‫[رستوران خانوادگی]
‫می‌فهمم چرا اینقدر پیگیر کایا کوچولویی.
‫اما اگه اینقدر بهش مدیونی، ‫همین دلیل خوبی نیست که تعقیبش نکنی؟
‫ تا چند سال، ‫هیچ خبری ازش نداشتم.
‫اما چند ماه پیش، ‫وقتی داشتم روی کارای ماورایی کار می‌کردم،
‫یه اطلاعاتی در مورد ‫یه خونه خیلی ترسناک به دستم رسید.
‫بعد از یه کم تحقیق، ‫فهمیدم که اونجا خونه‌ی خانوم کایاست.
‫و...
‫یه «چیزی»...
‫اون توئه.
‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫«قسمت چهارم: بچه‌های گمشده ترسناک نیستن»
‫یه «چیزی» توی اون خونه‌ست؟
‫فقط شنیدنش هم می‌ترسونتم.
‫چرا حالا تو این گیرودار؟ ‫[برنامه بازدید از منزل]
‫مربی چیه.
‫اوه، شما پدر کایا کوچولو هستید.
‫سلام. الان میرم کایا کوچولو رو میارم.
‫پیشاپیش بابت بازدید خونه‌ی فردا ممنونم.
‫منم همینطور. مشتاقانه منتظر صحبت باهاتونم.
‫فردا می‌بینمتون.
‫این یک پیام ایمنی عمومیه.
‫یه دختر هشت ساله از ‫حدود ساعت ۳:۳۰ بعدازظهر امروز گم شده.
‫قدش ۹۵ سانتی‌متره ‫و موهای مشکی بافته شده داره.
‫یه پیراهن گل‌دار، یه دامن سفید، ‫و کتونی‌های مشکی پوشیده.
‫اگه اطلاعاتی دارید، لطفاً ‫با نزدیک‌ترین ایستگاه پلیس تماس بگیرید.
‫چی داره میگه؟
‫یه دختر دبستانی گم شده.
‫اوه، امروز صبح هم یه اطلاعیه ‫درباره یه مرد گمشده پخش شد.
‫کایا، ما هم باید مراقب باشیم، باشه؟
‫باشه.
‫قدش ۹۵ سانتی‌متره ‫و موهای مشکی بافته شده داره.
‫یه پیراهن گل‌دار،
‫- دامن سفید، و کتونی مشکی پوشیده بود. ‫- سلام.
‫حالت خوبه؟ گم شدی؟
‫خواهش می‌کنم کمکم کن! ‫نمی‌تونم برگردم خونه‌مون!
‫الان دیگه جات امنه.
‫این دختر کوچولو دختر منه.
‫ما سه تا می‌تونیم با هم بریم پیش پلیس.
‫بعدش، سه‌سوته میرسی خونه.
‫نه!
‫هنوز نمی‌تونم برم خونه.
‫هان؟
‫قرار نیست برم خونه!
‫اوه، هی، دختر کوچولو!
‫یهو چش شد؟
‫دور شو!
‫نه!
‫هی داره دنبالم میاد. ‫اگه تا خونه دنبالم بیاد چی؟
‫نه...
‫چیکار کنم؟
‫[گمشده]
‫اوه، پیدات کردم.
‫ترسوندیم. ‫تو همون دختره هستی که قبلاً دیدم.
‫اوه، تو هم اینجایی؟
‫«تو هم»؟
‫نه!
‫کمکم کن...
‫شکستش دادی؟
‫داره یه‌چیزی میگه.
‫وای.
‫«تاریکه.»
‫هان؟
‫«سرده. درد داره. بذار برم بیرون. ‫می‌خوام برم خونه.»
‫اینو گفت.
‫می‌خواست... بره خونه؟
‫کایا!
‫نگفتم اگه همینجوری بدویی بری ‫گم می‌شی...
