‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫با گذشت ماه‌ها...
‫پدرو کم‌کم داشت به این مسئله عادت می‌کرد
‫که اون و روسائورا خیلی زود قراره پدر و مادر بشن.
‫همیشه آرزوی داشتن یه خانواده رو داشت...
‫واقعاً مجبوری بری؟
‫اما هیچ‌وقت فکر نمی‌کرد این‌طوری بشه.
‫آره.
‫باید برم.
‫اگه بچه به دنیا بیاد و تو اینجا نباشی چی؟
‫روسائورا، دکتر گفت حدوداً یه ماه دیگه زایمان می‌کنی.
‫فردا برمی‌گردم.
‫همین‌جا پیشتم، قسم می‌خورم.
‫آخه اصلاً درک نمی‌کنم.
‫چی می‌تونه مهم‌تر از بودنِ پیش من باشه؟
‫دوستم، سانتیاگو مزکیده، باباش رو راضی کرده تا...
‫یه اسب نر از مزرعه «دل انسینو» بهمون بفروشه.
‫این فرصت فقط یه بار پیش میاد.
‫مراقب خودت هستی، مگه نه؟
‫معلومه.
‫صبح بخیر.
‫تیتا،
‫باید برم سفر.
‫اگه اتفاقی نیفته،
‫فردا همین موقع برمی‌گردم.
‫اگه اتفاقی نیفته؟
‫جاده‌ها می‌تونن خطرناک باشن.
‫مخصوصاً این روزها،
‫با این‌همه شورشی که اون بیرون ریختن،
‫و با این‌همه ناآرومی.
‫اگه اتفاقی برام افتاد،
‫تنها کسی که می‌تونم ‫برای مراقبت از بچه بهش اعتماد کنم...
‫تویی.
‫بچه‌ت مادر و مادربزرگ داره.
‫- اونا مراقبش هستن. ‫- تیتا، خواهش می‌کنم.
‫نه پدرو. نمی‌تونم هیچ قولی بهت بدم.
‫چرا؟
‫چون من هیچ‌وقت اون بچه رو دوست نخواهم داشت.
‫خداحافظ.
‫خوشبختانه، همه‌چی طبق برنامه پیش رفت.
‫حالا باید فکر کنیم چطوری سلاح‌ها رو ‫بدون جلب‌توجه رد کنیم.
‫باید خیلی مراقب باشیم.
‫باورم نمی‌شه!
‫عوضی!
‫- پدرو. ‫- پس سرهنگ شورشی‌ها تویی.
‫تو هم همون دلال اسلحه مادریستایی.
‫تیپت رو نگاه کن...
‫سانتیاگو.
‫با خوان آلخاندرز آشنا شو، بهترین دوست اسب‌ها و زن‌ها.
‫دیگه فقط اسب‌ها.
‫- از آشنایی باهات خوشحالم. ‫- منم همین‌طور.
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- منم همین‌طور.
‫- این راز رو نگه داشتی. ‫- تو هم همین‌طور.
‫من یه عذرخواهی بهت بدهکارم پدرو.
‫اون دفعه که بهت گفتم دیگه با هم دوست نیستیم...
‫اشتباه کردم.
‫لعنت بهت عوضی.
‫آقایون!
‫شورشی‌ها دارن تو روی ما بهمون می‌خندن!
‫کِمادو، ال مورال...
‫[مقر فرماندهی پیدراس نگراس]
‫لا رانچِریا، تپه سنتینلا...
‫مرز سوراخ سوراخه!
‫شورشی‌ها ماه‌هاست که دارن...
‫برای ارتش ویا اسلحه میارن!
‫جوری توی ایالت ما جولان می‌دن که انگار ارث باباشونه!
‫یه خبرچین به ما گفته
‫که اونا امروز یه محموله دریافت می‌کنن.
‫ما هم قراره به اون قاچاقچی‌ها یه درس حسابی بدیم.
‫تک‌تک‌شون رو دار می‌زنم، هر کی که می‌خوان باشن!
‫- شنیدین چی گفتم؟ ‫- بله، سرهنگ!
‫نیمه‌شب همین‌جا همدیگه رو می‌بینیم.
‫من یه چراغ‌نفتی با خودم میارم. سه بار تکونش می‌دم.
‫اگه علامت رو ندیدین،
‫نزدیک نشین.
‫باشه.
‫نیمه‌شب می‌بینمتون.
