.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫» ترجمه از الهام صدر «
‫[قسمت پانزده]
‫آخه مگه می‌شه؟
‫همین که برگشت یه‌‌راست رفت توی رختخواب
‫و از اون موقع تا الان خوابه.
‫لب به هیچی هم نزده.
‫هنوزم سر قضیه‌ی ورود مردم «یان» به شهره؟
‫از مرز خبر رسیده که
‫از وقتی ژالوواهان، امپراتورِ یان،
‫قبول کرده واسه جشن تولد «دان» ‫هیئت فرستادگان رو بفرسته،
‫نصف ماه گذشته.
‫ولی هنوز به هیچ توافقی نرسیدن.
‫من که نمی‌تونم برم دربار،
‫واسه همین از جزئیات خبر ندارم.
‫ملکۀ مادر مخالفه،
‫یا شاهزاده دوآن؟
‫هر دوشون.
‫از ملکۀ مادر انتظار می‌رفت ساز مخالف بزنه.
‫ناسلامتی، اگه مذاکرات صلح موفقیت‌آمیز باشه ‫و جنگی در کار نباشه،
‫نیروهای شاهزاده دوآن ‫دیگه توی مرز پاگیر نمی‌شن
‫و ممکنه علیه خودِ ملکۀ مادر ‫ازشون استفاده بشه.
‫ولی اصلاً فکرش رو نمی‌کردیم
‫که شاهزاده دوآن هم مخالف باشه. ‫شاید ترسیده که اگه ارتش برگرده پایتخت،
‫کنترل کردنشون سخت بشه.
‫هنوز نتونستیم راه‌حلی پیدا کنیم.
‫این آدم‌ها ادعا می‌کنن ‫دلشون واسه مملکت می‌سوزه،
‫ولی آخه کی به فکر جون و امنیت «دان»ـه؟
‫بدنش همین‌طوری هم ضعیفه،
‫و همه‌ش هم که سردرد داره.
‫دقیقاً.
‫این وزرا هر روز باهاش ‫مثل یه احمق رفتار می‌کنن
‫و اونم مجبوره با تک‌تکشون ‫سروکله بزنه و خودش رو بزنه به خنگی.
‫من می‌تونم توی این کاخ سرد قایم بشم،
‫ولی اون کجا قایم بشه؟
‫این همون نامه‌ی محرمانه‌ایه که ‫دان با خودش آورده.
‫یه نگاه بهش بنداز.
‫بعد از خوندن همین نامه بود که...
‫دوباره سردردش عود کرد.
‫[امپراتور یان خیلی مهمان‌نوازه. ‫نتونستم به مهمان‌نوازیش نه بگم]
‫[می‌ترسم مجبور شم چند روزی اینجا بمونم ‫و دیر برسم. وانگ ژائو]
‫یعنی امپراتور یان، ‫«وانگ ژائو» رو بازداشت کرده؟
‫آقای بی،
‫الان دو ماهه که ‫توی این کاخ سردم.
‫دیگه نه لازمه به ملکۀ مادر ادای احترام کنم
‫و نه جاسوس‌های شاهزاده دوآن ‫دور و برم می‌پلکن.
‫انگار یه مرخصی خیلی طولانی گرفتم.
‫ولی نمی‌تونم مثل ترسوها همه‌ش قایم بشم
‫و اونو با اینا تنها بذارم.
‫می‌خوای از کاخ سرد بری بیرون؟
‫دقیقاً.
‫ولی مگه «دان» بهت نگفت ‫یه‌کم دیگه صبر کنی...
‫تا یه بهونه ‫واسه برگشتنت پیدا کنه؟
‫باید فکر کنم...
‫ببینم چه بهونه‌ای می‌تونم جور کنم.
‫[ادارۀ طبل و ناقوس]
‫من بی‌گناهم!
‫[ادارۀ طبل و ناقوس] ‫هر روز توی این کاخ سرد زجر می‌کشم
‫و زمین و زمان رو صدا می‌زنم
‫ولی فایده نداره!
‫اون‌وقت مقصر اصلی اون بیرونه
‫و داره واسه خودش کیف می‌کنه!
‫امروز،
‫[ادارۀ طبل و ناقوس] ‫دستش رو واسه همه برملا می‌کنم!
‫همه‌ی افراد قصر،
‫پیر و جوون، دخترها و ندیمه‌ها،
‫بیاین خودتون قضاوت کنین!
‫علیاحضرت،
‫من خودم شخصاً...
‫این عصاره گل رز رو براتون آماده کردم.
‫اگه ازش استفاده کنین،
‫پوست‌تون سفت، نرم و باطراوت می‌شه.
‫- علیاحضرت! ‫- بوش هم ماندگاره...
‫علیاحضرت،
‫تو رو خدا کمک کنین ‫عدالت در حقم اجرا بشه، علیاحضرت!
