‫[ندامتگاه ماساچوست]
‫[۱۰ سال پیش]
‫خیلی خب آقای فیشر. ‫یه دقیقه بهتون وقت می‌دم.
‫وای خدا.
‫پسرم.
‫اینو بگیر. خودتو تمیز کن.
‫پسرم کجاست؟
‫فکر کردی بعد از اینکه دخترمو ‫گروگان گرفتی حق داری طلبکار باشی؟
‫باید یه گلوله توی مغزت خالی کنم!
‫مردی که بچه می‌دزده خیلی رو داره ‫که چنین حرفایی می‌زنه.
‫بلندش کنید.
‫خب چی شده؟ متیو کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫به خدا اگه می‌دونستم ‫همراه خودت می‌رفتم دنبالش.
‫حتما این کارو می‌کردی.
‫هر چی که می‌خواد درباره‌ش حرف بزنه،
‫باید از خودت بپرسی چرا این کارو می‌کنه.
‫اون همیشه یه نقشه نهایی داره، و ‫هیچ‌وقت اون چیزی نیست که فکر می‌کنی.
‫آشنا به نظر میاد؟
‫آره، پیاده‌روی ساحلی ریوره.
‫آره، اون رستوران ‫ریور هم همونجاست.
‫سال‌ها طول کشید تا اینو جمع‌وجور کنم.
‫از آتلانتیک سیتی و کانی آیلند ‫کلی چیز آوردم.
‫اون چرخ‌وفلکو هم از ‫ونیس بیچ کالیفرنیا آوردم.
‫می‌دونی چرا همه اینا رو ساختم؟
‫نه.
‫وقتی پسرم، لیام، کوچیک بود، ‫هر آخر هفته می‌رفتیم پیاده‌روی ساحلی.
‫عاشق اونجا بود.
‫الان بیشتر از ده ساله که لیام مرده.
‫هر بار که میام اینجا،
‫خاطراتم از اون،
‫زمانی که با هم صرف می‌کردیم،
‫مثل بوی نمک توی هوا تازه می‌شن.
‫برای همین تو رو آوردم اینجا.
‫هر دوتون رو.
‫هی. اشکالی نداره. ‫بذارین بلند شه. مشکلی نیست.
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- باشه. ‫- بیاین بشینیم.
‫باشه.
‫می‌دونی، من و پدرت ‫خیلی ساله همدیگه رو می‌شناسیم.
‫هر دومون توی همین ‫محل اسم‌ورسمی پیدا کردیم.
‫البته به یه معنی دو طرف ‫متفاوت خیابون بودیم، ولی...
‫اون روزا همه چی ساده‌تر بود، مگه نه لنی؟
‫- پدر خوبی بود؟ ‫- نیکی.
‫فقط یه سؤال پرسیدم. ‫پدر خوبی بود؟
‫آره.
‫بهش افتخار می‌کردی؟
‫آره، معلومه که می‌کردی. ‫پسرها به پدرشون افتخار می‌کنن.
‫فرقی نمی‌کنه کی باشن ‫یا چی کار کرده باشن.
‫ما اولین قهرمان‌های زندگیشون می‌شیم.
‫هیچی مثل اون نیست. ‫هیچی جاشو نمی‌گیره.
‫نیکی، قضیه چیه؟
‫واقعاً می‌خوای اونجا بشینی و ‫وانمود کنی نمی‌دونی چی شده؟ هان؟
‫بسه...
‫آروم، آروم.
‫بگو چی می‌خوای.
‫پسرمو می‌خوام.
‫ولی همچین چیزی ‫ممکن نیست، مگه نه لنی؟
‫نه.
‫ببین، ده سال پیش، ‫لیام توی کافه دعواش شد.
‫یه احمق زیادی زر می‌زد، ‫و آخرش همون احمق مرد.
‫ولی پسر من زندگی نکرده بود.
‫حدود دوازده نفر دیده بودن چی شد.
‫ولی قضیه خنده‌دار درباره شاهدها اینه که
‫اگه انگیزه درست بهشون بدی، ‫حافظه‌شون یهو تار می‌شه.
‫دادستان آماده بود همه ‫اتهام‌ها رو کنار بذاره.
