‫[پنج سال پیش]
‫هیدن؟
‫این کیه؟
‫پسرمه.
‫از تبار پینه.
‫چیکار کردی؟
‫رفیق، چیکار می‌کنی؟
‫بابا!
‫بیا بغلم.
‫آخیش!
‫می‌خوای فورتنایت بازی کردنم رو ببینی؟ ‫یه لباس جنگ ستارگان جدید خفن گرفتم.
‫دلم می‌خواد، ولی...
‫برات سورپرایز دارم.
‫قراره من و تو و مامان‌بزرگ ‫با همدیگه بریم سفر.
‫کجا؟
‫اگه بگم که مزه‌اش می‌پره، نمی‌پره؟
‫ولی باید وسایلت رو جمع کنی، خب؟
‫فقط وسایلی که خیلی ‫دلت می‌خواد رو بردار.
‫هر چیز دیگه‌ای که موند رو ‫وقتی رسیدیم از همون‌جا می‌خریم.
‫وایستا.
‫باز اسباب‌کشی داریم؟
‫آره.
‫دیگه برنمی‌گردیم اینجا؟
‫برو وسایلت رو جمع کن.
‫دیوید بی‌گناهه!
‫پسرش زنده است و یکی ‫به نام هیدن پین نگهش داشته!
‫- نه، هیدن پین همدست تو بود. ‫- نه، نبود.
‫داشت جفتمون رو بازی می‌داد ‫تا حقیقت رو نفهمیم.
‫قراره از شهر بره.
‫یه‌کم پیش برام یه پیام صوتی ‫مرموز گذاشت که خداحافظی کنه.
‫- یعنی می‌خواد فرار کنه؟ ‫- آره.
‫که اگه بره، اگه فرار کنه، ‫دیگه نمی‌تونیم متیو رو پیدا کنیم!
‫می‌دونم چقدر مسخره به نظر میاد.
‫پسری که اون شب پیداش کردم متیو نبود.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم متیو نبود.
‫یه پسری به اسم مارتین بیشاف بود.
‫از یه پرورشگاهی توی سوئیس ‫که مال خانواده پین بود گم شد.
‫کار اون کارآگاهه رو انجام دادم ‫و صحنه رو پاکسازی کردم.
‫ولی دیر یا زود سر و کله ‫اف‌بی‌آی پیدا می‌شه.
‫باید بریم.
‫این داستان فرار کردن ‫به یه ساحل دورافتاده تموم نمی‌شه.
‫پرونده رو دوباره باز می‌کنن.
‫در اون صورت تو و هیدن باید ‫باقی عمرتون رو فراری باشین.
‫مگه چاره دیگه‌ای داریم؟
‫مردم فکر می‌کنن متیو باروز ‫همچنان ممکنه زنده باشه.
‫اگه زنده نباشه چی می‌شه؟
‫الان حرفت چیه؟
‫دارم می‌گم اگه اون شب مرده باشه ‫و جنازه‌اش پیدا نشده باشه چی؟
‫اینطوری هیچ ارتباطی ‫به تو پیدا نمی‌کنه.
‫لازم هم نیست فرار کنی.
‫اگه قراره دنیامون واقع‌بینانه باشه،
‫اون بچه از تبار پینه.
‫شاید آخرین فرزند خانواده پین باشه،
‫و هیدن عاشقشه.
‫روشنه؟
‫- درباره چی حرف می‌زنین؟ ‫- تیو چطوره؟
‫خوبه.
‫توی اتاقشه داره وسایل جمع می‌کنه.
‫- چیزی ندید؟ ‫- نه.
‫حواست باشه تا موقع حرکتمون ‫توی اتاقش بمونه.
‫هیدن.
‫کارآگاهه از همه‌چی خبر نداشت.
‫کاری که تو کردی برای خیر و صلاح ‫خودت و پسرت بود.
‫می‌دونم.
‫ببینم، اگه تو می‌دونستی ‫که اون جنازه متیو نبود،
‫چرا اف‌بی‌آی الان دنبال پسرم نیست؟
‫به این آسونی‌ها نیست.
‫یعنی چی به این آسونی‌ها نیست؟ ‫یه آدم روانی دزدیدش!
‫من تعلیق شدم، یعنی بدون مدرک موثق، ‫مجبورم خودم دست به کار بشم.
