‫اولین باری که دیدمش...
‫اوه!
‫این...؟
‫پنج سالم بود.
‫پدربزرگ! پدربزرگ!
‫نگاه کن، نگاه کن!
‫واراشی این شبدر چهاربرگ رو بهم داد!
‫با واراشی دوست شدی.
‫آره!
‫واراشی میگه این واسه جبران اون خوراکی‌هاست.
‫چی؟
‫واراشی یه یوکای بود که حتی قبل از به دنیا اومدن پدربزرگ ‫توی این خونه زندگی می‌کرد.
‫بیا با هم بخوریم.
‫واراشی.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[کلید باز شدن قفل قدرت در خاطرات است]
‫آها! آها!
‫بپر، بپر، هوپ!
‫واراشی، مثل من امتحانش کن.
‫باشه!
‫بپر. بپر.
‫بپر، بپر، هوپ!
‫آفرین!
‫واقعاً؟!
‫واراشی، یه چیز خوب برات دارم.
‫چیه؟
‫پدربزرگ می‌تونست کلی یوکای ببینه ‫که من نمی‌تونستم ببینم‌شون.
‫ها؟
‫آهای، نوئه! اگه دردسر درست کنی، ‫می‌گم بری پی کارت!
‫ای بابا.
‫هوم؟
‫واراشی، این ویفر موناکا خیلی بزرگه، بیا نصفش کنیم.
‫ممنون.
‫اوه، میناتو. داره عادت می‌کنه ‫که مثل یه برادر بزرگتر رفتار کنه.
‫من اومدم!
‫این صدا...
‫می‌دونستم کار خودته، هی‌هی!
‫هی، هی‌هی! کلاهم رو پس بده!
‫ممنون...
‫پدربزرگ!
‫پدربزرگ، گوش کن!
‫هی‌هی داره اذیتم می‌کنه!
‫می‌دونی، اونا بدجوری حوصله‌شون سر رفته.
‫برای همین داره باهات بازی می‌کنه تا سرگرم بشه.
‫چی؟! دلیل نمیشه که اذیتم کنه!
‫اینکه بتونی باهاش کنار بیای یا نه، به خودت بستگی داره.
‫[روز بعد]
‫بسیار خب.
‫هی‌هی!
‫کلاه! من رو! پس! بده!
‫قول بده که دیگه سر به سرم نذاری.
‫اون‌وقت این کیک کاستلا رو بهت میدم. ‫[کاستلا]
‫کاستلا دوست داری، مگه نه؟
‫دیدم که چند تا از روی میز خونه برداشتی.
‫اول کلاهم رو پس بده.
‫وگرنه این رو بهت نمیدم.
‫وای!
‫ای بابا.
‫از اون موقع به بعد، من و هی‌هی دوست‌های خیلی خوبی شدیم.
‫[فانوس یادبود]
‫بالاخره، پدربزرگ از دنیا رفت.
‫و یه روز، وقتی کلاس پنجم ابتدایی بودم...
‫پسر، چقدر گرمه.
‫رانمارو، اینکه هی بگی گرمه فقط بدترش می‌کنه.
‫آخه واقعاً گرمه، دست خودم نیست!
‫پس بیا به چیزهایی فکر کنیم که خنکمون کنه.
‫مثلاً چی؟
‫خوراکی امروز من یخ‌دربهشته. ‫[یخ]
‫حسودیم شد!
‫شوخی کردم! توی خونه بستنی دارم!
‫وای.
‫اه! اصلاً کمکی به خنک شدنمون نکرد!
‫خوب گوش کن، میناتو.
‫وقتی بیرون با یوکای‌ها روبه‌رو میشی، ‫قبل از اینکه متوجهت بشن فرار کن.
‫همه‌ی ‌یوکای‌ها مهربون نیستن، باشه؟
‫رانمارو، بیا همین الان بریم!
‫یهو چت شد؟
‫یخ‌... یخ‌دربهشت!
‫آره، دلم می‌خواد همین الان یخ‌دربهشتم رو بخورم.
‫پس بیا بریم! بدو!
‫شوخیت گرفته؟ هوا برای دویدن خیلی گرمه.
‫بیخیال، اون‌قدرها هم دور نیست!
‫این خیلی بده! بیا بریم خونه!
‫پسرها.
‫اگه همین‌طور زیر آفتاب داغ بازی کنید، گرمازده میشید.
‫درسته.
‫غیبش زد؟
‫راستی، شنیدم این دور و بر ‫یه مسافرخونه با چشمه‌ی آب‌گرم هست.
‫یه مسافرخونه‌ی قشنگ و دنج با یه چشمه‌ی آب‌گرم.
