‫[قسمت ده]
‫مدیرعامل چه شرکتی هستی؟
‫کار این شرکت چیه؟
‫کِی ثبت شده؟
‫قبل اینکه بیای اینجا
‫ارزش سرمایهٔ شرکت چقدر بود؟
‫باید راستشو بهش بگم.
‫تو دقیقا کی هستی؟
‫ولی اگه حقیقت رو بهش بگم،
‫همین اعتماد و رابطه نزدیک ناچیزی ‫که باهاش بنا کردم
‫احتمالا از بین میره.
‫بینِ اینکه بهم شک کنه و دلش رو بشکنم
‫ترجیح میدم بهم شک داشته باشه.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫یادم نمیاد.
‫اگه نمی‌خوای بهم بگی،
‫دیگه نمی‌پرسم.
‫سرورم!
‫بیدار بشید! بیدار بشید!
‫سرورم،
‫خواب کافیه.
‫ملکهٔ مادر برای بازدید از تکالیف‌تون اومدند.
‫یعنی چی؟
‫این چیه پوشیدم؟
‫چطوری اینجا بیدار شدم؟
‫من کجا هستم؟
‫فکر کنم امروز...
‫سر کلاس ریاضی یواشکی تو موبایلم بودم
‫و خیلی اتفاقی ‫روی یه رمان آنلاین مسخره کلیک کردم
‫به اسمِ...
‫یادم اومد.
‫به اسمِ ‫تناسخ: خاتون سوگلی اهریمن!
‫ملکهٔ مادر تشریف آوردند!
‫بانوی من.
‫امروز ولیعهد درس خوندن؟
‫بانوی من،
‫امروز ولیعهد ‫متن کلاسیک هزار نویسه رو مطالعه کردند
‫و در موردِ نجوم، جغرافیا ‫و آدب اجتماعی خوندند.
‫- بانوی سوگلی اهریمن؟ ‫- ایشون فرز و مشتاق یادگیری هستند
‫- بانوی سوگلی؟ ‫- به همین زودی
‫مطالب بسیاری رو یاد گرفتند.
‫پس واقعا داستان ‫در کاخ سلطنتی جریان داره.
‫فقط اینکه...
‫ای‌وای.
‫چطوری برگردم؟
‫دردش زیاده؟
‫اجازه بده،
‫بذار ماساژ بدم.
‫صبر کن.
‫به من دست نزن، خانم بی.
‫چرا یه دفعه بیماریت عود کرد؟
‫ممکنه تومور مغزی باشه.
‫امکان نداره.
‫نبض‌تون رو گرفتم.
‫نبض ندارید.
‫باید سی‌تی اسکن بشم.
‫چی‌چی؟
‫فراموش کن.
خانم بی.
‫دلم حریره شیرین می‌خواد.
‫باشه.
‫الان واستون می‌پزم.
‫صبر کنید.
‫سرورم، خانم بی دوباره نامه فرستادن،
‫اصرار دارن تا فورا ‫از شرِ اون خاتون پلید خلاص بشید.
‫اون خاتون پلید نیست!
‫جواب نده!
‫چشم.
‫بانوی من،
‫اعلی‌حضرت امروز شما رو احضار نکردن.
‫این‌که مستقیم سراغ ایشون بریم شایسته‌ست؟
‫دقیقا به خاطر این‌که صدام نزده
‫باید برم.
‫چرا؟
‫متوجه نمیشم.
‫من، شیه یونگر، برگزیده‌ام.
‫در این دنیا، بایست
‫همه‌چیز به میلِ من باشه.
‫اما مدت زیادیه در این کاخ هستم.
‫نه تنها هیچ دستاوری نداشتم،
‫بلکه مثل یه سربار باهام برخورده شده.
‫سربار؟
‫با وجود اینکه میگه به من باور داره،
‫اما از اون زمان یک‌بار هم منو احضار نکرده.
‫به نظرت یه جای کار نمی‌لنگه؟
‫منظور شما اینه که...
‫لینگ، به یاد داشته باش،
‫در این حرمسرا،
‫یه قدمِ نسنجیده برداری ‫می‌تونه به قیمت جونت تموم بشه.
‫امشب،
‫باید اعلی‌حضرت رو ببینم
‫و ته‌وتوی این ماجرا رو دربیارم.
‫[تالار یونگ‌یان]
‫خواجه آن، باید اعلی‌حضرت رو ببینم.
