‫تو دیگه کی هستی؟
‫اسمش آقای ناموئه.
‫اون یه ماورایی عالیه که قدرت‌هاش ‫اونقدر قویه که نمی‌تونه یه جا بند بشه.
‫قدرت‌های تو روی آدم‌های معمولی کار نمی‌کنه.
‫دقیقاً به همین خاطره که هیولاها ‫نمی‌تونن بین آدما زندگی کنن.
‫«قسمت نهم: آدمایی که می‌تونن ‫ببیننشون ترسناک نیستن؟»
‫پدر و مادرم به خاطر متفاوت بودنم ‫منو رها کردن.
‫این نامو کوچولوئه. ‫از امروز به ما ملحق می‌شه.
‫بیاید همه بهش خوش‌آمد بگیم.
‫از آشنایی باهات خوشوقتم، نامو. ‫اسم من...
‫موموکوئه.
‫اونی که پشتت آویزون شده ‫داره اینطوری صدات می‌زنه.
‫موموکو. موموکو.
‫اون به شونه‌هات آویزون شده. ‫باید وزنشون رو حس کنی.
‫از شرش خلاصت می‌کنم.
‫- خیلی عجیبه. ‫- اون یه آدم عجیب‌الخلقه‌ست.
‫- شاید یه تختش کمه؟ ‫- به خاطر همینه که پدر و مادرش ولش کردن.
‫[اتاق تنبیه] ‫بودن کنار بقیه خیلی خسته‌کننده بود،
‫واسه همین اتاق تنبیه برام عالی بود، ‫چون می‌تونستم اونجا تنها باشم.
‫[دیگه به دوستام حرفای بد نمی‌زنم.]
‫[واقعاً متأسفم برای....]
‫- آدما چیزایی که نمی‌فهمن رو نمی‌بخشن. ‫- سر به سر من نذار! مشکلت چیه؟
‫اونا هر جور ارزیابی‌ای روم انجام دادن ‫و انواع و اقسام داروها رو بهم دادن.
‫اوه، منظورت اون شایعه‌ست؟
‫اتاق ۳۱۳، درسته؟ همون اتاق طبقه بالا؟
‫بله، دقیقاً. احیانا چیزی در موردش می‌دونی؟
‫می‌گن بیمارایی که می‌رن اونجا ‫خودکشی می‌کنن.
‫می‌گن، سرشون رو می‌کوبن به دیوار.
‫که اینطور. ‫خیلی دوست دارم جزئیاتش رو بشنوم...
‫پشت سرت! پشت سرت رو نگاه کن!
‫هان؟
‫هان؟ من هنوز زنده‌ام؟
‫اوه، پس بیداری، هان؟ شانس آوردی ‫اون بوته‌ها جلوی افتادنت رو گرفتن.
‫تو کی هستی؟
‫معذرت می‌خوام. ‫این باید جواب سوالت رو بده.
‫یه «ماورایی»؟
‫آره. داشتم شایعه یه روح شیطانی ‫که این اتاقو تسخیر کرده رو بررسی می‌کردم.
‫دقیقا موقعی که داشتی قربانی بعدی می‌شدی ‫باهات مواجه شدم.
‫این بار شانس آوردی، اما اگه ‫تو این اتاق بمونی دوباره اتفاق می‌افته.
‫اما نترس! من، ماورایی موب اوسامو، ‫ازت محافظت می‌کنم، آقای نامو.
‫ببخشید! ‫بدون اجازه وارد جایی نشید!
‫بندازینش بیرون.
‫چشم.
‫- صبر کن! وایسا! یه دقیقه صبر کن! ‫- بریم رفیق.
‫اون قربانی یه تهدید ناشناخته‌ست!
‫اون مرده چش بود؟
‫فقط یه کم خل و چله، همین.
‫درسته.
‫اگه در مورد چیزایی که می‌بینم حرف بزنم، ‫آدما فقط بهم می‌گن دیوونه.
‫و اون فکر کرد چون تسخیر شده بودم ‫ سعی کردم خودکشی کنم؟
‫اصلاً اینطور نبود.
‫با این حال، اسم سقوط روش گذاشتن هم ‫خیلی رقت‌انگیزه.
