.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫[قسمت هشتم]
‫وقتش که فرا برسه...
‫امیدوارم همتون یادتون بمونه ‫که در این قایق چی گفتید...
‫کلمات بااشتیاقتون و...
‫هدف‌های بی‌‌پرده‌ی امروزتون.
‫امیدوارم سربلند باشید...
‫و ستون‌های شیای بزرگ باشید.
‫این حرف‌ها رو می‌زنه که...
‫که ادیب‌ها رو استخدام کنه.
‫پس چرا حس می‌کنم بعد شنیدنش...
‫قراره اشکم در بیاد؟
‫اعلی‌حضرت...
‫خیلی به ما امیدوار هستند.
‫من...
‫من واقعا...
‫چقدر زشت!
‫چطور یه امپراتور می‌تونه...
‫انقدر راحت حرف بزنه؟
‫فقط بخاطر سختی‌هات...
‫می‌خوای که ادیب‌های بیچاره رو...
‫مهره‌ی خودت کنی...
‫که جونشون رو برای تو فدا کنن...
‫ملکه‌ی مادر رو خلع کنن و از ‫شر شاهزاده دوآن خلاص بشن.
‫چون با خطر و سختی زنده موندی...
‫نمی‌تونی اراده‌ی خودت رو بیان کنی.
‫هر جایی که بری موانعی سد راهته...
‫پس به عنوان امپراتور توانا...
‫نمی‌تونی انضباط دربار رو اصلاح کنی...
‫اگه چنین جرئتی نداری...
‫چطور می‌تونی بگی ‫بااستعدادها رو استخدام می‌کنی...
‫و بقیه رو در این راه قربانی می‌کنی؟
‫مردم عادی روستای من...
‫در هر منزلی...
‫تمام روز در مزرعه زحمت می‌کشن...
‫تا جایی که می‌تونن آذوقه جمع می‌کنن...
‫اما همچنان هیچی واسه خوردن ندارن.
‫برادر و خواهر کوچک‌ترم...
‫هر دو یه سال بعد تولدشون ‫بخاطر کمبود آذوقه...
‫از گرسنگی مردن.
‫این مالیات‌های سنگین...
‫واقعا جایی رفتن که باید می‌رفتن؟
‫الان سال‌هاست که ارتش ‫مرکزی برعلیه دولت یان می‌جنگه.
‫با این حال تدارکات سربازان...
‫سی درصدش با شن و سنگ پر شده.
‫به محض این که من به پایتخت رسیدم...
‫دیدم که دیوان عدلیه یه زن رو ‫بخاطر اعتراض تا سر حد مرگ کتک زد.
‫سرورم...
‫سرورم!
‫واقعا چشم‌هاتون رو باز کردید...
‫که چیزی که من توصیف کردم رو ببینید؟
‫لی...
‫لازم نیست این حرف‌ها رو بزنی...
‫الان کی بود که گفت...
‫اگه امپراتور رو ببینه...
‫تعظیم می‌کنه و پیشنهادش رو حتی اگه ‫به قیمت جانش هم که شده بیان می‌کنه؟
‫حالا که امپراتور دقیقا جلوته.
‫شماها چه‌اتون شده؟
‫لال شدید؟
‫اعلی‌حضرت وزیر دارایی رو مجازات کرد.
‫باعث همهمه‌ی شدیدی شد.
‫فکر کنم همه در موردش شنیدن.
‫و در مورد قضیه‌ی اسب فراری...
‫اعلی‌حضرت یه راهی پیدا کردن...
‫که خانواده‌ی استاد وِی اعظم ‫رو به سزای اعمالشون برسونن.
‫ولی...
‫شایعات بین مردم اینطوریه که...
‫کار شاهزاده دوآن بود.
‫همه‌ی خونه‌های توی شهر ما...
‫به نیت اون عود روشن کرده بودن.
‫فرقی نمی‌کنه که کار کی بوده...
‫آیا باعث شد که...
‫زندگی مردم بهتر بشه؟
‫عود تک‌تک اون خونه‌ها...
‫آخرش الکی سوخت.
‫لی.
‫زیرسوال بردن امپراتور...
‫جرم خیلی بزرگیه.
‫مشکلی ندارم که خونم ‫توی این قایق ریخته بشه...