‫لطفا به اعلی‌حضرت اطلاع بدید.
‫بانوی من،
‫سردردِ اعلی‌حضرت تشدید شده.
‫الان شرایطِ ملاقات ندارن.
‫خواجه آن،
‫اگه حالِ اعلی‌حضرت مساعد نیست،
‫بنابراین دیدن ایشون به مراتب واجب‌تره.
‫بانوی من، لطفا عقب بایستید.
‫اعلی‌حضرت امشب مهمان نمی‌پذیرند.
‫خواهش می‌کنم،
‫وضعیت رو برای من دشوار نکنید.
‫[تالار یونگ‌یان]
‫همه‌چیز بر وفقِ مراد منه؟
‫این روش برخورد با بانوی برگزیده‌ست؟
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫و حتی از منم بدبخت‌تر به‌نظر میاد.
‫درسته.
‫از چشم اعلی‌حضرت افتاده.
‫پس وضعیت رو واست بدتر می‌کنم.
‫تو برگرد، لینگ.
‫چشم.
‫خواهر، چرا تنهایی بیرون ایستادی؟
‫از بارون لذت می‌بری؟
‫یونگر؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫رفتم دیدار اعلی‌حضرت،
‫اما حتی نتونستم وارد بشم.
‫انگار سردردش تشدید شده
‫و حالش خوب نیست.
‫اعلی‌حضرت بیماره؟
‫خبر نداشتی؟
‫می‌دونم تو و اعلی‌حضرت ‫همدیگه رو دوست دارید.
‫به نظرم زمان مناسبیه
‫تا آشتی کنید.
‫نظرت چیه تلاش کنی؟
‫در این‌صورت،
‫میرم بهش سر بزنم.
‫ممنون که خبر دادی.
‫برو.
‫اعلی‌حضرت گفت هیچ‌کس رو نمی‌بینه.
‫به در بسته می‌خوری.
‫[تالار یونگ‌یان]
‫دان.
‫دان؟
‫وان‌یین تشریف آوردند.
‫حریره‌تون آماده‌ست.
‫ممنون، خانم بی.
‫خب...
‫شما دو تا صحبت کنید.
‫حرف بزنید.
‫بذار بهت غذا بدم.
‫عجله‌ای نیست.
‫فعلا باید استراحت کنی.
‫درست حدس زدی.
‫من واقعا مدیرعامل نیستم.
‫قبل اینکه به اینجا بیام،
‫یه بازیگر درجه سوم بودم.
‫چندین سال نقش‌های فرعی بازی کردم
‫و هیچ‌وقت معروف نشدم.
‫اگه صرفا همینه،
‫چرا بهم دروغ گفتی؟
‫قصد نداشتم بهت دروغ بگم.
‫اولین حدست این بود ‫که من مدیر عامل هستم.
‫از اون رئيس‌های افسانه‌ای قدرتمند که نیستی، نه؟
‫منم همراهی کردم.
‫برای چی؟
‫من...
‫همیشه بد شانس بودم،
‫و به‌نظر بی استعداد هم هستم.
‫فکر می‌کردم همین‌جا می‌میرم.
‫بعد،
‫تو اومدی،
‫مثل فرشته‌ای از بهشت،
‫فیلم‌نامه رو تو دستت داشتی
‫و برای پیروزی مصمم بودی.
‫وقتی بهت نگاه کردم،
‫بالاخره احساس کردم
‫که ممکنه هنوز ‫امیدی برای من وجود داشته باشه.
‫یه‌کم...
‫نسبت به تصوراتم تفاوت داری.
‫فکر می‌کردم...
‫یه راز عمیق و تاریک با خودت به دوش می‌کشیدی.
‫الان می‌دونی.
‫من شانس چندانی ندارم.
‫حتی اگه شاهزاده دوآن ‫یه شخصیت دو بعدی باشه،
‫صد برابر بیشتر از من توانمندتره.
‫پس اون قول
‫همچنان پابرجاست.
‫اگه می‌خوای بری،
‫کاملا درک می‌کنم.
‫جلوت رو نمی‌گیرم.
‫حتی اگه ترحم‌آمیز رفتار کنی،
‫جایی نمیرم.
‫باید زود بهتر بشی.
‫برنامه‌های آینده‌مون
‫همچنان به مهارت بازیگری تو نیاز داره.