‫اما فکر کنم به هر حال برای هیچکس ‫مهم نبود که زنده بمونم یا بمیرم.
‫حتی برای خودمم مهم نیست.
‫من، ماورایی موب اوسامو، ‫ازت محافظت می‌کنم، آقای نامو.
‫هیچکس ازت نخواست این کارو بکنی.
‫خوب گوش کن. ‫این یه طلسم محافظتیه.
‫این و یه کم نمک رو بذار تو هر گوشه تخت! ‫[فوراً نابود شو]
‫حداقلش اینه که ‫این منطقه محافظت می‌شه.
‫اما! اگه نمک شکلش رو از دست داد، ‫تغییر رنگ داد، یا خاک گرفت،
‫اثر معکوس می‌ذاره. ‫اگه اینطور شد، با نمک تازه عوضش کن...
‫هی، آقا.
‫بله؟
‫همه دارن مسخره‌ت می‌کنن. ‫این اذیتت نمی‌کنه؟
‫خدای من. ببین چی می‌گی.
‫همه ما دنیا رو ‫به روش‌های کمی متفاوت درک می‌کنیم.
‫وقتی این فاصله خیلی زیاد می‌شه،
‫طبیعیه که آدما احساس ناراحتی کنن ‫یا بخوان چیزی که گفته می‌شه رو انکار کنن.
‫تقصیر هیچکس نیست، و چیزی نیست که ‫بخوام بابتش خجالت بکشم.
‫این یه جورایی ‫یه نگاه خودخواهانه به قضیه‌ست.
‫با این حال، آقای نامو، ‫تو حضور من رو رد نمی‌کنی. چرا؟
‫دلیل خاصی نداره.
‫فقط دارم وقت می‌کشم.
‫- باز هم تو؟ چطوری هی میای تو؟ ‫- چطوری؟ خب، راستش، اوه...
‫برو بیرون! جدی جدی زنگ می‌زنم پلیس بیاد!
‫قوی بمون!
‫- قول می‌دم ازت محافظت کنم... ‫- یالا دیگه. به اندازه کافی چرت و پرت گفتی.
‫تو خیلی قوی هستی، نه؟
‫«همه ما دنیا رو ‫به روش‌های کمی متفاوت درک می‌کنیم.»
‫تا قبل از اینکه اینو بگه، فکر می‌کردم ‫فقط منم که یه دنیای متفاوت رو می‌بینم.
‫[فوراً نابود شو]
‫اینا دیگه چیه؟ کاملاً الکی‌ان.
‫با این حال، باید از تبدیل شدن این ‫به یه مبارزه طولانی جلوگیری کنیم.
‫بیا کشیک بدیم و سریع کارو تموم کنیم.
‫نقشه‌ی ساده و سرراستیه.
‫من تو اتاق بغلی آماده‌باش می‌مونم.
‫اگه اتفاقی افتاد، دیوار رو می‌زنه ‫تا بهم علامت بده، و من یهو میرم داخل.
‫بعد، با اسپری روح‌کُش دست‌سازم...
‫وقتشه مهارت‌هام رو به کار بگیرم!
‫[پاکسازی]
‫خاک به سرم!
‫داری چیکار می‌کنی، آقا؟
‫- آقای نامو! خداروشکر حالت خوبه! ‫- قرارمون این نبود.
‫واقعاً معذرت می‌خوام!
‫قول داده بودم وقتی صدای زدن رو ‫دیوار رو شنیدم فوراً بیام. پس من خیلی...
‫آره، خب...
‫پس چرا تو داشتی می‌کوبیدی به دیوار؟
‫هان؟ اوه، نه.
‫من نبودم...
‫آقای نامو اینجا چه اتاقیه؟
‫هان؟
‫اتاق ۳۱۳.
‫اوه، منظورت اون شایعه‌ست؟
‫اتاق ۳۱۳، درسته؟
‫می‌گن بیمارایی که می‌رن ‫اونجا خودکشی می‌کنن.
‫می‌گن، سرشون رو می‌کوبن به دیوار.
‫آقا، چی می‌بینی؟
‫همه چی درست می‌شه.
