‫بدجنس؟ خودخواه؟ یا فقط متفاوت؟
‫بچه‌هایی هستن که ‫بقیه این‌طوری بهشون نگاه می‌کنن.
‫ولی نکنه اون بچه ‫چیزی رو می‌بینه که شما نمی‌تونین ببینین؟
‫این داستان کایا کوچولوئه، ‫دختری که می‌تونست ارواح رو ببینه.
‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫«قسمت دوم: چیزهای نامرئی ترسناک نیستن»
‫مراقب ماشین‌ها باشین، باشه؟
‫از کنار خیابون راه برین.
‫چشم!
‫[یه روز دیگه]
‫مراقب باشین، بچه‌ها.
‫[یه روز دیگه]
‫یه روح؟
‫درسته! من می‌تونم ارواح رو ببینم!
‫بازم خالی‌بندی‌های ‫ساکویای چاخان شروع شد.
‫خالی‌بندی نیست! ‫داره مستقیم به ما نگاه می‌کنه! این‌جوری!
‫چه‌جوری؟ فقط تو دیدیش، ‫پس حتماً داری دروغ میگی!
‫فقط یه شاهد می‌خوام.
‫چی؟
‫- تا یکی دیگه نبیندش باورش نمی‌کنم. ‫- دارم راستشو میگم!
‫خفه شو!
‫حالا چون تو نمی‌تونی ببینیش ‫دلیل نمیشه دروغ باشه!
‫اون از روح هم ترسناک‌تره. ‫فرار کنین!
‫دختر گوریلی!
‫خیلی خفن بود، ساکو.
‫هان؟
‫اوه، تو کایایی، مگه نه؟
‫خیلی خفنی.
‫«خفن»، هان؟ خب، فکر کنم اینکه ‫می‌تونم ارواح رو ببینم یه‌جورایی خفنه.
‫منم می‌تونم ببینمشون.
‫چی؟!
‫واقعاً؟! می‌تونی؟! ‫پس چرا قبلاً نگفتی؟
‫مثل یه راز نگهش داشتم ‫چون بهم میگن دروغگو.
‫ولی تو برات مهم نبود که بهت گفت دروغگو، ‫واسه همین خفنی.
‫حالا چون خودش نمی‌تونه ببینتشون ‫حسودیش میشه، همین.
‫نذار این چیزا اعصابت رو خرد کنه.
‫فهمیدم!
‫هان؟
‫شاید اگه با هم یه دونه پیدا کنیم، ‫باور کنن که ارواح واقعی‌ان!
‫درسته.
‫[یه روز دیگه]
‫اون خونه‌ست که اونجاست، ‫همون که سقفش آبیه.
‫وقتی می‌پیچیم راست، ‫همیشه یکی داره ما رو
‫از پشت پرده‌های ‫پنجره طبقه بالا دید می‌زنه.
‫مطمئنم تو هم می‌بینیش، کایا.
‫آره.
‫منتظر بمون...
‫دیدی؟ می‌دونستم! داره نگاهمون می‌کنه!
‫می‌بینیش، کایا؟
‫آره. می‌بینمش.
‫نگاهم نکن.
‫روتو برگردون، روتو برگردون، روتو برگردون، ‫روتو برگردون، روتو برگردون، روتو برگردون،
‫روتو برگردون، روتو برگردون، ‫روتو برگردون، روتو برگردون، روتو برگردون.
‫نگاهم نکن!
‫چی شده، کایا؟
‫دیگه نگاهم نکن!
‫ترسوندیم!
‫حالت خوبه، ساکو؟
‫هان؟ چرا اینو ازم می‌پرسی؟
‫هان؟
‫کایا کوچولو. ساکو کوچولو.
‫مربی چیه.
‫چی شده؟ ‫همه رفتن جلو.
‫من روح رو زدم، ولی اون هنوز اونجاست.
‫اوه، منظورت چیه، کایا کوچولو؟
‫راست میگه! اونجارو نگاه کنین، مربی!
‫ساکو کوچولو؟
‫هان؟
‫کایا و مربی چیه هم گفتن که دیدنش!
‫متأسفم که مجبور شدین اون صحنه رو ببینین، ‫مربی چیه.
‫چرا امروز رو نمی‌رین خونه؟ ‫نیازی نیست به خودتون فشار بیارین.
‫نه، من خوبم.
‫یه کم هم نگرانِ ‫کایا کوچولو و ساکو کوچولوئم، پس...
‫من با خونواده‌هاشون تماس گرفتم.
‫هر دو گفتن که ترجیح میدن ‫زیاد قضیه رو گنده نکنن.
‫موافقم.
‫هر دوشون واقعاً باور دارن
‫چیزی که دیدن یه روح بوده. ‫[وارد نشوید]
‫در این صورت، شاید ‫بهتره همه‌چی رو به حال خودش رها کنیم.
