‫[ساتو]
‫دوباره! دوباره!
‫آخه بابا خسته‌ست.
‫فقط یه بار دیگه.
‫باشه، فقط یه بار دیگه.
‫بیا بالا!
‫خب، دیگه کافیه.
‫کایا، باید یه چیز مهم بهت بگیم.
‫چی شده؟
‫کایا، تو قراره به‌زودی خواهر بزرگه بشی.
‫خواهر بزرگه؟
‫یه نی‌نی کوچولو تو دل مامانه.
‫نی‌نی هنوز خیلی کوچولوئه، پس بیا با هم ‫خوب ازش مراقبت کنیم. باشه؟
‫مامان، اگه با نی‌نی مهربون باشیم ‫خوشحال می‌شی؟
‫آره. خیلی خوشحال می‌شم.
‫کایا.
‫بدجنس؟ خودخواه؟ یا فقط متفاوت؟
‫بچه‌هایی هستن که ‫بقیه این‌طوری بهشون نگاه می‌کنن.
‫ولی نکنه اون بچه ‫چیزی رو می‌بینه که شما نمی‌تونین ببینین؟
‫این داستان کایا کوچولوئه، ‫دختری که می‌تونست ارواح رو ببینه.
‫«قسمت هفتم: بیمارستان‌ها ترسناک نیستن»
‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫احتمال زایمان زودرس وجود داره.
‫با توجه به اینکه زایمان قبلی‌تون ‫سزارین اورژانسی بوده،
‫فکر می‌کنم بهتره امروز رو ‫تو بیمارستان بستری بشین،
‫تا بتونیم وضعیت شما و بچه رو ‫دقیق تحت نظر داشته باشیم.
‫باید بستری بشم؟
‫بیا به حرف دکتر گوش بدیم.
‫نگران کارای خونه نباش. ‫مگه نه، کایا؟
‫هان؟
‫آره.
‫وقتی کایا رو باردار بودم ‫از استرس خوابم نمی‌برد.
‫دکتر، لطفا هر کاری می‌تونید بکنید ‫تا این بچه سالم به دنیا بیاد.
‫حتما. با هم از پسش برمیایم.
‫[اتاق بچه‌ها]
‫وای. خیلی عالیه، کایا کوچولو.
‫ممنون که مراقبش هستید.
‫بابا می‌ره لباسای مامان ‫و یه سری وسایل که لازم داره رو بیاره،
‫پس تو همینجا بمون ‫و دختر خوبی باش. باشه، کایا؟
‫باشه.
‫جاش پیش ما امنه.
‫خداحافظ، بابا.
‫چی شده، کایا کوچولو؟
‫دستشویی.
‫می‌خوای باهات بیام؟
‫خودم می‌تونم برم.
‫نه!
‫بچه‌ام! بچه‌ام! بچه‌ام!
‫بچه‌ام کجاست؟! بچه‌ام!
‫بچه‌ام کجا رفت؟!
‫این نیست! این نیست! ‫این نیست! این نیست!
‫کمک!
‫خواهش می‌کنم، یکی کمک کنه!
‫بچه‌ام!
‫بچه‌ام رو بیارید!
‫وای، باز شروع شد. چیکار کنیم؟ ‫بریم بهش سر بزنیم؟
‫کاری از دستمون برنمیاد.
‫اگه بچه‌اش سالم به دنیا اومده بود، ‫اوضاع فرق می‌کرد.
‫واقعاً دلم براش می‌سوزه.
‫نه! نه! نه! هیچکدومشون مال من نیستن!
‫بچه‌ی من این شکلی نیست!
‫برو گم شو! بچه‌ی من... بچه‌ی من...
‫بچه‌ام کجا رفت؟ بچه‌ام...
‫روح‌ها دیگه رفتن.
‫ممنون.
‫تو دل تو هم یه نی‌نی هست؟
‫آره، هست.
‫معلومه که هست.
‫من مطمئنم که یه بچه دارم!
‫[در حال جراحی] ‫داره خونریزی می‌کنه!
‫انتقال خون رو آماده کنید!
‫ضربان قلب داره میاد پایین!
‫سرم رو تا آخر باز کنید ‫و داروی تنگ‌کننده عروق بزنید!
‫بچه‌ام کجاست؟ بچه‌ام کجا رفت؟
‫بچه‌ام!
‫کجایی؟
‫ایناهاش...
‫اینجاست.
