‫[قسمت سی و یک]
‫بانوی عزیز.
‫اعلی‌حضرت چطوره؟
‫بعد از شبی که گذشت...
‫فعلا توی خطر جدی نیستن.
‫طبیب شیائو گفت...
‫که غم بزرگی که داشتن...
‫باعث افزایش جریان خون و...
‫تحریک شدن سم توی بدنشون شد.
‫از این به بعد باید مواظب ‫احساساتشون باشن و...
‫زیاد هیجان‌زده و ناراحت نشن.
‫فهمیدم.
‫بانوی من.
‫سردردهای اعلی‌حضرت دارن بیشتر می‌شن.
‫اگرچه وقتی دچار حمله‌ای نیستن...
‫همه‌چیز عادیه...
‫اما می‌ترسم این فشار روی بدنشون...
‫باعث بشه...
‫بانوی من.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫خواب طولانی‌ای دیدم.
‫خواب آقای بی رو دیدم.
‫توی خواب چی بهت گفت؟
‫چیزی نگفت.
‫فقط لبخند می‌زد.
‫شاید نان رو دیده،
‫تنها کسی که توی دنیا درکش می‌کرد.
‫بای الان نامه‌ای بهم نشون داد،
‫گفت بی‌نام مدت‌ها پیش بهش داده بود.
‫چی نوشته بود؟
‫نوشته بود وقتی بی‌نام ‫طالع آینده رو دیده بود،
‫به آقای بی گفته بود،
‫که اگه تا کوهستان بیاد و کمکت کنه،
‫باعث می‌شه خودش بمیره.
‫ولی همچنان اومد.
‫پس به عبارت دیگه...
‫خودش رو با میل قلبی فدا کرد.
‫کنار مقبره ملکه شی ژن دفنش می‌کنم.
‫حداقل کاریه که از دستم بر میاد.
‫فقط این نیست.
‫آقای بی خودش رو فدا کرد ‫تا تو رو نجات بده.
‫برای جبران لطفش،
‫بهترین راه اینه که زنده بمونی.
‫ولی نمی‌دونم تا کی قراره زنده باشم.
‫حتی یک روز...
‫حتی یک ساعت، یک دقیقه، ‫حتی چند ثانیه بیشتر زنده بمون.
‫چون تا وقتی کنار نکشی...
‫من هم تنهات نمی‌ذارم.
‫چرا خودش نیومد؟
‫انتظار نداشتم...
‫تو به جاش بیای.
‫به عنوان یه فانی باهاتون جنگیدم.
‫اگرچه باختم،
‫اما خجالتی نمی‌کشم.
‫ولی شما سو استفاده کردین...
‫و به روش‌های نفرت‌انگیزی وانمود ‫به تسلیم جلوی ارتش سه‌گانه کردین.
‫اگه خبرش درز کنه جلوه خوبی نداره.
‫چرا صحبت نمی‌کنی؟
‫می‌خوای عصبانیم کنی؟
‫نه.
‫دلم به حالت می‌سوزه.
‫به حال اینکه وقتی حتی ‫کار به اینجا کشیده،
‫همچنان شکست خودت رو...
‫به طالع و سرنوشت...
‫نسبت می‌دی.
‫پس بذار بهت بگم.
‫ارتش مرکزی بهت پشت نکرد.
‫وقتی اون همه مشقت کشیدن...
‫تا اعلی‌حضرت رو برات دستگیر کنن...
‫اون‌ها هم از حقیقت امر خبر نداشتن.
‫هیچ‌کدوم حرف‌هات رو باور نمی‌کنم.
‫تو هیچ‌وقت کسی رو باور نکردی.
‫بانوی دربار باعث مرگ مادر خودت شد،
‫ولی باور نکردی.
‫اعلی‌حضرت می‌خواست ‫مثل برادر نزدیکت باشه،
‫ولی همچنان باور نکردی.
‫شیه یونگر صادقانه دوستت داشت،
‫می‌خواست با میل قلبی کنارت باشه،
‫ولی تو...
‫تحقیرش کردی و باورش نکردی.
‫پس انقدر از طالع و سرنوشت نگو.
‫چون خودت مدت‌ها پیش...
‫تمام فرصت‌هایی که داشتی رو...
‫به باد فنا دادی.
‫ساکت شو!
‫فکر کردی اگه به خاطر تو نبود...
