‫» ترجمه از الهام صدر «
‫[قسمت چهارده]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫[چند ساعت پیش] ‫سلیقه‌ی خوبی دارین.
‫ببخشید، بفرمایین.
‫یه نگاهی بندازین!
‫وقتی گذرت به ما دو تا خورد،
‫یعنی بدشانسی آوردی.
‫استاد بی،
‫این مکانیزم...
‫واقعاً هوشمندانه طراحی شده.
‫یه بار دیگه بزنی،
‫خرابش می‌کنم. ‫حرفم رو باور می‌کنی؟
‫بـ... باور می‌کنم.
‫باورت می‌کنم.
‫آقای بی،
‫به نظرم اون یکی چهره‌ت که زنه بهتره.
‫صورت خودت...
‫مگه چشه؟
‫زشته.
‫یعنی به‌خاطر گفتن حقیقت ‫باید کتک بخورم؟
‫بی‌مصرف! ‫[قصر شوآن] ‫همه‌تون بی‌مصرفید!
‫ملکۀ مادر یک‌شبه ‫کلی راهبردشناس احضار کرده.
‫با توجه به این صحنه،
‫باید حسابی عصبانی باشه.
‫خوب توی این نبرد جنگیدیم.
‫با کمک شاهزاده دوآن،
‫کارشناس‌های اطراف ملکۀ مادر رو حذف کردیم
‫و شک شاهزاده دوآن ‫نسبت به آقای بِی رو از بین بردیم.
‫با یه تیر دو نشون زدیم.
‫بدک نبود،
‫ولی نباید مغرور بشیم.
‫وقتی دعوای بین‌شون ‫به آخرهاش برسه،
‫دیگه برات وقت زیادی نمی‌مونه ‫که آفتابی نشی...
‫و منتظر فرصت باشی.
‫این چیه؟
‫«بای» اینو بهت داد.
‫بذار توضیح بدم.
‫نیازی به توضیح نیست.
‫کم پیش بیاد انقدر بافکر باشه.
‫فقط نگهش دار.
‫خب...
‫همین؟
‫دیگه باید چی‌کار کنم؟
‫ادای آدم‌های بخشنده رو درنیار.
‫مگه معمولاً حسود نیستی؟
‫گیریم که امپراتوری، خب که چی؟
‫می‌تونی تضمین کنی ‫کسی باهاش بدرفتاری نکنه؟
‫اینو می‌تونم.
‫پس می‌تونی تضمین کنی...
‫بین تموم زن‌های دنیا، ‫فقط اونو می‌خوای؟
‫اینم کاری نداره.
‫تو...
‫چیز دیگه‌ای نداری که بخوای بهم بگی؟
‫دیگه چی باید بگم؟
‫خودت بهم بگو.
‫ملکۀ مادر...
‫قطعاً هر بهونه‌ای پیدا می‌کنه...
‫تا اوضاع رو واسه شاهزاده دوآن سخت کنه.
‫پس بیا...
‫چی‌کار کنیم؟
‫بیا...
‫عجله‌ای نیست.
‫بیا صبر کنیم تا همه‌چی آروم بشه.
‫واقعاً نمی‌تونم درک کنم.
‫چرا بانو یو همچین کاری کرد؟
‫اون الانشم توی حرمسرا از همه عزیزتره.
‫چرا دست به همچین کار پستی زد؟
‫اون خدمتکار...
‫هی اصرار می‌کرد که ایده‌ی خودش بوده
‫و هیچ ربطی به بانو یو نداشته.
‫بانو یو واقعاً تونست ‫خودش رو کاملاً تبرئه کنه.
‫خودش رو تبرئه کرد؟
‫پس چرا سر از کاخ سرد درآورد؟
‫بذار بهت بگم،
‫حال و روزش توی کاخ سرد خیلی خرابه.
‫چرنده.
‫کی داره چرند می‌گه؟
‫برو کاخ سرد خودت ببین.
‫چطور جرئت می‌کنی!
‫چرا بهم فحش می‌دی؟
‫آقای لی.
‫والامقام یو...
‫می‌دونه خیر و صلاح در چیه ‫و مردم رو مثل بچه‌های خودش دوست داره.
‫چطور می‌تونه همچین کار پستی بکنه؟
‫دیگه شایعه‌پراکنی نکنید.
‫- چشم. ‫- چشم.
‫حتماً یه سوءتفاهمی شده.
‫باید برم از اعلی‌حضرت بخوام ‫قضیه رو روشن کنن.
‫اما امور حرمسرا ‫مسائل خانوادگی اعلی‌حضرته.
‫من که یه رعیت ساده‌م ‫چطور می‌تونم مداخله کنم؟
‫والامقام یه بار جون منو نجات داد.
‫حالا که توی دردسر افتاده،
‫چطور می‌تونم دست روی دست بذارم؟
‫ولی به‌عنوان یه مقام دربار،
‫واقعاً برای والاحضرت چه کاری از دستم برمیاد؟
‫لی یونشی، ای لی یونشی.
‫پس انقدر ترسویی.
‫اون فقط همسر اعلی‌حضرت نیست،
‫بلکه هم‌رزمش هم هست ‫که دوش‌به‌دوشش می‌جنگه.
