‫هیچی پول ندارم.
‫آقای هاریما بابت یادداشت‌هام بهم پول داد، ولی...
‫همه‌ش رو خرج کردم چون...
‫این خیلی خوشمزه‌ست!
‫خامه‌اش چقدر غلیظه!
‫فوق‌العاده‌ست!
‫ممنون، میناتو!
‫ولی باید گرون باشه.
‫نگرانش نباشید.
‫دلم می‌خواد غذاهای باکیفیت بخورید.
‫مطمئنی؟ حالا که این‌طور شد...
‫یکی دیگه هم می‌خورم!
‫اوتسوگی، دیگه داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫همون‌طور که از کینتسوبای شیرینی‌فروشی «چیکوگن‌دو»،
‫با دویست سال قدمت انتظار می‌رفت.
‫توی دهن آب می‌شه.
‫اصلاً مراعات کردن سرشون نمی‌شه. ‫[دفترچه مخارج]
‫اگه براشون چیزهای ارزون بخرم... ‫[دفترچه مخارج]
‫همه‌ش قیافه‌شون می‌ره تو هم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[زیارتگاهِ کوهستان و درختِ مقدس در باغ]
‫[کافه‌ی هوجی]
‫کار پاره‌وقت، هان؟ ‫[نیازمند نیروی پاره‌وقت]
‫شاید بتونه پول تنقلات رو جور کنه؟ ‫[دانش‌آموزان دبیرستانی پذیرفته می‌شوند]
‫نه، کار پاره‌وقت هم تا یه حدی درآمد داره. ‫[ساعات کاری توافقی، بین ۸ صبح تا ۸ شب]
‫فکر کنم مجبورم کیفیت خوراکی‌ها رو بیارم پایین.
‫خوش اومدید!
‫قرعه‌کشی‌ها این‌جا انجام می‌شه! ‫[منطقه تجاری شهر هوجی، غرفه قرعه‌کشی]
‫بلیت‌هاتون رو بدید به من!
‫هر بلیت یه شانس قرعه‌کشی!
‫باشه، بفرمایید یه بلیت. ‫[بلیت قرعه‌کشی]
‫تبریک می‌گم! برنده جایزه اول شدید!
‫چی؟ جایزه اول؟
‫و اینم از جایزه‌تون.
‫یه بن خرید صدهزار ینی.
‫چی؟!
‫صدهزار؟!
‫اوه، ولی با این پول...
‫[شربت‌فروشی تانبا]
‫می‌تونم برای آقای یاماگامی نوشیدنی بخرم.
‫تبریک می‌گم!
‫هان؟
‫امروز مصادف با سالگرد 333ام تأسیس شربت‌فروشی تانباست! ‫[تبریک! سیصد و سی و سومین سالگرد]
‫به‌عنوان هدیه، شما که 333مین مشتری ما هستید، ‫یه ست نوشیدنی مخصوص دریافت می‌کنید!
‫این اتفاقیه، مگه نه؟
‫نه، یه جای کار بدجور می‌لنگه!
‫بعد از اون همینطوری چیزهای مختلف برنده شدم.
‫این که این‌قدر پشت سر هم شانس بیارم...
‫ممکنه به‌خاطر قدرتِ آقای یاماگامی باشه؟
‫به‌خاطر قدرت من نیست.
‫پس به‌خاطر چیه؟
‫به‌خاطر قدرت اونه.
‫چی؟
‫اون... یه لاک‌پشته؟
‫لاک‌پشت الهی، «ریکی». ‫[ریکی]
‫چهار جانور مقدس، موجودات افسانه‌ای هستن ‫که برات خوش‌شانسی میارن.
‫این یکیشه.
‫کِی اومد اینجا؟
‫می‌گه تو کمکش کردی.
‫چی؟ من؟
‫اصلاً یادم نمیاد! ‫نکنه من رو با یکی دیگه اشتباه گرفتید؟
‫همون موقعی بود که یه روح خبیث رو توی شهر دفع کردی.
