.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫[قسمت هجده]
‫سه روز دیگه...
‫هیئت مذاکره یان قراره ‫با اعلی‌حضرت صحبت کنه.
‫احتمالا توئر اون موقع وارد عمل بشه.
‫«باد می‌وزد...»
‫«و رود یی خنک است.»
‫«وقتی قهرمان به سفر برود،»
‫«هیچ‌گاه باز نخواهد گشت.»
‫اعلی‌حضرت، شما از این بابت نگرانید...
‫که توئر و افرادش زنده برنگردن؟
‫وقتی مردم روایت جینگ‌که رو ‫از اقدام علیه پادشاه چین بخونن،
‫بعضی‌ها از شهامت ‫جینگ‌که تعریف می‌کنن،
‫در حالی که بقیه با شگفتی ‫از زنده‌موندن پادشاه تعجب می‌کنن.
‫ولی الان...
‫ما نه جینگ‌که هستیم...
‫نه پادشاه چین.
‫پس ما...
‫ولیعهد دان از یان هستیم؟
‫درسته.
‫نقشه قتل رو با زیرکی برنامه‌ریزی کرد،
‫ولی یه حرکت اشتباه ‫همه‌چی رو خراب کرد.
‫در نهایت منجر به فروپاشی مملکتش...
‫و نابودی خانواده‌اش شد.
‫آقایون،
‫می‌دونین کجا شکست خورد؟
‫چون جینگ‌که توانایی رزمی کمتری داشت؟
‫توئر بهترین مبارز مملکت یانه.
‫یا نکنه...
‫به خاطر حیله‌گری پادشاه چین بود؟
‫امپراتور ما...
‫اصلا در حد پادشاه چین حیله‌گر نیست.
‫پس دلیلش چی بود؟
‫آقای مورونگ، نظر تو چیه؟
‫به خاطر مکانش.
‫دقیقا.
‫جینگ‌که خواست توی تالار سلطنتی...
‫حساب پادشاه چین رو برسه.
‫جایی که محافظ داشت،
‫و جایی بود که پادشاه ‫باهاش آشنایی کامل داشت.
‫به همین دلیل تونست ‫جون سالم به در ببره.
‫طی مذاکرات صلح هم قراره ‫نگهبان‌ها زیاد باشن.
‫توئر نمی‌تونه افرادش رو ‫وارد قصر کنه.
‫ولی اگه توی تالار اصلی نباشه،
‫کجا قراره مذاکرات رو پیش ببرن؟
‫آقای جیا،
‫لازم نیست تا موعد مذاکره صبر کنیم.
‫شاید جایی باشه که بتونن...
‫زودتر همدیگه رو ببینن.
‫کوهستان بی؟
‫به نظر من...
‫اعلی‌حضرت الان مواظب اهالی یانه.
‫درست مثل مرغی ‫که مواظب جوجه‌هاشه.
‫کار عاقلانه‌ای نیست ‫که شمشیر رو از رو ببندیم.
‫ولی...
‫مقبره روی کوهستان بی ‫تقریبا تکمیل شده.
‫اعلی‌حضرت همراه شما میان...
‫تا مقبره رو بررسی کنن.
‫یعنی...
‫وقتی امپراتور از شهر خارج شد...
‫اهالی یان محافظتشون رو از دست می‌دن...
‫و بعدش می‌شه...
‫دقیقا منظورم همینه.
‫عالیه!
‫تالار اصلی کوهستان بی...
‫بهترین جا برای آدم کشتنه.
‫الان امپراتور...
‫با بیشترین نیروی حفاظتی ‫مواظب هیئت مذاکره است.
‫ولی اگه از شهر بره ‫و نیمی از ارتش رو ببره،
‫ملکه مادر فرصت می‌کنه حمله کنه.
‫ولی آیا امپراتور می‌ره؟
‫هر چی نباشه به طور قطع...
‫کاملا می‌دونه...
‫که ملکه مادر بی‌دلیل نمیاد...
‫به قصر دعوتش کنه.
‫آقای جیا، یادت رفته؟
‫هیچ‌کس بهتر از...
‫شخص ملکه مادر...
‫از نقاط ضعف امپراتور خبر نداره.
‫اعلی‌حضرت،
‫بانوی عزیز فردا می‌خوان ‫به کوهستان بی برن.
‫از شما هم دعوت کردن ‫که همراهشون برین.
‫مقبره هنوز کامل نشده.
