سبکه.
همه‌شون شونه خالی می‌کنن چون جنسمون کمه.
فقط نصف چیزی که منچستری‌ها می‌خواستن رو تونستیم بدیم،
جنس گلاسگو داره ته می‌کشه و بیرمنگام هم تهدید کرده بره یه فروشنده دیگه.
اون یکی چی؟
شدنی نیست، کارتر.
هر اتفاقی هم افتاده باشه، شدنی نیست.
چه اتفاقی افتاده؟
همونطور که خواستی پرس‌وجو کردیم،
درباره ادی.
یه دلال حومه فورد بود و می‌ترسید، کارتر.
می‌ترسید بهمون بگه.
دلال به یه بچه جنس فروخت که مرد.
گفت جنس تمیز بود. گفت اوردوز بود.
به هر حال، پسره مرده.
خب، هروئینه. بچه‌ها می‌میرن.
مسئله خود بچه نیست. مسئله باباشه.
بیرمنگام رو حل کردم، ولی وقتمون داره تموم می‌شه.
آره.
فکر کنم داره تموم می‌شه.
داشتم فکر می‌کردم، وقتی این قایق برسه، بهتره خودمون بریم تحویلش بگیریم.
چرا خودمون بریم؟
صرفا چند کیلو نیست که.
سهم ما چقدر می‌شه، چهل، پنجاه میلیون پوند؟
به کی اعتماد داری که این رو بهش بسپری؟
سهم منه، نه سهم ما.
و نمی‌دونم الان به کی می‌تونم اعتماد کنم، ادی.
چرا بهم نگفتی؟
چی رو نگفتم؟
درباره اون پسره.
چون عملی بود.
و یه مادر داره...
که نمی‌خواد مردم بدونن عملی بود.
پس اگه مجبور باشیم به مردم بگیم، می‌گیم در خدمت کشورش جون داد،
و اگه مجبور نباشیم به مردم بگیم، پس کلا هیچی نمی‌گیم.
و اگه بخوای به من امر و نهی کنی که مرگ پسرم...
توی حومه فورد، با یه آمپول تو دستش رو چیکار کنم،
قسم می‌خورم سرت رو به اون دیوار لعنتی می‌کوبم.
لعنت بهش، رفیق.
پسر بی‌چاره.
بیا بغلم.
باشه.
از این کار خارج می‌شیم.
تو خانواده داری. من هم یه کارهایی می‌خوام بکنم...
که قرار نیست پشت یه انبار توی کروکستس انجامشون بدم.
پس جنس رو میاریم اینجا، سریع آبش می‌کنیم،
انقدر پول درمیاریم که ندونیم چطور خرجش کنیم.
تو هم توی این سهیمی، ادی.
سهمی که حقته.
ولی الان، می‌خوام هر چی داریم بیاد اینجا. همه‌ی...
دار و دسته‌مون، همه گلوله‌ها، تا آخرین گرم هروئین.
بعد همه‌چی تحت کنترل ما است.
حالا دیگه فقط من و توییم...
تا خط پایان.
- به خطرش می‌ارزه؟ - گوش کن.
وقتی من و کارتر رو بکشین پایین، یکی سعی می‌کنه جامون رو بگیره.
بدون دار و دسته و هروئین، کارش سخت‌تر می‌شه.
یه فاصله‌ای می‌افته،
یه مدت که بچه‌ها چیزی برای تزریق پیدا نمی‌کنن،
و شاید بعضی از اون بچه‌ها تو اون مدت از این کثافت بیرون بکشن.
پس آره.
به خطر کوفتی‌اش می‌ارزه.
پلیس مسلح! پلیس مسلح !
- بررسی محیط! سمت چپ خالی! - سمت راست!
- چپ خالی! - خالیه.
- اتاق خالیه! - هیچی اینجا نیست، قربان.
آره، دست نگه دارید.
- کنترل... - برو.
آره.
آدم‌فروش.
ادی‌ـه.
ادی چی می‌دونه؟
همه‌چی.
پس کاری برای کردن داریم.
آره.
آره، داریم.
[خلیج عدن]
بله؟
سلام، دوست من. منم... عزیز.
دارم میام پیشت.
برنامه‌مون این نیست.
به نظر ما بهتره دیگه پشت گوشی درباره برنامه‌هامون صحبت نکنیم.
چرا؟
برای همین دارم میام پیشت.
سوار ماشین شو، ادی.
خیلی کودنی، ادی.
می‌دونی، غافلگیر شدم.
کارتر خیلی وقته که من رو می‌شناسه.
و فقط دو نفر سراغم فرستاد.
[آنتالیا - ترکیه]
خب؟
همکار کارتر.
ادی.
اون یه خبرچینه.
خر گیرم آوردین.
از ما خبر داره،
از این خبر داره و... از تو خبر داره.
پس برنامه‌ام رو تغییر می‌دم.
- از اینجا به بعدش افیون رو ما می‌بریم. - عمرا.
صبر کنین.
اون با ما کار می‌کنه.
کسب و کار همینه.
پای قرارمون هستیم.
تو همچنان پولت رو می‌گیری، دوست من.
پول برای تو، خطرش برای ما. ممکن نیست با این مشکلی داشته باشی.
و اگه مشکلی داشته باشی، برام سوال می‌شه چرا.
چطور واردش می‌کنین؟
الان دیگه این مشغله ما است، نه تو.
بار رو پیاده کنین.
خیلی خب، یالا. بار رو خالی کنین. بجنبین!
برو پشت بالابر! عجله کن!
چی شد؟
خودت فکر می‌کنی چی شد؟
باخبر شد.
ادی، حفاظت می‌خوای؟
جای خیلی خوبی بود، لیورپول، وقتی من بچه بودم.
حالا شهر هروئین صداش می‌زنن.
و این کار ما بود.
من اینطوری ترکش می‌کنم.
و بدون پسرم ترکش می‌کنم.
و لیاقتم هم همینه، چون اون هم کار ما بود.
