‫بدجنس؟ خودخواه؟ یا فقط متفاوت؟
‫بچه‌هایی هستن که ‫بقیه این‌طوری بهشون نگاه می‌کنن.
‫ولی نکنه اون بچه ‫چیزی رو می‌بینه که شما نمی‌تونین ببینین؟
‫این داستان کایا کوچولوئه، ‫دختری که می‌تونست ارواح رو ببینه.
‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫«قسمت ششم: مراکز خرید ترسناک نیستن»
‫بیاید همه چیزی که از اردو ‫بیشتر یادمون مونده رو نقاشی کنیم.
‫باشه!
‫اون چیه، کایا؟
‫تو اردو خیلی اتفاقا افتاد، ‫ولی خوشحالم که سالم برگشتیم.
‫اما کلی هم سؤال دارم.
‫اگه می‌خوای کسی رو بکشی، منو بکش!
‫هی، کایا کوچولو...
‫[این جنگل پر از....]
‫چیزای خیالی نکش.
‫دیدی؟ بهت چی گفتم؟
‫خیالی نیست.
‫اوه، اون! ‫یه درختی بود که شبیه روح بود.
‫جدی؟
‫آره. مگه نه، کایا کوچولو؟
‫آره.
‫اوه، که اینطور. ‫ببخشید، کایا کوچولو.
‫وای خدا، ‫ولی نمی‌دونستم همه‌جا روح پیدا می‌شه.
‫چی شده؟
هیس
‫[نئون]
‫امروزِ خانوم کایا.
‫مامانی، اون مرده داره چیکار می‌کنه؟
‫هیس، نگاش نکن. بیا بریم.
‫این‌جور آدما خطرناکن، ‫پس نزدیکشون نرو.
‫گرفتمش.
‫وای، آفرین.
‫خانوم کایا، خوشحالم که حالت خوبه.
‫موب اوسامو. ‫شغل: نویسنده و یه فرد ماورایی.
‫برنامه روزانه‌اش: تعقیب یه دختر بچه.
‫دارم از خانوم کایا محافظت می‌کنم!
‫مراکز خرید عصرها شلوغ می‌شن، ‫برای همین مراقبت ازش کار آسونی نیست.
‫گـ... گمش کردم!
‫کجا رفت؟!
‫با وجود اینکه قوی‌ترین ماوراییه، ‫خانوم کایا هنوز فقط پنج سالشه.
‫من، یعنی موبوئو، ‫با اینکه لایقش نیستم، ولی در خفا مراقبتم...
‫خانوم کایا!
‫اینجایی.
‫اوه، موبوئو.
‫من رو دید.
‫بابام غیبش زده.
‫اون گم شده.
‫یه بحران غیرمنتظره. ‫این یه مشکله.
‫با اینکه خیلی دوست دارم کمکت کنم،
‫تشکیل دادن یه گروه دونفره با من ‫می‌تونه مشکل‌ساز باشه.
‫هان؟
‫پاساژ تا همین یه دقیقه پیش ‫شلوغ بود که.
‫اوه، بابا.
‫اوه، صبر کن.
‫خانوم کایا، لطفاً وایسا!
‫خانوم کایا!
‫اینجا هم هیچ‌کس نیست.
‫به‌طرز نگران‌کننده‌ای ساکته.
‫خانوم کایا، پدرت کجاست؟
‫پیداش کردم.
‫اونجا.
‫هان؟
‫خانوم کایا!
‫خانوم کایا! اون پرده رو ‫همین‌طوری بی‌احتیاط باز نکن!
‫یـ... یه دست مانکن؟
‫این اصلاً منطقی نیست.
‫اونی که ما رو به سمت خودش کشونده، ‫مشخصا یه شخصِ زنده‌ست...
‫کـ... کی اونجاست؟
‫بـ... بیا از اینجا بریم، خانوم کایا!
‫اینجا داره یه اتفاقایی می‌افته.