‫- من بچه رو می‌گیرم. ‫- درسته. بچه‌ی من...
‫- اونقدر کوچیک بود که نمی‌تونست گریه کنه. ‫- تنفس رو شروع کنید. ماساژ قلبی بدید.
‫قبل از اینکه بتونم ‫صورت بچه‌ام رو درست ببینم، من...
‫خدا رو شکر. بالاخره پیدات کردم.
‫خدا رو شکر.
‫اوه؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نباید تنهایی بری تو اتاقا.
‫ببخشید.
‫تو از مهدکودک اومدی، نه؟ ‫بیا برگردیم اونجا.
‫باشه.
‫خداحافظ... هان؟
‫چی شده؟
‫اون نی‌نی که پیش مامانش بود کجاست؟
‫چی؟
‫سعی نکن این‌طوری منو بترسونی.
‫هیچکس...
‫...تو این اتاق بستری نیست.
‫ممنون که مراقبش بودید.
‫عصر خوبی داشته باشین.
‫بله. مجبور شدن بستریش کنن.
‫درسته.
‫آره.
‫گفتم فردا با مربی کایا صحبت کنم.
‫باشه. ممنون از کمکتون.
‫نمی‌دونیم چقدر طول می‌کشه ‫تا وضعیتش پایدار بشه.
‫برای همین آره مامان، ‫می‌تونم ازت بخوام که...
‫می‌دونم خیلی یهوییه.
‫فردا چی؟
‫اون هنوز حتی مدرسه هم نمی‌ره. ‫نمی‌تونم تو خونه تنها ولش کنم.
‫باشه.
‫بی‌خیال. خودم یه کاریش می‌کنم.
‫[ابیسوموری نانا]
‫[کایا کوچولو ترسناک نیست]
‫[وسایل بازی ترسناک نیستن] ‫[پارک موری‌نواوکا]
‫بچه‌ها، حواستون باشه به خودتون صدمه نزنید.
‫وقتی با وسایل بازی می‌کنید، ‫تمام قوانین رو رعایت کنید.
‫به حرف مربی‌هاتون گوش بدید!
‫کایا، بیا بریم رو اون میله‌ی بازی! ‫همون که می‌چرخه!
‫باشه.
‫چی؟!
‫میله‌بازی چرخون نیست!
‫چرا اینجا نیست، مربی؟!
‫اوه، راست می‌گی.
‫این روزا تا یه اتفاقی می‌افته ‫سریع وسیله‌ها رو برمی‌دارن.
‫ناراحت‌کننده‌ست که همش وسایل رو برمی‌دارن ‫و هیچ چیز جدیدی اضافه نمی‌شه.
‫خب اشکال نداره. ‫بیا بریم یه جای دیگه بازی کنیم.
‫سرسره‌ی تو پارک رو از همه بیشتر دوست دارم!
‫بیا با هم سوارش بشیم، کایا.
‫باشه.
‫قام! قام! برین کنار!
‫هی، کن‌کن! نپر تو صف!
‫هی! اینجا نوشته نباید این کارو بکنی!
‫می‌بینی؟ نوشته: «بیاین قوانین رو ‫رعایت کنیم و قشنگ بازی کنیم.»
‫هوف. من به معلم می‌گـ...
‫ساکو؟
‫چی شده؟
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫ساکو، حالت خوبه؟
‫ها؟ چرا می‌پرسی؟
‫من فقط دارم به تابلو نگاه می‌کنم.
‫اوه، هی، کایا.
‫هان؟
‫یه فکر عالی دارم!
‫اگه با سر از این سرسره ‫بریم پایین خیلی بیشتر حال می‌ده!
‫نه!
‫نگاه کن. دقیقا همینجا نوشته.
‫می‌بینی؟ «قبل از سر خوردن بشینید.»
‫دیدن این فقط باعث می‌شه ‫بیشتر دلم بخواد انجامش بدم.
‫اوه، ساکو!
‫به نظر باحال میاد!
‫نگاه کن چطوری میرم، کایا!
‫ساکو!
‫بیا به روش خودمون انجامش بدیم. ‫سر خوردنِ معمولی خسته‌کننده‌ست.
‫- آره، مگه نه؟ ‫- بالا رفتن از پایین سرسره خیلی خفن نمی‌شه؟
‫خیلی خفن می‌شه.
‫به نظر خیلی باحال میاد!
‫می‌خوام انجامش بدم!
‫برو! برو!