‫چه خبره؟
‫کله سحر چرا داری گریه می‌کنی؟
‫علیاحضرت، شما خبر ندارین،
‫ولی بانو یو...
‫پاک دیوونه شده!
‫اون که توی کاخ سرد زندانیه.
‫دیگه چطوری تونسته برات دردسر درست کنه؟
‫فکر کردم...
‫از اون به بعد دیگه آدم می‌شه،
‫ولی امروز صبح داشت دادوبیداد می‌کرد
‫و می‌گفت
‫مقصر اصلی منم
‫و اونه که مظلوم واقع شده.
‫حالا مقصر اصلی تویی؟
‫نیستم.
‫خب پس از چی می‌ترسی؟
‫اگه یه سگ هار گازت بگیره،
‫تو هم می‌ری گازش بگیری؟
‫آخه حرف‌هایی که می‌زد خیلی زشت بود.
‫الان توی کل حرمسرا پیچیده
‫که اون بی‌گناهه.
‫اگه این حرف‌ها به گوش اعلی‌حضرت برسه...
‫علیاحضرت!
‫تو رو خدا حقم رو بگیرین، علیاحضرت!
‫باشه، باشه.
‫اگه امپراتور بهت گیر داد،
‫من حتماً پشتت درمیام.
‫بیا بریم.
‫شو خاتون.
‫چه خبره؟
‫بالا آورد؟
‫شیه خاتون.
‫زود باش طبیب سلطنتی رو خبر کن
‫بیاد شیه خاتون رو معاینه کنه!
‫چشم.
‫ای بابا.
‫مشکل من هنوز حل نشده.
‫خواهر شو،
‫یه چیزی هست که من ‫خیلی وقته می‌دونم.
‫فقط نمی‌دونم باید بهت بگم یا نه.
‫آره.
‫من همه‌چی رو یادداشت کردم.
‫اگه بهت نشون بدم،
‫نباید عصبانی بشی ها.
‫این تمام حرف‌های بدیه که ‫یو وان‌یین پشت‌سرت زده.
‫یو وان‌یین!
‫[ادارۀ طبل و ناقوس] ‫شما دو تا، ‫در رو باز کنید!
‫بانوی من،
‫لطفاً کار رو برامون سخت نکنین.
‫بس کن.
‫خودت خوب می‌دونی...
‫برادرم با نگهبان سلطنتی ارتباط نزدیکی داره.
‫برو کنار!
‫ای وای.
‫شو خاتون چه سریع دست‌به‌کار می‌شه.
‫بیا اینجا.
‫یو وان‌یین، بیا بیرون!
‫بانوی من.
‫این نامه رو به شاهزاده دوآن بده
‫و به خواجه آن خبر بده.
‫- یو وان‌یین! ‫- تا من نگفتم،
‫حق ندارین آفتابی بشین.
‫- چشم، بانوی من. ‫- اگه جرئت داری،
‫- برو. ‫- در رو باز کن!
‫یو وان‌یین!
‫یو وان...
‫خواهر شو؟
‫آفتاب از کدوم طرف دراومده؟
‫با چه رویی اینو می‌پرسی؟
‫خودت نمی‌دونی چی‌کار کردی؟
‫نمی‌دونم. لطفاً بهم بگو.
‫دو ماه پیش گفتی من...
‫چی گفتم؟
‫من...
‫گفتم...
‫تو معتاد رمان خوندنی
‫و کل مجموعه‌ی...
‫«شاهزاده‌ی مستبد و من» رو داری؟
‫خفه شو!
‫یا اینکه گفتم سلیقه‌ت افتضاحه
‫و همه‌ش رنگ‌های جیغ می‌پوشی،
‫ولی در واقع...
‫فرق بین قرمز و سبز...
‫یا آبی و زرد رو نمی‌فهمی؟
‫یا اینکه گفتم از حموم رفتن متنفری
‫و بوی گندت رو با عطر قایم می‌کنی
‫و باعث می‌شی مردم حالت تهوع بگیرن؟
‫تو...
‫من...
‫نخیرم!
‫یو وان‌یین، تو...
‫همین الان بیا اینجا!
‫بیا...
‫بیرون!
‫یو وان‌یین!
‫من فقط داشتم حقیقت رو می‌گفتم،
‫ظرفیت شنیدن حقیقت رو نداری؟
‫یو وان‌یین!
‫من که هنوز ریزه‌کاری‌های اینکه خانواده‌ت ‫چطوری واسه بابام...
‫پاپوش دوختن رو نگفتم.
‫[ادارۀ طبل و ناقوس] ‫بدش به من!
‫- یو وان‌یین! ‫- بانوی من، خواهش می‌کنم نکنید!
‫بانوی من! خواهش می‌کنم نکنید!
