1 00:00:00,200 --> 00:00:04,000 .::مووی شو::. .::MovieSho.Com::. 2 00:00:04,030 --> 00:00:06,600 Captain Paran :مترجم 3 00:00:06,730 --> 00:00:09,690 ‫این باید همون لحظه‌ای باشه که منتظرش بودم. 4 00:00:10,470 --> 00:00:12,820 ‫ما اصلاً چه کاری از دستمون برمیاد؟ 5 00:00:13,560 --> 00:00:15,200 ‫من دانش دارم. 6 00:00:15,850 --> 00:00:19,160 ‫بذارین به‌عنوان سنگ جادایِ جدیدتون بهتون خدمت کنم، عُلیاحضرت. 7 00:00:19,550 --> 00:00:21,960 ‫لطفاً قدرتتونو بهم قرض بدین. 8 00:00:24,180 --> 00:00:27,380 ‫بذارین دوتایی یه طوفان احضار کنیم. 9 00:00:36,000 --> 00:00:37,840 ‫من چی کار کردم؟ 10 00:00:37,840 --> 00:00:40,500 ‫نه‌تنها دستور شاهدخت سرقویتی بیگی رو نادیده گرفتم... 11 00:00:42,190 --> 00:00:44,870 ‫صبر کن، من... 12 00:00:50,540 --> 00:00:53,280 ‫من بردۀ سرقویتی بیگی نیستم. 13 00:00:55,500 --> 00:00:57,090 ‫آهان، اینجایی. 14 00:00:57,090 --> 00:00:58,410 ‫فاطیما! 15 00:00:59,180 --> 00:01:05,200 ‫بانو تورگنه خیلی بیشتر از من دردشو تحمل کرده. 16 00:01:00,540 --> 00:01:05,400 ‫اگه نتونستی وارد بشی، باید فوراً برگردی پیش شاهدخت سرقویتی بیگی. 17 00:01:05,400 --> 00:01:07,250 ‫هی، فاطیما. 18 00:01:05,930 --> 00:01:06,800 ‫برای همین... 19 00:01:07,950 --> 00:01:10,210 ‫این پیغامو به شاهدخت سرقویتی بیگی برسون. 20 00:01:10,560 --> 00:01:13,840 ‫جایِ مناسب‌تری برای خودم پیدا کردم. 21 00:01:14,100 --> 00:01:16,010 ‫جـ... جدی؟ 22 00:01:16,410 --> 00:01:18,200 ‫پس چه بهتر. 23 00:01:20,650 --> 00:01:23,600 ‫نگران نباش. حالا می‌فهمم. 24 00:01:24,320 --> 00:01:26,020 ‫می‌دونم باید چی کار کنم. 25 00:01:30,650 --> 00:01:34,230 ‫فقط صبر کنین، مغولا. 26 00:03:12,270 --> 00:03:16,770 قسمت هفتم: برادران 27 00:03:26,570 --> 00:03:28,170 ‫این دیگه چیه، چغتای؟ 28 00:03:33,210 --> 00:03:35,240 ‫عمیقاً عذر می‌خوام. 29 00:03:37,440 --> 00:03:40,500 ‫نه‌تنها قاآن بزرگ رو به شرط‌بندی دعوت کردم، 30 00:03:40,500 --> 00:03:43,530 ‫بلکه با بردن، نهایت گستاخی رو هم نشون دادم. 31 00:03:43,530 --> 00:03:45,120 ‫آهان، منظورت اونه؟ 32 00:03:48,170 --> 00:03:53,200 ‫برای همچین گناه بزرگی، آمادۀ شلاق‌خوردنم... نه، حتی حکم مرگ. 33 00:03:53,200 --> 00:03:54,810 ‫هر کاری می‌خواین باهام بکنین. 34 00:03:59,130 --> 00:04:03,100 ‫با این، بخشیده شدی. می‌دونی که من به این راحتیا عصبانی نمی‌شم. 35 00:04:07,510 --> 00:04:10,640 ‫اوگتای قاآن به من رحم کردن! 36 00:04:10,640 --> 00:04:13,140 ‫بزرگواریشون ستوده باد! 37 00:04:13,480 --> 00:04:17,550 ‫زنده‌باد! زنده‌باد! 38 00:04:17,850 --> 00:04:20,230 ‫ها؟ چی؟ 39 00:04:23,250 --> 00:04:24,570 ‫پس با اجازۀ شما مرخص می‌شم. 40 00:04:30,050 --> 00:04:32,410 ‫عجبا، این دیگه چه کاری بود؟ 41 00:04:32,410 --> 00:04:34,960 ‫شاهزاده چغتای اون نمایشو به‌خاطر شما راه انداخت. 42 00:04:35,410 --> 00:04:36,530 ‫چینقای. 43 00:04:37,950 --> 00:04:40,570 ‫مدت زیادی نیست که به‌عنوان اوگتای قاآن به تخت نشستین. 44 00:04:40,570 --> 00:04:43,430 ‫الان بیشتر از هرچیزی به اعتبار و آبرو نیاز دارین. 