.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫[قسمت بیست و چهار]
‫ولم کنید!
‫دان!
‫- سرورم! ‫- دان!
‫آقای بی،
‫تو برو.
‫فقط تو می‌تونی اونو نجات بدی.
‫لطفا برو، باشه؟
‫اگه من برم،
‫کی از تو محافظت کنه؟
‫اما آقای بی...
‫نمی‌تونم برم!
‫سرورم...
‫التماس می‌کنم.
‫نمی‌تونم اجازه بدم اتفاقی واسش بیفته.
‫خدمت به یه امپراتور ‫مثل راه رفتن با ببر می‌مونه.
‫از من خوشش میاد،
‫یا پیش‌بینی من فقط نصف مواقع جواب میده؟
‫فکر می‌کنم جواب رو می‌دونی.
‫وقتی قدرتمندان درگیر میشن،
‫افرادی مثل ما تاوانش رو میدن.
‫در این مرحله،
‫آرزوی ازدواج خوب و مناسب رو ندارم.
‫فقط می‌خوام از این مکان خطرناک خارج بشم
‫و باقی عمرم رو در آرامش زندگی کنم.
‫وان‌یین.
‫اگه انقدر می‌ترسیدی،
‫چرا سراغ من نیومدی؟
‫مگه تو شیه خاتون رو نداری؟
‫اون راهبردشناس منه.
‫وقیح.
‫انگاری
‫داری فکر می‌کنی که چطور ‫بازم منو فریب بدی.
‫باشه.
‫چون می‌خوای حقیقت رو بشنوی،
‫بهت میگم.
‫من یک‌بار، مثل شیه خاتون،
‫آینده رو پیش‌بینی کردم...
‫زمانی که همه‌چیز از دست رفته به نظر می‌رسید ‫ورق برگشت
‫و همه مردم ادای احترام می‌کردن.
‫فقط اینکه...
‫چی؟
‫فقط اینکه...
‫فقط اینکه آدمی که موقع ادای احترام مردم ‫کنار تو ایستاده بود...
‫من نبودم.
‫جواب خوبی بود.
‫حقیقته.
‫در این دنیا،
‫من کنار هیچ زنی نمی‌ایستم.
‫اگه باید یه زن کنارم باشه،
‫ممکنه انتخابم تو باشی.
‫اونوقت چرا؟
‫چون خیلی وقته منتظرت بودم.
‫دقیق‌تر بگم،
‫ده سال پیش ساعت دو صبح
‫در اون شب شروع شد.
‫هر دوی شما مدعی بودید ‫می‌تونید آینده رو پیش‌بینی کنید
‫و می‌دونستید من برگزیده هستم.
‫صرفا دروغ‌های رضایت‌بخش بودن؟
‫چرا باید باور کنم؟
‫چرا؟
‫چون همین فکر رو می‌کردم!
‫تو حرف‌های دل من رو میزنی.
‫برگزیده بودن
‫یعنی جایی که حمایت مردم گردهم میاد.
‫هر کی رو به‌عنوان امپراتور انتخاب کنن،
‫امپراتور میشه.
‫پس این‌طور نیست اول اتفاق خاصی بیفته
‫و بعد باور کنن.
‫در عوض، چون تو باور داری،
‫اتفاق میفته.
‫هفت.
‫وقتی هفت ساله‌ام بود، ‫اون بردهٔ بدبخت گوشم رو می‌کشید
‫و می‌گفت من بدبخت و بیچاره دنیا اومدم.
‫من بدبخت دنیا اومدم؟
‫نه.
‫ملکهٔ مادر و اون مرد ستمکار
‫اون‌ها رو متقاعد کردن باور کنن ‫من در فقر و بدبختی دنیا اومدم.
‫وقتی بزرگ شدم،
‫فهمیدم چطوری سرنوشتم رو عوض کنم.
‫یعنی...
‫از همه‌چیز بهترین رو بدست بیارم.
‫شهرت،
‫دستاورد،
‫و زن.
‫اون زمان
‫تمام دنیا
‫اراده و خواسته‌شون رو متوجه‌ی من می‌کنن.
