.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫خجالت نمی‌کشین؟
‫اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت، من فقط به فکر ‫مصلحت شیای بزرگم!
‫حتی اگه به میل شما خوش نیاد،
‫باید اعتراض کنم!
‫د... دقیقا!
‫من هم حاضرم تا پای جونم اعتراض کنم!
‫من هم همینطور!
‫منظورم که با تو نبود.
‫ببینید.
‫وزیرهای عزیزم،
‫لطفا بلند شید.
‫بلند شید.
‫- بیا. ‫- بلند شید.
‫آره، آره، آره.
‫ممنون اعلی‌حضرت.
‫اخیرا چند تا از اعضای جناح ملکه مادر...
‫چند تا یادداشت غیررسمی ‫در اعتراض به پدرت داشتن.
‫وانمود کردم سردرد دارم ‫که ولم کنن.
‫انگار ملکه مادر می‌خواد ‫اون رو الگوی عاقبت بقیه کنه.
‫جوابی بدیم؟
‫می‌تونیم بدیم.
‫مثلا...
‫تنزل درجه بدیم.
‫انقدر بی‌رحمانه؟
‫بی‌رحمانه که نیست.
‫به صلاح خودشه.
‫چطور مگه؟
‫در ظاهر دارن به اون اعتراض می‌کنن.
‫ولی در واقع...
‫ملکه مادر داره به من هشدار می‌ده.
‫هر چی نباشه جریان گم‌شدن ‫مروارید سرخ والامقام وی...
‫به خاطر من هیاهو شد.
‫اگه خشمش رو تخلیه نکنه،
‫این پدر صوری من...
‫ممکنه بدتر اذیت بشه.
‫پس تنزل درجه پدرت کافی نیست.
‫مجبورم یه مدت به تو هم ‫بی‌اعتنایی کنم.
‫واقعی جلوه‌اش می‌دیم.
‫مدیرعامل دان، خیلی زرنگی.
‫وزیر یو!
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫اعلی‌حضرت...
‫بنده...
‫به اشتباه متهم شدم.
‫اعلی‌حضرت!
‫من فقط از کارت‌بازی...
‫با دوستانم لذت می‌برم.
‫ولی...
‫این اتهامات رشوه‌گیری...
‫اصلا حقیقت ندارن!
‫صرفا کارت‌بازیم خیلی خوبه،
‫طبیعیه که زیاد ببرم.
‫ولی همچنان...
‫این بازی ما...
‫هر مرحله ده تا سکه داره...
‫که روزانه یه حجم معدودی داره.
‫چطور...
‫چطور می‌شه...
‫این مبلغ رو رشوه در نظر گرفت اعلی‌حضرت؟
‫هنوز بهونه میاری؟
‫اگه یک نفر اعتراض داشت، ‫می‌تونستی بگی بی‌انصافیه.
‫ولی الان سه نفر همزمان ‫دارن اعتراض می‌کنن،
‫که براش مدرک هم دارن!
‫چطوری می‌خوای عذر بیاری؟
‫نگهبانان!
‫کلاه سلطنتیش رو بگیرید.
‫چشم!
‫کلاهشون افتاده.
‫پس ایشون رو تنزل درجه بدین ‫و دستمزدش رو کم کنین!
‫بیرون!
‫اعلی‌حضرت!
‫من...
‫من بی‌گناهم اعلی‌حضرت!
‫اعلی‎حضرت، من بی‌گناهم!
‫اعلی‎حضرت...
‫واسه خاطر من هم که شده...
‫به پدرم رحم کنین!
‫تو می‌خوای شفاعتش رو کنی؟
‫اگه وزیر یو رو ببخشم...
‫می‌دونی چطور جلوی ‫مقامات دربار جلوه می‌کنم؟
‫جواب مردم رو چطور بدم؟
‫پدرم...
‫پدرم واسه خوش‌گذرونی بازی می‌کنه.
‫تا حالا رشوه نگرفته!
‫بهونه‌تراشی نکن!
‫بین مقامات...
‫هیچ شرط‌بندی خوش‌گذرونی وجود نداره.
‫خب پس...
‫یه‌کم آئورتا بخور.
‫بیا.
‫سبزیجات بخور.
‫دهنت آفت زده.