‫من یه ما... ‫یه ماورایی‌ام و اینجام تا ازت محافظت کنم.
‫آقای نامو، فرار...
‫آقا؟
‫چی باعث شد فکر کنم می‌تونم ‫از پس همچین چیزی بربیام؟
‫کمکم کنین!
‫نه، آقای نامو! این اتاق خطرناکه! ‫باید فوراً بری!
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫ممنون که مراقبم بودی.
‫اوه، نه، حرفشم نزن!
‫اما به عنوان کسی که به خودش می‌گه ماورایی، ‫تو برخورد با ارواح خیلی افتضاحی، آقا.
‫پس...
‫از امروز به بعد، ‫من استادت می‌شم و تو شاگردم می‌شی.
‫فهمیدی، اوسامو؟
‫[مربی چیه ترسناک نیست]
‫نمی‌تونم همینطور بشینم و تماشا کنم که ‫شاگردم درگیر همچین چیز خطرناکی بشه.
‫- کایا کوچولو! ‫- کایا!
‫متاسفم. من حواسم بهش نبود.
‫نه، تقصیر منه که ‫نگهت داشتم تا حرف بزنیم.
‫من اونجارو می‌گردم.
‫من هم اون سمت رو می‌گردم.
‫اون...
‫وایسا!
‫تو نامو هستی، درسته؟ ‫کایا کوچولو رو کجا می‌بری؟
‫می‌دونی، من خیلی قوی‌ام.
‫خیلی هم پررویی.
‫تو کسی هستی که این دختر رو ‫تو جمعیت رها کرد.
‫اگه کسی اون رو این شکلی می‌دید ‫می‌خواستی چیکار کنی؟
‫فکر کنم تا حالا با مشکلی روبرو نشده ‫که نتونه با زور بازو حلش کنه.
‫حتی نمی‌دونه ‫چطوری چنگال‌هاش رو جمع کنه.
‫مشخصه. اون هیولاییه ‫که تازه از تخم دراومده.
‫کایا کوچولو!
‫مشکلی نیست. من همینجا پیشتم.
‫لازم نیست بترسی. ‫بیا برگردیم پیش بابات، باشه؟
‫اشکالی نداره. جات امنه.
‫این طرز فکر «هر اتفاقی بیفته، ‫ازت محافظت می‌کنمِ» تو دیگه چیه؟
‫عقده‌شو داری؟
‫یا اینطوری رامش می‌کنی؟
‫خیلی تحت‌تأثیر قرار گرفتم، مربی.
‫تمومش کن دیگه!
‫«تازه از تخم دراومده»؟ «رامش می‌کنی»؟ ‫اون یه حیوون نیست.
‫در ضمن، ‫مگه خودتم یه ماورایی نیستی؟
‫خب، در این مورد چیزی نمی‌دونم.
‫هان؟
‫مربی، واقعاً از همون اول ‫هر چی اون بچه گفت رو باور کردی؟
‫اگه خودت «اونا» رو ندیده بودی، ‫چطوری باهاش رفتار می‌کردی؟
‫بازم داری می‌گی «نه».
‫نمی‌تونی به همه‌چی بگی «نه».
‫وقتی یه نفر ‫خیلی از حالت عادی فاصله می‌گیره،
‫به‌عنوان یه آدم مشکل‌دار ‫علامت‌گذاری می‌شه و طرد می‌شه.
‫بعدش بهشون یه برچسب قابل‌قبول ‫مثل «ماورایی» می‌زنن.
‫اما انحراف هم درجات مختلفی داره.
‫اون یه طیف داره.
‫و وقتی از یه حدی بگذره، ‫تو عملاً با یه دیو سروکار داری.
‫حتی برای منم سخته که ‫اونو به‌عنوان یه انسان بشناسم.
‫اوسامو جوری می‌پرستتش انگار یه الهه‌ست،
‫اما چیزی که توی اون خانواده ‫زاده شده باشه، نمی‌تونه انقدر خیر باشه.
‫بلکه یه چیزیه بسیار شوم‌تر.
‫منظورت چیه؟
‫و تو از کجا می‌دونی؟
‫چون...