‫باشه، مگه الان کم پلیس ریخته؟
‫- از یکیشون کمک می‌گیرم. ‫- اینطوری نمی‌شه.
‫- چرا نشه؟ ‫- چون به قول خودت طرف روانیه.
‫اگه پلیس دنبالش بیفته و احساس خطر کنه،
‫خدا می‌دونه چه بلایی ‫ممکنه سر متیو بیاره.
‫عمارت پین نیم‌ساعت خارج از شهره.
‫حتی اگه الان راه بیفتیم ‫ممکنه بهشون نرسیم.
‫پس باید معطلش کنیم. ‫تا قبل از اینکه بره خودمون رو برسونیم.
‫چطوری؟ چطوری معطلش کنیم؟
‫بعد از اینکه بهم حمله شد،
‫می‌خواست مجابم کنه که باهاش از کشور برم.
‫فکر نکن باورش بشه که نظرت عوض شده.
‫ولی اگه...
‫فکر کنه تو بازداشت شدی، ‫باور می‌کنه.
‫ریچل، خدا رو شکر زنگ زدی.
‫فکر نمی‌کردم دیگه خبری ازت بشنوم.
‫جان؟ چی گفتی؟
‫عه، آره. آره. باشه.
‫می‌تونم انجام بدم.
‫به نظرت رونالد ناراحت می‌شه ‫که ماشینش رو بدزدم؟
‫حتی نمی‌دونم الان کجاست.
‫آها، راستی... ‫من دادم رونالد رو بازداشت کنن.
‫چی؟
‫آزادش می‌کنم. نگران نباش.
‫- پشت سرتم. مواظب باش. ‫- این‌ها رو دستت کن.
‫اگه کسی جلومون رو گرفت، ‫می‌گیم دستگیرت کردم، خب؟
‫- دیوید. ‫- بله؟
‫خیلی چیزها هست که باید بهت بگم، ولی...
‫لازم نیست بگی.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫پسرمون رو برگردون، خب؟
‫هر طوری که شده.
‫برش گردون خونه.
‫خبر فوری: روزنامه بوستون گلوب ‫هم‌اکنون گزارش داده...
‫که متهم فراری به نام دیوید باروز، ‫توسط پلیس بوستون بازداشت شده.
‫یا خدا. گرفتنش.
‫- هنوز هیچی معلوم نیست. ‫- برمی‌گرده زندان.
‫تا کی؟
‫در نهایت تبرئه می‌شه.
‫بعدش دوباره شروع می‌کنه بگرده.
‫ولی این بار دیگه فراری نیست.
‫ما باید بریم.
‫ریچل.
‫حالت خوبه؟
‫- دیوید رو گرفتن. ‫- توی اخبار دیدم. چی شد؟
‫یواشکی رفتیم بیمارستان تا ‫هلر رو پیدا کنیم، دیوید رو گرفتن.
‫من تونستم فرار کنم. ‫ولی جایی رو ندارم برم.
‫موندم چیکار کنم.
‫هیدن، بدترین بخش اینه که هلر رفته. ‫دیگه نمی‌تونیم متیو رو پیدا کنیم.
‫من چطوری کمکت کنم؟
‫یادته گفتم می‌تونیم با همدیگه بریم، نه؟
‫اگه هنوز سر حرفت هستی،
‫من حاضرم بیام هیدن.
‫الان عمارت مادرمم. ‫تا کی خودت رو می‌رسونی؟
‫خدا خدا می‌کردم این رو بگی. ‫چون تقریبا رسیدم.
‫- می‌بینمت. ‫- باشه.
‫متوجه نیستی چقدر احمقی؟
‫نمی‌فهمم وابستگیت به این زن از چی میاد.
‫مادر، من عاشقشم.
‫پسر جان، وابستگی مریض‌گونه ‫با عشق فرق داره.
‫این دختره زندگیت رو سیاه می‌کنه.
‫واسه همین استفانو رو اجیر کردی تا بکشش؟
‫بالاخره یکی باید تصمیمات سخت رو بگیره، ‫که مسلما تو جنمش رو نداری.
‫اگه کسی سد راهمون بشه...
‫ته این ماجرا پایان خوشی نداره.
‫فکر کردی خواهرزاده خودش رو تشخیص نمی‌ده؟
‫کل این داستان از وقتی شروع شد ‫که اون عکس رو دید و...