‫احیانا الان...
‫یه‌کم زود نیست که بریم؟
‫بانوی عزیز همچنین گفتن...
‫که اگه سرتون با امورات مملکت شلوغه...
‫ایشون می‌تونن طبق روال سلطنتی...
‫بانوی والامقام رو به تنهایی ببرن.
‫چی گفتی؟
‫لطفا بد برداشت نکنید اعلی‌حضرت.
‫من صرفا فرمان بانوی عزیز رو گفتم.
‫حالا که مادر نگران آرامگاه خودشه،
‫به عنوان پسرش،
‫دلیلی نداره که نخوام برم.
‫پس به بانوی عزیز اطلاع خواهم داد.
‫دان...
‫هیئت یان هنوز توی شهره.
‫اینکه ملکه مادر توی این زمان ‫ازت خواسته به کوهستان بی بری...
‫احتمالا نیت خوبی پشتش نداره.
‫به احتمال زیاد...
‫نتونست جلوی مذاکرات رو بگیره...
‫حالا از این رسوایی عصبانیه.
‫دقیقا واسه همین نباید بری.
‫اگه من نرم...
‫وان‌یین رو می‌بره.
‫ولی...
‫در هر صورت قرار بود ‫حسابم رو باهاش صاف کنم.
‫مسئله زمانش بود.
‫اگه اصرار داره همین فردا بریم،
‫من با کمال میل می‌رم.
‫هر چی نباشه...
‫مقبره برای مردگانه.
‫آقای مو،
‫بصیرت فوق‌العاده‌ای دارین.
‫به محض اینکه اسم یو خاتون اومد،
‫امپراتور طبق انتظارمون قبول کرد.
‫این به لطف علاقه عمیقیه...
‫که امپراتور به یو خاتون داره.
‫این عشق واقعا...
‫چیز بدرد نخوریه.
‫عالی شد.
‫همین که امپراتور از قصر بره...
‫فرستادگان یان می‌میرن...
‫و دیگه امکان نداره بشه ‫جلوی جنگ دو مملکت رو گرفت.
‫این جنگ رو...
‫باید شاهزاده دوآن به دوش بکشه.
‫چه دلش بخواد...
‫چه نخواد.
‫تونگ‌هائو.
‫افرادمون رو اعزام کن.
‫فردا من و امپراتور قراره ‫به کوهستان بی بریم،
‫بگو حواسشون به شاهزاده دوآن باشه،
‫و مطمئن باشن که دردسر درست نمی‌کنه.
‫چشم بانوی من.
‫فورا رسیدگی می‌کنم.
‫آقای مو.
‫بانوی من.
‫فردا به محض اینکه رفتیم،
‫تو باید به امورات شهر رسیدگی کنی.
‫خیالتون راحت بانوی من.
‫با نهایت دقت به وظایفم می‌رسم.
‫مطمئنم که شایستگیش رو داری.
‫ولی...
‫یه نکته‌ای رو در نظر گرفتی؟
‫فردا نه من، و نه امپراتور، ‫قرار نیست توی شهر باشیم.
‫اگه یه‌وقت بلایی سر...
‫فرستادگان یان بیاد...
‫قطعا...
‫قطعا گردن...
‫شاهزاده دوآن میفته.
‫آقای مو،
‫درک تو از نقشه‌های من ‫داره بهتر و بهتر می‌شه.
‫بانوی عزیز، این کار...
‫نه‌تنها هیئت یان رو از بین می‌بره...
‫و مذاکرات صلح رو متوقف می‌کنه...
‫بلکه همه تقصیرات رو...
‫گردن شاهزاده دوآن می‌ندازه.
‫اگه مردم بخوان شکایتی کنن،
‫شاهزاده دوآن رو مقصر می‌دونن.
‫بانوی عزیز،
‫اینطوری یک تیر و دو نشون می‌زنیم.
‫نه.
‫یه تیر و سه نشون می‌زنیم.
‫عالیه.
‫واقعا هوشمندانه است.
‫آقای مو.
‫وقتی به این هدف برسیم،
‫تو از بقیه مقام بالاتری خواهی داشت.
‫ممنونم...
‫بانوی عزیز.
‫ارباب،
‫یکی دعوتنامه‌ای فرستاده.
‫[قصر کانیو]
‫ببخشید.
‫دخترک احمق.
‫هنوز فکر می‌کنه شیاهو بو رو ناامید کرده.