‫یو وان‌یین!
‫سال دیگه همین موقع سالگرد مرگته!
‫الکی که این‌همه وزن اضافه نکرده.
‫- یو وان‌یین! ‫- آروم باش!
‫دسته‌جمعی ریختین سرم؟
‫فکر کردین نمی‌تونم از خجالتتون دربیارم؟
‫چه کاری ازت برمیاد؟
‫می‌تونم فرار کنم!
‫منتظر چی هستین؟ برید دنبالش!
‫بریم!
‫زود باشین!
‫همون‌جا وایسا!
‫فرار نکن!
‫یو وان‌یین!
‫در رو باز کن!
‫مگه غذا نخوردی؟
‫تبر رو بده من!
‫برید کنار!
‫اعلی‌حضرت تشریف‌فرما می‌شوند!
‫ببریدش.
‫حبسش کنید.
‫اعلی‌حضرت، بذارین توضیح بدم!
‫این‌طور که به نظر میاد نیست!
‫یو وان...
‫اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت، من اشتباه کردم!
‫اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت، تو رو خدا نه!
‫اعلی‌حضرت!
‫مدیرعامل دان...
‫اعلی‌حضرت!
‫رئیس دان!
‫من خاتون شو رو کشوندم اینجا.
‫همه‌ش فیلم بود.
‫اگه این کار رو کنی،
‫شاهزاده دوآن می‌فهمه که ‫من از چشم نیفتادم.
‫اون‌وقت تموم فیلم بازی کردن‌های قبلیمون...
‫دود می‌شه می‌ره هوا.
‫اگه این دفعه حسابی تنبیهش نکنم،
‫سری بعد یکی دیگه با تبر می‌افته دنبالت.
‫من اون‌قدرهام منفور نیستم.
‫مگه نگفتم یه بهونه درست‌حسابی پیدا می‌کنم
‫تا از کاخ سرد بیارمت بیرون؟
‫چرا سرخود عمل کردی؟
‫این دفعه سر بزنگاه رسیدم.
‫اگه دیرتر می‌رسیدم چی؟
‫مگه نگهبان‌های مخفی اونجا نبودن؟
‫چون...
‫می‌خوام کنارت بایستم
‫و دوش‌به‌دوشت بجنگم.
‫حالا نقشه‌ی بعدی چیه؟
‫یعنی الان منو بخشیدی؟
‫من به همه‌چی فکر کردم.
‫می‌گیم...
‫شو خاتون توی کاخ سرد ‫قشقرق به پا کرده
‫و بعد از تحقیقات،
‫فهمیدی که من واقعاً بی‌گناهم.
‫بعد من همون موقع ‫مقام خاتونیت رو بهت برمی‌گردونم
‫و به دست‌وپات می‌افتم...
‫که برگردی؟
‫ولی...
‫من دیگه کلی زجر کشیدم
‫و ازت دلسرد شدم،
‫و قلبم...
‫الان فقط واسه شاهزاده دوآن می‌تپه.
‫پس...
‫من پیش‌بینی تو رو از دست دادم
‫و فقط تونستم تنهایی واسه خودم غصه بخورم.
‫به این می‌گن:
‫«کارمای عشق دیرهنگام»
‫پس همسر عزیزم،
‫بیا واسه آخرین بار...
‫از این گذرگاه مخفی بریم.
‫[قصر کانیو]
‫بانوی من.
‫شیه خاتون.
‫طبیب سلطنتی رو آوردم دیدنتون.
‫خانم تونگ‌هائو، واقعاً لطف کردین.
‫شاید صبحونه چیزی خوردم که بهم نساخته.
‫یا شایدم پودر شو خاتون...
‫بوش خیلی تند بوده.
‫ولی الان دیگه خوبم.
‫در این صورت،
‫بیشتر لازمه که طبیب معاینه‌تون کنه.
‫این‌طوری خیال ملکۀ مادر هم راحت می‌شه.
‫لینگ،
‫واسه خانم تونگ‌هائو چای بیار.
‫چشم.
‫نیازی نیست.
‫معاینه‌ی طبیب سلطنتی که تموم بشه،
‫باید برگردم و گزارش بدم.
‫من سزاوار مرگم!
‫خیلی دست‌وپاچلفتی‌ام، بانوی من!
‫طبیب شیائو، تشخیصتون چیه؟
‫شیه خاتون نه مشکل معده دارن،
‫نه به بو حساسیت دارن.
‫فقط اینکه...
‫خوب نخوابیده؟
‫طبیب شیائو گفت ‫بالش‌شون خیلی بلند بوده
‫و همین باعث شده ‫به رگ‌های گردنشون فشار بیاد
‫و سرگیجه بگیرن و بالا بیارن.