‫می‌خوای مثل اون احمق‌های کوته‌فکر
‫و جزئی‌نگر باشی
‫و فقط به این خاطر که یه زنه،
‫بعد از اینکه ازش استفاده کردی ولش کنی؟
‫اعلی‌حضرت!
‫من...
‫حاضرم حتی به قیمت جونمم شده ‫بهتون مشاوره بدم!
‫اینجایی؟
‫به من اهمیت ندین.
‫شما دو تا حرف‌تون رو بزنین.
‫حالا که همه جمعن،
‫بیاین...
‫شروع کنیم.
‫کسی که دیشب آدم کشت ‫«لی شی» بود.
‫تو که مجرم تحت تعقیب نیستی.
‫تو چرا انقدر یواشکی رفتار می‌کنی؟
‫ درسته.
‫کل راه رو...
‫با احتیاط قایم شده بودم.
‫چرا زودتر بهم نگفتی؟
‫چرا واسه پرت کردن یه بقچه ‫از نیروی درونیت استفاده کردی؟
‫خیلی‌خب.
‫مسخره‌بازی درنیار.
‫برای اینکه مشکلی پیش نیاد،
‫مجبورم سریعاً ترتیب رفتنت از شهر رو بدم.
‫تصمیم گرفتی
‫کجا بری؟
‫چند روزی توی مزرعه می‌مونم
‫و صبر می‌کنم همراهم بیاد ‫تا با هم بریم.
‫همراه؟
‫ای کلک.
‫کارت درسته ها.
‫فقط چند روز گذشته،
‫و هیچی نشده تأیید اعلی‌حضرت رو هم گرفتی.
‫دستور محرمانه‌ش چیه که...
‫حتی به منم نمی‌تونی بگی؟
‫باید از خودِ اعلی‌حضرت بپرسی.
‫بی‌خیال.
‫حالا که «دان»...
‫در موقعیت خطرناکیه
‫و تو هم هنوز بی‌تجربه‌ای،
‫باید...
‫در همه‌چی حسابی مراقب باشی
‫و فقط با برنامه‌ریزی دقیق عمل کنی.
‫ناامیدش نکن.
‫در ضمن،
‫حسابی مراقب خودت باش.
‫نذار استادت نگرانت بشه.
‫نگران نباش.
‫استاد بی،
‫از استادم شنیدم...
‫که بلدی شعر بنویسی.
‫نظرت چیه در این لحظه‌ی وداع...
‫یه شعر بگی؟
‫باشه.
‫جاده‌ی پیش‌رو بی‌‌پایانه،
‫و باد پاییزی غریب و تنهاست.
‫آدمی اگر زیاد در باد بمونه،
‫سردش می‌شه.
‫جدی‌جدی داره سرد می‌شه.
‫استاد بِی،
‫دیگه باید برگردی.
‫تا دیداری بعد بدرود.
‫مراقب خودت باش.
‫آقای بی،
‫اگه بعداً بفهمی...
‫که اون پسر دوست قدیمیت نیست،
‫بلکه یه روح تنهاست ‫که سال‌ها پیش از یه دنیای دیگه اومده،
‫حتماً دلت می‌شکنه.
‫اون موقع،
‫بازم مثل الان باهاش رفتار می‌کنی؟
‫بازدۀ مورد انتظار در زمان خشک‌سالی...
‫با توجه به ‫انواع محصولاتِ هر منطقه رو محاسبه کردم.
‫وقتی خشک‌سالی بشه،
‫اعلی‌حضرت، می‌تونین امدادرسانی رو
‫براساس ذخایر غلات هر استان تنظیم کنید.
‫از زحماتت ممنونم، آقای سن.
‫وظیفه‌م بود.
‫اعلی‌حضرت،
‫از وقتی مالیات‌ها و اجاره‌ها کم شده
‫و طرح نمک در قبال خدمت اجرا شده،
‫وضع زندگی مردم خیلی بهتر شده.
‫- به روستاهای اطراف سر زدم... ‫- با اینکه مردم یان...
‫در سرزمین دورافتاده‌ای زندگی می‌کنن،
‫همیشه به رفاه شیای بزرگ ‫چشم طمع داشتن.
‫یادمه توی داستان اصلی، ‫همین که شیاهو دان مُرد،
‫پادشاه یان فوراً از خشک‌سالی سوءاستفاده کرد ‫تا حمله کنه
‫و شدیداً با شاهزاده دوآن درگیر شد.
‫اگه این مأموریت دیپلماتیک شکست بخوره،
‫جنگ حتمیه.
‫به نظر میاد باید زودتر آماده بشیم
‫که وقتی زمانش رسید،
‫بی‌دفاع نمونیم.
‫به بیش از ده تا روستای ‫نزدیک پایتخت سر زدم.
‫و زمین‌های زیادی از ارزن یان ‫داخل مرز کاشته شدن.
‫بعد از چند فصل کاشت،
‫حتی بدون خرید بذر از مملکت یان،
‫باید بتونیم در آینده ‫با خشک‌سالی مقابله کنیم.
‫همون‌طور که ژنرال یو گفت
‫- پریروز... ‫- ژنرال یو؟
‫اعلی‌حضرت.
‫با اینکه ژنرال یو ‫فرمانده‌ی ارتش راسته،
‫هیچ‌کدوم از ویژگی‌های ‫یه ژنرال واقعی رو نداره.
‫با موندن اون در مرز جنوبی،
‫دیر یا زود فاجعه به بار میاد.