‫من به شیاهو دان می‌باختم عوضی؟
‫چرا؟
‫چرا انتخاب تک‌تک شما...
‫اون آدم بود؟
‫آدم برای اینکه عشق بگیره،
‫اول باید عشق بده.
‫وایستا ببینم!
‫برنده مشخص می‌کنه.
‫تاریخ رو برندگان نوشتن!
‫شیاهو دان...
‫مسند امپراتوری...
‫از ابتدا رو استخوان بقیه ‫بنا شده بود.
‫تو هم نمی‌تونی از سرنوشت فرار کنی.
‫- درود. ‫- درود.
‫- اعلی‌حضرت. ‫- اعلی‌حضرت.
‫نیازی نیست زانو بزنین.
‫بلند شین.
‫ممنون اعلی‌حضرت.
‫خوشحالم حالتون خوبه...
‫اعلی‌حضرت.
‫با خودمون گفتیم...
‫ممکنه دیگه شما رو نبینیم.
‫بالاخره طوفان رو تحمل کردیم...
‫و به خیر گذروندیم.
‫شنیدم که...
‫شما توی دربار...
‫نه‌تنها دسیسه‌های ‫شاهزاده دوآن رو افشا کردین،
‫بلکه مواظب خودتون هم بودین.
‫همکاری فوق‌العاده‌ای نشون دادین.
‫همه به لطف یانگ و...
‫اِر... یعنی ارباب اِر لان بود.
‫کمکمون کردن.
‫وگرنه...
‫من توی تالار اصلی می‌مردم.
‫اعلی‌حضرت،
‫حالا که شورشی‌ها پاکسازی شدن،
‫الان خدمت رسیدیم،
‫تا بفهمیم،
‫قدم بعدیمون چی باشه.
‫برگردوندن ارتش سه‌گانه...
‫و بازگشت محتاطانه...
‫اولین قدم پیش رومونه.
‫قراره تغییرات زیادی...
‫توی دربار رخ بده.
‫بعد از این تغییرات...
‫وظایف شما...
‫سنگین‌تر می‌شه.
‫اعلی‌حضرت، یعنی می‌خواید...
‫مقامات رو عوض کنین؟
‫دقیقا.
‫ولی بازماندگان جناح شاهزاده دوآن ‫توی دربار ریشه کردن.
‫اگه عجولانه عمل کنیم...
‫باعث می‌شه همه وحشت کنن.
‫کی گفته فقط می‌خوام علیه ‫جناح شاهزاده دوآن کاری کنم؟
‫این درباره جناح...
‫ملکه مادر هم صدق می‌کنه.
‫اعلی‌حضرت.
‫نیازی به تشریفات نیست دبیر اعظم.
‫اعلی‌حضرت، استدعا دارم.
‫پنج ساله همدیگه رو ندیدیم.
‫اعلی‌حضرت، بازی شطرنجتون بهتر شده.
‫اونقدر بهتر نشده،
‫حتی یک‌دهم تو خوب نیستم شو یائو.
‫اخیرا...
‫توی دربار آشوب شده...
‫دشمن‌هام عین گرگ کمین کردن.
‫من...
‫از ترس اینکه مکانم لو بره...
‫زودتر نیومدم پیشت.
‫همچنین...
‫نمی‌دونستم چطور بهت ‫نگاه کنم معلم عزیزم.
‫اعلی‌حضرت، ‫شما سال‌ها پیش ازم پرسیدین...
‫چرا پسر من که انقدر ‫مقالات ارزشمندی می‌نوشت...
‫با این وجود خود من نمی‌تونستم ‫از آزمون سلطنتی قبول بشم.
‫به خاطر این بود که...
‫اگرچه...
‫پسر بااستعدادی داشتم...
‫اما خیلی خام بود...
‫و راحت می‌شد فریبش داد.
‫با خودم گفتم...
‫نیاز به تجربه بیشتری داره.
‫انتظار نداشتم...
‫فکرش هم نمی‌کردم...
‫که همچنان بخواد...
‫بازیچه دست شاهزاده دوآن بشه.
‫خجالت می‌کشم.
‫اشتباه می‌کنی آقای شو.
‫اگه شو یائو جونش رو به خطر نمی‌نداخت...
‫که نقشه‌های شاهزاده دوآن برملا بشه...
‫من...
‫امروز زنده نبودم که بتونم پیشت بیام.
‫دستاورد شو یائو...