‫در جا فهمید متیو باروزه.
‫متیو باروز کیه؟
‫تیو.
‫مگه دزدکی گوش کردن کار زشتی نبود؟
‫ببخشید. منظوری نداشتم.
‫اشکالی نداره رفیق. من و مامان‌بزرگ ‫داریم درباره سفر حرف می‌زنیم.
‫هر چقدر گشتم راینو رو پیدا نکردم. ‫می‌خواستم با خودمون بیارمش.
‫عه، خب. گوش کن چی می‌گم.
‫برگرد بالا توی اتاقت، ‫من هم میام کمکت کنم.
‫وقتی که رسید.
‫بهش بگو که نمی‌تونی کمکش کنی.
‫فقط بهش بگو که بره.
‫صرفا محض احتیاط گفتم.
‫عاقلانه است.
‫آره، کسی که پشت این ماجراست ‫می‌دونه که داشتم بهت کمک می‌کردم.
‫مرسی که گذاشتی بیام اینجا.
‫واقعا جای دیگه‌ای رو نداشتم.
‫درسته.
‫چی شد؟
‫ریچل، دیگه نمی‌تونم کمکت کنم.
‫مگه نمی‌خواستی تشکیل زندگی بدیم؟
‫چرا.
‫پس مشکل چیه؟
‫فهمیدم. مشکل مادرته.
‫از این گیج شدم که فکر کردم ‫گفتی می‌خوای هوام رو داشته باشی.
‫من بهت نیاز دارم.
‫الان بیشتر از همیشه می‌خوامت.
‫تو که می‌دونی تنها زمانی که واقعا ‫احساس امنیت کردم، کنار تو بود.
‫ما اگه بریم...
‫دیگه نمی‌تونیم برگردیم.
‫من که اینجا دلبستگی ندارم.
‫خیلی وقته ازش دل کَندم.
‫می‌خوام با همدیگه از نو شروع کنیم.
‫تو هم می‌خوای؟
‫بی‌زحمت تو... ‫توی سالن اصلی منتظر باش.
‫باشه.
‫قبل از اینکه بریم، ‫یه سر مستراح می‌رم.
‫- ته راهروئه. البته بلدی. ‫- آره.
‫مرسی که کمکم کردی.
‫تشکر نکن. همین که این ماجرا تموم شه، ‫دوباره بازداشتت می‌کنم.
‫از من بپرسی باید بگم ‫اینجا یه ایستگاه موقته.
‫تا وقتی که بتونیم متیو رو ‫پس بگیریم، برام مهم نیست.
‫شریکمه.
‫گمون نکنم با ایستگاه موقتیمون موافق باشه.
‫اصلا نیست.
‫شما باید مامور سارا گریر تماس گرفتین، ‫بنده در حال حاضر...
‫هوف، گندت بزنن سارا. ‫می‌شه گوشی صاحب‌مرده رو برداری؟
‫دیگه بسمه.
‫من دیگه اینجا نمی‌مونم.
‫آخ! آخ!
‫سلام، شاید خیلی عجیب به نظر بیاد. ‫من اسمم شریله.
‫- می‌شناسمت دکتر دریزون. ‫- همکارت مامور گریر، همین الان رفت.
‫رفت کجا؟
‫تا پسر من رو پیدا کنه، و اینکه...
‫دیوید هم باهاشه.
‫پس واقعا بازداشت نشده بود.
‫- نه. ‫- می‌دونی مقصدشون کجاست؟
‫می‌رن عمارت پین.
‫هیدن پین پشت همه اتفاقاتی بود ‫که اون شب رخ داد.
‫ولی گفت اف‌بی‌ای بدون مدرک، ‫نمی‌تونه هیچ کاری کنه.
‫من مدرکش رو دارم.
‫فیلیپ مک‌کنزی برام ‫تست دی‌ان‌ای انجام داد.
‫این ثابت می‌کنه خونی که اون شب ‫پیدا شده بود، مال متیو نبود.
‫یعنی اون نتایج دی‌ان‌ای که توی ‫دادگاه نشون دادن، دستکاری شده بود.
‫دیوید بی‌گناهه.
‫پسرم زنده است. ‫خواهش کردم.
‫کمک تو رو می‌خوام.