‫طبیب شیائو؟
‫این طبیب شیائو دیگه کیه؟
‫قابل اعتماده؟
‫طبیبِ خودمون، طبیب ژانگ،
‫ازقضا بیرون قصر بود،
‫واسه همین یه طبیب جوون و جدید رو آوردم.
‫هنوز پاش توی دربار سفت نشده،
‫واسه همین کسی نمی‌تونه ‫بهش رشوه داده باشه.
‫پس دلیلی هم نداره که دروغ بگه.
‫یه امید واهی دیگه.
‫فکر کردم...
‫امپراتور داره بهم یه نوه می‌ده.
‫همچنان بی‌مصرفه.
‫اون موقع، اعلی‌حضرت...
‫از اون قاتل زیبایی که ‫از مملکت یان اومده بود، بدجوری ضربه خورد.
‫شاید...
‫از اون موقع به بعد،
‫براش سخت شده...
‫به کسی دل ببنده.
‫وگرنه نباید انقدر سخت باشه که ‫یه ولیعهد کوچولو داشته باشیم.
‫براش سخته به کسی دل ببنده؟
‫اینا همه‌ش تظاهره.
‫خودش می‌دونست که فقط ‫یه عروسک خیمه‌شب‌بازیه.
‫اگه نافرمانی می‌کرد،
‫یه شاهزاده‌ی جوون‌تر و مطیع‌تر ‫جاش رو می‌گرفت
‫و اون‌وقت دیگه به هیچ دردی نمی‌خورد.
‫منظورتون اینه که...
‫اون موقع اعلی‌حضرت فقط تظاهر می‌کرده...
‫که علاقه‌ای نداره؟
‫چه تظاهر می‌کرد و چه نمی‌کرد،
‫مگه بازم تو مشت من نبود؟
‫ولی علیاحضرت،
‫شما که ولیعهد کوچولو رو داشتین.
‫چرا...
‫بازم بیشتر می‌خواستین؟
‫این‌همه مدته با منی،
‫ولی هنوزم بی‌مغزی.
‫اگه «شیاهو بو» نبود که ‫چشم طمع بهش داشته باشه،
‫چطور ممکن بود «شیاهو دان»
‫حرف‌های منو انقدر جدی بگیره؟
‫یادت باشه،
‫هیچ‌وقت نذار مهره‌ت...
‫بشه تنها مهره‌ی...
‫بدون جایگزینت.
‫ممنون بابت راهنمایی‌تون، علیاحضرت.
‫اون طبیب ژانگ...
‫سریع برش گردون
‫تا درست‌حسابی شیه خاتون رو معاینه کنه.
‫من به غریبه‌ها...
‫اعتمادی ندارم.
‫چشم، علیاحضرت.
‫الساعه ترتیبش رو می‌دم.
‫شیه خاتون.
‫طبیب شیائو.
‫ممنونم که امروز...
‫کمکم کردی.
‫شیه خاتون،
‫جنین تازه شکل گرفته
‫و شناسایی نبض‌تون راحت نیست.
‫فقط می‌تونم کمکتون کنم...
‫موقتاً مخفیش کنین.
‫پس واقعیت داره.
‫با اینکه خیلی وقته ‫در مرکز طبابت سلطنتی نیستم،
‫ولی یه چیزهایی در مورد خطراتِ
‫حامله بودن در حرمسرا می‌دونم.
‫شرایطتون رو درک می‌کنم، بانوی من.
‫شیه خاتون، دارین چی‌کار می‌کنین؟
‫لطفاً بلند شید.
‫آخه...
‫طبیب شیائو،
‫این بچه رو...
‫نمی‌شه نگه داشت.
‫چرا؟
‫حتی اگه ملکۀ مادر خوشش نیاد،
‫هنوزم اعلی‌حضرت رو دارین.
‫دقیقاً به‌خاطر اعلی‌حضرته که...
‫اگه بخوام زنده بمونم،
‫نباید حامله باشم.
‫التماست می‌کنم،
‫طبیب شیائو، خواهش می‌کنم نجاتم بده.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫چی؟
‫بالا آورده؟
‫آره.
‫کل قصر دارن درباره‌ش حرف می‌زنن.
‫فهمیدن چرا بالا آورده؟
‫شایعه که زیاده.
‫من فقط نگرانم...
‫که مبادا توی غذای «دان»
‫سم ریخته باشن.
‫لعنتی.
‫پس این کاسه‌ی من...
‫حرفم رو نشنیده بگیر.
‫مدیرعامل دان.
‫بیا.
‫بیا اینجا.
‫شیه یونگر بالا آورده.
‫می‌دونی این توی فیلم‌ها چه معنایی داره؟
‫چی؟
‫اون حامله‌ست.
‫حامله‌ست؟
‫اون...
‫به خدا...
‫من اصلاً نزدیکشم نشدم!
