‫«ترجمه از خشایار»
‫اسماعیل!
‫خودتی؟
‫لعنت.
‫اوه، وای.
‫[قسمت سوم: سوالات]
‫وقتی اومدم اینجا، از قبل مرده بود.
‫قاتل از اینجا رد شده.
‫ساره، شبیه همونه؟
‫ساره.
‫- ساره. ‫- ها؟
‫شبیه خودشه؟
‫آره.
‫ساره، اگه می‌خوای یه کم استراحت کن.
‫- بعداً ادامه می‌دیم. ‫- نه رئیس. خوبم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫چند تا از این چاپ کن. ‫من پخش می‌کنم.
‫الان انجام می‌دم، رئیس.
‫- بعداً می‌برمشون. ‫- ساره، گوش کن.
‫برو خونه، یه کم استراحت کن.
‫ساره‌ای رو می‌خوام که ‫خوب استراحت کرده و هوشیاره.
‫اول یه کارهایی باید انجام بدم.
‫همین الان.
‫باشه.
‫شکر قهوه‌ایمون تموم شده،
‫شکر سفید ریختم.
‫خب، همین؟
‫فقط همین رو می‌خواستی بگی؟
‫همه چیز رو بهت گفتم.
‫هیچی بهم نگفتی.
‫فقط وراجی کردی.
‫چرا یه نفر باید عکس افرادی که قراره ‫بمیرن رو برات بفرسته؟ مگه جاسوسی؟
‫یک ابرقهرمان؟
‫«مرد اطلسی».
‫فکر کردی دارم دروغ می‌گم؟
‫داد نزن.
‫اعتیاد به نوشیدنی رو ترک کردی ‫و اعتیاد به مواد رو شروع کردی؟
‫- سرت رو ببر بالا. ‫- بس کن.
‫می‌دونم که تو این کاره‌ای.
‫- از چی داری حرف می‌زنی؟ ‫- هنوز داری داد می‌زنی.
‫مراقب حرف زدنت باش. ‫من برادر بزرگترم.
‫ببخشید.
‫بعد از سخنرانی زونکس بیا پشت صحنه.
‫برات دعوتنامه فرستادم.
‫بعدش با هم شام می‌خوریم.
‫همه داروهایی که مصرف می‌کنی رو بیار، ‫می‌خوام ببینمشون.
‫- دارو؟ ‫- آره، دارو.
‫اصلاً چرا دارو مصرف می‌کنی؟ ‫تو که مریض نیستی.
‫باشه، میارمشون.
‫من رفتم.
‫باشه، اگه کارهام تموم شد میام.
‫چی توی زندگیت می‌تونه از سخنرانی من ‫مهم‌تر باشه، اطلس؟
‫درسته.
‫ببین.
‫نظرت چیه؟
‫عکاس کارش خوب بوده. ‫می‌شه برجستگی‌ها رو دید.
‫- عالیه. ‫- نگهش دار.
‫شاید یه چیزی یاد بگیری. ‫نورپردازی و این چیزا.
‫اینم کارت ویزیتت. ‫به گردنت آویزونش می‌کنم.
‫تا گمش نکنی.
‫دیر نکن.
‫در ضمن اطلس، لطفاً
‫کیسه قهوه رو ببند.
‫افتضاحه. بوی کپک می‌ده.
‫بندازش دور، یه نو بخر.
‫دیر نکنی.
‫- دوباره بیا. ‫- اوهوم.
‫اگه وقت پیدا کنم.
‫تسلیت می‌گم.
‫بیا اینجا، لطفاً.
‫ممنون که اومدید.
‫تسلیت می‌گم.
‫- متشکرم. ‫- ممنون.
‫ساره بایکال از واحد جنایی‌ام.
‫می‌تونم چند تا سوال بپرسم؟
‫- البته. ‫- البته.
‫شما باید
‫دوغو، مرت و دیلارا باشید.
‫آره.
‫بگوم ییلماز، از دبیرستان خصوصی ‫کورتولوش فارغ‌التحصیل شد.
‫حدس می‌زنم شما هم اونجا می‌رفتید.
‫- آره. ‫- آره.
‫همکلاسی بودیم.
‫باید یه سر دستشویی برم، ببخشید.
