‫این همون مرد مشکوکه!
‫دستت به شاگردهای من نخوره!
‫کایا.
‫بیا پیش مامان.
‫نباید گول بخوری!
‫ببینین، خانوم کایا.
‫این ادای آدم‌ها رو درمیاره،
‫اما درست زیر پوستش ‫یه هیولا با یه روح شیطانی خوابیده.
‫این قطعاً مادرت نیست، خانوم کایا.
‫تحت‌تأثیر قرار گرفتم، خانوم کایا!
‫هان؟
‫این سومین باریه که همدیگه رو می‌بینیم.
‫من عمو موب هستم. ‫همون مردی که اون روز نجاتش دادی.
‫اون روز؟
‫می‌دونم. منو یادت نمیاد.
‫جای تعجبم نداره، ‫چون اون موقع اینقدری بودی.
‫ولی اون روح‌کشی! ‫هیچ‌وقت نمی‌تونم فراموشش کنم.
‫- بالاخره می‌تونم لطفت رو جبران کنم! ‫- «اون موقع»؟ «روح‌کُشی»؟ «جبران لطف»؟
‫در مورد اینکه من کی هستم، لطفا اینو بگیر. ‫[روزنامه‌نگار امور ماوراءالطبیعه]
‫کارت ویزیت؟
‫موب اوسامو، ‫روزنامه‌نگار امور ماوراءالطبیعه؟
‫یه چیزی هست که می‌خوام ‫در مورد خانوم کایا بهتون بگم.
‫هان؟ در مورد کایا کوچولو؟!
‫یه وقت دیگه دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫لطفاً با شماره روی کارت ویزیتم ‫ تماس بگیرین.
‫چی؟ من باید به تو زنگ بزنم؟
‫اون...
‫اون خیلی مشکوکه.
‫«قسمت سوم: آینه‌ها ترسناک نیستن» ‫[مهدکودک هاناموگی]
‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫[موب اوسامو]
‫آخر همون شب، از اطلاعات روی ‫کارت ویزیت اون مرد مشکوک استفاده کردم
‫تا بفهمم اون واقعاً کیه. ‫[موب اوسامو]
‫واقعاً کارش به عنوانش می‌خورد.
‫همین باعث شد برام سوال بشه ‫چطور کایا کوچولو رو می‌شناخت.
‫این چیه؟
‫بی‌خیال. مطمئنم کل اون قضیه ‫«جبران لطف» فقط توهم خودش بوده.
‫به هر حال، من باید از ‫کایا کوچولو در برابر اون مرد محافظت کنم.
‫هی، کایا کوچولو. ‫داری چی می‌کشی؟
‫خیلی قشنگه!
‫می‌خوام رنگش کنم.
‫[مداد شمعی‌های مانابی‌یا]
‫اوه.
‫[مداد شمعی‌های مانابی‌یا]
‫چی شده؟
‫مشکی نیست.
‫راست میگی. همه‌ش رو استفاده کردی؟
‫بازم داشتم.
‫شاید یه جایی انداختیش؟
‫مربی! رنگ مشکیِ مداد شمعی‌هام نیست.
‫هان؟
‫این عادی نیست.
‫دقیقاً.
‫کار دزدِ مداد شمعیه!
‫کی دزدیدتشون؟
‫- خب آروم باشید. ‫- مداد شمعی‌های ما کجاست؟
‫چی شده، یوزو کوچولو؟
‫هیچی! من خوبم.
‫هان؟
‫خب...
‫من همین الان کان رو با ‫یه عالمه مداد شمعی دیدم.
‫کان کوچولو؟
‫رنگ، رنگ.
‫یوزو!
‫کان! روی آینه نقاشی نکش!
‫دزد، برادر کوچولوی یوزو بود.
‫اون تو کلاس سال اولی‌هاست. ‫فکر کنم نباید از دستش عصبانی باشیم.
‫واقعاً ببخشید.
‫خب ما مشکلی نداریم. اما...
‫چرا داره روی آینه رو رنگ می‌کنه؟
‫من اصلاً نمی‌دونم. ‫می‌دونم نباید اینو بگم،
‫اما اون یه جورایی دردسرسازه
‫- مثل کایا کوچولو. ‫- تَلسناکه.
‫تَلسناکه.
‫چی شده؟ چی «ترسناکه»؟
‫من می‌تَلسم.
‫اوه. همه‌ش همینو میگه.
‫آینه کجاش اینقدر ترسناکه؟
‫به خاطر اینه که برای این کلاس کوچیکه؟ ‫خیلی بچه‌ست و واقعاً کلافه‌کننده‌ست.
‫مربی مِل، نباید اینطوری بگی.
‫ببخشید بچه‌ها. حتماً دعواش می‌کنم. ‫لطفاً ببخشیدش. باشه؟
‫باشه!