‫دو ماهه دارم کف اتاق مطالعه می‌خوابم.
‫تموم بدنم درد می‌کنه!
‫به چی می‌خندی؟
‫یه نفری هست که خودش خوب می‌دونه...
‫من بهش نزدیک شدم یا نه.
‫همه‌ش برام سؤال بود
‫که چرا تازگی‌ها هر سری منو می‌بینه،
‫مثل پلنگ گرسنه میاد سراغم.
‫نگو می‌خواد واسه بچه‌ش...
‫یه بابا پیدا کنه.
‫اگه یادم نمی‌آوردی، ‫پاک یادم رفته بود.
‫توی داستان اصلی،
‫شیه یونگر با وجود فشار ملکۀ مادر
‫و بقیه‌ی قدرت‌ها،
‫دل به دریا زد و حامله شد.
‫راستی،
‫بچه واسه تو نبود.
‫این شیاهو بو...
‫اصلاً فکرش رو نمی‌کردم...
‫که انقدر...
‫- جسور باشه. ‫- بی‌کله باشه!
‫- واقعاً دست بالا گرفتمش! ‫- واقعاً دست‌کم گرفتمش!
‫ناسلامتی توی داستان اصلی،
‫تو که امپراتور بودی، ‫دورت پر از زن بود.
‫حتی اگه یکی هم تصادفی حامله می‌شد،
‫می‌تونست روش سرپوش بذاره.
‫ولی مدیرعامل دان ما...
‫همیشه نجیبه
‫و نمی‌ذاره کسی...
‫نزدیکش بشه.
‫ازش خوشم نمیاد.
‫من هیچ‌وقت توی شناخت آدم‌ها اشتباه نمی‌کنم.
‫تو یه جنتلمن واقعی هستی،
‫مثل یه هوای تازه
‫توی این قصر تشنه به خون.
‫اینکه جنتلمن باشم یا نه،
‫بستگی داره با کی باشم.
‫می‌خوری؟
‫سرورم،
‫قبلاً بهمون دستور دادین ‫جلوی ورود فرستاده‌ها به شهر رو بگیریم.
‫چرا الان نظرتون برگشته
‫و دارین از امپراتور حمایت می‌کنین؟
‫بله.
‫مگه خودتون نگفتین ‫اگه مذاکرات موفقیت‌آمیز باشه،
‫مرز امن می‌شه
‫و ملکۀ مادر از این فرصت استفاده می‌کنه ‫تا قدرت نظامی رو پس بگیره
‫و جهبه‌ی ما رو ضعیف کنه؟
‫سرورم، لطفاً تجدیدنظر کنید.
‫به قول قدیمی‌ها:
‫«قبل از عمل فکر کن،»
‫«و بدون کِی دست نگه داری تا سود ببری.»
‫ولی اینم گفتن که...
‫«یه آدم حسابی...»
‫«با توجه به شرایط عمل می‌کنه.»
‫امپراتورِ یان ‫به بهونه‌ی جشن تولد اومده،
‫ولی هدفش مذاکره‌ست.
‫مردم فقط می‌دونن امپراتور یان ضعیفه
‫و سعی داره
‫از طریق مذاکرات صلح دووم بیاره.
‫اونا خبر ندارن...
‫که دست بالای دست
‫بسیار است.
‫اخیراً نامه‌ی محرمانه‌ای ‫به دست اعلی‌حضرت رسیده.
‫امپراتور یان مهمان‌نوازه.
‫نتونستم به مهمان‌نوازی‌شون نه بگم.
‫می‌ترسم مجبور شم ‫چند روزی اینجا بمونم
‫و دیر برسم.
‫وانگ ژائو.
‫این نامه...
‫توسط بانو یو نوشته شده.
‫پس این وانگ ژائو کیه؟
‫وانگ ژائو...
‫فرستاده‌ی مخفی‌ایه که اعلی‌حضرت فرستاده.
‫نکنه...
‫این آدم‌های یان...
‫با دعوت خودِ امپراتور اومدن؟
‫تو خیلی زرنگی، آقای سائو.
‫امپراتور عروسکی ما...
‫بالاخره شروع کرده به مقاومت کردن
‫و می‌خواد ملکۀ مادر رو به چالش بکشه.
‫فقط با تکیه بر یه نامه ‫از طرف بانو یو،
‫می‌خواین همه‌چیز رو باور کنین؟
‫معلومه که نه.
‫هوی‌شیائو.
‫بله سرورم.
‫به همه بگو...
‫که بیرون شهر...
‫چی پیدا کردی.
‫چشم.
‫من شب‌ها از فاصله سی لی از شهر،
‫هیئت فرستادگان رو زیر نظر داشتم
‫و دو چهره‌ی آشنا بینشون دیدم.