‫فرار که نمی‌کنی، نه؟
‫مجبورم نکن دنبالت بگردم.
‫نه، فرار نمی‌کنم. ‫می‌رم صورتم رو بشورم.
‫چرا باید فرار کنم؟
‫اون با بگوم صمیمی بود؟
‫خب، بهترین دوست هم نبودن ‫ولی قبلاً
‫به جلساتی که بگوم عضوش بود، میومد.
‫پس باید بگیم که اونقدرها هم ‫دوست صمیمی نبودن؟
‫شاید ولی دیلارا هیچوقت ‫به بگوم آسیب نمی‌زد.
‫ ما ۲۰ ساله با هم دوستیم.
‫زیاد مطمئن نیستم.
‫چند وقت یه بار همدیگه رو می‌دیدید؟
‫بگوم از همه سرش شلوغ‌تر بود. ‫ما مرتب همدیگه رو می‌دیدیم.
‫فقط یه خیابون با هم فاصله داریم. ‫منظم همدیگه رو می‌بینیم.
‫اون کار دیگه‌ای غیر از مترجمی انجام می‌داد؟
‫ترجمه، طراحی، هر چی فکر کنی. ‫همیشه مشغول بود.
‫چرا درگیر این کارها بود؟ ‫پول لازم داشت؟
‫نه، خانواده‌ش خارج از کشور زندگی می‌کنن.
‫هیچوقت اینجا نمیان.
‫اون پیش مادربزرگش زندگی می‌کرد. ‫شاید به همین خاطر همیشه کار می‌کرد.
‫ولی پیش ما همون بگوم دوران دبیرستان می‌شد.
‫اینطور فهمیدم که با کسی قرار نمی‌ذاشت.
‫بگوم دختر سخت‌گیری بود.
‫دوست‌های کوتاه مدت داشت.
‫مادرشه. نابود شده.
‫طبیعیه.
‫آسون نیست.
‫خب،
‫شماها چیکار می‌کنید؟
‫من توی یه شرکت تحقیقاتی کار می‌کنم.
‫من بازرس یه شرکت بیمه‌ام.
‫پس دارم با دو تا کارآگاه حرف می‌زنم.
‫- این رو می‌شناسید؟ ‫- البته.
‫جوجه اردک زشت.
‫عکاس بزرگ مد، اطلس دمیرجی هست.
‫اون ۸۹۰ هزارتا فالوور داره.
‫همکلاسی‌مون بود ولی
‫بعد از فارغ‌التحصیلی دیگه همدیگه رو ندیدیم.
‫منظورت از جوجه اردک زشت چیه؟
‫حدس می‌زنم توی دبیرستان، ‫زیاد درخشان نبود.
‫هیچکس انتظار نداشت که از مدل‌ها عکس بگیره،
‫یا اینکه سال‌ها بعد، هر هفته ‫با یکی جدید آشنا بشه.
‫وای، خیلی وقته ندیدیمش.
‫توی کارت خوب هستی.
‫جزئیات رو بدون ذره‌ای تردید می‌دی، ‫هیچی رو از قلم نمی‌ندازی.
‫خب، چرا باهاش تماس نگرفتید؟
‫سعی کردیم تماس بگیریم ولی نتونستیم. ‫همین جمع خودمون باقی موندیم.
‫رابطه بگوم و اطلس چطور بود؟
‫همدیگه رو می‌دیدن؟
‫خب، ۲۰ سال گذشته. خاطراتم یه کم مبهمه.
‫راستش الان یه کم خجالت می‌کشم.
‫منظورم اینه همه جزئیات رو به خاطر دارین،
‫شما به عنوان محقق کار می‌کنین،
‫از همه چیز باخبرین.
‫اگه تو توی دفتر ما کار می‌کردی، ‫دیگه احتیاجی به ما نبود.
‫کاری می‌کردین من اخراج بشم.
‫اوه، نه، اینطوری نگو.
‫هر چند
‫من چیزهای کارآگاهی رو دوست دارم.
‫منم همینطور.
‫اوه، لعنت.
‫قرار نیست این پرونده رو حل کنیم.
‫شرمنده.
‫به افرادی مثل شما احتیاج داریم.
‫به افراد باهوشی احتیاج داریم ‫که تاریخچه بگوم رو می‌دونن
‫که می‌تونن استنباط کنن ‫تا قاتل رو پیدا کنن.
