‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫[مهدکودک]
‫صبر کنین!
‫بیا بعدش بریم اونجا!
‫هورا! محکم‌تر هُلم بده! ‫[سوگانو مای]
‫مای از روی تاب افتاد!
‫ای وای! مربی!
‫اوه، مای کوچولو. حالت خوبه؟
‫اخیراً اتفاقات زیادی روی تاب‌ها میفته.
‫خب، بالاخره بچه‌ها ‫چند تا خراش برمی‌دارن دیگه.
‫با این حال، این پنجمین بار تو این هفته‌ست.
‫و همیشه هم روی تاب اتفاق می‌افته.
‫بس کن.
‫هان؟
‫اینجا چه خبره؟
‫مربی چیه!
‫کایا دوباره دعوا راه انداخته!
‫چی؟! دوباره؟
‫[ساتو کایا] ‫بذار سوار شم!
‫نمی‌تونی سوار تاب‌ها بشی.
‫چرا آخه؟ نوبت من بود!
‫براش صف نکشین.
‫برو کنار!
‫عمراً.
‫کایا کوچولو!
‫باز که داری میگی «نه».
‫نمی‌تونی به همه‌چی فقط بگی «نه».
‫کایا کوچولو.
‫الان مربی چیه مسئول کایا کوچولو شده؟
‫شنیدم مربی قبلی از شدت استرس استعفا داده.
‫به نظر میاد مشکلات رفتاریش ‫باعث دعواهای زیادی می‌شه،
‫پس امیدوارم مربی چیه بتونه از پسش بربیاد.
‫روتو برنگردون. گوش کن چی...
‫هی! برگرد!
‫اون همون دردسرسازیه که ‫همه در موردش حرف می‌زنن، نه؟
‫وایسا، کایا کوچولو!
‫هورا! آخ جون!
‫یکی هولم بده!
‫دوباره!
‫بیشتر! بالاتر! بالاتر! بالاتر!
‫هان؟
‫اوه. لطفاً بس کن.
‫بس کن!
‫من می‌ترسم!
‫دارم می‌افتم! دیگه نه!
‫اگه کارت تموم شد، برو کنار.
‫تو بودی که هولم می‌دادی، کایا؟
‫خیلی بدی! ‫هی هولم دادی و نزدیک بود از رو تاب بیفتم!
‫به مربی میگم... هان؟
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫- نه، تاب‌ها سالمن. ‫- بالاتر. بالاتر. بالاتر.
‫سقوط‌های غیرطبیعی و پی‌درپی از روی تاب
‫نه به خاطر بی‌احتیاطی بچه‌ها بود، ‫نه شیطنتِ یه بچه‌ی دردسرساز.
‫چیزی که باعثشون می‌شد از این دنیا نبود.
‫اون دست‌ها کمین کرده بودن ‫تا یه بچه سوار تاب بشه.
‫بعد منتظر می‌موند تا ‫بچه از روی تاب پرت بشه...
‫و بیفته تو چنگش.
‫دوباره. بالاتر. بیشتر. بیشتر. بیشتر. بیشتر.
‫بیشتر.
‫و قرار بود یه قربانیِ کوچیک دیگه ‫بیفته تو چنگش.
‫ولی این اتفاق نیفتاد.
‫و دلیلش این بود که کایا کوچولو...
‫قوی‌ترینِ ماورایی بود.
‫الان دیگه همه‌چی روبه‌راهه.
‫می‌خوای باهام سوار تاب بشی؟
‫عمراً! اونا ترسناکن! تاب‌ها ترسناکن!
‫تو هم همینطور، کایا!
‫من ترسناک نیستم.
‫اون... چی بود؟
‫«قسمت اول: کایا کوچولو ترسناک نیست؟»
‫دالی!
‫جوجه کوچولو میگه دا...
‫لی!
‫[دالی موشه!]
‫پیشی کوچولو میگه دا...
‫لی!
‫پسر کوچولو میگه دا...
‫لی!
‫دختر کوچولو میگه دا...
‫دوستام میگن دالی.
‫صبح بخیر. مهدکودک هاناموگی، ‫میزوکی هستم.