‫آخی، ممنونم. شما بچه‌ها خیلی مهربونید.
‫حتی اگه بچه‌ها متوجه نشن، ‫اون نباید این‌طوری حرف بزنه.
‫آره، کار خوبی نیست. ‫بعداً باهاش صحبت می‌کنم.
‫اوه، مربی چیه.
‫هان؟
‫مربی مِل.
‫امروز شیفت اضافه‌ای؟ سخت به نظر میرسه.
‫داری اون آینه رو می‌شوری؟
‫آره. کان کوچولو نمی‌تونه ‫گندکاریای خودشو تمیز کنه،
‫واسه همین تمیزکاریش افتاد گردن من. ‫این من رو می‌کشه.
‫فکر کنم فقط باید نهایت سعیمون رو با ‫این بچه‌های دردسرساز بکنیم، نه؟ می‌بینمت.
‫[قول]
‫مثل کایا کوچولو، هان؟
‫تَلسناکه.
‫می‌دونم نباید اینو بگم،
‫اما اون یه جورایی مثل ‫کایا کوچولو دردسرسازه.
‫مثل کایا کوچولو.
‫هی!
‫تنهایی از پسش برمیای؟ می‌تونم کمکت کنم.
‫نگران نباش. تو شیفتی، مگه نه؟
‫سه‌سوته برقش میندازم.
‫ای بابا.
‫حسابی سنگ تمام گذاشته.
‫[خط‌خطی ممنوع]
‫ولی ما بزرگترا کلی ترفند تو آستینمون داریم.
‫پس با این، سه‌سوته...
‫هان؟
‫چی؟
‫نه...
‫اون صدایی که الان اومد...
‫مربی مِل!
‫نه!
‫کمکم کن!
‫آخ.
‫حالت خوبه؟
‫من خوبم.
‫چم شده؟ وقتی تصویرمو تو آینه دیدم، ‫فکر کردم یه چیزی دیدم.
‫بعدش افتادم و هول کردم.
‫ببخشید ترسوندمت.
‫[مهدکودک هاناموگی] ‫صبح بخیر!
‫کان کوچولو. یوزو کوچولو.
‫مربی مِل.
‫صبح بخیر، مربی!
‫صبح بخیر.
‫بابت دیروز معذرت می‌خوام.
‫هان؟
‫جا خوردم و زیاده‌روی کردم.
‫و یوزو کوچولو، تو صادق بودی، ‫اما من ازت تشکر نکردم.
‫پس ممنونم.
‫خواهش می‌کنم!
‫دوستت دارم، مربی مل!
‫چه تغییر رفتاری. دمت گرم، مربی آکیرا.
‫اما بهش چی گفتی؟
‫خب می‌خواستم امروز باهاش حرف بزنم، اما...
‫فقط منم یا کلاً فازش عوض شده؟
‫انگار یه آدم دیگه شده.
‫کنار استخر دویدن ممنوعه!
‫اوه. ببخشید.
‫اینجا برای ما وقت بازی نیست. ‫حالش خوبه؟
‫خب، ما اینجاییم، پس مشکلی پیش نمیاد.
‫مایوت خیلی نازه، ساکو.
‫مگه نه؟ مامانم برام خریده.
‫مال تو چی، کایا؟
‫[ساتو کایا]
‫نمی‌خوام برنزه بشم.
‫آره، چون تو خیلی سفیدی، کایا.
‫وای، مایوی کایا رو ببین! چه ضایعه!
‫اینجوری نگو، کله‌پوک!
‫دست از سر بقیه بردار، کِن‌کِن.
‫کایا، باید حالشو بگیری. ‫مثل یه بوم!
‫«بوم»؟
‫خیلی خب، بچه‌ها. بیاید گرم کنیم.
‫باشه.
‫بریم، کایا.
‫باشه.
‫کایا! میای؟
‫بگیر که اومد!
‫به نظر میاد به همه داره خوش می‌گذره.
‫ها؟ کایا کوچولو کجاست؟
‫چی شده؟
‫من از استخر خوشم نمیاد.
‫خوشت نمیاد؟ اگه نمی‌خوای، ‫مجبور نیستی بیای تو.
‫یعنی کایا کوچولو شنا بلد نیست، ها؟ ‫یه کم عجیبه.
‫چیکار می‌کنی، کایا؟
‫اوه، به خاطر اینه که شنا بلد نیستی؟ ضایع!
‫هی، بیا منو بگیر.
‫می‌خوای بفرستمش زیر آب؟
‫ساکو، این کار خوبی نیست.
‫می‌خوای از تخته شنا استفاده کنی؟
‫باشه.
‫هورا!
‫اوخ.
‫اوه، تقصیر من بود.
‫هان؟
‫فکر کردم همین الان خوردم به یکی.
