چاقه.
‫اون هم بهش نمی‌خوره.
‫خیلی جوونه.
‫اون یکی چی؟
‫چقدر شل و وله.
‫ماکیان بی‌نظیر تنها روی ‫درختی بی‌نظیر می‌نشینه.
‫دو، واقعا اشعارت ‫توی دلم حک شد.
‫ولی این درخت بی‌نظیر کجاست...
‫که باید توی این دنیا پیداش کنیم؟
‫راستش، خیلی وقت بود شنیدیم که...
‫توانایی‌های ادبی و نظامی شاهزاده دوآن...
‫خیلی از ظالم بیشتره.
‫ضمنا، شاهزاده دوآن معروفه ‫که هنرمندان رو ارج می‌ذاره،
‫- [سن جینتیان] ‫- افراد لایق رو با هر پیشینه‌ای قبول داره.
‫اگه بخوایم به خواسته‌هامون برسیم،
‫شاید بهتر باشه...
‫این کار خیانته!
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫لی!
‫- حتی اگه امپراتور نالایق باشه... ‫- لی!
‫همچنان حاکم برحق مملکت ماست.
‫مهم نیست شاهزاده دوآن ‫چقدر توانمند باشه،
‫فعلا که رعیته!
‫با چه رویی از حد می‌گذرونه؟
‫چی شده؟
‫پیداش کردم.
‫کجا؟
‫خودشه.
‫از کجا مطمئنی؟
‫چون...
‫چشم‌هاش شبیه یه برده معمولی نیست.
‫معبد این پیرمرد رو ببین.
‫توی رمان‌های با موضوع ‫هنرهای رزمی...
‫معبد استادان هنرهای رزمی...
‫زرق و برق خاصی داره.
‫فقط افراد مسن...
‫و کسایی که جسمی ضعیف هستن...
‫در معبدها فرو می‌رن.
‫عموی بزرگ خودم هم همین بود.
‫اگه درست یادم باشه...
‫این شخص همون کسیه که از...
‫موسیقی خوشش نمیاد، آره؟
‫حافظه خوبی داری.
‫بگذریم.
‫وقتی اومد بیرون، ‫می‌تونی خودت ببینیش.
‫چرا تو نمی‌ری؟
‫اگه من برم برام خطرناک نیست؟
‫اگه بلایی سر تو بیاد،
‫محافظ‌هات وارد عمل می‌شن.
‫محافظ‌های من...
‫داره میاد!
‫آقا.
‫شما اینجا...
‫چند تا پیش‌خدمت و خدمتکار دارین؟
‫هفت هشت تا پیش‌خدمت داریم،
‫و تقریبا به همون اندازه خدمتکار داریم.
‫احیانا کسی رو...
‫اینجا داشتین که در طول ‫دو سال اخیر اومده باشه...
‫بالای چهل سالش باشه...
‫و آدم قوی و تنومندی باشه؟
‫واسه چی می‌پرسین؟
‫چون چهره‌تون برام آشناست.
‫چهره من چی؟
‫جور در میاد.
‫چنین ملاقاتی کار سرنوشته.
‫حالا که آشنا شدیم...
‫چرا با همدیگه روراست نباشیم؟
‫حتی اگه اشتباه گرفتیم...
‫دلیل نمی‌شه چاقو بکشه.
‫دعوا شده!
‫زود باش.
‫عجله کن!
‫بیاین ببینین!
‫طبقه بالا دعوا شده.
‫واقعا می‌گم.
‫بالا واقعا دعوا شده.
‫هنوز پول ندادین. کجا می‌رین؟
‫اگه دعوا دارین برین بیرون!
‫اینجا جاش نیست!
‫محافظ‌هات که به درد نمی‌خورن.
‫گمونم اشتباه گرفتم.
‫سو تفاهم شده.
‫سو تفاهم بود.
‫شرمنده.
‫ببخشید.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M