هر کاری می‌تونستی کردی.
من فقط کمک کردم دو تن هروئین بیاد انگلستان.
کار تو هم همین بود.
ولی هنوز یه کاری هست که می‌تونم بکنم. یه کار که شما نمی‌تونین.
ما یه قرار داشتیم.
آره، هنوز هم داریم، ولی وقتتون داره تموم می‌شه.
من می‌خوام خانواده‌ام رو یه جای خیلی دور از لیورپول مستقر کنم.
و بعدش برمی‌گردم اینجا و اون رو می‌کشم.
باشه؟ می‌تونی این هم بگی. می‌تونی شهادت بدی که بهت گفتم.
و دستت هم برای تشکر فشار می‌دم.
و هر چقدر هم حبس برام ببرن رو می‌رم،
تا وقتی که اون لعنتی بره زیر خاک.
گیرش می‌اندازیم.
چطور؟
بگو. چطور؟
کاری که کارتر الان می‌کنه اینه.
یه مدت آفتابی نمی‌شه.
بعد هروئین رو می‌فروشه و کلا ناپدید می‌شه.
و هر چی هست که فکر می‌کنین دارین، هر قدرتی که فکر می‌کنین دارین،
اون هم ناپدید می‌شه.
از بین می‌ره.
و برنمی‌گردین سر نقطه شروع. از این بدتره.
چون فقط از من خبر ندارن، می‌دونی که؟
از تو هم خبر دارن.
جهت شفاف‌سازی، دو تن هروئین،
اندازه صد میلیون پوند مخدر طبقه‌بندی یک، الان از کنترل شما خارج شده.
در واقع ۱۲۰ میلیون. به خاطر کمبود عرضه قیمت بالا رفته.
کار داره به مسامحه می‌کشه. اخراج رو بی‌خیال.
- ممکنه دستگیر بشیم. - این وضعیت موقتیه.
تنها خبرچین‌تون رو از دست دادین.
دیگه هدف لیورپول و ترک‌ها تحت نظرتون نیستن،
و جنس رو از دست دادین.
به نظر من موقت نمیاد.
یه راه دیگه دارم.
امیدوارم منظورت پلیس فاسده نباشه.
چون اگه می‌گی بهترین شانستون...
برای پیدا کردن دو تن هروئین توی ترکیه...
یه پلیس فاسد تو منچستره که صحبت نمی‌کنه،
همون بهتر که کلا تعطیل کنیم بره.
ای خدایا.
اگه تو از طرفت حفاظت می‌کردی، الان دیگه تموم شده بود.
اگه تو جنس رو ول نمی‌کردی تموم می‌شد.
- مجبور بودم. - چرا؟ مودبانه ازت خواستن؟
چی زر زدی؟
- شنیدی چی گفتم! - بس کنین! بس کنین!
بس کنین. دارین آماتوربازی درمیارین.
تو و کیت، برید شمال. تا رد کارتر رو نزدین برنگردین.
و تو رو هم از انجام وظیفه تعلیق می‌کنم.
چی؟
برو خونه و یادت بیار کی هستی. چون این نیست.
من هیچ‌جا نمی‌رم، داداش. من باید کارم رو بکنم.
اون داداش تو نیست.
اون رئیسته و تو هم می‌ری خونه.
ببخشید.
اون رو نیار اینجا، گای.
اینکه اون رو بیاری اینجا خونه اومدن خودت نیست.
سوفیا رو می‌برم مدرسه.
نه، نمی‌بری.
اینجام دیگه، باشه؟ پس می‌برمش مدرسه.
الان تعطیلات مدرسه است.
یه مدتیه که تعطیلات مدرسه است.
درسته. آره.
بعدا برمی‌گردیم.
- دارین کجا می‌رین؟ - داخل شهر.
می‌‎خواد بره باغ‌وحش. درباره پنگوئن‌ها کتاب خونده.
- من هم میام. - اینطوری نمی‌تونی بیای.
من رو فرستادن خونه. برای همین اینجام.
و راستش رو بخوای، این برام سخته،
چون کاری که مشغولش بودم هنوز در جریانه.
تموم نشده و نمی‌دونم...
نمی‌دونم چطور باید با این کنار بیام.
نمی‌دونم چطور... اینجا باشم...
وقتی اون بیرون هنوز قضیه ادامه داره.
اشکالی نداره.
پس بیا و پنگوئن‌های لعنتی رو ببین.
حق با بلیکه.
فقط همین رو داریم. یه پلیس فاسد تو منچستر که هیچی نمی‌گه.
- پس دوباره تلاش می‌کنیم. - گودوین همون حرفش رو تکرار می‌کنه.
که هیچی برای گفتن نداره و وکیل می‌خواد.
پس یه وکیل براش جور کنیم.
خب بگو ببینم این پنگوئن‌ها چطوری‌ان.
کجا زندگی می‌کنن؟ نزدیک خونه‌مون که پنگوئن ندیدم.
چون اون‌ها قطب جنوب زندگی می‌کنن.
- واقعا؟ - آره.
مردم فکر می‌کنن قطب شمال زندگی می‌کنن، ولی نمی‌تونن، چون اونجا فقط یخ داره،
و اون‌ها باید خشکی زندگی کنن چون باید از بچه‌هاشون مراقبت کنن.
و دریا هم حیوانات شکارچی زیادی داره که خطرناکه.
راستی، می‌دونستی قدبلندترین پنگوئن...
- اسمش پنگوئن کوچیکه. - عزیزم، ایستگاه ما است.
- پا شو، یالا. سریع. - باشه، اومدم.
- سریع، سریع. - بابا نمیاد؟
پشت سرمونه. سریع، تا درها بسته نشده. آفرین.
هاکان کجا است؟
دیگه خونه خودت زندگی نمی‌کنی.
نگران محل زندگی من نباش، پسر.
فقط یه هاکان بگو پول لعنتی‌ام رو می‌خوام.