‫اوه، نگران تو هم بودم. ‫حالت خوبه؟
‫بیا با هم بریم اداره پلیس. ‫باشه؟
‫باشه.
‫دختر هشت ساله‌ای که امروز خبر گم شدنش ‫گزارش شده بود، صحیح و سالم پیدا شد.
‫اوه؛ داشتم از نگرانی دق می‌کردم!
‫خیلی خوشحالم که حالت خوبه.
‫مامان. باید یه‌چیزی بهت بگم.
‫از همکاری شما ممنونیم.
‫گفت، «ممنونیم».
‫درباره اون دختره‌ست که قبلاً دیدیم. ‫خدا رو شکر.
‫این یک پیام ایمنی عمومیه.
‫مرد ۸۲ ساله‌ای که چند روزی گم شده بود، ‫پیدا شد.
‫از همکاری شما ممنونیم.
‫[عروسک‌ها ترسناک نیستن]
‫وای!
‫چقدر اسباب‌بازی.
‫ایول!
‫این اسباب‌بازی‌ها رو از کجا آوردی؟
‫یه مهدکودکی که می‌شناختم تعطیل شد. ‫داشتن همه‌چیز رو می‌نداختن دور،
‫واسه همین منم گرفتمشون تا حیف نشن.
‫اوه، این طرز فکر «حیف میشه»ـت، ‫بازم شروع شد.
‫وضع بعضی‌هاشون بهتر از بقیه‌ست.
‫بیا بذاریمشون کنار ‫و وقتی بچه‌ها رفتن مرتبشون کنیم.
‫باشه.
‫خب. از فردا با اینا بازی می‌کنیم.
‫کی می‌خواد بره بیرون بازی کنه؟
‫من!
‫بریم.
‫باشه!
‫شاید نباید این کارو بکنیم. ‫اگه مچمونو بگیرن چی؟
‫ما که باهاشون بازی نمی‌کنیم. ‫فقط داریم نگاه می‌کنیم.
‫امیدوارم تو دردسر نیفتیم.
‫وای، این یکی رو ببین.
‫شرط می‌بندم میندازنش دور.
‫هان؟
‫هی، داری چیکار می‌کنی ناچی؟
‫اگه بندازنش دور خیلی گناه داره.
‫پس من نجاتش میدم.
‫نه.
‫اوه.
‫کایا.
‫ما کار بدی نکردیم.
‫نمی‌تونین ببریش.
‫نمی‌بریم!
‫فقط داشتیم شوخی می‌کردیم. مگه نه، ناچی؟
‫هی، ناچی!
‫کجا داری میری؟
‫اینجا جات امنه.
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫مگه نمی‌ترسیدی تو دردسر بیفتی؟
‫هیچکس نمی‌فهمه. ‫کسی از این اتاق استفاده نمی‌کنه.
‫هان؟ آستینت پاره شده، ناچی.
‫اوه، آره. ‫شاید گیر کرده به یه‌چیزی.
‫[تاکاماتسو ناتسوکی]
‫مربی!
‫ناچی داره موهاشو با قیچی کوتاه می‌کنه!
‫چرا این کارو کردی؟
‫چون فکر کردم کوتاه‌تر باشه بهتره.
‫هی، بس کن، ناچی.
‫فکر نمی‌کنی ناچی ‫داره شبیه اون عروسکه میشه؟
‫بس کن. قضیه موهاش عجیب بود، ‫ولی فقط یه تصادف بود.
‫مربی! ناچی یه‌چیزیش شده!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫نکن! دردت میاد!
‫حالم خوبه.
‫فقط یه دندونم افتاده، همین.
‫قطعا یه چیزیش شده!
‫عروسکه! باید از شر اون عروسکه خلاص بشیم!
‫هان؟ نیستش.
‫کجا رفت؟
‫دارین بچه‌های بدی میشین.
‫- ناچی... ‫- می‌خواستین با بچه بدجنسی کنین، مگه نه؟
‫بدجنس نباشین.