‫خوب بلده قضاوت کنه.
‫این مرد توی داستان اصلی ‫آدم ترسویی بود.
‫طی جنگ یان و شیا ‫سریع رفت و تسلیم شد.
‫اصلاً در شأن لقبش به‌عنوان یه ژنرال نیست.
‫ازش انتظار ندارم به دستاورد مهمی برسه.
‫اما تا وقتی در اون سِمَته،
‫نه من می‌تونم بهش دستور بدم
‫و نه شاهزاده دوآن.
‫این در واقع چیز بدی هم نیست.
‫- اما مرز جنوبی... ‫- آقای لی.
‫انقدر نگران بقیه نباش.
‫از وزارت دارایی بهم بگو.
‫وزارت دارایی؟
‫پس چیزهای بیشتری...
‫واسه گزارش هست.
‫این چیه؟
‫این مزخرفات دیگه چیه؟
‫ببرش و دوباره بنویس!
‫مگه نمی‌بینی سرم شلوغه؟
‫ببرش و دوباره بنویس.
‫ارباب چن.
‫این نسخه‌ی اصلاح‌شده‌ی منه.
‫چرا تو همه‌جا هستی؟
‫برو پی کارت.
‫طی پنج سال گذشته،
‫جمعیت و مردم عادی ‫بیش از ده شهرستان...
‫نه کم شده و نه زیاد.
‫هزاران جریب زمین حاصلخیز کشاورزی ‫توسط اشراف محلی غصب شده
‫و حتی یه نفر هم ‫در وزارت دارایی متوجه نشده.
‫بعد از این،
‫بالاخره فهمیدم...
‫چرا پرونده‌های هر استان و شهرستان...
‫پر از اشتباهه و کسی هم نمی‌فهمه،
‫و چرا اون مقامات سال‌هاست که ‫واسه خودشون بیکار ول می‌گردن
‫و کسی هم بازخواستشون نمی‌کنه.
‫دلیلش فقط اینه که...
‫اون اشراف زمین‌خوار...
‫توسط لایه‌هایی از مقامات محلی حمایت می‌شن
‫و پشت اون مقامات لعنتی هم...
‫همه‌شون بستگان امپراتوری‌ان.
‫لی!
‫اگه دقیق تحقیق کنیم،
‫در کل وزارت دارایی،
‫چند نفر جرئت می‌کنن ادعای پاکی کنن؟
‫اگه بیشتر تحقیق کنیم،
‫آخرش می‌رسه به ملکۀ مادر.
‫کی می‌تونه تحقیق کنه؟ ‫کی جرئت داره؟
‫اگه بذاریم فسادشون رو پنهان کنن،
‫این سرزمین...
‫کِی رنگ انصاف و عدالت رو می‌بینه؟
‫با وجود زن شروری که در رأس قدرته
‫و بدون حاکم عاقلی که نظارت کنه،
‫هر چقدر هم تلاش کنیم،
‫همه‌ش بی‌فایده‌ست.
‫لی.
‫حرف‌هایی که زدی حقیقته.
‫اما اراده به‌تنهایی نمی‌تونه ‫اوضاع رو تغییر بده.
‫اگه بخوایم تحقیق کنیم،
‫همیشه می‌تونیم از روابط موجود ‫در سیستم اداری استفاده کنیم
‫و راه‌های انعطاف‌پذیر پیدا کنیم.
‫می‌خوای از خلأهای قانونی سوءاستفاده کنم؟
‫از اونجایی که هیچ‌کدوم‌مون حاضر نیستیم ‫دست روی دست بذاریم،
‫یه‌کم کوتاه اومدن...
‫اشکالی نداره، مگه نه؟
‫چطوری باید کوتاه بیایم؟
‫ارباب اِر، چرا خودت توضیح نمی‌دی...
‫که منم بفهمم؟
‫برای مثال،
‫می‌تونیم کاری کنیم چند تا کشاورز ‫که زمین‌های حاصلخیزشون غصب شده
‫یه عریضه برای اعلی‌حضرت بفرستن
‫و بعدش خدمتکار قصر ‫به‌طور نامحسوس اینو به ملکۀ مادر گزارش بده.
‫در مورد وزارت دارایی هم...
‫وزیر،
‫شنیدم بعد از قضیه‌ی خزانه،
‫ملکۀ مادر حسابی حواسش به وزارت داراییه.
‫به نظر بنده‌ی حقیر،
‫دستور اصلاحات
‫دیر یا زود صادر می‌شه.
‫بهتره
‫قبل از اینکه ایشون دستور بدن، ما پیش‌قدم بشیم ‫و اصلاحات رو شروع کنیم.
‫حداقل این‌طوری در نهایت ‫همه حفظ ظاهر می‌کنن.
‫خیالتون راحت باشه ‫و این کار رو به من بسپارین.
‫نظرتون چیه، ارباب؟
‫آخه...
‫ایده‌ی کلی‌ش اینه.
‫لی، تو خیلی خوش‌زبونی.
‫مطمئناً تو خیلی بهتر بیان می‌کنی.
‫منطقیه.
‫من معتقدم...
‫گربه سفید و سیاهش فرقی نداره.
‫تا وقتی موش بگیره، گربه‌ی خوبیه.
‫حتی اگه مسیر الانمون ‫پرپیچ‌وخم و سخت باشه،
‫حتی کوچیک‌ترین تلاش‌ها هم...
