‫شرمنده که از قبل بهتون اطلاع ندادن که ‫قراره منتقل بشین، رفقا،
‫ولی رده یک باشین همین می‌شه.
‫ولی از جنوب خوشتون میاد.
‫البته اونجا می‌زنن له و لورده‌تون می‌کنن.
‫عوضش کمتر بارون می‌باره.
‫شما احتمالا فکر می‌کنن شهره.
‫لیورپول.
‫ولی شهر نیست.
‫روستا است.
‫پس وقتی تو لیورپول به آدم‌هایی ‫مثل شما نیازه،
‫باید از همونجایی که ما زندگی می‌کنیم ‫انتخاب بشن،
‫همون خیابون‌ها.
‫پس اصلا نگران انتقال نباش، رفیق.
‫حسابی مطلع بودیم.
‫هیچکس تکون نخوره!
‫برو! برو! برو، برو، برو! ‫برو، برو!
‫برو! بجنب!
‫یالا، بریم! بریم!
‫یالا! برو! گاز بده! ‫یالا، الان!
‫شاید تقصیر منه.
‫شاید بهتر بود موقع آموزشتون ‫وقت می‌ذاشتم که توضیح بدم...
‫خیلی ممنون می‌شیم ‫اگه موقع انجام وظیفه،
‫تلاش بکنین که هیچ خونه‌ای ‫رو آتیش نزنین.
‫اشکالی نداره.
‫خیلی چیزها می‌شه گفت ‫ولی اشکال نداره نه.
‫برای شان مرخصی استعلاجی ثبت کردیم،
‫و اون و خانواده‌اش رو ‫از منچستر دور کردیم.
‫و من به یه خبرگزاری منچستری ‫گزارش کردم که آتش‌سوزی خانگی بود.
‫عه! فکر می‌کنین قسر در رفتین؟ ‫بذارین یه چیزی از این بازی بهتون بگم.
‫هیچوقت از هیچی قسر در نمی‌رین.
‫فقط منتظر می‌مونین که ببینین ‫چه بهایی براتون داره.
‫هر کاری که کردن، جواب داد.
‫ترک‌ها می‌گن قراره یه محموله به ‫فلیکستو بفرستن، یه محموله حسابی.
‫مهم نیست ترک‌ها چی می‌گن.
‫تا محموله بار کشتی نشه، ‫واقعی نیست،
‫پس یه کاری کنین بار کشتی بشه.
‫و باید همین الان مدارک رو قطعی کنیم.
‫از تیم کارتر خیلی مدرک دارین، ‫ولی از خود کارتر نه زیاد،
‫و باید یه راه جدید برای گرفتنش ‫پیدا کنین.
‫خوبی؟
‫آره.
‫خب، اگه نیستی، باید بهم بگی، ‫چون از اینجا به بعد فقط بدتر می‌شه.
‫گفتم خوبم، نگفتم؟
‫باشه.
‫چطور این کار رو کردن؟
‫یه نفوذی درباره انتقال ‫بهشون هشدار داد.
‫از ون در رفتن.
‫فکر نمی‌کردم دل و جربزه‌اش رو داشته باشن.
‫- دنبال ما میان. ‫- دنبال من؟
‫اونقدر کودن نیست.
‫تو صندوق ماشین الان نصف راه ‫رو تا اسپانیا رفتن.
‫ولی نباید ریسک کنیم.
‫قبل از همه‌چی، کار این مکان تمومه. ‫تخلیه‌اش کنین و بعد آتیشش بزنین.
‫برای جنس چندتا مکان امن پیدا کنین.
‫- کجا؟ ‫- از مشتری‌های وفادارمون.
‫فکر نکنم چونه بزنن، ‫ناسلامتی عملی‌ان.
‫تا ترک‌ها محموله رو بفرستن ‫کل جنسمون همینه.
‫مواظبش باش.
‫کلید خودرو، کاغذهای شرکتی ‫و نامه‌هایی که می‌خواستی.
‫ممنون.
‫گوش کن، اتفاقی که خونه شان افتاد ‫تقصیر هر دو ما بود.
‫ما باید کارتر رو متهم کنیم. ‫نمی‌تونیم دوباره وارد دار و دسته‌اش بشیم.
‫خبرچین نداریم، ‫پس باید مستقیم بریم سراغش...
‫و سعی کنیم تا دیر نشده ‫یه راهی برای اتهام زدن بهش پیدا کنیم.
‫یکی از بهترین کارهایی که الان می‌تونیم ‫برای شان انجام بدیم، حفظ آرامشمونه.
‫- و... ‫- اون سعی کرد یه بچه رو بکشه، بیلی.
‫وقتی کارتر از شان باخبر شد،
‫سعی کرد شان و همسرش و بچه‌اش رو ‫به خاطر ما بکشه.
‫- کارتر به خاطر ما هیچکسی رو نکشت. ‫- تو دادن دستورش تردید نکرد.
‫پس الان تنهایی برمی‌گردم سراغش،
‫با حفاظت یه مشت کاغذ، ‫و اصلا شکی به انجامش ندارم.
‫چون سعی کرد یه بچه رو بکشه.
‫باشه.
‫پس نقشه‌ات چیه؟
‫می‌خواد وارد دنیایی بشه که ‫بهش اجازه ورود نمی‌ده.
‫من یه چیزهایی از این می‌دونم.
‫پس من قراره خودم رو ‫نماینده اون دنیا جلوه بدم.
‫سعی می‌کنم یه ضعف ازش پیدا کنم.
‫و سعی می‌کنم با این کفش‌های لعنتی ‫زمین نخورم.
‫موفق باشی، رفیق.
‫ممنون.
‫سلام.