‫برای توی راه یه نوشیدنی می‌خوای؟
‫حتماً تشنه‌ای.
‫فکر کنم بد نباشه.
‫خب، کارها دارن خوب پیش می‌رن.
‫ببینم.
‫- برادرزاده‌م به دنیا اومد؟ ‫- نه، هنوز نه.
‫ولی دکتر گفته همین ماه به دنیا میاد.
‫هنوز هم نمی‌دونیم دختره یا نه.
‫و...
‫نظر تیتا راجع به این قضیه بارداری چیه؟
‫اصلاً باهام حرف نمی‌زنه.
‫جای تعجب هم نداره پدرو.
‫- مربای بِه رو گذاشتی سر جاش؟ ‫- بله خانم.
‫به اضافه کره، پنیر، مربای هلو و مربای زالزالک.
‫کجا داری می‌ری؟
‫دیدن راهبه‌ها.
‫بعدشم می‌ریم شهر تا برای گهواره بچه پارچه بخریم.
‫می‌تونم باهاتون بیام؟
‫برای چی؟
‫تو باید بمونی و مراقب خواهرت باشی.
‫فینا می‌تونه این کار رو بکنه. منم باهاتون میام.
‫روسائورا مسئولیتش با توئه تیتا.
‫خیلی ورم کرده.
‫بهش گفتم یه حمام با برگ‌های گواوا براش آماده می‌کنی.
‫توی وان حمام شما؟
‫البته که توی وان حمام من.
‫توی مصرف آب گرم هم خسیس‌بازی درنیار، تا لبه پرش کن.
‫بریم فینا.
‫اینجا ترسناکه خانم.
‫احمق نباش. فقط یه دیوونه‌خونه‌ست فینا.
‫خب واسه همین دیگه!
‫منتظر چی هستی، فینا؟
‫متأسفم که نتونستم غذای بیشتری بیارم مادر.
‫اوضاع خیلی رو به راه نیست.
‫شما خیلی خیرخواهی خانم النا.
‫کاش همه خانم‌های هم‌طبقه شما، ‫وظیفه‌شون در قبال خدا رو به یاد داشتن.
‫خوشمزه‌ست.
‫بهتون اطمینان می‌دم که خواهران ما همیشه دعاتون می‌کنن.
‫- اون ایزابلیتا نیست مادر؟ ‫- چرا.
‫- کوچیک‌ترین دخترِ خانواده آگیره؟ ‫- درسته.
‫حامله‌ست، اما نمی‌گه پدر بچه کیه.
‫خانواده آگیره تا زمان زایمانش اون رو اینجا نگه می‌دارن.
‫بعدش هم ما از بچه مراقبت می‌کنیم.
‫همون‌طور که باید باشه مادر.
‫وگرنه باعث سرافکندگی خانواده‌ش می‌شد.
‫روسائورا، خیلی ورم کردی.
‫حاملگی من همین‌طوری بوده.
‫ولی این طبیعی نیست.
‫چرا روی زمین سرد راه نمی‌ری تا ورمت بخوابه؟
‫به‌جاش چرا دمپایی‌هام رو برام نمیاری؟
‫نمی‌تونی پیداشون کنی؟
‫تیتا!
‫پاهام یخ کردن!
‫تیتای عزیزم، پنج ماه گذشته و تو هیچ‌کدوم از نامه‌هام رو جواب ندادی.
‫شاید نامه‌هام هیچ‌وقت به دستت نرسیدن،
‫یا شایدم اسباب‌کشی کردین و نتونستی بهم خبر بدی،
‫یا شایدم مریضی.
‫زمستون سختی بود.
‫اگه این‌طوره، دعا می‌کنم...
‫که مادرت و خواهرهات حسابی مراقبت باشن.
‫حاضرم هرکاری بکنم تا اونجا باشم و دستت رو بگیرم.
‫تیتا، دلیلش هر چی که می‌خواد باشه، سرزنشت نمی‌کنم.
‫فقط می‌خوام بدونم حالت خوبه یا نه.
‫یه کلمه از تو می‌تونه بهم آرامش خاطر و امید بده.
‫روسائورا!
‫اینا پیش تو بود!
‫مامان حتماً نابودشون می‌کرد.
‫تو حق نداشتی بدزدیشون!
‫پدرو فقط مال تو نیست تیتا.
‫چی؟
‫منم به اندازه تو حق دارم که دوستش داشته باشم.
‫این حقیقت نداره.
‫پدرو من رو دوست داره.