‫بالاخره مثل دونه‌های شن ‫روی هم تلنبار می‌شن و یه برج می‌سازن.
‫حالا که گزارش لی تموم شد،
‫بذارین من ادامه بدم.
‫من که هنوز تموم...
‫ارباب اِر مسائل مهمی برای گزارش دارن.
‫بشین.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫کافی بود.
‫[قصر کانیو]
‫شیه یونگر، ای شیه یونگر.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌خوای بمیری؟
‫بانوی من، چرا ملحفه‌تون خونیه؟
‫چیزیتون شده؟
‫من...
‫خب...
‫چیزیم نشده.
‫شاید...
‫اتفاقی...
‫خوردم به یه جایی.
‫زخمی شدین؟
‫اگه زخمی شدین، چرا بهم نگفتین؟
‫می‌رم طبیب شیائو رو بیارم.
‫حالم خوبه.
‫مگه می‌شه حالتون خوب باشه؟
‫اگه زخمی شدین،
‫نمی‌تونین به خدمت اعلی‌حضرت برید.
‫باید اینو به اتاق خدمات گزارش بدیم.
‫گفتم خوبم.
‫خیلی بی‌احتیاطی کردم.
‫این‌همه به خدمت اعلی‌حضرت رفتم،
‫ولی اون حتی نگاهمم نکرد.
‫اگه از شاهزاده دوآن حامله باشم،
‫عواقبش غیرقابل تصوره.
‫باید یه فکری بکنم.
‫برو دو تا لباس رنگ روشن ‫برام آماده کن.
‫امشب،
‫به دیدار اعلی‌حضرت می‌رم.
‫این‌جوری،
‫تاجرها دراِزای گرفتن مجوز حمل‌ونقل و فروش نمک
‫برای جابه‌جایی غلات با هم رقابت می‌کنن.
‫سود تجارت نمک خیلی زیاده.
‫تاجرها طبیعتاً سمتش هجوم میارن.
‫در آینده،
‫دعوا سر کنترل انحصار...
‫باعث تبانی بین مقامات و تاجرها می‌شه ‫و فساد به وجود میاره.
‫ولی مگه طرح نمک در قبال خدمت
‫پیشنهاد خودت نبود؟
‫اعلی‌حضرت،
‫سیاست‌های هر دوره‌ای ‫ایرادات خودش رو داره.
‫امروز، طرح نمک در قبال خدمت ‫به نفع مردمه.
‫وقتی عیب‌هاش معلوم بشه،
‫باید با سیاست‌های جدید جایگزین بشه.
‫تا اون موقع،
‫اِر،
‫تو حتماً یه مقام بالایی می‌رسی، مگه نه؟
‫نه.
‫اون موقع،
‫من دیگه نباید توی دربار باشم.
‫اونایی که مقام بالایی دارن...
‫باید کسایی مثل تو باشن.
‫اون موقع دربار...
‫حتماً به استعدادهایی مثل تو اجازه می‌ده
‫که کارهای بزرگی بکنن
‫و به آرزوهاشون برسن.
‫آقای لی،
‫من هیچ‌وقت فراموش نکردم...
‫اون روز توی قایق تفریحی چی گفتیم.
‫چیزی که ما دنبالشیم قدرت یا دسیسه نیست،
‫بلکه ثروت و رفاه مردمه.
‫وگرنه ما چه فرقی...
‫با اون چاپلوس‌های شاهزاده دوآن داریم؟
‫چطور می‌تونیم تو روی «دو» نگاه کنیم
‫و به قول‌هایی که بهش دادیم عمل کنیم؟
‫باید مثل اون صادق باشیم
‫و برای حمایت از شیای بزرگ ‫از هیچ تلاشی دریغ نکنیم.
‫ما هر کاری بتونیم می‌کنیم...
‫تا از حاکم عاقلمون حمایت کنیم.
‫اون مقامات فاسد تاوانش رو پس می‌دن.
‫ما به‌زودی...
‫اعتبارت رو بهت برمی‌گردونیم.
‫ارباب اِر درست می‌گه.
‫کسایی که کارهای بزرگ انجام می‌دن ‫درگیر مسائل پیش‌پاافتاده نمی‌شن.
‫اعلی‌حضرت یه بار گفتن
‫ما یه تیم هستیم،
‫هر کدوم نقاط قوت و ضعف خودمون رو داریم
‫و باید با هم همکاری کنیم.
‫چن دانیان...
‫فقط به فکر عیش‌ونوشه.
‫آقای لی، تو دوست نداری باهاش سروکله بزنی.
‫من این بار رو به دوش می‌کشم.
‫بسپارش به من.
‫وزارت عمران مسائل خسته‌کننده‌ی زیادی داره.
‫من حساب‌کتابم خوبه.
‫آقای یانگ، اگه بهم نیاز داشتی،
‫فقط لب تر کن.
‫من فقط کشاورزی بلدم.
‫وضعیت سلامتیم...
‫جوریه که ممکنه نتونم کمک زیادی بهتون بکنم.
‫شرمنده‌م.
‫خیلی شرمنده‌م.
‫سن،
‫تو کشاورزی دوست داری.
‫اگه گاوت خسته شد،
‫من زورم زیاده.
‫می‌تونم جاش رو پر کنم.