‫[پیغام شما: من داخلم، ‫حراست مسلح اینجاست. مواظب باش.]
‫[ارسال پیغام]
‫[تایید ارسال]
‫- مگه منظورم رو واضح نگفتم. ‫- چرا.
‫- پس چرا هنوز اینجاست؟ ‫- می‌تونم درستش کنم.
‫هیدن، این تو رو دوست نداره.
‫مشکل جدی داریم.
‫شوخی می‌کنی.
‫دیوید باروز اصلا بازداشت نشده بود.
‫چی؟
‫نه توی اف‌بی‌آیه، ‫نه توی اداره پلیس بوستون.
‫هیچ‌کس نمی‌دونه چرا روزنامه گلوب ‫این خبر رو کار کرده، یا منبعش کی بوده.
‫ریچل.
‫هنوز فکر کردی می‌شه درستش کرد؟
‫باروز احتمالا توی راه اینجا باشه.
‫چیکار کنیم؟
‫بذار بیان.
‫بهرحال بهمون لطف کرده.
‫هیچ‌کس به کشتن ‫دو تا متهم فراری خطرناک...
‫که بدون اجازه وارد ‫ملک خصوصی شدن شک نمی‌کنه.
‫گمونم بالاخره باهام موافق باشی.
‫برو ته ماشین بشین.
‫من هم باهات میام.
‫تو هنوز باید فرار کنی، خب؟ ‫گفتم کمک می‌کنم.
‫- قرار نیست تیم بشیم که. ‫- آره، تیم نمی‌شیم.
‫من تنها اومده بودم، تو دنبالم بودی.
‫بعدش وقتی پسرم رو برگردونم، ‫می‌تونی برم گردونی زندان.
‫ریچله.
‫چند تا نگهبان مسلح دور و بر خونه هستن.
‫می‌تونم کمکت کنم. ‫فقط لطفا... بذار پیداش کنم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- یه‌کم شوکه شدم.
‫دیگه جات امنه.
‫اینکه اومدی پیشم، یعنی دقیقا همون ‫چیزی رو می‌خوای که من می‌خوام.
‫آره.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫عه، چیکار می‌کنی؟
‫هیدن.
‫هیدن؟
‫- خواهشا بذار توضیح بدم. ‫- من هر کاری برات می‌کردم.
‫لطفا بذار برات توضیح بدم.
‫تو بهم دروغ گفتی.
‫قلبم رو شکوندی.
‫چطوری بریم تو؟
‫ورودی جانبی داره.
‫از پشت هوات رو دارم.
‫[در حال تماس: مکس]
‫امیدوارم سر عقل اومده باشی ‫و تصمیم گرفته باشی بهم بگی کجاست.
‫باشه جولی خان.
‫الان توی راه عمارت پینه تا هیدن پین رو...
‫به جرم قتل و آدم‌ربایی بازداشت کنه.
‫ولی تعلیق شده.
‫نمی‌تونه کسی رو بازداشت کنه. ‫باید جلوش رو بگیری.
‫نمی‌تونم. شرمنده.
‫جواب من هم نمی‌ده.
‫این وضع برات خنده‌داره؟
‫اگه هیدن پین رو بدون مدرک بازداشت کنه، ‫همگی به خاک سیاه می‌شینیم،
‫و دخترت هم شانس بیاره بتونه ‫توی مسافرخونه بین‌جاده‌ای کار کنه.
‫گوش کن! من مدرک دارم.
‫تست دی‌ان‌ای دارم که ثابت می‌کنه...
‫پسربچه‌ای که اون شب مرد، ‫متیو باروز نبود.
‫من که آزمایش رو لغو کردم.
‫آره، لغو کرده بودی.
‫ولی از شانس خوب سارا، ‫یه نفر دیگه بود...
‫که واقعا حل پرونده هم براش مهم بود.
‫شریل دریزون واسه خودش ‫تست دی‌ان‌ای انجام داده بود.
‫خون توی صحنه جرم با مال ‫متیو باروز مطابقت نداشت.
‫ولی این دلیل نمی‌شه ‫هیدن پین آدم‌ربایی کرده باشه.
‫جهنم که دلیل نمی‌شه!
‫مهم اینه ثابت می‌کنه ‫دیوید باروز پسر خودش رو نکشته!