‫یه توهم؟ دنیای مردگان؟
‫نمی‌دونم، اما...
‫در هر صورت باید ‫خانوم کایا رو ببرم جای امن!
‫حالت خوبه، خانوم کایا؟
‫بیا بریم طبقه اول. ‫باید از پاساژ بریم بیرون.
‫هان؟
‫چرا کار نمی‌کنه؟
‫کار نمی‌کنه.
‫نمی‌تونیم بریم.
‫نباید تسلیم ترس بشی، خانوم کایا.
‫من، یعنی موبوئو، مطمئن می‌شم که ‫صحیح و سالم برگردی پیش پدرت.
‫نمی‌تونی.
‫خانوم کایا؟
‫نمی‌تونی.
‫وقتی پاتو گذاشتی اینجا...
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونی بری.
‫نمی‌تونی بری.
‫خانوم کایا؟ چطوری؟
‫اون کجا رفت؟
‫خانوم کایا!
‫درها دارن باز می‌شن.
‫خانوم کایا؟
‫گمشده اینجاست.
‫موبوئو رو اذیت نکنید!
‫خانوم کایا!
‫بیا برگردیم، موبوئو.
‫[میز کمک به کودکان]
‫خانوم کایا، تو واقعاً فرشته نجاتی!
‫این یه یادآوری دردناک بود ‫که چقدر من بی‌تجربه‌ام!
‫این قدرت عظیم تو اون بدن کوچیک ‫هیچی از معجزه کم نداره!
‫تو واقعاً یه معجزه‌ای!
‫- عاجزانه درخواست می‌کنم که به راهنماییِ.... ‫- اوه، آقا؟
‫- موبوئوی بی‌لیاقت با قدرت خودت ادامه بدی! ‫- موبوئو، گریه نکن.
‫[میز کمک به کودکان] [اطلاعات] ‫از بازدیدتون لذت ببرید.
‫ببخشید.
‫بله؟
‫ساتو کایا اینجاست؟
‫بله، منتظرتون بودن.
‫کایا کوچولو، می‌تونی بری. ‫مامانت اومده دنبالت. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫بابت این اتفاق معذرت می‌خوام. ‫ممنون بابت کمکتون.
‫کپی همدیگه‌ن.
‫وایسا، کایا.
‫می‌تونم صداش رو بشنوم.
‫مامانی!
‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫ولی من مامانت نیستم.
‫من خاله‌تم، نانا.
‫خاله نانا؟
‫کایا!
‫بابا.
‫بیا اینجا، کایا.
‫شما کی هستید؟
‫و چرا بچه منو بردید؟
‫این خاله ناناست.
‫هان؟ خاله نانا؟
‫صبر کن، شما...
‫خواهر بزرگتر میرای هستید؟
‫خواهرم چیزی درباره ‫زندگی‌مون بهتون گفته؟
‫نه، نه دقیقاً.
‫میرای، یعنی همسرم دوست نداره ‫در مورد خانواده‌اش صحبت کنه.
‫که اینطور.
‫خانواده ما یکم پیچیده‌ست.
‫معذرت می‌خوام که اون‌طوری ترسوندمتون.
‫وقتی فهمیدم خواهرزاده دارم، ‫می‌خواستم ببینمش.
‫لطفاً در این مورد چیزی به خواهرم نگید.
‫بله، حتماً.
‫اما یه خواهشی دارم.
‫معذرت می‌خوام که درست ‫خودم رو معرفی نکردم.
‫من همسر میرای هستم، ساتو شیزوئو.
‫لطفاً به پدر و مادرش بگید که ‫دخترشون خوبه و سلام منو بهشون برسونید.
‫ممنونم. این‌طوری مادرم خیالش راحت می‌شه.
‫البته اگه...
‫واقعاً حالش خوب باشه ‫و مشکلی نداشته باشه.