‫تو چرا اینجایی؟
‫بیدار شدی؟
‫بالاخره تبت قطع شد.
‫بیماری‌های دوران باستان خیلی ترسناکن.
‫حالت چطوره؟
‫بذار برات آب گرم بیارم.
‫یو وان‌یین.
‫لازم نیست پلیس خوبه باشی و...
‫شیاهو دان رو پلیس بده کنی.
‫روراست باش.
‫چی می‌خوای؟
‫پس پنهون‌کاری نمی‌کنم.
‫این چه کاریه می‌کنی؟
‫وقت غیبت دخترونه است.
‫مگه تا حالا نکردی؟
‫می‌خوای دلم رو با خودت صاف کنی؟
‫راه نداره.
‫پس واقعا خواب شیاهو بو رو دیدی؟
‫اون نبود.
‫شیه یونگر...
‫یادته که یه زن مدرنی؟
‫اون می‌دونست ملکه مادر ‫قراره بهت فشار بیاره،
‫ولی همچنان ادامه داد،
‫و بعدش هم بهت توجهی نکرد.
‫مرتیکه بی‌رحم عوضی.
‫حالا می‌خوای ازش عذرخواهی کنی؟
‫بهت که گفتم کار اون نبود.
‫پس کار کی بود؟
‫یعنی ممکنه...
‫من بودم؟
‫آبجی،
‫بالاخره به چشمت اومد...
‫که چقدر باهات خوب بودم؟
‫آبجی، کار مامانم بود.
‫شرمنده.
‫شاید چون حالا که فهمیدم کی هستی،
‫توی خواب‌هام...
‫زندگی قبلیم رو می‌دیدم.
‫اون روز...
‫سر یه موضوع مسخره دعوامون شد...
‫و نتونستم ازش عذرخواهی کنم.
‫قبل از اینکه بیام، ‫به مامانم زنگ زده بودم.
‫بهم گفت...
‫گفت غذای جدید یاد گرفته...
‫و می‌خواست برم پیشش ‫که برام درست کنه.
‫تو که نمی‌دونی،
‫ولی من هم همیشه ‫به دست‌پخت مامانم گیر می‌دادم.
‫الان...
‫حتی نمی‌دونم کی قراره ‫دوباره غذاش رو بخورم.
‫خونه‌تون کجا بود؟
‫پکن.
‫تو چی؟
‫«شهر آ.»
‫شهر آ؟
‫مگه نمی‌دونی؟
‫پایتخته.
‫می‌دونم.
‫پکن دیگه چیه؟
‫یه شهر روستایی کوچیکه.
‫طبیعیه نشنیده باشی.
‫شما دقیقا از کی...
‫متوجه هویت من شدین؟
‫موقع ضیافت قصر...
‫که گیتار زدی.
‫از اون موقع؟
‫ولی می‌خواستم فرداش ‫بیام حقیقت رو بهت بگم.
‫آخه اونقدر فکرت درگیر حیله‌گری بود...
‫که به حرفم گوش نمی‌دادی.
‫حتی خواستی سر نوشیدنی ‫گل صدتومانی وی زی متهمم کنی.
‫هنوز بهش فکر می‌کنم عصبانی می‌شم.
‫اعلی‌حضرت خیلی بهت اعتماد داشت.
‫خب...
‫اون موقع که نمی‌دونستم.
‫توی داستان اصلی...
‫شخصیت شیه یونگر خیلی ‫دردسر درست می‌کرد.
‫ببین...
‫شخصیت‌ها شخصیتن. ‫ولی ما خودمونیم.
‫باورت بشه یا نه...
‫من اصلا نمی‌خواستم اذیتت کنم.
‫ولی باید درک کنی.
‫در این مقطع اصلا نمی‌شد...
‫ریسک کنیم و درباره هویت اصلیمون...
‫مستقیم بهت بگیم.
‫منطقیه.
‫اعلی‌حضرت،
‫ارباب مو اومدن.
‫اعلی‌حضرت.
‫بی‌خبر دعوتت کردم اینجا...
‫چون یه بازی شطرنج ناتموم دارم.
‫یه مهره است...
‫که نمی‌دونم چطور حرکت می‌کنه.
‫لطفا بفرمایید شاهزاده دوآن.
‫حالا که زمین بازی دست ماست،
‫پادشاه چین،
‫با آدمکش،
‫هیچ شکی به جا نمی‌ذارن؟
‫اعلی‌حضرت، سبک شما...