45 00:04:43,430 --> 00:04:46,510 ‫و بین رئیسایِ قبایل دشت، چه صفتی از همه باارزش‌تره؟ 46 00:04:46,850 --> 00:04:48,180 ‫بزرگواری. 47 00:04:48,410 --> 00:04:49,620 ‫دقیقاً. 48 00:04:49,620 --> 00:04:52,710 ‫با دشمن بی‌رحم، ولی با زیردست بخشنده و بزرگوار. 49 00:04:52,710 --> 00:04:55,640 ‫الان نشون دادین دقیقاً همچین کسی هستین، قاآن بزرگ. 50 00:04:55,640 --> 00:04:59,420 ‫می‌فهمم، ولی لازم بود این‌همه نمایش راه بندازه؟ 51 00:05:02,650 --> 00:05:03,780 ‫آهان، حالا فهمیدم. 52 00:05:04,500 --> 00:05:06,020 ‫بزرگواری، ها؟ 53 00:05:08,760 --> 00:05:14,460 ‫در دوران اوگتای قاآن، قورولتاهایی برای تصمیم‌گیری دربارۀ سیاستایِ آینده برگزار می‌شد. 54 00:05:15,270 --> 00:05:17,170 ‫تازه، تو امپراتوری مغول، 55 00:05:17,170 --> 00:05:20,920 ‫همسرایِ امپراتور هم تو این مسائل سیاسی شرکت می‌کردن. 56 00:05:24,180 --> 00:05:25,300 ‫تورگنه؟ 57 00:05:25,600 --> 00:05:29,450 ‫تو اینجا، تو قورولتای، چی کار می‌کنی؟ تقریباً هیچ‌وقت نمی‌بینم بیای. 58 00:05:29,450 --> 00:05:30,600 ‫مگه اجازه ندارم؟ 59 00:05:30,880 --> 00:05:33,550 ‫بعضیا دلشون می‌خواد بیان، ولی نمی‌تونن. 60 00:05:43,320 --> 00:05:46,540 ‫من اوتایم. لطفاً سعی کن اسممو یادت بمونه، پدر. 61 00:05:47,370 --> 00:05:50,690 ‫بحث امروز قراره نقشۀ لشکرکشی بعدیمونو مشخص کنه. 62 00:05:50,690 --> 00:05:53,650 ‫هدفمون سلسلۀ جینه، دشمن قدیمیمون تو شرق. 63 00:05:53,650 --> 00:05:58,470 ‫شنیدم خیلی از نیاکانمون رو جین‌ها دزدیدن و کشتن. 64 00:05:58,470 --> 00:06:01,920 ‫آره، ولی راستش الان دیگه خیلی اهمیتی نداره. 65 00:06:02,560 --> 00:06:05,040 ‫خاندان تولوی بزرگ‌ترین سپاهو داره. 66 00:06:05,040 --> 00:06:07,900 ‫خاندان چغتای هم که قاآن بزرگ اعتماد زیادی بهش داره. 67 00:06:07,900 --> 00:06:11,550 ‫جوچی، رئیس خاندان جوچی، مرده و قلمروش هم خیلی دوره. 68 00:06:11,820 --> 00:06:15,600 ‫قلمرو خودم، یعنی خاندان تموگه، هم نزدیک جینه. 69 00:06:15,600 --> 00:06:19,270 ‫حالا که خاندانهامون بر آدمایِ زیادی حکومت می‌کنن، 70 00:06:19,270 --> 00:06:22,480 ‫همه‌مون نقشی برای خودمون می‌خوایم که برامون ضرر نداشته باشه. 71 00:06:22,480 --> 00:06:26,840 ‫ببینیم قاآن جدید چطور می‌خواد همۀ ما رو راضی نگه داره. 72 00:06:26,840 --> 00:06:28,160 ‫تو چی می‌گی، داریتای؟ 73 00:06:28,160 --> 00:06:29,260 ‫اوتایم. 74 00:06:34,700 --> 00:06:39,490 ‫شما می‌خواین با این اوضاع چی کار کنین، قاآن بزرگ؟ 75 00:06:45,830 --> 00:06:47,760 ‫می‌خوام یه پایتخت بسازم. 76 00:06:49,430 --> 00:06:50,680 ‫ای وای. 77 00:06:53,530 --> 00:06:54,850 ‫پایتخت؟ 78 00:06:54,850 --> 00:06:56,920 ‫آره، یه پایتخت. 79 00:06:56,920 --> 00:06:59,210 ‫تو دشت یه شهر می‌سازیم. 80 00:06:59,210 --> 00:07:01,810 ‫با ساختمونایِ دائمی، نه چادر. 81 00:07:02,090 --> 00:07:04,350 ‫چـ... چی دارین می‌گین؟ 82 00:07:04,350 --> 00:07:06,510 ‫پس لشکرکشی به جین چی می‌شه؟ 83 00:07:06,510 --> 00:07:07,910 ‫گفتین پایتخت؟ 84 00:07:07,910 --> 00:07:09,780 ‫یعنی باید اونجا زندگی کنیم؟ 85 00:07:09,780 --> 00:07:13,530 ‫افتخار مغولا اینه که برای پیدا کردن سرزمینایِ ندیده از کوها رد می‌شن. 86 00:07:13,530 --> 00:07:16,430 ‫مثل مردم یکجانشین زندگی کنیم؟ چندش‌آوره. 87 00:07:16,430 --> 00:07:19,750 ‫همه گوش کنین، قاآن بزرگ هنوز حرفشون تموم نشده. 88 00:07:20,340 --> 00:07:23,440 ‫پایتخت می‌شه، ولی نه جایی که خودمون توش زندگی کنیم. 89 00:07:23,440 --> 00:07:26,730 ‫کارگاه‌هایی برای ساخت اسلحه و جواهرات داره، 90 00:07:26,730 --> 00:07:30,880 ‫و مرکز تجارتی می‌شه که بازرگانایِ خارجی اونجا جمع بشن. 91 00:07:31,370 --> 00:07:34,110 ‫ما همچنان کوچ‌نشین زندگی می‌کنیم. 92 00:07:34,110 --> 00:07:37,560 ‫ولی گاهی به پایتخت سر می‌زنیم و حسابی پول خرج می‌کنیم. 93 00:07:37,560 --> 00:07:39,890 ‫تا سخاوت و بزرگواریمونو نشون بدیم. 94 00:07:39,890 --> 00:07:44,800 ‫خبرش حتماً مردم و کالاها رو از سراسر سرزمین به اونجا می‌کشونه. 95 00:07:45,190 --> 00:07:46,040 ‫نظرتون چیه؟ 96 00:07:46,720 --> 00:07:48,650 ‫من که منطقی توش نمی‌بینم. 97 00:07:51,390 --> 00:07:52,760 ‫فکر می‌کنین ایده‌م ارزشی نداره؟ 98 00:07:55,560 --> 00:07:57,150 ‫به نظر من که عالیه! 99 00:08:01,840 --> 00:08:04,670 ‫پیشنهاد جالبیه. به نظرم ارزش انجام دادنو داره. 100 00:08:05,870 --> 00:08:06,920 ‫تولوی. 101 00:08:07,310 --> 00:08:09,090 ‫راستی، قاآن بزرگ... 102 00:08:13,250 --> 00:08:15,430 ‫کی می‌خوایم دربارۀ جنگ حرف بزنیم؟ 103 00:08:16,800 --> 00:08:18,480 ‫چی؟ 104 00:08:19,510 --> 00:08:23,730 ‫بالاخره وقتش رسیده دشمن قسم‌خورده و قدیمیمون، جین، رو از بین ببریم! 105 00:08:24,490 --> 00:08:26,700 ‫قلمرو وسیعشون خیلی کوچیک‌تر شده. 106 00:08:26,700 --> 00:08:28,710 ‫حالا مثل موشایِ کوچیکی گیر افتادن. 107 00:08:28,710 --> 00:08:32,090 ‫و ضربۀ آخر رو قاآن بزرگمون می‌زنه! 108 00:08:33,590 --> 00:08:38,850 {\an5}کایفنگ 109 00:08:34,110 --> 00:08:36,240 ‫این جنگ درست مثل شکار حلقه‌ای می‌شه. 110 00:08:36,550 --> 00:08:39,270 ‫شکارگاهمون هم پایتخت جین، کایفنگه. 111 00:08:39,270 --> 00:08:44,080 ‫اول قاآن بزرگ اون طرف رود زرد، شمال کایفنگ، اردو می‌زنه. 112 00:08:44,080 --> 00:08:48,000 ‫وقتی موشا از ترس می‌لرزن، ما از جنوب از دو طرف گیرشون می‌اندازیم. 113 00:08:48,370 --> 00:08:51,500 ‫این بیشتر شبیه شکار گوزنه تا موش. 114 00:08:51,500 --> 00:08:53,720 ‫اگه خوشحالت می‌کنه، بهشون بگو بچه‌آهو. 115 00:08:53,720 --> 00:08:56,330 ‫تولوی، جین رو نباید دست‌کم گرفت. 116 00:08:56,330 --> 00:09:00,720 ‫حتی لبۀ فروپاشی هم سربازا و مردمشون خیلی بیشتر از ما هستن. 117 00:09:02,180 --> 00:09:06,350 ‫عمو، دقیقاً برای همین می‌خوام مردمشونو از شرق فراری بدی. 118 00:09:07,750 --> 00:09:10,540 ‫درست مثل وقتی که حیوونا رو به طرف حلقۀ شکار می‌رونی، 119 00:09:10,540 --> 00:09:15,150 ‫اگه بتونیم مردم جین رو داخل دیوارایِ کایفنگ جمع کنیم، 120 00:09:15,150 --> 00:09:19,950 ‫همۀ اون سربازا و مردم تو یه شهر بسته گیر می‌افتن. 121 00:09:20,690 --> 00:09:23,200 ‫وقتی زمستون بگذره و غذاشون تموم بشه، 122 00:09:23,200 --> 00:09:25,710 ‫فکر می‌کنی چه بلایی سر شهر میاد؟ 123 00:09:29,940 --> 00:09:32,130 ‫آهان، دربارۀ شما، برادر چغتای. 