‫اما بعد این دو تا کارآگاه ‫از ناکجاآباد سر و کله‌شون پیدا شد.
‫و تصمیم گرفتن پسرم ‫باید تاوان کاری رو که کرده بده.
‫مدرک‌سازی کردن،
‫و همین فرستادش ‫به زندان ایالتی ماساچوست...
‫جایی که به قتل رسید.
‫پسرت اون جوونو کشت.
‫پسر من توی خاک مثل ‫یه حیوون لعنتی جون داد
‫به خاطر تو و فیل مکنزی.
‫حالا دیوید، تو بهم بگو،
‫برای نجات پسرت ‫حاضر بودی چی کار کنی؟
‫حاضری چی رو فدا کنی؟
‫هر چیزی.
‫خب، بیا ببینیم.
‫جون پدرت در برابر جون پسرت.
‫اه!
‫به تیم احیا احتیاج دارم!
‫سارا.
‫سارا!
‫سلام.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫فشار خونش رو به اندازه‌ای ‫بالا آوردن که عمل رو تموم کنن.
‫هنوز اوضاعش خطرناکه، ‫ولی وضعیتش پایداره.
‫خداروشکر.
‫تونستن هواپیمایی که ‫باروز توش بود رو پیدا کنن؟
‫شماره ثبت هواپیما رو بررسی کردیم، ‫برنامه پرواز رو درآوردیم،
‫وقتی هواپیمای نیکی توی میامی ‫نشست، مأمورها روی باند منتظرش بودن،
‫ولی هواپیما خالی بود.
‫واقعاً انتظار داشتی نیکی فیشر ‫طبق برنامه پرواز عمل کنه؟
‫باید به همه فرودگاه‌های ‫خصوصی فلوریدا زنگ بزنیم.
‫- یه جایی پیاده‌شون کرده. ‫- داریم بررسیش می‌کنیم.
‫صبر کن...
‫داری منو کنار می‌ذاری.
‫هیچ‌کس تو رو کنار نذاشته.
‫به همکارت شلیک شده. ‫خودت که پروتکل رو می‌دونی.
‫پدرم نزدیک بود بمیره،
‫اون‌وقت می‌خوای از پروتکل برام حرف بزنی؟
‫برای همینه که سازمان معمولاً اجازه ‫نمی‌ده اعضای یه خانواده با هم کار کنن.
‫برای همین قضیه.
‫مکس پارتی‌بازی کرد ‫تا بتونی همکارش بشی.
‫نه دخترش، همکارش. ‫پس باید مثل یه همکار رفتار کنی.
‫برو خونه.
‫به خودت برس که وقتی ‫بیدار شد اینجا باشی.
‫مأمور گریر؟
‫کارآگاه دنیل مولر از پلیس سوئیس هستم.
‫درخواست اینترپل شما به دستم رسید. ‫فردا به بوستون می‌رسم.
‫باید باهاتون صحبت کنم.
‫اطلاعات مهمی درباره پرونده متیو باروز دارم.
‫اگه می‌خوای دوباره پسرتو ببینی،
‫باید انتخابت رو بکنی، دیوید.
‫نیکی، این دیگه چیه؟
‫به تو ربطی نداره.
‫معلومه که داره. ما با هم توافق داشتیم.
‫چه توافقی؟
‫بعد از کشته شدن لیام، ‫برای پدرت و مکنزی آدم‌کش اجیر کردم.
‫بعد این یارو با یه ‫پیشنهاد اومد دم در خونه‌م.
‫من جونشونو می‌بخشیدم، و اون هم ‫آدم من داخل پلیس بوستون می‌شد.
‫و زنده گذاشتن شما ‫تصمیم سختی بود.
‫ولی مجبور شدم باهاش کنار بیام. ‫حالا انتخابت رو بکن، دیوید.
‫من...
‫نمی‌تونم... این کارو نمی‌کنم.
‫پس فکر کنم جوابمو گرفتم. ‫هر دوتاشونو بکشید.
‫اسلحتو همین الان بنداز زمین!
‫خدا شاهده بهت شلیک می‌کنم.
‫خب، انگار وفاداری رو نمی‌شه خرید، مگه نه؟
‫لازم نیست این قضیه اینجوری تموم بشه.
‫آره.
‫دیوید، گفتی هر کاری می‌کنی.