‫چرا لباست خیسه؟
‫زیر بارون بودم.
‫میرم عوض می‌کنم.
‫چرا همین جا...
‫نمیری دوش بگیری؟
‫اگه سرما بخوری،
‫کی از منِ بیمار مراقبت کنه؟
‫[شیائو تیانکای]
‫تو از کدوم کاخ هستی؟
‫زیر بارون شدید نمون.
‫برو گل‌خونه و پناه بگیر.
‫منتظر چی هستی؟ برو داخل.
‫عجله کن.
‫صبر کن بارون کم بشه و بعد برو.
‫این چتر رو بگیر.
‫مواظب باش توی بارون گیر نیفتی.
‫اگه سرما بخوری،
‫در بهترین حالت تب می‌کنی،
‫و در بدترین حالت اندام‌های داخلیت درگیر میشن.
‫اذیت میشی.
‫این خاراگوش‌ـه.
‫با خودت ببر،
‫پشت گردنت بزن.
‫برای دفع سرماخوردگی و رطوبت بدن مفیده.
‫نباید مریض بشی.
‫این چیه؟
‫دانگ‌گوییـه.
‫سمت مرز شمال‌غربی رشد می‌کنه.
‫چند مدت پیش،
‫بیمارستان سلطنتی می‌خواست
‫تا لیستی از گیاه‌های طبی رو گردآوری کنه
‫و در مورد تاثیرات اون‌ها ‫و شرایط رشدشون مطالعه کنه،
‫بنابراین چند گیاه از شمال‌غربی آوردن
‫و اینجا کاشتن.
‫اول تازه و زیبا بودن
‫و در عرض سه روز رشدِ زیادی داشتن.
‫اما به دلایل نامعلوم،
‫بعد از اینکه شکوفه دادن، خشک شدن.
‫گونه‌های مشابه در محیط متفاوت
‫می‌تونن زمین تا آسمون فرق داشته باشن.
‫هوای شمال‌غرب سرده.
‫اگه اینجا کاشته بشن،
‫مسلما دووم نمیارن.
‫درست نیست.
‫گیاه‌ها مثل انسان‌ها هستن.
‫سرزندگیِ محکمی دارن
‫و نهایت تلاش‌شون رو می‌کنن ‫تا در محیط‌های متفاوت وفق پیدا کنن.
‫قاصدک در هر زمینی رشد می‌کنه.
‫علف‌های هرز بعد از سوختن ‫قوی‌تر رشد می‌کنن.
‫گاهی بهای زنده موندن
‫اینه مثل قبل سرسبز و شاداب نباشی،
‫یا میوه‌های کم‌تر بدی،
‫ولی قانون بقا همینه.
‫نگاه کن.
‫لیلی‌تورف.
‫به گیاه جاویدان هم شناخته میشه.
‫چه خشک باشه یا خیس،
‫گرم یا سرد،
‫راحت دووم میاره.
‫گفتنـش برای تو راحته.
‫با تکون دادنِ انگشتت،
‫تصمیم می‌گیری زنده بمونه یا بمیره.
‫اما آیا کسی اصلا پرسیده راضی بوده؟
‫شاید مرگ راهیـه برای اعتراض.
‫چیزه... اون صرفا گیاهه.
‫بانو، می‌تونید بهم بگید
‫از کجا می‌دونید این گیاه راضیه یا نه؟
‫احساس می‌کنم
‫نباید از خونه زیاد دور باشه
‫تا در یه مکان کاملا ناشناس رشد کنه
‫و اینجا خشک بشه.
‫چه کار اشتباهی انجام داده؟
‫چرا باید چنین چیزهایی رو متحمل بشه؟
‫دل نازکی دارید.
‫عمیقا ناراحت میشم
‫که از بین رفتن.
‫من هر روز میام اینجا ‫تا اون‌ها رو غبارپاشی و خنک کنم.
‫حتی هر روز یخ آماده می‌کنم
‫تا یه محیط سرد و مرطوب واسشون بسازم.
‫با وجود اینکه عذاب زیادی می‌کشن،
‫تنها نیستن،
‫و تنهایی با این اتفاق روبه‌رو نمیشن.
‫اگه،
‫شما میگید،
‫اون‌ها واقعا
‫افکار خودشون رو دارن،
‫پس اینکه می‌بینن یکی مراقب اون‌هاست
‫و واسشون زحمت می‌کشه
‫شاید اراده بیشتری بهشون بده ‫که به راه‌شون ادامه بدن.