اصلا فکر نمی‌کردم همچین اتفاقی بیفته.
اینکه... اینطور تقاطع داشته باشن.
زندگی‌ها.
ولی چرا نداشته باشن؟
چون خیلی وقت پیش برای من تقاطع داشتن.
و نمی‌دونم چطور این رو تغییر بدم.
من می‌دونم.
دیگه نمی‌خوام تا تموم نشده برگردی خونه.
دان بهم گفت یه روز به کمکم نیاز پیدا می‌کنی. خب، همین الانه.
باید برگردی اون بیرون و تا وقتی تموم بشه فقط اون باشی،
چون تا تموم نشده، واقعا هرگز نمی‌تونی برگردی خونه.
و اگه برگردی، اون و زندگی اون و خطرهاش رو با خودت میاری.
گوش کن...
هوم...
دو تا نامه...
تو گاراژ هست.
بازشون نکن مگه اینکه مجبور باشی، ولی...
دو تا نامه تو گاراژ هست.
پس وقتی برگشتی خونه می‌تونی اون‌ها رو از گاراژ برداری.
دوستت دارم.
- چرا صورتش اصلاح نیست؟ - حفاظت از خودکشی.
افکار خودکشی داری؟
تو کدوم خری هستی؟
کارشون اینه. پلیس، گمرک. قیافه‌ات رو خراب می‌کنن،
می‌برنت دادگاه و می‌گن: «نگاهش کنین چقدر داغونه.»
«قطعا گناهکاره.»
پس، آقای گودوین، شما افکار خودکشی داری؟
نه راستش.
ولی تازه اول روزه.
یه تیغ براش بیارید.
بعد از ظهر به خیر، آرتور. من یه وکیل هستم.
- وکیل من که نیستی. - درسته.
آقای کارتر نگرانه.
- نباید باشه. - چرا؟
چون من این تو هستم و اون نیست.
خب، سوال اینه چه کاری ممکنه بکنین یا چه حرفی بزنین، که از اینجا بیرون بیاین.
اگه برای من مدرک کافی داشتن، الان اینجا نبودم.
فقط باید صبر کنم.
ولی...
آخر این قضیه دیگه شغلی ندارم.
آقای کارتر تجارت‌کاره.
اون همیشه پای قرارهای سودمند دوطرفه هست.
شاید نیاز به نقل مکان داشته باشم.
پس حتما رضایت کامل آقای کارتر رو کسب می‌کنم.
مستمری من رو قطع می‌کنن.
این موقعیتیه که مطمئنم آقای کارتر مایل به جبرانش هست.
پس بهش بگو قدردان حمایتش هستم.
چیز دیگه‌ای هست که باید نگرانش باشه؟
فکر کنم گمرک سلطنتی می‌خوان باهاش حرف بزنن.
نشونه‌ای دادن که چطور می‌خوان این کار رو بکنن؟
گمونم برای این کار اول سعی می‌کنن پیداش کنن.
گمونم آقای کارتر خودش به این نتیجه رسیده،
پس نرو بهش بگی و دستمزد بخوای.
آقای کارتر یک تاجر بسیار موفقه، آقای گودوین.
برخلاف شما، ایشون مشکلات مالی نداره.
آقای کارتر می‌تونه هر کتی می‌خواد بپوشه.
پشت فرمون هر ماشینی که می‌خواد بشینه.
من می‌دونم اون کیه.
- من هم همینطور. - آره؟
آقای کارتر یه تاجر مشروع هستن که جامعه براشون مهمه.
بی‌خیال بابا.
اون یه پسربچه از حومه بوته،
با یه بابا تو والتون و یه مامان که انداختش اونجا.
من می‌دونم کارتر کیه.
اون هم می‌دونه من کی‌ام.
پس بهش بگو...
نگرانی‌های زیادی داره، ولی من شاملشون نمی‌شم.
بابت کمکت ممنونم.
- آره. - مادر کارتر رو بررسی کردیم؟
اون مرده.
درسته.
- لعنتی. - چیه؟
خودش بهم گفت مادرش مرده.
اون این رو بهم گفت.
باید استراحت کنی.
من فقط کارهایی که ازم خواستی رو انجام دادم.
تو بهم گفتی اون رو بسازم.
تو بهم گفتی بهش تبدیل بشم.
نمی‌تونی ازم بخوای الکی ولش کنم.
- نه وقتی اینقدر به خط پایان نزدیکیم. - من هر غلطی بخوام می‌کنم، پسر.
و الان، دارم سعی می‌کنم هوات رو داشته باشم.
من خوبم.
مشکل اونه.
اون عصبیه.
حق هم داره. ترک‌ها بهش پول بدهکارن،
و الان رفتن مخفی شدن و می‌دونه پولش رو نمی‌گیره.
آره، من هم وقتی جای تو بودم همین حرف‌ها رو زدم،
و یه رئیس داشتم که بهم گفت استراحت نیاز دارم.
بهش گفتم خوبم.
گفتم هویتم داشت متلاشی می‌شد، نه من، پس...
استراحت نکردم.
دوباره برگشتم اون بیرون،
و سرسخت‌تر بودم.
ولی این هویت ساختگی‌ام نبود که داشت متلاشی می‌شد.
خودم بودم.
و متوجه‌اش نبودم.
چون فراموش کرده بودم که کی هستم.
و تا شد که یادم اومد،
هر چی داشتم رو از دست دادم.
بازنگری همینش مسخره است، پسر.
همیشه دیر پیداش می‌شه.
باید بهم بگی،
اگه الان اون بیرون بودی،
سر این کار،
با همه‌ی چیزهایی که می‌دونی،
دونستن هزینه‌ای که برات داشت...
دست برمی‌داشتی؟
نه.
ممنونم.
من برمی‌گردم سر کارم.
آره.
اون ۶۴ سالشه، سابقه کیفری نداره،
خونه‌اش رو از انجمن اجاره کرده، و ۵۰۰ پوند تو یه صندوق اعتماد داره.