‫هر کاری!
‫نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫صبر کن دیوید، گوش کن.
‫- این خیلی ساده‌ست. انتخاب آسونیه. ‫- نه.
‫ببین، من که از این سرطان ‫جون سالم به در نمی‌برم.
‫حداقل اینجوری جوری که خودم می‌خوام می‌میرم.
‫و مهم‌تر از اون،
‫یه فرصت دارم که این اشتباهو جبران کنم.
‫اوه، این دیگه واقعاً تأثیرگذاره.
‫ولی باید تصمیم خودش باشه، لنی.
‫باید از زبون خودش بشنوم.
‫دیوید، زود باش. باید این کارو بکنی.
‫تصمیمت چیه؟
‫زود باش.
‫باشه.
‫به متیو بگو دستکشش توی خونه‌ست.
‫باید تمرین کنه.
‫تیم رد ساکس توی بیس اول مشکل داره.
‫اون اسلحه رو بذار کنار پسر. ‫تموم شد.
‫متأسفم دیوید. باید مطمئن می‌شدم.
‫از چی؟
‫از اینکه بی‌گناهی، ‫و اینکه بچه‌ت هنوز زنده‌ست.
‫اگه حاضر بودی بذاری پدرت بمیره،
‫پس حتماً حقیقت رو می‌گفتی.
‫متیو دست تو نیست.
‫من بچه نمی‌دزدم.
‫چارلی ۶-۱، بیرون خونه ‫ریچل میلز هستم. همه‌چی آرومه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫استودیوی دیویدسون فوتوگرافی؟
‫عالیه. چند هفته پیش برای بنیاد پین
‫تو یه مراسم شرکتی در سیکس فلگز عکاسی کردین.
‫همه عکس‌ها رو برام فرستادن، ‫ولی سه تاشون نیست.
‫خواستم ببینم می‌تونین ‫برام ایمیلشون کنین یا نه.
‫عالیه.
‫شماره‌های ۱۱۰، ۱۱۱ و ۱۱۲.
‫آدرس ایمیل ر.میلز@کوئینسی.ای‌دی‌ایو.
‫خیلی ممنون.
‫چه سورپرایز خوبی. بیا تو.
‫سلام.
‫رفتم تورتاز.
‫- شیرینی دانمارکی برات گرفتم. ‫- وای.
‫چه کار کردم که لایق این افتخار شدم؟
‫می‌دونی یه پلیس بیرون ‫خونه کشیک می‌ده، نه؟
‫دنبال دیویدن. از دیروز ندیدمش.
‫فکر کنم بهتره درباره ‫رونالد چیزی نپرسم، درسته؟
‫قطعاً بهتره نپرسی.
‫پیشنهاد داده بریم خونه خواهرش بمونیم.
‫نمی‌تونم چشم از این بردارم.
‫یعنی...
‫مدام به خودم می‌گم محاله ‫خودش باشه، درسته؟ غیرممکنه.
‫ولی من چهره پسرمو می‌شناسم.
‫ولی نمی‌فهمم.
‫پزشک قانونی تأیید کرده بود ‫اون شب خودش روی تخت بوده.
‫حتماً یکی نتیجه آزمایش خون رو ‫توی آزمایشگاه دستکاری کرده.
‫آخه چه کسی همچین کاری می‌کنه؟
‫چه کسی پسرمو می‌بره؟
‫من و دیوید سعی می‌کنیم همینو بفهمیم.
‫دیوید.
‫خدایا، روز صدور حکم خیلی ‫چیزهای وحشتناکی بهش گفتم.
‫- فکر می‌کردم... ‫- هی، می‌دونم.
‫ولی وقتی رفتم ببینمش،
‫اولین چیزی که درباره‌ش پرسید تو بودی.
‫می‌خواست مطمئن بشه حالت خوبه.
‫وقتی بهش گفتم دوباره ازدواج کردی،
‫واقعاً از ته دل خوشحال شد.
‫واقعاً؟
‫ولی نگفتم با رونالد ازدواج کردی.
‫اگه حتی یه احتمال هم وجود ‫داشته باشه که متیو هنوز زنده باشه،
‫باید یه کاری بکنم.
‫نمی‌تونم فقط بشینم و امیدوار باشم.