‫حتی یه گیاه هم کسی رو داره مراقبش باشه
‫و با اون سختی‌ها رو پشت سر می‌گذاره.
‫با این‌حال من همیشه تنها بودم.
‫بهتری؟
‫غذا خوردم،
‫و الان بهترم.
‫خب،
‫اگه کاری نداری،
‫من برمی‌گردم.
‫چی شده؟
‫باز سردرد داری؟
‫دوباره درد گرفت.
‫چرا نمی‌مونی؟
‫موهات هنوز خشک نشده،
‫و داره بارون میاد.
‫اما...
‫ولی الان باید نقش ‫بانوی از چشم افتاده رو بازی کنم.
‫موندنم درست نیست.
‫پس امروز رو
‫به چشم مرخصی می‌بینیم.
‫اون خاتون پلید و ظالم رو فراموش کن.
‫شاهزاده دوآن و ملکه مادر رو فراموش کن.
‫فقط یه روز.
‫باشه؟
‫آخرین بار که کتابخونه آتیش گرفت ‫خیلی وحشتناک بود.
‫بانوی من، مراقب باشید ‫به چشم‌تون آسیب وارد نشه.
‫عیب نداره.
‫بینایی من عالیه.
‫بانوی من، اصلا به حرف من گوش میدید؟
‫استراحت کنید.
‫منظره رو تماشا کنید.
‫بانوی من، ببینید.
‫گل‌های ادریسی باغ ‫به زیبایی شکوفه دادن.
‫[کمک]
‫جریان...
‫چیه؟
‫- زیباست، مگه نه؟ ‫- کمک؟
‫نوع چیدمانش یه‌کم عجیبه.
‫می.
‫می‌دونی
‫کی این گل‌ها رو کاشته؟
‫نمی‌دونم.
‫این کتاب رو سر جاش بذار.
‫من میرم نگاه کنم.
‫وان‌یین!
‫وان...
‫می!
‫چتر بیار!
‫بجنب!
‫[کمک]
‫ممکنه کار آدمی باشه که دچار تناسخ شده؟
‫توی کتاب خاتون سوگلی اهریمن،
‫چنین داستانی وجود نداشت.
‫ممکنه قبلِ ما باشه،
‫آدم‌های شبیه به ما وجود دارن؟
‫اگه کار آدمی باشه که اینجا تناسخ داشته،
‫باید این اطراف سرنخ‌های دیگه‌ای هم باشه.
‫[کمک]
‫والا مقام؟
‫بارون امروز خیلی شدیده.
‫چرا چتر ندارید؟
‫ولیعهد؟
‫تنها بیرون چیکار می‌کنید؟
‫بانوی من.
‫اومدم از تماشای گل‌ها لذت ببرم.
‫یعنی ممکنه اونم...
‫ولیعهد.
‫جلوی خونه‌ی من دو تا درخت وجود داره.
‫یکیش درخت خرماست.
‫اون یکی درختِ چیه؟
‫«پیش تخت من، نور ماه می‌تابد.»
‫جملهٔ بعدی رو می‌دونی؟
‫- گویی که شبنم... ‫- سرورم.
‫سرورم!
‫سلام عرض شد، بانوی من.
‫سرورم، همه جا رو دنبالتون گشتم.
‫ملکهٔ مادر چشم انتظار شما هستند.
‫بانوی من،
‫اعلی‌حضرت رو به قصر می‌برم.
‫حدس بزن توی کتابخونه چی پیدا کردم.
‫چی؟
‫کمک.
‫کمک؟
‫آره.
‫علامت اضطراری.
‫من همیشه میرفتم طبقه دوم.
‫امروز، رفتم طبقه سوم ‫تا کتاب‌های مربوط به مملکت یان رو نگاه بندازم.
‫از یه پنجره نامعلوم، کاملا اتفاقی
‫متوجه یه فضای باز زیر کتابخونه شدم.
‫یه نفر اونجا گل کاشته
‫و به شکلِ کمک درآورده.
‫پس باید یه تناسخ‌یافته دیگه اینجا باشه
‫درست مثل ما.
‫ممکنه شیه یونگر باشه؟
‫اول همین فکر رو می‌کردم.