‫و اراده‌ام رو با مرگم اثبات کنم.
‫کاملا با این قضیه مشکلی ندارم.
‫- آقای لی. ‫- صبر کن!
‫آقای...
‫آقای لی.
‫اعلی‌حضرت امروز نیومدن اینجا...
‫که همه رو وارد جایگاه‌های دولتی کنن.
‫علاوه بر اون...
‫اون‌هایی که بدون شایستگی جایگاهی دارن...
‫همچنین اون‌هایی که از خاندان سلطنتی هستن...
‫مرگشون تاثیر بزرگی نداره.
‫ولی آخه مردم عادی چه اشتباهی کردن؟
‫اوضاع خیلی خراب شده.
‫مالیات‌های ناعادلانه...
‫مسئولین فاسد...
‫فساد گسترده و خزانه‌ی خالی...
‫توانایی‌های ما محدوده.
‫با این که راه‌حل‌هایی داریم...
‫ولی یه دست صدا نداره.
‫واسه همین به کمک شما نیاز داریم.
‫من قدرت بیان خوبی ندارم.
‫و نمی‌تونم از اصول بزرگی حرف بزنم.
‫اما در کنار خاتون بودن...
‫شهروند شیای بزرگ هم هستم.
‫من عاشق این سرزمینم.
‫من هم می‌خوام که...
‫یه کاری واسه مردم اینجا بکنم.
‫ولی من نادانم.
‫فقط می‌تونم از همه‌ی شما التماس کنم.
‫بخاطر ظالم و یا خاتون پلیدی نیست...
‫بلکه واسه...
‫ما بزرگان سرزمینمونه...
‫و برادران و خواهرانمون که فوت شدن.
‫لطفا با احتیاط در نظر بگیریدش.
‫اگه می‌خواید برید...
‫من جلوتون رو نمی‌گیرم.
‫اگه می‌خواید به عنوان مسئولین خدمت کنید...
‫من کاملا ازتون حمایت می‌کنم...
‫حتی اگر تحت فرمان من نباشید.
‫نمی‌فهمم.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫دلیل خاصی نداره.
‫صرفا بخاطر اینه که باور دارم...
‫که هر جایی که باشید...
‫هر کاری که بکنید...
‫قطعا به نفع شیای بزرگ خواهد بود.
‫حتی اگه...
‫مخالفت با من باشه.
‫من...
‫قبلا هرگز نمی‌فهمیدم چرا...
‫وقتی با اعضای سلطنتی حرف ‫می‌زنیم خودمون رو کوچیک می‌کنیم.
‫مگه ما به دنیا اومدیم که تحقیر بشیم؟
‫حالا می‌فهمم.
‫ما فقط...
‫همیشه در حال رشد و ‫استوار هستیم. بنیانش هستیم.
‫من با بیماری وحشتناکی به دنیا اومدم...
‫و فقط دو سه سال وقت واسه زندگی دارم.
‫می‌شه از اعلی‌حضرت بپرسم...
‫که آیا وقت می‌کنم آرامش و رونق...
‫همدلی و رفاه رو ببینم؟
‫این قول من به عنوان امپراتوره.
‫من، سن جینتیان...
‫قبول می‌کنم که در کمال وفاداری...
‫به امپراتور خدمت کنم.
‫حتی اگه شخصیت‌های دوبعدی باشن...
‫دردی که می‌کشن...
‫واقعیه.
‫همیشه این حقیقت رو نادیده می‌گرفتم...
‫فکر می‌کردم که باهاشون تفاوت دارم.
‫ولی چطوری باید مطمئن باشم که...
‫خودم هم یه شخصیت دوبعدی نیستم؟
‫حالا که اینجاییم...
‫بد نیست بپذیریمش.
‫آهای، زود باشید!
‫قایق سوراخ شده!
‫قایق‌ران!
‫قایقت سوراخ شده!
‫سوراخ رو بپوشونید.
‫- آقای یانگ، قایق سوراخ شده! ‫- کمک!
‫اینجا هم همین شد!
‫زود نجاتشون بدید!
‫حتما تمامی ادیب‌ها رو نجات بدید!
‫- بله! ‫- بله!
‫زود!
‫بگیرش!
‫شو یائو!