‫بدجنس نباشین. بدجنس نباشین. ‫بدجنس نباشین. بدجنس نباشین.
‫همش تقصیر اون عروسکه‌ست!
‫برو اونور!
‫هان؟
‫کایا؟
‫واسه همین گفتم نه.
‫وایسا! مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫آخ.
‫هان؟ کایا؟
‫اون عروسک کثیفه چیه؟
‫ولی صبر کن، من کجام؟
‫برگشتی به حالت عادی، ناچی!
‫ما خیلی ترسیدیم!
‫چه خبر شده؟
‫ها؟ یه دندون ندارم! ولی چرا؟
‫از نی‌نی‌ها خوشم نمیاد.
‫[بازدیدهای خونه ترسناک نیستن؟]
‫دارم استرس می‌گیرم.
‫«یه‌چیزی» اون توئه.
‫نه! نُچ! فکرای عجیب غریب نکن.
‫این اولین بازدید از خونه‌مه.
‫باید خودمو جمع و جور کنم.
‫هان؟
‫اوه، مربی چیه.
‫شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫امروز بازدید خونه شماست، کایا کوچولو.
‫بازدید خونه؟
‫قراره با مامان و بابات گپ بزنم.
‫هان؟
‫مامان و بابام؟
‫درسته. یه کم استرس دارم به‌خاطرِ... ‫خب، همه‌چیز.
‫ولی امیدوارم بتونم درباره خیلی چیزا ‫با مامانت گپ بزنم.
‫نه.
‫هان؟
‫نمی‌تونی با مامانم حرف بزنی.
‫کایا کوچولو؟
‫مامانم... مامانم...
‫مثل بقیه نیست...
‫کایا.
‫این مادر کایا کوچولوئه؟
‫از دیدنتون خوشوقتم.
‫من هاسومی چیه هستم، ‫و مسئول کلاس سال‌دومی‌هام.
‫اومدم واسه بازدید خونه ‫و صحبت درباره مسائل تربیتی کودک.
‫بله، مشتاقانه منتظر صحبت باهاتون هستم.
‫بفرمایید داخل، مربی چیه.
‫اوه، پدر کایا کوچولو. ‫ممنون که منو پذیرفتید.
‫مامان، مطمئنی نمی‌خوای دراز بکشی؟
‫نباید به خودت فشار بیاری.
‫سعی می‌کنم خیلی وقتتونو نگیرم.
‫کایا کوچولو تو خونه چطوره؟
‫اوه، شما خیلی بامزه‌اید.
‫تو مدرسه چطوره؟
‫آره، درسته که اینطوریه...
‫ولی وقتی به حرفاش گوش میدیم، ‫دلیل کاراشو توضیح میده.
‫ما حسابی حواسمون بهش هست ‫تا مطمئن شیم همچین اتفاقی نمیفته.
‫راستش، اخیراً داره دوست پیدا می‌کنه.
‫پس فکر نمی‌کنم جای نگرانی باشه.
‫ممنون که امروز وقت گذاشتین.
‫مربی چیه.
‫هان؟
‫اوه، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫امروز بازدید خونه داشتی، نه؟
‫تو از اون خبر داری؟
‫خب چطور پیش رفت؟ ‫چیز عجیبی ندیدی؟
‫ببخشید؟
‫نه واقعاً. یه خونه معمولی بود.
‫شاید بهت اطلاعات اشتباه دادن.
‫امکان نداره!
‫من زهره‌ترک شده بودم ‫و نمی‌تونستم پامو بذارم تو!
‫ترسناک اینه که سعی داشتی ‫یواشکی وارد ملک‌شون بشی!
‫اگه اینطوره...
‫هان؟
‫خب، حداقل بهم میگی چی فهمیدی؟
‫معلومه که نه! ‫اینا اطلاعات شخصی و خصوصیه!
‫[برنامه]
‫ای بابا. حتماً خودکارمو ‫خونه کایا کوچولو جا گذاشتم.