‫برای امشب اتاق رزرو کردین؟
‫نه.
‫اوه، پس ممکنه از دستش بدید.
‫واقعاً؟
‫معمولاً اتاق‌های اینجا کاملاً پر میشن.
‫توی این موقع از سال؟
‫در طول سال خیلی پرطرفداره.
‫همه‌ی مسافرخونه‌های اینجا دنج و عالین!
‫که این‌طور. خیلی دوست دارم فرصتش پیش بیاد ‫تا ازش لذت ببرم.
‫میام به مسافرخونه‌تون سر می‌زنم ‫و می‌پرسم ببینم اتاق خالی دارین یا نه.
‫چی؟ از کجا فهمیدین خونه‌ی ما یه مسافرخونه‌ست؟
‫بریم.
‫اون آقای مرموز در نهایت توی مسافرخونه کوسونوکی ‫که پدر و مادرم اداره‌ش می‌کردن، موند.
‫اون روز یهو یه نفر رزروش رو لغو کرد،
‫و خوشبختانه یه اتاق خالی شد.
‫به دلایلی، یوکای‌ها بی‌قرار بودن،
‫و از اتاقی که این آقا توش اقامت داشت دوری می‌کردن.
‫[مسافرخونه‌ی کوسونوکی]
‫ای بابا، تکالیف مدرسه خیلی روی مخن.
‫همم؟
‫وای!
‫خیلی خوبه. ‫[فشار، تغییر کلاس]
‫دست‌خطت راحت خونده میشه.
‫چی؟ ممنون.
‫انگار قلب پاک و صادقت توی این کلمات جا گرفته.
‫قلبم؟
‫آره. حتماً قدر استعدادی که داری رو بدون.
‫چشم!
‫حرفش رو آویزه‌ی گوشم کردم ‫و پلاک‌های اسم خیلی خوب از آب دراومدن.
‫[مسافرخونه‌ی کوسونوکی]
‫حالا که بهش فکر می‌کنم،
‫اون حتماً می‌دونسته که دست‌خط من قدرت پاک‌سازی داره.
‫اون به احتمال زیاد چیزی بوده ‫که ما بهش میگیم جنگیر دوره‌گرد.
‫جنگیر؟
‫برخلاف اونمیوجی‌ها، اونا آدم‌های معمولی هستن.
‫اما حتماً قدرت قابل توجهی داشته.
‫که این‌طور. برای همین یوکای‌ها ازش دوری می‌کردن.
‫دقیقاً.
‫راستی، تمرینت برای تسلط به قدرت مهر و موم کردن ‫چطور پیش میره؟
‫اوه، یادم رفت.
‫داشتم مهر و موم کردن ‫قدرت پاک‌سازی توی یه طلسم رو تمرین می‌کردم.
‫توی خاطراتت، یه نکته برای این کار بود.
‫چی؟
‫اون جنگیر... اون چیزی که توی هسته قدرتت بود رو دید.
‫انگار قلب پاک و صادقت توی این کلمات جا گرفته.
‫فکر کنم متوجه شدم.
‫آقای یاماگامی گفت که تصویرسازی ذهنی مهمه، مگه نه؟ ‫[قلب]
‫تصور کنم که دارم قلبم رو توی این طلسم ‫مهر و موم می‌کنم...
‫خوبه.
‫واقعاً؟
‫بالاخره موفق شدی.
‫آره! مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫هی، تسوباکی و فوجینو!
‫اوضاع چطوره؟
‫به‌موقع اومدی، برادر عزیزم.
‫ما با سلاح‌ها و قدرت‌های معنوی‌مون ‫هر کاری که از دستمون برمیومد انجام دادیم.
‫طلسم‌های یشمی رو بهمون بده.
‫بسیار خب.
‫از اینا استفاده کنید. ‫[دفع]
‫ممنون.
‫استاد سایگا!
‫به ما هم طلسم بدید!
‫لطفاً!
‫هی، اینا خیلی زیادن.
‫نجات پیدا کردیم.
‫آره، واقعاً.
‫ممنون، ای یشمی.
‫این دخترهای توی خانواده‌تون...
‫وقتی این کار تموم بشه، من میرم مسافرت!
‫- خوشگلن، اما خیلی ساکت و کم‌حرف نیستن. ‫- یه دوش طولانی می‌گیرم و کلی فیلم تماشا می‌کنم.
‫یادت نره آب زیاد بخوری ها، باشه؟
‫قبل از اون، باید ارواح خبیث رو از بین ببریم.
‫سایگا، طلسم‌ها؟
‫فقط یه دونه برام مونده.
‫پس برو!
‫چشم!
‫استاد سایگا!
