‫«ترجمه از زهرا ترابی»
‫«قسمت دهم: قایم‌موشک ترسناک نیست»
‫اون یارو نامو یه چیزیش می‌شه!
‫مربی چیه، مشکلت با استاد من چیه؟
‫«مشکلم» چیه؟ ‫اون سعی کرد کایا کوچولو رو بکشه!
‫این یه اتهام دروغه.
‫به روح‌کُشی و از بین بردن ارواح خبیث ‫نمی‌گی «کشتن»، می‌گی؟
‫چرا داری ازش مراقبت می‌کنی، آقای موب؟!
‫اون خواست پرونده‌های خانوم کایا رو ببینه.
‫چی؟ اصلاً دارین چیکار می‌کنین؟
‫یه چیزی این وسط می‌لنگه. ‫خیلی چیزا با عقل جور درنمیاد.
‫طبق سنت خانواده اصلی اسم‌گذاری شده. ‫دختر ارشد و یه ماورایی.
‫پس مشخصه که جانشین بعدیه.
‫با این حال داره بیرون یه زندگی عادی می‌کنه.
‫و بدتر از همه اینکه، ‫فرم اصلیش اون هیولاست.
‫گفتی «خانواده اصلی». ‫پس تو هم یه ابیسوموری هستی، درسته؟
‫من از یه شاخه فرعی خاندان ابیسوموری‌ام. ‫سمت ما از یه کانجی دیگه استفاده می‌کنه.
‫خاندان اصلی خط خونی معنوی رو نگه می‌داره،
‫و خانواده فرعی از تبار غیرماورایی‌هاست.
‫خانواده‌های فرعی تقریباً ‫دوشیزه‌ی معبد خاندان اصلی رو می‌پرستیدن
‫و وفادارانه بهش خدمت می‌کردن.
‫یا یه چیزی تو همین مایه‌ها. احتمالاً.
‫چرا اون قسمتش انقدر مبهمه؟
‫چه انتظاری داری؟
‫وقتی چهار پنج سالم بود ‫از خونه انداختنم بیرون.
‫فکر کنم یه جور جهش ژنتیکیه،
‫اما من از بدو تولد می‌تونستم ‫فرم اصلی دوشیزه معبد رو ببینم.
‫کمی بعد از اینکه دربارش حرف زدم، ‫دادنم به پرورشگاه.
‫من چیزی رو دیدم که ‫اونا حاضر بودن برای پنهان کردنش
‫هر کاری بکنن، ‫حتی نابود کردن آینده یه بچه.
‫و حالا، یه چیزی خیلی هولناک‌تر از اون
‫افسارش رو پاره کرده و ‫داره مثل یه بچه مهدکودکی زندگی می‌کنه.
‫خب؟ حالا می‌فهمی چرا ‫حس می‌کنم باید از بین ببرمش؟
‫پس هنوزم مصممی که ‫از شر کایا کوچولو خلاص بشی؟
‫اگه این کاریه که باید انجام بشه.
‫تو اون چیز رو برگردوندی توی ‫ظرف انسانیش و زنده نگهش داشتی.
‫پس وظیفه توئه که مطمئن بشی ‫انسان باقی می‌مونه.
‫اینطوری کار برای منم خیلی راحت‌تر می‌شه.
‫عمراً این کارو بکنم! ‫[هاناموگی]
‫خاله نانا!
‫فقط نانا، کایا.
‫ابیسوموری نانا.
‫خاله‌ی کایا کوچولو، ‫رئیس خاندان اصلی ابیسوموری و یه ماوراییه.
‫مربی چیه.
‫هان؟ اوه، بله؟
‫کایا اخیراً یکم بی‌حوصله به نظر می‌رسه. ‫می‌دونی دلیلش چی می‌تونه باشه؟
‫هان؟ بذار ببینم...
‫چی باید بگم؟ این احتمال هست که ‫اون کایا کوچولو رو به عنوان یه انسان نبینه.
‫اگه انگیزه‌اش مثل نامو باشه چی؟
‫اگه چیزی فهمیدی...
‫یا بهتره بگم، اگه خواستی حرف بزنی، ‫لطفاً بهم خبر بده.
‫حتماً.
‫هی، خاله نانا...
‫فقط صدام کن «نانا».
‫تو هم می‌تونی ارواح رو کتک بزنی؟
‫نه. فقط یه آدم استثنایی مثل تو ‫از پسش برمیاد، کایا.
‫اما اون روز جواب نداد.