‫هیچ منطقی نداره.
‫حتماً دست خودت بوده.
‫تو هیلده وینسلو رو وادار کردی ‫توی دادگاه دروغ بگه.
‫آره، اون کارو کردم.
‫ولی فقط همون کارو کردم.
‫پدرت بعد از اینکه با مدرک‌سازی ‫پسرمو فرستاد زندان،
‫برگشت و برای نجات تو مدرک پنهان کرد.
‫این دورویی رو نمی‌تونم تحمل کنم.
‫ولی حالا که به نظر میاد ممکنه ‫بی‌گناه باشی، اوضاع فرق کرده.
‫پس حالا چی می‌شه، نیکی؟
‫خب، حالا آزاده که بره.
‫امیدوارم پسرتو پیدا کنی. ‫واقعاً امیدوارم.
‫امیدواری؟
‫حالا باید چی کار کنم؟
‫چطوری اون حروم‌لقمه مریضی ‫که پسرمو برده پیدا کنم؟
‫خب...
‫اول از همه اون‌قدر باهوش باش ‫که این فرض رو نداشته باشی.
‫بدیهیات رو نمی‌بینی.
‫مثلاً چی؟
‫این کار یه آدم متعرض با ون سفید نیست.
‫این قضیه برنامه‌ریزی شده.
‫دقیق و حساب‌شده‌ست، ‫پیچیده‌ست، شیطانیه.
‫راست می‌گه. متیو هدف قرار گرفته بود. ‫باید بفهمی چرا این‌طور بوده.
‫هیچ دلیلی وجود نداره که پسر منو ببرن.
‫بازم همون شد، بدیهیات رو نمی‌بینه.
‫خب بدیهیات چیه؟
‫اون فقط پسر تو نیست.
‫پسر شریل هم هست.
‫ببین، می‌خوای بفهمی چه کسی ‫همچین کار وحشتناکی کرده؟
‫پس از خودت سؤال‌هایی بپرس ‫که مشخصه از پرسیدنشون می‌ترسی.
‫تو گذشته‌ت چی بوده،
‫توی گذشته همسرت چی بوده،
‫توی زندگی مشترکتون چی بوده،
‫که به یکی انگیزه بده چنین کاری بکنه؟
‫فهمیدی؟
‫چون شرط می‌بندم یه توضیحی وجود داره ‫که یه جورایی منطقیه.
‫چه حاضر باشی قبولش کنی، چه نه.
‫نیکی به یه چیزی اشاره کرد، نه؟
‫چیه؟
‫باید با شریل حرف بزنم.
‫هواپیمای نیکی برت می‌گردونه.
‫چند ساعت دیگه بوستونی.
‫توی پرواز بهت می‌گم.
‫لنی باهات نمیاد.
‫چی داری می‌گی؟
‫بذار حدس بزنم.
‫نیکی یه تضمین می‌خواد اگه آخرش ‫همه اینا چرت و پرت از آب دراومد.
‫شوخیت گرفته.
‫فقط روی چیز مهم تمرکز کن.
‫مواظب باش اتفاقی براش نیفته.
‫حتما.
‫برای همین اون کارا رو کردم، دیوید.
‫برای محافظت از اونا.
‫و اگه پدرمو دیدی،
‫فقط...
‫هی.
‫هر چی که هست،
‫باید از زبون خودت بشنوه.
‫بالاخره من اسلحه رو ‫روی سر نیکی فیشر گرفتم.
‫معمولاً بعد از همچین کاری ‫فرداش زنده بیدار نمی‌شی.
‫فقط بهش بگو دوستش دارم.
‫باشه، میگم.
‫نوه‌مو برگردون خونه.
‫سلام، عکس‌ها رو گرفتم. ممنون.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫نه، ولی هنوز چند صد ‫تا عکس دیگه مونده.
‫خب، دارم میام اونجا. ‫با هم تقسیمش می‌کنیم.
‫گرسنه‌ای؟ می‌تونم توی راه ‫یه چیزی بگیرم.
‫نه، شریل امروز اومده بود. از تورتاز ‫شیرینی دانمارکی برام آورد. عجب شانسی دارم.