‫اوه، سلام، مامان یومی کوچولو.
‫ای وای. باشه، مراقبش باشین.
‫مربی چیه، یومی کوچولو تب داره ‫واسه همین امروز غایبه.
‫کایا کوچولو!
‫بهت نگفتم به همه‌چی نگو «نه»؟
‫آیکو کوچولو الان داره این کتابو می‌خونه!
‫نمی‌تونه.
‫کایا کوچولو!
‫اوه، وای. به نظر میاد شروع خیلی خوبی داشتی.
‫اَه! تو خیلی بدی!
‫ازت متنفرم، کایا!
‫کایا کوچولو، ‫اینقدر دلت می‌خواست اون کتابو بخونی؟
‫مثل همیشه، خوندن فکرش سخته.
‫زیاد فکر کردن بهش فقط خسته‌ت می‌کنه.
‫[دالی‌موشه!]
‫خیلی عادیه که بچه‌ها ‫بسته به حال و هواشون بداخلاقی کنن.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫واقعاً اینطوریه؟
‫از اتفاق تاب‌ها، همه‌جا حسابی آروم بوده.
‫از وقتی کایا کوچولو دخل اون هیولا رو آورد،
‫دیگه تقریباً ‫هیچ بچه‌ای روی تاب‌ها صدمه ندیده.
‫اگه اون صدمات روی تاب ‫به خاطر اون هیولا بوده،
‫و کایا کوچولو در موردش می‌دونسته...
‫صبر کن، نه. غیرممکنه. ‫چشمام داشتن اشتباه می‌دیدن.
‫چیزی به اسم هیولا اصلاً وجود نداره.
‫هان؟
‫[میگه دا...] ‫ای وای.
‫کایا کوچولو! نگو که...
‫بس کن، کایا کوچولو!
‫اگه اینطوری صفحات رو خراب کنی، ‫دوستات دیگه نمی‌تونن کتاب بخونن!
‫دیگه کافیه!
‫امروز واقعاً عصبانیم کردی!
‫همه کتاب‌هایی که خراب کردی رو بیار اینجا! ‫تک‌تک‌شون رو!
‫طاقت بیار، مربی چیه.
‫این همه؟ چقدر بد.
‫چرا همچین کاری می‌کنی؟
‫چون اون کتاب‌ها نباید باز بشن.
‫هان؟
‫کایا کوچولو؟
‫اوه، کایا کوچولو!
‫وای، چه خبره؟
‫به همه‌چی میگه «نه».
‫کاش حداقل می‌گفت «چرا». هان؟
‫[دختر کوچولو]
‫[میگه دا...]
‫هان؟
‫این کتاب قبلاً باز بود؟
‫[مهدکودک هاناموگی]
‫خب. باید با دقت تمام این چسب‌ها رو بِکَنم.
‫چون اون کتاب‌ها نباید باز بشن.
‫با این حال، نمی‌تونم این کتاب‌ها ‫رو همین‌طوری به حال خودشون رها کنم.
‫هوم؟ چی شده، کایا کوچولو؟
‫اوه، کایا کوچولو!
‫صبر کن!
‫تموم شد. همه چسب‌های این کتاب رو کندم.
‫«دالی‌موشه!» هان؟
‫منم وقتی کوچیک بودم این کتابو داشتم.
‫دا...
‫لی.
‫دا...
‫لی!
‫- دا... ‫- این دیگه چیه؟
‫دا... دا...
‫دا...
‫هیولا: کتاب برجسته.
‫دا... دا... دا...
‫آدم نباید کتاب‌هایی که ‫با چسب بسته شدن رو باز کنه.
‫برو عقب.
‫چون این معمولاً راهیه ‫برای مهر و موم کردن چیزی که توشه
‫و نمی‌خوای بیاد بیرون.
‫دا... دا...
‫لی!
‫کایا کوچولو؟
‫واسه همین بهت گفتم بازش نکن!
‫کایا کوچولو، ‫تو می‌دونستی اگه کتاب باز بشه چی میشه؟
‫آره.
‫حق با من بود. کایا کوچولو داشت ‫از همه در برابر هیولاها محافظت می‌کرد.