- چیزی از دست ندادی. - باید بررسی‌اش می‌کردم.
فکر نکنم اونقدر رابطه‌شون نزدیک باشه. کارتر تو یه پنت‌هاوسه و اون اینجا است.
من تو همچین محله‌ای بزرگ شدم، بیلی.
با یه پدر که تلاشش رو می‌کرد...
و مادری که هیچ تلاشی نمی‌کرد.
پدرم سیگاری بود، شرطبندی می‌کرد، ولی قانون رو نمی‌شکست،
و از آدم‌های قانون‌شکن بدش می‌اومد.
اینطور جاها همینه.
همه مردها بد نیستن و همه زن‌ها هم فرشته نیستن.
مایه شرمساریه.
من رو ببر پیش ترک‌ها.
- نه. - چرا؟
چون کار من تموم شد.
من کار کافی کردم، تو هم کار کافی کردی،
و حالا، من خونه‌ام.
- تو هم باید بری خونه. - امتحانش کردم. جواب نداد.
هوم. سخته. آره.
وقتی تو این دنیا زندگی کرده باشی ترک کردنش سخته.
چرا به من کمک کردی؟
چون آقای بلیک بهم پول داد.
- پس فقط به خاطر پول بود؟ - چون آقای بلیک بهم پول داد.
پس دو تن هروئین که وارد کشور می‌شه برات مهم نیست؟
و درباره بلایی که اون می‌تونه سر این کشور بیاره؟
به نظر تو من باید به انگلستان اهمیت بدم؟
که باید قدردان انگلستان باشم؟
بذار یه چیزی درباره انگلستان بهت بگم.
انگلستان من رو...
بین درخت‌های زیتون پیدا کرد وقتی یه بچه شونزده ساله بودم...
با یه تفنگ که شلیک نمی‌کرد و یه یونیفرم که مامانم دوخته بود.
انگلستان من رو برد کمپ...
و ازم سوال پرسید، که جوابی ندادم،
پس انگلستان...
من رو کتک زد...
پوستم رو سوزوند و برید،
و به زخم‌هام نمک ریخت...
و زیر آفتاب دست و پام رو بست که مثل سگ بمیرم.
تا وقتی که یه مرد اومد و... سر بقیه داد زد...
و... من رو برد توی سایه، بهم آب داد و...
جونم رو نجات داد.
پس... من باقی جنگ رو به اون خدمت کردم.
من به انگلستان خدمت نکردم.
فقط به اون خدمت کردم.
بلیک؟
آقای بلیک.
پس، اگه یه کمک نهایی بخوای، باید بدونی، دوست من،
برای پول انجامش می‌دم، برای آقای بلیک انجامش می‌دم،
حتی یه ذره هم برای خودت انجامش می‌دم.
ولی... انگلستان؟
گور بابای انگلستان.
قبوله.
من می‌دونم هاکان کجا است.
ولی... تا وقتی چیزی برای ارائه نداری نمی‌تونی بری پیش اون.
وگرنه... اگه پیش اون بری...
دیگه برنمی‌گردی.
سوپ سه‌شنبه؟
همیشه، هر خبری هم بود، سه‌شنبه سوپ داشتیم.
خور و خوراکت به درک. از ترک‌ها خبر نشد؟
نه هنوز.
تو رو می‌کشن. این رو می‌دونی.
- نه، نمی‌کشن. - واقعا؟ پس جنس کو؟
تو راهه.
ولی نمی‌دونی کجا است و نمی‌دونی چطور میاد.
پس به محض اینکه بتونن تو رو می‌کشن.
می‌دونی من چیکار کردم؟
چه چیزی ساختم؟
تحسین‌برانگیزه.
چی می‌خوای، دکلان؟
برات دست بزنم؟
نه.
مردهای ضعیف هستن که تشویق مادرشون رو می‌خوان،
و من دیگه هیچ مرد ضعیفی توی این خونه نمی‌خوام.
اگه تشویق تو رو می‌خواستم تا الان مرده بودم.
می‌تونی حداقل کاری که کردم رو قبول کنی. این رو می‌تونی.
فقط وقتی تموم بشه می‌فهمیم چیکار کردی.
و الان، آخرش حبس تو والتون یا مرگ تو چاله است.
نه.
نه، من... من دارم سرمایه‌گذاری می‌کنم.
پول رو می‌شورم. دنبال فرصت تجاری‌ام.
ببین چی می‌گه!
خودت رو دست بالا نگیر، دکلان. تو دلال موادی.
- این تقصیر کیه؟ - منظورت چیه؟
- تو بهم گفتی یه کاری با زندگیم بکنم. - من بهت نگفتم این کار رو بکنی!
ولی نگفتی این کار رو نکنم، نه؟
بهم نگفتی این کار رو نکنم.
من... تو کل دنیا به دو نفر اعتماد داشتم، مامان.
فقط تو برام موندی.
پدرت زندانه چون مرد ضعیفیه.
و وقتی بهش گفتم ضعیفه، ضعیف‌تر هم شد.
ولی برام مهم نبود.
چون تو رو داشتم.
و می‌تونستم ببینم که تو فرق داری.
می‌تونستم ببینم که تو هرگز ضعیف نمی‌شی.
نه وقتی که مهمه.
تو راه زیادی رو اومدی، دکلان،
و برام مهم نیست چطور به اینجا رسیدی.
فقط برام مهمه که الان دورش نندازی.
چون تو مهمی، دکلان.
برای ترک‌ها.
ولی فکر کنم این رو فراموش کردن.
پس برو اونجا...
و به عوضی‌ها یادآوری کن.
مهم اینه که این عذرخواهی نیست.
شروع خوبیه.
این سپاسگزاری از کاریه که انجام دادین.
جذب ادی تحسین‌برانگیز بود، و از دست دادنش تقصیر تو نبود.
پیدا کردن پلیسه، حرف ازش کشیدن، این کار عالی بود،
و تو حیاتی هستی.