‫شاهزاده دوآن یه ارتش صدهزار نفری داره.
‫ملکۀ مادر کل دربار رو داره.
‫و ما...
‫فقط همدیگه رو داریم.
‫من استعداد خاصی ندارم،
‫اما اینکه می‌تونم ‫در این زندگی با همه‌تون آشنا بشم
‫خودش دلیلیه برای نوشیدن.
‫با این چای برای همه‌تون...
‫آرزوی سلامتی می‌کنم.
‫بانوی من.
‫دنیا مثل یه شب طولانیه.
‫کی می‌تونه با یه گریه عوضش کنه؟
‫اما برای مبارزه کنار شما،
‫حتی اگه وسط راه زمین بخوریم،
‫می‌دونم که تنها نیستم.
‫لی یونشی.
‫اعلی‌حضرت.
‫به مرتب کردن پرونده‌ها ادامه بده.
‫به کسی نگو.
‫مستقیم تحویل خودم بده.
‫یه روزی به درد می‌خورن.
‫ممنونم، اعلی‌حضرت.
‫بلند شو.
‫به‌خاطر وجود آدم‌هایی مثل اوناست...
‫که باعث می‌شه حس کنم ‫ول کردن همه‌چی...
‫کار پستیه.
‫پس من...
‫باید حسابی از وزرا تشکر کنم.
‫اونا بهم می‌فهمونن که تنها نیستم.
‫ادای منو درنیار.
‫دیروقته. دیگه باید برگردم.
‫چرا واسه شام نمی‌مونی؟
‫هات پات داریم.
‫اعلی‌حضرت،
‫اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت.
‫اعلی‌حضرت،
‫شیه خاتون درخواستِ...
‫شرفیابی دارن.
‫من دیگه مرخص می‌شم.
‫شیه خایون؟
‫خب...
‫هات پات...
‫گذرگاه مخفی اونجاست.
‫می‌خوای وجهه‌ت رو به‌عنوان کسی که ‫شیه خاتون رو دوست داره تثبیت کنی؟
‫فکر کنم...
‫فقط داری تلافی می‌کنی...
‫که اجبار کردم شیه یونگر به خدمتت بیاد.
‫اعتراف کن دیگه.
‫از اینکه می‌بینی یه مشت زن ‫سرت دعوا می‌کنن،
‫توی دلت داری کیف می‌کنی، نه؟
‫حالا داری واسه من روت رو برمی‌گردونی؟ ‫این یعنی چی؟
‫من مردها رو خوب می‌شناسم.
‫با زبونت می‌گی نه،
‫ولی ته دلت احتمالاً داری بال درمیاری.
‫اما...
‫ما تازه شاهزاده دوآن رو ‫توی عمارت بانویه گول زدیم.
‫و اومدنِ شیه یونگر الان...
‫نکنه اومده واسه شاهزاده دوآن جاسوسی کنه؟
‫نمی‌تونم بذارم این کار رو کنه.
‫بهتره بمونم و مراقب باشم.
‫خیلی خنگی.
‫اگه شیه یونگر بازیت بده چی؟
‫کاملاً منطقیه.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫درود بر اعلی‌حضرت.
‫عزیزم، اینجایی.
‫نوشیدنی آماده...
‫من...
‫نوشیدنی آماده کردم.
‫اعلی‌حضرت، لطفاً خودتون رو ‫به زحمت نندازین.
‫من قبلاً کمی خوردم.
‫داره ادای منو درمیاره؟
‫نوشیدنی جوهرِ غذاست.
‫هرچقدر بیشتر بنوشی، ‫جوون‌تر می‌شی.
‫بیا بازی نوشیدنی کنیم.
‫دلم نمی‌خواد بازی نوشیدنی کنم.
‫پس می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫می‌خوام حدس بزنین...
‫که من...
‫چی توی آستینم دارم.
‫گل.
‫شیه یونگر واقعاً بلده چطور دلبری کنه.
‫مدیرعامل دان می‌تونه از پس این بربیاد؟
‫گل...
‫اعلی‌حضرت.
‫اعلی‌حضرت، دوست دارین ببینین...
‫دیگه چه...
‫ترفندهایی بلدم؟
‫عزیزم، آروم باش.
‫اعلی‌حضرت، آروم باشین.
‫دردم میاد!
‫اعلی‌حضرت، ‫واقعاً هیچ احساسی بهم ندارین؟
‫آره.
‫آن شیان!
‫من اینجام.
‫شیه خاتون حالش خوش نیست.
‫برش گردون به قصر خودش.
‫چشم.
‫نگهبان‌ها!
‫ببریدش.
‫این شیه یونگر احمق امروز چه مرگش شده؟
‫- مگه فقط شاهزاده دوآن براش مهم نبود؟ ‫- اعلی‌حضرت!
‫- نکنه شاهزاده دوآن... ‫- اعلی‌حضرت!
‫مجبورش کرده این اداها رو دربیاره؟
‫یا شایدم شاهزاده دوآن ‫دل شیه یونگر رو شکسته
‫و اونم هدفش رو تغییر داده سمت شیاهو دان؟
‫اون چی می‌خواد؟
‫تو...
‫من...
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫من، ام...
‫من...
‫گیر کردم.
‫گیر کردی؟
‫این اواخر خوب غذا خوردم.
‫چاق شدم.
‫یو وان‌یین،
‫چه بلایی سر خودت آوردی؟
‫تو...