‫هان؟ اون موقع؟
‫این زنجیره خوش‌شانسی‌های پی‌درپی‌ت به لطف قدرت ریکیه.
‫اوه نه، امکان نداره.
‫الو؟ مامان، چه خبر؟
‫نمی‌دونم قضیه چیه. واقعاً غافلگیرکننده بود!
‫چی؟
‫تو قبل از اسباب‌کشی توی یه قرعه‌کشی شرکت کردی، مگه نه؟
‫قرعه‌کشی؟ آهان...
‫برنده شدی! ‫جایزه نقدی یک میلیون ینی رو!
‫یک میلیون ین؟!
‫حالا باورت شد؟
‫خدایا، زبونم بند اومده.
‫آقای لاک‌پشت، خیلی ازت ممنونم.
‫به نظر میاد ریکی دلش می‌خواد توی این برکه زندگی کنه.
‫واقعاً؟ تو مشکلی نداری؟
‫این‌جا باغ توئه.
‫پس خودت تصمیم بگیر.
‫من که حرفی ندارم.
‫شنیدی که چی گفت.
‫آقای لاک‌پشت.
‫یکم نوشیدنی می‌خوای؟
‫هوم؟
‫وای!
‫آقای لاک‌پشت نوشیدنی دوست داره، نه؟
‫ظرفیتش بالاست.
‫لطفاً هر چقدر دوست داری بخور.
‫هوم؟
‫اینا... بذرن؟
‫یه هدیه از طرف ریکیه.
‫از طرف آقای لاک‌پشت؟
‫شاید یه جای این باغ بکارمشون.
‫خیلی بلند می‌شن.
‫پس خودت برام یه جا انتخاب می‌کنی؟
‫اونجا باید خوب باشه.
‫راستی، اینا بذر چی هستن؟
‫آدم «قبل از کاشتن» باید این رو بپرسه.
‫ببخشید.
‫به‌موقعش می‌فهمی.
‫منتظرش باش.
‫این بیسکویت خیلی خوشمزه‌ست!
‫بچه‌ها، بازم بیسکویت می‌خواید؟
‫به نظر خوشمزه میاد.
‫می‌شه ما هم بخوریم؟
‫وای؟!
‫نیازی نیست این‌قدر تعجب کنی.
‫چقدر بی‌ادب.
‫خیلی وقت بود ندیده بودمتون، فوجین، رایجین.
‫آره، از دیدنت خوشحالیم. ‫[فوجین، رایجین]
‫اشکالی نداره بیایم تو؟ ‫[فوجین، رایجین]
‫اینا همون فوجین و رایجین معروف هستن؟!
‫دقیقاً.
‫سال‌هاست که تصویرشون روی طومارها ‫و پارتیشن‌های نقاشی‌شده کشیده می‌شه.
‫یه‌جورهایی بامزه‌ان.
‫بفرمایید شما هم میل کنید.
‫باشه، ممنون.
‫یاماگامی، هنوز نمردی، هان؟
‫هوم؟
‫خیلی ضعیف شده بودی، برای همین فکر کردیم ‫تا الان دیگه غزل خداحافظی رو خوندی.
‫زهی خیال باطل.
‫نمی‌تونید به این راحتی‌ها از شر من خلاص بشید.
‫اونا بیسکویت‌های ماست!
‫اوه، سخت نگیر.
‫شما همون زیردست‌هایی هستید که راجع بهتون شنیده بودیم؟
‫از آشناییتون خوشبختیم.
‫برای چی اومدید این‌جا؟
‫هیچی.
‫به گوشمون رسید که زندگی توی این منطقه راحت‌تر شده، ‫برای همین اومدیم یه سری بزنیم.
‫آره، حسابی دنج و راحت شده.
‫اوه؟ نوشیدنی خوبی اون‌جا داری.
‫شما هم می‌خواید؟
‫چرا که نه؟ خوشحال هم می‌شیم.