‫- ساکو، نه! ‫- هان؟ چیه، کایا؟
‫وایسا!
‫می‌خوری بهش!
‫صداتو نمی‌شنوم!
‫الان می‌خوریم به هم!
‫اوه! دهنم پر از شن شد!
‫درس عبرت شد برات، ساکو؟
‫رو تابلو نوشته بود، مگه نه؟ ‫در مورد با سر پایین رفتن چی نوشته بود؟
‫نوشته بود این کارو نکنید.
‫و برعکس بالا رفتن!
‫با خوردن به یکی دیگه ممکنه ‫بدجوری صدمه ببینین!
‫ببخشید.
‫دیگه هیچ‌وقت این کارو نکنید!
‫باشه.
‫چقدر قوی.
‫هوف. اتفاقی که تو پارک افتاد ‫یه لحظه منو ترسوند.
‫بچه‌ها واقعاً از روی هیجان ‫کارای خطرناکی می‌کنن.
‫حالا می‌فهمم چرا وسایل رو برمی‌دارن.
‫واقعا؟
‫هان؟
‫مگه برداشتن وسایل بازی ‫جلوی حوادث رو می‌گیره؟
‫همینجوری پیش بره، قبل از اینکه تصادفی بشه ‫همه وسایل رو جمع می‌کنن.
‫موافقم.
‫هر کاری هم بکنی، بچه‌ها باز هم ‫لحظات هیجانی خودشون رو دارن.
‫نگاه کن، بابا! خیلی خفن نیستم؟
‫آره. خیلی خفنی.
‫واقعا؟
‫ببین، حتی می‌تونم بدون اینکه ‫جایی رو بگیرم وایسم...
‫برای همینه که بزرگترا باید ‫شیش‌دنگ حواسشون بهشون باشه.
‫[خونه موندن ترسناک نیست؟] ‫خداحافظ، مربی.
‫فردا می‌بینمت.
‫اومدم دنبال ساتو کایا.
‫اوه، سلام... خب...
‫واقعاً اومدی.
‫سلام، خاله نانا.
‫فقط بهم بگو نانا. سلام.
‫از طرف پدرش اومدم. ‫من خاله‌ی کایا، نانا هستم.
‫[کارت شناسایی والدین برای: ساتو کایا] ‫کسی در مورد من بهتون چیزی نگفته بود؟
‫اوه، ببخشید.
‫من هاسومی چیه هستم ‫و مسئول کلاس سال دومی‌هام.
‫بذارید چک کنم.
‫«چیه»؟
‫خاله‌اش؟ خب، خیلی شبیه کایا کوچولوئه.
‫اسمتون تو دفتر بازدیدکنندگان ‫خانه سالمندان مادرم بود.
‫هان؟
‫در مورد کایا چقدر می‌دونید؟
‫نه!
‫هان؟
‫الان فهمیدم!
‫چقدر وحشتناک!
‫خانوم ابیسوموری؟
‫چرا؟
‫مادربزرگ؟ اون...
‫[ساتو کایا]
‫نانا... چه بلایی سر نانا اومد؟
‫اون... اون هیچ کار اشتباهی نکرده! ‫همه‌اش تقصیر منه!
‫پس اگه می‌خوای کسی رو بکشی، منو بکش!
‫فقط منو ببر!
‫نانا...
‫چطور می‌تونی یه همچین چیزی ‫به یه بچه بگی؟!
‫چقدر؟ خب...
‫نمی‌دونم داره چی می‌پرسه، ‫ولی نباید چیزی که دیدم رو بگم.
‫اوه، منظورتون وضعیتش تو مدرسه‌ست؟ ‫می‌تونم چیزی که می‌دونم رو بهتون بگم.
‫یه معلم مهدکودک بی‌دلیل نمیره ‫دیدن مادربزرگ شاگردش.
‫واسه نزدیک شدن به بستگانش ‫یه انگیزه‌ای داشتی، نه؟
‫ببخشید، ولی متوجه منظورتون نمی‌شم.
‫احتمالا منو با کس دیگه‌ای اشتباه گرفتید.
‫خب، مهم نیست.
‫با این حال، عاقلانه‌ست که فضولی نکنی.
‫تو این دنیا، چیزایی هست که آدمای معمولی ‫نمی‌تونن در موردشون کاری کنن.
‫دخالت کردن فقط برات بدبختی میاره.
‫بهش نگاه نکن.
‫جذبش می‌کنی.