‫نتونستم کتکش بزنم.
‫برای همین دیگه با ارواح نمی‌جنگم.
‫وقتی هم‌سن تو بودم،
‫اشباح واقعاً ترسناک بودن.
‫تنها کاری که می‌تونستم بکنم این بود که ‫پشت مادرم قایم بشم.
‫این چیزی نیست که یه بچه کوچیک ‫مثل تو مجبور باشه باهاش روبرو بشه.
‫پس حق داری که از درگیری دوری کنی.
‫اما اگه زمانی رسید که مجبور شدی ‫باهاشون روبرو بشی، اینو پیش خودت نگه دار.
‫این یه طلسمه.
‫از تو در برابر اشباح محافظت می‌کنه.
‫- چیه. ‫- قلبه.
‫ممنون.
‫نانا.
‫این چیـه؟
‫قلبه!
‫شوخی کردم.
‫ای بابا!
‫خاله نانا.
‫ببخشید که متوجه نشدم
‫اوه، نه. فقط یه چیزی رفته تو چشمم، همین.
‫کی می‌خواد قایم‌موشک بازی کنه؟
‫من!
‫سنگ، کاغذ، قیچی!
‫کایا، تو باید چشم بذاری.
‫یک. دو.
‫- کجا قایم بشم؟ ‫- سه. چهار.
‫- پنج. شش. ‫- من می‌رم این تو قایم می‌شم.
‫ساکو.
‫چی شده، ما؟
‫من یه جای خوب برای قایم شدن می‌شناسم.
‫جدی؟
‫وای، اینجا؟ من از تاریکی خوشم نمیاد.
‫اما مگه نمی‌خوای توی بازی برنده بشی؟
‫خب فکر کنم بتونم یکم اینجا قایم بشم.
‫نوزده. بیست.
‫پیدات کردم، کن‌کن.
‫چی؟
‫پیدات کردم، یوزو.
‫اوه.
‫پیداتون کردم، ما و ساکو.
‫شما دوتا اون ما و ساکویی که ‫من می‌شناسم نیستین.
‫هان؟
‫منظورت چیه؟
‫عجیب و غریب.
‫خیلی عجیبه.
‫تو یه بچه عجیبی ‫که حرفای عجیب می‌زنی.
‫ساکو هیچوقت اینو بهم نمی‌گفت!
‫بیخیال. ‫کاری از دستت برنمیاد.
‫برو گمشو. نمی‌تونی با ما بازی کنی.
‫وقتی تا آخر رفتی بالا...
‫هان؟ کایا کجاست؟
‫گفت دیگه نمی‌خواد بازی کنه.
‫پس بیاین خودمون قایم‌موشک بازی کنیم.
‫کن‌کن!
‫تسلیمم! می‌تونی بیای بیرون.
‫اون کجا رفت؟
‫مهم نیست. الان سرویس‌ها میان دنبالمون ‫دیر می‌شه. ولش کنین.
‫نه! ما با هم داشتیم بازی می‌کردیم، ‫پس باید کمک کنین پیداش کنم.
‫کن‌کن!
‫وقتشه بریم خونه!
‫دیگه بیا بیرون!
‫اوه. پیدات کردم، کن‌کن!
‫بیا زودتر برگردیم کلاس.
‫هی، یوزو.
‫انگار می‌خوای گریه کنی.
‫به خاطر اینه که دیدیش؟
‫بچه‌ها، وقت رفتن به خونه‌ست.
‫باشه!
‫دیگه باید بریم.
‫کایا!
‫همه‌شون دارن عجیب رفتار می‌کنن!
‫کمک...
‫اوه، یوزو!
‫تو از هیولاها خوشت نمیاد، مگه نه؟
‫بچه خوبی باش تا هیچ اتفاق ترسناکی نیفته.
‫بیخیال. ‫کاری از دستت برنمیاد.
‫اما اگه زمانی رسید که مجبور شدی ‫باهاشون روبرو بشی، اینو پیش خودت نگه دار.
‫شما نتونستین ما رو پیدا کنین ‫چون ما یه جای قایم‌شدن عالی پیدا کردیم.
‫هیچ‌کس اینجا پیدات نمی‌کنه.
‫بیا با هم قایم بشیم. ‫می‌تونیم برای همیشه اینجا قایم بشیم.
‫چون هیچ‌کس پیدات نمی‌کنه.
‫برای همیشه.
‫کایا؟
‫فرار کن!
‫اوه، در رفت.