‫بدترین حالت ممکن اتفاق نیفتاد، ‫پس فکر کنم همه‌چیز مرتبه.
‫باید اون خونه رو بررسی کنم.
‫این‌طوری برای اینکه کلکش رو بکنم ‫خیلی دیر نمیشه.
‫[کایا کوچولو ترسناک نیست]
‫[اتاق تنبیه ترسناک نیست؟]
‫مربی!
‫کن‌کن گلدون رو شکست!
‫هی!
‫داری چیکار می‌کنی، کن‌کن؟!
‫این سومین چیزیه که ‫با پرت کردن کفشات می‌شکنی.
‫دیگه کافیه. خسته شدم. با من بیا.
‫نه!
‫آخی، چقدر بد. داره می‌ره اتاق تنبیه.
‫اتاق تنبیه؟
‫نمی‌دونی چیه؟
‫وقتی معلما خیلی عصبانی می‌شن، ‫می‌برنت اتاق تنبیه.
‫اونجا یه روح ترسناک هست که ‫مجبورت می‌کنه بچه خوبی باشی!
‫مربی چیهیرو اینو بهم گفت.
‫پس اگه کار بدی بکنی ‫حسابی تو دردسر می‌افتی.
‫یه روح تو اتاق تنبیه؟
‫هه‌هه. روت حساب می‌کنم.
‫حله.
‫هان؟ کایا کجا می‌ری؟
‫می‌رم روح رو بزنم.
‫ایول. منم میام!
‫چی شد کایا؟
‫کجاست؟
‫هان؟
‫اتاقی که روح داره کجاست؟
‫دنبالم بیا.
‫خب. از این طرفه.
‫راستی. تو چرا از ارواح نمی‌ترسی کایا؟
‫چون می‌تونم کتک‌شون بزنم؟
‫جدی؟ این خیلی خفنه!
‫واقعا؟
‫اگه یه وقت یه روح دیدیم ‫من ازت محافظت می‌کنم، ساکو.
‫پس نگران نباش.
‫باشه!
‫رسیدیم! ‫[اتاق آماده‌سازی وسایل]
‫همون اتاقه؟
‫فکر کنم.
‫چی شده؟
‫باز نمی‌شه.
‫قفله؟
‫باز شو.
‫[اوریگامی‌های سرگرم‌کننده]
‫چقدر خرت و پرت.
‫ساکو، چی شده؟
‫این اتاق یه جورایی منو می‌ترسونه.
‫چیزی نیست.
‫صبر کن...
‫چون من روح رو کتک می‌زنم.
‫خب، نه...
‫منظورم این نبود.
‫اینجا خیلی تاریکه.
‫ساکو؟
‫نه...
‫نه، نه... من از تاریکی می‌ترسم!
‫کلید برق رو پیدا کردم.
‫منو می‌بینی؟
‫ترسوندیم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بس کن، کایا! ‫وقتی همه‌جا تاریکه دوست ندارم!
‫منو می‌بینی؟
‫عجیبه.
‫فقط وقتی تاریکه می‌تونم ببینمت.
‫اون منو می‌بینه؟
‫اون منو می‌بینه. ‫اون منو می‌بینه. اون منو می‌بـ...
‫تو منو می‌بینی.
‫دیدی؟ بهت که گفتم.
‫همه‌چیز درست می‌شه ‫چون من ازت محافظت می‌کنم، ساکو.
‫ساکو؟
‫چی شده؟ روحه رفت.
‫ساکو؟
‫در بازه؟
‫کسی اونجاست؟
‫کایا کوچولو؟ ساکو کوچولو؟
‫مربی چیه.
‫چه خبره؟
‫چی شده؟
‫کایا و ساکو دارن...
‫دارن دعوا می‌کنن؟
‫دارن تنبیه می‌شن!
‫جفتتون، با من بیاید.
‫بیاین. از این طرف.