‫عالی به نظر میاد. بخوریم؟
‫خب، حسابی خوردیم!
‫خوشحالم که خوشتون اومد.
‫می‌دونم.
‫به‌عنوان تشکر، می‌ذارم یکم از قدرتم استفاده کنی.
‫چی؟
‫وای!
‫هان؟
‫اون چی بود؟
‫همون‌طور که می‌بینی، قدرت باد.
‫چطوری ازش استفاده کنم؟
‫تصور کن که داری باد درست می‌کنی.
‫تصور کنم؟
‫ایجادِ باد؟
‫میناتو، این فوق‌العاده‌ست!
‫واقعاً دارم باد درست می‌کنم!
‫ولی هنوز در حد یه نسیمه.
‫آره. باید تمرین کنی.
‫این قدرت برای جمع‌کردن برگ‌های خشک به درد می‌خوره؟
‫من... کی می‌دونه؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫قدرته تقریباً از بین رفت.
‫کی فکرش رو می‌کرد کوسونوکی میناتو ‫همچین قدرتی داشته باشه؟
‫ایچیجو؟!
‫وایسا!
‫آقای سیشیرو.
‫تو، یه کمکی بهم بکن دیگه!
‫قرار بود همکارم باشی، عوضی!
‫حالتون خوبه؟
‫بله. خیلی ممنونم.
‫اون دیگه چی بود؟
‫این پیرمرد اصلاً انتظارش رو نداشت!
‫منظورت چیه؟
‫هوریکاوا!
‫بابت اون مسئله معذرت می‌خوام.
‫خب، چیزی پیدا کردی؟
‫این‌که اون هاریمای کثافت ‫لیست خریدش رو از کجا گیر آورده.
‫مطمئن نیستم.
‫فقط می‌دونم که اخیراً از یکی گرفتش.
‫جزئیات بیشتری ندارم.
‫تو واقعاً به هیچ دردی نمی‌خوری، دست‌وپاچلفتی.
‫چرا؟
‫هان؟
‫چرا این‌قدر با آقای هاریما خصومت داری؟
‫نکنه چون از تو بهتره؟
‫چطور جرئت می‌کنی!
‫وایسا، برگرد!
‫لعنتی.
‫هاریما. من تحت هیچ شرایطی به تو نمی‌بازم.
‫اوه، انگار بارون بند اومد.
‫این باغ هیچ آسیبی ندیده.
‫چون این‌جا یه مکان مقدسه.
‫خیلی عجیبه که بارون روش تأثیری نداره.
‫این همونه که چند روز پیش کاشتیم؟
‫درسته.
‫تا دیروز حتی یه جوونه هم نزده بود.
‫درخت مقدس این عمارت، ‫یه کوسونوکی یا همون درخت کافور.
‫یه درخت مقدس.
‫مواد مغذی به اندازه کافی داره؟
‫در هر صورت به آب نیاز داره! بذار بهش آب بدم.
‫آقای یاماگامی، طعمش چطوره؟
‫این سوغات شهرِ زادگاهمه که بهش نون چشمه‌ی آب‌گرم می‌گن.
‫بی‌نظیره.
‫از مادرم خواستم چیزهای دیگه هم برام بفرسته.
‫هوم؟ می‌خوای بری کوهنوردی‌ای چیزی؟
‫راستش داشتم به صعود از کوه شما فکر می‌کردم.
‫منظورت کوه هوجوعه؟
‫آره. شما اسطوره‌ی کوهستانی، مگه نه؟
‫پس باید درست و حسابی به کوهتون ادای احترام کنم.
‫یکم ورزش هم برام بد نیست.
‫بالا رفتن از کوه من یه پیاده‌روی تفریحیِ ساده نیست.
‫می‌دونم. واسه همین به این تجهیزات نیاز داشتم.
‫نیمه‌های راهِ کوه، یه معبد کوچیک هست.
‫بالا رفتن تا اونجا نباید خیلی سخت باشه.
‫پس تا همونجا بالا می‌رم.