‫«اقدامی برای حفظ ‫امنیت مملکت» بود.
‫[شو یائو]
‫اقدامی...
‫برای حفظ امنیت مملکته.
‫پسرم مرگ ارزشمندی داشت.
‫من...
‫هیچ حسرتی به دل ندارم.
‫[تشکیل هشت جاودان غران]
‫[جیوژو، ده روز، یازده زمستان]
‫امروز اومدم ازت بخوام...
‫تا لطف دیگه‌ای بهم بکنی.
‫امر بفرمایید اعلی‌حضرت.
‫اگرچه امروز...
‫دشمنان مبرهن خودم رو حذف کردم...
‫ولی دربار همچنان...
‫پر از دشمن باقی مونده.
‫می‌خوام از همه‌شون خلاص بشم.
‫بنابراین...
‫از معلمم می‌خوام که برگرده و...
‫وظیفه‌ای قبول کنه.
‫ولی مقامات دربار تکمیل شدن ‫و مردم از وضعیت ناراضی‌ان.
‫اگه اصلاحات زیادی انجام بشه...
‫ممکنه دیگه نتونید این لقب...
‫ظالم‌بودن رو از خودتون بردارید.
‫من هم می‌خوام آروم پیش برم.
‫ولی چون مدت زیادی مخفی شدم،
‫زهر بدی توی بدنمه،
‫و عمر زیادی برام نمونده.
‫اعلی‌حضرت.
‫قبل از اینکه بمیرم...
‫می‌خوام تمام موانع رو...
‫برای ملکه بردارم...
‫و اختیار دربار رو...
‫به همراه شیای بزرگ باثبات...
‫بهش تقدیم کنم.
‫این آخرین کاریه که...
‫می‌تونم به عنوان شوهر ‫برای زنم انجام بدم.
‫لطفا توی این هدف کمکم کن آقای شو.
‫بنده...
‫این ماموریت رو به ثمر می‌رسونم.
‫اعلی‌حضرت...
‫من باور دارم که شما رو ‫خدا برای ما برگزیده.
‫امکان نداشت شاهزاده دوآن ‫بتونه جای شما رو بگیره.
‫اعلی‌حضرت، در روزهایی که غیبت داشتین...
‫بنده...
‫سخت برای دربار و مملکت تلاش کردم...
‫و وانمود کردم که...
‫در جناح شاهزاده دوآن قرار دارم.
‫واقعا با جون و دل زحمت کشیدم.
‫آقای چن، حرف‌هایی که می‌زنی...
‫واقعا تاثیرگذاره.
‫چطور می‌تونم...
‫این لطفت رو جبران کنم؟
‫بنده...
‫دنبال پاداش نیستم.
‫فقط می‌خوام تا آخر عمرم...
‫با وفاداری مطلق...
‫به شیای بزرگ خدمت کنم.
‫بسیارخب.
‫پس می‌ذارم...
‫به آرزوت برسی.
‫نگهبانان!
‫بله؟
‫دستگیرش کنید!
‫اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت، برای چی؟
‫اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت، چرا؟
‫چن دانیان و برادرش چن داسوی،
‫اعتبارشون رو فروختن،
‫رشوه قبول کردن،
‫در راستای منافعشون تبانی کردن،
‫و نظم دربار رو بهم ریختن.
‫در طول بیش از ده سال،
‫بالغ بر صد هزار تیل نقره بردن،
‫و هزاران هکتار زمین گرفتن،
‫چندین وزرای جاسوس سر کار آوردن،
‫و حتی...
‫مخفیانه با جاسوسان ‫مملکت چیانگ دست به یکی کردن.
‫جنایات و شواهد انقدر زیادن...
‫که نمی‌شه همه رو گفت!
‫حالا...
‫خودت اعتراف می‌کنی؟
‫اعلی‌حضرت!
‫اینطور نیست.
‫من بی‌گناهم!
‫می‌دونستم اعتراف نمی‌کنی.
‫گو تینگ‌ژی.
‫بله اعلی‌حضرت؟
‫وی هونگ‌یو.
‫بله اعلی‌حضرت؟
‫وو جیادونگ.
‫بله اعلی‌حضرت؟
‫وانگ جی‌آن.
‫بله اعلی‌حضرت؟
‫ژائو زیلی.
‫بله اعلی‌حضرت؟
‫شیائو دینگ‌فنگ.