‫خدای من.
‫[کایا کوچولو ترسناک نیست]
‫[پارک‌ها ترسناک نیستن]
‫کایا، بیا بریم.
‫اومدم.
‫بریم.
‫[مهدکودک هاناموگی]
‫ما از طرف بخش مدیریت بحران ‫یه گزارش درباره یه فرد مشکوک دریافت کردیم.
‫یا خدا. این که واقعاً خیلی نزدیکه.
‫بذار ببینم...
‫مردی که گمان می‌رود ‫۳۰ تا ۵۰ ساله باشد دیده شده
‫که به کودکان نزدیک شده ‫و با آن‌ها صحبت می‌کند.
‫واقعاً این‌قدر مشکوکه؟
‫ما تو دوره‌ای زندگی می‌کنیم که ممکنه فقط ‫به خاطر یه سلام دادن گزارش‌ت رو بدن.
‫مردم فقط دارن احتیاط می‌کنن. ‫این روزا بچه‌های زیادی گم میشن.
‫آره، پچ پچ مامانا رو شنیدم. ‫میگن «توسط ارواح ربوده شدن».
‫شایعه شده که بچه‌ای ‫که تقریباً یه روز گم شده بوده
‫یهو پیداش میشه ‫و میگه تمام مدت پیش مامانش بوده.
‫حتی میگن شاید بچه‌ها توسط یه آدم‌ربا ‫فریب خورده باشن و برده باشن‌شون یه جاهایی.
‫ترسناکه!
‫خیلی خب، همگی.
‫لطفاً همه اینا رو تو ذهنتون داشته باشین ‫و بیرون که می‌رین مراقب باشین.
‫مخصوصاً کلاس سال دومی‌ها.
‫شما امروز برنامه دارین ‫برین پارک، مگه نه؟
‫خیلی خب، گوش کنید.
‫برخلاف مدرسه، ‫آدم‌های مختلفی میان به این پارک.
‫پس با غریبه‌ها جایی نرید.
‫چشم!
‫مربی چیهیرو، مربی چیه و من اینجا پیشتونیم.
‫جایی که مربی‌ها نمی‌تونن ببیننتون نرید.
‫چشم!
‫برگرد اینجا!
‫کایا!
‫هان؟
‫تادا! یه تاج گل درست کردم.
‫خیلی تو این کار ماهری.
‫مامانم یادم داده چطوری درستشون کنم.
‫مامانت؟
‫خوش به حالت.
‫می‌تونی برای خودت برش داری.
‫هان؟
‫من هر وقت دلم بخواد ‫می‌تونم یکی برای خودم درست کنم.
‫ممنون.
‫هی.
‫میشه به منم یاد بدی چطوری درستشون کنم؟
‫حتماً.
‫اول، یه دسته گل برمی‌داری.
‫این گل درسته، یوزو؟
‫هان؟
‫یوزو؟
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫هان؟ کایا کوچولو کجاست؟
‫یوزو کوچولو رو هم نمی‌بینم.
‫یعنی... ‫[بچه‌های گمشده]
‫باید برم دنبالشون بگردم!
‫یوزو.
‫یوزو...
‫یوزو.
‫هان؟
‫ما نباید از دید مربی‌ها دور بشیم.
‫اوه، کایا.
‫ببخشید. مامانم داشت صدام می‌کرد.
‫مامانت؟ اون اینجاست؟
‫آره.
‫مگه نه، مامان؟
‫اوه، این دوستته؟
‫اسمش کایائه.
‫کایا کوچولو، هان؟ چه دختر کوچولوی نازی.
‫ازش خداحافظی کردی؟
‫اوهوم!
‫که اینطور.
‫بسیار خب پس.
‫بیا پیش مامان، یوزو کوچولو.
‫باشه!
‫اوه، کایا؟
‫باهاش نرو.
‫- چرا؟ اون مامانمه. ‫- یوزو کوچولو، بیا پیش مامان.
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫اون مامانته، ولی تو نمی‌تونی بری.
‫یوزو کوچولو، بیا پیش مامان.
‫مامان، کایا دستم رو ول نمی‌کنه!
‫یوزو کوچولو، بیا پیش مامان.
‫مامان... وایسا، مامان!
‫یه چیزی عجیبه، یوزو. بیا برگردیم.
‫نه! می‌خوام برم پیش مامان!
‫یوزو کوچولو، بیا پیش مامان.
‫می‌خوام با مامان برم! ‫می‌خوام پیش اون باشم!
‫گفتم مامانم رو می‌خوام!
‫خدای من، تا کجا رفتن اینا؟
‫اوه، اونجان.
‫- ولم کن! ‫- اوه، خدا رو شکر.
‫- نه می‌خوام با مامان برم! ‫- کایا کوچولو.