‫اعلی‌حضرت،
‫حتی یه‌ذره هم به خاطرم ‫مراعاتش رو نمی‌کنین؟
‫همینطوریش کلی مراعات کردم.
‫وگرنه چرا اون پیرمرد...
‫هنوز نفس می‌کشه؟
‫بیخود زانو نزن!
‫فورا برگرد قصر ژائویانگ!
‫هنوز سیر نشدم.
‫دو تا جمله دیگه بگو.
‫بیشتر بگم که مشخصه الکیه.
‫حالا یه‌کاریش بکن.
‫تو بی‌رحمی، سنگدلی...
‫و اصلا منطقی نیستی!
‫ولی به من می‌گی بی‌رحمم و...
‫سنگدلم و...
‫منطق سرم نمی‌شه؟
‫پس جواب من رو بده:
‫چطوریه که من بی‌رحم و...
‫سنگدل و...
‫غیرمنطقی‌ام؟
‫اعلی‌حضرت، آروم باشین!
‫دیگه تکرار نمی‌شه!
‫اگه دوباره تکرار بشه...
‫ایل و تبارتون رو از بین می‌برم!
‫واقعا بازیگریم به پای تو نمی‌رسه.
‫واسه امروز بسه.
‫نه، نه، نه!
‫این اندازه دستمزد ‫نصف عمرم ارزش داره.
‫حالا گرون باشه...
‫مگه می‌تونی ببریش؟
‫- [پاویون بیلان] ‫- شنیدی چی شده؟ ‫- اعلی‌حضرت عصبانی شده...
‫و یو خاتون رو از اتاق پرت کرده بیرون...
‫و فرستادش دم دروازه قصر.
‫قشنگ صورتش آویزون بود.
‫اعلی‌حضرت واقعا همچین قدرتی داره؟
‫معلومه که داره.
‫شنیدم یو خاتون...
‫دم دروازه قصر مونده و نخواسته بره.
‫التماس کرده که پدرش رو ببخشه.
‫اعلی‌حضرت انقدر عصبانی بود...
‫که نزدیک بود اعدامش کنه.
‫خواهرها، این حرف‌ها رو از کجا شنیدین؟
‫واقعیت داره؟
‫خواهر کوچولوی عزیزم.
‫بقیه مسائل رو نمی‌دونم،
‫ولی هیچ‌کس بهتر از...
‫بانو هه و بانو چو غیبت نمی‌کنه.
‫اعلی‌حضرت!
‫چرا انقدر بی‌رحم شدی؟
‫بحث پدرمه...
‫که من رو به دنیا آورد، ‫بزرگم کرد و همه‌چی یادم داد!
‫یو خاتون این بار...
‫دیگه کارش تمومه.
‫بیچاره شد رفت.
‫پس...
‫ما منتظر چی هستیم؟
‫خواهرها،
‫از قدیم گفتن زیبایی باعث می‌شه ‫مملکت‌ها ویران بشن.
‫منظورشون کسایی مثل ‫والامقام وی و والامقام یو بود.
‫بعضی‌ها به عقبه ‫خانواده‌شون تکیه می‌کنن،
‫بقیه به زیباییشون.
‫ولی فقط موقتی می‌تونن ‫اعلی‌حضرت رو فریب بدن.
‫اعلی‌حضرت چطور آدمیه؟
‫مملکت براش مهمه و تمام مردمش ‫توی دلش جا دارن.
‫چطور انقدر زود فریب می‌خوره؟
‫ما به عنوان بانوها، نباید رفتار...
‫این خاتون‌های پلید که حاکم رو ‫فریب دادن، تکرار کنیم.
‫در عوض باید به فکر شیای بزرگ باشیم ‫تا در وظایف اعلی‌حضرت شریک بشیم.
‫مگه نه خواهرها؟
‫بقیه کجان؟
‫رفتن توی وظایف اعلی‌حضرت شریک بشن.
‫- وایستین بیام! ‫- [پاویون بیلان] ‫- وایستین بیام. ‫من هم میام!
‫با وجود امثال تو...
‫چطور می‌شه باهاش رقابت کرد؟
‫بانوی عزیز.
‫شو خاتون اومدن.
‫چون نخواستم مزاحم استراحتتون بشن،
‫گفتم به خودم بگه چی ‫به سر یو خاتون اومد...
‫و فرستادمش بره.
‫اعلی‌حضرت خیلی سریع...