‫خیلی قدرتمند و تیزه...
‫مسیر انحرافی نمی‌رید...
‫پیشروی و عقب‌نشینی ندارین...
‫بلکه با ریتم و متغیرها بازی می‌کنین.
‫واقعا بازیکن ویژه‌ای هستین.
‫ولی این بازی محدودیت‌هایی داره.
‫اگه جای شکی بمونه،
‫فقط می‌تونه کار خدا باشه.
‫به این ترتیب...
‫من باید کسی رو ببینم...
‫تا بتونم خواست خدا رو درک کنم.
‫تبریک می‌گم اعلی‌حضرت.
‫این بازی...
‫چرخش جدیدی داشته.
‫تا مدت‌ها...
‫تو به عنوان مو یون، ‫داشتی با ملکه مادر...
‫بازی رو پیش می‌بردی.
‫بابت این زحمات ازت ممنونم آقای مورونگ.
‫بنده مایلم با تمام توانایی‌هام...
‫به حاکم واقعی خدمت کنم.
‫قبل از اینکه بیای اینجا دانشجو بودی؟
‫یه مدت کار می‌کردم.
‫کارت چی بود؟
‫برده شرکت‌ها بودم.
‫عین بقیه.
‫تو چی؟
‫شیش ماه مونده بود ‫مدرک دانشگاهم رو بگیرم.
‫پس خیلی جوون بودی؟
‫طفلکی.
‫حس می‌کنم وقتی سر از اینجا در آوردم...
‫قشنگی زندگیم هنوز شروع نشده بود.
‫ولی حس نمی‌کنی...
‫اینجا همه‌چی غیرواقعیه؟
‫هر روز باید تظاهر کنم.
‫دیوونه شدم.
‫می‌فهمم.
‫هر روز با ترس دروغ می‌گم.
‫تو؟
‫تو هم ترس داری؟
‫مگه همه‌چی طبق مراد دلت نبود؟
‫تو و شیاهو دان...
‫بهترین زندگی ممکن رو داشتین.
‫کی گفته؟
‫اولین روز که اومدم...
‫نزدیک بود شیاهو دان ‫من رو زنده‌زنده دفن کنه.
‫واقعا؟
‫بعدا توی قصر...
‫با ملکه مادر و خاتون‌ها درگیر شدم.
‫کسی بود بخواد سر به تنم نباشه؟
‫راست می‌گی.
‫وایستا.
‫من که نمی‌خوام.
‫هیچ‌وقت نخواستم تو رو بکشم.
‫تو که نه. ولی شیاهو بو چی؟
‫وقتی بیرون قصر بودم...
‫برای من آدمکش فرستاد.
‫نزدیک بود جنازه‌ام رو ‫بندازن کف دریاچه.
‫امکان نداره.
‫آتیش‌سوزی اون روز کتابخونه...
‫توسط یکی از آشناهاش رخ داده بود.
‫زخم بازوم هنوز خوب نشده.
‫مگه اون تصادفی نشد؟
‫خودش بهم گفت.
‫اولین بارته با مردها حرف می‌زنی؟
‫خیلی زودباوری.
‫واقعا بار اولته؟
‫من که هنوز دانشگاهم تموم نشده.
‫مامانم نمی‌ذاشت با کسی صحبت کنم.
‫وای خدا.
‫چه دختر مطیعی هستی.
‫ولی از یکی خوشم میادها.
‫از کی؟
‫«گیو می فایو!» ‫(بزن قدش)
‫منظورم این نبود بزنی قدش.
‫اسم گروه مورد علاقمه.
‫«گیو می فایو،»
‫به طور خلاصه بهش «جی‌ام‌اف» هم می‌گن.
‫تموم شد؟
‫صورتت چی شده؟
‫وایستا.
‫یو وان‌یین.
‫واقعا می‌خوای دلم رو با خودت صاف کنی؟
‫الان انگار اوضاع بینمون بدتر شده.
‫تقصیر اینه!
‫وایستا ببینم. ‫بذار روت مواد آرایشی پرت کنم!
‫فکرش هم نکن!
‫به چی می‌خندین؟
‫- دیگه نمی‌کنم. ‫- چرا هنوز نقش...
‫پلیس خوبه رو تموم نکرده؟
‫من هم روت لوازم آرایشی می‌ریزم!
‫دیگه نمی‌کنم!