‫توی گذشته، مردم مدام به اون‌جا سر می‌زدن،
‫اما الان کاملاً متروکه شده.
‫که این‌طور؟
‫می‌تونم به زیردست‌هام بگم راهنماییت کنن.
‫از چیزی که فکر می‌کردم سخت‌تره.
‫میناتو، لطفاً مراقب باش کجا قدم می‌ذاری.
‫یه لحظه بهم وقت بده.
‫تو می‌تونی، میناتو!
‫فکر می‌کردم تا رسیدن به معبد خیلی سخت نباشه.
‫اوتسوگی، دیگه بیا پایین.
‫داری به میناتو فشار میاری.
‫اه!
‫من خوبم.
‫زیاد سنگین نیست.
‫ای بابا. داری اوتسوگی رو لوس می‌کنی.
‫طاقت بیار!
‫بعد از این‌که از رودخونه‌ای که جلوتره رد بشیم، ‫دیگه تقریباً رسیدیم.
‫این معبدِ آقای یاماگامیه.
‫اگه تمیزش هم نکنی یاماگامی ناراحت نمی‌شه.
‫درسته.
‫میناتو مستقیماً به خود یاماگامی ادای احترام می‌کنه.
‫بیا یه چیزی بخوریم، میناتو!
‫ولی نمی‌تونم این‌طوری ولش کنم.
‫به خاطر همین معبد کوچیک بود که مردم ‫به آقای یاماگامی ادای احترام می‌کردن.
‫توی گذشته، مگه نه؟
‫باشه. ما هم بهت کمک می‌کنیم!
‫آره!
‫حالا تمیز شد.
‫وقتی با هم می‌خوریم خیلی خوشمزه‌تره!
‫حق با توئه.
‫مطمئنم یاماگامی هم خوشحاله.
‫اون دیگه چیه؟
‫هان؟
‫صبر کنید!
‫چه خبر شده؟
‫بچه‌ها... هان؟
‫اون... غبار سیاه چیه؟
‫نکنه اون...؟
‫یه روح خبیثه.
‫روح خبیث؟!
‫تکون خورد!
‫مراقب باشید!
‫میناتو!
‫حالت خوبه؟
‫روح خبیث داره یکی رو تسخیر می‌کنه!
‫چی؟
‫نمی‌تونی ببینیش، میناتو؟
‫ناپاکی‌ای که کل این منطقه رو پوشونده؟
‫من فقط می‌تونم چیزهای خوب رو ببینم.
‫ولی اگه منم می‌تونم تا حدودی ببینمش، ‫پس حتماً یه روح خبیث خیلی خطرناکه.
‫به خاطر این ناپاکی، دیگه نمی‌تونیم جلوتر بریم.
‫اه، حالم داره به هم می‌خوره.
‫میناتو، دفترچه‌ت همراهت هست، نه؟
‫بله.
‫مراقب باش.
‫حواسم هست!
‫این‌طوری نمی‌شه. نمی‌تونم از این نزدیک‌تر برم.
‫چیکار کنم؟
‫فهمیدم!
‫قدرت باد؟!
‫که این‌طور!
‫عالیه!
‫آفرین!
‫خوب از قدرتی که از فوجین گرفتی استفاده کردی!
‫اون یه گوزنه؟
‫نه، نیست.
‫حالت خوبه؟ اوه...
‫خیلی سریع بود. توی یه چشم‌به‌هم‌زدن اون‌همه راه رو رفت.
‫خب، اگه حالش بهتره، پس جای نگرانی نیست.
‫خداحافظ!
‫واسه این‌که معبدم رو تمیز کردی ازت ممنونم.
‫به هر حال، برام سؤاله که اون موجود چی بود.
‫به‌زودی می‌فهمی.
‫هان؟
‫چی شده؟
‫رشد درخت کافور متوقف شده.
‫این کوسونوکی یه درخت مقدسه، پس...
‫قانون رشدش با یه درخت معمولی فرق داره.