‫بله اعلی‌حضرت؟
‫از اونجا که آقای چن می‌خوان ‫تا آخر عمرشون خدمت کنن،
‫شما،
‫به عنوان پیروان ایشون،
‫در این آرزو باهاش سهیم می‌شین.
‫اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت.
‫اعلی‌حضرت...
‫شما خرگوش رو گرفتین و دارین ‫سگ‌های خودتون رو می‌کشین!
‫اگه ما خادمان وفادار رو بکشین...
‫کی توی دربار بمونه...
‫تا بهتون خدمت کنه اعلی‌حضرت؟
‫این موضوع...
‫اعلی‌حضرت!
‫به تو ربطی نداره.
‫اعلی‌حضرت!
‫خواجه آن.
‫هم‌اکنون...
‫وزیر ارشد یو را ‫به تالار فرا می‌خوانم.
‫در مقایسه با نگرانی‌های ‫ارباب لی و ارباب یانگ...
‫من بیشتر نگرانم که...
‫از اونجا که هر دو جناح ‫از مقامات کهنه‌کار تشکیل شده...
‫اگه بخوایم همه رو از ریشه در بیاریم...
‫ما به عنوان مقامات جوان...
‫نتونیم نظم دربار رو حفظ کنیم.
‫دقیقا.
‫وقتشه ازش بخوام برگرده و...
‫وظایفش رو قبول کنه.
‫من...
‫شی هوایان هستم.
‫درود اعلی‌حضرت.
‫براتون آرزوی...
‫سلامتی دارم.
‫[استحکامات شهر باید فورا تعمیر شوند.]
‫[شیادو]
‫این بار ارتش سه‌گانه شورش کردن،
‫تمام مدت با پادگان‌ها در جنگ بودن.
‫با اینکه تلاش کردیم ‫تلفات رو به حداقل برسونیم،
‫ولی خیلی از شهرها آسیب دیدن.
‫داشتم فکر می‌کردم،
‫وقتی مشغول به تعمیریم،
‫چرا یهو زیرساخت‌های ‫حمل و نقل رو بهینه نکنیم؟
‫شاید...
‫اینطوری بتونیم تجارت بیرون‌بر...
‫شیه یونگر رو راه بندازیم و کارآمد کنیم.
‫اون...
‫بهترین دوستم بود.
‫بیا نگاه کن.
‫بگو خونه‌تون کدوم شهره.
‫شهر من هم اینجا نیست.
‫اشکالی نداره.
‫از این به بعد،
‫همین قصر،
‫خونه ما می‌شه.
‫چرا هنوز انقدر لاغری؟
‫به مطبخ می‌گم...
‫هر روز برات غذای بیشتر بیارن.
‫الان توی سن رشدی.
‫باید تغذیه‌ات خوب باشه.
‫فهمیدی؟
‫بانوی من،
‫طبیب شیائو تشریف آوردن.
‫بانوی من.
‫طبیب شیائو.
‫درباره شاهزاده دوآنه.
‫شیاهو بو از قطع عضو زنده موند...
‫اما همچنان باید تبش ‫قطع بشه که به هوش بیاد...
‫و مطمئن بشیم خطر رفع شده.
‫واقعا اراده شکست‌ناپذیری داره.
‫راستی،
‫درباره اون روش «زهر در مقابل زهر» ‫که صحبت کرده بودیم،
‫پیشرفتی حاصل شده؟
‫در خصوص دو زهر نادر مملکت چیانگ ‫که توی بدن اعلی‌حضرت وجود داره،
‫تونستم بقایای...
‫دستور تهیه باستانی رو پیدا کنم.
‫ولی کاملش نیست.
‫چندین مواد تهیه...
‫با اسامی عجیب و غریب نوشته.
‫اینکه واقعا چی هستن و...
‫آیا توی شیای بزرگ پیدا می‌شن رو...
‫بنده اصلا نمی‌دونم.
‫بانوی من،
‫می‌تونین یکی رو بفرستین ‫مملکت چیانگ که بررسی کنه؟
‫چنین سفری...
‫حداقل سه ماه طول می‌کشه.
‫متاسفانه اعلی‌حضرت اونقدر فرصت نداره.
‫طبیب شیائو...
‫می‌تونی از تاثیر این مواد ‫خودت استنباط کنی...
‫و جایگزین مشابهش رو ‫توی شیای بزرگ پیدا کنی؟
‫اگه وقتش باشه...