‫باشه، زود می‌رسم. خداحافظ. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چارلی ۶-۱، یه کد ۷ توی منزل ‫ریچل میلز دارم. نیروی کمکی می‌خوام.
‫خانم میلز! پلیس بوستون!
‫اسلحه داره!
‫- چی؟ ‫- حرکت کن! برو!
‫باشه، باشه!
‫ریچل؟ هی، چی شده؟ ‫خوبی؟ ریچل! ریچل!
‫نمی‌تونم نفس بکشم. بزن کنار. ‫ماشین رو نگه دار.
‫باشه، باشه.
‫هی، چی شد؟ الان چی شد؟
‫چیزیت نیست.
‫اون یارو می‌خواست منو بکشه.
‫چی؟
‫اومد توی خونه‌م و خواست منو ‫بکشه، بعدش هم به یه پلیس شلیک کرد.
‫- به یه پلیس شلیک کرد؟ چی؟ ‫- آره، همین الان.
‫به پلیسی که جلوی خونه ‫نگهبانی می‌داد شلیک کرد.
‫چی؟
‫صبر کن، باید برگردیم. ‫نمی‌تونیم همین‌جا بمونیم.
‫- نمی‌تونیم برگردیم، ریچل... ‫- نمی‌تونم همون‌جا ولش کنم.
‫- نمی‌تونیم برگردیم. ‫- سعی کرد کمکم کنه.
‫نه، باید با ۹۱۱ تماس بگیریم. ‫نمی‌تونیم برگردیم اونجا، باشه؟
‫ببین، باید سوار هواپیما بشی.
‫نگران گذرنامه، لباس یا چیز دیگه نباش.
‫- می‌تونم تا یک ساعت دیگه تو رو بفرستم هوا. ‫- چی؟
‫هر کسی که دنبالت افتاده، ‫هر کسی که به پلیس شلیک کرده،
‫دست‌بردار نیست.
‫هر کسی پشت این ماجراست، ‫دست‌بردار نیست.
‫ریچل، دارن شکارت می‌کنن.
‫ببین، ازت نمی‌خوام ‫قید پیدا کردن متیو رو بزنی.
‫دارم ازت می‌خوام ‫عاقلانه با این قضیه برخورد کنی.
‫می‌تونم بهترین وکلا رو استخدام کنم،
‫بهترین کارآگاه‌ها رو بیارم تا این آدم رو ‫پیدا کنن و بعد هم بی‌گناهی دیوید رو ثابت کنن.
‫ولی اگه تو مرده باشی، ‫هیچ‌کدوم از اینا اهمیتی نداره، خب؟
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫بذار ازت محافظت کنم.
‫کجا می‌ریم؟
‫هر جا که بخوای.
‫گوش کن، هر جا که دلت بخواد بریم.
‫باشه؟
‫بیا.
‫سلام، خوبی؟
‫کجایی؟
‫سلام، توی هواپیما دارم ‫برمی‌گردم بوستون.
‫توی هواپیما؟
‫از کجا برمی‌گردی؟
‫نیکی فیشر رو دیدم.
‫متیو دست اون نیست.
‫- همه‌چیز رو اشتباه فهمیده بودیم. ‫- وای خدا.
‫- چطور ممکنه؟ ‫- یه چیز دیگه هم هست.
‫حدود بیست دقیقه دیگه توی نوروود ‫فرود میام. اون موقع بهت می‌گم.
‫می‌شه لطفاً همین الان بگی چی شده؟
‫ممکنه متیو پسر من نباشه.
‫خیلی خب.
‫خامه و شکر اضافه، ‫اگه درست یادم مونده باشه.
‫ممنون. آدم فکر می‌کنه اف‌بی‌آی ‫باید قهوه بهتری داشته باشه.
‫اوه، این یه ترفند قدیمی نیروهای انتظامیه.
‫هیچی آدم رو سریع‌تر از قهوه سوخته ‫توی لیوان یونولیتی به حرف نمیاره.
‫اثر کرد.
‫بهش گفتم، فیلیپ.
‫بهش گفتم فکر می‌کنم نیکی فیشر ‫لنی رو برده و متیو زنده‌ست.
‫- آره. ‫- فقط...
‫کار درست رو کردی.
‫واقعا می‌گم.