‫داشتی فالگوش وامیستادی!
‫مثل اون آدم‌های حسودِ
‫بی‌مغزِ سیاهی‌لشکر توی رمان‌هایی!
‫آبروم رفت!
‫چرا اول نمیای بیرون؟
‫اون رفته.
‫ولش کن.
‫این اطراف آدم زیاده.
‫خوب نیست کسی منو اینجا ببینه.
‫بهتره برم.
‫نمی‌ذارم کسی بیاد تو.
‫ولش کن.
‫خواجه آن که ما رو دید.
‫دیگه می‌رم.
‫شیه یونگر تازه رفت
‫و شیاهو دان اومد تونل رو چک کنه.
‫از کجا فهمید من نرفتم؟
‫من که جیکم درنیومد.
‫مگر اینکه...
‫مگر اینکه می‌خواسته پیدام کنه.
‫انتظار نداشت...
‫که من شاهد همه‌چی بوده باشم.
‫و خجالت کشید.
‫یو وان‌یین.
‫این اواخر انقدر زندگیت راحت شده
‫که واقعاً وقت داری ‫به این چرندیات فکر کنی؟
‫کدوم مهم‌تره، ‫عشق یا زنده موندن؟
‫خب معلومه، زنده موندن.
‫این از همه مهم‌تره.
‫ولی ماه امشب...
‫خیلی قشنگه.
‫اول اینا رو ببر.
‫بیا.
‫بانوی من.
‫لطفاً بلند شین.
‫هوا داره سرد می‌شه.
‫واسه همه سوپ زنجبیل درست کردم.
‫تا گرمه بخورین.
‫ممنونم، بانوی من.
‫بیا.
‫واسه این گذرگاه مخفی عجله‌ای نیست.
‫اعلی‌حضرت گفتن...
‫این گذرگاه مخفی هر روز استفاده می‌شه.
‫باید سریع‌تر عرضش رو بیشتر کنیم.
‫نمی‌تونیم بذاریم شما اذیت بشین.
‫هر...
‫هر روز؟
‫مدیرعامل دان داره خجالتم می‌ده.
‫چرا اعلی‌حضرت امروز هنوز ‫دربار رو تعطیل نکردن؟
‫بانوی من،
‫شنیدم هنوز دارن سر اینکه
‫بذارن فرستاده‌های یان ‫وارد شهر بشن یا نه بحث می‌کنن.
‫اعلی‌حضرت تازه دربار رو ترک کردن
‫و توی اتاق مطالعۀ سلطنتی گیر افتادن.
‫اعلی‌حضرت،
‫مردم یان ادعا می‌کنن که دارن ‫برای جشن تولدتون میان،
‫اما همه می‌دونن...
‫واقعاً می‌خوان چی‌کار کنن.
‫بله.
‫اگه دروازه‌های شهر رو باز کنیم ‫و ازشون استقبال کنیم،
‫مثل این نمی‌مونه که یه گرگ رو ‫به خونه دعوت کنیم
‫و بعد با عواقب بی‌پایانش سر کنیم؟
‫بله.
‫درسته.
‫وزیر، از کجا می‌دونی...
‫که مردم یان
‫نیت بدی دارن
‫و واقعاً دنبال مذاکرات صلح نیستن؟
‫مذاکرات صلح؟
‫اعلی‌حضرت،
‫ما بیش از ده ساله که داریم می‌جنگیم.
‫اگه می‌خواستن حرف بزنن، ‫زودتر این کار رو می‌کردن.
‫چرا باید تا امروز صبر کنن؟
‫دقیقاً.
‫ما صدهزار سرباز داریم ‫که شجاعانه در مرز باهاشون می‌جنگن،
‫اون‌وقت دربار می‌خواد ‫به‌عنوان مهمانان افتخاری ازشون استقبال کنه.
‫اعلی‌حضرت، اگه روی این قضیه پافشاری کنین،
‫سربازان‌مون در مرز ناامید می‌شن.
‫بله، اعلی‌حضرت.
‫این حتماً یه توطئه ‫از طرف مردم یانه.
‫لطفاً تجدیدنظر کنید، اعلی‌حضرت.
‫اگه واقعاً بتونیم مذاکرات صلح برگزار کنیم
‫و جنگ رو در مرز تموم کنیم،
‫این صدهزار سرباز...
‫می‌تونن برگردن پیش خانواده‌هاشون
‫و از صلح لذت ببرن.
‫این یه موهبت نیست؟
‫اعلی‌حضرت، ‫شما جوری صحبت می‌کنید که انگار ساده‌ست.
‫طی این ده سال گذشته،
‫ما بهای خیلی سنگینی دادیم.
‫حالا که دست بالا رو داریم،
‫باید از این برتری استفاده کنیم
‫و مردم یان رو نابود کنیم.
‫اما حالا شما می‌خواین ‫نصفه‌کاره رها کنید.
‫ما چطور باید اینو...
‫به سربازها توضیح بدیم؟
‫بله، آقای سائو درست می‌گه.
‫چطوری بهشون توضیح بدیم؟
‫دقیقاً.
‫لطفاً آروم باشین.
‫الان داریم راجع‌به این بحث می‌کنیم که...
‫بذاریم برای ضیافت تولد ‫وارد شهر بشن یا نه.