‫به حساب وزیر یو نرسید؟
‫واقعا...
‫انتظارش رو نداشتم.
‫انتظار چی رو نداشتی؟
‫یه قناری توی قفس...
‫وقتی که آزاد بشه...
‫واقعا می‌تونه تا آسمون پرواز کنه؟
‫درسته.
‫یو خاتون قطعا...
‫این موضوع رو زیادی بزرگ کرد.
‫اعلی‌حضرت خیلی سرزنشش کرد...
‫و در نهایت پرتش کرد بیرون.
‫این دختر خیلی ناشیه.
‫خیلی کوته‌فکره.
‫متوجه نیست که...
‫نظر حاکم چقدر سریع عوض می‌شه.
‫درسته.
‫ولی این یو خاتون...
‫بصیرت خوبی داره.
‫بگو در روزهای آتی ‫بیاد بهم ادای احترام کنه.
‫چشم.
‫بانوی عزیز،
‫ارباب مو خیلی وقته بیرون منتظر شما هستن.
‫الان بگو بیاد.
‫درود بانوی عزیز.
‫آقای مو،
‫این فکر از کجا به ذهنت رسید؟
‫آقای مو خیلی...
‫آدم تیز و زرنگیه.
‫از کجا می‌دونست...
‫که وزیر یو عاشق کارت‌بازیه؟
‫عملا یه تیر و دو نشون زدیم.
‫این نقشه...
‫کاملا با عقل جور در میاد.
‫از ته دلم ازش راضی‌ام.
‫لطف دارین بانوی عزیز.
‫من فقط یه نقشه راهبردی دادم.
‫همه‌چی به لطف ‫برادر شو خاتون ممکن شد.
‫چند کلمه‌ای که توی دربار مطرح شد...
‫خیلی مهم بود.
‫نه‌تنها تمام کلمات حساب‌شده بود،
‫بلکه از احتمال رحم نشون دادن ‫اعلی‌حضرت جلوگیری کرد.
‫خوبه، خوبه، خوبه.
‫چنین افراد مفیدی...
‫باید پاداش بزرگی بگیرن.
‫ممنونم بانوی عزیز.
‫بنده...
‫دیگه رفع زحمت کنم.
‫بانوی عزیز،
‫من پاداششون رو آماده می‌کنم.
‫پاداش؟
‫همین که در خدمت من باشن...
‫براشون بزرگترین پاداشه.
‫تو خیلی ساده‌لوحی.
‫نگاه کن.
‫این سه تا پرنده...
‫دارن شاداب و شاداب‌تر می‌شن.
‫دقیقا چی شد که وزیر دارایی...
‫فوت کرد؟
‫چه کسی رفت...
‫استاد اعظم وی رو بازداشت کرد؟
‫در خصوص پسر ژنرال لو باید بگم،
‫اگه نمی‌خواست وارد قصر بشه،
‫چرا جلوش رو نگرفت؟
‫چاقو رو بقیه بهش دادن،
‫ولی اینکه اون بگیره یا نه،
‫در نهایت به خواسته اعلی‌حضرت ربط داره.
‫اعلی‌حضرت، یعنی...
‫امپراتور ما...
‫همیشه غیرقابل پیش‌بینی بود.
‫ولی باید بهتون یادآوری کنم...
‫که گول این نمایش حاکم رو نخورید.
‫مخصوصا الان...
‫توی همین قصر...
‫که دیگه تنها نیست.
‫از وقتی آتیش‌سوزی کتابخونه رخ داد...
‫اعلی‌حضرت دیگه وارد قصر نشده.
‫رفتم اقامتگاهش که پرس‌وجو کنم.
‫فقط بهم گفتن...
‫که اعلی‌حضرت درگیر امورات مقاماته.
‫بعدش پرسیدم آیا اعلی‌حضرت...
‫نامه‌ای توی کیسه ابریشمی پیدا کرد...
‫که جواب داد یا نه.
‫بانوی عزیز، حالا که پدر ‫خاتون یو تنزل درجه پیدا کرده،
‫و خود اون زن...
‫از چشم اعلی‌حضرت افتاده...
‫باقی خاتون‌ها...
‫هر کاری می‌کنن تا توجه ‫اعلی‌حضرت رو جلب کنن.
‫بذار درگیر باشن.
‫برام مهم نیست.
‫یو وان‌یین راست می‌گفت.