‫دارین میرین جناب یشمی رو ببینین؟
‫خدا می‌دونه چه شکلیه؟
‫مرده، مگه نه؟ خوش‌قیافه هست؟
‫بی‌خیالش بشین.
‫برادر عزیز ما هیچ درکی از خوش‌قیافه بودن یه مرد نداره.
‫آره! بازه!
‫این فشار...
‫این مال چند تا اسطوره‌ست؟
‫اوه.
‫حالتون خوبه؟
‫من خوبم.
‫راجع به اون طلسم‌هایی که ازتون خواسته بودم...
‫اون چیه؟
‫حیوانات روح خیلی عصبانی شدن؟!
‫ها؟ نه، اون فقط...
‫لطفاً نگرانش نباشین.
‫حیوانات روح عصبانی‌ان و عین خیالشم نیست.
‫این میناتو کوسونوکیه.
‫اینم از طلسم‌ها.
‫راستش چند روز پیش یه قدرت جدید دریافت کردم.
‫با استفاده از اون، قدرت پاک‌سازی رو ‫توی طلسم‌ها مهر و موم کردم.
‫می‌فهمم.
‫قدرتش نشت نمی‌کنه، ‫برای همین تأثیرش باید بیشتر دووم بیاره.
‫متوجه شدم. خیلی ممنونم.
‫خسته به نظر می‌رسین.
‫اخیراً سر و کله ارواح خبیث زیادی پیدا شده.
‫ما داریم میایم تو.
‫اوه، فوجین و رایجین.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫راستی، این آقا خیلی خسته به نظر می‌رسه.
‫جداً، دلم براش می‌سوزه.
‫اوه، فهمیدم!
‫چطوره بهش یه شوک الکتریکی بدم؟
‫اوه، آقای هاریما. رایجین می‌خواد بهتون شوک الکتریکی بده.
‫چی؟
‫آماده‌ای؟
‫خدمت شما!
‫آقای هاریما؟!
‫ها؟
‫خیلی قوی بود؟
‫آقای هاریما؟ آقای هاریما!
‫امیدوارم حال آقای هاریما خوب باشه.
‫نگران نباش. بقیه‌ش به خودش بستگی داره.
‫درسته.
‫مهم‌تر از اون...
‫مشتاقانه منتظر موچی ساکورای جدید اچیزن‌تی هستم.
‫راست میگی. بیا زودتر بریم خونه.
‫آقای یاماگامی، اینجا حس عجیبی نداره؟
‫انگار هوا سنگینه.
‫یه قلمروی اساطیری متروکه؟!
‫وای!
‫آخ!
‫چِم شده؟
‫حواسم پرت فکر کردن به موچی ساکورا شد.
‫این قلمرو اساطیری یه اسطوره‌ی سقوط‌کرده‌ست، درسته؟
‫درسته.
‫توسط کسی ساخته شده که اون‌قدرها هم قوی نیست.
‫بعد اون اسطوره کجاست؟
‫کی می‌دونه؟
‫چطوری بریم بیرون؟
‫فضا رو با قدرت بادت پاره کن.
‫بذار امتحان کنم.
‫چی شده؟
‫اگه از اینجا بریم بیرون، ‫چه بلایی سر اسطوره‌ای که این رو ساخته میاد؟
‫اگه متروکه بمونه، ناپاکی بیشتر میشه.
‫در نهایت، روی محیط اطرافش هم تأثیر میذاره.
‫نمی‌تونی به حال خودش رهاش کنی، نه؟
‫خیلی مهربون‌تر از اونی هستی که بتونی نه بگی.
‫شاید.
‫اما دقیقاً همینطوری‌ای.
‫بیا اون اسطوره رو پیدا کنیم.
‫هوم؟ اون...؟
‫اسطوره همینه؟
‫در اصل، یه شمشیره.
‫منظورت اسطوره‌ی شمشیرهاست؟
‫نه، اشیای ساخت دست بشر ‫یه مکان طبیعی برای سکونت ارواح الهی نیستن.
‫این یه روح الهیه که توسط آدم‌ها به یه شمشیر هدایت شده.
‫قفسه سینه‌م سنگین شده.
‫عصبانیه؟
‫این‌طور به نظر می‌رسه.
‫خب، می‌خوای چی‌کار کنی؟ پاک‌سازیش کنی؟
‫این اسطوره عصبانیه چون بهش احترام نذاشتن، درسته؟
‫چرا این حرف رو می‌زنی؟
‫ببین چطوری همه‌جاش زنگ زده.
‫اگه قدرش رو می‌دونستن ‫و بهش احترام می‌ذاشتن، این شکلی نمی‌شد.
‫آره.