‫وقتی حرفِ شیاهو بو بشه،
‫مردم میگن
‫شاهزاده دوآن نه تنها بیچاره نیست،
‫بلکه نجیب‌زاده‌ست...
‫نجیب‌زاده‌ای که هیچ‌کس ‫دستش بهش نمیرسه،
‫نجیب‌زاده‌ای که برگزیده‌ست،
‫آدمی که مردم باور دارن امپراتور میشه.
‫وان‌یین،
‫می‌خوای محترم‌ترین زن دنیا بشی،
‫یا می‌خوای پاورقی در تاریخ بشی،
‫خاتون پلید گمنامی
‫که در جوانی می‌میره؟
‫شاهزاده دوآن!
‫ما اومدیم والامقام رو ببریم!
‫متشکرم، شاهزاده دوآن،
‫بابتِ نجات بانوی من.
‫من به فرمان اعلی‌حضرت اومدم
‫تا بانوی من رو
‫به قصر برگردونم!
‫امپراتور اومده دنبالت.
‫بگو، تو رو تحویل بدم یا نه؟
‫به طور ناگهانی بهم حمله شد.
‫قابل درکه
‫که نیرو فرستاده.
‫خیالت راحت باشه، سرورم.
‫وقتی پیاده شدم
‫این صحبت‌هامون رو به هیچ‌کس نمیگم.
‫پس یعنی...
‫نمی‌خوای به پیشنهادم فکر کنی؟
‫شما میگی پیشنهاد
‫چرا وقتِ بیشتری بهم نمیدی؟
‫نگهبانان سلطنتی بیرون ایستادن،
‫الان وقت مناسبی برای صحبت ‫درباره این موضوع نیست.
‫اگه از نظر شما ایراد نداره،
‫بعد از اینکه به قصر برگشتم
‫می‌تونیم ارتباط‌مون رو ‫با نامه‌های مخفیانه ادامه بدم.
‫نظرت چیه؟
‫البته که عیب نداره.
‫خب...
‫مراقب خودت باش.
‫ده سال پیش،
‫ساعت دو شب.
‫[ده سال پیش]
‫اون شاهزاده دومه؟
‫چرا هیچ پرستاری از اون مراقبت نمی‌کنه؟
‫مادر اصلیش ندیمه قصر بوده.
‫اون زن فکر می‌کرد یه شاهزاده بدنیا بیاره ‫باعث میشه جایگاه سلطنتی پیدا کنه،
‫اما امپراتور انقدر اون رو کتک زد که مُرد.
‫همه‌ی اهالی قصر سعی می‌کنن ‫از اون پسر بچه دوری کنن.
‫کی دلش می‌خواد بد شانسی یقه‌اش رو بگیره؟
‫اون واقعا از طبقه اجتماعی پایین دنیا اومده.
‫بریم.
‫استاد،
‫من خوابم برد.
‫آدم اشتباهی رو تنبیه می‌کنید.
‫ولیعهد جایگاه سلطنتی دارن.
‫حتی اگه ایشون مرتکب اشتباه بشن،
‫همکلاسی ایشون باید تنبیه بشن.
‫من...
‫کار... در...
‫سالن کناری نزدیک خدمت می‌کنم.
‫حتی بلد نیستی چند تا جمله حفظ کنی؟
‫می‌تونم حفظ کنم.
‫یادت باشه،
‫تو خیلی ترسیدی.
‫با وقفه حرف بزن.
‫من توی سالن کناری همین نزدیکی کار می‌کنم.
‫اغلب
‫یه آدمی رو پرسه‌زنان می‌دیدم
‫و کنجکاو شدم.
‫وقتی هیچ‌کس نبود یه‌کم زمین رو کندم.
‫ما شبیه هستیم.
‫حالت چطوره؟
‫نیمه دوم «سخت درس بخون» چیه؟
‫نمی‌فهمم.
‫تعطیلات اول ژوئن چیه؟
‫سرورم، دارید اذیتم می‌کنید.
‫توی این دنیا فقط تو رو دارم.
‫میرم آدم خبر کنم!