‫از مرکز تلفن تماس گرفتیم. ‫یه نفر پشت خطه...
‫که می‌خواد با همکار شان صحبت کنه؟
‫وصلش کن.
‫سلام؟
‫پلاک ۱۶ واکر رود، ملک بوت.
‫دو کیلو هروئین زیر تخته کف آشپزخونه ‫جاسازی شده.
‫دو کیلو هروئین زیر تخته کف.
‫- پس منتظر چی هستی؟ ‫- ممکنه تله باشه.
‫البته که ممکنه تله باشه. ‫چی ممکنه تله نباشه؟
‫- پس چطور انجامش بدم؟ ‫- با احتیاط زیاد.
‫که یعنی به هیچکس تو لیورپول زنگ نزن.
‫خود منچستر به یه پلیس آشنا وصلت می‌کنم.
‫و یادت باشه، ‫اگه تو اون‌ها رو زیر نظر داری،
‫یعنی احتمالا اون‌ها هم ‫تو رو زیر نظر دارن.
‫...خبر اصلی امروز.
‫نخست‌وزیر تشکیل شکافت ‫در کابینه دولتش را انکار کرد...
‫در حالی که نامحبوبی سیاست‌های اقتصادی او ‫ادامه دارند.
‫برو بقیه رو پیدا کن.
‫ببین برای جا‌به‌جا کردن جنس ‫کمک پیدا می‌شه یا نه.
‫- طبقه؟ ‫- پنج.
‫- یالا! ‫- گم شین، پلیس‌های عوضی!
‫- ولم کنین! ‫- ولش کنین، عوضی‌ها!
‫- دست‌ها پشتت. ‫- چی؟ مال من نیست!
‫- مقاومت نکن. ‫-
‫پا شو، لعنتی...
‫آره، راست می‌گن، گم شین!
‫- خب؟ ‫- واقعی بود.
‫خوبه.
‫حالا چیکار می‌کنی؟
‫کسی که بهم گفت رو پیدا کنم، ‫ببینم دیگه چی بهم می‌گه.
‫درسته.
‫این یکی بازی ظریفیه، پسر.
‫و... خوشحالم کار توئه، نه من.
‫ممنون.
‫موفق باشی.
‫چه خبره؟
‫تو هیچوقت ازم نپرسیدی چرا زندان بودم.
‫داستان طولانی‌ایه.
‫آره، یه یارویی عوض حفاظت ازت پول خواست ‫پس بهش شلیک کردی.
‫این نسخه کوتاه‌ داستان بود.
‫محموله کی ارسال می‌شه؟
‫نه، این رو نمی‌پرسی.
‫می‌دونی، شاید... تو خسته‌ای.
‫هوم؟
‫شاید می‌خوای این تموم بشه، ‫بری خونه.
‫اما مردی که تظاهر می‌کنی هستی، ‫مردی که فکر می‌کنی هستی،
‫اون می‌دونه که این کارها ‫زمان‌بر هستن.
‫چرا هیچ اتفاقی نمی‌افته؟
‫وای، این سوال هم نمی‌پرسی.
‫اون می‌دونه، که توی این دنیا، ‫همیشه یه اتفاقی داره می‌افته.
‫و اگه ندونی چه اتفاقی داره می‌افته،
‫پس احتمالا برای خودت داره اتفاق می‌افته.
‫یاروی انگلیسی، حذفه.
‫بهش نیاز داریم.
‫فعلا.
‫بعد چیزهایی که اون فهمیده رو می‌فهمیم،
‫بعدش حذفه.
‫- و ما کاری که اون می‌کنه رو می‌کنیم. ‫- کی؟
‫کی کاری اون رو می‌کنه؟
‫زکی.
‫بابا، این یاد گرفتن سامانه‌ها است،
‫راه‌اندازی چندین شرکت، ‫سر و کار داشتن با گمرک.
‫زکی یه آدم لاته.
‫این دیگه یعنی چی؟ لات؟
‫تو زیادی انگلیسی هستی.
‫تو روزنامه‌های اون‌ها رو می‌خونی، ‫مثل اون‌ها فکر می‌کنی.
‫می‌دونی جایی که ما اهلش هستیم ‫به لات چی می‌گن؟
‫می‌گیم بامرام.
‫مرد.
‫هر چی بیشتر اینجا زندگی می‌کنی، ‫بیشتر ترکی می‌شی.
‫تو اصلا یادته اهل کجا هستی؟
‫من فقیر بودن رو یادمه، بابا.
‫گرسنه بودن یادمه.
‫انگلستان چیزی که داریم رو به ما داده.
‫و الان می‌تونه چیزهای بیشتری هم بهمون بده، ‫اگه باهمدیگه کار کنیم.
‫من هر چی داریم رو بهمون دادم.
‫ما با ترک‌ها کار می‌کنیم.
‫اگه با انگلیسی‌ها کار کنیم، فقط برای ‫یاد گرفتن چیزهاییه که اون‌ها می‌دونن.
‫بعدش حذف می‌شن.
‫تو انگلیسی‌ها رو زیادی دست پایین می‌گیری.
‫و ترک‌ها رو زیادی دست بالا می‌گیری.
‫[استانبول]
‫- چرا؟ ‫- چون هاکان پیره.
‫و عزیز ضعیفه.
‫الان وقت تغییره، ‫و عزیز نمی‌تونه اون تغییر باشه.
‫ما مدت زیادیه که هاکان رو می‌شناسیم.
‫پس با محدودیت‌هاش آشنایی دارین.
‫هاکان از جایی که شروع کرد ‫خیلی پیشرفت کرده،
‫اما الان یه پیرمرد توی یه دنیای جدیده.