‫اون خیلی کوچیکه ‫و حتی قوانین اشباح رو هم نمی‌دونه.
‫تعجب می‌کنم تا الان طوریش نشده.
‫من اومدم.
‫دنبالمون اومد.
‫[شیطان قوی ‫کشتن فوری شیطان]
‫کایا، اتاق مادرت کجاست؟
‫هان؟ طبقه‌ی بالاست.
‫ممنون.
‫دنبال یه چیزی می‌گردم، ‫برای همین میرم اتاقش رو بگردم.
‫باشه.
‫به من توجه نکن. ‫همون کارایی که همیشه می‌کنی رو بکن. ضمناً...
‫در حال حاضر نمی‌تونیم در رو باز کنیم.
‫لطفا نام و پیامتون رو بذارید.
‫بله؟
‫نانا، ممنون که امروز رفتی دنبال کایا.
‫شیزوئو؟
‫خیلی ممنون که رفتید دنبالش.
‫مگه تو همین الان بهم پیام ندادی که ‫داری می‌ری بیمارستان؟
‫خب، اون...
‫کایا، ممکنه آدمایی که می‌شناسی ‫مثل همین الان بیان دم در.
‫ولی لطفا به هیچ‌کدومشون محل نذار.
‫می‌تونی؟
‫آره.
‫♪ گربه‌ی دراز ♪
‫[گربه‌ی دراز]
‫♪ گربه‌، گربه، میو ♪
‫♪ دراز، دراز، میو ♪
‫در حال حاضر نمی‌تونیم در رو باز کنیم.
‫لطفا نام و پیامتون رو بذارید.
‫کایا جان!
‫♪ گربه‌ی دراز، بیا با هم بازی کنیم ♪
‫موبوئو؟
‫اوه، کایا جان! یه موقعیت اورژانسیه!
‫می‌تونی در رو...
‫تو موبوئو نیستی.
‫هان؟
‫موبوئو منو «خانوم کایا» صدا می‌کنه.
‫آخه کدوم آدم بالغ عجیبی...
‫♪ گربه، گربه، میو ♪
‫♪ دراز، دراز، میو ♪
‫دوباره؟
‫در حال حاضر نمی‌تونیم در رو باز کنیم.
‫لطفا نام و پیامتون رو بذارید.
‫کایا، باید از اونجا بیای بیرون.
‫الان یه شبح که خودشو شبیه من کرده ‫باهات تو خونه‌ست. [دفترچه]
‫اون خونه خطرناکه. ‫باید فورا بیای بیرون.
‫خودم یه کاریش می‌کنم.
‫پس لطفا در رو برام باز کن.
‫ممنون که گذاشتی بیام تو.
‫این آخریشه. ‫باید برای دور کردنش کافی باشه.
‫کایا، برو عقب.
‫خاله نانا.
‫اشتباهی در رو باز کردم.
‫ببخشید.
‫گفتم بهم بگو نانا.
‫خوشحالم که صدمه ندیدی.
‫اون چی بود؟
‫قدرت اون فراتر از چیزیه ‫که من یا مادرم داریم.
‫می‌دونستم، کایا.
‫تو...
‫[هاسومی چیه]
‫آقای موب؟ تو دردسر افتادیم.
‫خاله‌ی کایا می‌دونست که ‫ما رفتیم دیدن مادربزرگش.
‫یه چیزای ترسناکی در مورد ‫بدبختی و اینجور چیزا گفت.
‫مطمئناً تو خونه‌ی مامان کایا ‫یه مشکلی هست.
‫نباید زیاد خودمونو قاطی کنیم.
‫واسه همین بهش هشدار دادم.
‫خب، آقای موبو؟ ‫صدامو می‌شنوی؟ آقای موب...
‫[تماس پایان یافت]
‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫[پارک موری‌نواوکا]
‫تو این قسمت، ساکو کوچولو و بقیه ‫بچه‌هایی که تو پارک بازی می‌کردن
‫تسخیر یه شبح شده بودن.
‫اونا کارای خطرناکی کردن ‫و قوانین وسایل بازی رو نادیده گرفتن.
‫بچه‌ها گاهی از روی هیجان یه کارایی می‌کنن.
‫برای همینه که خیلی مهمه بزرگترا ‫شیش‌دنگ حواسشون بهشون باشه.
‫مراقب باشید در حالی که حواستون به گوشیتونه
‫اتفاق غیرقابل جبرانی نیفته.