‫اما تمام حرف‌ها و کارهای اون ‫توی کتاب نوشته شده.
‫هیچ چیزی از درخواستِ کمک وجود نداره.
‫باید یه نفر دیگه باشه.
‫ما خیلی وقته اینجا هستیم.
‫اگه آدم ناآشنایی وجود داشت،
‫خیلی وقت پیش می‌فهمیدیم.
‫اگه اون آدم
‫سخت تلاش کرده تا پنهان‌کاری کنه چی؟
‫نمی‌دونن به کی اعتماد کنن،
‫بنابراین از این روش زیرکانه
‫برای درخواست کمک استفاده کرده.
‫دقیقا.
‫باید بدونم کی اون گل‌ها رو کاشته.
‫صبر کن.
‫عجله نکن.
‫تو فکر می‌کنی علامت کمک باشه.
‫شاید...
‫اون آدمی که این گل‌ها رو کاشته قصد داشته
‫بازیِ دو اژدها با مروارید بازی می‌کنن رو انجام بده.
‫می‌دونم.
‫ولی اگه...
‫یه نفر واقعا کمک بخواد چی؟
‫درست مثل من در گذشته.
‫اگه تو رو ندیده بودم،،
‫توی این دنیای دیگه ‫تنهایی دست و پنجه نرم می‌کردم
‫حسابی می‌ترسیدم.
‫از تخیلاتت استفاده کنن.
‫اگه واقعا اون آدم رو پیدا کنیم،
‫می‌تونیم پوکر بازی کنیم.
‫به نظرت
‫این آدم مرده یا زن؟
‫دیگ داغ دوست داره؟
‫با ما دوست میشه؟
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫چی شده؟
‫پرس‌وجو کردم.
‫همه‌شون گفتن
‫در چند سال اخیر،
‫هیچ‌کس به باغچه گل‌ها دست نزده.
‫دیدی؟
‫بهت گفتم.
‫انقدر تو ذهنت بزرگش نکن.
‫از دور،
‫شبیه به...
‫یه علامتِ کمک معجزه مانند بود.
‫مشکل اصلی اینجاست.
‫این گل‌ها تازه شکوفه دادن،
‫و تا مدت‌ها شکوفه میدن.
‫اگه شیه یونگر یه روز رد بشه،
‫و درست مثل تو،
‫بازی دو اژدها با مروارید رو
‫به چشم علامت کمک ببینه، چی؟
‫حدس بزن...
‫چه فکری می‌کنه.
‫اونم شک می‌کنه یکی شبیه به خودش ‫این اطراف وجود داره.
‫ممکنه یه‌دفعه چیزی به ذهنش برسه
‫و به ما مشکوک بشه.
‫پس...
‫پس نمی‌تونیم باغچه رو به همین شکل بذاریم.
‫می‌تونیم یه بهونه پیدا کنیم پاک‌سازی کنیم؟
‫دست بردار.
‫آخه من واسه بازسازی باغچه
‫به بهونه نیاز دارم؟
‫چیه؟
‫به حسابِ تخیل قویم بذار.
‫هنوز تو فکرم،
‫اگه واقعا آدمی مثل ما وجود داشته باشه
‫که برای کاشتن این گل‌ها به زحمت افتاده ‫تا درخواست کمک بده چی،
‫اینکه در نهایت هیچ جوابی دریافت نکنه
‫و حتی گل‌هاش رو از ریشه دربیارن.
‫به نظرت بهتر نیست یه چیزی خاک کنیم؟
‫مثل...
‫یادداشتی‌چیزی؟
‫امکان داره شیه یونگر پیداش کنه.
‫راست میگی.
‫به هر حال، آدمی که این گل‌ها رو کاشته
‫دیگه بهشون احتیاج نداره.
‫چی؟
‫گفتم...
‫امروز خیلی خوشگل شدی.
‫[ترویج کشت ارزن یان]
‫[رعیت‌ها: غذا] ‫[وزارت دارایی: پول]
‫[ملکه مادر: قدرت] ‫[شاهزاده دوآن: مخالف]
‫هنوز به شیوه لی یونشی فکر می‌کنی؟
‫فکر می‌کردم خیلی واضح توضیح داده باشه.
‫خودِ شیوه مشکلی نداره.
‫مسئله‌ای که نگرانم می‌کنه
‫اینه آیا میشه اجراییش کرد یا نه.