‫خب، مهم نیست. همینم کارمون رو راه میندازه.
‫چی؟
‫نیا جلو!
‫من تو رو نمی‌خوام!
‫نمی‌ذارم با دوستام...
‫بدجنس باشی!
‫- باز نمی‌شه! یکی کمکم کنه! ‫- خیلی تاریک و ترسناکه!
‫هان؟
‫- پیداتون کردم. ‫- هان؟
‫هی!
‫شماها اونجا دارین چیکار می‌کنین؟!
‫هان؟ چی؟
‫کایا! بچه‌ها!
‫اوه، خداروشکر! ‫همه‌تون برگشتین به حالت عادی!
‫اینجا چه خبره؟
‫بیاین. بیاین برگردیم کلاسمون.
‫کایا کوچولو.
‫من روحه رو کتک زدم.
‫نمی‌دونم چرا، ‫اما انگار دوباره خودش شده.
‫جدی؟ ممنونم.
‫نگاه کن. خاله نانا اینو بهم داد.
‫از طرف خانوم نانا؟
‫این یه طلسمه.
‫اوه. عجیبه.
‫کایا کوچولو، می‌تونم ببینم توش چیه؟
‫باشه.
‫این...
‫[دوربین‌ها ترسناک نیستن]
‫تو واقعاً کارت درسته، کایا.
‫شنیدم اخیراً خودش نبوده،
‫اما خوشحالم که حالش خوبه.
‫این کار همیشگیته، اوسامو؟
‫ببخشید که مجبورت کردم باهام بیای، استاد.
‫نه. ما با خاندان اصلی طرفیم.
‫خدا می‌دونه اگه دوباره تنهات بذارم ‫چه اتفاقی ممکنه بیفته؟
‫بیا بعدا از این استفاده کنیم.
‫گوش می‌دی؟
‫شرط می‌بندم اینو نمی‌دونی، اما وقتی پای ‫ثبت پدیده‌های روحانی وسط باشه،
‫آنالوگ بهترین راهه.
‫من چیزی نمی‌بینم.
‫ظاهر شدن عکس زمان می‌بره.
‫اوه، آره. الان می‌بینم...
‫روش‌های آنالوگ گاهی می‌تونن حقایقی رو ‫نشون بدن که چشم انسان نمی‌تونه تشخیص بده.
‫تشنمه، می‌رم برامون یه چیزی بخرم بخوریم.
‫«حقایقی که چشم انسان ‫نمی‌تونه تشخیص بده» ها؟
‫آخ جون! بپر بپر.
‫من هیچ چیز غیرعادی که مربی چیه ‫یا استاد گفتن نمی‌بینم.
‫یعنی فقط تحت شرایط خاصی ظاهر می‌شه؟
‫هی، وایسا. اون...
‫همونطور که فکر می‌کردم. ‫یه چیزیه که مال این دنیا نیست.
‫آنالوگ واقعاً فرق می‌کنه.
‫اما از اونجایی که خانوم کایا ‫بهش کاری نداشته،
‫احتمالاً هنوز به یه شبح خطرناک ‫که بتونه به آدما آسیب بزنه تبدیل نشده.
‫داره به من نگاه می‌کنه؟
‫من رو دید!
‫ببخشید، اوسامو. ‫عکسه از دستم افتاد...
‫چرا اونجا خشکِت زده؟
‫استاد، لطفاً یه نگاهی به این عکسا بنداز.
‫هر بار که نگاهمو برمی‌گردونم تکون می‌خوره.
‫شرط می‌بندم از اون شبح‌هاست که ‫وقتی چشمتو از روش برمی‌داری حمله می‌کنه.
‫تو می‌تونی ببینیش، درسته، استاد؟
‫می‌شه لطفاً دخلشو بیاری؟
‫واقعاً باید پلک بزنم. ‫چشام داره خشک می‌شه!
‫دلم می‌خواست، ‫اما من هیچ شبحی این دور و بر نمی‌بینم.
‫چی؟
‫اما در واقعیت...
‫عجیبه. ‫اوسامو می‌بینتش، اما من نه؟
‫- اوسامو. ‫- بله؟
‫نگاه نکن.
‫استاد، نباید این کارو بکنی! ‫شبح حمله می‌کنه...
‫خودشه.
‫گرفتمت.
‫بی‌احتیاطی کردم. ‫باید می‌دیدمت.
‫قایم شدن تو دوربین ‫خیلی هوشمندانه‌ست، اینو قبول دارم.