‫ممکنه بتونم.
‫اگه وقتش باشه؟
‫سه سالی طول می‌کشه.
‫همین الان به توئر پیغامی می‌فرستم.
‫مگر اینکه معجزه بشه.
‫بانوی من،
‫در خصوص شیه خاتون...
‫ایشون صحیح و سالم از قصر رفتن؟
‫بعد از اینکه رفت...
‫ارتباطمون قطع شد.
‫ولی قبل از اینکه بره...
‫بهم گفت...
‫گفت می‌ره خونه.
‫پس خوبه.
‫خوبه.
‫بانوی من، اگه امکانش بود...
‫لطفا به شیه خاتون بگین...
‫که بعد از رفتنشون من مواظب...
‫اون دو گیاه سنبل ختایی هستم.
‫بگین نگران نباشه.
‫دیگه رفع زحمت کنم.
‫وایستا.
‫قبل از اینکه یونگر بره،
‫برات نامه‌ای گذاشته بود.
‫برای من؟
‫نابغه کوچولو.
‫یادمه اولین بار که اینطوری صدات زدم،
‫چقدر چهره متعجبی گرفتی.
‫انگار خیلی وقت بود.
‫می‌شه اسم...
‫طبیب سلطنتی رو بدونم؟
‫شیائو تیانکای هستم.
‫نابغه کوچولو؟
‫اون موقع متوجه منظورم نشدی.
‫من هم نمی‌دونستم...
‫که توی این قصر قراره...
‫تو اولین کسی باشی که واقعا ‫بهم کمک می‌کنه و من رو می‌پذیره.
‫چندین و چند بار تا پای مرگ رفتم،
‫تو برام جنگیدی تا برگردم.
‫امیدوارم هنوز فرصتش باشه...
‫تا بتونم شخصا ازت قدردانی کنم.
‫وقتی این هیاهو خوابید،
‫اگه ازت خبری بشنوم،
‫فورا همه‌چی یادم میاد،
‫و دوباره بهت دل می‌بندم.
‫از طرف یونگر.
‫ممنونم بانوی من.
‫من دیگه برم.
‫یونگر.
‫بذار فکر کنه ارتباطی نداریم،
‫و یه گوشه این دنیایی.
‫بذار تا ابد این کورسوی امید براش بمونه.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫چی شده؟
‫خواب بد دیدی؟
‫یادته وقتی...
‫اولین بار که دیدمت...
‫بهت گفتم...
‫شخصیت ظالم توی داستان ‫«همسر محبوب اهریمنی»...
‫آخرش بر اثر سو قصد به جونش می‌میره؟
‫حالا فهمیدم قاتلش کی بود.
‫کی بود؟
‫کارکتر اصلی یو وان‌یین...
‫برای اینکه پیش شاهزاده دوآن برگرده...
‫در آخر داستان...
‫با خنجر زهرآلودی ‫امپراتور رو می‌کشه.
‫من بودم.
‫من کشتمت.
‫وان‌یین.
‫این داستان اصلی رمان بود.
‫شیه یونگر مرده.
‫شیاهو بو هم ناتوان شده.
‫آخرش تونستیم...
‫همه معضلات رو پشت سر بذاریم.
‫سرنوشتمون رو عوض کردیم.
‫ولی بی‌نام توی نامه گفته بود...
‫وقتی دو ستاره ملاقات کنن، ‫یکیشون سقوط می‌کنه.
‫حرف مفت اون...
‫اصلا پشیزی ارزش نداره.
‫چطور ممکنه حرف مفت باشه؟
‫اومدن ما و مرگ آقای بی رو...
‫پیش‌بینی کرده بود.
‫همه‌چی رو دیده بود.
‫جدی نگیرش.
‫طرف یه پا شارلاتانه.
‫ببین.
‫پس همسویی پنج ستاره‌ای که...
‫بهمون گفته بود چی شد؟
‫مگه بعدش سالم نموندیم؟
‫بهش فکر نکن.
‫همسویی پنج ستاره...
‫کجا می‌ری؟
‫حداقل لباس گرم بپوش.
‫آخرین بار که دیدمشون...
‫دم‌هاشون هنوز خمیده بود.
‫فکر می‌کردم...
‫این مصیبت تموم شده.
‫ولی انگار...
‫هنوز رخ هم نداده.
‫[نصف ماه بعد]
‫چرا همه این مقامات...