‫کایا کوچولو، این از کی شروع شد؟
‫گرفتمت کایا کوچولو!
‫بازم که داشتی واسه خودت می‌چرخیدی.
‫مربی چیه الان سرش شلوغه، ‫پس من باهات بازی می‌کنم. باشه؟
‫مربی چیه.
‫بله؟
‫همه‌شون بَدن.
‫یه کتاب بد بقیه رو هم آلوده می‌کنه؟!
‫اگه اینجوریه...
‫من حرف کایا کوچولو رو گوش کردم ‫و یواشکی از شرشون خلاص شدم.
‫اوه عزیزم. کسی بهم نگفته بود ‫باید از شر این همه کتاب خلاص بشیم. چه حیف.
‫پس می‌برم میدمشون کتاب‌فروشی دست‌دوم.
‫خداحافظ، مدیر.
‫خداحافظ.
‫در حال حاضر ‫از سرنوشت کتاب‌ها خبری در دست نیست.
‫[کایا کوچولو ترسناک نیست]
‫کایا، بیا بریم.
‫باشه.
‫یعنی دارم مریض میشم؟ ‫سرم سنگینه.
‫اوه. بابایی.
‫بله؟
‫موهات بهم ریخته‌ست.
‫واقعاً؟ ممنون، کایا.
‫ما داریم می‌ریم.
‫کایا.
‫بابا. پی‌پی سگ.
‫وای! کو؟ کجا؟
‫پام رفت روش؟
‫باز کن! درو باز کن!
‫مربی! یکی درو باز کنه!
‫زود باش، باز شو!
‫نه! یکی بیاد!
‫کمکم کنین! لطفاً یکی درو باز کنه!
‫چی شده؟
‫چرا تو دستشویی داد می‌زنی؟
‫- در باز نمیشه! ‫- هان؟ بفرما. باز شد.
‫[در حال استراحت] ‫و چون این اتفاق هی تکرار میشه،
‫دستشویی دوم از سمت راست داره ‫استراحت می‌کنه. ازش استفاده نکنین، باشه؟
‫این یعنی دستشویی شلوغ میشه، ‫پس تا لحظه آخر واسه دستشویی رفتن صبر نکنین.
‫چشم!
‫نمی‌تونم نگهش دارم! دستشویی دارم!
‫کایا، بذار اول من برم!
‫باشه، ولی باز نیست.
‫اوه، راست میگی. ‫یادم رفت نمی‌تونیم از اون استفاده کنیم!
‫مربی بهمون گفت اونقدر نگهش نداریم ‫که خودمون رو خیس کنیم.
‫چاره دیگه‌ای نداشتم. سرم گرم بازی بود.
‫هی، یه فکری!
‫کایا، من می‌خوام از این دستشویی ‫استفاده کنم، میشه بپایی مربی نیاد؟
‫نه.
‫چرا آخه؟
‫دعوام می‌کنن.
‫واسه همین ازت می‌خوام مراقب باشی دیگه!
‫اون تو گیر می‌افتی، پس نه.
‫گیر نمی‌افتم!
‫ولی اگه این اتفاق افتاد بیا کمکم کن کایا.
‫نزدیک بودا.
‫بیا تا گیر نیفتادیم از اینجا بریم.
‫هان؟ امکان نداره. چی؟
‫کایا، باز کن...
‫اگه کایا بره مربی رو بیاره، ‫بدبخت میشم.
‫ولی اگه تا آخر عمرم نتونم ‫از اینجا بیام بیرون چی؟
‫باز شو.
‫باز شو. باز شو.
‫باز شو! باز شو! باز شو!
‫باز شد.
‫این درِ مهر و موم شده ‫از بیرون راحت باز میشه.
‫واسه همین تا الان هیچ آسیبی نرسونده بود.
‫- ولی اگه... ‫- هیچ‌کس نمیاد.
‫- ...کسی بیرون نباشه که بازش کنه... ‫- آخی طفلکی. طفلکی.
‫کسی نمیاد نجاتت بده.
‫کسی نمیاد. طفلکی. ‫کسی نمیاد. طفلکی.
‫طفلکی.
‫کایا.
‫برو تو اون یکی اتاق.