‫همیشه حس می‌کردم این نامه‌ها برای من نوشته شدن.
‫- تو دیوونه‌ای. ‫- نه.
‫برعکس.
‫نمی‌تونی ببینی؟
‫آخرش، همه‌ی چیزایی که توی اون نامه‌ها بهت گفته بود...
‫با من به واقعیت پیوست.
‫همه محبتی که قولش رو داده بود برای من شد.
‫هیچ‌کس پدرو رو مجبور نکرد با من ازدواج کنه.
‫این تنها راهش برای موندن پیش من بود. خودش بهم گفت!
‫لابد مجبور بود بچه‌دار هم بشه، آره؟
‫فکر می‌کنی وقتی پیش توئه به کی فکر می‌کنه؟
‫خفه شو.
‫اصلاً تا حالا یه حرف قشنگ بهت زده؟
‫اصلاً تا حالا چیزی رو توی گوشت زمزمه کرده؟
‫آخرین باری که با هم خندیدید کی بود؟
‫- خفه شو! ‫- پدرو دوستت نداره.
‫اون دلش برات می‌سوزه.
‫و راستش رو بخوای، منم دلم برات می‌سوزه.
‫ناراحت‌کننده‌ست که می‌بینم ‫داری با ته‌مونده‌های یکی دیگه زندگی می‌کنی.
‫ولی بدترین قسمتش اینه که می‌بینم ‫چکمه مامان تا همیشه روی گردنته!
‫در مورد مامان این‌طوری حرف نزن! ‫اون من رو دوست داره نه تو رو!
‫مامان اصلاً قابلیت دوست داشتن رو نداره!
‫اون فقط گرترودیس رو دوست داشت که اونم حالا رفته.
‫و حق با توئه، اون من رو دوست نداره.
‫به خودت دروغ نگو. ادای دخترِ بی‌نقص رو درنیار.
‫تو هیچ‌وقت محبتش رو حس نمی‌کنی، ‫چون اون تو رو دوست نداره!
‫- چرا نمی‌ری؟ ‫- برم؟
‫- کجا؟ ‫- برام مهم نیست، فقط از اینجا دور شو!
‫اگه پدرو می‌خواست، همین الان باهاش می‌رفتم.
‫و فکر می‌کنی اون با تو میاد؟
‫نمی‌بینی تیتا؟
‫اگه یه پسر براش بیارم، برای همیشه مال من می‌شه،
‫- چون بهش یه وارث می‌دم. ‫- این انتخابِ خودش خواهد بود.
‫اما قسم می‌خورم یه روزی به اون خوشبختی‌ای ‫که لیاقتش رو دارم می‌رسم،
‫همونی که تو می‌خوای ازم بدزدیش.
‫و تو اینجا پیش مامان می‌مونی ‫و کم‌کم شبیه اون می‌شی.
‫یه زنِ تلخ، تنها و غمگین!
‫نه!
‫تیتا!
‫نذار هیچی جلوت رو بگیره!
‫- اگه نتونستم دکتر رو پیدا کنم چی؟ ‫- باید پیداش کنی!
‫- شنیدی چی گفتم؟ دست خالی برنگرد. ‫- بله ارباب.
‫تو رو خدا، به هر قیمتی شده!
‫نگران نباشید. ناامیدتون نمی‌کنم ارباب.
‫همون‌جا وایسا.
‫سرجوخه، عقب رو بگرد.
‫بله، گروهبان.
‫کجا داری می‌ری؟
‫داریم برای اصطبلِ مزرعه‌م آذوقه می‌بریم.
‫- کدوم مزرعه؟ ‫- مزرعه موزکیز.
‫بارون نیومده.
‫دام‌ها گرسنه‌ن گروهبان.
‫از اونجایی که به‌خاطر اون شورشی‌ها ‫کارگرهای کمتری داریم،
‫مجبورم خودم کارها رو بکنم.
‫گروهبان!
‫عوضی‌ها!
‫بهشون بگو اسلحه‌هاشون رو بندازن وگرنه بهت شلیک می‌کنم!
‫دستور بده گروهبان!
‫مراقب باشید!
‫پدرو، حالت خوبه؟
‫پدرو!
‫- پدرو! ‫- پدرو! حالت خوبه؟
‫پدرو، خوبی؟
‫- پدرو! ‫- جواب بده، پدرو!