‫کاش جای من بودین ‫و بهم می‌گفتین کی این کار رو کرده.
‫ممکنه کار اطلس باشه.
‫- منم همین فکر رو می‌کنم. ‫- چرا؟
‫- از سر حسودی؟ ‫- به هیچ وجه.
‫- فقط چون با مدل‌ها وقت می‌گذرونه؟ ‫- دوغو، آروم باش.
‫بزرگش نکن.
‫پس تو فکر می‌کنی اطلس این کار رو کرده؟
‫مطمئن نیستم ولی بگوم و اطلس ‫تو دبیرستان با هم قرار می‌ذاشتن.
‫درسته؟ سال آخر بود.
‫آره، سال آخر بود.
‫بعدش؟
‫اینطوری پشت سر یه دختر مرده ‫حرف می‌زنیم ولی...
‫بگوم می‌خواست با اطلس باشه.
‫اطلس جوجه اردک زشت بود ولی خوشتیپ بود.
‫بگوم عاشقش شده بود. ‫می‌خواست اولین دوست صمیمیش باشه.
‫بگوم وقتی یک روز تنها بود، ‫اطلس رو دعوت کرد.
‫الان اینجا تو مراسم ختمش وایستادیم.
‫بیاین بریم بیرون حرف بزنیم، باشه؟
‫ما دبیرستانی بودیم، خام بودیم.
‫شاید استرس داشت، ‫هیچی بینشون اتفاق نیفتاد.
‫- درسته؟ ‫- آره، یادم میاد.
‫اون موقع با یکی دوست بودم. ‫اون بهم گفت.
‫نمی‌تونم بگم جزئیات رو می‌دونم
‫ولی فکر کنم بگوم فکر کرد ‫که اطلس اون رو نمی‌خواد،
‫و باهاش به هم زد.
‫این خاطرات برام مبهم نیستن.
‫منظورت چیه؟
‫همه اینا جلوی چشم‌مون اتفاق افتاد.
‫یادته کجا بودیم؟
‫یک جایی در ماچکا بود. اسمش ‫شهربازی کوچوک چیفتلیک بود.
‫همه چی اونجا اتفاق افتاد، جلوی همه.
‫مسخره‌ش کرد، اذیتش کرد.
‫- چی گفت؟ ‫- اون گفت...
‫چی؟
‫گفت خیلی از اطلس سرتره.
‫جلوی همه؟
‫آره.
‫فهمیدم.
‫خب، شماها عالی بودین.
‫خیلی کمک کردین.
‫بذارین شماره شخصیم رو بهتون بدم.
‫هر چی به ذهنتون رسید،
‫بهم زنگ بزنین، این شماره شخصی منه.
‫باشه؟
‫شما برین داخل، من میام.
‫شاید اونا اشک‌ها رو باور کنن ‫ولی من باور نمی‌کنم.
‫اشک‌هات رو پاک کن ‫و به سوال‌هام جواب بده.
‫ضمن اینکه دوست‌هات همه چی رو بهم گفتن.
‫از بگوم خوشت نمیومد.
‫من از بچگی باهاش قهر بودم.
‫حالا میان از من حلالیت بطلبن.
‫- حلال نمی‌کنی؟ ‫- معلومه که حلال می‌کنم.
‫ولی هر وقت تنها می‌موندیم، ‫بعد از چند تا نوشیدنی،
‫می‌گفت، «من رو ببخش. ‫زمان دبیرستان گولت زدم.»
‫و من رو عصبانی می‌کرد.
‫- چیکار کرده بود؟ ‫- پسری که دوست داشتم رو ازم دزدید.
‫بعدش هم بدبختش کرد.
‫اطلس.
‫آره. بهت گفتن؟
‫همین الان بهت گفتم که اونا گفتن.
‫الان با اطلس هستی؟
‫نه. از دبیرستان به بعد ‫دیگه همدیگه رو ندیدیم.
‫عاشقش بودی. چرا باهاش تماس نگرفتی؟
‫وقتی رابطه‌شون جواب نداد، ‫نخواستم بهش فشار بیارم.
‫بعدش سال‌ها گذشت.
‫فقط به عکس‌هاش نگاه کردم.