‫پاشو!
‫داستانت توی کتاب اینطوری تموم نمی‌شه.
‫هنوز انتقامت مونده.
‫هنوز خیلی جوانی.
‫حتما کلی کار نکرده داری.
‫توی داستان، پایانت اینه که...
‫از میان هزاران نفر دوم بشی...
‫ثروتمند و در سلامت.
‫من جانم رو فدای استاد دانا می‌کنم.
‫و حاضرم برای کشورم بمیرم.
‫من عاشق این سرزمینم.
‫من هم می‌خوام...
‫واسه مردمی که اینجا ‫زندگی می‌کنن یه کاری بکنم.
‫اگه واقعا مسئله همینه...
‫پس واقعا...
‫آرزوهای کودکیم رو محقق می‌کنه.
‫می‌شه از اعلی‌حضرت بپرسم...
‫که آیا وقت می‌کنم آرامش و رونق...
‫همدلی و رفاه رو ببینم؟
‫این افراد...
‫باید همه از افراد شاهزاده دوآن باشن!
‫و اسم من رو گذاشتن خاتون پلید؟
‫توی پلیدی من...
‫به گرد پای اون‌ها نمی‌رسم.
‫ولی...
‫اگه واقعا فرد بزرگی بوده...
‫هرگز تسلیم نمی‌شم!
‫بیایید بگیریمش!
‫بیا.
‫دستت رو بده من...
‫منتظر چی هستی؟
‫زود باش!
‫سن.
‫دیگه چیزی نیست.
‫نذارید هیچکدومشون زنده بمونن.
‫وان‌یین.
‫جالبه.
‫اعلی‌حضرت!
‫یه مبارز بااستعداد اونجاست.
‫هنرهای رزمیش خیلی از ما فراتره.
‫نگهبان‌ها جلوشون رو می‌گیرن.
‫لطفا فورا برید.
‫دو...
‫دیگه تموم شد.
‫خودت رو بپوشون.
‫ممنون.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫در مقابل اون‌ها...
‫درد من هیچی نیست.
‫یادت میاد؟
‫اون روز در عمارت بانویه...
‫دو شان گفت...
‫اولین باری بود که آزمون ‫سلطنتی اقدام می‌کرد.
‫شعرش...
‫تازه داشت توی پایتخت پخش می‌شد.
‫تازه داشت بهش امید می‌داد...
‫که عاقبتش این بشه.
‫سعی کن با دید متفاوتی ببینیش.
‫فدا کردن یک نفر...
‫برای تضمین نجات جان بقیه...
‫گاهی‌اوقات اجتناب‌ناپذیره.
‫شیاهو پو...
‫مهم نیست که پیش‌بینی کرده...
‫یا ما رو تا اینجا تعقیب کرده...
‫به چه جرئتی به محض اومدن دست به قتل زده...
‫اون هم جلوی من.
‫مشخصه می‌خواد من رو تحریکم کنه...
‫امپراتوری که یهویی می‌خواد مقاومت کنه.
‫واسه سواله که...
‫چه گذشته‌ی غم‌انگیزی ‫در پس‌زمینه‌اش داشته...
‫که مجابش کرده با فساد دولتی...
‫تاج‌وتخت رو تصاحب کنه.
‫ولی مردمی که الان سعی کرد بکشه...
‫مسئولین آینده‌ان.
‫ستون ملت مان...
‫و امید آخرمون برای به ‫ثبات رسوندن شیای بزرگ.
‫اگه یه شخصیت دو بعدی باشه...
‫پس داره آدم‌های بی‌گناه رو می‌کشه.
‫اگه سطح بالاتری داره...
‫و می‌دونه که اون‌ها کین...
‫و همچنان تصمیم گرفت که بکششون...
‫پس بخاطر آینده‌اش به عنوان یه جنگ‌آوره...
‫که باعث می‌شه بی‌شمار آدم...
‫حین این خشکسالی بمیرن.
‫من...
‫یو وان‌یین...
‫هرگز اجازه‌اش رو نمی‌دم.
‫حالا که من رو خاتون پلید صدا می‌کنن...
‫بهشون نشون می‌دم پلید بودن یعنی چی.
‫[عمارت شاهزاده دوآن]
‫برو بیرون.