‫اگه انقدر درگیر پرونده مامور گریر نبودی،
‫الان این موضوع برات تازگی نداشت.
‫اگه درز کنه خیلی آبروریزی می‌شه، نه؟
‫تهدیدم کردی؟
‫آره! تازه یه تهدید دیگه هم برات دارم!
‫همین الان باید تمام ماموران اداره رو ‫فورا به عمارت پین بفرستی،
‫وگرنه دکتر دریزون به اون... ‫اسم طرف چی بود؟
‫جیم دوهرتی، سردبیر نشریه روزنامه گلوب.
‫جیم دوهرتی، همون دبیره... ‫به اون زنگ می‌زنه، شنیدی؟
‫پس همین الان بفرستشون!
‫برو.
‫آخ!
‫من قلبت رو شکوندم؟
‫تو خانواده من رو نابود کردی ‫و تظاهر کردی طرف مایی.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫من کل هدفم این بود که با تو باشم.
‫بعدش فهمیدم مرتب کلینیک بِرگ می‌ری ‫که تشکیل خانواده بدی.
‫ولی...
‫قرار بود تو باشی.
‫اصلا این قضیه رو از کجا فهمیدی؟
‫دستیارم.
‫قبلا مدیر دفتر اونجا بود.
‫قبل اینکه هلر از بِرگ استعفا بده، ‫خواستم بهم کمک کنه.
‫[ریچل میلز]
‫این ته دیوونگیه.
‫هدف اصلیم از این کارها ‫این بود که خودمون صاحب بچه بشیم.
‫ولی بعدش که فهمیدم چی شده، ‫یعنی شریل می‌خواست بره کلینیک،
‫مجبور شدم بی‌خیالش شم.
‫ولی بعدش تو، خودت من رو بردی ‫اون مهمونی چهارم ژوئیه. یادته؟
‫از لحظه‌ای که اولین بار دیدمش...
‫همه‌چی رو فهمیدم.
‫می‌دونستم باید من باباش باشم.
‫پس اون پسربچه‌ای که اون شب کشتی ‫تا همه فکر کنن متیو بوده آدم نبود؟
‫اون بچه نبود؟
‫اون که در هر صورت به خاطر بیماریش ‫قرار بود به طرز دردناکی بمیره. مهم نبود.
‫می‌شنوی چی می‌گی؟
‫می‌شنوی؟
‫هیدن، حالت خوب نیست.
‫یه مشکل خیلی عمیقی داری.
‫خب، چشمم روشن.
‫حالا معلوم شد حس واقعیت بهش چیه.
‫محض اطلاعت بگم، ‫هیچ‌وقت ازت خوشم نیومد. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫شنیدی؟
‫ظاهرا دیوید باروز بالاخره ‫به پایان تلخ زندگیش رسید.
‫نمی‌تونی قسر در بری.
‫هیدن، باید بریم.
‫من هر کاری که کردم، ‫برای این بود که کنار پسرم باشم.
‫ریچل، من بابای خوبی‌ام. ‫پسرم عاشقمه.
‫هیدن، اون پسر تو نیست.
‫معلومه که هست.
‫بارداری شریل مال قبل از ‫دوره درمانی بِرگ بود.
‫خواهشا بس کن.
‫اگه ازش آزمایش بگیری می‌بینی.
‫گرفتیم. کاملا از رگ و ریشه پین بود.
‫هیدن، تو جوابش رو دیدی؟
‫- وقت این حرف‌ها رو نداریم. بیا. ‫- خودت دیدی؟
‫بچه منه؟
‫متوجه قصد پشت حرف‌هاش نیستی؟
‫باید واقعیت رو بهش بگی.
‫تو بهم گفتی که پسر منه.
‫- بسه. ‫- جواب بده.
‫- بسه! ‫- بچه منه؟!
‫هیچ‌وقت سوالی نپرس...
‫که جوابش برات خوشایند نباشه.
‫تو کی هستی؟
‫من دیویدم.
‫چی شده؟
‫ما نیومدیم اذیتت کنیم.
‫می‌دونم ترسیدی.
‫ولی باید باهامون بیای.
‫چرا؟
‫هنوز راینو رو داری.
‫اسمش رو از کجا بلدی؟
‫چون خودم برات گرفتمش.
‫البته یادت نمیاد چون ‫اون موقع سه سالت بود.
