‫بانوی من، مواظب باشین!
‫بانوی من!
‫چی شد؟
‫کار اون دختر لاله از چیانگ بود.
‫بانو رو مسموم کرد.
‫طبیب سلطنتی رو خبر کن.
‫نه.
‫بای.
‫یادته؟
‫وقتی دو ستاره ملاقات کنن،
‫یکیشون باید سقوط کنه.
‫اگه یکی از ما...
‫باید بمیره...
‫تا اون یکی زنده بمونه...
‫لزومی نداره...
‫اون بازمانده من باشم.
‫می‌خواین جونتون رو...
‫با ایشون عوض کنین؟
‫نمی‌شه.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫سعی نکن متقاعدم کنی.
‫تنهامون بذارین.
‫بانوی من.
‫- بانوی من. ‫- بذارین این چند لحظه آخر تنها باشیم.
‫برین!
‫چشم.
‫بریم.
‫مدیرعامل دان،
‫زیر قولم زدم.
‫نمی‌خوام توی زندگی بعدی منتظرت باشم،
‫پس مجبور نیستی ترکم کنی.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫بانوی من.
‫خدا رو شکر.
‫بیدار شدین.
‫چرا حالم خوبه؟
‫شما...
‫شما چیکار کردین؟
‫ما کاری نکردیم.
‫طبیب شیائو اومده بود...
‫ضربان قلبتون رو بررسی کنه.
‫تاثیر زهر فقط دیشب بود.
‫یعنی الان...
‫حالتون خوبه.
‫پس...
‫گلی نمی‌خواست من رو بکشه.
‫فقط می‌خواست با زهر تهدیدم کنه.
‫ظاهرا اینطوره.
‫اعلی‌حضرت چی؟
‫طبیب شیائو چی گفت؟
‫اعلی‌حضرت...
‫هنوز توی کما هستن.
‫بانوی من!
‫بانوی من! خبر بدی دارم!
‫دختر لاله خودش رو مسموم کرد!
‫[قصر ژائویانگ]
‫حقمونه اعدام بشیم.
‫زهر مخفی همراهش بود.
‫فقط یک لحظه غفلت کردیم،
‫بعد...
‫شما گناهی ندارین.
‫مقصر کسایی بودن ‫که بهش این دستور رو دادن.
‫حتی به بچه هم رحم نمی‌کنن.
‫می‌خوام ببینمش.
‫گلی!
‫گلی.
‫می‌تونی بهم بگی...
‫چه زهری بود؟
‫تا بتونیم نجاتت بدیم.
‫زهر مملکت چیانگ...
‫علاجی نداره.
‫دخترک احمق.
‫تو که می‌دونستی کلی ‫نگهبان سرّی توی قصره.
‫امکان نداشت موفق بشی.
‫چرا همچنان ادامه دادی؟
‫اگه امپراتور از بیماری می‌مرد...
‫اینطوری تو والاترین مقام...
‫شیای بزرگ می‌شدی.
‫برای اینکه انتقام بگیرم...
‫مجبور می‌شدم تو رو بکشم.
‫ولی دلم نمی‌اومد.
‫پس...
‫عمدا این کار رو کردی؟
‫همه بهم می‌گفتن...
‫که اهالی شیا...
‫آدم‌های بدی هستن.
‫همیشه می‌گفتن...
‫اگه جنگجوی ملکه باشم...
‫می‌تونم برم بهشت تا...
‫پیش خانواده‌ام باشم.
‫ولی...
‫ولی چی؟
‫ولی...
‫تو من رو یاد خواهرم می‌ندازی.
‫آروم باش چو وو.
‫بچه است دیگه.
‫اینجا کلی سربازه.
‫باید فرار کنی.
‫دیگه دزدی نکن.
‫نترس.
‫برات اسم می‌ذارم.
‫اسمت رو می‌ذارم...
‫گلی. نظرت چیه؟
‫خواهر...
‫مامانم اومده دنبالم.
‫دارم می‌رم خونه.
‫گلی؟
‫گلی!
‫به افراد گفتم...