‫اعلی‌حضرت.
‫چیه؟
‫بیش از بیست نفر آدم بودن.
‫همه رو یه نفر کشت؟
‫اگه من اول نرفته بودم...
‫من هم اونجا می‌مردم؟
‫بخاطر ناتوانی من بود.
‫من پاسخ اعتماد شما رو به خوبی ندادم.
‫چهره‌ی اون‌هایی که...
‫سوار قایق بودن رو دیدی؟
‫هر کسی که چهره‌هاشون رو دید...
‫ولی لطفا مطمئن باشید اعلی‌حضرت.
‫شکستم رو جبران می‌کنم...
‫و خیلی زود شناساییشون می‌کنم.
‫ارباب فن.
‫توی کوهستان غربی...
‫دیگه چی کشف کردید؟
‫من...
‫افرادمون رو رهبری کردم...
‫و ارابه رو نگه داشتم...
‫و متوجه شدم که اعلی‌حضرت...
‫نگهبان‌های سلطنتی رو جابه‌جا کرده بود...
‫و اونجا نقشه‌ی شبیخون داشت.
‫خب...
‫بسیار خب.
‫توی ارابه...
‫کی بود؟
‫چیز...
‫چیز بود...
‫اونجا...
‫کی بود؟
‫چیز...
‫خواجه آن!
‫بدردنخور!
‫کی بهم گفت...
‫که این فرصت یه بار در زندگی پیش میاد...
‫که می‌تونیم بدون این ‫که بقیه بفهمن اقدام کنیم؟
‫کی بهم گفت که...
‫آمادگی کامل داریم؟
‫که شاید صد درصد بی‌نقص نباشه...
‫ولی شانس موفقیتمون خیلی زیاده؟
‫تو بودی؟
‫نه اعلی‌حضرت...
‫اعلی...
‫اعلی‌حضرت...
‫اعلی...
‫تو واقعا استراتژیست معرکه‌ی خودمی.
‫تو خودت تنهایی، بیش از صد ‫نفر از افرادم رو به کشتن دادی.
‫حالا برو پیششون.
‫شیاهو دان.
‫من دست‌کمت گرفتم.
‫[تالار یونگ‌یان]
‫هنوز به اتفاق امروز فکر می‌کنی؟
‫بعد آروم شدن...
‫الان حتی بیشتر مطمئنم.
‫از چی مطمئنی؟
‫شاهزاده دوآن باید یه شخصیت دوبعدی باشه.
‫چرا این حرف رو می‌زنی؟
‫کوهستان غربی و دریاچه‌ی شرقی ‫خیلی با هم فاصله دارن.
‫نیروهای شاهزاده دوآن محدودن.
‫اگه اون بینش ماورایی داشت...
‫با وجود این که می‌دونست ما ‫در دریاچه‌ی شرقی هستیم...
‫چرا باید اکثر سربازهاش ‫رو بفرسته کوهستان غربی...
‫که بدل‌هامون رو محاصره کنه؟
‫خودش هم کاملا اطمینان نداشت.
‫درسته.
‫و افرادی که توی دریاچه‌ی شرقی ‫ بهمون حمله کردن...
‫تعدادشون کمتر بود.
‫مشخصا آمادگی نداشتن.
‫وگرنه...
‫صرفا با مرگ یه ادیب به پایان نمی‌رسید.
‫دقیقا.
‫و در دریاچه‌ی شرقی...
‫مشخصا انتظار نداشتن...
‫آقای بی بتونه بجنگه.
‫همونطور که گفتی...
‫یه نفر رو جلوی ما کشتن...
‫که تحریکمون کنن.
‫دیگه دلیلی نداره که شکست خورده باشن.
‫باور نمی‌کنم که شکستشون هم...
‫یه حرکت حساب‌شده بوده باشه.
‫پس...
‫شاهزاده دوآن قطعا...
‫شخصی نیست که سطحش از ما بالاتر باشه.
‫اون در خطره.
‫وای نه.
‫چی شده؟
‫شاید فقط اون نباشه که در خطره.
‫دیگه کی اونجاست؟
‫فریاد تو تحسین‌برانگیز بود...
‫ولی ممکنه تو رو در ‫مقابلش به خطر انداخته باشه.