‫می‌خواد هشتاد و یک قسمت طولش بده؟
‫من هم می‌کنم!
‫- باشه، باشه! ‫- وایستا!
‫تکون نخور!
‫مداد ابروی شین‌چان!
‫دوباره بگو!
‫وایستا.
‫- آخه با ذره‌بین... ‫- انقدر نخند.
‫- خوب شده بودی! ‫- بیا.
‫توی دنیای خودتون...
‫- اینطوری بودی؟ ‫- ببخشید، ببخشید!
‫بگیر بشین.
‫باشه. الان پاکش می‌کنم.
‫حالا شد.
‫مال من رو بگیر.
‫چه بوی خوبی داره.
‫چرا این آرایش انقدر بوی خوبی داره؟
‫طبیب شیائو برام روغن ‫ضروری رز اضافه کرده بود.
‫این پودره هم خیلی خوبه.
‫بافتش عالیه.
‫طبیب شیائو به اون هم اضافه کرده.
‫چی شده؟
‫خیلی به طبیب شیائو اشاره می‌کنی.
‫چرا انقدر باهات خوبه؟
‫شاید چون آدم خوبی‌ام.
‫این چه قیافه غیبت کردنیه؟
‫انقدر فکرش رو نکن.
‫اصلا دلیل خاصی نداره.
‫دوستمه دیگه.
‫یه جاش می‌لنگه.
‫کجاش می‌لنگه؟
‫پس چرا لپ‌هات گل انداخته؟
‫آخه داشتم می‌دویدم.
‫چقدر گرمه.
‫فکر کردی عین تو و شیاهو دانیم؟
‫شما که همیشه پز همدیگه رو می‌دیدین.
‫حالا واقعیه یا صرفا نقشه؟
‫بگو دیگه.
‫لبت خشکی زده. ‫بذار بالم لب برات بزنم.
‫بحث رو عوض نکن.
‫از شیاهو دان خوشت میاد؟
‫عه...
‫چیش رو انقدر دوست داری؟
‫طرف ظالمه،
‫همیشه اخم می‌کنه،
‫انگار از آدم‌ها طلب داره.
‫خیلی هم رنجوره.
‫اصلا...
‫خودت توی شیاهو بو چی دیدی؟
‫حیله‌گره، منفوره...
‫مشکوک و بی‌رحمه.
‫حرف دهنت رو بفهم‌ها.
‫مگه چی گفتم؟
‫باشه، تو بردی.
‫من...
‫راستش اون اوایل...
‫فقط می‌خواستم زنده بمونم.
‫قصد دیگه‌ای نداشتم.
‫ولی...
‫موضوع اینه که...
‫هر چقدر بیشتر خاطرخواهش شدم...
‫اون بیشتر فاصله گرفت.
‫هر چقدر هم بیشتر فاصله می‌گرفت...
‫پذیرفتنش بیشتر برام سخت می‌شد.
‫چرا برات سخت می‌شد؟
‫تو که داستان رو خوندی.
‫حتما می‌دونی که...
‫توی داستان اصلی...
‫اون و شخصیت تو...
‫از همدیگه خودششون می‌اومد.
‫پس چرا پیش من...
‫انقدر فاصله می‌گیره؟
‫یعنی اشتباه می‌کنی.
‫از کسی خوشش نمیاد.
‫از اون شخصیت‌های منفی جذابه...
‫که توی رمان‌ها فقط آینده خودش براش مهمه.
‫کارش براش مهمه، فهمیدی؟
‫گفتی جذاب؟
‫به نظرم جذاب نیست.
‫تو چرا اومدی؟
‫برو بیرون.
‫- چی شد؟ ‫- برو بیرون!
‫هنوز آرایشمون تموم نشده.
‫پسرها اجازه ندارن باشن.
‫چی شده؟
‫شاهزاده دوآن خواسته ‫امشب شیه یونگر رو ببینه.
‫یادداشت رو...
‫آقای بی به دستش رسید.
‫نگاه کن.
‫فهمیدم.
‫ولی تو اول برو بیرون.
‫هنوز حرفم تموم نشده.
‫- یو وان‌یین... ‫- بیرون.
‫آهای...
‫چرا در رو روم می‌بندی؟
‫من امپراتورم.
‫تو ظالمی.
‫پرروها.
‫[درباره موضوعی که شنیدم ناراحت شدم. ‫امیدوارم امشب ببینمت.]