124 00:09:32,130 --> 00:09:35,090 ‫فکر کنم بهتره تو مغولستان بمونین و حواستون به کارا باشه. 125 00:09:35,400 --> 00:09:39,980 ‫بهتره خونه‌مونو بسپریم به کسی که قاآن بزرگ بیشتر از همه بهش اعتماد داره. 126 00:09:39,980 --> 00:09:40,700 ‫مگه نه؟ 127 00:09:41,850 --> 00:09:43,760 ‫خب، من که مشکلی ندارم. 128 00:09:46,820 --> 00:09:49,730 ‫می‌ترسم خاندان جوچی اینجا نقشی نداشته باشن. 129 00:09:49,730 --> 00:09:51,260 ‫چی؟ 130 00:09:52,400 --> 00:09:56,860 ‫در عوض، لشکرکشیایِ غرب رو شما رهبری می‌کنین. 131 00:09:58,730 --> 00:09:59,990 ‫چطوره؟ 132 00:10:00,410 --> 00:10:02,950 ‫کسی با این نقشۀ جنگی مشکلی داره؟ 133 00:10:05,790 --> 00:10:06,870 ‫شاهزاده تولوی. 134 00:10:07,910 --> 00:10:13,200 ‫برای رسیدن به کایفنگ از جنوب، باید وارد قلمرو سونگ جنوبی بشیم. 135 00:10:13,200 --> 00:10:15,840 ‫اونم از راه کوهستانایِ بسیار سخت. 136 00:10:15,840 --> 00:10:19,700 ‫این مشکلی نیست. سونگ جنوبی جین رو دشمن خودش می‌دونه. 137 00:10:19,700 --> 00:10:21,660 ‫دشمنِ دشمنمون، دوستمونه. 138 00:10:21,660 --> 00:10:24,260 ‫دربارۀ اون کوهستانایِ سخت هم... 139 00:10:25,210 --> 00:10:26,310 ‫تحملش می‌کنیم. 140 00:10:31,340 --> 00:10:34,070 ‫این همۀ چیزیه که تو قورولتای شنیدم. 141 00:10:34,550 --> 00:10:36,490 ‫خیلی ممنون. 142 00:10:37,380 --> 00:10:42,950 ‫اگه نقشۀ تولوی موفق بشه، گرسنگی و سرما منتظر مردم کایفنگه. 143 00:10:43,720 --> 00:10:46,480 ‫این چیزا رو می‌دونم و با این حال... 144 00:10:47,370 --> 00:10:50,540 ‫حالت خوب نیست، ستاره؟ داری می‌لرزی. 145 00:10:52,160 --> 00:10:54,480 ‫ببخشید. خوبم. 146 00:10:56,040 --> 00:10:57,180 ‫ستاره. 147 00:11:00,590 --> 00:11:04,870 ‫بانو تورگنه. لطفاً منو فاطیما صدا کنین. 148 00:11:04,870 --> 00:11:06,140 ‫فاطیما؟ 149 00:11:06,140 --> 00:11:09,690 ‫ستاره اسمیه که زمان بردگیم داشتم. 150 00:11:10,220 --> 00:11:14,770 ‫درست نیست کسی با اصل‌ونسب پایین، خدمت همسر قاآن بزرگ باشه. 151 00:11:17,200 --> 00:11:19,930 ‫منم اینجا خودمو نایمانی جا می‌زنم. 152 00:11:21,530 --> 00:11:26,150 ‫چون با یه مرد مرکیت ازدواج کردم، باید خودمو مرکیت بدونم، 153 00:11:26,150 --> 00:11:29,120 ‫ولی خیلی از مغولا دل خوشی ازشون ندارن. 154 00:11:29,910 --> 00:11:35,050 ‫برای همین تصمیم گرفتم گذشتۀ مرکیت بودنمو از همه پنهون کنم. 155 00:11:37,660 --> 00:11:40,410 ‫تو هم لطفاً راز نگهش دار، فاطیما. 156 00:11:41,130 --> 00:11:41,890 ‫حتماً. 157 00:11:42,910 --> 00:11:45,150 ‫بوی خطر می‌ده. 158 00:11:45,850 --> 00:11:48,560 ‫خب، از اینجا به بعد چی کار کنیم؟ 159 00:11:48,560 --> 00:11:53,310 ‫واقعاً بین قاآن بزرگ و خاندان تولوی عدم تعادل قدرت وجود داره. 160 00:11:53,310 --> 00:11:56,520 ‫خاندان تولوی بزرگ‌ترین سپاه مغولو در اختیار داره، 161 00:11:56,520 --> 00:11:58,280 ‫قاآن بزرگ بالاترین اقتدار رو داره، 162 00:11:58,720 --> 00:12:00,850 ‫و خاندان چغتای هم ازش حمایت می‌کنه. 163 00:12:01,290 --> 00:12:03,520 ‫باید بینشون شکاف بندازیم. 164 00:12:04,010 --> 00:12:05,530 ‫برای این کار، 165 00:12:05,750 --> 00:12:09,570 ‫لازمه نقشۀ شاهزاده تولوی موفق بشه. 166 00:12:14,920 --> 00:12:16,420 ‫ببخشید که مزاحم می‌شم. 167 00:12:20,250 --> 00:12:22,280 ‫حالت چطوره، بوراقچین؟ 