‫اونا از افراد معتمد شاهزاده توئر...
‫در زمان جنگ با مملکت یان بودن.
‫عجیبه.
‫توئر که همیشه ‫با امپراتور یان چپ افتاده بود.
‫چرا باید افراد خودش رو ‫واسه مذاکرات صلح بفرسته؟
‫پس این هیئت فرستادگان...
‫ساختگیه.
‫[پایتختِ شیا]
‫به قول معروف، آدم با چهره‌ی خندون رو نباید زد.
‫اونا این‌همه راه اومدن.
‫حالا چه مذاکرات صلح بشه و چه نشه،
‫اگه از دم دروازه‌مون ‫با بی‌احترامی ردشون کنیم،
‫دور از رسم مهمان‌نوازی شیای بزرگه.
‫درسته.
‫اگه خبرش بپیچه،
‫مایۀ آبروریزیه.
‫دیروز که می‌گفتی ‫این کار باعث ناامیدی سربازها می‌شه.
‫چرا امروز می‌گی ‫باعث دلگرمی‌شون می‌شه؟
‫اصلاً اصول نداری. ‫لایق وزیر بودن نیستی.
‫اعلی‌حضرت،
‫مردم یان حیله‌گر و فریبکارن. ‫باید محتاط باشیم.
‫نهایت می‌تونیم بذاریم ‫بیرون شهر چادر بزنن.
‫اونا واسه تبریک تولد اعلی‌حضرت اومدن،
‫اون‌وقت تو داری
‫گمان بدبینانه می‌کنی.
‫اعلی‌حضرت، ‫نباید به این یاوه‌ها گوش بدین!
‫من...
‫حاضرم واسه مقامم بمیرم!
‫منم حاضرم واسه مقامم بمیرم!
‫انگار فقط شماها حاضرین ‫واسه مقامتون بمیرین.
‫منم...
‫حاضرم واسه مقامم بمیرم!
‫منم حاضرم واسه مقامم بمیرم!
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫همه‌ی مقامات کشوری و لشکری ‫به نکات درستی اشاره کردن.
‫واقعاً...
‫تصمیم‌گیری برام سخت شده.
‫برادر، نظر تو چیه؟
‫[صلح و سعادت] ‫مملکت یان برای مذاکره سفیر فرستاده است. ‫در این لحظه‌ی فرخنده،
‫باید به درد و رنج جنگ پایان دهیم
‫و صلح را جشن بگیریم.
‫باشد که صورت گیرد! ‫[صلح و سعادت]
‫می‌گن مردم یان ‫سه تا سر دارن و شیش تا دست،
‫ولی به نظر من که کاملاً عادی‌ان.
‫قیافه‌شون با ما فرق داره.
‫چشم‌هاشون گود رفته.
‫اونا فرستادگان مملکت یانن؟
‫خیلی قوی‌هیکلن.
‫راه رو باز کنید!
‫همگی برید کنار!
‫راه رو باز کنید!
‫بهت که گفتم.
‫برید کنار!
‫کاملاً با ما فرق دارن.
‫ریش‌شون رو ببین.
‫شنیدم شاهزاده دوآن بوده...
‫که به اعلی‌حضرت پیشنهاد داده ‫هیئت رو بیارن توی شهر.
‫همه‌تون بی‌مصرفید!
‫این‌همه آدمین، ‫ولی نتونستین جلوی یه هیئت رو بگیرین
‫و واقعاً گذاشتین راست‌راست ‫راه بیفتن بیان توی قصر؟
‫حالا هم از من انتظار دارن...
‫لباس مجلل بپوشم با بخور و بخواب ‫ازشون پذیرایی کنم!
‫ملکۀ مادر، لطفاً خونسردی‌تون رو حفظ کنید!
‫شاهزاده دوآن یهو رنگ عوض کرد.
‫ما...
‫ما اصلاً انتظارش رو نداشتیم.
‫و این دفعه، اعلی‌حضرت...
‫عادت همیشگیش در لفت دادن کارها رو ‫گذاشت کنار
‫و همون‌جا در دربار قضیه رو تصویب کرد.
‫علیاحضرت،
‫نگهبان‌های دروازه‌ی شهر...
‫افراد شاهزاده دوآن هستن.
‫تقریباً در یه چشم‌برهم‌زدن،
‫دروازه باز شد
‫و هیئت فرستادگان اومدن داخل.
‫اگه بگین اعلی‌حضرت و شاهزاده دوآن ‫از قبل با هم هماهنگ نکرده بودن،
‫من یکی عمراً باور کنم.
‫منظورت اینه...
‫شاهزاده دوآن...
‫با امپراتور دست‌به‌یکی کرده؟
‫امکان نداره.
‫اصلاً و ابداً امکان نداره.
‫غیرممکنه!
‫کینه‌ی بین‌شون خیلی عمیقه.