‫اینجا...
‫یه مرد می‌تونه آدم رو تا آسمون‌ها ببره...
‫و فرداش یهو به قعر جهنم بفرسته.
‫عشق و نفرتشون به باد وصله.
‫بانوی عزیز.
‫بانوی عزیز، خواجه آن با فرمانی اومدن.
‫بانو شیه.
‫اعلی‌حضرت فرمان دادن ‫که بانو شیه نزد ایشون برن.
‫مبارک باشه بانوی عزیز.
‫چی؟
‫می‌خواد من برم پیشش؟
‫چی؟
‫بذارم اون بیاد پیشم؟
‫آره.
‫می‌خوای یه نفر دیگه...
‫کنار من قرار بگیره؟!
‫آروم باش.
‫چه خبر شده؟
‫انگار اعلی‌حضرت و خاتون یو ‫با همدیگه دعواشون شده.
‫دعوا شده؟
‫این پسره چرا یه جور رفتار می‌کنه ‫انگار مجبور نیست کاری کنه؟
‫حتما که لازم نیست بهش توجه کنی.
‫یه نقشه‌ای دارم...
‫که چطوری فهرست ادیب‌ها رو ازش بگیریم.
‫آقای بی.
‫تو کل دنیا رو گشتی...
‫و بین مردم عادی زندگی کردی.
‫احیانا دارویی سراغ داری...
‫که آدم رو دچار توهم کنه؟
‫می‌خوای دان رو چیزخور کنی؟
‫نه، نه.
‫چرا باید با مدیرعامل...
‫واسه یه هدف جدی می‌خوام.
‫می‌خوام یکی حقیقت رو بگه.
‫کاری نداره.
‫قاطی نوشیدنیش کن.
‫آره.
‫اینطوری به حرف میاد.
‫ولی نکنه فرداش...
‫همچنان یادش بمونه؟
‫اون که حتی آسون‌تره.
‫دوباره چیزخورش کن.
‫من که کتاب‌ها رو سریع می‌خونم...
‫واسه همین اسم ادیب‌ها یادم نمی‌مونه.
‫ولی شیه یونگر یادشه.
‫با دقت داشت کل...
‫«هزار درخت در شب‌های شرق ‫شکوفه می‌دهند» رو می‌خوند.
‫وقتی اون ادیب‌های مستعد و بافضیلت...
‫بی‌رحمانه مردن...
‫خیلی ناراحتش کرد.
‫حتما تاثیر عمیقی روش گذاشته.
‫وقتی آزمون سلطنتی بعدی شروع شد،
‫فهرست نمایندگان بعدی شاهزاده دوآن ‫قراره مستقیم از خودش بیاد.
‫انقدر غر نزن.
‫اصلا می‌خوای...
‫بیشتر روش فکر کنی؟
‫تازه، من بدون مشورت با تو اقدام کردم...
‫و به خواجه آن گفتم بهش اطلاع بده.
‫تو...
‫واسه مصلحت خودمون هم که شده...
‫این فداکاری کوچیک رو بکن.
‫نوشیدنی کجاست؟
‫آقای بی دو تا شیشه بزرگ درست کرده.
‫امیدوارم مطمئن باشی که جواب می‌ده.
‫تلاشم رو می‌کنم.
‫تلاش؟
‫قول می‌دم.
‫صد درصد...
‫مطمئنم.
‫چرا انقدر عصبانیه؟
‫خواجه آن، بیشتر بخورین.
‫خوشمزه است.
‫- این رو امتحان کن. ‫- [تالار ژائویانگ] ‫- بدک نیست. ‫- این رو بخور. ‫- خوبه، نه؟ ‫- خوشمزه است. ‫- بدک نیست. ‫- اعلی‌حضرت.
‫برگرد قصرم!
‫حرکت می‌کنیم!
‫راه بیفتین!
‫[تالار ژائویانگ]
‫بجنبید!
‫این شیاهو دان...
‫از کی انقدر عجیب شد؟
‫بعد از عمارت بانویه بود؟
‫یا حتی قبلش؟
‫این همون اثر پل معلق افسانه‌ایه؟
‫اگه یکی از ما...
‫دچار احساسات بشه...
‫نباید شیاهو دان باشه.
‫دارم با این فکرها ‫به خودم دلگرمی می‌دم؟
‫یو وان‌یین، یو وان‌یین.