168 00:12:24,260 --> 00:12:27,290 ‫دیدن صورتت یه کم حالمو بهتر کرد. 169 00:12:25,160 --> 00:12:28,010 {\an4}خاتون بزرگ بوراقچین 170 00:12:28,010 --> 00:12:29,860 ‫اون چیه؟ 171 00:12:29,860 --> 00:12:33,030 ‫یه متن پزشکیه که دائوئیستایِ چوان‌جن آوردنش. 172 00:12:34,590 --> 00:12:38,540 ‫بدنامون در طول زندگی کم‌کم «چی»ای رو که از اول داشتن از دست می‌دن، 173 00:12:38,540 --> 00:12:40,570 ‫و آخرش به بیماری و مرگ می‌رسه. 174 00:12:40,570 --> 00:12:44,280 ‫با تمرین می‌شه جلوی جریان «چی» رو گرفت. 175 00:12:44,280 --> 00:12:48,330 ‫ظاهراً روش اونا برای رسیدن به جاودانگی همینه. 176 00:12:50,040 --> 00:12:53,540 ‫اون روشا می‌تونن سلامتیتو برگردونن، بوراقچین؟ 177 00:12:54,010 --> 00:12:55,250 ‫موگه. 178 00:12:55,900 --> 00:13:01,690 ‫این تویی که باید تو قورولتاها کنار قاآن بزرگ بشینی. 179 00:13:02,780 --> 00:13:05,260 ‫باهوش‌ترینِ همۀ ما. 180 00:13:07,720 --> 00:13:11,180 ‫مسائل سیاسی فقط تو قورولتاها تصمیم‌گیری نمی‌شن. 181 00:13:12,470 --> 00:13:16,430 ‫مهم اینه که بی‌سروصدا همۀ جور کارو پیش ببری. 182 00:13:17,100 --> 00:13:18,210 ‫حالا، موگه. 183 00:13:18,620 --> 00:13:21,150 ‫هرچی شنیدی برام تعریف کن. 184 00:13:23,950 --> 00:13:27,530 ‫تو این نقشه فشار زیادی روی شاهزاده تولویه، 185 00:13:27,530 --> 00:13:31,370 ‫ولی در عوض اگه موفق بشه، بیشترین افتخار نصیب اون می‌شه. 186 00:13:31,840 --> 00:13:34,330 ‫و به احتمال زیاد هم موفق می‌شه. 187 00:13:35,010 --> 00:13:39,240 ‫بالاخره خاندان تولوی قوی‌ترین سپاه مغولو داره. 188 00:13:39,630 --> 00:13:44,890 ‫تاکتیکایِ جسورانۀ سپاه مغول حتماً دشمنو غافلگیر می‌کنه. 189 00:13:45,800 --> 00:13:46,880 ‫اما... 190 00:13:47,350 --> 00:13:51,890 ‫اما بقیۀ شاهزاده‌هایِ مغول هم به همین نتیجه می‌رسن. 191 00:13:52,210 --> 00:13:53,850 ‫اینکه خاندان تولوی... 192 00:13:54,110 --> 00:13:55,310 ‫...زیادی قدرتمنده. 193 00:13:54,110 --> 00:13:55,310 ‫...زیادی قدرتمنده. 194 00:13:57,230 --> 00:14:00,200 ‫حتی اگه خود تولوی قصد خیانت نداشته باشه، 195 00:14:00,620 --> 00:14:04,860 ‫اگه بقیۀ خاندانا از قدرتش بترسن و بهش بدبین بشن، 196 00:14:05,340 --> 00:14:10,520 ‫و علیه خاندان تولوی با هم متحد بشن، مطمئنم که... 197 00:14:12,610 --> 00:14:16,540 ‫مغولا از هم می‌پاشن و آخرش نابود می‌شن. 198 00:14:16,540 --> 00:14:20,350 ‫کسایی پیدا می‌شن که بخوان بذر اختلاف بکارن. 199 00:14:20,350 --> 00:14:22,290 ‫پس ما چی کار می‌تونیم بکنیم؟ 200 00:14:22,620 --> 00:14:26,560 ‫موگه، تو برخلاف من جوونی و جذابی. 201 00:14:26,560 --> 00:14:28,560 ‫دختر صادق و دوست‌داشتنی‌ای هستی. 202 00:14:30,050 --> 00:14:32,660 ‫برای اینکه مغولا از هم جدا نشن، 203 00:14:32,660 --> 00:14:38,520 ‫و دل‌هامون یکی بمونه، می‌خوام به‌جای من دست به کار بشی. 204 00:14:40,650 --> 00:14:42,970 ‫اگه تو می‌گی، بوراقچین. 205 00:14:46,730 --> 00:14:51,450 ‫تو یه شهر بسته گیر بیفتن تا از گرسنگی و سرما بمیرن... 