‫ببین، اگه نیکی اونو داشته باشه، اف‌بی‌آی ‫بهترین فرصت ما برای برگردوندنشه، نه؟
‫سلام سوفی.
‫شریل.
‫ببخشید که اینجوری سرزده اومدم.
‫این چه حرفیه. همیشه قدمت به روی چشمه.
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫ریچل عکس رو بهم نشون داد.
‫خودشه، نه؟
‫متیو هست.
‫فکر کنم هیچ‌کس فقط با یه عکس ‫این حرفا رو باور نکنه.
‫باید ثابت کنیم آزمایش ‫دی‌ان‌ای دستکاری شده.
‫باید ثابت کنیم پسری که اون شب ‫توی تخت متیو پیدا کردن، خودش نبوده.
‫خب، نمونه اصلی خونی که اون شب ‫پیدا شد هنوز توی بایگانی نگهداری می‌شه.
‫فقط یه نمونه از دی‌ان‌ای متیو لازم داریم ‫که باهاش مقایسه کنیم.
‫یه دوست توی آزمایشگاه دارم که می‌تونه ‫این کارو بی‌سروصدا و غیررسمی انجام بده.
‫موی سرش بعد از اولین اصلاحه.
‫فکر می‌کردم... راستش ‫فکر نمی‌کردم آروم بشینه.
‫فکر می‌کردم هی وول بخوره ‫و دردسر درست کنه، ولی...
‫ثابت همون‌جا نشست،
‫و توی آینه بهم لبخند می‌زد.
‫خیلی به خودش افتخار می‌کرد.
‫اگه متیو هنوز زنده باشه،
‫باید پیداش کنم.
‫- سرت چطوره؟ ‫- خوبه.
‫و شما اولین مأموری بودی که به ‫صحنه رسیدی، کارآگاه استاوروس؟
‫درسته. یه کد ۷ ‫روی بی‌سیم اعلام شد.
‫نزدیک بودم.
‫در باز بود. اسلحه‌مو ‫کشیدم و وارد خونه شدم.
‫و افسر رامیرز رو روی زمین پیدا کردم.
‫رفتم نبضش رو چک کنم ‫که همون موقع غافلگیرم کرد.
‫کی؟
‫دیوید باروز.
‫سلام.
‫تو فکر می‌کردی ‫کلسترولم قراره منو بکشه.
‫متأسفم بابا.
‫تصمیم اخراج اسکانک با من بود.
‫خودتو سرزنش نکن.
‫خب...
‫در واقع جواب داد، ‫فقط نه اون‌جوری که می‌خواستیم.
‫چی شد؟
‫هواپیما توی میامی نشست ‫و باروز توش نبود.
‫اون نه.
‫خودت می‌دونی درباره چی حرف می‌زنم. ‫چی شد؟
‫جولی منو از پرونده کنار گذاشته.
‫و تقریباً مطمئنم ‫انتقال به سیاتل منتفیه.
‫نه، اصلاً منتفی نیست. ‫گوش کن، فردا...
‫می‌شه لطفاً الان درباره این حرف نزنیم، بابا؟
‫نمی‌خوام درباره سیاتل حرف بزنم.
‫راستش اصلاً برام مهم نیست، ‫چون صادقانه بگم، خیالم راحت شده.
‫خیالت راحت شده؟ چرا؟
‫چون احتمالاً دیگه هیچ‌وقت نمی‌دیدمت.
‫داری چی می‌گی؟
‫الان به هم نزدیکیم ‫چون همکاریم، ولی...
‫وقتی دیگه هر روز سر کار ‫همدیگه رو نبینیم، چی می‌شه؟
‫چقدر طول می‌کشه دوباره غریبه بشیم؟ ‫چند تا تعطیلات؟
‫ببین...
‫من ماشین زمان ندارم، خب؟
‫نمی‌تونم گذشته رو عوض کنم، ‫با اینکه دلم می‌خواست می‌تونستم، ولی...
‫فکر کنم یه کم داری اغراق می‌کنی.
‫ما دیگه هیچ‌وقت دوباره غریبه نمی‌شیم.
‫از کجا اینو می‌دونی؟
‫وقتی...
‫وقتی از مادرت جدا شدم...
‫این تو بودی که آسیب دیدی.