‫انقدر دیر ملاقات بانو اومدن؟
‫اعلی‌حضرت خیلی مریض‌احواله.
‫یکی باید به امورات مملکت رسیدگی کنه.
‫همچنین دوا و داروها...
‫توی چندین شیشه ‫به تالار یونگ‌یان فرستاده شدن.
‫خود بانو به فرآیند ‫تهیه‌اش نظارت می‌کنه.
‫حتی وقت نمی‌کنه غذا بخوره.
‫اگه بلایی سر اعلی‌حضرت بیاد،
‫این حاکمیت...
‫دیگه تحمل آشوب نداره.
‫از این حرف‌ها نزن!
‫برگرد سر کارت.
‫بانوی من.
‫همچنان درباره برگردوندن ‫زمین‌ها به مردم...
‫توی دربار اختلاف نظراتی هست.
‫بهتر نیست...
‫به وقت دیگه‌ای موکول بشه؟
‫نیازی نیست.
‫مطابق برنامه پیش برین.
‫هر کسی مخالفت کرد،
‫بگید برگرده خونه و به رفتارش فکر کنه.
‫فهمیدم.
‫بانوی من،
‫بنده در نظر داشتم که دوباره...
‫آزمون سلطنتی ویژه رو برگزار کنیم.
‫ولی تحت شرایط فعلی...
‫نیروهای دربار کمه.
‫به همین ترتیب...
‫وزیر ارشد شو فهرستی ‫از نامزدها تهیه کردن.
‫گفتن برای بررسی ‫به شما بدم بانوی من.
‫چیو گوانگ‌ژی.
‫سونگ یوبین.
‫لو شو.
‫مقاله‌هاشون رو خوندم.
‫لطفا به وزیر ارشد شو بگین...
‫که این افراد رو منصوب کنه.
‫چشم.
‫ارباب اِر،
‫تو گزارشی نداری؟
‫می‌خواد استعفا بده که به زندگیش برسه.
‫جز این چی می‌شه گفت؟
‫می‌خوای استعفا بدی؟
‫بانوی من،
‫من یه زنم.
‫می‌دونم فعلا تعدادمون کمه،
‫ولی همچنان درست نیست،
‫که من توی دربار خدمت کنم.
‫کی گفته درست نیست؟
‫اتفاقا این درست نیست ‫که فرد خردمند...
‫و خادم مردم رو از دست بدیم.
‫دقیقا.
‫علاوه بر اون، ‫با وجود بانو و اعلی‌حضرت...
‫کسی توی دربار اعتراض نمی‌کنه.
‫از لطف جفتتون ممنونم.
‫ولی تصمیمم رو گرفتم که برم.
‫امیدوارم شما رضایت بدین بانوی من.
‫ارباب اِر،
‫نمی‌شه بیشتر بمونی؟
‫الان دربار کمبود نیرو داره،
‫اعلی‌حضرت هم وضعیتش بحرانیه.
‫بهتر نیست کمی وقت بدی...
‫تا اعلی‌حضرت بهتر بشه...
‫و بعد تصمیمی بگیری؟
‫بانوی من.
‫طبیب شیائو،
‫ژنرال لین کجاست؟
‫ژنرال لین از شهر رفتن ‫تا دنبال گیاهان بگردن.
‫اصرار داشتن که پیشگویی بی‌نام...
‫اشتباه نیست.
‫اگه در پیشگویی اومده ‫که می‌تونه اعلی‌حضرت رو نجات بده،
‫پس حتما موفق می‌شه.
‫حال اعلی‌حضرت...
‫حالش چطوره؟
‫دیشب دو بار دیگه ‫دچار حمله شد.
‫طبق دستور شما ‫داروها رو بهشون دادیم،
‫الان هم به خواب عمیقی رفتن.
‫چرا وضعیتش انقدر زود داره بد می‌شه؟
‫چند روز پیش تونستن به دربار برن.
‫وضعیت اعلی‌حضرت تا حدی ‫شبیه سن جینتیانه.
‫حالا که همه‌چیز آماده شده،
‫و موانع برداشته شده،
‫اراده‌ای که باعث می‌شد سر پا بمونن،
‫از بین رفته.
‫چقدر دیگه فرصت داره؟
‫زهری که توی خون ایشونه...
‫روی توان حرکتی اعلی‌حضرت تاثیر گذاشته.