‫گمونم من ابیسوموری نامو باشم.
‫ابیسوموری؟
‫بهم بگو، مربی.
‫اون چیزی که اینقدر سفت چسبیدیش...
‫مطمئنی همون چیزیه که ‫باور داری هست؟
‫داری چیکار می‌کنی؟!
‫خوب دقت کن، مربی.
‫ یه زن از خانواده ابیسوموری ‫واقعاً اینجوریه.
‫این چیزیه که درون ساتو کایاست.
‫[کایا کوچولو ترسناک نیست]
‫کایا کوچولو طاقت بیار.
‫کایا کوچولو!
‫باهاش چیکار کردی؟
‫داری با چی حرف می‌زنی؟
‫این ساتو کایاست.
‫هان؟
‫اون چیزی که بهش می‌گی «کایا کوچولو»
‫یه شبح از خانواده ابیسوموریه ‫که تو پوست یه انسان پیچیده شده.
‫برای نسل‌ها، دختر بزرگ ابیسوموری، ‫که همون دوشیزه معبده،
‫قدرتی فراتر از حد معمول داشته.
‫با اینکه شدتش متفاوته، ‫این قدرت وقتی خودشو نشون می‌ده
‫که یه شبح جایگزین ‫خودِ درونی دوشیزه معبد بشه.
‫و من می‌تونم این تغییر رو ببینم. ‫برای همین می‌دونم.
‫«خود درونی» اون چیز، کاملاً جایگزین شده.
‫حتی یه ذره هم از ‫عنصر انسانیت توش نمونده.
‫این خانواده برای نسل‌ها ادعا می‌کردن ‫که این قدرت غیرعادی مال خودشونه،
‫و هر چیزی که به دردشون نمی‌خورد رو ‫دور می‌نداختن.
‫و انگار در نهایت، ‫خودشونم تبدیل به شبح شدن.
‫[هاسومی چیه]
‫اگه خودشون رو نابود می‌کردن
‫ و کل خانواده رو هم با خودشون ‫می‌کشیدن پایین اصلاً برام مهم نبود.
‫مشکل اینه که اوسامو کاملاً مثل تو، ‫شیفته‌ی این چیز شده.
‫و برای محافظت از جون اون، ‫من این شبح رو از بین می‌برم.
‫حالا می‌فهمی؟ اون «ساتو کایا»ـسیی ‫که می‌خوای ازش محافظت کنی...
‫اصلاً از اولشم وجود نداشته.
‫تو هم قربانی این ماجرایی، مربی.
‫تا حالا چیزای ترسناک زیادی ‫رو از سر گذروندی، نه؟
‫من حلش می‌کنم. ‫اگه اون جسم رو می‌خوای، می‌تونی برش داری.
‫هرچند که زدنش تو لیست «گمشده‌ها» ‫احتمالاً راحت‌ترین کاره...
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫حرفت رو پس بگیر.
‫هان؟
‫حرفت رو پس بگیر!
‫کایا کوچولو انسان نیست؟
‫تو هیچی درموردش نمی‌دونی!
‫کایا کوچولو...
‫اون...
‫من نمی‌خوام لباسم رو عوض کنم.
‫اما نمی‌تونی با اون لباسای کثیف ‫ناهار بخوری.
‫باشه، پس نمی‌خورم.
‫اوه، بی‌خیال. لطفاً؟
‫حسابی لجبازی می‌کنه. ‫کوتاه بیا نیست.
‫این اواخر که خیلی خوب بود.
‫چقدر کثیف.
‫هیس.
‫حداقل بهم بگو چرا ‫نمی‌خوای لباست رو عوض کنی.
‫تو درک نمی‌کنی.
‫چی؟
‫تو که به هر حال درک نمی‌کنی!
‫هان؟
‫کایا کوچولو.
‫مربی چیه؟
‫من یه کم فکر کردم.
‫نکنه چون واقعاً اون تیپ رو دوست داری ‫نمی‌خوای لباست رو عوض کنی؟
‫هان؟ اشتباهه.
‫پس، از لباس عوض کردن خجالت می‌کشی؟
‫نه.
‫یعنی فقط دلت می‌خواد کل روز گلی بمونی؟
‫اصلاً اینطوری نیست.