‫این بچه رو بیرون از شهر دفن کنن.
‫به بقیه می‌گیم...
‫که از قصر رفته.
‫بانوی من، زیاد سوگوار نباشین.
‫باید به فکر خودتون باشین.
‫الان نگاه همه...
‫به شماست بانوی من.
‫بای.
‫می‌دونی چیه؟
‫از وقتی توی این دنیا اومدم،
‫آدم‌های امثال شو یائو...
‫و دو شان...
‫همه کشته شدن.
‫بعدش مِی خودکشی کرد،
‫و وانگ ژائو واسه کشورمون مرد.
‫بعدا یونگر مرد...
‫و بیماری سن جینتیان رو از پا در آورد.
‫آقای بی هم از دنیا رفت.
‫الان هم گلی...
‫بر اثر مسمومیت مرد.
‫همه کسایی که برام...
‫عزیز و مهم بودن...
‫از پیشم رفتن.
‫اگه اعلی‌حضرت هم بره...
‫دیگه هیچ‌کس برام نمی‌مونه.
‫بانوی من.
‫استادم بهم گفته بود...
‫که مطمئنه می‌تونم کمکشون کنم.
‫امکان نداره اشتباه باشه.
‫امیدوارم.
‫طبیب شیائو.
‫ژنرال لین.
‫چیزی درباره زهری که...
‫بانو فرستاد متوجه شدی؟
‫زهر رو به زخم‌های یه موش زدم،
‫و زخم‌هاش به این راحتی خوب نمی‌شه.
‫تاثیرش شبیه زهریه که توئر...
‫به خنجرش زده بود.
‫ولی میزانش خیلی کمه.
‫می‌خواستم بپرسم از کجا آوردینش.
‫دختر لاله که پیش بانو بود...
‫قبل از مرگش این گل رو گذاشت.
‫می‌خوام بدونم...
‫این ربطی به زهر داره یا نه.
‫آره!
‫عالی شد.
‫پس باید بگردم...
‫تا پیداش کنم.
‫زیر سنگ هم باشه می‌گردم...
‫تا ازش پیدا کنم.
‫ژنرال لین.
‫فکر کنم...
‫قبلا این گل رو دیده بودم.
‫گفتین چیزی متوجه شدین؟
‫طبیب شیائو گفت...
‫که دیده بود یه نفر از این گل ‫توی خونه‌اش پرورش می‌ده.
‫شاید این پادزهر اعلی‌حضرت باشه.
‫یافتم!
‫در اصل توی زمین باید باشه.
‫ولی شاید مرکز طبابت سلطنتی ‫می‌خواست گیاه‌های دیگه‌ای بکاره،
‫برای همین این رو توی گلدون گذاشتن.
‫واسه همین زود پیداش نکردم.
‫شبیه همون گل خشک‌شده است.
‫شک ندارم.
‫ولی توی این قصر...
‫دیگه کی...
‫گل‌های مملکت چیانگ رو پرورش می‌ده؟
‫مال...
‫شیه خاتون بود.
‫از بچگی عاشق باغبونی بودم.
‫این‌ها رو توی باغ ملکه مادر دیدم.
‫گل‌های نادری هستن،
‫واسه همین چند تاشون رو گرفتم.
‫این گیاه‌ها...
‫گونه‌های نایابی از کشورهای مختلف هستن.
‫شیه خاتون،
‫سلیقه خوبی داری.
‫بانوی من.
‫طبیب شیائو،
‫به موقع اومدی.
‫می‌شه این گل رو ببینی و...
‫بهم بگی بهتره کجا بکارم؟
‫مواظب باش.
‫ریشه‌هاش ضخیمه،
‫برگ‌هاش نازکه،
‫غنچه‌هاش زنگوله‌شکله.
‫توی مکان‌های مرطوب ‫و میاسمیک خوب رشد می‌کنه،
‫ضمنا به نظر نمیاد ‫از گل‌های شیای بزرگ باشه.
‫چقدر چشم‌هات تیزه طبیب شیائو.
‫این گل‌ها مال سرزمین‌های خارجیه ‫که ملکه مادر بهم هدیه داده.