‫ممکنه تا...
‫چند روز دیگه حتی نتونن حرکت کنن.
‫بعدش دچار هذیان‌گویی می‌شن.
‫حداکثر...
‫حداکثر ده پونزده روز عمر کنن.
‫بانوی من.
‫طبیب شیائو...
‫در این صورت...
‫دز داروها رو بالا ببرین...
‫و تا حد امکان نذارین بیدار بمونه.
‫نذارین درد بکشه.
‫چشم.
‫شما نمی‌رین عیادتش بانوی من؟
‫می‌خواست من تصور سابقم رو ‫از حالش داشته باشم،
‫نه با حالی که الان داره.
‫به خواسته‌اش احترام می‌ذارم.
‫وقتی دو ستاره ملاقات کنن،
‫یکیشون سقوط می‌کنه.
‫با همسویی پنج ستاره،
‫در میان ناامیدی، ‫بخت و ثروت به ارمغان میاد.
‫اگر این دنیا...
‫شاه دیوانه‌ای رو...
‫در ازای ملکه‌ای بده...
‫معاوضه شایسته‌ایه.
‫لطفا چرت نگو.
‫فقط زنده‌موندنت مهمه.
‫وان‌یین.
‫اول و آخر همه‌چیز مرگه.
‫به جای اینکه عقلم رو از دست بدم،
‫و روزهای آخر عمرم رو ناله کنم،
‫ترجیح می‌دم سریع بمیرم.
‫منظورت چیه؟
‫می‌خوای عین داستان رمان اصلی...
‫خودم بکشمت؟
‫معلومه که نه.
‫فقط نمی‌خوام...
‫بدترین حال زندگیم رو ببینی.
‫پس از اول خبر داشتی، نه؟
‫می‌دونستی فقط یکیمون زنده می‌مونیم.
‫چطور دلت اومد ‫همچین کاری کنی؟
‫بهم قول دادی تنهام نذاری.
‫ولی دروغ گفتی.
‫اگه خبر داشتم...
‫می‌گفتم کاش همون اول ‫من رو از قصر بیرون می‌کردی...
‫تا می‌تونستم بعد از مرگت بیام.
‫کاش هیچ‌وقت نمی‌شناختمت.
‫کاش هیچ‌وقت باهات ‫سوپ گوشت نمی‌خوردم.
‫کاش نمی‌ذاشتم فریبم بدی.
‫کاش نامه‌هات رو نمی‌خوندم.
‫ولی خوشبختانه...
‫ملکه ما...
‫انقدر بزرگواره...
‫که بدی رو با خوبی جواب می‌ده...
‫و به خواست خدا و مردم این مملکت...
‫عمر حکومتش زیاد می‌شه.
‫دلم نمی‌خواد.
‫اگه تو نباشی...
‫نمی‌تونم بمونم.
‫خوب هم می‌تونی.
‫بای بهم گفته بود.
‫قبل از اینکه من برگردم...
‫تو خودت تونستی...
‫از پس خودت بر بیای، مگه نه؟
‫در آینده حتی بهتر هم عمل می‌کنی.
‫گریه نکن.
‫معذرت می‌خوام.
‫خب؟
‫اگه تناسخ توی این دنیا وجود داره،
‫توی عمر بعدیم،
‫لطفت رو جبران می‌کنم.
‫عمر بعدی رو نمی‌خوام.
‫همین عمر رو می‌خوام.
‫می‌خوام پیشم بمونی...
‫از پیشم نری.
‫من خودم بیشتر از تو می‌خوام بمونم.
‫ولی چاره‌ای ندارم.
‫وان‌یین...
‫اگه من بمیرم...
‫می‌تونم از دنیای رمان خارج بشم.
‫شک نکن پیدات می‌کنم.
‫اگه نتونستم برگردم...
‫لطفا همین تصویر رو ‫ازم به خاطر بسپار.
‫بذار درست و حسابی ‫از هم وداع کنیم.
‫نمی‌خوام.
‫اگه یکیمون قراره بمیره،
‫می‌خوام اون من باشم.
‫بانوی من،
‫دیروقت شده.
‫لطفا استراحت کنین.
‫بانوی من.
‫دوازده؟
‫چی شده؟
‫بانوی من.
‫اون دختره که لال بود...
‫الان می‌خواست یواشکی ‫وارد داروخونه بشه.
‫اون داروخونه کوچیک...