‫تو کار ما، الان از همیشه بیشتر ‫می‌شه پول درآورد.
‫هاکان و عزیز می‌خوان این پول رو ‫با انگلیسی‌ها تقسیم کنن.
‫من می‌خوام با شما تقسیمش کنم.
‫هیچی تو این دنیا از یه کرد کینه‌دار ‫خطرناک‌تر نیست.
‫اگه هاکان بدونه اینطور حرف می‌زنیم،
‫همه‌مون رو می‌کشه.
‫هاکان هیچوقت نمی‌فهمه.
‫تا بخواد بفهمه کار از کار گذشته.
‫عزیز هم همینطور.
‫هر کسی که این راه‌حل رو ‫قبول نداره هم همینطور.
‫از پسش برمیای؟
‫از پسش برمیام.
‫فقط باید بدونم بعد اینکه این کار رو کردم،
‫با همدیگه همکاری می‌کنیم.
‫پس وقتی انجامش دادی خبرمون کن.
‫ممنونم از اینکه مصاحبه می‌کنین، آقا.
‫شما سازمان‌دهنده راهپیمایی شنبه ‫ضد مواد مخدر لیورپول هستین؟
‫بله، خودم هستم. ‫وین دافی، سازمان‌دهنده اجتماعی.
‫خب، به نظر میاد قراره بزرگ‌ترین ‫اعتراض تا اینجا باشه.
‫هدفتون چیه؟
‫ما می‌خوایم یه پیام به ‫دلال‌های مواد مخدر برسونیم...
‫که مردم لیورپول اون‌ها ‫رو توی شهرشون نمی‌خوان.
‫- که داریم مقابله می‌کنیم. ‫- آره!
‫پلیس کارش رو نمی‌کنه، پس ما انجامش می‌دیم. ‫ماییم که اینجا زندگی می‌کنیم.
‫می‌دونیم کی مقصره. ‫می‌دونیم چیکارش کنیم.
‫ما هروئین رو از خیابون‌هامون پاک می‌کنیم ‫و از بچه‌هامون حفاظت می‌کنیم،
‫و اگه قاچاقچی‌ها فکر می‌کنن شوخی می‌کنیم، ‫به زودی می‌فهمن چقدر جدی هستیم.
‫- دقیقا، وین. ‫- ایول، وین!
‫نامه‌هات دست منه.
‫وای، ببخشید.
‫- مستاجر جدیدی. ‫- وای. آره.
‫- اهل لیورپول نیستی؟ ‫- نه، برای کار اینجام.
‫چه کاری؟
‫توسعه املاک.
‫چطور املاکی؟
‫پروژه‌های نوسازی.
‫دنبال فضاهای پساصنعتی می‌گردیم ‫که بشه به مسکونی تغییر کاربری‌شون داد.
‫خب، شهر درستی اومدی.
‫- پولش از کجا میاد؟ ‫- سرمایه‌گذارهای خصوصی.
‫- من هم اهل سرمایه‌گذاری هستم. ‫- عه.
‫فعلا دنبال سرمایه‌گذاری اضافی نیستیم.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫من که... هر سرمایه‌گذاری نمی‌شم.
‫متوجه‌ای، من لیورپول رو می‌شناسم. ‫می‌دونم فرصت‌هاش کجا هستن.
‫هیچوقت اندازه من این شهر رو نمی‌شناسی.
‫مهم نیست چقدر اینجا بمونی، ‫مهم نیست چقدر دقت کنی.
‫پس بچه همینجایی؟
‫این اطراف نه.
‫نه، من اهل لیورپول واقعی هستم.
‫همه‌ی جاهایی که شما می‌خرین ‫و تخریب می‌کنین.
‫پس چرا اینجایی و اونجا نیستی؟
‫چون همیشه به مامانم می‌گفتم ‫اینورها یه خونه براش می‌خرم.
‫این رو بهش می‌گفتم.
‫هیچوقت باورم نداشت.
‫خب، مطمئنم که الان خیلی بهت افتخار می‌کنه.
‫اون مرده. ‫همه اون نامه‌ها...
‫تو یه روز پست شدن.
‫ببخشید؟
‫نامه‌های تو، همه‌شون توی یه روز...
‫مهر پست خوردن، ‫اون هم از یه اداره پست.
‫این یه کم...
‫عجیبه، نه؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی ممنونم که اون‌ها رو برام آوردی.
‫یه لحظه...
‫سلام؟
‫اوکانل‌ها اسپانیا نیستن، ‫و می‌خوان ما رو بکشن.
‫کی؟
‫جد.
‫چند تا از بچه‌ها هم پیداشون نیست، ‫ولی می‌خواستن جد رو ببینیم.
‫باید همدیگه رو ببینم.
‫دارم میام.
‫ببخشید، من باید... باید برم.
‫بعدا می‌بینمت.
‫آره.
‫آره، می‌بینی.
‫باید اوکانل‌ها رو پیدا کنیم، ‫قبل اینکه اون‌ها ما رو پیدا کنن.
‫پیداشون می‌کنیم.
‫جنس واکر رود چی شد؟
‫همونطور که خودت گفتی، کارتر. ‫این‌ها عملی‌ان.
‫احتمالا پلیس‌ها ده پوند بیشتر ‫از ما بهشون دادن.
‫- می‌خوام چند روز تو چشم نباشم. ‫- ایده خوبیه.
‫تو باهام میای.
‫- مشکلیه؟ ‫- نه.
‫خوبه.
‫ممنونم که اومدی.
‫خبر خوب داریم.
‫- محموله تو راهه؟ ‫- به زودی، ولی اول، زکی یه نقشه داره.
‫عالیه.
‫من یه نگهبان تو اسکله فلیکستو دارم. ‫ترکه.