‫صبر کن!
‫نه.
‫نه، هیچ‌کس نباید بفهمه.
‫هیچ‌کس نباید خبردار بشه.
‫من آدم کشتم؟
‫عمدی نبود.
‫عمدی نبود!
‫سرورم...
‫کاری که گفتید رو انجام دادم.
‫شبیه هستیم؟
‫شیاهو دان.
‫منظورت از شبیه بودن چیه؟
‫سرورم.
‫آدمی که به اون تیر زدید، نجات پیدا کرد.
‫چی فهمیده؟
‫یو خاتون وسیله‌ای ‫در آستین‌شون پنهان کردن،
‫که قبلا دیدیم.
‫با نوع طراحی که داره،
‫انگار می‌تونه تیرهای مخفی پرتاب کنه.
‫سرورم.
‫به ژنرال‌ها پیغام بده.
‫چشم.
‫چون این تصمیم رو گرفتی،
‫قبول می‌کنم.
‫اشتباه کردم.
‫نباید بدون اجازه از قصر خارج می‌شدم.
‫لیاقت شما مرگه.
‫در محافظت از بانوی من ناکام بودم.
‫من لایق مرگ هستم!
‫نه.
‫خودم خواستم برم.
‫از دستور تو خبر نداشتن.
‫تقصیر منه.
‫همه‌شون رو دفن کنید.
‫صبر کنید! صبر کنید!
‫گفتم اون‌ها کاره‌ای نیستن.
‫سرورم.
‫سرورم!
‫فقط همین نگهبان‌های مخفی رو داریم،
‫و اکثرشون رو از دست دادیم.
‫اون‌ها آدم‌هایی هستن
‫که توی داستان اصلی ‫جونشون رو واسه تو میدن.
‫اما اجازه دادن شاهزاده دوآن تو رو پیدا کنه.
‫شاهزاده دوآن منو پیدا کرد
‫چون جاسوس‌های اون ‫تمام شهر رو گشته بودن.
‫به نگهبان‌های مخفی مربوط نمیشه.
‫اینکه اجازه دادن در این وضعیت ‫از قصر خارج بشی
‫با خیانت هیچ تفاوتی نداره.
‫گفتم نقشه‌ی خودم بود.
‫هر کسی مسئول اعمال خودشه.
‫فقط من رو تنبیه کن.
‫تنبیه تو چه فایده‌ای داره؟
‫تو خیلی چشم سفیدی.
‫اصلا عبرت می‌گیری؟
‫می‌خوام بفهمی
‫وقتی کار اشتباهی می‌کنی،
‫آدم‌هایی رو مجازات می‌کنم
‫که بهشون اهمیت میدی.
‫چی داری میگی؟
‫واقعا فکر می‌کنی اون آدم ظالم هستی؟
‫من ظالم و ستمگرم.
‫همیشه بودم.
‫منتظر چی هستید؟
‫اون‌ها رو ببرید!
‫من...
‫از روی نادانی و بی فکری عمل کردم
‫و از دستور اعلی‌حضرت سرپیچی کردم.
‫لطفا من رو مجازات کنید، سرورم.
‫باشه.
‫خواجه آن.
‫والامقام یو رو توی اتاقش زندانی کن.
‫در رو قفل کن.
‫از امروز،
‫تا روزی که من بمیرم،
‫اجازه نداره از اتاقش خارج بشه.
‫بابت لطف‌تون،
‫متشکرم، سرورم.
‫سرورم!
‫التماس می‌کنم.
‫نمی‌تونم اجازه بدم اتفاقی واسش بیفته.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫می‌خوام بفهمی
‫وقتی کار اشتباهی می‌کنی،
‫آدم‌هایی رو مجازات می‌کنم
‫که بهشون اهمیت میدی.
‫اگه شب نمونه...
‫باید مجازات بشه؟
‫آخرش گرفتار عشق شدم.
‫مهم نیست
‫کی روی تخت پادشاهی می‌شینه،
‫شما
‫بازم خودتون هستید...
‫استعدادهای صادق و توانمند.