‫نزدیک بودا! هنوز چشامو دارم.
‫حالت خوبه، اوسامو؟
‫اوه، خیلی ممنو...
‫تکثیر شد. اما چطوری؟
‫که اینطور. خیلی زرنگی، مگه نه؟
‫استاد!
‫الان نمی‌تونم کمکت کنم. ‫تا حواسش به منه از اینجا برو!
‫نمی‌تونم!
‫استاد!
‫دوستای موبوئو رو...
‫اذیت نکن.
‫موبوئو، خوبی؟
‫خانوم کایا!
‫لطفاً دوباره این کارو بکن تا بتونم ‫یه عکس بگیرم. وایسا، نه. یه ویدیو!
‫همیشه تو از اوسامو محافظت می‌کنی، درسته؟
‫پسرِ خاله نانا.
‫اوه، استاد! کجا می‌ری؟
‫استاد!
‫فکر نمی‌کردم اوضاع اینقدر خراب بشه.
‫اینطوری نمی‌تونم از اوسامو محافظت کنم.
‫ازش خوشم نمیاد، ‫اما ظاهراً چاره‌ای ندارم.
‫[خاله نانا ترسناک نیست؟]
‫اوه، خانوم ابیسوموری؟
‫بله؟ چیه؟
‫شاید مسخره به نظر برسه، ‫اما کایا کوچولو می‌تونه ارواح رو ببینه.
‫نه تنها این، بلکه می‌تونه ‫از شرشونم خلاص بشه.
‫اما یه چیزی خارج از این دنیا ‫داره این قدرت رو بهش می‌ده، درسته؟
‫انگار تو هم در مورد دوشیزه‌های ‫معبد ابیسوموری یه چیزایی می‌دونی.
‫من هر چی در مورد کایا کوچولو می‌دونم رو ‫بهت گفتم.
‫پس لطفاً تو هم چیزایی که ‫در موردش می‌دونی رو بهم بگو.
‫چرا یهو تصمیم گرفتی ‫بهم اعتماد کنی؟
‫چون اون نشونم داد.
‫دیدم داخل طلسمش چی نوشته شده بود.
‫[بگذار هر نفرینی، ‫بر ابیسوموری نانا نازل شود]
‫توانایی‌های من محدوده. ‫اون چیز فقط یه تسلی خاطر کوچیکه.
‫منم همینطور. پس لطفاً...
‫می‌خوام مطمئن بشم کایا کوچولو ‫با خانوادش بمونه،
‫و دیگه هیچ‌کس بهش نگه هیولا.
‫[اتاق کنفرانس]
‫کایا کوچولو دوشیزه معبد ابیسوموریه. ‫این چیزیه که شخصی به اسم نامو بهم گفت.
‫پس پسر خانواده فرعی حالش خوبه. ‫شنیدنش خوشحالم کرد.
‫نامو نصفش رو درست گفته.
‫نصفش رو؟
‫«دختر ارشد خاندان ابیسوموری ‫تبدیل به یه ماورایی می‌شه.»
‫اگه دقیق بخوایم بگیم، این غلطه.
‫اونا جوری بچه‌دار می‌شن که تضمین می‌کنه ‫بچه اول تبدیل به یه ماورایی بشه.
‫یعنی عمداً دارن ماورایی به وجود میارن؟
‫باورش سخته، اما می‌گن جد ابیسوموری‌ها ‫الهی بوده.
‫و این موهبت‌های فراطبیعی اون بود ‫که باعث شکوفایی و ثروت خانواده شد.
‫اما، قدرتش به نسل بعدی منتقل نشد.
‫با این وجود، خانواده ابیسوموری تسلیم نشد ‫و می‌خواست قدرتش رو حفظ کنه.
‫برای تولد دوباره دوشیزه معبد، ‫خانواده انواع مراسم‌ها رو امتحان کرد،
‫و در نهایت یه روشی پیدا کردن. ‫و اون...
‫بارداری نفرین‌شده بود.
‫بچه‌هایی که با این روش به دنیا میومدن ‫همیشه دختر بودن،
‫و وقتی بزرگ می‌شدن، چهره و توانایی‌هاشون
‫منعکس‌کننده دوشیزه معبد بنیانگذار بود،
‫که به خانواده ابیسوموری ‫اجازه داد بیشتر شکوفا بشن.