‫کمکمون می‌کنه. دیگه مشکلی پیش نمیاد. ‫برخلاف دفعه پیش.
‫دفعه پیش چیزی نبود.
‫درسی که باید از دفعه پیش گرفت ‫اینه که واردات دست منه.
‫به کمک شما نیازی ندارم و لازم نکرده ‫یه نگهبان کودن مزاحم کارم بشه.
‫چرا کمک ما رو نمی‌خوای؟ ‫به ترک‌ها اعتماد نداری؟
‫من یه رویه دارم. ‫این اون رویه نیست.
‫شاید نگرانی که اون به ما بگه تو ‫چیزی که می‌گی می‌دونی رو نمی‌دونی.
‫- این ایده‌ی بدیه. ‫- نگهبان رو ملاقات کنیم.
‫بعد می‌تونیم تصمیم بگیریم ‫ایده بد چیه.
‫هماهنگش می‌کنم، هاکان.
‫می‌خوام همه کارمندهای ‫گمرک فلیکستو رو بررسی کنی...
‫و هر کی فامیلی ترکی داره ‫رو پیدا کنی.
‫- حد و حدودش کجا است؟ ‫- جان؟
‫باید چارچوب تعیین کنم.
‫خدایا، کوفتی ساده است. ‫اسکله فلیکستو کارمند ترک داره؟
‫نه، ساده نیست.
‫نام‌های خانوادگی ترکی خیلی ‫فراتر از مرزها هستن،
‫پس اگه طبق ملیت بررسی کنم، ‫ممکنه کسی رو از قلم بندازم،
‫که ممکنه جون تو رو به خطر بندازه، ‫که تقصیر من می‌شه.
‫پس، با توجه به اینکه تو داری کردها رو ‫بازرسی می‌کنی،
‫پیشنهاد می‌کنم عراق و سوریه ‫رو هم در نظر بگیری،
‫و با توجه به اینکه اصلا ‫از این کارها سردرنمیاری،
‫پیشنهاد می‌کنم به من نگی ‫چقدر کار کوفتیم ساده است.
‫کارت رو خوب انجام می‌دی. ‫یکی باید این رو بهت بگه.
‫لازمه من بهت بگم ‫داری کارت رو خوب انجام می‌دی؟
‫نه.
‫پس چرا بگم؟
‫آره.
‫فکر کنم برگردم گرین لینز.
‫از اینجا امن‌تره.
‫- تا کی؟ ‫- فقط دو شب.
‫اونجا کنترل در چند تا کلاب رو گرفتیم.
‫- از دستش می‌دی. ‫- چی رو؟
‫راهپیمایی.
‫باید اونجا باشی، ادی. به ادی مدیونیم ‫که از بچه‌هایی مثل اون دفاع کنیم.
‫و به اون قاچاقچی‌های کثافت ‫بگیم که کارشون تمومه.
‫فقط دو شبه، باشه؟
‫سلام؟
‫پلاک ۲۷ وود استریت تو هویتون. ‫ده کیلو توی انبار جاسازی شده.
‫نه.
‫چی؟
‫خودمون می‌تونیم کشف و ضبط کنیم.
‫آره جون خودت.
‫ببین، هدف من گیر انداختن کارتره ‫و فکر کنم هدف تو هم همینه.
‫و برای گیر انداختنش ‫به بیشتر از این‌ها نیاز دارم.
‫- چرا این کار رو می‌کنی؟ ‫- به خاطر بلایی که سر این شهر آورده.
‫سر خانواده‌ها.
‫- بیا ملاقات کنیم. می‌تونیم به نتیجه برسیم. ‫- دو کیلو توی انبار.
‫بله؟
‫آمار مرگ و میر یک سال اخیر ‫به واسطه هروئین تو لیورپول رو می‌خوام.
‫اسم، آدرس، نزدیک‌ترین خویشاوند.
‫خانواده‌ها.
‫وقت به خیر، آقا.
‫این رو نگاه، رفیق.
‫بعد به خودمون فکر کن، ‫ورودی رو کنترل می‌کردیم.
‫دوشنبه شب‌ها، دو صبح.
‫برای بیست پوند یخ می‌زدیم...
‫و احتمال اینکه یه بچه روانی ‫بهمون چاقو بزنه.
‫و من بهت گفتم زندگی بیشتر از این‌ها است.
‫حالا رسیدیم اینجا.
‫اتاق سوئیت تو هتل ادلفی.
‫ما تو ادلفی هستیم چون اون بیرون ‫می‌خوان دخلمون رو بیارن.
‫این خوبه. فقط وقتی مردم میان سراغت ‫می‌تونی قدرتت رو نشونشون بدی.
‫این یه فرصته.
‫برای فرستادن یه پیام.
‫که یاد مردم بندازیم تا کجا اومدیم.
‫ولی لازم نبود تا اینجا بیایم، نه؟
‫می‌تونستیم سر همون کنترل ورودی ‫بس کنیم.
‫می‌تونستیم با ماری‌جوانا بس کنیم.
‫ولی تو نمی‌تونستی بس کنی، نه؟ ‫حالا رسیدیم اینجا.
‫تو روی مبل می‌خوابی.
‫به سمت در بخواب.
‫حالش چطوره؟
‫- خوبه. ‫- خوبه؟
‫- نه. ‫- منظورت چیه که نه؟
‫یعنی نمی‌خوام حواست پرت بشه، ‫نه به خاطر ما.
‫پس حالش خوبه و همیشه هم ‫حالش خوب می‌مونه تا وقتی که برگردی.
‫بی‌خیال، بگو قضیه چیه ‫وگرنه خودم فکر بدتر می‌کنم.