‫با اینکه می‌دونم سرنوشتم به مرگ ختم میشه،
‫می‌خوام قبل مرگم کارهای بیشتری انجام بدم.
‫برای همراهی تو جونم رو به خطر می‌ندازم.
‫تازه به قصر برگشتم
‫و شنیدم برای می چه اتفاقی افتاده
‫می دیگه نمی‌تونه توی قصر بمونه.
‫اون رو یه جای دیگه می‌فرستم.
‫منتظر چی هستید؟
‫ببریدشون!
‫تو اون رو به چشم یه پرنده کوچیک می‌بینی
‫که نیازمند آزادیه،
‫اما...
‫درستکار بودن و نجیب بودن رو نمی‌بینی...
‫مثل خورشید درخشانه،
‫می‌تونه آسمان آبی وسیع رو روشن کنه.
‫نه.
‫اون شیاهو دان نیست.
‫باور نمی‌کنم.
‫بانوی من، کجا میرید؟
‫میرم پیداش کنم!
‫باور نمی‌کنم که نمی‌تونه ‫درست و غلط رو تشخیص بده.
‫به حرف بقیه اهمیت نمیدم،
‫و واسم مهم نیست چی میگی.
‫من چیزی که ‫با چشم‌های خودم دیدم رو باور دارم.
‫تو،
‫شیاهو دان،
‫مسلما چنین آدمی نیستی!
‫آقای بی،
‫باید اون رو ببینم.
‫وان‌یین،
‫دان گفت
‫نمی‌خواد کسی وارد بشه.
‫من هر کسی‌ام؟
‫نزدیک‌تر نیا.
‫هر وقت اتفاقی میفته ‫همیشه منو از خودت طرد می‌کنی.
‫راه دیگه‌ای بلد نیستی؟
‫نمی‌خوام ببینمت.
‫هنوز سردرد داری؟
‫آره.
‫چند مدته؟
‫یه مدت میشه.
‫هر بار شدت پیدا می‌کنه،
‫کنترلم رو از دست میدم.
‫باید بهم می‌گفتی.
‫من اون‌قدر حساس نیستم.
‫گریه نکن.
‫ببخشید.
‫تقصیر من بود.
‫حرف‌های بدی زدم.
‫همین که دور شدم، پشیمون شدم.
‫منم اشتباه کردم.
‫نباید از قصر میرفتم.
‫وضعیت رو اشتباه فهمیدم
‫و نزدیک بود فاجعه به بار بیارم.
‫باعث شدم
‫یه قدم به ظالم شدن نزدیک‌تر بشی.
‫نه، وان‌یین.
‫من در حال غرق شدن بودم.
‫تو دست منو گرفتی و نجات دادی.
‫پس هیچ‌وقت ظالم نشو.
‫من از شکست نمی‌ترسم،
‫از مرگ واهمه ندارم.
‫اما می‌ترسم تو رو زودتر از دست بدم.
‫اگه ناپدید بشی،
‫یعنی منم ناپدید میشم،
‫توی این کالبد محو میشیم.
‫باشه.
‫نباید شخصیت دیگه‌ای بشیم.
‫من مدیرعامل دان هستم،
‫و تو وان‌یین.
‫حتی اگه
‫یه روز مُردم،
‫سرورم،
‫زخم‌تون خوب شده بود.
‫چطوری الان دوباره باز شده؟
‫دیروز یه آدمکش اومده بود.
‫باشه، سرورم.
‫زل نزن.
‫سرورم، باید خودتون رو کنترل کنید.
‫فورا واستون دارو آماده می‌کنم.
‫جعبه داروها.
‫عجب آدمکشی هم بود.
‫منو زخمی کرد
‫و حتی طبیب شیائو رو ترسوند.
‫تقصیر خودته
‫این چیه؟
‫کار شیاهو بوئه.
‫دیروز که توی درشکه بودیم.
‫بعد از مدت‌ها پنهان شدن،
‫هنوز نتونستیم کاری کنیم ‫که توجه‌اش از تو دور بشه.
‫کاری از دستمون برنمیاد.