پس نباید اون حرف‌ها رو می‌زدم، همین و بس.
- و این عذرخواهی نیست؟ - نه.
- شبیه عذرخواهی بود. - بریم سر کار؟
الان چه خبره؟
میلوناس من رو می‌بره پیش ترک‌ها.
- و ما کارتر رو پیدا کردیم. - و جنس؟
اگه زمینی از طریق مسیر قاچاق بالکان بیاد،
تخمین می‌زنم که الان یوگسلاوی باشه.
و نه ترک‌ها و نه کارتر سامانه‌ای برای...
وارد کردن اون همه جنس به کشور ندارن.
باید یه روش جدید امتحان کنن.
باز به روش خودشون برنمی‌گردن، نه برای دو تن.
ما می‌دونیم اون‌ها کجا هستن. می‌دونیم جنس کجا است.
می‌دونیم که یکی از اون‌ها قراره بره سراغ جنس.
هر کی تکون بخوره قراره واردش کنه.
تو قرار بود تنهایی بیای.
هر طور بخوام میام.
جنس کجا است؟
تو راه.
فکر کنم شاید فراموش کردی...
که چی سر آدمت تو گلاسگو اومد.
متوجه‌ای، من یه شبکه دارم.
تو نداری.
من می‌تونم تو یه روز دو تن بفروشم.
برای تو یه سال طول می‌کشه و آخرش هم مچت رو می‌گیرن.
و همونقدر که جنس مال توئه، مال من هم هست.
پس... بهم بگو کجا است.
یوگسلاوی.
بعد چی؟
آلمان، فرانسه، بعدش هم یه قایق.
کی واردش می‌کنه؟
ما.
نه.
هر کی ما رو نظارت می‌کنه...
می‎دونه که دو تن هروئین می‌خوایم وارد بریتانیا بکنیم.
دو تا ترک سوار کامیون اولین چیزیه که بهش شک می‌کنن.
محموله رو برسونین آلمان.
از اونجا به بعدش رو من میارم.
بفرما.
انگار کاری به مادرش نداره.
داری چیکار می‌کنی؟
هر کی تکون بخوره، جنس رو وارد می‌کنه.
تموم شد.
با کمال احترام، جناب وزیر، من مطلعتون می‌کنم که کی تمومه.
من رسما این عملیات رو متوقف می‌کنم، بلیک.
هر دستاوردی که داشتین، قراره به عنوان پیروزی ارائه بدین...
و عملیات رو متوقف کنین.
وقت ما نیست که تموم شده، وزیر کشور.
شما می‌دونی اون رفتنیه، من می‌دونم اون رفتنیه.
شاید تا حدی خودش هم این رو می‌دونه.
اون هنوز نخست‌وزیره، بلیک، و من هنوز وزیر کشورم.
اگه الان عملیات ما متوقف بشه،
در روزهای آخر دولت شما دو تن هروئین وارد کشور می‌شه.
یا جلوی دو تن هروئین از شما عکس می‌گیرن، که...
شاید وقت دنبال جانشین باشن به درد بخوره.
من تو رو منصوب کردم، بلیک.
انگار وفاداری‌هات رو فراموش کردی.
من فراموش نکردم.
تازه به یاد آوردم.
یادم اومده که هیچوقت نمی‌خواستم وارد این دنیا بشم، دنیای شما.
دنیاییه که خطر واقعی نداره،
جایی که آدم‌های ضعیف سر قدرت بدون جوابگویی می‌جنگن.
من به گروه‌ام وفادار هستم.
آینده من و آینده گروه من...
به اتفاقات چند روز آینده بستگی داره.
این معامله رو قبول می‌کنم...
چون گروه من خطری رو به جون می‌خرن...
که برای دنیای تو تصورناپذیره.
و این کار رو با صداقت انجام می‌دن...
و فداکاری...
و هدفی ندارن جز اینکه...
جلوی ورود دو تن هروئین به خاک بریتانیا رو بگیرن.
پایان داره برای همه ما میاد، وزیر کشور.
ولی بعضی‌هامون هنوز وظیفه برای انجام داریم.
- الان کجا هستن؟ - بندر هارویچ.
با یه کشتی می‌رن هامبورگ. قراره محموله دست به دست بشه.
کارتر از ترک‌ها تحویلش می‌گیره و واردش می‌کنه.
باید تحویل رو خراب کنین بدون اینکه بفهمن کار شما بوده.
بعد من باید برم پیش ترک‌ها...
و کار وارد کردنش رو پس بگیرم.
می‌خواین بدون پشتیبانی عملیات رو به آلمان ببریم؟
آلمانی من بدک نیست.
بدک نیست یعنی چی؟
شما از ام‌آی۶ هستین؟
جان؟
سرویس‌های اطلاعاتی ازمون خواستن به شما کمک کنیم،
و آلمانی شما بی‌نقصه.
پس... از ام‌آی۶ هستین؟
وای، نه. من یه منشی هستم.
اون‌ها هستن؟
آره.
پس بریم بدون اینکه بفهمن کار ما بود خرابش کنیم.
سلام.
عجله کنین، دخترها. بهتره بریم.
می‌تونم کمکتون کنم؟
روز به خیر. شما گواهی معاینه فنی دارید؟
چی چی؟
برای اتوبوس گواهی دارید؟
نمی‌فهمم چی می‌گی، داداش.
مشکل چیه؟
بله. مدارک اتوبوس رو می‌خوایم.
شما آلمانی بلد نیستین؟
نه، آلمانی کوفتی بلد نیستم.
می‌خوان مدارک خودرو رو ببینن. هوم...
انگلیسی‌اش رو بلد نیستم. مدرک تی‌او‌وی.
من هیچی از این نمی‌دونم.
نمی‌تونم کمکت کنم، داداش. شرمنده.
- موفق باشین. - باشه. ممنونم.
اون رو نگاه.
موفق شد.
غافلگیر شدم که تو رو توی گرین لینز می‌بینم.