‫خب، خانوم کایا چطور بود؟
‫چیز غیرعادی‌ای در موردش ندیدی؟
‫کایا کوچولو؟ نه واقعاً.
‫اوه. راستش، تو حیاط جلویی یه چیز عجیبی گفت.
‫مربی چیه. یه‌چیزی جا گذاشتی.
‫اوه، مادر کایا کوچولو.
‫خیلی ممنون! تازه می‌خواستم ‫برگردم خونه‌تون تا برش دارم.
‫امکان نداره...
‫خیلی لطف کردین.
‫خواهش می‌کنم. ‫خدا رو شکر که دور نشده بودین.
‫خیلی حواس‌پرتم.
‫خوشحالم که امروز تونستیم ‫با هم گپ بزنیم.
‫کایا بچه بدقلقیه، واسه همین مطمئنم ‫چالش‌های زیادی باهاش خواهیم داشت.
‫اوه، اصلاً اینطور نیست. اون دختر خیلی خوبیه.
‫مطمئنم خواهر بزرگتر فوق‌العاده‌ای میشه.
‫مشکل تو چیه؟
‫همینجا خوبه. ‫اگه چیزی می‌خوای بگی، زودتر بگو بره.
‫باید برگردم مهدکودک.
‫مربی سنسه، مادر خانوم کایا ‫به نظرت چطور اومد؟
‫هان؟ شبیه یه مامان مهربون بود. ‫اون بارداره.
‫بله، درسته. مادرش بارداره.
‫ولی چیزی که تو شکمشه ‫احتمالاً یه شبحه.
‫چی؟
‫وقتی دیدمش...
‫خوشحالم که امروز تونستیم ‫با هم گپ بزنیم.
‫کایا بچه بدقلقیه...
‫اوه، اصلاً اینطور نیست. اون دختر خیلی خوبیه.
‫مطمئنم خواهر بزرگتر فوق‌العاده‌ای میشه.
‫تو شکم مادر کایا کوچولو یه شبحه؟
‫تو نمی‌تونی با مامانم حرف بزنی.
‫مامانم مثل بقیه نیست.
‫چی داری میگی؟ ‫نباید در مورد این چیزا شوخی کنی.
‫این چیزیه که حتی منم تا حالا ندیدم.
‫با اینکه مشخصه تسخیر شده،
‫هیچ‌کدوم از رفتارهای غیرعادی که معمولاً ‫تو افراد تسخیرشده دیده میشه رو نشون نداد.
‫که فقط می‌تونه یه معنی داشته باشه: ‫بچه‌ی به دنیا نیومده میزبانشه.
‫برای اون شبح، ‫مادر حکم یه سپر زنده رو داره.
‫با در نظر گرفتن همه چی،
‫چه از نظر جسمی و چه احساسی، ‫خانوم کایا هیچ اثری روش نداره.
‫یعنی اوضاع باید همین‌طوری بمونه ‫تا وقتی که زایمان کنه؟
‫یا مهم‌تر از اون...
‫بچه‌ای که قراره به دنیا بیاره...
‫اصلاً آدمه؟
‫از نی‌نی‌ها خوشم نمیاد.
‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫آدمایی که قدرت‌های ماورایی دارن ‫و اونایی که ندارن، آدما رو متفاوت می‌بینن.
‫مثلاً، کسی مثل کایا کوچولو ‫که قدرت‌های قوی‌ای داره
‫مادرش رو به شکل یه شبح می‌بینه،
‫در حالی که کسی که قدرتی نداره، ‫اونو یه زن معمولی می‌بینه.
‫کسی مثل آقای موب ‫که یه کم قدرت داره،
‫اون و شبح رو روی هم افتاده می‌بینه.
‫به عبارت دیگه، هیچ راهی نیست که بدونی ‫از نگاه یکی دیگه چطوری به نظر می‌رسی.