‫- بیست سال؟ ‫- نه همیشه، بعضی وقت‌ها.
‫ازدواج کردم بعد طلاق گرفتم.
‫من بهش وسواس نداشتم.
‫شب قتل کجا بودی؟
‫دیروز بعد از یک ماه از آنتالیا برگشتم.
‫رئیسم یه دفتر معماری باز کرد ‫و من رو اونجا فرستاد.
‫- فهمیدم. ‫- اونجا بودم.
‫- متوجه شدم. ‫- من هیچ کاری نکردم.
‫باشه.
‫فکر می‌کنی اطلس دمیرجی این کار رو کرده؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی اون اطلسی که تو دبیرستان می‌شناختم ‫آزارش به یک مورچه هم نمی‌رسید.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫هی، حلالش کن.
‫خب، خلیل بهت سر زده ‫و دوباره به هم ریختی.
‫راستش آدم باثباتی هست.
‫همیشه همینطور بوده.
‫همیشه بد.
‫شاید اون باید درمان بشه.
‫چرا من تحملش می‌کنم؟
‫چرا، آقای انیس؟
‫از روی احترام؟
‫آدم‌ها شخصیت‌های متفاوتی دارن ‫و به درمان‌های مختلفی نیاز دارن.
‫یادت باشه.
‫می‌خوایم همه چیز رو پاکسازی کنیم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫فکر کردم رفتی خونه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی، مراد؟
‫دنبالم می‌کنی؟
‫باید دنبالت کنم؟
‫جوابی نداری.
‫باشه.
‫آماده‌ای؟
‫اطلس و مهمت توی یه عملیات ‫با تروریست‌ها می‌جنگیدن.
‫مهمت، اطلس رو تنها گذاشت و فرار کرد.
‫درجه اطلس چی بود؟
‫عکاس بود ولی چون درشت و سنگینه،
‫اون رو کوماندو کردن. چی بود؟ ‫«ماموریت شناسایی و ارزیابی.»
‫خب؟
‫وقتی مهمت اون رو تنها گذاشت،
‫یه مدت به جنگیدن ادامه داد.
‫بعد تروریست‌ها اون رو زخمی، دستگیر می‌کنن.
‫چند روزی شکنجه‌ش کردن.
‫بعد توسط یک عملیات ویژه نجات پیدا می‌کنه.
‫یعنی،
‫اطلس با شکنجه‌ی طناب‌بند آشناست. ‫[بستن دست‌ها از پشت و آویزان کردن]
‫این عکس العمل توئه؟
‫- این چه قیافه‌ایه؟ ‫- چی می‌خوای، مراد؟
‫تعجب کردم.
‫انگار تنها مظنونی که هیچی یادش نمیاد ‫کافی نبود،
‫حالا این رو هم فهمیدیم.
‫با این وضعیت به هیچ جایی نمی‌رسیم.
‫بیشتر باید بفهمیم.
‫بیشتر باید بفهمیم؟
‫دیگه چی لازم داری، ساره؟
‫خودت گفتی اطلس از اولش هم مظنون بوده.
‫اینم یه داستان که اطلس رو دشمن مهمت کرده.
‫آره ولی اون کافی نیست. مدرک لازم داریم.
‫خودت بهم گفتی آروم باشم.
‫اگه آروم نباشم
‫و اگه سعی کنم دوباره از اطلس بازجویی کنم،
‫رئیس متین من رو از پرونده کنار می‌ذاره.
‫ضمن اینکه، هیچی از اونا نفهمیدم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫مراد، خبر دیگه‌ای نداری؟ ‫دارم می‌رم قبرستون.
‫نه.
‫در تماس باش.
‫کمربندت رو ببند.
‫چی رو از من قایم می‌کنی؟
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫متاسفم.
‫قرار بود
‫زودتر بیام
‫ولی شاید اینجوری باید باشه.
‫بهم می‌گفتی ادامه بدم.
‫نتونستم ادامه بدم، گفتم بدونی.
‫ارهان...
‫خیلی متاسفم.
‫قضیه چی بود؟ پیشت نبودم.
‫خوبه که باهم کار کردیم.
‫خب، عروسی کیه؟
‫- عروسی؟ ‫- اوهوم.
‫نمی‌دونم، درموردش حرف نزدیم.