‫حالت خوبه پدرو؟
‫- نمی‌خوای بری توی اتاقت؟ ‫- نه! دکتر براون کجاست؟
‫- توی راهه. ‫- ماگدالنو ساعت‌ها پیش رفت!
‫خب واسه همین می‌گم، لابد الان پیداش می‌شه.
‫مامان چی؟ و پدرو؟ پس بقیه کجان؟
‫نمی‌دونم...
‫تیتا!
‫- چی شده؟ ‫- نمی‌تونم ببینمت.
‫روسائورا!
‫ناچا.
‫ناچا، خواهش می‌کنم، کمکم کن.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫- باید بریم. ‫- درسته.
‫بهتره مسیرمون رو از هم جدا کنیم.
‫یه نگاهی به اون زخمت می‌اندازم پدرو. ‫خیلی داره خونریزی می‌کنه.
‫ممنون که جونم رو نجات دادی.
‫اون عوضی تو رو هم می‌کشت.
‫زیاد بهش فکر نکن.
‫خیلی اوضاعش خرابه دکتر؟
‫نه. جای نگرانی نیست.
‫اون دردی که توی قفسه سینه‌ت حس می‌کنی به‌خاطر استرسه.
‫فشار خونت طبیعیه.
‫ببخشید ارباب. از سمت انبار یه صداهایی میاد.
‫لعنت بهش!
‫گفتی استرس؟
‫این روزا چی غیر از این می‌تونه باشه دکتر؟
‫برای خودت یه نوشیدنی بریز. من زود برمی‌گردم.
‫خب، اگه اون تفنگ کار می‌کنه، شاید بتونم کمکت کنم.
‫اگه خودت بخوای البته.
‫بفرما.
‫بریم.
‫کافیه! دوستش ندارم!
‫بهش نیاز داری. قرمزی و ورم داری.
‫یه انقباض دیگه؟
‫- چی‌کار کنم؟ ‫- نمی‌دونم!
‫کی اونجاست؟
‫گفتم کی اونجاست!
‫بیا اینجا!
‫فقط یه خورده دیگه!
‫وایسا!
‫- نه، نه. خواهش می‌کنم، نه! ‫- چیزی نیست.
‫موضوع چیه سرباز؟
‫من حلش می‌کنم.
‫شما اینجا چی‌کار می‌کنین خانم النا؟
‫قضیه چیه؟
‫جاده‌ها بسته‌ن. یه مسئله امنیت ملیه.
‫من واقعاً به امنیت شما اهمیتی نمی‌دم.
‫باید برم «لاس پالوماس».
‫ممکنه دخترم همین الان در حال زایمان باشه.
‫این غیرممکنه خانم.
‫نگران خواهرزاده‌ت نیستی؟
‫وقتی یونیفرمم تنمه،
‫قانون و نظم از خانواده مهم‌تره.
‫درسته، تو واقعاً دوستش نداری.
‫نگران نباش، رازت پیش من می‌مونه.
‫این حس دوطرفه‌ست.
‫اگه به این احمق‌ها نمی‌گی برن کنار،
‫پس بهشون بگو به من شلیک کنن.
‫من واینمیسم.
‫سرجوخه!
‫بذارید خانم رد بشن.
‫پسره؟
‫آره!
‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫آره. کاملاً سالمه.
‫ممنونم تیتا.
‫ارتش برادرم از این گلوله‌ها استفاده می‌کنه.
‫چه بچه کوچولوی زیبایی!
‫این دست‌های کوچولو رو... آره!
‫این دست‌های کوچولو...
‫بیا این دکمه رو ببندیم. همین‌طوری.
‫حالا این دکمه.
‫و بعدش این یکی.
‫خوبه که زیاد پودر استفاده نکردی،
‫وگرنه ممکنه پوستش خشک بشه.
‫اگه می‌بریش بیرون، مثل تاکو قنداقش کن.
‫شبیه پدروئه.
‫شبیه خودشه.
‫به روسائورا بگو یه نخ قرمز بذاره روی پیشونیش...
‫تا از چشم‌زخم در امان بمونه.
‫بند نافش رو توی حیاط پشتی خاک می‌کنیم،
‫تا بدونه ریشه‌هاش کجاست
‫و جایی برای برگشتن داشته باشه.
‫چرا زودتر کمکم نکردی؟
‫استرس داشت من رو می‌کشت.
‫چون می‌دونستم خودت از پسش برمیای.
‫فکر می‌کردم هیچ‌وقت دوستش نداشته باشی.