‫همون مرد مشکوکه‌ست.
‫نه، نمی‌تونی!
‫نه!
‫مربی چیه؟
‫دستت به شاگردای من نخوره!
‫وای.
‫همین‌طوری اونجا واینسید!
‫بیاید بریم، کایا کوچولو! یوزو کوچولو!
‫مامان!
‫اون مرده کی بود؟
‫من از کجا بدونم؟!
‫مامان!
‫اوه، لعنتی. در رفت.
‫پس اسمش کایا کوچولوئه، هان؟ که اینطور.
‫اومدین، مربی چیه!
‫دیگه این‌جوری غیبتون نزنه. ‫کجا بودین؟
‫ما اون مرد مشکوک رو دیدیم! ‫بیاین همین الان برگردیم مدرسه!
‫چی؟!
‫«مشکوک» یعنی چی؟
‫مثل همون یارویی که اون کار رو کرد.
‫چیکار کرد؟
‫دنبال مامانت رفتی، بعد یه مرد رو دیدی؟
‫درسته! مامان منم تو پارک بود!
‫و بعد، مربی چیه مرده رو پرت کرد.
‫پرتش کرد؟!
‫اصلاً نگران‌کننده به نظر نمیاد.
‫نکنه یکی از دوستای مامانش رو ‫پرت کرده باشین؟
‫عمراً! کاملاً مشخص بود که یه جای کار می‌لنگه!
‫تازه، من مامان یوزو کوچولو رو اصلا ندیدم.
‫اون اونجا بود!
‫خب، خب. ‫اتفاقی برای بچه‌ها نیفتاد، مهم هم همینه.
‫ولی یادتون باشه، نباید جایی برید ‫که مربی‌هاتون نتونن ببیننتون.
‫چشم.
‫مهدکودک هاناموگی
‫پارک؟ امروز؟
‫نه، من اونجا نبودم.
‫هان؟
‫مطمئنی؟
‫اون مرده اونجا چیکار می‌کرد؟
‫کایا کوچولو گفت کاری به کارشون نداشته.
‫ولی خیلی مشکوک می‌زد!
‫واقعاً اشکالی نداره که گزارشش رو ندادیم؟
‫[غریبه‌ها ترسناک نیستن؟] ‫کایا کوچولو.
‫هان؟
‫می‌تونی اینو قرض بگیری.
‫این چیه؟
‫یه آژیر خطره.
‫اگه یه غریبه اومد طرفت یا باهات حرف زد، ‫روشنش کن تا یه صدای بلند بده.
‫یه غریبه؟ منظورت آدمای بد نیستن؟
‫همیشه نمی‌تونی فقط از روی ظاهر آدما ‫بگی خوبن یا بد.
‫نگران نباش. آدمای خوب رو ناراحت نمی‌کنه، ‫و آدمای بد هم فرار می‌کنن.
‫کشیدم.
‫الان روشنش نکن!
‫خداحافظ.
‫تا فردا!
‫خداحافظ، مربی.
‫خدانگهدار.
‫اوه، شما پدر کایا کوچولو هستین.
‫مربی چیه.
‫امروز یه اتفاقی افتاد.
‫شنیدم. ممنون که وقتی گم شد ‫پیداش کردین.
‫ببخشید که ازتون دور شد.
‫اوه، نه. تقصیر کایا کوچولو نبود.
‫تقصیر اون مرد مشکوک بود.
‫کایا کوچولو الان داره آماده میشه. ‫می‌تونین همینجا منتظرش بمونین.
‫اوه، بابایی.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫امروز عجله دارم، ‫پس بیا از یه راه میانبر بریم.
‫راه میانبر؟
‫هی! نباید از اون راه بری بیرون، کایا!
‫بابام باهامه، پس مشکلی نیست.
‫خداحافظ.
‫چی؟! واقعاً از روی حصار پرید!
‫اشکالی نداره. باباش باهاشه.
‫هان؟ داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫مگه ندیدی که تنها بود؟
‫چرا کایا اینقدر طولش داد؟
‫شاید چیزی جا گذاشته؟
‫اوه، مربی چیه! ‫یه چیزی باید بهتون بگم!
‫کایا همین الان تنهایی ‫از زمین بازی رفت بیرون!
‫چی؟!
‫مربی چیه امروز یه مرد رو پرت کرد.
‫مرده خیلی هم ازش گنده‌تر بود.
‫فهمیدم بهش میگن پرتاب از روی شونه.
‫شاید تو رو هم یه راست پرت کنه فضا.
‫[مهدکودک هاناموگی]
‫بابایی؟
‫کایا.
‫با من میای، مگه نه کایا؟
‫بازم داره شیطنت می‌کنه. ‫میرم دنبالش...
‫اوه، مربی چیه!