‫فکر نکنم جای نگرانی باشه.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫هوم؟
‫آقای لاک‌پشت، موضوع چیه؟
‫هوم؟
‫هوم؟ اوه!
‫همونی که توی کوه نجاتش دادم؟
‫نه، قیافه‌ش یکم فرق داره.
‫اوه، خیلی لطف کردید بهمون سر زدید.
‫دوست آقای لاک‌پشته؟
‫یکی از چهار جانور مقدس، مثل ریکی.
‫ایشون «اوریو» هستن. ‫[اوریو]
‫وای.
‫هوم؟
‫چی؟ اون ابر یهو از کجا پیداش شد.
‫بارون... توی زمین مقدس؟
‫وای!
‫هان؟
‫اوریو دلش می‌خواد توی این برکه زندگی کنه.
‫اوه، حتماً. اگه آقای لاک‌پشت مشکلی نداره.
‫آقای اژدها آبمیوه دوست داره، هان؟
‫ریکی هم خوشحاله که یه پایه برای خوردنش پیدا کرده.
‫اوریو ازت ممنونه.
‫از من؟
‫اون اونمیوجی رو یادته؟
‫اوه، آقای هاریما؟
‫وقتی اوریو داشت توسط اون روح خبیث تسخیر می‌شد،
‫اون مرد با دفعش، نجاتش داد.
‫پس کار آقای هاریما بود؟
‫به لطف اون ستاره پنج‌پری بود که تو کشیدی.
‫در هر صورت، خوشحالم که حالتون خوبه.
‫اینم از یادداشت‌های... ‫یعنی طلسم‌های جدیدی که خواسته بودید.
‫مثل همیشه ممنونم.
‫ممنون که هر بار میای با خودت هدیه میاری. ‫[ژله لوبیای قرمز نرم]
‫چی شده؟
‫اوه، هیچی.
‫طلسم ستاره پنج‌پر به کارت اومد؟
‫بیشتر از اونی که فکر می‌کردم.
‫ولی امروز، اگه زحمتی نیست، ‫می‌خوام برام طلسم شبکه‌ای بکشی.
‫چی؟ از شکل ستاره خوشت نیومد؟
‫راستش، اون نشان خانوادگی من نیست.
‫ستاره پنج‌پر یه نشان خانوادگیه؟
‫ببخشید، من نمی‌دونستم.
‫این شبکه‌هه چند تا خط داره؟
‫آها.
‫پس این روزها به لطف اون یادداشت‌های متبرک ‫حسابی می‌ترکونی، هان؟
‫قدرت نادریه.
‫ولی کار کردن با تیکه‌های کاغذ باید سخت باشه.
‫پرتاب کردنشون سخته، مگه نه؟
‫برای همین خواستم توی ابعاد کارت ویزیت باشه.
‫پس داری کارت ویزیت پرتاب می‌کنی، نه؟
‫باید با یه خواهر بزرگ‌تر و یه خواهر کوچیک‌تر ‫لباس لئوتارد بپوشی!
‫پرتاب کردن کارت ویزیت با لباس لئوتارد؟
‫آخه چرا؟
‫نمی‌دونی؟!
‫به این می‌گن شکاف نسلی.
‫داری این پیرمرد رو ناراحت می‌کنی.
‫به هر حال، هاریما. باید حسابی حواست رو جمع کنی.
‫چی؟
‫اگه بقیه قضیه‌ی اون پسره رو بفهمن،
‫باعث می‌شی یه شهروند عادی بیفته تو دردسر.
‫خب، فکر کنم یکم دیر شده باشه.
‫همون یارو ایچیجو قبلاً قدرت رو دیده، ‫حسابی هم باهات خصومت داره.
‫امیدوارم اتفاق بدی نیفته.
‫اوه، خیلی معذرت می‌خوام!
‫نوچ.
‫ای بابا... دیگه چشم‌غره رفتن نداره که.
‫قسمت سوم: «تمرین قدرت باد در زمین مقدس»