‫فقط مضطربه، می‌دونی، ‫برای اجرا.
‫امروزه؟
‫آره.
‫اون مضطرب نمی‌شه که.
‫«اون مضطرب نمی‌شه که.»
‫مضطرب نمی‌شه.
‫مامان! دیر می‌کنیم!
‫خب، الان می‌شه، ولی این مشکل منه، ‫و باید برم. دوستت دارم.
‫دوستت دارم.
‫می‌خوام تا امشب کار اوکانل‌ها تموم بشه.
‫نصف لیورپول رو فرستادم ‫دنبالشون بگردن.
‫امروز تموم می‌شه.
‫حالا هر طور که شده.
‫- سلام. ‫- گمرک فلیکستو هیچ ترکی نداره.
‫آهان.
‫- اونقدر بده؟ ‫- خب، خوب نیست.
‫خیلی خب... کمک دیگه‌ای از دستم برمیاد؟
‫باید برم.
‫الو؟
‫منم، باران. سلام علیکم.
‫علیکم سلام، باران.
‫اتفاق افتاده، هاکان، ‫همونطور که همیشه می‌گفتی.
‫کی؟
‫دارن میان.
‫خیلی خب، بریم.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫ولشون کن.
‫حق با تو بود، انگلیسی.
‫اون مزاحمه.
‫می‌دونی چیه، رفیق؟
‫خیلی جاها هست که الان می‌تونستم باشم.
‫خیلی جاها که باید بشم.
‫پشت یه خشک‌شویی تو گرین لینز ‫یکی از اون جاها نیست.
‫من برای کسب و کار اومدم اینجا، ‫و این مشکل من نیست.
‫هر کاری می‌خوای با اون بکن،
‫و وقتی آماده کسب و کار شدی ‫خبرم کن.
‫دیگه کی دخیل بود؟
‫استانبول.
‫خوبه. دروغ نگفتی.
‫خواهش می‌کنم، هاکان.
‫می‌خواستم من رو جدی بگیری، که ببینی ‫کارهای بیشتری از دستم برمیاد.
‫فقط همین.
‫اشتباه بود.
‫و من کرد هستم، هاکان.
‫اون دو تا کرد نبودن، ولی من... ‫من کردم.
‫ما با خون همبسته‌ایم.
‫نگران نباش، زکی.
‫من هیچوقت هیچ کردی رو نکشتم ‫و الان هم زیادی برای شروعش پیرم.
‫تشکر می‌کنم، هاکان.
‫تمام.
‫به امان خدا.
‫خب، جواب کوتاهش اینه که نزدیکیم. ‫خیلی نزدیک.
‫با توجه به اینکه من رو به دفتر ‫وزیر کشور احضار کردن،
‫فکر کنم ازت بخوام جواب طولانی ‫رو بدی.
‫خب، محموله به زودی میاد،
‫و سخت در تلاشیم که مدارک ‫قبل از رسیدن محموله جمع بشن.
‫اما قربان، به نظرم به مرحله‌ای رسیدیم ‫که باید ازتون حفاظت کنم.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی می‌تونم اطلاعات بیشتر بهتون بدم،
‫یا می‌تونین شهامت به خرج بدین...
‫و بهش بگین چیز دیگه‌ای برای گفتن نیست.
‫ما توی یه مسابقه هستیم، دان،
‫بین موفق شدن ما ‫و ته کشیدن حمایت سیاسی و مالی از ما،
‫و فکر کنم داریم برنده نمی‌شیم.
‫با کارهایی که افرادمون اون بیرون می‌کنن، ‫با چیزی که بهش تبدیل می‌شن،
‫فکر کنم موفق می‌شیم.
‫فقط باید به اعصابمون مسلط باشیم.
‫و این چطور پیش می‌ره؟
‫- از... از نظر روانی چطورن؟ ‫- خوبن.
‫- و زیادی غرق نشدن؟ ‫- نه.
‫- می‌دونی چرا می‌پرسم. ‫- روبه‌راه هستن.
‫و می‌دونی چرا از تو می‌پرسم.
‫به خاطر چیزی که سر خودم اومده ‫که می‌دونم سر اون‌ها نیومده.
‫حداقل تا اینجا نه.
‫پس دیر نکردین.
‫- سلام کوچولو. چطوری؟ ‫- سلام.
‫حالش خوبه. ‫فقط یه کم اضطراب داره.
‫ممنونم که اومدی.
‫نه، به خاطر این ازم تشکر نکن. ‫این...
‫این کار منه.
‫اینجایی، لیلی. بیا بریم.
‫آروم بگیر، رفیق. ‫داشت سلام علیک می‌کرد.
‫بعد از اجرا می‌تونین با بچه‌هاتون ‫صحبت کنین.
‫اشکالی نداره. خوب پیش می‌ره.
‫خب، اجرای متفاوتی بود.
‫قبل از تقدیر ‫کمی وقت نیاز دارم تا فکر بکنم.
‫لطفا اون پشت با قهوه و چای ‫از خودتون پذیرایی کنین.
‫- یه مدته ماموریتم. ‫- جان؟
‫که برای بچه سخته.
‫برای همسر هم سخته. ‫روی اون‌ها تاثیر می‌ذاره.
‫بیشتر از اون که خوشم بیاد فکر کنم، ‫بیشتر از اون که نشون می‌دن.
‫اگه حرفی برای گفتن دارین...
‫- اینجا اصلا مکان مناسب... ‫- ولی باید همه‌اش رو نادیده بگیرم.
‫باید خاموشش کنم،
‫که راحت نیست، ولی مجبورم، ‫وگرنه همه‌چی خراب می‌شه.