‫هنوز در مورد مذاکرات صلح حرف نمی‌زنیم.
‫در ضمن،
‫من دیشب ستاره‌ها رو رصد کردم
‫و دیدم زحل با مشتری در یه خط قرار گرفته.
‫این پیش‌بینی می‌کنه که...
‫شما منجمان سلطنتی همیشه حزب بادین.
‫اگه واقعاً می‌شد مشکلات رو
‫با یه مشت طالع‌بینی حل کرد،
‫پس ما وزرا به چه دردی می‌خوریم؟
‫دقیقاً!
‫- لطفاً تجدیدنظر کنید، اعلی‌حضرت! ‫- لطفاً تجدیدنظر کنید، اعلی‌حضرت!
‫نمی‌تونیم گرگ رو ‫به خونه دعوت کنیم، اعلی‌حضرت!
‫- لطفاً تجدیدنظر کنید، اعلی‌حضرت! ‫- بله، اعلی‌حضرت.
‫نمی‌تونیم بذاریم مردم یان ‫وارد «شیای بزرگ» بشن!
‫لطفاً تجدیدنظر کنید، اعلی‌حضرت!
‫- لطفاً تجدیدنظر کنید، اعلی‌حضرت! ‫- اعلی‌حضرت!
‫نمی‌تونیم گرگ رو ‫به خونه دعوت کنیم، اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت!
‫- نمی‌تونم این کار و کنیم! ‫- لطفاً تجدیدنظر کنید، اعلی‌حضرت!
‫لطفاً تجدیدنظر کنید، اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت!
‫نمی‌تونم این کار رو کنیم! نمی‌شه!
‫اعلی‌حضرت!
‫نمی‌تونیم این کار رو کنیم!
‫لطفاً تجدیدنظر کنید، اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت!
‫از دستِ این شیاهو دان.
‫هوا دیگه داره تاریک می‌شه.
‫چرا هنوز نیومده؟
‫خیلی وقته منتظرم.
‫امکان نداره بخواد ‫شام رو بپیچونه، نه؟
‫نمی‌شه که.
‫الان واقعاً خیلی جادارتر شده.
‫از دستِ این شیاهو دان.
‫اگه نمی‌خوای شام بخوری،
‫حداقل باید یکی رو می‌فرستادی ‫که بهم خبر بده.
‫مگه چقدر سرت شلوغه...
‫که حتی وقت نداری یه پیام بفرستی؟
‫این شیاهو دان داره دیوونه‌م می‌کنه!
‫یو وان‌یین، داری چی‌کار می‌کنی؟
‫تو الان یه خاتون پلیدی ‫که برای کشور فاجعه میاره.
‫قبلاً یه بردۀ شرکتی بی‌احساس بودی.
‫حالا خودت رو ببین.
‫روی کارت تمرکز نداری
‫و حتی داری دنبال اون راه می‌افتی.
‫برگرد.
‫خب که چی؟
‫اگه واقعاً کار واجبی داره،
‫عادی نیست
‫که برم بپرسم؟
‫تازه،
‫مگه این گذرگاه مخفی...
‫واسه استفاده کردن نیست؟
‫داره میاد.
‫وان‌یین.
‫دنبالت می‌گشتم.
‫دان مریضه.
‫بیا.
‫خاطرات ژانگ سان.
‫وقتی سه نفر با هم باشن،
‫همیشه چیزی برای یادگیری از هم وجود داره.
‫من ویژگی‌های خوبشون رو...
‫- انتخاب می‌کنم و ازشون الگو می‌گیرم، ‫- ملکۀ مادر رفته.
‫- امپراتور به من اهمیتی نمی‌ده. ‫- و از ویژگی‌های بدشون...
‫- دوری می‌کنم. ‫- ملکه‌ی جدید آدم خوبی نیست.
‫- چشم‌هاش... ‫- کنفوسیوس گفته:
‫کنارِ رودخونه که می‌ایستی...
‫هر بار که چشم تو چشم می‌شیم، ‫مو به تنم سیخ می‌شه.
‫درود بر علیاحضرت.
‫مادر.
‫داری درس می‌خونی؟
‫علیاحضرت،
‫ولیعهد اخیراً دارن ‫«منتخبات کنفوسیوس» رو می‌خونن.
‫فکر کردم
‫به‌عنوان اثری باستانی،
‫می‌تونه بهشون یاد بده چطور ‫خودسازی کنن و مملکت رو اداره کنن،
‫تا در آینده
‫بتونن مسئولیت‌های مملکت رو ‫به دوش بکشن.
‫«منتخبات کنفوسیوس»
‫واقعاً عمیقه.
‫ولیعهد هنوز خیلی جوونه.
‫خیلی براش سخت نیست؟
‫من معتقدم که
‫بهتره قدم‌به‌قدم پیش بره.
‫«متن هزارکلمه‌ای» چطوره؟
‫پر از اصول رفتار و کرداره
‫و یادگیریش...
‫برای ولیعهد راحت‌تره.
‫«متن هزار کلمه‌ای» رو بخونم؟
‫می‌ترسه زیاد یاد بگیرم
‫و اون‌قدر توانمند بشم
‫که دیگه نتونه کنترلم کنه.
‫می‌خواد منو ‫یه عروسک خیمه‌شب‌بازی بی‌خاصیت بار بیاره
‫که بتونه هر جور دلش می‌خواد بازیم بده؟
‫عمراً.