‫هی، رفت زیر آب!
‫قایم‌موشک نداریم، کِن‌کِن!
‫بیا بیرون!
‫بچه‌ها معمولاً بی‌سروصدا غرق میشن.
‫این به عنوان «واکنش غریزی غرق‌شدگی» ‫شناخته میشه.
‫با اینکه کاملاً شناخته شده است،
‫دلیل دقیقش هنوز ‫کاملاً مشخص نیست.
‫تو محیط‌های نگهداری از کودکان، آب‌بازی شدید ‫می‌تونه غرق شدن یه بچه رو پنهان کنه،
‫و گاهی اوقات متوجه شدنش رو ‫تا خالی شدن استخر به تأخیر بندازه.
‫کِن‌کِن در رفت.
‫اون چی بود؟
‫کایا با تخته شنا پرید تو آب!
‫دماغم درد می‌کنه! فکر کردم دارم می‌میرم!
‫اون یه بوم گنده بود! ‫کارت عالی بود، کایا!
‫نه، اصلاً خوب نبود! ‫اگه غرق می‌شدی چی؟
‫کِن‌کِن! کایا کوچولو! ‫جفتتون بیاید بیرون از استخر!
‫باشه.
‫کایا، تو اومدی که منو نجات بدی، مگه نه؟
‫چرا اینو میگی؟
‫چون...
‫خب، بی‌خیال.
‫وقتی حتی شنا بلد نیستی، ‫کارت خیلی احمقانه بود.
‫ببخشید که باهات بدجنسی کردم!
‫چند بار باید بهتون بگم؟ ‫تو استخر شوخی خرکی نداریم!
‫ممکن بود واقعاً صدمه ببینید! ‫تخته شنا که سلاح نیست!
‫[مهدکودک هاناموگی]
‫خداحافظ مربی.
‫خداحافظ.
‫هان؟
‫مربی چیه، داری بدجنسی می‌کنی!
‫الان داری تعقیبم می‌کنی؟
‫قیافه‌ام به آدمایی می‌خوره ‫که از این کارا بکنن؟
‫صددرصد.
‫بی‌خیال اون.
‫بهت گفتم بهم زنگ بزن. یادت نیست؟
‫چی باعث شد فکر کنی باهات تماس می‌گیرم؟
‫اگه همین الان باهام قرار نذاری، ‫بازم پا میشم میام اینجا!
‫این دقیقاً تعریف یه آدم مزاحمه!
‫ها؟ چه قراری؟
‫باید در مورد خانوم کایا صحبت کنیم. ‫[فوق محرمانه]
‫در مورد کایا کوچولو؟
‫[عمو موب ترسناک نیست؟] ‫[رستوران خانوادگی]
‫این...
‫بله. همه اینا بخشی از اطلاعاتیه ‫که در مورد خانوم کایا به دست آوردم.
‫هان؟ واقعاً داره اعتراف می‌کنه؟
‫اسم، سن، آدرس خونه، و شماره تلفنش؟
‫اینا مربی‌هان که دارن در موردش حرف می‌زنن؟
‫اینا رو از کجا آوردی؟
‫اونو می‌سپارم به تخیل خودتون.
‫صدامونو ضبط کردی ‫و یواشکی ازش عکس گرفتی؟
‫همه اینا کاملاً غیرقانونیه!
‫همونجا بمون. به پلیس زنگ می‌زنم.
‫چی؟ لطفاً این کارو نکنید!
‫اگه ریگی به کفشم بود، ‫حرفی نمی‌زدم.
‫مخصوصاً به کسی که باهاش در ارتباطه.
‫لطفاً اول حرفامو بشنوید.
‫بعدش می‌تونید گزارشمو بدید.
‫من خیلی به خانوم کایا مدیونم.
‫اگه معنیش این باشه ‫که می‌تونم لطفشو جبران کنم،
‫برام مهم نیست کار غیرقانونی بکنم.
‫جبران کنی؟ کایا کوچولوی پنج ساله ‫چه کاری می‌تونسته برات کرده باشه؟
‫این قضیه مال چهار سال پیشه.
‫هان؟ یادآوری گذشته؟
‫بابایی!
‫بیا بریم پارک ماجراجویی!
‫[پارک ماجراجویی]
‫من یه زن و یه دختر داشتم.
‫من رفتم!
‫روز خوبی داشته باشی، کیوکو.
‫کیوکو!
‫همه برامون دلسوزی می‌کردن ‫و سعی می‌کردن روحیه‌مونو عوض کنن،
‫اما من اونقدرام که فکر می‌کردن ‫داغون نبودم.
‫بابایی.
‫چون می‌تونستم یه چیزایی رو ببینم.
‫متأسفم.
‫کاریه که شده.
‫پس حداقل پیشمون بمون، باشه؟
‫بابایی!