206 00:14:51,810 --> 00:14:54,450 ‫ممکن بود مردم توس هم به همین سرنوشت دچار بشن. 207 00:14:55,730 --> 00:15:01,080 ‫برای مردم کایفنگ، منم فقط یه مغول دیگه‌ام. 208 00:15:10,930 --> 00:15:14,910 {\an8}تابستان 1230 میلادی قلمروی خاندان اوگتای 209 00:15:18,930 --> 00:15:23,990 ‫قاآن بزرگ به جنگ می‌ره و شاهزاده چغتای می‌مونه تا مراقب دشت باشه. 210 00:15:23,990 --> 00:15:25,900 ‫ما باید چی کار کنیم؟ 211 00:15:26,410 --> 00:15:29,740 ‫ما همراه سپاه قاآن بزرگ تا اردوگاه خط مقدم می‌ریم. 212 00:15:30,010 --> 00:15:33,200 ‫چغتای الان اینجاست تا قاآن بزرگ رو ببینه. 213 00:15:33,540 --> 00:15:37,700 ‫وقتی راه بیفتیم، تا مدت زیادی چغتای رو نمی‌بینیم. 214 00:15:37,920 --> 00:15:40,100 ‫برای اینکه بین مغولا آشوب درست کنیم، 215 00:15:40,100 --> 00:15:42,990 ‫به یه جناح نیاز داریم که مقابل خاندان تولوی وایسه. 216 00:15:42,990 --> 00:15:45,280 ‫خاندان چغتای برای این کار ضروریه. 217 00:15:45,930 --> 00:15:51,720 ‫پس اجازه بدین به‌عنوان فرستادۀ شما برم و به شاهزاده چغتای ادای احترام کنم. 218 00:15:52,130 --> 00:15:54,430 ‫من، فاطیما، خدمتگزار فروتن شما هستم. 219 00:16:20,170 --> 00:16:22,630 ‫آقای قاداق، چرا دارین دنبالم میاین؟ 220 00:16:22,630 --> 00:16:24,540 ‫نمی‌تونم بذارم تنهایی بری. 221 00:16:24,540 --> 00:16:26,940 ‫اوه، فکر نمی‌کردم این‌قدر جنتلمن باشین. 222 00:16:26,940 --> 00:16:29,210 ‫نه، دارم می‌گم بهت اعتماد ندارم. 223 00:16:29,210 --> 00:16:31,920 ‫بانو تورگنه به من اعتماد داره. 224 00:16:32,330 --> 00:16:34,410 ‫من در خدمت اون نیستم. 225 00:16:34,800 --> 00:16:38,890 ‫داستانش طولانیه، ولی الان به دستور یکی دیگه عمل می‌کنم. 226 00:16:52,490 --> 00:16:55,070 ‫ها؟ مگه تو بردۀ تورگنه نیستی؟ 227 00:16:55,390 --> 00:16:58,160 ‫اینجا بیرون چی کار می‌کنی؟ 228 00:16:58,780 --> 00:16:59,950 ‫ا... این زن... 229 00:17:00,430 --> 00:17:03,010 ‫بانو موگه، همسر چهارم قاآن بزرگه! 230 00:17:03,010 --> 00:17:06,710 ‫آهان، فهمیدم. تو واقعاً درس نمی‌گیری، نه؟ 231 00:17:07,170 --> 00:17:09,480 ‫چـ... چی؟ چی؟ 232 00:17:11,230 --> 00:17:12,460 ‫حتماً گم شدی. 233 00:17:13,310 --> 00:17:15,300 ‫خب؟ شدی دیگه، نه؟ 234 00:17:15,300 --> 00:17:19,430 ‫شرط می‌بندم هنوز جایِ همۀ چادرا رو یاد نگرفتی. 235 00:17:19,760 --> 00:17:23,270 ‫از همون دفعۀ قبل که دیدم همین‌طوری سرگردونی، شک کرده بودم. 236 00:17:23,270 --> 00:17:26,060 ‫توضیح تورگنه هم خیلی راست به نظر نمی‌رسید. 237 00:17:26,270 --> 00:17:27,190 ‫یا شاید... 238 00:17:27,190 --> 00:17:30,150 ‫فـ... فهمیدین! 239 00:17:30,150 --> 00:17:31,280 ‫حدس می‌زدم. 240 00:17:31,280 --> 00:17:35,910 ‫حالا چی کار کنم؟ آبرویِ بانو تورگنه رو می‌برم و دوباره دعوام می‌کنه! 241 00:17:36,330 --> 00:17:39,130 ‫اینکه تورگنه دعوات کنه به من ربطی نداره، 242 00:17:39,130 --> 00:17:41,820 ‫ولی بردن آبرویِ قاآن بزرگ یه چیز دیگه‌ست. 243 00:17:41,820 --> 00:17:43,120 ‫بذار راهو نشونت بدم. 244 00:17:43,850 --> 00:17:46,840 ‫واقعاً نمی‌دونم چطور ازتون تشکر کنم، بانو موگه! 245 00:17:47,420 --> 00:17:49,380 ‫باید یه جوری از این وضع خلاص بشم. 246 00:17:50,560 --> 00:17:53,590 ‫یه چیزی دربارۀ بانو موگه با دفعۀ قبل فرق داره. 247 00:17:54,990 --> 00:17:56,230 ‫گوشواره‌هاش. 248 00:17:58,840 --> 00:18:00,060 ‫خیلی ببخشید! 