‫منظورت چیه؟
‫نگاه کن،
‫زمانی که تدوینگر بودم،
‫اگه پروژه‌ای می‌خواست ‫بدون مشکل پیش بره،
‫باید احتیاجاتِ چند تا گروه رو برآورده می‌کرد.
‫تهیه‌کننده‌ها می‌خوان پول ذخیره کنن،
‫نویسنده‌ها دنبال اسم و اعتبار هستن،
‫کارگردان آزادی هنری می‌خواد،
‫و پلتفرم‌ها دنبال آمار هستن.
‫موقعیت‌ها متفاوت، خواسته‌های متفاوت.
‫تنها در صورتی که نیازهای همه محقق می‌شد
‫یه پروژه ادامه پیدا می‌کرد.
‫ادامه بده.
‫خب، با همین منطق،
‫برای ترویج کشتِ ارزن یان،
‫باید همزمان چند تا گروه مختلف رو راضی کنیم.
‫منظورت اینه...
‫ملکهٔ مادر به دنبال قدرته،
‫[ملکهٔ مادر: قدرت] [منزلت]
‫بنابراین این فرمان رو من نباید بدم.
‫وزارت دارایی پول نداره، ‫[وزارت دارایی: چن دانیان]
‫بنابراین بودجه باید از منبع دیگه‌ای بیاد. ‫[رعیت‌ها: غذا] [چرا ارزن بکارن؟]
‫شاهزاده دوآن با من مخالفت می‌کنه،
‫پس من نمی‌تونم نفع ببرم.
‫بدک نیست، مدیرعامل دان.
‫سریع یاد می‌گیری.
‫اینجا جاییـه که بهترین انرژی‌های ‫آسمان و زمین ادغام میشن،
‫جایی که یین و یانگ یکی میشه.
‫رگ‌های اژدها، تپه‌های اطراف، ‫و آب کاملا در یک راستا قرار گرفتن.
‫زمین،
‫مقدار حرکت،
‫فنگ‌شویی، نیروی حیاتی
‫همگی خجسته هستند.
‫این...
‫به عبارت دیگه،
‫اینجا بهترین مکان
‫برای ساخت مقبره‌ست؟
‫دقیقا.
‫ملکهٔ مادر
‫به‌طور خستگی‌ناپذیر ‫برای مملکت کار کردند.
‫سرورم، اینکه قصد دارید ‫برای ایشون مقبره‌ای بسازید
‫بسیار شایسته‌ست.
‫سالیانِ سال،
‫نتونستیم یه محل مناسب پیدا کنیم.
‫الان که تولد ملکهٔ مادر نزدیکه،
‫رصد خانهٔ سلطنتی
‫کوهستان بی رو یک مکان فرخنده شناسایی کردند.
‫بسیار خرسندم.
‫وزارت دارایی.
‫پول کافی داریم؟
‫خب...
‫سرورم، میشه لطفا دلیلش رو بگید؟
‫کار اشتباهی از من سر زده؟
‫چشم‌هام دارن فریبم میدن،
‫یا دارم روح می‌بینم؟
‫مگه تو...
‫سرورم.
‫وزیر...
‫وزیر سابق دارایی...
‫برادر دوقلوی من بود.
‫انگار وزارت دارایی
‫دست خانوادهٔ شماست.
‫نه، سرورم.
‫این‌طور نیست.
‫فقط...
‫همهٔ ما در خاندان چن ‫حاضریم تا آخرین نفس
‫به شیای بزرگ خدمت کنیم، سرورم.
‫نترس.
‫عادت به تنبیه و مجازات ندارم.
‫تا وقتی برای ساخت مقبره ملکهٔ مادر
‫بودجه جمع کنی،
‫حتی بهت پاداش میدم.
‫عذر می‌خوام، سرورم.
‫اجازه گزارش بدید!
‫بگو.
‫پروژه مقبره خیلی بزرگه،
‫اما در حال حاضر خزانه بودجه نداره.
‫مگه اینکه...
‫مگه اینکه چی؟
‫مالیات رو افزایش بدیم!
‫مالیات رو افزایش بدیم؟
‫چطور ممکنه؟
‫قطعا.
‫وزارت دارایی امسال بار دیگه ‫درخواست افزایش مالیات رو میده.
‫نظر شما چیه؟
‫خب...