‫وای قراره برن... ‫[اتاق کنفرانس]
‫اتاق تنبیه؟
‫کایا کوچولو. ساکو کوچولو.
‫اگه گریه کنی نمی‌تونیم حرف بزنیم.
‫یه آبنبات بخورین و آروم باشین.
‫تو می‌تونی اول بگی، کایا کوچولو؟
‫چرا رفتید تو اون اتاق؟
‫اونجا یه روح بود، ‫واسه همین کتکش زدم.
‫من از ساکو محافظت کردم. ‫ما اصلا آسیب ندیدیم.
‫مطمئنی؟
‫پس چرا داره گریه می‌کنه؟
‫چرا؟
‫اوه چون از تاریکی می‌ترسه.
‫ولی من نمی‌ترسم، پس نمی‌دونستم.
‫نمی‌خواستم اذیتش کنم.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم که قلب مهربونی داری، کایا کوچولو.
‫فقط می‌خواستی از ساکو محافظت کنی، مگه نه؟
‫اما اگه به احساسات بقیه هم فکر کنی...
‫اونا ترسناکن! تاب‌ها ترسناکن!
‫تو هم ترسناکی، کایا!
‫من ترسناک نیستم.
‫...به آدم قوی‌تر ‫و مهربون‌تری تبدیل می‌شی، کایا کوچولو.
‫ساکو.
‫متاسفم.
‫[اتاق کنفرانس]
‫اشکالی نداره.
‫نانا، میرای مرده.
‫بعد از به دنیا آوردن اون.
‫جونتو بردار و فرار کن. فهمیدی؟
‫مادر. میرای نمرده.
‫من بچه‌اش رو دیدم، اما هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫حتما خیالاتی شدی...
‫نانا.
‫میرای مرده.
‫بعد از به دنیا آوردن اون. ‫جونتو بردار و فرار کن.
‫فهمیدی؟
‫نانا. میرای مرده.
‫مادرم دیگه کار از کارش گذشته.
‫اما دقیقا همینه که داره اذیتم می‌کنه.
‫اگه اون دختر باعث شده ‫حالش یهو بدتر بشه، یعنی...
‫مربی چیه، دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم، کایا کوچولو.
‫این احتمال هست که همین الان ‫یه اتفاقایی دور و بر کایا داره می‌افته.
‫استاد. چه عجب یاد ما کردی؟
‫حالت خوبه، اوسامو؟
‫صبر کن، چرا اینو ازم می‌پرسی؟
‫درگیر کار خطرناکی که نشدی، شدی؟
‫وای!
‫درسته، خیلی اتفاقا افتاد، ‫اما به لطفِ خانوم کایا حالم...
‫کایا؟ هنوز داری روی ‫اون خونه تحقیق می‌کنی؟
‫اوه! اما هیچ اتفاقی شبیه چیزی که ‫شما نگرانش هستید نیفتاده.
‫هنوز نیفتاده.
‫تو ضعیفی، پس وقتی من نیستم ‫باید بیشتر مراقب باشی، اوسامو.
‫نگران نباش. به شاگردت اعتماد کن.
‫گوش کن. خودت رو درگیر اون خونه نکن.
‫حتما.
‫بهت هشدار دادم.
‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫[اتاق آماده‌سازی وسایل]
‫تو این قسمت، شبحِ توی اتاق آماده‌سازی وسایل
‫وقتی چراغا روشن بود غیب می‌شد، ‫اما تو تاریکی پیداش می‌شد.
‫به نظر می‌رسه این شبح فقط ‫به کسایی حمله می‌کرده که می‌تونستن ببیننش.
‫کایا کوچولو حالش خوب بود چون می‌تونه ‫باهاشون مقابله کنه، اما بیشترمون نمی‌تونیم.
‫اگه وقتی چراغ رو خاموش کردید ‫این شبح جلوتون ظاهر بشه،
‫می‌تونید خودتون رو کنترل کنید؟