‫خب، عروسی بگیرین. چقدر گذشته؟
‫یک سال و هشت ماه و سه روز.
‫جدی می‌گی؟
‫نه بابا شوخی کردم.
‫پنج روز.
‫ارهان، چیکار می‌کنی؟ ‫شوخی خوبی نبود.
‫پنج درسته.
‫زیاد صبر نکن.
‫بچه‌ها رو باهم بزرگ می‌کنیم.
‫ببخشید.
‫الو؟
‫باشه. الان میام.
‫بچه‌ها، من باید برم.
‫کجا می‌ری؟
‫از سر کار زنگ زدن.
‫عزیزم، برمی‌گردم همینجا، باشه؟
‫- منتظرم باش. ‫- باشه، مواظب باش.
‫باشه.
‫صبر کن، منم میام.
‫- چی؟ ‫- قرار نیست تو بیای، مراد.
‫- کجا داری تنهایی می‌ری؟ ‫- حتی نمی‌تونی روی پات وایستی.
‫بس کن... علی، بگیرش.
‫- نه. نه ‫- بیا اینجا.
‫بیا اینجا. آروم.
‫- اوه! ‫- مشکلی نیست.
‫- خوبی؟ ‫- چیزی نیست.
‫خوبی؟ یه دور دیگه بخوریم؟
‫فکر کنم باید بخوریم. یه دور دیگه لازمه.
‫- من میارم. ‫- ممنون.
‫داره می‌ره صحنه جرم.
‫قضیه پرونده‌ست.
‫داداش، می‌شه یه بطری بدی؟
‫زن کیه، مرد کیه؟
‫یه زن پلیس باید نامزد پلیس داشته باشه.
‫باید هوای همدیگه رو داشته باشن.
‫این‌ها با من، الان می‌رم.
‫- کجا؟ ‫- چی؟
‫زود برمی‌گردم.
‫اوه پسر.
‫امیدوارم صدات رو نشنیده باشه.
‫اگه شنیده باشه، بد می‌شه.
‫اسماعیل!
‫خودتی؟
‫لعنت.
‫ارهان؟
‫ارهان! ارهان، چشم‌هات رو باز کن!
‫چشم‌هات رو باز کن!
‫چشم‌هات رو باز کن! نمیر! ‫چشم‌هات رو باز کن!
‫نباید بمیری! چشم‌هات رو باز کن!
‫چشم‌هات رو باز کن! یالا دیگه!
‫چشم‌هات رو باز کن!
‫ارهان، چشم‌هات رو باز کن! ‫چشم‌هات رو باز کن!
‫نه، نه! نه!
‫ارهان، چشم‌هات رو باز کن!
‫چشم‌هات رو باز کن!
‫چشم‌هات رو باز کن.
‫بازشون کن.
‫- خداحافظ. ‫- هر وقت خواستی بهم زنگ بزن.
‫باشه، ممنون.
‫- آقا اطلس؟ ‫- اونا کی بودن؟
‫اومدن دوربین‌ها رو درست کنن.
‫- کار می‌کنن؟ ‫- آره، درست شدن و کار می‌کنن.
‫از کِی؟
‫دو دقیقه قبل از اینکه برن.
‫عکس‌های زمان ارتشت رو که خواسته بودی ‫پیدا کردم.
‫بده من بگیرمش.
‫لعنتی.
‫- ما همدیگه رو می‌شناختیم. ‫- کی رو؟
‫- ببرشون انبار. ‫- باشه.
‫باشه؟
‫- باشه. ‫- ببر انبار.
‫برادر؟
‫ملیس!
‫ملیس اینجا نیست ولی من هستم.
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- دلم برات تنگ شده بود.
‫برای همین اومدم.
‫من کار دارم سروان ساره.
‫- برو. ‫- بگوم عشق دبیرستانیت بود.
‫چیِ من؟
‫بگوم عشق دوران دبیرستانت بود.
‫اگه همچین دوستی داشتم یادم میومد.
‫تو هیچی یادت نمیاد.
‫من به مراسم ختمش رفتم.
‫- همه‌شون تو رو می‌شناسن. ‫- بذار یه چیزی رو روشن کنیم.
‫آدم‌ها می‌تونن من رو بشناسن.