‫یادمه شیه خاتون گفته بود...
‫که این رو ملکه مادر بهش هدیه داده.
‫حالا که گفتی یادم اومد.
‫قبل از فوت ملکه مادر،
‫یادمه همچین کاری کرده بود.
‫همون کاری بود که گلی هم الان کرد.
‫این حرکت...
‫نشونه مخصوص اهالی چیانگه ‫که دعا می‌کنن روحشون به خونه برگرده.
‫ملکه مادر اهل چیانگ بود؟
‫حالا منطقی شد.
‫پس بگو چرا انقدر از ‫امپراتور مرحوم نفرت داشت،
‫واسه همین با هر فرصتی،
‫می‌خواست دربار رو بهم بریزه،
‫تا شیای بزرگ رو دچار آشوب کنه.
‫انگار اون و گلی...
‫هر دو مامورهای چیانگ بودن.
‫بانوی من.
‫برای اون روش مقابله زهر با زهر ‫که صحبت کرده بودیم،
‫شاید گیاهی که اینجاست،
‫همون چیزی باشه که کم داشتیم.
‫یونگر...
‫برگزیده واقعی توئه.
‫آخرین امید ما...
‫تمام این مدت پیش تو بود.
‫بانوی من،
‫دستور تهیه باستانی رو درست کردم.
‫فقط کافیه ازش روی زخم بزنید.
‫ازش مطمئنی؟
‫قبلا که اعلی‌حضرت...
‫توسط توئر زخمی شد...
‫نه‌تنها که زخمش خوب شد...
‫بلکه سردردش هم بهتر شد.
‫این روش مقابله زهر با زهر...
‫به لحاظ نظری باید جواب بده...
‫ولی هیچ‌کس امتحانش نکرده.
‫وقتی شک داشتی ‫که جلو بری یا عقب،
‫همیشه به جلو حرکت کن.
‫به هوش اومدن.
‫وان‌یین.
‫من اینجام.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫ممنون.
‫شما چطور؟
‫صد و نود و هفت روز شده.
‫تقریبا نصف ساله.
‫یعنی اوضاع بیرون چطوره؟
‫اعلی‌حضرت.
‫تو...
‫خودمم. وو جیادونگم سرورم.
‫چطوری اومدی اینجا؟
‫اعلی‌حضرت،
‫من بی‌عرضه‌ام.
‫نگهبان‌های اینجا...
‫رشوه قبول نمی‌کنن.
‫نیمی از سال رو صبر کردم...
‫تا بیرون آشوب بشه...
‫و عزم مردم متزلزل بشه.
‫اینطوری می‌تونستم با رشوه...
‫یواشکی بیام داخل...
‫و شما رو ببینم سرورم.
‫صدات رو بیار پایین.
‫به این فکر نکردی...
‫من شدیدا تحت نظر باشم؟
‫- اعلی‌حضرت، شما... ‫- تمام حرکاتم...
‫زیر نظرشونه.
‫بیا.
‫نگاه کن.
‫بعضی وقت‌ها...
‫مهره شطرنجی که می‌ذارم اینجا...
‫سر از جای دیگه در میاره.
‫تازه...
‫شیفت نگهبانی دم در...
‫هیچ‌وقت عوض نمی‌شه.
‫انگار هیچ دوستی ندارن،
‫خانواده‌ای ندارن،
‫هیچ کار دیگه‌ای ندارن.
‫تنها هدف زندگیشون...
‫اینه که مواظب من باشن.
‫بعضی وقت‌ها...
‫که گیج و سردرگم می‌شم...
‫می‌شنوم که دارن من رو ‫«ارباب لایق» صدا می‌زنن.
‫انگار زندگی من...
‫نسخه‌های متفاوتی داشته.
‫یه بار...
‫داد می‌زدن «زنده‌باد امپراتور.»
‫به درستی به شیای بزرگ حکومت می‌کردم،
‫براشون صلح و ثبات آوردم.
‫می‌گفتن برگزیده واقعی خدا بودم.
‫دست غیبی توی این دنیا وجود داره...