‫ببین، نمی‌تونم عذاب وجدان داشته باشم.
‫نمی‌تونم کنار همه‌ی این جریان‌ها ‫عذاب وجدان هم داشته باشم.
‫برای من خطرناک می‌شه ‫اگه عذاب وجدان داشته باشم،
‫که یعنی برای کسی که این عذاب ‫رو بهم داده هم خطرناک می‌شه.
‫داری... داری من رو تهدید می‌کنی؟
‫البته که نه.
‫فقط می‌گم زندگی الان برای اون ‫دختره بچه راحت نیست.
‫و تو می‌تونی یه کم راحت‌ترش کنی.
‫و خیلی دلم می‌خواد که این کار رو بکنی.
‫حالا دست‌هات رو بشور.
‫- بله؟ ‫- یه قرار ملاقات داریم.
‫قرار با کی؟
‫برای هر دو ما خطرناکه، ‫ولی یه روزی باید اتفاق می‌افتاد،
‫و امروز اتفاق می‌افته.
‫گای؟
‫بگو. آدرس کجا است؟
‫- این چیه؟ ‫- راهپیمایی.
‫کودن‌های لعنتی.
‫اون هم با وین دافی ‫به عنوان رهبر باشکوه‌شون.
‫دافی یادمه.
‫سازمان‌دهنده اجتماعی؟ ‫یه روانی اهل کراکسته.
‫جوری ادا میاد انگار رابین هوده.
‫برگرد.
‫همیشه هم تقصیر دلال‌ها است، نه؟ ‫پس والدین چی؟
‫تقصیر ما نیست که اون‌ها نمی‌تونن ‫بچه‌هاشون رو کنترل کنن.
‫باید از اینجا بریم.
‫اون‌هان.
‫لعنتی.
‫لباس‌های لعنتی من رو بپا!
‫دلال‌ها رو بیرون کنین! ‫خیابون‌هامون رو نجات بدین!
‫[دستان تاچر به خون آغشته است]
‫[مایکی فراموش نمی‌شه]
‫خیابون‌هامون رو نجات بدین!
‫دلال‌ها رو بیرون کنین! ‫خیابون‌هامون رو نجات بدین!
‫جدا بشیم! اگه تونستی اون‌ها رو بکش!
‫مسلح نیستم! ‫موند تو ماشین، پس بدو!
‫دلال‌ها رو بیرون کنین! ‫خیابون‌هامون رو نجات بدین!
‫آروم.
‫باشه؟
‫آروم.
‫تفنگ‌ها رو بذارین کنار. ‫این اطراف بچه هست.
‫باید با ما می‌اومدی، ادی.
‫شما هم باید خیلی از لیورپول دور می‌بودین.
‫بعد اینکه به حساب کارتر رسیدیم، ‫راه می‌افتیم، تو هم باید در بری.
‫تو زندان ما رو می‌کشتن، ادی.
‫از وقتی اون بچه مرد ‫قاچاقچی‌ها پست‌ترین پست‌ها هستن.
‫اوضاع دیگه داره اینطوری می‌شه.
‫اهرم فشار.
‫شما دو تا این رو دارین.
‫کشتن کارتر و برگشتن به زندان ‫استفاده خوبی ازش نیست.
‫به من گوش کنین.
‫یه جریاناتی هستن که شما ‫نباید با این کارها خرابشون کنین.
‫و فراری بودن هزینه‌برداره، ‫پس یه معامله‌ای می‌شه کرد.
‫باید با کارتر معامله کنین ‫ولی نه از طریق من.
‫[بنگاه شرطبندی مرسی]
‫خوبی گودوین؟
‫بریم.
‫- چیه؟ ‫- باید همدیگه رو ببینیم.
‫مهمه.
‫باشه. همون جای همیشگی. ‫دارم میام.
‫[تاکسی]
‫اوکانل‌ها ۲۰۰ هزار پوند ‫و دو تا پاسپورت جعلی می‌خوان.
‫من می‌تونم پاسپورت‌ها رو جور کنم. ‫تو پول رو جور کن.
‫- چرا اون‌ها رو نکشتی؟ ‫- چون می‌دونستن بیان پیش من.
‫تو فکر رفتم که دیگه چی می‌دونن.
‫و گیج‌کننده است، ‫چون هیچکس از من خبر نداره.
‫جز تو هیچکس من رو ندیده.
‫- پس کی اون‌ها رو فرستاد پیشم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی می‌دونم بهت پول می‌دم ‫که همین شرها رو کم کنی.
‫دارم بهت می‌گم چطور شرش رو کم کنی.
‫فقط ۲۰۰ هزار پوند برای خلاص شدن ‫از اون‌ها معامله خوبیه و خودت هم می‌دونی.
‫- همین الانش به اندازه کافی تو دردسری. ‫- آره؟
‫دور و بر خودت رو نگاه کن. ‫این شهر علیه شماها شده.
‫فکر کردی با یه راهپیمایی مسخره ‫به رهبری دافی عوضی کار من تمومه؟
‫مردم دارن به دافی گوش می‌دن. ‫مردم تو.
‫و اگه علیه تو بشن،
‫شروع می‌کنن به زنگ زدن به ما، ‫و ممکنه کسی که جواب می‌ده من نباشم.
‫من این شهر رو کنترل می‌کنم. ‫فکر کنم این فراموش شده.
‫توسط تو،
‫توسط اوکانل‌ها،
‫توسط بافی.
‫شاید شما به یادآوری نیاز دارین.
‫اگه کنترل داری، این سریع‌ترین راه ‫برای از دست دادنشه.
‫معامله بکن، پسر.
‫فورد گرانادا نقره‌ای، ‫پلاک با الف-۶۹ شروع می‌شه.