‫اسم واقعیت متیو باروزه.
‫من هم باباتم.
‫باید بریم یه جا که در خطر نباشیم، خب؟
‫می‌دونم الان ترسیدی، ‫ولی باید زود راه بیفتیم.
‫بیا.
‫تو گفتی پسر منه.
‫انتظار داشتی چیکار کنم؟
‫هیچ راه برگشتی از کاری که تو ‫اون شب کردی وجود نداشت.
‫واسه همین حرفی که ‫دلت می‌خواست بشنوی رو زدم.
‫وقتی نتایج به دستم رسید، ‫نذاشتم هیچ‌‌وقت با خبر بشی.
‫اون پسر تنها کسیه که واقعا دوستم داره.
‫هنوز هم دوستت داره.
‫من پدر خوبی‌ام! ‫جز این توی هیچ کاری خوب نبودم!
‫گوش کن هیدن. ‫الان هیچی عوض نشده.
‫اتفاقا همه‌چی عوض شده!
‫من دیگه هیچی ندارم! ‫تو دار و ندارم رو ازم گرفتی!
‫واقعا رو داری!
‫کل دار و ندارت رو خودم بهت دادم!
‫تو توی رفاه و نعمت بزرگ شدی.
‫ولی تهش چیکار کردی؟
‫تو میراث این خانواده تا مرز نابودی بردی!
‫من نمی‌ذارم پسرم ‫آیینه عبرت بقیه بشه.
‫تو ضعیفی.
‫هیدن، تو از اول ضعیف بودی.
‫ولی هیچ اشکالی نداره.
‫چون من دوستت دارم.
‫چون پیشتم.
‫همیشه هم پیشت می‌مونم.
‫وای!
‫وایستا، وایستا. ببرش توی ماشین. ‫باید برم ریچل رو بیارم.
‫باهاش برو، خب؟ ‫هیچی نمی‌شه، قول می‌دم.
‫پسرم همین‌جا می‌مونه!
‫تیو رو پس بده، ‫وگرنه ریچل رو می‌کشم.
‫- تو رو خدا. نیاز نیست همچین کاری کنی. ‫- تفنگت رو بنداز.
‫فکرش هم نکن.
‫بندازش تا این رو نکشتم!
‫ولش کن!
‫هیدن، آخرین هشدارمه!
‫پسرم رو پس بدین!
‫- بابا؟ ‫- چیزی نیست رفیق.
‫اذیتش نکن. تو رو خدا.
‫میام پیشت.
‫نه متیو.
‫نه!
‫التماست می‌کنم اذیتش نکن.
‫- هیدن، کار احمقانه‌ای نکن! ‫- بسه!
‫ولش کن!
‫تیو!
‫تیو؟
‫کجایی رفیق؟
‫این آدم‌ها... ‫می‌خواستن از پیشم ببرنت!
‫هر حرفی بهت زدن دروغ بوده.
‫من و تو پدر و پسریم.
‫تو که می‌دونی دوستت دارم.
‫آخ!
‫دیوید!
‫تفنگت رو بنداز! زود باش بنداز!
‫کل آرزوی من این بود ‫که خودم تشکیل خانواده بدم.
‫هنوز می‌تونی تصمیم درست رو بگیری.
‫ولش کن بره.
‫تو بهترین اتفاق زندگیم بودی.
‫نه!
‫دیوید.
‫من پیشتم. بیدار شو، بیدار بمون. ‫من پیشتم.
‫پیدات کردم.
‫من پیشتم، خب؟
‫طاقت بیار. بمون.
‫دیوید.
‫[هشت ماه بعد]
‫اسم من دیوید باروزه.
‫[بوستون گلوب]
‫من پنج سال از مجازات حبس ابدم ‫به جرم کشتن پسرم رو گذرونده بودم.
‫تا اینکه از زندان در رفتم تا نجاتش بدم.
‫[مردی که از زندانی بودن به پدری کردن رسید.]
‫اگه اهل بوستون باشین، ‫احتمالا خبرش رو خوندین.
‫ولی اگه نخوندین، به زودی قراره بخونین.
‫چند هفته بعد از نجات دادن متیو،
‫حکمم شکست و آزاد شدم.
‫[پیدا شده، به قلم ریچل میلز]
‫ولی من تنها کسی نبود که از ‫نعمت شروع تازه برخوردار شد.