‫نمی‌تونم اینجا بشینم ‫و منتظر نابودی باشم.
‫دان،
‫نظرت چیه؟
‫مادر،
‫اتاق مطالعۀ سلطنتی ‫خیلی ساکت و دلگیره.
‫هر روز اینجا تنهام
‫و واقعاً خلوت و کسل‌کننده‌ست.
‫ازتون خواهش می‌کنم.
‫حتی یه ملازم هم...
‫کفایت می‌کنه.
‫سرورم،
‫علیاحضرت دستور دادن که...
‫از این به بعد،
‫شاهزاده‌ی دوم،
‫با شما درس بخونه.
‫[شیاهو بوی جوان] ‫درود، سرورم.
‫برادر،
‫نیازی به تشریفات نیست.
‫فقط نگران این بودم که کسی رو ندارم...
‫من ملازم درسی خوبی می‌شم...
‫و ناامیدتون نمی‌کنم.
‫انگار زیاد از من خوشش نمیاد.
‫مهم نیست.
‫با هم که وقت بگذرونیم،
‫حتماً دوست می‌شیم.
‫[متن هزار کلمه‌ای] ‫آسمان تیره است و زمین زرد. ‫کیهان پهناور و خام بود.
‫خورشید غروب می‌کند، ماه طلوع می‌کند.
‫ستارگان به مانند نقطه پراکنده‌اند.
‫زمستان پس از تابستان می‌آید.
‫برداشت پاییز از ذخیره‌ی زمستان است.
‫روزهای اضافی سال کبیسه می‌سازند.
‫لوله‌های موسیقی خورشید را تنظیم می‌کنند.
‫سرورم،
‫توجه کنید.
‫استاد،
‫من داشتم چرت می‌زدم.
‫اشتباهی تنبیه کردین.
‫ولیعهد مقام والایی دارن.
‫حتی اگه اشتباه هم کنن،
‫تنبیه باید...
‫گردن ملازم درسی بیفته.
‫استاد،
‫چطور می‌تونین این کار رو کنین؟
‫این من بودم که اشتباه کردم.
‫منم که باید تنبیه بشم.
‫اون یکی دستت.
‫چطور شده که بعد از ملازم درسی،
‫اوضاع درس‌هات...
‫حتی بدتر از قبل شده؟
‫دلیلش چیه؟
‫مادر،
‫من احمقم
‫و همیشه استاد رو عصبانی می‌کنم.
‫حتی برای برادرم هم دردسر درست کردم
‫و اون نتونست روی درس‌هاش تمرکز کنه.
‫شاید...
‫بهتر باشه استاد...
‫تنهایی به خودم درس بده.
‫ولیعهد،
‫تو ولیعهدی. ‫چطور ممکنه اشتباه از تو باشه؟
‫ملازم درسی...
‫اینجاست تا کمکت کنه.
‫اگه حواسش جمع نیست،
‫تقصیر خودشه.
‫من نتونستم درست از ولیعهد حمایت کنم
‫و درس‌هاشون رو مختل کردم.
‫لطفاً تنبیهم کنید، علیاحضرت.
‫کی بهت اجازه داد جلوی من حرف بزنی؟
‫مادرت، اون خدمتکار حقیر،
‫وقتی داشت به مادر واقعی ولیعهد خدمت می‌کرد
‫بی‌موقع حرف زد
‫و اون‌قدر سیلی خورد تا مُرد.
‫تو هم قصد داری ‫پا جای پای اون بذاری؟
‫اشتباه کردم.
‫از این به بعد ‫مراقب حرف‌ها و کارهام هستم
‫و با تمام وجود ‫به ولیعهد خدمت می‌کنم.
‫ولیعهد.
‫نترس، ولیعهد.
‫نیاز نیست نگران باشی.
‫پدرت پسران زیادی داره.
‫اگه این عملکرد خوبی نداشت،
‫می‌تونم راحت ‫یه ملازم درسی دیگه برات پیدا کنم.
‫[متن هزار کلمه‌ای]
‫همه‌تون دست‌هاتون رو بیارید جلو.
‫استاد،
‫من که چرت نمی‌زدم.
‫چرا دارین تنبیهشون می‌کنین؟
‫علیاحضرت شخصاً دستور دادن که
‫وقتی سردرد ولیعهد شروع می‌شه،
‫یکی که کنارشه ‫باید درد بیشتری بکشه
‫تا سردرد شما آروم بشه.
‫استاد! استاد!
‫من درد ندارم!
‫اجازه نمی‌دم بزنی‌شون!
‫ولیعهد، چرا ادای...
‫- آدم‌های مهربون رو درمیارین؟ ‫- استاد!
‫با وجود علیاحضرت که به فکرتونه،
‫باید بیشتر مراقبِ ‫وجود ارزشمندتون باشین.
‫استاد!
‫ما جرئت نمی‌کنیم بذاریم شما ‫ازمون دفاع کنید.
‫چند تا ضربه می‌خورم و فرض می‌کنم ‫دارم بدشانسی رو از شما دور می‌کنم.
‫استاد! استاد!
‫گریه نکن!
‫دستت رو بیار جلو!
‫استاد!
‫برادر ششم هنوز بچه‌ست.
‫من جای اون تنبیه می‌شم!
‫» ترجمه از الهام صدر «
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M