‫- همین. ‫- ولی فقط سه حرفش بود.
‫همین هم شانس آوردم دیدم.
‫بین سوابق کیفری ‫و آدرس‌های لیورپول جستجو کن.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫داریم به محاصره ‫یک واردات بزرگ هروئین نزدیک می‌شیم،
‫و دستگیری و از بین بردن ساختار ‫دو شبکه مواد مخدر قابل‌توجه.
‫- چقدر از این رو می‌شه به عموم اعلام کرد؟ ‫- هیچی.
‫بذار دوباره امتحان کنم. چقدر از این رو ‫نخست‌وزیر می‌تونه به عموم اعلام کنه؟
‫هیچی.
‫گردهمایی حزب ما امشب شروع می‌شه،
‫و نخست‌وزیر تا به حال با چنین ‫گردهمایی مهمی روبه‌رو نبوده.
‫کابینه دچار دودستگی شده. ‫سیاستمدارهای خاکستری علیه‌اش توطئه کردن.
‫به نظرشون اون ضعیفه، قابل تعویضه. ‫نشونشون می‌ده که اینطور نیست.
‫اون بهتر از همه ما ‫مردم بریتانیا رو درک می‌کنه.
‫اون می‌دونه مردم باید از یه چیز بترسن ‫تا اون رو به عنوان مدافع خودشون ببینن.
‫قصد نمایش قدرت داره. ‫کمی خوراک تبلیغاتی برای مردم.
‫جنگ علیه مواد مخدر قراره ‫هسته اصلی سخنرانی‌اش باشه.
‫با کمال احترام، جناب وزیر کشور، ‫این زمان‌بندی ممکنه زیان‌آور باشه.
‫اگه... اگه شبکه‌های جنایی فکر کنن...
‫امنیت مرزها قراره به طور موقت ‫افزایش پیدا کنه،
‫اون موقع این محموله رو به تعویق یا...
‫مسئله عملیات تو نیست، بلیک.
‫مسئله جنگیدن نخست‌وزیر ‫برای نجات خودشه.
‫امشب سخنرانی اون رو تماشا کن.
‫چهره توطئه‌گرها ‫و سیاستمدارهای خاکستری رو تماشا کن،
‫و بالاخره متوجه می‌شی که تو الان ‫یه مهره کوچیک از یه دستگاه بزرگی.
‫صد البته، چنین سخنرانی‌ای ‫باید نتیجه به همراه داشته باشه.
‫سه ماه از بازه زمانی عملیاتی ما ‫هنوز باقی مونده.
‫این سیاسته. اوضاع عوض می‌شه. ‫سه هفته وقت دارین.
‫با پایان وقت، نخست‌وزیر می‌تونه ‫نتایج شما رو اعلام کنه،
‫یا می‌تونه ادغام ‫دستگاه ضد مواد مخدر گمرک...
‫با پلیس متروپولیتن رو اعلام کنه.
‫گروه من مهره نیستن، جناب وزیر کشور.
‫اون‌ها مردان و زنان هستن، ‫و الان در میدان نبردن.
‫و مسئله آرا نیست و مسئله... ‫سیاستمدارهای خاکستری نیستن.
‫مسئله امنیت گروه منه.
‫متوجه نظراتت شدم. ‫و از کجا معلوم، بلیک،
‫شاید خواست دوباره کینوک رو خراب کنه.
‫ولی اگه جنگ علیه مواد مخدر رو انتخاب کنه، ‫سه هفته وقت داری.
‫انجامش بده.
‫چی رو؟
‫پول بده خلاص شو.
‫- فکر نمی‌کردم تو رو ترسیده ببینم. ‫- حرف بی‌خود نزن، پسر.
‫ما ضعف نشون نمی‌دیم.
‫سبیلشون رو چرب کنیم ‫شروع پایان همه‌چیزه.
‫باید از شرشون خلاص بشیم ‫که کارمون با ترک‌ها رو انجام بدیم.
‫اگه به تو بگم از شرشون خلاص بشی چی؟
‫می‌گم که راه مناسبش این نیست.
‫فکر کردی اینطوری دیگه دستم بنده؟
‫فکر کردی خودم آستین بالا نمی‌زنم؟
‫می‌گم آستین بالا زدن وقت خودش رو داره ‫و الان وقتش نیست.
‫چیزی که ترک‌ها می‌دن اونقدر زیاده ‫که کلا از این بازی خارج بشیم.
‫- واقعا؟ دیگه می‌خوای خارج بشی؟ ‫- آره! می‌خوام!
‫و بهم نگو که تو نمی‌خوای.
‫تو برنامه داری، کارتر. یه زندگی هست ‫که تو می‌خوای، و اون زندگی این نیست.
‫پول ترک‌ها می‌تونه اون رو بهت بده.
‫قبلا بهم می‌گفتی قراره صاحب نصف ‫لیورپول بشی. چطور پیش می‌ره؟
‫راست می‌گی.
‫این یه قدم به سمت یه چیز دیگه است، ‫و یه روزی تموم می‌شه،
‫ولی وقتی خودم بخوام تموم می‌شه،
‫نمی‌ذارم هیچکس تهدیدم کنه، ادی، ‫و این شامل حال تو هم می‌شه.
‫هی، من دارم سعی می‌کنم کمکت کنم.
‫ازت حفاظت کنم، مثل همیشه.
‫پلیس‌ها جنسی که وود استریت بود ‫هم گرفتن.
‫ده کیلوئه.
‫این چه وضعشه؟
‫این رو بسپر به من.
‫تو برو معامله بکن.
‫در ناحیه لیورپول بیست و سه نفر ‫با این شماره فورد گاردانا دارن.