‫که ما همه مهره‌های بازیشیم.
‫قطعا تو متوجه نمی‌شی،
‫چون هم‌سطح من نیستی.
‫بله.
‫بذار الان نشونت بدم.
‫وقتشه.
‫الانه که یکی مزاحم حرفمون بشه.
‫نگهبان‌ها دارن میان.
‫من باید برم.
‫جالب شد.
‫اعلی‌حضرت،
‫مواظب خودتون باشین.
‫باید یه‌کم دیگه صبر کنین...
‫تا دوباره به قدرت برسین.
‫بنده دیگه برم.
‫خیلی جالبه.
‫به نظر نمیاد کارتون زیاد خوب باشه.
‫مچتون رو گرفتم.
‫مچتون رو گرفتم!
‫اعلی‌حضرت،
‫شیاهو بو کاملا باور کرد.
‫وقتی رفتم...
‫هنوز داشت داد می‌زد که...
‫که برگزیده...
‫داشت چرندیات می‌گفت!
‫از این به بعد هر از گاهی...
‫برو بهش سر بزن.
‫بهش بگو...
‫که وضعیت بیرون بهم ریخته است.
‫بگو صبر کنه.
‫مادامی که زنده بمونه،
‫هیچ تقصیری به گردن تو نیست.
‫ممنونم اعلی‌حضرت.
‫ممنونم که بهم فرصت بخشش دادین.
‫می‌تونی بری.
‫ممنونم اعلی‌حضرت.
‫نظرت رو بگو.
‫راستش متوجه نمی‌شم.
‫علت این کار چیه اعلی‌حضرت؟
‫تا وقتی کورسویی از امید باشه...
‫آدم دنبال مرگ نمی‌ره.
‫ولی شاهزاده دوآن مرتکب خیانت شدن.
‫ما هنوز برادریم.
‫برادر واقعی هستیم.
‫اعلی‌حضرت،
‫شما دل بخشنده‌ای دارین.
‫حالا زورکی گریه نکن.
‫وان‌یین کی از قصر رفت؟
‫چرا هنوز برنگشته؟
‫بانو که تازه یک ساعته رفتن.
‫خیلی طول کشید. می‌رم پیشش.
‫چشم.
‫نمی‌خواد تو بیای.
‫برو سوپ گوشت آماده کن.
‫بهترین سوپ رو آماده می‌کنم.
‫چشم.
‫- وایستا! ‫- آروم باش.
‫بیا اِر لان.
‫ممنونم بانوی من.
‫برادر سِن.
‫به برکت ارزن یان شما...
‫شیای بزرگ دچار خشکسالی نمی‌شه.
‫الان دیگه...
‫- جنگ توی مملکت یان فروکش کرده. ‫- [مقبره وانگ ژائو] ‫- توئر امپراتور یان شده و... ‫- حتی پیمان اتحاد فرستاده. ‫- [مقبره دو شان] ‫- بالاخره زمان صلح و رفاه رسید.
‫برادر سِن، اینجا در کنار تو...
‫قراره هر سال شاهد ‫زراعت بی‌پایانی باشیم.
‫آروم باش.
‫بریم قدم بزنیم.
‫چشم.
‫- زمین نخوری. ‫- بریم اونجا.
‫لی یونشی خیلی وقته بهت نگاه می‌کنه.
‫حتی چند روز پیش خبرت رو ازم گرفت.
‫دارین از طرفش خواستگاری می‌کنین بانو؟
‫نه در این حد.
‫اینکه چطور زندگی‌ای داشته باشی،
‫و کنار چه کسی باشی،
‫به خودت بستگی داره.
‫الان نظرت چیه؟
‫همچنان می‌خوای بری؟
‫حالا که آزمون سلطنتی ‫دوباره برقرار شده،
‫افراد مستعدی قراره به دربار بیان.
‫الان اگه خارج بشم...
‫خیلی با عزت و شکوه می‌شه.
‫ببین، ببین!
‫ولی...
‫هنوز یه‌کم نگران شمام بانوی من.