‫مخصوصا طراحی شده بود...
‫تا بیماری اعلی‌حضرت رو مخفی کنه.
‫کلی نگهبان داره.
‫امکان نداره خدمتکارهای معمولی ‫بتونن نزدیکش بشن.
‫اونجا چیکار می‌کرد؟
‫نمی‌دونم.
‫دختر حیله‌گریه.
‫انگار از موقعیت نگهبان‌های سرّی خبر داشت،
‫و خیلی سریع عمل کرد.
‫ولی امروز من سر شیفت جدیدم بودم،
‫و سر پست بودم.
‫نفهمید که...
‫متوجه حرکاتش شدم.
‫استراحتگاه اعلی‌حضرت چطوره؟
‫نگران نباشین بانو.
‫تالار کناری هیچ راه ورودی نداره.
‫کسی نمی‌تونه یواشکی بره.
‫ولی محض اطمینان...
‫به همه خدمتکارهای تالار بگو ‫تمام داروهایی که امروز...
‫از داروخونه اومد رو...
‫خالی کنن و دوباره درست کنن.
‫چشم.
‫امروز سرم شلوغه،
‫وقت نمی‌کنم.
‫مگه این رو بهت نگفته بودم؟
‫کمک...
‫کمک کنین.
‫گلی...
‫زود باش.
‫طبیب سلطنتی رو خبر کن.
‫حالم خوب نیست.
‫فایده‌ای نداره.
‫مسموم شدی.
‫تو...
‫تو می‌تونی حرف بزنی؟
‫اون سوپ...
‫امروز کلا...
‫از سوپی خوردم که تو برام آوردی.
‫من رو ببر داروخونه.
‫وقتی امپراتور بمیره،
‫پادزهرش رو بهت می‌دم،
‫که بتونی زنده بمونی.
‫از مملکت چیانگ اومدی؟
‫آره.
‫اومدی قصر پیشم...
‫که امپراتور رو بکشی؟
‫دقیقا.
‫ولی بعد از اینکه وارد قصر شدی،
‫همه لباس‌هات رو عوض کردی.
‫پس زهر از کجا آوردی؟
‫شاید خدا...
‫بهم کمک می‌کنه.
‫منظورت چیه؟
‫دو ساعت بهت وقت می‌دم.
‫اگه همین الان نریم،
‫با این زهر می‌میری.
‫نمی‌تونم.
‫همه غذاها و نوشیدنی‌های ‫اعلی‌حضرت بررسی می‌شن.
‫اگه توی داروش سم بریزم...
‫طبیب سلطنتی متوجه می‌شه.
‫اون بهت اعتماد داره.
‫دارویی که تو بدی رو...
‫بررسی نمی‌کنه.
‫اعلی‌حضرت قرار نیست زیاد عمر کنه.
‫چرا خواستی پیش‌دستی کنی؟
‫مادر و پدرم...
‫جنگجویان ملکه بودن.
‫ولی امپراتور اون‌ها رو کشت.
‫واسه همین...
‫می‌خوام خودم انتقامشون رو بگیرم.
‫بانوی من.
‫چی شده این وقت شب تشریف آوردین؟
‫اومدم داروهای اعلی‌حضرت رو بررسی کنم.
‫همین الان تموم شد.
‫قراره بفرستیم.
‫دیگه من و گلی اومدیم.
‫تو برو استراحت کن.
‫چشم.
‫بقیه‌تون هم برین.
‫چشم.
‫هنوز دیر نشده که نظرت رو عوض کنی.
‫این رو...
‫توی داروش بریز.
‫وقتی امپراتور دارو رو بخوره،
‫فقط تو زنده می‌مونی.
‫زود باش!
‫دوازده.
‫تکون نخور!
‫پس تو خبر داشتی!
‫خدا خدا می‌کردم ‫که اشتباه فهمیده باشم.
‫پادزهر کجاست؟
‫زهر مملکت چیانگ...
‫هیچ پادزهری نداره.
‫بانوی من.
‫مجبوریم شکنجه‌اش کنیم؟
‫ولش کن.
‫دروغ نمی‌گه.
‫این نمونه‌ها رو بفرستین...
‫واسه طبیب شیائو...
‫ببینید به کارش میاد یا نه.
‫چشم.
‫تو با من تا قصر اعلی‌حضرت بیا.
‫کلا دو ساعت وقت دارم.
‫زود باش.