‫همین؟
‫«همین؟»
‫امنیت شخصیت...
‫بیشتر از هر چیزی اهمیت داره.
‫راستش حتی بدون فریاد من...
‫دیر یا زود شاهزاده دوآن شک می‌کرد.
‫ولی همچنان نمی‌فهمم...
‫نقشه‌ی ما چطور...
‫از اولش لو رفت.
‫فقط بی ژو و نگهبانان ‫مخفی از قصد ما خبر داشتن.
‫ولی...
‫توی داستان اصلی تا آخرش ازم محافظت کردن.
‫پس امکان نداره کار اون‌ها بوده باشه.
‫ادیب‌ها قبل آشنایی با ما...
‫نمی‌دونستن که ما کی هستیم.
‫پس کار اون‌ها هم نبوده.
‫پس یعنی کی بوده؟
‫راستش، در کنار اون‌هایی ‫که بهشون اشاره کردیم...
‫یه نفر دیگه هست که ممکنه ‫اطلاعات رو لو داده باشه.
‫خود شخص شیاهو دان.
‫درست همونطور که گفت...
‫قربانی کردن یه نفر...
‫برای تضمین نجات بقیه...
‫گاهی‌اوقات اجتناب‌ناپذیره.
‫قربانی کردن یک شخصیت دو بعدی...
‫- برای سودهای بزرگ‌تر. ‫- بکشش بیرون!
‫هر چی باشه...
‫- فکر نمی‌کنه که زندگیشون... ‫- بکشش بیرون!
‫- دارم حقیقت رو می‌گم. ‫- اون قدر اهمیتی داشته باشه.
‫اعلی‌حضرت!
‫همه شخصیت‌های دو بعدین...
‫همه در اوجشون استعدادهای درخشانی بودن.
‫طی یه چشم بهم زدن...
‫دارم خیالبافی می‌کنم؟
‫اگه نشه به اون هم اعتماد کرد...
‫پس توی این کاخ...
‫به کی می‌تونم اعتماد کنم؟
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫هیچی.
‫به آرامی...
‫این مسئله رو بررسی می‌کنم.
‫زخمی شدی.
‫باید خوب استراحت کنی.
‫می‌تونی بری.
‫یادت رفته؟ از چشمم افتادی.
‫شیه یونگر به زودی میاد.
‫برو.
‫آره، آره.
‫پس من می‌رم دیگه.
‫صبر کن.
‫زخم روی دستت رو...
‫چطوری می‌خوای توضیح بدی؟
‫برو بیرون!
‫اعلی‌حضرت، لطفا من رو ببخشید!
‫کدوم طبیب سلطنتی کوری...
‫به این بدی...
‫زخمت رو پانسمان کرده؟
‫انقدر هم بد نیست.
‫اعلی‌حضرت چطور تونسته چنین کاری بکنه؟
‫اون فقط به تازه‌واردها اهمیت ‫می‌ده و قدیمی‌ها واسش مهم نیستن.
‫حتی اگه ارباب هم اشتباه کرده باشن...
‫نباید سر شما خالی کنه.
‫صرفا سر یه فنجون شکسته...
‫یه کوچولو دستم زخمی شد.
‫این کجاش تقصیر اعلی‌حضرته؟
‫ولی من کاملا فهمیدم.
‫خانم...
‫یهویی هوس سوپ شیرین کردم.
‫می‌شه یه کاسه واسم درست کنی؟
‫خانم بی از افراد اعلی‌حضرته...
‫مراقب حرف زدنت باش...
‫و ناراحتش نکن.
‫من نمی‌ترسم.
‫من صرفا نگران خانم هستم.
‫می‌تونستی پیش عزیزت...
‫زندگی خوبی داشته باشی.
‫ولی الان توی این کاخ گیر افتادی...
‫و هر روز با اون ظالم سر و کله می‌زنی.
‫حتی افرادی رو سپرده که دائما تو رو بپان.
‫خدمت به امپراتور مثل اینه کنار یه ببر باشی.
‫باید مراقب سرت باشی.
‫چطور می هنوز یادشه که...
‫شخصیت اصلی من یواشکی ‫شاهزاده دوآن رو دوست داره؟
‫بعد این همه مدت پیشم بودن...
‫هنوز نفهمیده؟
‫دو...