‫به خودت بیا.
‫انقدر احساساتی نشو.
‫اگه براش مهمی...
‫به خاطر اینه که زنده بمونه...
‫و تو هم بازی رو بلدی...
‫که باعث می‌شه ارزشمند بشی.
‫از ناچاری ارتباطش رو با تو نزدیک کرده...
‫تا توی شرایط خطرناک زنده بمونه.
‫اعلی‌حضرت.
‫اعلی‌حضرت!
‫زود باشید!
‫زود!
‫واسه چی...
‫می‌تونم ازش بخوام بیاد...
‫ولی تمام مدت تو باید کنارم باشی.
‫اجازه نداری بری.
‫شنیدی؟
‫واسه چی می‌خندی؟
‫نگران نباش...
‫مدیرعامل دان.
‫توی این موضوع کنار همدیگه‌ایم.
‫تا آخرش کمکت می‌کنم.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫یعنی واقعا...
‫من رو انتخاب کرده؟
‫کسی که من هیچ حسی بهش ندارم؟
‫و کسی که بهش علاقه‌مندم...
‫خیلی ازم دوره و هیچ خبری ازش ندارم؟
‫چرا حتی وقتی کل این ماجرا رو بلدم،
‫نمی‌تونم زندگیم رو کنترل کنم؟
‫یعنی تمام چیزهایی که براش جنگیدم...
‫اصلا معنا و مفهومی داره؟
‫بانوی عزیز،
‫لطفا تشریف بیارین.
‫اعلی‌حضرت منتظرتون هستن.
‫سلام اعلی‌حضرت.
‫بخور.
‫انقدر مستقیم؟
‫هیچ ظرافتی به کار نبردی؟
‫بخور.
‫از خود بطری بخور.
‫یک به علاوه سه چند می‌شه؟
‫چهار.
‫چهل و شیش به علاوه سی و یک؟
‫هفتاد و هفت.
‫چهارصد و بیست و شیش ‫به علاوه ششصد و هفتاد و چهار؟
‫هزار و صد.
‫چطوری محاسبه کرد؟
‫چقدر سریع.
‫خوب زرنگی.
‫لطف دارین اعلی‌حضرت.
‫خواجه آن، بیشتر بیار.
‫من هم می‌خورم.
‫اصلا تعارف نکن.
‫خجالت و تعارف رو بذار کنار.
‫عزیز،
‫نوش جان.
‫روزهای خوب و بد بگذره.
‫فقط می‌خوام حالم خوب باشه.
‫اعلی‌حضرت، نوش جان.
‫وقتی انقدر روحیاتش قویه، ‫هزار تا لیوان هم کافی نیست.
‫امشب حتی فکرش هم نکن...
‫که از خود بیخود نشی.
‫کم بیش میاد انقدر راحت باشم.
‫اصلا درست و غلط چرا مهمه؟
‫اگه جفتمون بخوایم انقدر عاقل باشیم،
‫پس اوقات فراغت واسه چیه؟
‫اگه بخوایم انقدر عاقل باشیم،
‫پیش ظالم...
‫نمی‌تونم بمونم.
‫چی؟
‫من که اصراری نکردم.
‫عزیز.
‫یک به علاوه سه چنده؟
‫دیوونه شدی؟
‫انقدر چرت نگو.
‫نوشیدنیت رو بخور.
‫بیا. داره بهم فحش می‌ده.
‫انگار توی حال خودش نیست.
‫ما چونچون.
‫ما چونچون کیه؟
‫اسم واقعیش توی کتابه.
‫کیه؟
‫تو داستان رو خراب کردی،
‫بعد می‌پرسی من کی‌ام؟
‫اسمم رو بلدی.
‫اسمم رو بلدی؟
‫پس باید روباه هفت‌دم باشی،
‫همون نویسنده...
‫«هزار درخت در شب‌های شرق ‫شکوفه می‌دهند.»
‫آره.
‫فکرش هم نمی‌کردم وارد کتابم بشی...
‫و انقدر دردسر درست کنی.
‫خانواده‌ام چطورن؟
‫حالشون خوبه.
‫فکر نمی‌کردم توی کتابم ‫تناسخ پیدا کنی...
‫و انقدر دردسر درست کنی.
‫الگوی من چندم شد؟
‫رای‌گیری لغو شد.