‫و من بهت آسیب زدم، عزیزم. ‫به دختر کوچولوم آسیب زدم.
‫و می‌دونم... می‌دونم که اینطوره.
‫و ترجیح می‌دادم روی ‫اون تخت عمل بمیرم
‫تا این‌که دوباره بهت صدمه بزنم.
‫این که همکار هم شدیم، ‫یه فرصت دوباره بهمون داده.
‫فکر می‌کنی دلم می‌خواد خرابش کنم؟ ‫دیوونه شدی؟
‫پس برام فرقی نداره ‫سیاتل باشه یا اسپانیا،
‫ما دیگه هیچ‌وقت دوباره غریبه نمی‌شیم!
‫یعنی چی که ممکنه متیو پسرت نباشه؟
‫نمی‌دونم شریل چقدر بهت گفته،
‫ولی وقتی تصمیم گرفتیم بچه‌دار بشیم، ‫نمی‌تونستیم باردار بشیم.
‫آره، یادمه.
‫بهت گفته بود که به ‫کلینیک ناباروری رفته بود؟
‫گفت بهش فکر کرده بود.
‫بیشتر از فکر کردن بود.
‫پشت سر من به یه کلینیک ناباروری رفت.
‫صبر کن، چی؟
‫و وقتی باهاش روبه‌رو شدم، گفت ‫فقط یه جلسه مشاوره بوده، ولی...
‫نمی‌تونم این حس رو کنار بذارم که ‫شاید دروغ گفته و واقعاً این کار رو کرده.
‫نه، نه. شریل همچین کاری نمی‌کنه.
‫تو که می‌شناسیش، ریچل.
‫وقتی پای شریل وسط باشه، ‫هیچ مشکلی نیست که حل نشه.
‫نه، ولی نه این یکی.
‫اون همیشه می‌خواست مادر بشه.
‫پس اگه باردار نشدن مشکل باشه، ‫شاید کلینیک راه‌حلش بوده.
‫و فکر می‌کنی اهدا کننده متیو رو دزدیده؟
‫آره، تصمیم گرفته بچه‌شو پس بگیره.
‫اولین توضیحیه که یه ‫ذره منطقی به نظر می‌رسه.
‫خیلی ممنون.
‫سلام، سارا.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- حالش چطوره؟
‫از عمل اومده بیرون. ‫داره استراحت می‌کنه.
‫این چیه؟
‫یه کارآگاه از ژنو برامون ایمیل کرده.
‫مربوط به پرونده متیو باروزه.
‫- گفتن شما از اینترپل درخواست داده بودی. ‫- جولی منو از پرونده کنار گذاشته. مشکلی با این نداره؟
‫بعید می‌دونم.
‫ممنون، چوپرا.
‫چی بگم.
‫منم به اندازه هر کسی ذهن بازی دارم،
‫ولی فکر کنم این مولر ‫یه چیزی توی هات‌چاکلتش می‌ریزه.
‫ببین، اگه جنازه اون شب ‫متیو باروز نبوده،
‫پس باید یکی دیگه بوده باشه.
‫ولی یه یتیم گمشده از ژنو چطور سر از ‫بوستون درمیاره و با ضرب و شتم کشته می‌شه؟
‫کنفرانس خبری درباره پرونده دیوید باروز.
‫ساعت ۱۰:۲۰ صبح ‫در خیابان وست‌گیت در ریویر،
‫افسر دنی رامیرز داخل خانه ریچل میلز ‫هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد.
‫اکنون باور داریم که ضارب دیوید باروز بوده.
‫اگه پلیس بوستون زودتر از ما پیداش کنه، ‫کارش تمومه.
‫جناب سروان، گزارش‌های زیادی رسیده ‫درباره یه رنج‌روور مشکی ‫[ایستگاه ۱۳ پلیس بوستون]
‫که حوالی زمان تیراندازی
‫از خونه ریچل میلز خارج شده.
‫- کسی پلاکشو گرفته؟ ‫- بهتر از اون.
‫دوربین زنگ در همسایه ‫هنگام رد شدن ضبطش کرده.
‫ماشین به نام هیدن پین ثبت شده.
‫خب، حالا نقشه چیه؟
‫باید با شریل حرف بزنم.
‫عمراً. خیلی خطرناکه.