‫در حدی که به خون و خونریزی کشیده شده.
‫علیاحضرت،
‫من معتقدم...
‫جای اینکه کورکورانه انگیزه‌شون رو حدس بزنیم،
‫بهتره قضیه رو در نطفه خفه کنیم.
‫به قول معروف، ‫جای اینکه فقط آب بریزی روی آتیش،
‫بهتره هیزم‌ها رو از زیر دیگ بکشی بیرون.
‫آقای مو درست می‌گه.
‫این دو تا بچه‌پررو
‫دارن از تمام حقه‌هاشون استفاده می‌کنن ‫تا با من بازی کنن.
‫مذاکرات صلح می‌خوان، مگه نه؟
‫باشه.
‫کاری می‌کنم مذاکرات صلح به گند کشیده بشه ‫و تبدیل به یه فاجعه‌ی حسابی بشه!
‫سرورم،
‫شیه خاتون پیام فرستاده
‫و می‌گه خیلی واجبه.
‫یو خاتون تازه از کاخ سرد اومده بیرون
‫و واسه همینه که آروم‌وقرار نداره.
‫ذهن زن‌ها واقعاً دردسرسازه.
‫ندیمه‌ای که نامه رو آورد گفت...
‫موضوع مربوط به بچه‌ست.
‫بچه؟
‫مگه همه از بالا آوردنش...
‫توی اتاق ملکۀ مادر خبر ندارن؟
‫این حاملگی رو دیگه نمی‌شه مخفی کرد.
‫ولی این خودش یه برگ برنده‌ی دیگه ‫دست ما می‌ده.
‫بذار ملکۀ مادر و امپراتور ‫خودشون با هم درگیر بشن.
‫چه عجله‌ایه؟
‫[بو، من و امپراتور هیچ‌وقت با هم نبودیم. ‫این بچه رو نمی‌شه نگه داشت.] ‫من و امپراتور هیچ‌وقت با هم نبودیم
‫[لطفاً کمکم کن ‫یه راهی برای سقطش پیدا کنم. یونگر] ‫این بچه رو نمی‌شه نگه داشت.
‫لطفاً کمکم کن یه راهی ‫واسه سقطش پیدا کنم.
‫از دست این شیه یونگر!
‫همچین چیز مهمی رو ‫از من قایم کرده بود!
‫بانوی من، منم.
‫چی شده؟
‫نامه...
‫فرستاده شد؟
‫بله، فرستاده شد.
‫طبیب شیائو اینجاست.
‫درورد بر شیه خاتون.
‫طبیب شیائو،
‫مگه دیروز درخواستم رو رد نکردی؟
‫امروز اومدی
‫که مسخره‌م کنی؟
‫لطفاً منو ببخشید، بانوی من.
‫در مرکز طبابت سلطنتی، تمام مراحل، ‫از نوشتن نسخه گرفته...
‫تا آماده کردن دارو و جوشوندنش، ‫با دقت ثبت می‌شه.
‫هر مرحله نظارت و بازبینی می‌شه.
‫داروی سقط در حرمسرا موضوع خیلی حساسیه.
‫حتی اگرم می‌خواستم کمکتون کنم،
‫واقعاً نمی‌تونستم.
‫طبیب شیائو، ‫دیروز منظورت رو واضح رسوندی.
‫چرا به خودت زحمت می‌دی
‫و دوباره حرف‌هات رو تکرار می‌کنی؟
‫بانوی من، شما واقعاً ‫این بچه رو نمی‌خواین؟
‫کدوم زنیه که آرزوی مادر شدن نداشته باشه؟
‫کدوم زنیه که آرزو نداره ‫یه بچه‌ی سالم به دنیا بیاره و بزرگش کنه؟
‫ولی به‌عنوان کسی که در حرمسراست...
‫من حتی اختیار سرنوشت خودمم ندارم،
‫چه برسه به بچه.
‫اگه قرار باشه بدون اینکه کسی بخوادش...
‫به این دنیا بیاد،
‫و فقط تبدیل بشه به...
‫ابزار دعواهای قدرت بقیه
‫و ازش سوءاستفاده کنن،
‫بهش زور بگن، سرکوبش کنن و آزارش بدن،
‫ترجیح می‌دم...
‫اصلاً به دنیا نیاد.
‫حالا که تصمیم‌تون رو گرفتین،
‫من...
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫در طول شب دو نسخه آماده کردم.
‫یکی برای آرامش اعصاب و کمک به خواب،
‫و یکی برای بهبود گردش خون.
‫اگه به هر نسخه جدا نگاه کنین،
‫هیچ چیز مشکوکی درش نیست.
‫و هر دوشون...
‫برای اون بیماری که قبلاً ‫براتون تشخیص داده بودم مناسبه.