‫چندم شد؟
‫یه چیزی بگو که می‌خواد بشنوه.
‫اول شد؟
‫اول شد.
‫باورم نمی‌شه.
‫واقعا هیچ اعتمادی بهشون نیست.
‫به عنوان یه شخصیت دوبعدی...
‫پایه‌گذاری شخصیتش یه‌کم ‫زیادی جزئیات نداره؟
‫الگوی بیچاره من!
‫عزیزم!
‫خب ما چونچون.
‫بذار شروع کنیم.
‫دیگه نمی‌خوام...
‫بیشتر دردسر درست کنی...
‫کاملا شاهزاده دوآن رو فریب بدی...
‫و کل خط داستانی رو...
‫با این کار خراب کنی.
‫به مسئولیتت رسیدگی می‌کنی؟
‫اگه از خط داستانی پیروی کنم،
‫همون اولش...
‫عین شخصیت فرعی می‌میرم.
‫ولی نباید...
‫اسامی ادیب‌های رد شده رو...
‫به شاهزاده دوآن می‌دادی.
‫اینطوری می‌تونستن قدرتمند بشن.
‫دقیقا.
‫قدرتمند بشن؟
‫تو به این می‌گی قدرتمند شدن؟
‫توی خط داستانی اصلی...
‫بعد از اینکه لی یونشی و یانگ دوجیه...
‫خائن بودن اون یاغی رو افشا کردن...
‫همین که از سالن آزمون خارج شدن...
‫توی گونی تا حد مرگ کتک خوردن.
‫لی یونشی.
‫با ار لان.
‫ار لان خودش رو شبیه مردها کرد.
‫وقتی متوجه شدن، ‫بهش حمله کردن و...
‫از پایتخت بیرونش کردن.
‫در نهایت...
‫خودش رو با قلبی پر از کینه کشت.
‫خودش رو کشت؟
‫بعدش وانگ ژائو...
‫دو شان...
‫سن جینتیان...
‫همه رو خودت ساخته بودی.
‫چرا همه رو با دست‌های خودت کشتی؟
‫آره.
‫خودشونن.
‫اگه این‌ها رو پیدا کنیم...
‫زمین‌های ارزن یان ‫به ۱.۲۰۰ کیلومتر مربع می‌رسه،
‫که نگرانی خشکسالی رو حل می‌کنه.
‫- [لی یونشی] [یانگ دوجیه] [افشاگری] ‫- ولی این ادیب‌های بلندپرواز... ‫- [وانگ ژائو] [دو شان] [سن جینتیان] ‫- حتما از ظالم نفرت دارن. ‫[ار لان] [تغییر چهره داد]
‫واسه همین شاهزاده دوآن ‫تونست پیداشون کنه.
‫اگه بخوام مجابشون کنم که قبل از ‫آزمون سلطنتی برام کار کنن،
‫باید نقشه مهمی بریزم.
‫نویسنده لعنتی!
‫اینجام!
‫خیلی بهم زجر دادی.
‫باشه، باشه.
‫الان چیزی نشده.
‫صدات رو بیار پایین.
‫از تو بدتر هم هست.
‫بدبختی بقیه برام مهم نیست.
‫- [لی یونشی، یانگ دوجیه، وانگ ژائو، ‫دو شان، سن جینتیان، ار لان] ‫- کلی زحمت کشیدم...
‫پس چرا شاهزاده دوآن ‫بهم اعتماد نمی‌کنه؟
‫من بهش این نقشه رو گفتم.
‫من گفتم معاون فرمانده ژائو رو مسموم کنه،
‫ولی تهش بهم اعتماد نکرد،
‫رفت اسب طرف رو مسموم کرد!
‫چی گفتی؟
‫آره.
‫اعتراف می‌کنم.
‫نقشه اون بهتر از مال من جواب داد.
‫ولی من مطابق داستان پیش رفت.
‫پس چرا اون داستان رو عوض کرد؟
‫راست می‌گه.
‫شاهزاده دوآن توی داستان اصلی...
‫از توصیه شیه یونگر پیروی کرد...
‫که با داروی مخصوصی...
‫کاری کنه معاون فرمانده ژائو مزاحم ‫بانوی فرمانده محافظان سلطنتی بشه...
‫و با هم دشمنشون کنه.