‫طفلکی. طفلکی.
‫التماست رو شنیدم، میچان.
‫بیا کمکم کن، کایا.
‫طفلکی. طفلکی.
‫پس همین کارو می‌کنم.
‫کایا کوچولو، یادت میاد قبلاً چی گفتیم؟
‫این دستشویی داره استراحت می‌کنه.
‫درسته. پس یعنی نباید بهش دست بزنیم.
‫پس این اتفاق چطوری افتاد؟
‫این حتی برای یه شوخی هم زیاده‌رویه.
‫چرا این کارو کردی؟
‫چون...
‫یه روح؟
‫مربی، کایا دوباره داره ‫تقصیر رو میندازه گردن روح.
‫تقصیر بقیه ننداز. ‫فقط کاری که کردی رو گردن بگیر.
‫انقدر این چیزا رو با صورت بی‌روح نگو! ‫خیلی ترسناکی.
‫تو سال دومی، مگه نه؟
‫ازت می‌خوام با کلمات خودت باهام حرف بزنی.
‫به حرفام گوش میدی، کایا کوچولو؟
‫کار اون نبود!
‫من بودم که این گند رو بالا آوردم.
‫هان؟ منظورت چیه؟
‫خیلی اذیت می‌کرد، ‫واسه همین فکر کردم درستش کنم،
‫ولی در کنده شد و ‫آخرش هم وسایل رو تو سیفون کشیدم پایین.
‫همه‌چی خراب شد، واسه همین معذرت می‌خوام.
‫مربی چیه!
‫چرا دروغ گفتی؟
‫چون حتی اگه بندازیمش تقصیر روح هم ‫کسی حرفمون رو باور نمی‌کنه.
‫آره، ولی اگه تو می‌تونی ببینیش، ‫شاید بقیه مربی‌ها هم...
‫عه، من؟ من که هیچ روحی نمی‌تونم ببینم.
‫اصلاً نمی‌تونم تحمل کنم که ‫دوباره یکی از اونا رو ببینم.
‫هان. پس فقط اتفاقی دیدیش؟
‫پس وقتی نمی‌تونی ببینیشون ‫از کجا فهمیدی کار یه روحه؟
‫چون حرفتو باور دارم، کایا کوچولو. همین.
‫حالا تصادفی یا نه، الان می‌دونم که ‫داری از همه محافظت می‌کنی.
‫پس منم کسی میشم که ‫از تو محافظت می‌کنه، کایا کوچولو.
‫مربی چیه.
‫هی.
‫هان؟
‫اوه، میچان؟ ‫[یانو میچیرو]
‫کایا، خب...
‫وایسا، وایسا. ‫فقط به چیزی که می‌خواد بگه گوش کن.
‫خب...
‫ببخشید که اینجا ولت کردم.
‫و...
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫خداحافظ، مربی!
‫بابات هم باید همین الان‌ها برسه.
‫و اینم از من، کایا.
‫بابایی!
‫خوش اومدی!
‫ممنون. من برگشتم.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، ‫همیشه باباشه که میارتش و می‌بردش.
‫مادرش چی‌کار می‌کنه؟
‫اوه، مگه نشنیدی؟
‫هان؟
‫مادر کایا کوچولو...
‫بابا، بغلم کن.
‫چی؟ ‫امروز شونه‌هام خیلی خشک و دردناک شدن.
‫پس بغلم کن.
‫حتماً باید این کارو بکنم؟
‫ما برگشتیم.
‫ما برگشتیم!
‫کایا، اول دستاتو بشور...
‫اوه، هی! نرو طبقه بالا!
‫تا وقتی کایا کوچولو، ‫قوی‌ترین ماوراییِ، پیش ماست، همه‌چی مرتبه.
‫با این حال...
‫من برگشتم، مامان...
‫کایا، مامان حالش زیاد خوب نیست، ‫پس بیا پایین.
‫تو این لحظه، فقط کایا کوچولو می‌دونست ‫که یه چیزی وجود داره...
‫که حتی اون به عنوان قوی‌تری ماورایی هم ‫نمی‌تونه شکستش بده.
‫«ترجمه از زهرا ترابی»