249 00:18:01,300 --> 00:18:03,930 ‫بدون اونا عجیب به نظر میام؟ 250 00:18:04,380 --> 00:18:09,060 ‫نـ... نه، نمی‌شه گفت «عجیب»، ولی... 251 00:18:10,700 --> 00:18:13,690 ‫نکنه گمشون کردین؟ 252 00:18:15,390 --> 00:18:16,110 ‫نه. 253 00:18:16,740 --> 00:18:19,030 ‫قاآن بزرگ فروختشون. 254 00:18:19,030 --> 00:18:21,450 ‫قاآن بزرگ! ای قاآن بزرگ! 255 00:18:21,450 --> 00:18:24,040 ‫التماستون می‌کنم این خربزه رو از من بخرین. 256 00:18:24,040 --> 00:18:26,290 ‫خیلی فقیرم. 257 00:18:26,290 --> 00:18:27,960 ‫چه خربزۀ کوچیکی. 258 00:18:27,960 --> 00:18:31,060 ‫موگه، گوشواره‌هاتو به این مرد بده. 259 00:18:31,060 --> 00:18:31,960 ‫چی؟ 260 00:18:38,120 --> 00:18:39,430 ‫ناراحت نباش، موگه. 261 00:18:40,520 --> 00:18:45,560 ‫فکر می‌کنم این گوشواره‌ها یه روز دوباره بهت برگردن. 262 00:18:46,020 --> 00:18:49,080 ‫برگردن پیشتون؟ منظورشون چی بوده؟ 263 00:18:49,080 --> 00:18:53,310 ‫هیچ ایده‌ای ندارم. اصلاً قاآن بزرگ رو نمی‌فهمم. 264 00:18:53,310 --> 00:18:54,410 ‫بانو موگه! 265 00:18:55,340 --> 00:18:57,820 ‫بانو موگه، قاآن بزرگ شما رو خواستن. 266 00:18:58,180 --> 00:18:59,370 ‫چی می‌خوان؟ 267 00:18:59,370 --> 00:19:01,280 ‫جزئیاتشو بهم نگفتن. 268 00:19:02,470 --> 00:19:03,130 ‫چو! 269 00:19:05,430 --> 00:19:06,740 ‫دیگه چیزی نمونده. 270 00:19:09,770 --> 00:19:10,960 ‫آهان، اومد. 271 00:19:10,960 --> 00:19:12,580 ‫سلام، موگه. 272 00:19:13,090 --> 00:19:14,220 ‫بیا کنارم بشین. 273 00:19:20,300 --> 00:19:21,720 ‫یه هدیه برات دارم. 274 00:19:26,010 --> 00:19:26,940 ‫نکنه... 275 00:19:33,510 --> 00:19:35,140 ‫گوشواره‌هام! 276 00:19:35,450 --> 00:19:37,320 ‫اینا رو از کجا به دست آوردی؟ 277 00:19:37,590 --> 00:19:40,110 ‫از خراسان. 278 00:19:40,110 --> 00:19:42,680 ‫تو راه سفرم به سمرقند، 279 00:19:42,680 --> 00:19:47,990 ‫خوش‌شانس بودم و مردی رو دیدم که گنجینه‌هایِ نفیسی از شرق می‌فروخت. 280 00:19:52,260 --> 00:19:56,550 ‫ازش پرسیدم این مرواریدایِ زیبا رو از کجا آورده. 281 00:19:56,550 --> 00:20:00,380 ‫گفت از روی خوش‌شانسی تو یه شهر اویغوری پیداشون کرده. 282 00:20:00,380 --> 00:20:05,800 ‫اونا رو در ازای نون از مرد فقیری گرفته بود که داشت از گرسنگی می‌مرد. 283 00:20:08,410 --> 00:20:12,020 ‫خراسان، ها؟ بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم سفر کردن. 284 00:20:12,020 --> 00:20:16,840 ‫گوشواره‌هایی به این زیبایی برازندۀ فاتح دنیاست. 285 00:20:16,840 --> 00:20:21,150 ‫برای همین اومدم اینجا تا به‌عنوان پیشکش تقدیمتون کنم، قاآن بزرگ. 286 00:20:23,380 --> 00:20:26,370 ‫واقعاً برگشتن پیشم. 287 00:20:27,290 --> 00:20:29,350 ‫ممنون که آوردیشون. 288 00:20:29,350 --> 00:20:32,800 ‫همۀ کالاهات و کالاهایِ بازرگانایی که همراهتن رو می‌خرم. 289 00:20:33,290 --> 00:20:34,970 ‫خیلی ممنون. 290 00:20:34,970 --> 00:20:36,130 ‫همه‌شونو؟ 