‫در نهایت معاون فرمانده ژائو، ‫برای نجات خودش...
‫با شاهزاده دوآن پیمان بست.
‫ولی...
‫چرا طبق مدارک شو یائو...
‫این برنامه عوض شد؟
‫معاون ژائو رو دعوت کرد،
‫اسبش رو مسموم کرد،
‫و گذاشت اسب زهوار در رفته کالسکه ‫مراسم امپراتور مرحوم رو خراب کنه.
‫اون هدیه‌ای بود که امپراتور مرحوم ‫به شاهزاده دوآن داده بود.
‫نابود کردن هدیه سلطنتی ‫حتی جرم بدتری از...
‫مزاحمت برای بانوی فرمانده است.
‫اونقدر بد که فرمانده ژائو رو دیوونه کنه.
‫ممکنه که...
‫شاهزاده دوآن از متن اصلی ‫فاصله گرفته باشه و...
‫به اراده خودکامه رسیده باشه؟
‫تازه این بار اول نبود.
‫اگه اون...
‫بهم اعتماد نکنه...
‫در اون صورت...
‫براش بی‌ارزش نمی‌شم؟
‫بعدش چطوری سرنوشتم رو عوض کنم؟
‫- وان‌یین. ‫- یه چیزی شده.
‫به یه راهی رسیدم.
‫حواست بهش باشه.
‫من باید برگردم.
‫بدون اتفاقی که امروز افتاد...
‫احتمالا هیچ‌وقت...
‫متوجه این تغییرات ریز نمی‌شدم.
‫حتی اگه می‌شدم...
‫ممکن بود توی خاطرم ثبت نشه.
‫اگه به کتاب شو یائو نرسیده بودم...
‫و مطابق داستان...
‫«تناسخ: خاتون سوگلی اهریمن» ‫پیش نرفته بودم...
‫و شیاهو دان رو مجاب نمی‌کردم ‫این کارها رو بکنه...
‫ممکن بود هیچ‌وقت ‫متوجه این جزئیات نشیم و...
‫در نهایت به خاک سیاه بشینیم.
‫[نگهبانان سری سلطنتی رو بکش...]
‫[تا تهدیدات از بین بره]
‫چرا؟
‫چرا شاهزاده دوآن همیشه ‫پیش‌بینی‌هام رو پیش‌بینی می‌کنه؟
‫یعنی ممکنه...
‫- در حالی که من داشتم نقشه می‌ریختم... ‫- درود. ‫- [راه‌های مجاب‌کردن معاون فرمانده ژائو] ‫- یو خاتون. ‫- شاهزاده دوآن. ‫- تمام مدت ازم چند قدم جلوتر بوده باشه؟
‫آزادانه می‌تونه بین ‫دنیاها سفر کنه.
‫اینطوری بهتره.
‫پس این حماقت مصنوعیش...
‫واسه گول زدن من بود.
‫یعنی می‌تونه ببینه...
‫که امشب هم چه اتفاقی افتاد؟
‫ما عین موشی هستیم ‫که بازیچه شاهزاده دوآن شدیم.
‫ممکنه از دید اون...
‫من هم یه شخصیت دو بعدی باشم؟
‫گفتی تمام مدت پیشم می‌مونی،
‫ولی من رو با شیه یونگر تنها گذاشتی،
‫و اومدی اینجا تنها باشی.
‫وان‌یین،
‫قابل اعتماد نیستی.
‫مدیرعامل دان.
‫کارمون تمومه.
‫چرا اینطوری می‌گی؟
‫- پیشنهاد به امپراتور از مملکت چیانگ... ‫- [توی مرز شایعه پخش کن،] ‫- [تا جاسوس کشورهای دیگه لی رو حذف کنن.]
‫[نامه سری فرستاده شده. ‫منتظریم خبری بشه.]
‫حذف لی به اتهام جاسوسیه.
‫یعنی چی؟
‫این مال کتاب اصلیه.
‫ولی نگاه کن...
‫شو یائو چی نوشته.
‫توی مرز شایعه پخش کن،
‫تا جاسوس کشورهای دیگه لی رو حذف کنن.
‫موضوع کم کردن شر آقای لی بود،
‫ولی رویکرد شیاهو بو...
‫تغییر کرد.