‫چی شده؟
‫باز برات نامه عاشقانه نوشته؟
‫نامه شاهزاده دوآنه.
‫می‌خواد ببینت.
‫یه چیزی هست...
‫که نمی‌خواستم بهت بگم.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫[آدم معتمد پیدا کردن سخته. ‫دیگه چیزی نگو.]
‫[امروز توی گلخونه می‌بینمت.]
‫[شنیدم در حقت بد کردن، ‫خیلی نگرانت شدم.]
‫[لطفا بیشتر مواظب خودت باش.]
‫تو که می‌دونی...
‫که طبق نقشه ما عمل نکرد...
‫- [آدم معتمد پیدا کردن سخته. چیزی نگو.] ‫- و خودش تغییرش داد.
‫- [امروز توی گلخونه می‌بینمت.] ‫ولی چیزی که نمی‌دونی...
‫اینه که می‌خواست ازت اطلاعات بگیره،
‫با همون حرف‌هاش می‌خواست ‫من رو هم فریب بده.
‫ما برای اون دو تا غریبه‌ایم.
‫هیچ‌وقت به غریبه‌ها وابسته نمی‌شه.
‫راست می‌گه.
‫اگه به تاج و تخت برسه...
‫اولین نفر تو رو می‌کشه.
‫انقدر حرف نزن.
‫واسه چی؟
‫هنوز درباره...
‫دارو بهش نگفتی؟
‫کدوم دارو؟
‫چند نفر توی مرکز طبابت سلطنتی...
‫دارویی که شاهزاده دوآن ‫بهت داده بود رو بررسی کردن.
‫خوب شد فقط یکی ازش خوردی.
‫اگه همه رو خورده بودی...
‫چی می‌شد؟
‫در جا می‌مردی.
‫چون یه رازدار خوب...
‫یه رازدار مرده است.
‫شیاهو دان، ادامه بدی می‌زنمت‌ها!
‫چرا دارین بهم می‌گین؟
‫می‌تونستین ازم مخفی نگهش دارین.
‫چون نمی‌خوایم دیگه از چیزی بی‌خبر بمونی.
‫یونگر،
‫الان تصمیم قدم بعدی...
‫کاملا با خودته.
‫حواست بهش باشه.
‫اگه اتفاقی افتاد...
‫فورا بهم بگو.
‫چشم.
‫نمی‌دونم به خیر می‌گذره یا نه.
‫دیگه واسه نگرانی دیره.
‫داره می‌ره شاهزاده دوآن رو ببینه.
‫چرا به شیه یونگر اعتماد نداری؟
‫چون شخصیت دوبعدیه.
‫این قدرت اختیاری که تظاهر می‌کنه داره...
‫بخشی از شخصیت داستانشه.
‫نمی‌شه عوضش کرد.
‫توی این دنیا...
‫همه به جز ما شخصیت دوبعدی‌ان،
‫از جمله وزرایی که قانع کردیم.
‫اون‌ها طوری نوشته شدن...
‫که افراد متعهد و واقفی باشن.
‫ولی شیه یونگر چی؟
‫خب...
‫شو یائو هم طوری نوشته شده بود...
‫که توی جناح شاهزاده دوآن باشه.
‫ولی تهش طرف ما بود.
‫پس قدرت اختیار وجود داره.
‫اون زمان شیه یونگر انقدر قوی نبود.
‫حالا که یه‌کم هلش دادم،
‫قراره عوض بشه.
‫پس باید ببینیم.
‫ببینیم آیا صداقتش با تو...
‫می‌مونه یا نه.
‫صداقت؟
‫نکنه تو...
‫حسودیت شده؟
‫آره.
‫ولی...
‫واسه چی حسودیت شده؟
‫این قضیه مرتبط نیست.
‫پس به چی ربط داره؟
‫اعلی‌حضرت.
‫بالاخره اومدین من رو ببینین؟
‫امروز...
‫به طور ویژه‌ای زیبا شدی.
‫یه‌کم احوالم ناخوشه.
‫نمی‌خواستم وقتی زشتم من رو ببینین،
‫واسه همین...
‫یه‌کم آرایش کردم.
‫خوشتون اومد؟
‫آره.
‫حالت چطوره؟
‫بهتری؟
‫اعلی‌حضرت.
‫شنیدم بعد از اون اتفاق...
‫امپراتور چند نفر رو ‫بیرون قصر برات گذاشته.