‫باشه، حتماً!
‫همیشه پیش تو و مامانی می‌مونم.
‫برای من، انگار دخترم هنوز زنده بود.
‫بابایی، بیا بریم پارک ماجراجویی.
‫باشه. بیا دوباره بریم اونجا.
‫عزیزم... می‌دونم سخته.
‫اما مجبوریم...
‫کاملاً اشتباه می‌کنی. ‫بگو، کیوکو.
‫ما رفتیم!
‫گفت: «ما رفتیم!»
‫نگران نباش. ‫از شدت غم عقلمو از دست ندادم.
‫[هر وقت حالم بهتر شد برمی‌گردم] ‫مامانی کجاست؟
‫هوم؟ سرش با کارش شلوغه.
‫متأسفانه، همسرم نمی‌تونست کیوکو رو ببینه.
‫بابایی!
‫اون مرده همیشه اینجاست.
‫خیلی چندش‌آوره.
‫خیلی متاسفم.
‫اون فقط اونجا نشسته، ‫پس کار خاصی از دستمون برنمیاد.
‫امن‌ترین کار اینه که ‫آدمایی مثل اونو به حال خودشون رها کنیم.
‫پارک تا لحظاتی دیگه بسته میشه.
‫چقدر زود وقت تموم شد؟
‫باشه، بیا بریم خونه، کیوکو.
‫باشه، خسته‌ام.
‫نمی‌دونستم ارواح هم خسته میشن.
‫آره.
‫کیوکو گفت خسته‌ست،
‫اما این از اون خستگی‌هایی نبود که ‫مثل آدما با خوابیدن برطرف بشه.
‫با گذشت روزها،
‫ظاهر کیوکو تغییر کرد.
‫و تنها کاری که از دستم برمیومد ‫تماشا کردن بود.
‫و...
‫کیوکو تبدیل به یه شبح شد.
‫بابایی.
‫«موجودات آگاهی که مقصد خودشون رو ‫گم می‌کنن و تو این دنیا می‌مونن
‫در نهایت به شبح تجزیه میشن.»
‫«کسانی که جسمشون رو از دست دادن، ‫باید سریعاً به سمت نیستی برن.»
‫این چیزیه که تو کتاب خودم نوشته بودم.
‫پس چرا فکر می‌کردم دخترم استثناست؟
‫بابایی.
‫پارک.
‫کیوکو.
‫بابایی. پارک.
‫پارک ماجراجویی، هان؟
‫[باجه بلیت‌فروشی] ‫یه بزرگسال و یه بچه، لطفاً.
‫باشه.
‫بابایی. پارک.
‫من همینجا می‌شینم.
‫بابا.
‫اونجا.
‫بیا مامانی رو هم ببریم اونجا.
‫بابات رو سرزنش کن. همش تقصیر منه.
‫بیا و منو با خودت ببر. اما...
‫مامانی رو نه.
‫کایا!
‫خیلی ببخشید. تازه راه افتاده.
‫کاری که باهاتون نکرد؟
‫اوه، اصلاً.
‫خدا رو شکر.
‫به آقا بگو «بای‌بای». بای‌بای.
‫بای‌بای.
‫کیوکو.
‫[آرامگاه خانوادگی موب]
‫اگه خانوم کایا اونجا نبود،
‫کل خانواده‌م از بین می‌رفتن.
‫می‌فهمم چرا اینقدر پیگیر کایا کوچولویی.
‫اما اگه اینقدر بهش مدیونی، ‫همین دلیل خوبی نیست که تعقیبش نکنی؟
‫می‌فهمم چی میگی.
‫و تا چند سال، ‫هیچ خبری ازش نداشتم.
‫اما اوضاع عوض شده.
‫چند ماه پیش، ‫وقتی داشتم روی کارای ماورایی کار می‌کردم،
‫یه اطلاعاتی در مورد ‫یه خونه خیلی ترسناک به دستم رسید.
‫یه خونه ترسناک؟
‫بعد از یه کم تحقیق، ‫فهمیدم که اونجا خونه‌ی خانوم کایاست.
‫و...
‫یه «چیزی»...
‫اون توئه.
‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫تو این قسمت، ‫یه شبح توی آینه کلاس سال اولی‌ها ظاهر شد،
‫و سعی کرد مربی مل رو بکشه اون تو.
‫به لطف کایا کوچولو که شبح رو از بین برد، ‫اتفاق بدی نیفتاد،
‫اما از اون روز به بعد، ‫شخصیت مربی مل جوری شده
‫که انگار کاملاً یه آدم دیگه‌ست.
‫تا حالا شده در مورد اطرافیانتون فکر کنید: ‫«وای، فلانی چقدر عوض شده»؟
‫اگه اینطوره، شاید اونا...
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M