‫نمی‌خوام پاک‌سازیش کنم.
‫سعی می‌کنم با طلسم جدید تطهیرش کنم.
‫ناپاکیش باورنکردنیه!
‫خیلی خوبه.
‫یه طلسم معمولی تا الان اثرش رو از دست داده بود.
‫قدرت مهر و موم کردن به درد بخور بود.
‫دقیقاً.
‫بقیه‌ش رو می‌تونی بسپاری به من.
‫من تا حالا از یه اسطوره‌ی دیگه مراقبت نکردم، ‫پس کی می‌دونه چی میشه.
‫چی؟ این حرفت اصلاً بهم قوت قلب نمیده.
‫اون اسطوره کجاست؟!
‫نجاتش دادم.
‫همه چی مرتبه.
‫خوشحالم.
‫این فضا الان ناپدید میشه.
‫چی؟!
‫یالا عجله کن. از قدرت باد استفاده کن.
‫باشه!
‫روت حساب می‌کنم، شماره پنج!
‫بسیار خب، کارت خوب بود.
‫هی، به این زودی سیر شدی؟
‫ای بابا! ایچیجو و هوریکاوا چرا این‌قدر طولش دادن؟
‫حالت خوبه؟
‫هوریکاوا! خیلی طولش دادی تا بیای نجاتم بدی، ‫دست‌وپاچلفتی!
‫این روزها، تو خیلی دوست‌داشتنی...
‫نه، منظورم اینه که...
‫یعنی... چاق شدی، برای همین دیر رسیدی اینجا!
‫داری بیشتر از قبل مایه‌ی دردسرم میشی.
‫صدای زنگ؟!
‫[صدای زنگ]
‫مثل یه طلسم جادویی کار می‌کنه.
‫قدرت معنوی‌مون داره تموم میشه!
‫و طلسم‌هامون هم تموم شده!
‫خیلی نزدیک بودیم...
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫همگی، آروم باشید.
‫استاد سایگا!
‫برادر عزیزم!
‫اینم از طلسم‌های جدید.
‫شما باهاش این‌همه روح رو دفع کردید ‫و هنوز قدرتش سر جاشه؟
‫اینا طلسم‌های جدیدی هستن ‫که قدرت پاک‌سازی توشون مهر و موم شده.
‫اینم از جناب یشمی!
‫ایول بابا!
‫وای خدا، کاش می‌تونستم ببینمش.
‫نور یشمی؟!
‫نکنه خودش باشه؟
‫میناتو کوسونوکی.
‫خیلی نورش زیاده!
‫نمی‌تونم ببینم! چشم‌هام!
‫نمی‌تونم خودش رو ببینم!
‫ای یشمی، ما سپاسگزارتیم.
‫سر از جای عجیبی درآوردیم.
‫صبر کن، اون... آقای هاریماست؟
‫واو، دورش رو زن‌های خوشگل گرفتن.
‫واسه خودش حرمسرا راه انداخته؟
‫باید فامیل‌هاش باشن.
‫بعضیاشون دارن جیغ می‌کشن و به خودشون می‌پیچن.
‫از نظر اونا، این چیزی که توی دستته ‫باید خیلی کورکننده باشه.
‫اوه!
‫بیا بریم.
‫باشه.
‫اون کلاه...
‫نه، امکان نداره خودش باشه.
‫اون میناتو کوسونوکیه؟
‫کی فکرش رو می‌کرد این‌قدر قوی باشه؟
‫اوه.
‫خیلی اون کلاهت رو دوست داری.
‫آره، این نشونه‌ی مخصوص پدرمه.
‫اگه درست یادم باشه، پدرت...
‫یه جنگیره.
‫نکنه اون...
‫آنشو باشه؟
‫اینجا چی‌کار می‌کنن؟
‫نظرت چیه یاماگامی؟
‫بافت و طعم بی‌نظیری داره که با ایچیگویا فرق می‌کنه!
‫خوبه.
‫اوه! بالاخره برگشتی به همون حالت عادیت!
‫آره. هوم؟
‫ها؟
‫این چیه؟
‫همون روح الهی که توی شمشیر بود.
‫آوردیش خونه.
‫گذاشتمش توی یه ظرف.
‫تا بتونم اون رو زیردست خودم بکنم.
‫می‌فهمم.
‫اما تکون نمی‌خوره.
‫انرژیش کمه؟
‫میگه می‌خواد استراحت کنه.
‫باید خیلی زود حالش بیاد سر جاش.
‫باشه.
‫اوه، فهمیدم.
‫بفرما.
‫لطفاً زودتر خوب شو.
‫قسمت هشتم: «ارتباط باستانی با کوه مجاور.»