‫میرم پیداش کنم تا بدون شما نره خونه!
‫اون در حال شیطنت نیست.
‫کایا کوچولو بدون دلیل موجه از ما دور نمیشه.
‫شاید دوباره داره یه اتفاق ترسناک ‫دور از چشم ما میفته.
‫اگه کار همون مرده باشه چی؟
‫نه. اون بابای من نیست.
‫اون بابای من نیست. یه غریبه‌ست.
‫یه غریبه.
‫روشنش کن.
‫بهش نیازی ندارم. چون...
‫من قوی‌ترم!
‫من می‌تونم شکستش...
‫کایا.
‫مامان؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫«چیکار می‌کنم»؟ صبح بهت گفتم که ‫امروز من میام دنبالت، یادت نیست؟
‫بابا امروز تا دیروقت سر کاره.
‫- نه... ‫- وای خدای من. موهات رو ببین.
‫بابات موهات رو بسته، نه؟
‫می‌بینی؟ واسه همینه که بهتره ‫مامان این کار رو بکنه.
‫[ساتو کایا]
‫حالا بیا قبل از اینکه تاریک بشه بریم خونه.
‫باشه، کایا؟
‫بیا پیش مامان.
‫تو نباید گول بخوری!
‫ببینید خانوم کایا!
‫اون شبح کلاسیک بچه‌دزده ‫که بهش میگن «روحِ سارق».
‫خودش رو به شکل یه آدم آشنا درمیاره ‫تا بچه‌ها رو گول بزنه.
‫ولی هر چقدر هم که بی‌نقص ‫شکل یه انسان رو تقلید کنه،
‫درست زیر پوستش یه هیولا ‫با یه روح شیطانی خوابیده.
‫اون قطعاً مادر شما نیست، خانوم کایا.
‫تحت‌تأثیر قرار گرفتم، خانوم کایا!
‫هان؟
‫روح‌کشی من با اسپری خوشبوکننده ‫حتی به گرد پای مال شما هم نمی‌رسه.
‫این قدرتیه که لایق قوی‌ترین ماورایی‌هاست.
‫هان؟
‫این سومین باریه که همدیگه رو می‌بینیم.
‫من عمو موب هستم. ‫همون مردی که اون روز نجاتش دادی.
‫اون روز؟
‫درسته. اون روز...
‫غریبه.
‫اون صدا...
‫کایا کوچولو!
‫اوه!
‫خودشه!
‫هی، تو! می‌دونستم داری تعقیبش می‌کنی...
‫کایا کوچولو؟
‫فرار نمی‌کنه، ‫پس آدم بدی نیست.
‫اما...
‫می‌دونم. منو یادت نمیاد.
‫جای تعجبم نداره، ‫چون اون موقع اینقدری بودی.
‫ولی اون روح‌کشی! ‫هیچ‌وقت نمی‌تونم فراموشش کنم.
‫- بالاخره می‌تونم لطفت رو جبران کنم! ‫- «اون موقع»؟ «روح‌کُشی»؟ «جبران لطف»؟
‫هان؟ تو دیگه کی هستی؟
‫کایا کوچولو رو از کجا می‌شناسی؟
‫من؟ داستانش طولانیه.
‫کایا!
‫ولی به نظر میاد پدرش منتظرشه.
‫برو، خانوم کایا.
‫بابایی!
‫کایا.
‫بابایی.
‫خیلی نگرانت شدم.
‫سلام، بابایی.
‫خداحافظ.
‫من دیگه برای امروز رفع زحمت می‌کنم.
‫هان؟
‫در مورد اینکه من کی هستم، لطفا اینو بگیر. ‫[روزنامه‌نگار امور ماوراءالطبیعه]
‫کارت ویزیت؟
‫موب اوسامو، ‫روزنامه‌نگار امور ماوراءالطبیعه؟
‫یه چیزی هست که می‌خوام ‫در مورد خانوم کایا بهتون بگم.
‫هان؟ در مورد کایا کوچولو؟!
‫یه وقت دیگه دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫لطفاً با شماره روی کارت ویزیتم ‫ تماس بگیرین.
‫چی؟ من باید به تو زنگ بزنم؟
‫اون...
‫اون واقعاً مشکوکه.
‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫توی این قسمت،
‫کایا کوچولو و ساکو کوچولو گفتن ‫که تو پیاده‌رویشون یه روح دیدن،
‫ولی معلوم شد که حقیقت
‫چیز دیگه‌ایه. ‫[نزدیک نشوید]
‫شاید اتفاقاتی مثل این، ‫بیشتر از چیزی که فکر می‌کنیم رخ میدن.
‫اگه بچه‌ها ادعا می‌کنن که یه روح دیدن،
‫بهتره به جای اینکه سریع ردش کنیم، ‫ به طور جدی بررسیش کنیم.