‫چون هیچ‌کدوم به تصمیم واحدی نرسیدید،
‫همین جا بمونید
‫و قبل از پایان دیوان، گفتگو کنید ‫و به نتیجه برسید.
‫سرورم.
‫شنیدم
‫که اعلی‌حضرت قصد دارن مقبره‌ای
‫در کوهستان بی بسازن ‫و به‌عنوان هدیه تولد به شما بدن.
‫هم خوشحالم و هم ناراحت.
‫چطور؟
‫خوشحالم
‫چون اعلی‌حضرت و شما بانوی من ‫رابطه عمیق مادر و پسری دارید.
‫باعث حسادت همه میشه.
‫و چرا ناراحتی؟
‫ناراحتم چون...
‫هدیه اعلی‌حضرت به حدی بزرگه
‫که هر چیزی ما پیشکش کنیم
‫ناچیز به نظر میرسه.
‫ای چاپلوس.
‫ساخت مقبره اسراف پول و نیروئه.
‫افرادی که می‌دونن، می‌فهمن ‫این کار صرفا جهت احترام امپراتور به مادرشه
‫که خودشون انجام دادن.
‫اون‌هایی که نمی‌دونن
‫ممکنه فکر کنن
‫من به مردم اهمیت نمیدم.
‫وزارت دارایی پول نداره.
‫فعلا...
‫این موضوع رو کنار بذاریم.
‫صحبت‌های شما اشتباهه، بانوی من.
‫در هر دودمان،
‫مقبره ملکهٔ مادر ‫صرفا یه آرامگاه ساده نیست...
‫نشان‌دهندهٔ جایگاه سلطنتی
‫و احترام والا برای زنان حرمسراست.
‫شیای بزرگ به رونق میرسه
‫و مردم پیشرفت می‌کنند
‫به لطفِ مدیریت دقیق اعلی‌حضرت.
‫شما
‫می‌خواید توسط ملکهٔ مادر قبلی ‫تحت الشعاع قرار بگیرید؟
‫واقعا جسور هستی.
‫من...
‫حرفی رو زدم که در دل بقیه‌ست ‫اما جسارت گفتنش رو ندارن.
‫تمام دربار
‫از ساخت آرامگاه خبر دارن.
‫الان مانع ساخت مقبره بشید
‫شرم آوری محضه.
‫بانوی من،
‫به هیچ‌وجه نباید چنین کاری کنیم.
‫واقعا؟
‫آره.
‫بله، قطعا.
‫درسته.
‫پس بگو ببینم،
‫طراحی این مقبره باید به چه شکل باشه؟
‫من...
‫راه رو باز کنید!
‫افراد نامربوط، عقب بایستید!
‫سرورم!
‫چیکار می‌کنی؟
‫سرورم!
‫سرورم! می‌خوام شما رو ببینم!
‫سرورم!
‫چطور جرئت می‌کنی!
‫ترسوندن اعلی‌حضرت، مجازاتش مرگه!
‫در هر صورت من دارم می‌میرم!
‫سرورم!
‫لطفا رحم کنید!
‫وگرنه، با ظلمی که به من شده
‫و حل نشده، می‌میرم!
‫- اونو ببرید! ‫- سرورم!
‫- عجله کنید!
‫سرورم!
‫دست نگه دارید.
‫صبر کنید.
‫ولش کنید.
‫ولش کنید!
‫من همین جا هستم. اگه شکایتی داری
‫با جزییات کامل بگو.
‫سرورم،
‫لطفا رحم کنید
‫و راهی برای زنده موندن جلوی پای ما بذارید.
‫چطور ممکنه راه و روشی ‫برای زندگی وجود نداشته باشه؟
‫سرورم،
‫شما در قصر در رفاه و تجمل زندگی می‌کنید.
‫می‌دونید رعیت‌ها چطور زندگی می‌کنند؟
‫همچین سبزیجات ساده‌ای
‫یک سکه‌ست،
‫اما مالیات بیشتر از نصفش رو برمی‌داره.
‫بعد از کاهش هزینه‌ها،
‫سود واقعی
‫کم‌تر از یک دهم میشه.
‫تمامی روستاییان
‫صبح تا شب
‫زحمت می‌کشن.
‫با این همه کار و تلاش،
‫غله‌ای که در پایان سال باقی می‌مونه
‫فقط برای جلوگیری از گرسنگی کافیه.