‫از لحظه‌ای که فهمید
‫من توانایی آینده‌نگری دارم،
‫با اون دو تا نتیجه وجود داره،
‫یا اینکه ازم سوء استفاده کنه
‫یا بمیرم.
‫هیچ‌کدوم از این دو نتیجه...
‫عملی نمیشه.
‫چه زنده باشم یا مرده،
‫هیچ‌وقت تو رو ترک نمی‌کنم.
‫بهت اعتماد دارم.
‫چون در هر شرایطی به ما شک می‌کنه،
‫بهتره تا آخرش بریم.
‫چطوری؟
‫ردیف شد.
‫دستش رو نگاه کن.
‫ای خوش‌شانس.
‫ردیف، ها؟
‫صبر کن.
‫عجله نکن.
‫وایسا ببینم.
‫این دو تا رو بردار.
‫اینجا بذار.
‫بفرما، ردیف شد.
‫من بازی می‌کنم.
‫آره، آره.
‫درست شد.
‫تو...
‫خیلی کاربلدی
‫ارباب یو.
‫خواجه آن؟
‫تو... چطوری...
‫صبر کن، صبر کن. من...
‫واسه سرگرمی بازی می‌کردم.
‫به خدا قمار نمی‌کردم.
‫همه‌شون خدمتکارهای من هستن.
‫- می‌تونی ازشون بپرسی. ‫- آره.
‫پولی وسط نیست.
‫ارباب یو،
‫داری خودتو اذیت می‌کنی.
‫به‌عنوان پدر ملکه،
‫یه قمار کوچیک چه عیبی داره؟
‫و ورق‌بازی چه ایرادی داره؟
‫ملکه؟
‫الان توی دیوان،
‫اعلی‌حضرت به صورت رسمی ‫والامقام یو رو به‌عنوان ملکه انتخاب کردن.
‫پدر خانم سلطنتی،
‫تبریک میگم.
‫ارباب!
‫ارباب یو؟
‫سه، دو، سه، چهار.
‫پنج، شش، هفت، هشت.
‫شیه یونگر.
‫کم کاری نکن.
‫چهار، دو، سه، چهار.
‫- پنج، شش، هفت، هشت. ‫- توقع نداشتم
‫- نزدیک به ده سال بعد از ‫- پنج، دو، سه، چهار.
‫اینکه متوسطه اول رو تموم کردم،
‫اینجا نرمش کنم.
‫ورزش خیلی مهمه.
‫آره، آره.
‫خب، تمرین بعد...
‫پروانه.
‫آماده، شروع!
‫- یک، دو... ‫- کافیه.
‫سلام سرورم.
‫چیکار...
‫می‌کنید؟
‫نرمش می‌کنیم.
‫سرورم،
‫دوست دارید شما هم بیاید؟
‫آره، آره.
‫این اواخر علیاحضرت ‫ورزش‌های زیادی به ما یاد دادن.
‫همه‌شون سرگرم‌کننده‌ست.
‫راستش...
‫وضعیت خوابم خیلی بهتر شده.
‫حتی علیاحضرت یه شعار به ما یاد داده:
‫«حرکت کنید، روی خودتون تمرکز کنید،
‫محیط رو اصلاح کنید، ‫با من شروع کن.»
‫نظرت چیه؟
‫این همه مدت منو سر کار گذاشتی
‫تا این کار رو انجام بدی؟
‫خب چیه؟
‫الان ملکه هستم،
‫رئیس‌شون محسوب میشم.
‫تو به امپراتوری دیوان اهمیت میدی،
‫منم باید مراقب
‫کیفیت زندگی زن‌های حرمسرا باشم.
‫منم توی حرمسرا زندگی می‌کنم.
‫ولی کیفیت زندگی من
‫به شدت رو به افته.
‫الکی نگو.
‫خیلی‌خب.
‫الان،
‫میریم سراغ تمرین بعدی.
‫باشه!
‫برای این تمرین به تو نیاز داریم.
‫بدویید!
‫سریع‌تر!
‫آب جوش اومده.
‫الان می‌تونیم غذا بخوریم.