‫بعد از اتفاق امروز صبح پلیسا ولش نمی‌کنن.
‫چی؟ چی شده؟
‫یه نفر وارد خونه‌م شد ‫و خواست بهم شلیک کنه.
‫- می‌دونی کی بوده؟ ‫- نه، ولی اون یه پلیس رو کشت.
‫و پلیس فکر می‌کنه کار تو بوده.
‫و حتی اگه حرفت درست باشه،
‫شریل که اسم اهداکننده رو نمی‌دونسته، درسته؟
‫کلینیک ناباروری می‌دونه.
‫باشه، یادت هست اسمش چی بود؟
‫برگ.
‫مرکز باروری برگ؟
‫خودشه.
‫زیرمجموعه گروه پزشکی پینه.
‫فکر می‌کنی بتونی پرونده رو برامون بیاری؟
‫آره، فکر کنم بتونم.
‫ممنون، پم. ۱۱۳۴.
‫نه، نه، فقط باید یه سری مدارک ‫برای جلسه هیئت‌مدیره بردارم.
‫- خیلی ممنون. باشه، خداحافظ. ‫- مطمئنی کسی اینجا نیست؟
‫آره، آخر هفته‌ست.
‫اولین ورود غیرقانونی منه.
‫اگه صاحب ساختمون باشی، ‫دیگه ورود غیرقانونی حساب نمی‌شه.
‫حرفت منطقیه.
‫بیا. از این طرفه.
‫[یافت نشد]
‫- شریل هیچ پرونده‌ای نداره. ‫- این که منطقی نیست.
‫اون اینجا اومده بود. ‫چطور ممکنه پرونده نداشته باشه؟
‫اسم خانوادگی قبل از ازدواجش رو امتحان کن.
‫[شریل میلز - یافت نشد]
‫نه.
‫شاید اهداکننده یه جوری پاکش کرده، ‫ردپاشو پوشونده.
‫مگه این‌که توی برگ کار کنه، ‫اصلاً چطور همچین چیزی ممکنه؟
‫وای.
‫یه لحظه صبر کن.
‫پنج سال پیش، ‫برگ یه دکتر رو اخراج کرد که مشکوک بودن
‫که کار غیرقانونی می‌کرده.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫اسمش چی بود؟
‫هلر. دکتر جیکوب هلر.
‫یه متخصص ناباروری که تخلف می‌کرده.
‫چطور این خبر تیتر یک رسانه‌ها نشده؟
‫مادرت لاپوشونیش کرد.
‫آره.
‫هلر رو مجبور کرد استعفا بده،
‫از همه هم تعهد محرمانگی گرفت.
‫اگه چیزی باشه که مادرم توش استاد باشه، ‫همینه که همه‌چی رو بی‌نقص جمع‌وجور کنه.
‫باید هلر رو پیدا کنیم. می‌دونی کجاست؟
‫- نه. ‫- صبر کنین، پیداش کردم.
‫دکتر جیکوب هلر.
‫الان با شریل توی بیمارستان ‫بوستون جنرال کار می‌کنه.
‫دکتر دریزون.
‫شریل، می‌دونستی یه مأمور پلیس
‫جلوی مطبت کشیک می‌ده؟
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫ببخشید، باید برای عمل فتق ‫مادرزادی دیافراگم آماده بشم.
‫- مطمئنی همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫- آره، همه‌چی خوبه.
‫- باید بریم بیمارستان. ‫- چطوری؟ اونجا پر از پلیسه.
‫حرف پلیس شد...
‫- لعنتی. ‫- باید بریم.
‫چطور پیدامون کردن؟
‫نمی‌دونم، ‫ولی باید از اینجا بزنیم بیرون.
‫یه در پشتی هست که به کوچه راه داره.
‫- من یه کم براتون وقت می‌خرم. ‫- هیدن.
‫برید! ریچل، برو!
‫برو.
‫ایست! دستا بالا! ‫آروم به سمتمون حرکت کن!
‫بخواب روی زمین! ‫کاملاً دراز بکش!
‫دستات رو بذار پشت سرت!
‫برید داخل. باروز رو پیدا کنید.
‫خدای من.
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫دیگه نمی‌تونه ازت محافظت کنه.
‫باید بری.
‫همین الان.