‫بهرحال حاکمیت مشترک ‫ملکه و امپراتور...
‫بخوایم نخوایم باعث می‌شه ‫حرف در بیارن.
‫اعلی‌حضرت اونقدری اعتبار دارن...
‫که کسی شما رو زیر سوال نبره.
‫ولی از این به بعد قراره سرتون ‫با امورات مختلف گرم بشه،
‫و یک اشتباه کوچیک...
‫اشتباهات مهم نیست.
‫تمام دستاوردها مال ملکه است،
‫اشتباهات کوچیک از جانب من بوده.
‫وقتی وزرای وفادار توصیه‌ای کنن،
‫بانو به حرفشون گوش می‌ده.
‫ولی...
‫اگه توطئه‌گران خائن بخوان ‫از وضعیت سو استفاده کنن،
‫هر آن ممکنه...
‫دوباره به مرز جنون برسم.
‫ممکنه دوباره...
‫یکی رو اتفاقی توی دربار بکشم.
‫خوب بلدی همراهی کنی‌ها.
‫درود اعلی‌حضرت.
‫بلند شو.
‫خیلی‌خب.
‫تو برگرد داخل کالسکه ‫که توی این هوا بیرون نباشی.
‫حرفمون هنوز تموم نشده.
‫خب من هم بشنوم.
‫برو. انقدر نق نزن.
‫باشه. می‌رم ببینمشون.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫راستش رو بخوای...
‫من هم دلم نمیاد بذارم بری.
‫- [مقبره وانگ ژائو] ‫- حالا که لی یونشی و یانگ دوجیه... ‫- انقدر وضعشون بهتر شده...
‫می‌خوای تنهاشون بذاری؟
‫ولی الان...
‫همه می‌دونن که من زنم...
‫و سابقه نداشته که زنی ‫عضو مقامات دربار باشه.
‫حکومت مشترک ملکه و امپراتور هم...
‫تا الان سابقه نداشته رخ بده.
‫خیلی چیزها رو...
‫اگه امتحان نکنیم...
‫پس کی سابقه رو ایجاد کنه؟
‫اِر لان.
‫اتفاقا ما که زنیم...
‫باید یادمون باشه.
‫توی بعضی کارها...
‫ما باید اولین نفر پیش‌قدم بشیم...
‫نه که آخر بمونیم.
‫لی یونشی یه حرفی رو اشتباه زد.
‫توی این دنیا فقط اون نیست...
‫که تو رو درک می‌کنه.
‫حالا که انقدر بلندپروازی ‫که تاریخ رو دگرگون کنی،
‫چرا می‌خوای پشت اسم ‫یکی دیگه قایم بشی؟
‫ما زن‌ها هم...
‫می‌تونیم به دستاوردهای بزرگی برسیم...
‫تا به مردم سود برسونیم.
‫بانوی من.
‫برو بازی کن.
‫راستی،
‫من الان دنبال یکی می‌گردم...
‫که کمکم کنه توی کشور ‫مدارس دخترونه تاسیس کنم.
‫در آینده...
‫دخترهای کوچولو مثل همین...
‫باید بتونن مثل پسرها برن مدرسه.
‫اِر لان.
‫نظرت درباره پیشنهادم چیه؟
‫وسوسه نشدی؟
‫خیلی عاقلی.
‫در جا می‌فهمی...
‫که جواب می‌ده یا نه.
‫معلومه.
‫سرما خوردی؟
‫چرا دست‌هات انقدر سرده؟
‫توی همچین روز بهاری قشنگی اخم نکن.
‫مگه طبیب شیائو بهت نگفت...
‫که بیشتر زهر...
‫از بدنم پاک شده؟
‫نگران نباش.
‫قراره سال‌های سال کنارت باشم.
‫گفتم برگرد منتظر بمون.
‫نمی‌شد دندون روی جیگر بذاری؟
‫برمی‌گردم سوپ زنجبیل می‌خورم.
‫این شد حرف حساب.
‫دیگه نمی‌خوام اونطوری زندگی کنم.
‫تک و تنها توی قصر...
‫نگران و ترسیده باشم... ‫منتظر تو باشم.