‫من نمی‌خورم.
‫خودخواه نباش.
‫آقای بی سوپ ترش داغ درست کرده.
‫واقعا نمی‌خوری؟
‫مطمئنی؟
‫آخه چطوری، به‌عنوان حاکم یه کشور،
‫جلوی مردم، عقاب و جوجه‌ها بازی کردم؟
‫دیگ داغ؟
‫تو واسم بپز.
‫تازه، مگه بهت خوش نگذشت؟
‫نسبت به من
‫به اون خاتون‌ها نزدیک‌تری.
‫بهتر نیست بگم توی کاخ سرد بمونی
‫و هر روز باهاشون بازی کنی؟
‫حسودیت میشه؟
‫کی حسودیش میشه؟
‫به اون خاتون‌ها؟
‫دان،
‫خواجه آن گفت
‫ملکهٔ مادر دارن می‌میرن.
‫مگه طبیب شیائو نگفت
‫یه‌کم دیگه زنده می‌مونه؟
‫یه بار نشد مادرم
‫به خواست من پیش بره.
‫میرم برای بار آخر اون رو ببینم.
‫باهات میام.
‫اعلی‌حضرت تشریف آوردند!
‫مادر!
‫طبیب ژانگ!
‫چرا مادرم یه‌دفعه فوت شد؟
‫سرورم،
‫بانوی من هنوز فوت نشدن.
‫مادر،
‫اومدم برای آخر ببینمت.
‫- سرورم! ‫- سرورم!
‫ما رو تنها بذارید.
‫سلام عرض شد سرورم.
‫حالش چطوره؟
‫طب سوزنی انجام دادم.
‫حداکثر هفت یا هشت دقیقه دووم میاره.
‫کافیه.
‫مادر، نگران نباش.
‫با اینکه مدت‌ها در جنگ بودیم،
‫از یه آدم مُرده کینه به دل نمی‌گیرم.
‫هنوز به‌عنوان ملکهٔ مادر دفن میشی.
‫توی کتاب‌های تاریخ،
‫جایگاه خاصی داری.
‫چون تحمل نداری ‫شاهزاده کوچولو و عزیزت رو تنها بذاری،
‫من...
‫اون رو شاهزاده می‌کنم
‫و دستور میدم تا آخر عمر توی مقبره سلطنتی ‫کنار تو زندگی کنه. خوبه؟
‫نگران نباش که تاج و تخت من وارث نداره.
‫یه ملکه انتخاب کردم.
‫در آینده،
‫طبیعتا یه ولیعهد جدید بدنیا میاد.
‫کافیه.
‫میشه کاری کرد
‫که بتونه حرف بزنه؟
‫شیاهو دان...
‫خیلی بی‌رحمی.
‫الحق که خودم بزرگت کردم.
‫خجالت می‌کشم.
‫چیزهای کمی ازت یاد گرفتم.
‫عاقبت خوشی
‫در انتظارت نیست.
‫باشه. منتظر می‌مونم.
‫اگه اون‌موقع زنده بودی
‫و خواستی انتقام بگیری،
‫بیا دنبالم.
‫ازت متنفر نیستم.
‫از هیچ‌کس بدم نمیاد.
‫فقط شانس باهام یار نبود
‫و سم اشتباهی رو انتخاب کردم.
‫می‌دونی
‫چرا این همه سال
‫سردرد شدید داری؟
‫چرا؟
‫بیا نزدیک،
‫بهت میگم.
‫واضح بگو.
‫بیا نزدیک.
‫چرا؟
‫مادربزرگم رو ول کنید!
‫- سم‌ـه! ‫- سرورم!
‫برو!
‫برو.
‫سرورم!
‫پادزهر.
‫پادزهر!
‫سرورم!
‫پادزهر رو بده!
‫پادزهر کجاست؟
‫فورا بده!
‫نمی‌خوای ولیعهد کوچیکت زنده بمونه؟
‫- پادزهر رو بده! ‫- اگه بلایی سر اون بیاد،
‫همه‌تون می‌میرید!
‫- سرورم! ‫- نه، سرورم!
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M