‫اما اگه با هم مصرف بشن،
‫اثراتشون با هم تداخل پیدا می‌کنه
‫و خیلی شبیه به ‫داروی سقط عمل می‌کنه.
‫فقط اینکه...
‫چی؟
‫احساس گناه می‌کنم.
‫با اینکه بارها ‫این دارو رو دستکاری کردم
‫تا در حد امکان ملایم بشه،
‫باز هم روش مرسومی نیست.
‫نمی‌شه از آسیب فیزیکی که...
‫سقط به بدن می‌زنه جلوگیری کرد.
‫همین کافیه.
‫طبیب شیائو، داری واسه کمک به من ‫خودت رو به خطر می‌ندازی.
‫من هرگز...
‫این لطف بزرگت رو فراموش نمی‌کنم.
‫فقط امیدوارم یه روزی،
‫منم...
‫بتونم برات کاری انجام بدم.
‫بانوی من، لازم نیست این حرف رو بزنید.
‫بانوی من، لطفاً بلند شید.
‫این دارو باید سه روز پشت‌سرهم مصرف بشه
‫تا اثر کنه.
‫در این مدت، ‫نباید نوشیدنی بنوشید
‫یا داروی دیگه‌ای مصرف کنید.
‫موقع راه رفتن یا دراز کشیدن،
‫باید آروم و با احتیاط حرکت کنید.
‫لطفاً این دستورات رو ‫با دقت دنبال کنید، بانوی من.
‫سه روز طول می‌کشه؟
‫نمی‌شه زودتر اثر کنه؟
‫داروهایی که فوراً اثر می‌کنن خیلی خطرناکن.
‫بانوی من،
‫اصلاً نباید امتحانشون کنید.
‫خاطرات ژانگ سان.
‫دان،
‫نصف ماهه که...
‫به کلاس درس سلطنتی نرفتی.
‫کل قصر پر از شایعه شده
‫و می‌گن نه‌تنها از درس خوندن خوشت نمیاد،
‫بلکه به هر راهی متوسل می‌شی...
‫تا هم‌کلاسی‌هات رو تحقیر کنی.
‫دلیلش چیه؟
‫اگه این‌طوری ادامه بدی،
‫دیگه حتی منم نمی‌تونم ازت حمایت کنم.
‫واقعاً کی داشت اونا رو تحقیر می‌کرد؟
‫شما باید بهتر از من بدونید.
‫پس بهم بگو،
‫تا منم ازت دفاع کنم.
‫مگه کس دیگه‌ای هم هست؟
‫من باهات مثل بچه‌ی خودم رفتار می‌کنم! ‫[به پدر]
‫کی اینو نوشته؟
‫تو اینو نوشتی؟
‫چطور جرئت می‌کنی مخفیانه به پدرت نامه بنویسی
‫و به من تهمت‌های دروغین بزنی!
‫کاملاً ناامیدم کردی.
‫یعنی تمام عشق و محبتی که...
‫تمام این سال‌ها...
‫بهت داشتم،
‫واسه هیچ‌وپوچ بوده؟
‫پدر، امپراتوره!
‫امپراتور؟
‫اون امپراتوره، درسته؟
‫برو بپرس.
‫توی دربار و حرمسرا،
‫کدوم امپراتوری...
‫واقعاً قدرت دستش بوده؟
‫بچه‌جون،
‫از خواب بیدار شو.
‫من...
‫دیگه ازت قایمش نمی‌کنم.
‫من توی کل زندگیم،
‫از آدم‌های زیادی متنفر بودم.
‫ولی از هیچ‌کس...
‫به‌اندازه‌ی پدرت متنفر نیستم.
‫اما...
‫اون به‌زودی می‌میره.
‫تو...
‫چه بلایی سرش آوردی؟
‫ببین.
‫این صورت کوچولو رو ببین.
‫وقتی عصبانی می‌شی،
‫درست شبیه پدرت می‌شی.
‫دان،
‫گوش کن ببین چی می‌گم.
‫اگه تو نمی‌خوای...
‫طرف من باشی،
‫شاهزاده‌های دیگه‌ای هم هستن.
‫نه.
‫منظورم ولیعهدهای دیگه‌ست!
‫مادر!
‫من اشتباه کردم!
‫من نمک‌نشناس بودم!
‫خوبی‌های شما رو نادیده گرفتم.
‫التماس می‌کنم بهم رحم کنید
‫و از جونم بگذرید!
‫باشه.
‫حالا که فهمیدی اشتباه کردی،
‫فقط دیگه تکرارش نکن.
‫ولی دان،
‫بذار بهت یادآوری کنم،
‫سعی نکن...
‫با من مخالفت کنی.
‫تو هنوز اون روی...
‫محبت منو هم ندیدی.
‫» ترجمه از الهام صدر «
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M