‫می‌تونن ادعا کنن من رو می‌شناسن ‫حتی اگه هیچوقت همدیگه رو ندیده باشیم.
‫من یه جورایی یه آدم معروفم.
‫باشه.
‫این مرد کیه؟
‫اطلس، اون کیه؟
‫راستش رو بهم بگو. ‫می‌دونم که اون رو می‌شناسی.
‫- من نمی‌شناسمش. ‫- نمی‌شناسی، ها؟
‫من عکس‌ها رو آوردم پیش تو.
‫بعد همه مُردن.
‫تو این یکی رو آوردی پیش من.
‫حدس بزن بعدش چی می‌شه.
‫دیگه باید برم.
‫شکنجه.
‫طناب‌بند.
‫معلوم هست چه غلطی می‌کنی؟
‫یک وکیل می‌تونه با کلماتش ‫دنیا رو تغییر بده.
‫افراد عادی این رو نمی‌دونن. ‫فقط تسلیم می‌شن.
‫من شخصی هستم که محدودیت‌هایی رو ‫تعیین می‌کنم تا تسلیمش بشن.
‫ممکنه شما یکی از اونا باشی.
‫این سخنرانی می‌تونه ‫یه فرصت بزرگ برای شما باشه.
‫برای من، فقط یه یادآوریه.
‫برای من فقط یه سکو هست ‫که بهتون نشون بدم چقدر برترم.
‫تموم شد؟
‫اوهوم.
‫اگه فقط همین از دستت برمیاد،
‫بهشون بگو نورها رو کم کنن ‫تا چروک‌ها مخفی بشه.
‫پیروزی‌ها توسط برنده‌ها روایت می‌شن.
‫منم همیشه می‌برم.
‫اگه از این طرف برید، می‌تونیم کمک کنیم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خلیل دمیرجی، من برادرش هستم.
‫این طرف، توی اتاق شماره چهار هست.
‫- چهار؟ ‫- آره.
‫ممنون.
‫سه.
‫برادر!
‫ساره!
‫فکر کردم بهت گفتم ‫بدون اینکه بهم نگی، هیچ کاری نکن.
‫یا قاتل داخل هست ‫یا اطلس می‌خواد بکشش.
‫بریم.
‫راه رو باز کنید، ما پلیسیم.
‫چرا بهم دروغ گفتی؟
‫همه کسایی که بهت نشون دادم مُردن.
‫خواستم جلوش رو بگیرم.
‫ولی تو دنبالم کردی.
‫قاتل دنبال برادر منه.
‫کجاست؟
‫برادرت؟
‫خوش آمدید.
‫از نظر من، وکیل بودن فقط به معنای بُرد نیست.
‫بردن فقط به این معنیه ‫که عدالت در نهایت اجرا می‌شه.
‫مهم این نیست که از چی دفاع می‌کنید،
‫مهم اینه که چطور ازش دفاع می‌کنید.
‫و خواهید دید.
‫روزی که فکر می‌کنید ‫همه چیز رو از دست دادید،
‫ممکنه بزرگ‌ترین پیروزیتون رو تجربه کنید.
‫وقتی اینجا رو ترک می‌کنید، ‫این رو به خاطر بسپارید.
‫اگه تکبر
‫به جای شما به داد عدالت برسه،
‫ضروریه.
‫ما انسانیم.
‫اشتباه می‌کنیم.
‫ولی اگه عادل باشیم، ‫همون اشتباهات باعث افتخارمون می‌شه.
‫عدالت...
‫اوه!
‫برادر!
‫- برادر! ‫- درها رو ببندید!
‫- هیچکس بیرون نمی‌ره! ‫- برادر!
‫برادر، برادر.
‫برادر!
‫آمبولانس!
‫اینجا دکتر نیست؟
‫آروم باشین. آروم باشین دوستان.
‫درها رو ببندید!
‫چراغ‌ها رو روشن کنید!
‫بایست!
‫مراد!
‫ساره.
‫مراد؟ مراد!
‫مراد!
‫بس کن، بلند شو.
‫- ساره. ‫- الان حرف نزن.
‫قاتل رو دیدم.
‫من...
‫کمک! یکی کمک کنه!
‫کمکم کنید! کمک!
‫کمک! آمبولانس! ‫زنگ بزن آمبولانس! مراد!
‫«ترجمه از خشایار»