‫بـ...
‫برادر و خواهر کوچک من
‫در سالی بدنیا اومدند ‫کشاورزی و برداشت محصول ضعیف بود
‫و از گرسنگی مردند.
‫حتی فرصت پیدا نکردن
‫این دنیا رو ببینن.
‫این دیالوگ‌ها...
‫برادر و خواهر کوچک من
‫در سالی بدنیا اومدند
‫کشاورزی و برداشت محصول ضعیف بود.
‫سرورم،
‫خانواده‌ام همین الان دارن ‫برای زنده موندن تلاش می‌کنن.
‫با افزایش دوباره مالیات،
‫می‌ترسم حتی پدر و مادر پیرم هم
‫زنده نمونن.
‫این مسئله رعیت رو
‫به بن‌بست میرسونه!
‫چیکار می‌کنی؟
‫فضا مناسبه.
‫چرا بلند شدی؟
‫دارن ما رو به کشتن میدن!
‫بله، سرورم!
‫مالیات رو افزایش ندید!
‫سرورم، مالیات رو افزایش ندید!
‫چطور ممکنه؟
‫فورا وزیر دارایی رو پیش من بیارید!
‫چشم سرورم!
‫سرورم، چن دانیان، ‫وزیر وزارت دارایی اومدند.
‫سرورم!
‫بنده بی‌گناهم!
‫چرا وزارت دارایی دوباره ‫مالیات رو افزایش داده؟
‫خب...
‫مگه خود شما، اعلی‌حضرت، نمی‌خواستید
‫مقبره ملکهٔ مادر رو...
‫بله.
‫تصمیم من بود.
‫فکر کردم که
‫ساختِ مقبره ملکهٔ مادر ‫نباید با بی دقتی انجام بشه،
‫اما...
‫اما بودجه کافی نداشتیم.
‫پس...
‫پول ندارید؟
‫بدون بودجه، فکر می‌کنید می‌تونید ‫جون ما رو به‌عنوان پول بگیرید؟
‫بریم!
‫در این صورت،
‫خانوادهٔ ما چاره‌ای ندارن
‫جز اینکه سرشون رو قطع کنن
‫و یه کاسه خون داغ
‫به اعلی‌حضرت پیشکش کنن!
‫«حاکم به مملکت تکیه می‌کنه،
‫و مملکت به مردمش.»
‫حقیقت به این سادگیه،
‫و با این‌حال، وزیر دارایی،
‫متوجه نیستی؟
‫سوال من اینه،
‫چرا بودجه ساخت مقبره
‫از خزانه مملکت برداشته نمیشه؟
‫خب...
‫اشتباه کردم.
‫اشتباه کردم!
‫به سمتِ خزانه مملکت!
‫سرورم، نباید اونجا برید!
‫امروز، باید...
‫موظفم به مردم شیای بزرگ توضیح بدم!
‫اعلی‌حضرت دانا هستند!
‫چیه؟
‫چرا ترسیدی؟
‫امپراتور به‌طور علنی وزیر دارایی رو
‫به علت افزایش مالیات توبیخ کردن.
‫حالا به همراه اون
‫به سمت خزانه وزارت میرن.
‫یه انگیزه پنهان داره.
‫می‌دونستم
‫ساخت مقبره به همین سادگی نیست.
‫به نظر امپراتور ما
‫به دنبال ملکهٔ مادره.
‫از اونجایی که دارن همدیگه رو زیر آتیش می‌ذارن،
‫بهتره که
‫این آتیش رو دو چندان کنم.
‫دفتر خاطرات ژانگ سان.
‫تناسخ‌یافته‌های دیگه‌ای مثل من وجود دارن؟
‫وایسا.
‫«یوان‌فانگ،
‫نظرت چیه؟»
‫اسم من یوان‌فانگ نیست.
‫«چنین کاری از من ساخته نیست!»
‫من...
‫من یه خدمتکار ساده هستم.
‫«نوشیدنی سلطنتی.
‫لیوانی ۱۸۰ تا.»
‫من رو عفو کنید، سرورم!
‫می‌تونی بری.
‫چشم.
‫بازیگر زن اصلی
‫که توی این کتاب تناسخ پیدا کرده کیه؟
‫یه راه پیدا می‌کنم
‫تا یه علامت تابلو درست کنم.
‫علامتی که فقط امثالِ من بفهمن.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M