‫کیه که موقع شنیدن شعر ‫«شکستن شاخه درخت بید»،
‫دلش واسه خونه تنگ نشه؟
‫من فقط وقتی پیش تو باشم...
‫احساس می‌کنم خونه‌ام.
‫از این به بعد زور نزن...
‫با چرب‌زبونی خامم کنی.
‫منظورم آینده بود.
‫ولی امروز می‌تونم یه‌کم بیشتر ‫این حرف‌هات رو بشنوم.
‫پس بذار بگم.
‫برای آینده...
‫باید اهداف کوچیک مشخص کنیم.
‫مثلا صد میلیون جمع کنیم.
‫بعدش یه راننده کاربلد بگیریم،
‫که ما رو ببره،
‫دور دنیا بگردونه.
‫بانوی من،
‫وقتی ما بریم،
‫دیگه کسی نمی‌مونه ‫با شما بدمینتون بازی کنه.
‫من هم دلم براتون تنگ می‌شه.
‫ولی اعلی‌حضرت می‌خوان ‫حرمسرا رو تعطیل کنن.
‫سعی کردم راضیش کنم،
‫ولی تصمیمش رو گرفته بود.
‫کاری از دستم بر نمیاد.
‫یعنی بخت بهمون اجازه نداد...
‫که در رکاب اعلی‌حضرت باشیم...
‫و کنارش باشیم و باهاش بمیریم.
‫واقعا می‌خوای با اعلی‌حضرت بمیری؟
‫در این صورت...
‫می‌خوای دوباره به اعلی‌حضرت رو بندازم؟
‫- نه، نه، نه. ‫- نه، نه، نه.
‫لزومی نداره بانوی من.
‫بعد از اینکه از قصر برین،
‫می‌خواین چیکار کنین؟
‫من که اول می‌رم خونه.
‫خانواده‌ام خیلی ذوق کردن ‫وقتی شنیدن قراره برگردم.
‫باز تو یه خونه‌ای داری.
‫من چی بگم؟
‫مجبورم بگردم شوهر خوب پیدا کنم.
‫مگه شوهر کردن ایراد داره؟
‫من یکی رو پیدا کردم ‫که واقعا ازم خوشش میاد.
‫می‌خوام شوهرم عاشق‌پیشه باشه.
‫خواهر، یعنی می‌خوای بگی...
‫حتی وقتی خاتون اعلی‌حضرت بودی؟
‫با پولی که اعلی‌حضرت بهم می‌ده...
‫می‌تونم یه مغازه توی پایتخت باز کنم.
‫بعدش گلاب دست‌سازم رو می‌فروشم.
‫قطعا با دستور تهیه مخصوصم ‫کلی پولدار می‌شم.
‫وقتش که برسه...
‫همه‌تون باید بیاین کمکم کنین.
‫باشه!
‫خیلی‌خب.
‫تصمیمتون هر چی که هست،
‫امیدوارم از اینجا به بعد،
‫زندگی خوبی داشته باشین.
‫بهترین‌ها!
‫زنده‌باد امپراتور!
‫چی شده؟
‫چرا یهویی...
‫انقدر کلافه شدی؟
‫خوشحال نیستی؟
‫نه که خوشحال نباشم.
‫صرفا خیلی...
‫برام غیرواقعیه.
‫چون همه این اتفاقات...
‫داره توی کتاب میفته؟
‫داشتم فکر می‌کردم،
‫وقتی وارد این دنیا شدیم،
‫انگار از اول برامون جهنم بود.
‫جون کندیم تا زنده بمونیم.
‫به عنوان تنها همراهت...
‫طبیعتا انتخاب کردم کنارت باشم.
‫انگار وابستگی من و تو...
‫کار تقدیر بود.
‫می‌دونم فایده‌ای نداره ‫از این حرف‌ها بزنیم،
‫ولی بعضی وقت‌ها از خودم می‌پرسم:
‫اگه توی این کتاب نبودیم چی می‌شد؟
‫اگه توی این کتاب نبودیم...
‫سال ۲۰۲۶...