‫از نظر تو همیشه...
‫من...
‫خسیس بودم.
‫امروز بهترین و گرون‌ترین نوشیدنی رو خریدم.
‫هر جایی که هستی...
‫بیشتر بنوش.
‫دو در زندگیش...
‫نتونست به خواسته‌هاش دست پیدا کنه.
‫راهی نداشت که به کشورش خدمت کنه...
‫و تمام اشتیاقش رو گذاشت توی شعر.
‫حالا...
‫با همراهی حاکمی دانا...
‫- ما صداقت دو رو ادامه می‌دیم. ‫- چی شده؟
‫و از هیچ تلاشی برای کمک ‫به شیای بزرگ دریغ نمی‌کنیم.
‫دو...
‫فقط تماشامون کن.
‫بعد اتفاقاتی که رخ داد...
‫همه بهتره که بدونید...
‫که کار کردن با من، ‫یعنی یه امپراتور قلابی...
‫که انجام یه کار واقعی برای شیای بزرگ...
‫نیازمند پذیرفتن ریسک‌های بزرگیه.
‫اگه می‌خواید کنار بکشید...
‫درک می‌کنم.
‫هر چند...
‫الانش هم توی مسائلی سری نقش داشتید.
‫من رو ببخشید...
‫ولی نمی‌تونم بذارم...
‫به خونه برگردید.
‫امیدوارم درک کنید.
‫منظورتون چیه اعلی‌حضرت؟
‫می‌خواید ما رو بکشید؟
‫نه.
‫یه جایی واستون...
‫دور از این شلوغی‌ها پیدا می‌کنم.
‫مجبورتون نمی‌کنم...
‫که بهم مشاوره بدید...
‫و یا مشاورم باشید.
‫صرفا باید آموزه‌هاتون ‫در آرامش ادامه بدید...
‫تا شرایط در پایتخت به ثبات برسه.
‫فرقی نمی‌کنه کی...
‫روی تخت پادشاهی بشینه...
‫شما...
‫همچنان خودتون خواهید بود.
‫استعدادهایی توانا و صادق.
‫وقتی که زمانش فرا برسه...
‫از دانش و مهارتتون استفاده کنید...
‫که وزیرهایی درستکار بشید...
‫که تا نسل‌ها به یاد می‌مونن.
‫من...
‫یانگ دوجیه...
‫من...
‫وانگ ژائو...
‫من...
‫لی یونشی...
‫من...
‫ار لان...
‫حاضرم که به شما اعلی‌حضرت ‫با تمام وفاداریم خدمت کنم...
‫فقط برای...
‫آرامش شیای بزرگ.
‫خیلی برام وقتی نمونده...
‫و نمی‌تونم بیش از این صبر کنم.
‫فقط می‌خوام ببینم که شیای بزرگ...
‫از تاریکی به نور برمی‌گرده.
‫ما قسم می‌خوریم که تا نفس ‫آخرمون با تمام توان خدمت کنیم.
‫دو.
‫ما شش نفر زمانی قول دادیم...
‫که به کشورمون وفادار باشیم...
‫و با هم در دربار خدمت کنیم.
‫حالا...
‫تو رفتی...
‫و ما موندیم.
‫ما نهایت تلاشمون رو می‌کنیم...
‫تا از حاکم دانامون محافظت کنیم...
‫به این امید که آرامش رو برای این سرزمین...
‫و تو در بهشت، به ارمغان بیاریم.
‫آسوده بخواب.
‫اون روز به زودی فرا می‌رسه.
‫مسئولین فاسد تقاصش رو پس می‌دن.
‫به زودی...
‫شهرتت رو احیا می‌کنیم.
‫[مقبره‌ی ناشناس]
‫امروز هوا خیلی خوبه.
‫این که تو همراهم هستی...
‫خیلی برام لذت بخشه.
‫علیاحضرت، ببینید.
‫این گل‌ها رو واسه ‫جشنواره‌ی شکوفه‌ها آماده کردم.
‫از باارزش‌ترین گونه‌ها هستن که...
‫نماد رونق و ثروت هستند.
‫این گل‌ها قطعا باارزشن...
‫ولی وقتی پیش هم قرار می‌گیرن...