‫می‌گفت برای محافظته، ‫ولی نمی‌خواد از اونجا بری.
‫پس چطوری امروز تونستی بیای؟
‫فکر می‌کنن من رو مجاب کردن.
‫واسه همین فرستادنم اطلاعات کسب کنم.
‫یعنی...
‫امپراتور مجبورت کرد بیای؟
‫نامه‌ای که فرستادین من رو ببینین...
‫به دستشون رسید.
‫خیلی عصبانی شد و تهدید کرد ‫که توی آب خفه‌ام می‌کنه.
‫ولی یهو گفت می‌تونم بیام،
‫بهم گفت...
‫بفهمم نقشه شما چیه.
‫نقشه؟
‫توضیح دیگه‌ای نداد.
‫فقط گفت کابوس دیده.
‫شاید داشت زیادی فکر می‌کرد،
‫یا مثلا یه‌جور هشدار بود.
‫انگار به جریان هیئت فرستادگان ربط داشت.
‫اعلی‌حضرت،
‫لطفا من رو ببرین.
‫می‌خوان من رو بکشن.
‫بالاخره که می‌برمت،
‫ولی الان وقتش نیست.
‫یونگر...
‫به خاطر من هم که شده...
‫باید برگردی و بهش بگی...
‫که همه‌چی روبه‌راهه.
‫ولی اگه این حرف رو بزنم...
‫دیگه دلیلی نداره که زنده بمونم.
‫نگران نباش.
‫فردا با شیاهو دان به کوهستان بی برو.
‫از این مسیر پیش رومون...
‫راه برگشتی نیست.
‫پس به حرفتون گوش می‌دم.
‫همین که برگشتم به اعلی‌حضرت...
‫پیام رو می‌رسونم.
‫ازت ممنونم.
‫ولی نگران نباش.
‫مخفیانه چند نفر رو می‌فرستم ‫که مواظبت باشن.
‫من طرف شمام.
‫با همدیگه می‌تونیم ‫ماموریتتون رو به سرانجام برسونیم.
‫چرا دستت انقدر سرده؟
‫ردام رو بده.
‫سرده.
‫داری یخ می‌زنی.
‫سرما نمی‌خوری؟
‫بهم ردای اژدها دادی.
‫اگه این موضوع درز کنه،
‫دوباره من رو خاتون پلید صدا می‌زنن.
‫مگه نیستی؟
‫کلی آدم دارن نگاه می‌کنن.
‫الان کسی نمی‌بینه.
‫داستان شما واقعیه یا تظاهر می‌کنین؟
‫از شیاهو دان خوشت میاد؟
‫من...
‫هنوز یه‌سری کار دارم.
‫عزیزم...
‫تو زودتر برو استراحت کن.
‫اعلی‌حضرت.
‫متاسفانه تنهایی آروم نیستم.
‫بهتر نیست...
‫شما هم باشین؟
‫یه چیز خوب بهش بده.
‫می‌شه باهاش برای عدالت جنگید،
‫و می‌شه برای دفاع استفاده کرد.
‫کاملا می‌شه با این ‫به حساب آدم‌های بد رسید.
‫شوخیت گرفته؟
‫ایده وان‌یین بود.
‫آقای بی، تا حالا شده بخوای...
‫یه مکانیسم قوی‌تر طراحی کنی؟
‫مثلا...
‫که به جای قدرت درونی...
‫با باروت فعال بشه؟
‫باروت؟
‫به جای اینکه با قدرت درونی فعال بشه،
‫باروت این مکانیسم رو روشن می‌کنه،
‫که سلاح‌های مخفی پرتاب بشن.
‫چندین شب تلاش کردم...
‫تا پیداش کنم.
‫بیا.
‫هر کدومتون یکی بگیرین...
‫که از خودتون دفاع کنین.
‫ولی...
‫از اونجا که آموزش ندیدین...
‫ممکنه هدف‌گیریتون بد باشه.
‫بی‌پروا استفاده نکن.
‫توی کل تاریخ فقط دو تا از این‌ها...
‫تفنگه؟
‫چرا تفنگ صداش می‌کنی؟
‫من اسمش رو گذاشتم...
‫«کمان‌های پولادی آستین‌دار آتش عرفانی ‫نُه آسمان که شلیک مداوم می‌کند.»
‫[تالار یونگ‌یان]
‫مدیرعامل دان؟
‫اینجام.
‫هنوز نرفتم.
‫چرا بیدارم نکردی؟
‫شیه یونگر...