‫احتمالا چند سالی مشغول کار بودم.
‫لابد همدیگه رو توی مترو می‌دیدیم.
‫چی؟
‫یه روز بعد از کارم...
‫که توی مترو بودم و سرم توی گوشیم بود.
‫یهو می‌شنوم که...
‫یکی کنارم داره بلند بلند می‌خنده.
‫سرم رو میارم بالا...
‫و می‌بینم دختره سرش توی گوشیشه.
‫یه‌کم نزدیک می‌شم،
‫بعد چهره‌اش به دلم می‌شینه.
‫احتمالا دختره خوشش نمیاد ‫بهش زل بزنی.
‫شاید...
‫اون هم حتی برگرده نگاهت کنه...
‫و یهو بفهمه...
‫که چه آدم متشخصی هستی.
‫پس...
‫ته دلش می‌بخشدت که زل زدی.
‫بعدش من شانسم رو امتحان می‌کنم،
‫و می‌گم شماره‌اش رو بده.
‫قبول می‌کنه؟
‫معلوم نیست.
‫در اون صورت...
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌شه لطفا؟
‫به خدا مزاحم نیستم.
‫اذیت نکن.
‫باشه، باشه.
‫خوبه!
‫بعدش سر صحبت رو درباره ‫کتاب و رمان باز می‌کنم،
‫بعد دعوتش می‌کنم بریم سینما.
‫که بتونیم...
‫بعدش واسه شام...
‫بریم بهترین رستوران شهر ‫و سوپ گوشت بخوریم.
‫نزدیکیمون...
‫روز به روز بیشتر و بیشتر می‌شه.
‫بعدش هم...
‫هر روز براش گل می‌فرستم.
‫پشت سر هم دسته‌گل می‌فرستم.
‫کلی گل می‌گیرم.
‫تا کی اینطوری می‌مونه؟
‫سه ماه؟
‫چهار ماه؟
‫شیش ماه؟
‫بعدش یه روز توی راه خونه...
‫در حالی که جعبه انگشتر ‫توی جیبم رو سفت چسبیدم...
‫بهش می‌گم:
‫من نمی‌تونم زندگیم رو...
‫بدون تو تصور کنم.
‫بعد یواشکی واکنشش رو زیر نظر می‌گیرم.
‫اگه جوابی نداد،
‫من یه‌کم...
‫بیشتر صبر می‌کنم.
‫امکان نداره.
‫انقدر آدم ترسویی هستی؟
‫می‌ترسم قبول نکنه.
‫ولی اینجا...
‫نه مترویی هست...
‫نه سینما داره.
‫کی گفته؟
‫بیا بریم.
‫ملکه.
‫می‌خوام جادوگری نشونت بدم.
‫نگاه کن!
‫باهام ازدواج می‌کنی؟
‫من که از اول خاتون سوگلیت بودم.
‫الان هم ملکه قصرتم.
‫این داستان وان‌یین و شیاهو دانه.
‫به عنوان ژانگ سان...
‫دوباره می‌پرسم.
‫خانم وانگ سوی‌هوا،
‫باهام ازدواج می‌کنی؟
‫مهم نیست وانگ سوی‌هوا باشم ‫یا یو وان‌یین،
‫یا توی کتاب باشیم یا نباشیم،
‫قبول می‌کنم.
‫تولدت مبارک!
‫چطوره؟
‫خوبه؟
‫خوشمزه است.
‫دفعه بعد بیشتر بگیر.
‫باشه.
‫تولدت مبارک!
‫آفرین عزیزم.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫ممنون.
‫شما چطور؟
‫خاطرات ژانگ سان.
‫اعلی‌حضرت.
‫امروز بانو یو که قرار بود ‫خدمت حضور برسن...
‫کمی عجیب شدن.
‫لباس و آرایش ایشون ‫اصلا عادی نیست.
‫یعنی چی؟
‫شما فرموده بودین...
‫اگه بانویی قرار بود خدمت برسه...
‫که سر و وضعش عادی نبود...
‫باید فورا گزارش بدیم.
‫بانو یو.