‫نیست؟
‫چرا داری از من می‌پرسی؟
‫چون می‌خوام که تو رو درک کنم، کایا کوچولو.
‫اما حتی نزدیکم نبودم، نه؟
‫مربی...
‫تو از من متنفر نیستی؟
‫چرا باید باشم؟ ‫من تو رو خیلی دوست دارم، کایا کوچولو.
‫آستین بلند.
‫من می‌خوام آستین بلند بپوشم. چون...
‫سیاه می‌شم.
‫اما اون یکی مربی ‫بهم گفت خودخواهم.
‫نمی‌دونستم منظورش چیه.
‫اما تا وقتی که می‌تونستم ‫ کشمکش درونیش رو حس کنم،
‫معنی حرفاش مهم نبود.
‫تو احتمالاً نمی‌فهمی چون ‫فقط به ظاهر توجه می‌کنی.
‫حالا گیریم که اون از درون یه شبح باشه، ‫که چی؟
‫هر چی هم که بگی، ‫این حقیقت رو تغییر نمی‌ده
‫که کایا کوچولو عصبانی می‌شه، تقلا می‌کنه، ‫خوشحال می‌شه و می‌خنده، مثل هر کس دیگه‌ای.
‫اون یه قلب انسانی داره.
‫و اگه بازم بخوای باهاش مثل یه هیولا ‫رفتار کنی، مجبورت می‌کنم تقاصشو پس بدی.
‫من هر چی که بشه، ‫از کایا کوچولو محافظت می‌کنم!
‫من کسی می‌شم که از تو محافظت می‌کنه، ‫کایا کوچولو.
‫هام؟ چه اتفاقی داره میفته؟
‫وای. زیادی به بدن نزدیک شد.
‫بعد از اینکه بالاخره تونستم جداش کنم...
‫می‌تونم دوباره بکشمش بیرون؟
‫این...
‫مربی چیه.
‫کایا کوچولو! خودتی، مگه نه، کایا کوچولو؟
‫من...
‫گم شدم!
‫حتماً تنهایی خیلی ترسیده بودی. ‫الان دیگه جات امنه.
‫بیا با هم بریم بابات رو پیدا کنیم، باشه؟
‫بابایی!
‫کایا!
‫بابت این دردسرها متاسفم. ‫ممنون که پیداش کردید.
‫اصلاً این حرفو نزنید. ‫خوشحالم که حالش خوبه.
‫خداحافظ، مربی چیه.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫خداحافظ.
‫نگو که هنوزم می‌خوای ‫یه بلایی سر کایا کوچولو بیاری.
‫نمی‌خوام. یا بهتره بگم، نمی‌تونم.
‫من فقط می‌تونم با چیزای روحانی مقابله کنم.
‫اگه شبح از کنترل خارج شه ‫و کامل نمایان بشه، می‌تونم دخالت کنم.
‫اما وقتی توی یه ظرف مهار شده باشه، ‫هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫چطوری برش گردوندی سر جاش؟ ‫تو این کار سررشته داری؟
‫معلومه که نه.
‫حتماً یه چیزی باعث شده ‫که واقعاً بخواد به این دنیا برگرده.
‫من هر چی که بشه ‫از کایا کوچولو محافظت می‌کنم!
‫من، ماورایی موب اوسامو، ‫از تو محافظت می‌کنم، آقای نامو.
‫این حرف دقیقاً شبیه حرفِ یه آدم معمولیه.
‫انگار باید یه کم بیشتر تحقیق کنم.
‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫دلیل اینکه وقتی کایا کوچولو ‫یه شبح رو شکست می‌ده پوستش سیاه می‌شه
‫اینه که اون چیزی که درونشه ‫پوستش رو می‌شکافه و دیده می‌شه.
‫اون نمی‌فهمه چرا این اتفاق می‌افته،
‫اما متوجه می‌شه که پوستش تیره می‌شه.
‫به خاطر همینه که تو تمام طول سال ‫پیراهن و شلوار آستین‌بلند می‌پوشه،
‫و حتی مایوش هم پوشیده‌تر از بقیه‌ست.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M