‫شریل یه دختر کوچولو به دنیا آورد.
‫بعد از کمک‌هایی که رونالد ‫واسه پیدا کردن متیو کرد،
‫در نهایت باعث شد زندگی ‫خودش و شریل برگرده.
‫ولی همه شروع‌های تازه ‫انقدر با برنامه نیستن.
‫بعضی‌ها ناشی از ناچاری، ‫یا حتی عواقب هستن.
‫آدام به خاطر کمک به فرارم، ‫از کار بیکار شد.
‫حداقل الان که شهروند عادی شده بود، ‫نیکی دیگه باهاش کاری نداشت.
‫الان با یه پلیس سابق دیگه از اداره بوستون، ‫دفتر کارآگاه خصوصی زدن.
‫صورت‌حساب اون پرونده ‫پرستار بچه رو برای زنه فرستادی؟
‫آره، می‌فرستم. ‫فقط منتظرم دست از سر کچلم برداری.
‫مگه کچلی؟
‫نمی‌دونم برادری ما ‫به شکل قبلش برمی‌گرده یا نه.
‫ولی می‌دونم بدون کمک اون، ‫الان اینجا نبودم.
‫خیلی‌ها اگه نبودن من هم اینجا نبودم.
‫مامور گریر جانشین پدرش شد و...
‫مقام مدیریت کارگروه ویژه فراری‌ها ‫بعد از بازنشستگی مکس بهش رسید.
‫البته مکس به این راحتی ول‌کن نبود.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- داشتم رد می‌شدم.
‫گفتم شاید بخوای یه ناهاری بخوریم.
‫خب، معذرت می‌خوام. ‫ولی حسابی درگیر یه پرونده شدم.
‫خب، آم...
‫احیانا پرونده‌ای داری که مثلا...
‫حس کنی بینش و بصیرت ‫یه نفر دیگه به کارت میاد؟
‫پدرم کمتر از یک هفته پیش فوت شد.
‫ولی تا وقتی که زنده بود، ‫تونست هفت ماه با نوه‌اش وقت بگذرونه،
‫و هر اطلاعاتی که درباره تیم بیس‌بال ‫«رد ساکس» بوستون داره، به خوردش بده.
‫ببخشید.
‫من هم الان میام.
‫اشکالی نداره.
‫بعضی وقت‌ها که یه جایی شلوغه...
‫نمی‌دونم.
‫آره. من هم همینم.
‫قبل از اینکه لنی فوت کنه،
‫برام از یه باربیکیویی داستان گفت ‫که چهارم ژوئیه توش بودم.
‫آره، مناسبت مورد علاقه‌اش بود.
‫چون مریض بود الکی گفتم اون روز رو ‫یادم میاد، تا خوشحالش کنم.
‫ولی یادم نمیاد.
‫می‌خوام یادم بیادها.
‫ولی اگه هیچ‌وقت نیاد چی؟
‫خوبی خاطره اینه که می‌تونی ‫یه عالمه ازش بسازی.
‫اکثر مردم قدر این فرصت رو نمی‌دونن.
‫ولی تو می‌دونی.
‫آره.
‫کمتر کسی می‌تونه ‫رنجی که متیو کشید رو درک کنه.
‫خوشبختانه من جزو اون افرادم.
‫تلاش‌های مشترک ما برای برگشتن ‫به اون زندگی که باید می‌داشتیم،
‫ما رو با دل‌شکستی و امید پیوند داده بود.
‫لنی عاشق این جمع می‌شد.
‫اینکه همه دور هم جمع شدن.
‫آره، به شرطی که بازی مهمی در جریان نبود.
‫قطعا.
‫می‌دونم مسیر پیش روی ما ‫قرار نیست آسون باشه.
‫هیچ چیزی که ارزش جنگیدن ‫داشته باشه، آسون نیست.
‫چیزی که مطمئنم اینه ‫که وقتی پای متیو وسط باشه،
‫این مسیر هر طوری که باشه، ‫هر چقدر خطرناک یا معمولی باشه،
‫من قدم به قدم کنارش می‌مونم.
‫که اگه هر لحظه‌ای منحرف شد، ‫گم شد یا ازم کمک خواست،
‫پیداش کنم و کمکش کنم برگرده.
‫چون همیشه پیداش می‌کنم.