پولم رو می‌خوام.
اگه پولت دست من بود، می‌دادمش.
ولی دست بابامه، و اون مرد ساده‌ایه.
و کشتن تو از دادن پولت ارزون‌تر درمیاد.
مسئله درباره بابات نیست. درباره خودته.
پول رو برای یه کار دیگه می‌خوام.
یه کسب و کار واردات و صادرات.
قراردادهای خوب، خط تامین خوب، صاحبی که حاضره ریسک کنه.
می‌تونم کارم رو شروع کنم.
پول رو برام جور کن و می‌تونی شریک کسب‌وکار بشی.
گفتی می‌خوای واسه خودت وارد کار بشی، کار قانونی.
خب... فرصتت اینه، رفیق.
اگه قرار باشه همکاری کنیم، دوست من،
پس باید الان شروع کنیم.
- آدمت چی فکری با خودش می‌کرد؟ - پلیس دید.
مضطرب شد. تصمیم درست رو گرفت.
گفتنش واسه تو راحته. تو نیستی که ده تا پیرزن فرستادی آلمان.
این جوابگو نیست. ما یه مشکل داریم و یه راه‌حل می‌خوایم.
اینطوری داد و بیداد کردن راه‌حل نیست.
پول کوفتی من کو؟
راست می‌گه، هاکان. باید پولش رو بدی.
اینطور میای پیش من؟
من کارم رو کردم. حالا پولم رو بده.
اون چطور اومد تو؟ امنیت اینجا افتضاحه.
- اینطور با هاکان صحبت می‌کنی؟ - حواست باشه چه غلطی می‌کنی.
دیدین؟
این‌ها اسباب‌بازی نیستن،
پس بذارینشون کنار، بریم سر حرف حساب،
خسارت سقف هم گای می‌ده.
من پول تو رو بهت می‌دم.
ولی فراموش نمی‌کنم چطور گرفتیش.
نه.
یه پنی هم بهش نمی‌دیم.
ولی اگه جنس رو وارد انگلستان کنه،
دستمزد دو برابر می‌گیره.
چی؟
تو گفتی ترک‌ها نمی‌تونن انجامش بدن،
و ما هم می‌گیم تو و اتوبوس‌های پر پیرزنت هم نمی‌شه.
ما اون رو بررسی کردیم. دیدم از پس چه کارهایی برمیاد.
اون حرفه‌ایه،
و ما، ما به یه آدم حرفه‌ای نیاز داریم.
نه.
چرا نه؟
چون نمی‌ذارین جوری که می‌خوام انجامش بدم.
چطور می‌خوای انجامش بدی؟
گمرک حواسش به کانال هست.
از هلند می‌برمش دریای شمالی. توفانیه، گشت کمتره.
بعدش هم یه جای آروم که من می‌دونم و شما نمی‌دونین.
فقط اینطور بهتون اعتماد می‌کنم.
و دستمزدم باید سه برابر باشه.
امیدوارم یادت باشه من کی هستم، پسر.
آره، همون یارو که گمرک دنبالشه.
همون که رفیق جون‌جونی‌اش آدم‌فروشه،
و این پسره که انگار تازه از آسمون افتاده.
و دو تن هروئین که تو آلمان گیر کرده.
- از کجا می‌دونی گمرکه؟ - چی؟
از کجا می‌دونی کسی که دنبال ما است گمرکه؟
ما می‌خوایم مواد وارد انگلستان کنیم.
کار گمرک جلوگیری از ورود مواد به انگلستانه.
اگه کسی دنبالته، سوال این نیست که من از کجا می‌دونم گمرکه،
سوال اینه که تو چطور ممکنه ندونی که گمرکه؟
حتی اگه یه لحظه هم فکر کنم می‌خوای سرمون شیره بمالی...
می‌کشمت.
آره، خودم می‌تونستم حدس بزنم، پسر.
میلوناس با ما می‌مونه.
اگه جنس رو از دست بدی،
میلوناس هم از دست می‌دی.
قبوله.
حالا،
برو گیرش بیار، دوست من.
یه قایق از پلیس سواحل می‌گیریم و ظاهرش رو تغییر می‌دیم.
- وسیله پشتیبانی لازمه. - خدمه قایق چی؟
پیت حتما دیگه از مالتا برگشته.
- شاید یه کم عصبی بشه ولی... - از بالا لغو شدیم.
کار ناتموم با شما است.
مسئولیت اینکه بگیم کار ناتمومه با منه.
ولی هیچکس دیگه‌ای نمی‌شه وارد کرد،
یا از کسی کمک خواست.
الان دیگه هر کاری لازمه رو فقط خودتون می‌تونین انجام بدین.
البته که فقط ما هستیم. ما بی‌مصرفیم.
اصلا اینطور نیستین.
وزیر کشور اصلا اسم ما رو می‌دونه؟
اگه برای رئیس‌های شما اینقدر ناچیز هستیم،
پس اصلا چرا داریم این کارها رو می‌کنیم؟
- چون شغلتونه. - ولی نیست، نه؟
قرارداد من نوشته بود سالی نه هزار حقوق، و بیست و یک روز تعطیلات.
مطمئنم چیزی درباره تفنگ‌بازی نداشت.
گودال نقره‌ای.
هفتاد مایل از هال فاصله داره.
بهترین ناحیه ماهی‌گیری دریای شمالی،
که یعنی، وقتی بچه بودم،
هال بیشترین قایق‌های ماهی روغن دنیا رو داشت.
و بابابزرگم یه قایق داشت.
و بابابزرگم یه کم خل و چل بود.
پس... من می‌تونم قایق هدایت کنم.
موقعیت فعلی، عرض پنجاه و یک درجه، چهل و پنج دقیقه شمال.
طول صفر صفر دو سه یک دقیقه شرق.
تخمین رویت خشکی...
ساعت ۱۷۰۰، تمام.
بیشتر ۱۸۳۰، و دقیقا مسیر رو حفظ نکردی، دونالد.