‫پونزدهمین شب اولین ماه،
‫کنار بیدهای طلایی نزدیک رودخونه،
‫به پسر استاد اعظم وی رشوه دادن،
‫تا با استفاده از یکی،
‫زمام امور رو دستشون بگیرن.
‫دوازدهمین شب اولین ماه،
‫گزارش پسر استاد اعظم وی ‫به دیوان عدلیه مبنی بر...
‫به دست آوردن اطلاعات ‫از طریق رشوه، رفت.
‫نگهبان‌های سلطنتی سرّی ‫حیاط پشتی رو بکش...
‫تا تهدیدات آینده رو حذف کنی.
‫نگهبان‌های سلطنتی سرّی ‫حیاط پشتی رو بکش...
‫تا تهدیدات آینده رو حذف کنی.
‫بدون اتفاقی که امروز افتاد...
‫ممکن بود...
‫هیچ‌وقت متوجه...
‫این تغییرات ریز نشم.
‫حتی اگر هم می‌شدم...
‫ممکن بود توی ذهنم نمونه.
‫مدیرعامل دان،
‫شاهزاده دوآن یه آدم واقعیه.
‫ما مثل شیه یونگر...
‫صرفا چند تا کلمه توی کتابیم.
‫اگه دکمه «حذف» رو بزنن...
‫از بین می‌ریم.
‫پس یعنی...
‫شیاهو بو می‌تونه ‫پیش‌بینی‌هامون رو پیش‌بینی کنه...
‫و یه آدم واقعیه...
‫که دست بالاتر رو داره؟
‫دقیقا!
‫پس...
‫می‌خوای کنار بکشی؟
‫راستش یه فکر دیگه دارم.
‫می‌تونم یه پرچم سفید درست کنم...
‫و جناحم رو تغییر بدم.
‫به نظرت...
‫قبول می‌کنه؟
‫نه.
‫چون اصلا...
‫نیازی به من نداره.
‫شاید...
‫بتونی طرف رو خاطرخواه خودت کنی.
‫بعدش...
‫بتونم به جایگاه...
‫نقش اصلی زن داستان ‫که مال خودم بود برگردم؟
‫ولش کن.
‫اون که...
‫شیه یونگر رو داره.
‫شیه یونگر جلوی تو قدرتی نداره.
‫معلومه.
‫پس...
‫به امتحانش می‌ارزه؟
‫فکر نکنم دلم بخواد ‫همچین کاری کنم.
‫چرا؟
‫خیلی آدم ترسناکیه.
‫راحت می‌تونه ذهنم رو بازی بده...
‫تا عاجزانه بهش دل ببندم...
‫بعد با میل خودم...
‫همه‌چی رو براش فدا کنم...
‫خودم رو سپر بلاش کنم...
‫که اون آسیبی نبینه.
‫جلوی تیر قرار بگیرم...
‫و بدون ذره‌ای حسرت توی دلم...
‫به خاطرش بمیرم.
‫اون هم چند قطره اشک می‌ریزه،
‫برام مراسم ختم باشکوه می‌گیره،
‫و بعد فورا برمی‌گرده پیش شیه یونگر.
‫مردها...
‫اینطوری به خواسته‌های ‫بلند و بالاشون می‌رسن.
‫خب...
‫پس شیاهو دان چی؟
‫[عمارت شاهزاده دوآن]
‫اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت.
‫آثار خطاطی والامقام یو...
‫خیلی سخت پیدا می‌شن.
‫- [شعر «عشق پروانه‌ای»] ‫- توی کل اقامتگاه یو... ‫- هیچی ازش نمونده.
‫کلی گشتم...
‫کلی تلاش کردم...
‫تا اینکه...
‫تیکه‌ای از خطاطیش رو...
‫توی خونه پدربزرگ مادریش پیدا کردم.
‫والامقام یو...
‫خیلی دستخط...
‫چشم‌نوازی داره.
‫بله.
‫اون یکی کو؟
‫[شعر «عشق پروانه‌ای»]
‫[مشکی رنگارنگ]
‫نظرت چیه؟
‫این دو قطعه...
‫این یکی شعره...
‫ولی اون یکی...
‫- [مشکی رنگارنگ] [عنصر زمین] ‫- خب... ‫- نظر بنده رو بخواین...
‫این...
‫این دو تا متن...
‫به نظر نمیاد دستخط یه نفر باشن.
‫پس دیگه وقتشه ببینمش.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M