‫دوشیزه‌های معبد طبیعتاً تمایل داشتن ‫نسل بعدی رو به وجود بیارن،
‫و تبار و خط خونی‌ای متولد شد که در اون ‫دختر ارشد قدرت‌های ماورایی به ارث می‌برد.
‫میزان قدرت‌های ما متفاوته، ‫اما ما همه کپی‌هایی از اون هستیم.
‫با توجه به اینکه ما چیزی جز ‫ظرفی برای قدرت ماورایی نیستیم،
‫اینکه نامو ما رو «شبح» صدا می‌کنه ‫خیلی هم غلط نیست.
‫اون گفت خودِ درونی کایا کوچولو ‫کاملاً تبدیل به یه شبح شده.
‫یعنی دختری که ساتو کایای واقعی بود دیگه...
‫نگران نباش.
‫همونطور که نامو گفت،
‫به نظر میاد کایا قدرت‌های دوشیزه معبد رو ‫بیشتر از هر کس دیگه‌ای به ارث برده.
‫اما اینکه از درون کیه؟ ‫بدون شک کاملاً خودشه.
‫واقعاً؟
‫مطمئنم. چون میرای کایا رو به دنیا آورد ‫و اون...
‫هیچی.
‫خیالم راحت شد. ‫اما چرا مادر کایا اون مراسم رو انجام داد؟
‫شاید یه جور دهن‌کجی و سرکشی بود.
‫چون قدرت ماورایی نداشت ‫احساس حقارت می‌کرد.
‫و نشانه‌هایی بود که نشون می‌داد از مادرمون ‫کینه داشت چون باهامون متفاوت رفتار می‌کرد.
‫شاید بعد از فهمیدن مراسم،
‫می‌خواست با تبدیل کردن دخترش ‫به یه ماورایی، خودش رو از اون احساسات...
‫رها کنه.
‫احتمالاً برای همینه که ‫اسم دخترش رو گذاشت «کایا»،
‫با استفاده از کانجیِ «خدا» ‫و «عدد هشت».
‫اوه، پس داستان بچه‌ی دومش هم همینه.
‫چی؟ بچه دوم؟
‫آره. یه ماورایی که می‌شناسم گفت
‫مادر کایا کوچولو به یه شبح حاملست.
‫پس اون یه بارداری نفرین‌شده دیگه ‫انجام داده، درسته؟
‫احتمالاً چون خودش نتونسته، ‫می‌خواد دختراش ماورایی بشن.
‫غیرممکنه.
‫بدون شک ‫کایا به عنوان دوشیزه معبد به دنیا اومده.
‫چون میرای فرار کرد، ‫اون هم با...
‫اما اگه یه بچه‌ی دیگه می‌خواست...
‫اوه، خانوم نانا؟
‫ببخشید. یه چیزی هست که باید برم ‫چکش کنم. با اجازه‌تون.
‫هان؟
‫اوه، هی!
‫خداحافظ، مربی چیه.
‫اومدم ساتو میرای رو ببینم.
‫ته راهرو، سمت راست.
‫تو می‌دونی کجاست، مگه نه کایا کوچولو؟ ‫راهو بهش نشون بده.
‫نرو.
‫تو دختر خیلی قوی‌ای هستی، کایا.
‫تنهایی با مادرت سر و کله زدی.
‫از اینجا به بعدشو من حل می‌کنم.
‫الان برمی‌گردم.
‫راستش رو بخوای، قبل از اینکه ‫برای کایا ازت کمک بخوام،
‫چون گفتی اوضاع پیچیده‌ست...
‫از میرای نظرش رو پرسیدم.
‫اما میرای با لبخند گفت...
‫«ببرش پیش خواهرم. غافلگیر می‌شه.»
‫میرای، داری سعی می‌کنی چیکار کنی؟
‫[ساتو میرای]
‫نانا.
‫الان چی شد؟
‫خاله نانا!
‫دماغت داره خون میاد. حالت خوبه؟
‫آره.
‫یه توهم بود؟ ‫نه، قطعاً یه چیزی تو اون اتاق بود.
‫و بهم حمله کرد.
‫من چطوری هنوز زنده‌م؟
‫الو، ابیسوموری هستم.
‫بله.
‫چی؟
‫خانوم نانا؟
‫اوه، همه‌چی رو به راهه؟
‫همین الان؟
‫بله، متأسفم که اینو می‌گم اما مادرتون...
‫چند لحظه پیش فوت کردن.
‫[بگذار هر نفرینی ‫بر ابیسوموری موتسو نازل شود]
‫«ترجمه از زهرا ترابی»
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M