‫شهروندهای قانون‌مدار و مالیات‌پرداز، ‫نصفشون زن هستن،
‫و تعداد دکترهاش هم غافلگیرکننده بود.
‫اگه خلافکار باشن، خوب پنهانش کردن.
‫- همه‌اش همین؟ ‫- آره.
‫به جز خودروهای سازمانی. ‫شرمنده.
‫تقصیر تو نیست، رفیق. ‫ممنونم که سعی کردی.
‫- خرابش کردم. ‫- نه، نکردی.
‫اون همکار کارتر بود ‫و من حتی نتونستم پلاکش رو کامل بخونم.
‫- چیه؟ ‫- این رو نگاه کن.
‫- لعنتی. ‫- آره.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌رم سعی کنم یه چیزی از این دربیارم.
‫نباید به کسی بگیم یا پشتیبانی درخواست کنیم؟
‫نه. من برای همین اینجام.
‫و خودم انجامش می‌دم.
‫کلید.
‫آره.
‫خوشتیپی. ‫بهم نگفت که خوشتیپی.
‫دیره.
‫دارچین باید همراه گوشت اضافه بشه.
‫وگرنه طعمش رو نمی‌گیره.
‫حالا دیگه دیره.
‫این مرد خوشتیپ قبل خودت رسید.
‫نخواستم تنها باشه.
‫عه، بعد تنهایی من مهم نیست؟
‫حالت چطوره، دوست من؟ هان؟
‫به خونه من خوش اومدی.
‫خب، امشب...
‫مهمون منی.
‫امشب، قراره غذای افغان بخوریم.
‫به دستورپخت سنتی، ‫با دارچینی که دیر اضافه شد.
‫واقعا؟
‫عه...
‫- هوم. ‫- یکی دیگه.
‫بله؟
‫چیز خنده‌داریه، آدم‌ها و کنترل، مگه نه؟
‫همه‌شون بیشتر از چیزی که دارن می‌خوان ‫و همه‌شون کمتر از چیزی که فکر می‌کنن دارن.
‫- آره... ‫- ولی کارتر یه چیز دیگه است.
‫اون فکر می‌کنه کنترل کل شهر دستشه.
‫و تفاوتی که اون داره اینه که... ‫گمونم درست فکر می‌کنه.
‫کل مدت یه قدم از ما جلوتر بوده.
‫اوهوم، همینطوره.
‫که یعنی اطلاعات داشته.
‫سوالی داشتی؟
‫- خودروهای سازمانی. ‫- آره.
‫این شامل پلیس هم می‌شه؟
‫آره. چطور؟
‫یه پلیس تو جیبشه.
‫جناب رئیس‌جمهور، همیشه ‫خطرات جدیدی برای مواجه شدن هست،
‫نبردهای جدیدی برای جنگیدن.
‫ما علیه مواد مخدر در جنگ هستیم،
‫علیه کسانی که مواد مخدر تولید می‌کنند،
‫علیه کسانی که مواد مخدر می‌فروشند،
‫علیه کسانی که سود خرید و فروش ‫مواد مخدر را پولشویی می‌کنند.
‫مواد مخدر زندگی‌های جوان را نابود می‌کنند. ‫خانواده‌ها را متلاشی می‌کنند.
‫حتی قبل از تولد به کودکان آسیب می‌زنند.
‫کسانی در بریتانیا هستند که می‌گویند ‫باید برخی مواد مخدر را قانونی کنیم،
‫انگار که با قانونی کردن دزدی ‫می‌توان سرقت از خانه را شکست داد.
‫هرگز فکر نمی‌کردم با تاچر عوضی موافق باشم.
‫از تفکرات آشفته افراد به اصطلاح ترقی‌خواه ‫انتظار دیگری نمی‌رود.
‫در واقع، چنین اعمالی ‫باز کردن درهای خطر به روی جوانان ما...
‫در برابر مواد مخدر است.
‫ما باید...
‫ادی.
‫قراره فقط خودت باشی؟
‫آره.
‫باهات در تماس می‌مونیم.
‫اجازه می‌دم شما آقایون صحبت کنین.
‫- اوهوم. ‫- غذا خیلی خوشمزه بود. ممنونم.
‫- پس غذا رو دوست داشتی؟ ‫- نه. من برای چی اینجام؟
‫تو اینجایی که اون بیرون نباشی.
‫اون بیرون چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫یه کم ازش داره اتفاق می‌افته.
‫یه کم ازش... همین الانش اتفاق افتاده.
‫اصلا هم جلوش رو نمی‌شه گرفت.
‫تو چیکار کردی؟
‫ما چیکار کردیم؟
‫می‌دونی... دوست من،
‫هیچی تو دنیا از این خطرناک‌تر نیست که...
‫فکر کنی قدرتی دستته که دستت نیست.
‫چون این باعث سردرگمی می‌شه،
‫و نباید خبری از سردرگمی باشه.
‫باید واضح باشه که قدرت دست کیه.
‫و بعد،
‫تنها تصمیم باقی‌مونده...
‫روش استفاده از اونه.
‫نه!
‫زکی...
‫بالاخره پیداتون شد.
‫سلام، پسرها.
‫این از طرف کارتره.
‫چند هزار نفر بودن.
‫انگار فیلم زولو بود. ‫همه‌اش از تپه‌ها آدم می‌اومد.
‫ببین چی می‌گم، این روز یاد مردم می‌مونه.
‫یادشون می‌مونه. ‫این روزی بود که لیورپول تغییر کرد.
‫وین.
‫لعنتی. پسر، پسر، پسر، پسر!
‫لعنتی!
‫وای! لعنتی! وای!
‫وای، پسر!
‫لعنتی!