آره، خب، یه کم یادم رفته.
گوش کن، پلیس سواحل به من یه گزارش آب و هوا داد.
همه‌اش رو نفهمیدم،
ولی فکر کنم فهمیدم که زیاد خوب نیست.
اول روی پیدا کردن هلند تمرکز کنیم،
قبل اینکه نگران آب و هوا باشیم.
اون هیچ دوستی نداره.
- چی؟ - هویتم، اون هیچ دوستی نداره.
باورم می‌شه.
حداقل بهونه من برای رفتاری که باهات داشتم اینه.
داری برای زنده موندن کاری که لازمه رو می‌کنی، رفیق.
درک می‌کنم.
من خیلی وقته که این کار رو می‌کنم.
تو اهل کجا هستی؟
بترسی.
اونور رودخونه بودم. سندس اند، امرتون رود.
آره؟
فکر کنم همون بهتر که اون موقع آشنا نشدیم.
من... بچه عصبی‌ای بودم.
من هم.
و الان خیلی بی‌خیالیم.
آره، خب، این شغل بدترین جلوه آدم رو بیرون میاره.
و بهترین.
آره.
- کامل بار شد. - تمام.
دو روز دیگه این آدرس لندن بیا.
اگه اونجا نباشی، میلوناس کشته می‌شه.
اگه تاخیر پیش بیاد چی؟
وضع دریا داره خر تو خر می‌شه.
دوست من، برای این توافق خیلی زحمت کشیدم.
اگه دست هاکان بود، میلوناس خیلی وقت پیش می‌مرد.
بعد از این، اوضاع تغییر می‌کنه.
آره.
تغییر می‌کنه.
قایق... قایق ماهیگیری آلبا اسپریت. صدا میاد؟ تمام.
صدا به خوبی میاد. بگو، آلبا اسپریت. تمام.
از مسیر خارج شدیم. شرایط بدتر شده.
می‌تونی موقعیتت رو بگی، آلبا اسپریت؟
تقریبا... تقریبا چهل مایل دریایی شرق دبین پوینت.
این... این درست نیست.
داریم دید رو از دست می‌دیم... باید با گارد ساحل صحبت کنی.
- به موقعتتون نیاز دارن. - الو؟
- صدات رو دارم. می‌تونی دوباره بگی؟ - الو؟
- تنه کشتی داره غرق می‌شه. - دان!
دان؟ آلبا اسپریت؟ صدام رو دارین؟
- چیکار کنیم؟ - دان!
- دوباره موقعیتت رو بگو. - قایق نجات رو بیارین!
- دان! - خواهش می‌کنم! دان!
قایق نجات رو بیارین!
- هنوز خبری نیست قربان. - ممنونم.
باید موقعیت رو بررسی کنم. شاید ناحیه اشتباه رو بهشون داده باشم.
- اگه بتونم... - دارن کارشون رو می‌کنن.
کار ما اینه.
از مرز حفاظت می‌کنیم.
اگه دریا توفانی باشه،
خطر رو قبول می‌کنیم و به دل دریا می‌زنیم.
دارن کارشون رو می‌کنن.
و من اون‌ها رو برای این فرستادم.
این فقط و فقط مسئولیت منه.
قطعا مسئولیت تو نیست.
پیداشون می‌کنن؟
حتما.
اگه ما بمیریم، به مردم می‌گن داشتیم چیکار می‌کردیم؟
نه.
پس این کار رو با همه خطراتش انجام می‌دیم،
و اگه در انجام وظیفه بمیریم،
هیچکس اصلا نمی‌فهمه این کارها رو کردیم؟
دوازده سال پیش،
من برای پلیس منچستر یه سری کار جاسوسی کردم.
لات‌های فوتبالی. آب خوردن.
حسابی نفوذ کردم، به دار و دسته ملحق شدم، همه‌شون دستگیر شدن.
دو سال بعدش، دخترم می‌خواست بریم ساحل،
پس بردمش بلکپول.
تعطیلات عمومی. ساحل شلوغ بود.
من اصلا اون رو ندیدم...
کسی که اون کار رو کرد.
فقط...
تو صف بستنی بودم که از پشت بهم چاقو زدن.
به سرخرگم خورد و...
و... کم مونده بود همونجا بیفتم بمیرم.
جلوی دخترم.
وقتی کاغذهای طلاق دستم رسید هنوز بیمارستان بودم.
این یه شغل نیست. این دائمیه.
این یعنی باقی عمرت قراره نگران باشی.
درست وقتی فکر می‌کنی خطر گذشته، می‌فهمی واقعا چقدر دائمیه، چون...
خطر هرگز ترکت نمی‌کنه.
و هویت‌ها هرگز نمی‌میرن.
انگار راست می‌گی.
قایق ویجیلنس از گارد ساحلی سلطنتی صحبت می‌کنه. تمام.
صداتون رو داریم. تمام.
یکی اینجا است که می‌خواد با شما صحبت کنه.
خب، کی اونجا است؟
خودم و آقای بلیک.
وای، خوبه. لازم نیست دو بار زنگ بزنم.
خیلی خب. یه ون و پشتیبانی مسلح نیاز دارم.
وزیر کشور رو بی‌خیال. مستقیم برو پیش پلیس.
فرض می‌کنم همه‌تون زنده هستین، دان؟
آره، یعنی...
نشمردم ولی فکر کنم همه‌شون اینجان.
و... مختصاتی که ارین داد دقیق بودن، قربان.
پس تقصیر اونه که داریم برمی‌گردیم.
محموله رو نجات دادیم و تحویلش فردا تو لندنه.
حالا...
فقط باید کار رو تمومش کنیم.
چیزی دیدیم؟
نه. حتما یه راه ورود دیگه هست.
پس این مکان رو انتخاب کردن و ما نمی‌دونیم چرا؟
تو باید تمرکز کنی.
برو اون تو، صداشون رو ضبط کن و خارج شو.