‫امروز صبح این رو آورد.
‫[همه‌چی روبه‌راهه. ‫شاهزاده دوآن خواستار مذاکراته.]
‫چقدر سرسری جواب داده.
‫همچنان بهش اعتماد داری؟
‫نمی‌دونم.
‫اگه واقعا شاهزاده دوآن نقشه‌ای نداره،
‫واقعا به خیر می‌گذره.
‫ولی اگه...
‫انقدر بهش فکر نکن.
‫کمکم کن تاجم رو بذارم.
‫چطوره که...
‫من هم باهات بیام کوهستان بی؟
‫نه.
‫تو اینجا بمون.
‫اگه...
‫اتفاق غیرمنتظره‌ای افتاد...
‫با هوش استثنائی خودت...
‫می‌تونی منعطف جواب بدی...
‫و اینطوری کمکم کنی.
‫چرا حس می‌کنم...
‫جواب تو هم یه‌کم سرسریه؟
‫جدی می‌گم.
‫در مقایسه با ملکه مادر...
‫این شاهزاده دوآنه که باید محتاط باشه.
‫تازه، مگه یادت رفته؟
‫هیئت یان هنوز توی شهره.
‫اگه جفتمون تا مقبره بریم...
‫و اتفاقی توی شهر بیفته...
‫کی مسئولیت قبول کنه؟
‫ولی حس خوبی ندارم که ملکه مادر ‫از تو خواسته که تنها...
‫باهاش بری کوهستان.
‫احساس امنیت نمی‌کنم.
‫یادت رفته که من...
‫آقای بی رو به عنوان ‫برگ برنده‌ام دارم؟
‫حتی محافظ‌های سرّی من رو...
‫تمرین ویژه داده.
‫الان خیلی توانمند شدن.
‫انقدر نگران نباش.
‫درباره خودت هم...
‫اگه اتفاقی افتاد...
‫حتما یادت باشه...
‫که محافظت از خودت مهم‌تره.
‫به خواجه آن می‌گم توی قصر بمونه.
‫اگه توی قصر چیزی شد،
‫می‌تونه کمکت کنه.
‫اعلی‌حضرت،
‫وقتشه برین.
‫خانم بی بیرون تالار منتظره.
‫منتظرم باش.
‫وقتی برگشتم...
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫همچین قولی نده!
‫پسش بگیر!
‫نمی‌گیرم.
‫پسش بگیر!
‫نمی‌گیرم.
‫خاطرات ژانگ سان.
‫واقعا...
‫خودتی؟
‫اعلی‌حضرت!
‫تو یادداشتم رو برداشتی؟
‫نمی‌دونستم مال شماست اعلی‌حضرت!
‫لطفا من رو ببخشید سرورم!
‫[اگه از من باشی، برات پیغامی دارم. ‫می‌خوام ببینمت.]
‫اشکالی نداره.
‫اینجا فقط خودمونیم.
‫می‌تونی راستش رو بگی.
‫نمی‌دونم منظورتون چیه.
‫متوجه گل‌ها نشدی؟
‫اس‌اواس رو می‌گم!
‫نفهمیدم.
‫پس اونجا دنبال چی بودی؟
‫من نزدیک تالار کار می‌کنم.
‫پیش می‌اومد ببینم...
‫یکی پرسه می‌زنه و...
‫کنجکاو شده بودم.
‫واسه همین وقتی خلوت بود ‫رفتم جویا بشم.
‫می‌ترسی بهت صدمه بزنم؟
‫آخه نمی‌زنم.
‫من و تو یه‌جوریم.
‫بهم اعتماد کن.
‫سلام.
‫حالت چطوره؟
‫نیمه دوم «بیشتر بخون» چیه؟
‫نمی‌فهمم.
‫یکم ژوئن چه مناسبتیه؟
‫اعلی‌حضرت، دارین اذیتم می‌کنین.
‫من توی این دنیا فقط تو رو دارم.
‫واقعا نیستی، نه؟
‫چی نیستم؟
‫مثل من نیست!
‫هیچ دوستی ندارم...
‫هیچ همراهی ندارم!
‫همه باهام دشمنن!
‫کمک!
‫یه لحظه.
‫یه‌کم دیگه بمون.
‫فقط یه‌کم.
‫نمی‌خواستم اینطوری بشه.
‫کشتمش.
‫نمی‌خواستم اینطوری بشه.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M