‫یکم نامنظم به چشم میان.
‫پس علیاحضرت، مال من رو ببینید.
‫این‌ها همه گل‌های یاس هستن...
‫که عطر بسیار گیرایی دارن.
‫بوشون کنید.
‫یاس واقعا خطر خالصی داره.
‫ولی خیلی ساده به نظر میان...
‫و یکم پژمرده شدن.
‫پس علیاحضرت...
‫لطفا این‌ها رو ببینید.
‫از گل ارکیده خوشتون میاد؟
‫گل‌های ارکیده‌ی دره‌های ‫دورافتاده وقار محشری دارن.
‫ارکیده‌ها واقعا مناسبن.
‫ولی باید نمادها رو در نظر بگیریم.
‫هر چی باشه باید در کاخ به نمایش گذاشته بشن.
‫باید نماد بزرگی و عظمت باشن.
‫بله.
‫ارزش زندگی یه ادیب بااستعداد...
‫از یه مشت گل وحشی کمتره.
‫ولی همچنان برای راضی ‫کردن افراد قدرتمند...
‫خودمون رو خسته می‌کنیم و فکر می‌کنیم...
‫و منابعمون رو خرج می‌کنیم ‫و مردم رو خسته می‌کنیم.
‫شیه خاتون...
‫تو چی آماده کردی؟
‫علیاحضرت...
‫من گل صدتومانی آماده کردم.
‫صدتومانی؟
‫خیلی ساده نیست؟
‫هان؟
‫درسته.
‫با این که گل خیلی ساده است...
‫جشنواره شکوفه‌ها...
‫فقط سالی یک بار رخ می‌ده.
‫بحث شهرت علیاحضرت وسطه.
‫علیاحضرت گفتن...
‫ما نباید در نظر بگیریم که باارزشن یا نه...
‫بلکه باید نمادشون رو در نظر بگیریم.
‫و نباید خیلی هم پژمرده باشن.
‫صدتومانی زیبا...
‫وسط صد دسته گل...
‫درخشش تو متمایزه.
‫صدتومانی...
‫با ترکیب تمام رایحه‌ها...
‫که عظمت دورانی پررونق رو به نمایش می‌ذاره.
‫اگر چه از ظرافتت حرف می‌زنن، ‫غرق در شبنم...
‫لطافتت...
‫مثل نسیم بهاریه که گرما میاره.
‫با این که نجابت و رایحه‌ی ‫پرعطرت رو تحسین می‌کنن...
‫می‌دونن که؟
‫شما سرمای عمیق و سختی رو تحمل کردید؟
‫وقتی که برف سوزناک زمین رو پوشاند...
‫شما در سکوت به هزاران نفر امید دادید.
‫و وقتی که باد شرقی میاد...
‫شما رونق و برکت رو...
‫سرتاسر جهان پخش می‌کنید.
‫به همین سادگی جمله‌ به این بلندی رو گفت؟
‫خیلی چاپلوسی می‌کنه.
‫شعر قشنگی بود!
‫استفاده از گل به نماد افراد...
‫ظریف اما عمیق.
‫شیه خاتون...
‫تو واقعا وقار یه ادیب رو داری.
‫تعجبی نداره که امپراتور ‫انقدر از تو خوشش میاد.
‫لطف دارید علیاحضرت.
‫برعکس بقیه...
‫که ادب درست‌حسابی ندارن.
‫چرا باید همه‌اش به من اشاره بشه؟
‫کدوم جشنواره‌ی شکوفه‌ها؟
‫به نظرم فقط حوصلشون ‫سررفته و می‌خوان پول خرج کنن.
‫مردم معمولی پول ندارن غذا بخورن...
‫ولی اون‌ها پول این کارهای الکی رو دارن.
‫راه برگشت به کاخ این نیست.
‫از وقتی از این مسیر اومدیم ‫جرئت نکردم که بهتون اشاره کنم...
‫و سرتون پایین بود.
‫تعجبی هم نداره.
‫- بیا... ‫- یو خاتون.
‫کاخ خیلی بزرگه...
‫ولی با این حال همه‌جا می‌بینمش.
‫چقدر بدشانسم.
‫اعلی‌حضرت.
‫یو خاتون.
‫می‌شه باهات حرف بزنم؟
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M