به همین راحتی.
هیچی راحت نبوده، رفیق.
گیرنده رو نمی‌ذارم. زیادی تابلوئه.
اونطور نمی‌تونیم بهت بگیم بیرون چه خبره.
فکر نکنم مشکلمون بیرون باشه.
گوش کن، همینه. این آخرشه.
برای تو و برای اون. پس هر چی مونده بهش بده.
چون، هر چی بشه اون قراره همونجا بمونه.
فقط مطمئن شو خودت بیرون بیای.
امیدوارم یه نقشه داشته باشین.
این دو تن هروئینه که وارد کردین.
اگه نقشه ندارین، همه‌مون ۲۰ سال حبس می‌خوریم.
نگران نقشه ما نباش.
نگران این باش که حتما دو تن باشه، فهمیدی؟
وگرنه میام پیدات می‌کنم.
نمی‌شه اینقدر خالص فروختش. همه‌شون رو می‌کشه.
نگران نباش. مخلوطش می‌کنیم.
افیون ضعیف برای مردم ضعیف.
پولش رو بده.
آفرین، دوست من.
ون بمونه برای شما ولی اون رو با خودم می‌برم.
خوبه.
اول ما می‌ریم، بعد شما.
- این چیه؟ - بیا.
- پشت بوم. - از پشت بوم می‌رن.
آفرین، دوست من.
تموم شد.
قراره ما رو بکشن.
برید، برید، برید.
خوشحالم دوباره می‌بینمت.
این سبکه.
- باید عقب بمونی. - این مزخرفه. پول من کو؟
- شنیدی چی گفت. برگرد. - چیزی نیست، دوست من. تجارته.
پس تو بشمر. بگو کم نیست.
- گفتم برگرد عقب. - چیزی نیست. این عادیه.
آخرین فرصتته!
پلیس مسلح! ایست!
- ایست! - حرکت نکن! همونجا بمون!
حرکت نکنید! حرکت نکنید!
تکون نخورید!
- تکون نخورید! - دست‌ها بالا! دست‌ها بالا!
خفه شو! خفه شو!
شل نباش. گفتم بجنب.
- من می‌برمش. - آره! ولم کن، عوضی!
- تکون بخور. - دارم می‌رم دیگه.
دیدین چی گفتم؟
- یه مشت آماتور هستین. - سوار شو.
- لعنتی.
تو به چی می‌خندی عوضی؟
تو.
من.
دیگه هیچوقت به من زنگ نزن، دوست من.
تو زیادی برای من خطرناکی.
هوم؟
رفیق، اگه دوباره به تو زنگ بزنم،
حتما بدجور زندگیم خراب شده.
پناهگاه نیاز دارم.
هیس.
پناهگاه.
البته. بفرمایید.
من رو یادت نیست، هاکان؟
نگران نباش. من می‌دونم کی هستی.
به امان خدا.
پلیس مسلح!
سلام؟
گرفتیمش.
پس انگار من دیگه برنمی‌گردم.
کجایی؟
می‌بینمت، رفیق.
بابا، عجله کن!
دارم میام.
وزیر کشور! وزیر کشور!
اینجا رو نگاه کنید قربان! ممنون.
- اینجا! یه کم خم بشید، قربان. - یه کم بیشتر، قربان.
خم. خم. همینه.
اکشن!
قرار نیست تا ابد تو سایه‌ها باشین.
همچین دستاوردی،
همچین داستانی،
یه روزی بیرون میاد.
ولی فعلا،
من ازتون متشکرم.
بریتانیا ازتون متشکره.
و امیدوارم دوباره همدیگه رو ملاقات کنیم.
- دان، حرفی برای زدن داری؟ - حتما.
هر تعطیلاتی که طی عملیات بود برای این سال حساب می‌شه.
همه هزینه‌های سفر باید تا قبل از بیست و هشتم ثبت بشه.
و هر خرج بیشتر از پنج پوند باید رسید داشته باشه.
به شغل‌های قبلی‌تون برمی‌گردین...
و شش ماه قبل از برنامه خدمات کشور برای ترفیع بررسی می‌شین.
به جز این، دیگه برمی‌گردین به زندگی عادی، هر چی که باشه.
و از دوشنبه برمی‌گردین سر کار.
تا وقتی که دوباره بهمون نیاز پیدا کنن.
اگه دوباره بهمون نیاز پیدا کنن.
وای، آره. دست مریزاد.
و... سفر به سلامت.
می‌ریم جشن بگیریم.
- ولی اون نه. - آره، بعیده.
من باید برم خونه.
ولی... یه موقع دیگه.
امیدوارم.
اوی.
موفق شدیم.
آره، رفیق.
موفق شدیم.
- مهمون کی هستیم؟ - به نظرتون می‌شه زد حساب عملیات؟
ازش لذت بردی.
اصلا چنین حسی نداشتم.
آقایون و بانوان،
ما برای آخرین بار قراره خیابان داونینگ رو ترک کنیم...
بعد از یازده سال و نیم شگفت‌انگیز،
و بسیار خرسندیم که بریتانیا رو...
در حالت بسیار، بسیار بهتری از...
یازده سال و نیم پیش به مردمش تحویل می‌دیم.
این دوران بسیار...
بسیار خوب،
و می‌خوام قدردانی ویژه‌ای بکنم از همه کسانی که...
تموم شد.
من برگشتم.
مطمئنی؟
آره.
خودم هستم.
فقط خودم.
بابا!
[در دهه ۱۹۹۰]
[کارآگاهان مخفی گمرک سلطنتی به نیروهای انتظامی بریتانیا کمک کردند...]
[تا بیش از دوازده تن هروئین...]
[به ارزش خیابانی بیش از یک میلیارد پوند را ضبط کنند.]
[این کار را با کسری از تعلیمات و منابع...]
[ همتاهای بین‌المللی خود انجام دادند،]
‫[و عموم مردم از کارهای آنان بی‌خبر بودند.]
[تا الان.]