291 00:20:36,460 --> 00:20:40,230 ‫بعداً هم جنسایِ بیشتری برام بیار. پشیمون نمی‌شی. 292 00:20:47,320 --> 00:20:49,720 ‫اِم، لطفاً اونجا بذارین. 293 00:20:49,720 --> 00:20:51,280 ‫کنار بقیه بذارینشون. 294 00:20:51,280 --> 00:20:52,560 ‫مواظب باشین به اون آسیب نزنین. 295 00:20:53,310 --> 00:20:55,770 ‫فکر نمی‌کردم همه‌چی رو بخره. 296 00:20:56,050 --> 00:20:58,360 ‫اومدن به مغولستان تصمیم درستی بود. 297 00:20:58,630 --> 00:20:59,630 ‫ببخشید. 298 00:21:01,360 --> 00:21:04,650 ‫شما از خراسان تا اینجا اومدین؟ 299 00:21:04,650 --> 00:21:06,410 ‫آره. شما کی هستی؟ 300 00:21:06,410 --> 00:21:09,090 ‫منم اهل خراسانم. 301 00:21:09,090 --> 00:21:11,740 ‫چرا تا مغولستان اومدین؟ 302 00:21:11,740 --> 00:21:13,160 ‫چرا؟ 303 00:21:13,680 --> 00:21:18,310 ‫معلومه، چون بیشترین سودو می‌شه تو مغولستان به دست آورد. 304 00:21:18,310 --> 00:21:25,340 ‫احتمال می‌دادیم امپراتور مغول برای جنسایِ خراسان و غرب بیشتر از همه پول بده. 305 00:21:25,560 --> 00:21:27,930 ‫از اومدن به اینجا نترسیدین؟ 306 00:21:28,240 --> 00:21:32,170 ‫راه خیلی طولانیه و مغولا هم مردم ترسناکی‌ان. 307 00:21:32,540 --> 00:21:35,890 ‫اصلاً. اتفاقاً الان سفر کردن از قبل امن‌تره. 308 00:21:37,150 --> 00:21:40,530 ‫مغولا برای اداره کردن سرزمینایی که فتح می‌کنن مأمور تعیین می‌کنن. 309 00:21:40,530 --> 00:21:43,280 ‫وظیفه‌شون اینه که از بازرگانایِ عبوری محافظت کنن. 310 00:21:43,910 --> 00:21:46,950 ‫امپراتور واقعاً مرد قابل‌توجهیه. 311 00:21:47,270 --> 00:21:52,060 ‫به لطف گوشواره‌هات فهمیدم همه‌چی همون‌طور که باید کار می‌کنه. 312 00:21:58,840 --> 00:22:05,530 ‫بعد از شکست دادن جین، همه بالاخره با دیدگاه من موافق می‌شن؟ 313 00:22:09,660 --> 00:22:14,500 {\an8}‫بیا اینجا، همین‌طور که خوابت نمی‌بره 314 00:22:14,500 --> 00:22:20,020 {\an8}‫این لحظه‌ها، همین حالا، همیشه و هر بار، 315 00:22:20,020 --> 00:22:23,750 {\an8}‫چرخیدن و چرخیدن تا آخر به اینجا رسیدن، نه؟ 316 00:22:23,750 --> 00:22:28,410 ‫با این حال، نمی‌شه هرجوری شده از بین بردشون 317 00:22:28,410 --> 00:22:39,040 ‫شکل اون قلبت رو فراموش نکن 318 00:22:42,450 --> 00:22:47,340 ‫حتی اون روزهایی که سینه‌م رو پر می‌کردن، 319 00:22:47,340 --> 00:22:52,370 ‫ناگهان و بی‌اونکه انتظارش رو داشته باشم، به پایان رسیدن 320 00:22:52,370 --> 00:22:56,930 ‫چیزی به اسم ابدیت هیچ‌جا وجود نداره 321 00:22:56,930 --> 00:23:02,490 ‫و من هنوز نتونستم به خودِ سابقم برگردم 322 00:23:02,490 --> 00:23:07,310 ‫اگه می‌شد بی‌خبر از همه‌چیز زندگی کرد، 323 00:23:07,310 --> 00:23:10,900 ‫حتماً یه جایی، زندگی راحت‌تر می‌بود 324 00:23:10,900 --> 00:23:15,580 ‫بیا اینجا، همین‌طور که خوابت نمی‌بره 325 00:23:15,580 --> 00:23:21,020 ‫این لحظه‌ها، همین حالا، همیشه و هر بار، 326 00:23:21,020 --> 00:23:24,870 ‫چرخیدن و چرخیدن تا آخر به اینجا رسیدن، نه؟ 327 00:23:24,870 --> 00:23:29,530 ‫با این حال، نمی‌شه هرجوری شده از بین بردشون 328 00:23:29,530 --> 00:23:36,970 ‫شکل اون قلبت رو فراموش نکن 329 00:23:37,970 --> 00:23:43,250 {\an8}قسمت هشتم: خاتون بزرگ بوراقچین