‫چطور می‌تونم؟ دوست‌داشتنیه، مگه نه؟
‫چقدر خوشگله!
‫گرسنه‌ته.
‫باشه، باشه.
‫از کی تا حالا با شورشی‌ها هستی؟
‫واقعاً می‌خوای الان در مورد این بحث کنی بابا؟
‫از وقتی که برای درس خوندن رفتم شهر.
‫و ما شورشی نیستیم.
‫- نیستین؟ ‫- نه.
‫- پس چی هستین؟ ‫- دموکرات.
‫اصلاح‌طلب.
‫اصلاح‌طلب‌های مسلحی که به مزرعه‌ها حمله می‌کنن!
‫- دزدی و غارت می‌کنن! ‫- دروغ‌های زیادی گفته شده.
‫و به‌هرحال، بدتر از کاری نیست که سربازهای ارتش می‌کنن.
‫فکر می‌کنی عموت از مردم دزدی می‌کنه؟
‫- فکر نکنم هیچ‌وقت دست از این کار کشیده باشه. ‫- ببخشید؟
‫اول مایه ننگ خانواده‌ت می‌شی ‫و حالا هم به ما توهین می‌کنی!
‫- چرت‌وپرت گفتن رو تمومش کن! ‫- چرت‌وپرت نیست بابا!
‫من امروز یه نفر رو کشتم.
‫یه سرباز رو.
‫با عموت حرف می‌زنم.
‫- می‌تونیم این رو حلش کنیم. ‫- با هیچ‌کس حرف نمی‌زنی.
‫همه اینا تقصیر دوستت سانتیاگو مزکیده‌ست.
‫بابا، این تقصیر هیچ‌کس نیست.
‫- من دقیقاً می‌دونم دارم چی‌کار می‌کنم. ‫- واقعاً؟
‫- آره. ‫- چرا؟
‫من باهات چی‌کار کردم؟
‫خانواده‌ت یا مردمت چی‌کار کردن ‫که باعث شد بهشون خیانت کنی؟
‫بیدار شو پدرو!
‫نصف کارگرهایی که داری براشون می‌جنگی ‫حاضرن برای دزدی ازت، بکشنت.
‫و نصف دیگه‌شون هم فقط یه مشت عوضی‌ان ‫که فقط زبون زور رو می‌فهمن!
‫تویی که باید بیدار شی!
‫خودت رو نگاه کن.
‫کارگرهات رهات کردن.
‫درست مثل کارگرهای خانم النا.
‫جفتتون مثل همید.
‫خودخواه، طمع‌کار...
‫با یه قلب سنگی که لیاقت عشق هیچ‌کس رو نداره.
‫در نهایت، همون چیزی رو درو می‌کنی که کاشتی.
‫تلخی...
‫و تنهایی.
‫تنهایی بهتر از اینه که...
‫یه مشت آدمِ نمک‌نشناس دورت رو گرفته باشن!
‫تو واقعاً هیچی نمی‌فهمی.
‫با اجازه.
‫ماگدالنو، چی شده؟
‫تمام روز داشتم دنبالتون می‌گشتم.
‫بچه‌تون داره به دنیا میاد.
‫نمی‌دونم قضیه چیه تیتا.
‫زود به دنیا اومد، ممکنه شیر کافی نداشته باشی.
‫مسئله این نیست که شیرم کافی نیست. اصلاً هیچی شیر ندارم!
‫ممنون.
‫دکتر...
‫- در مورد این قضیه... ‫- نگران نباش.
‫من حرفی نمی‌زنم.
‫پدرو! به دنیا اومد!
‫یه پسر خوشگل داری!
‫پسره؟
‫ببخشید که دیر شد خانم. نتونستم دکتر رو پیدا کنم.
‫نگران نباش، ماگدالنو. اون دیگه اینجاست.
‫ممنونم.
‫تیتا، کی زایمان رو انجام داد؟
‫من دکتر.
‫شما؟
‫شما زن فوق‌العاده‌ای هستید.
‫ممنون. بفرمایید داخل.
‫این‌طوری...
‫سلام.
‫هنوزم می‌خوای اسمش رو روبرتو بذاری؟
‫سلام روبرتو.
‫سلام. چیه؟
‫با اجازه.
‫- حالت چطوره روسائورا؟ ‫- الان بهترم دکتر.
‫عجب بچه زیبایی! به هردوتون تبریک می‌گم.
‫من همه‌چیز رو برای معاینه آماده می‌کنم.
‫در اون لحظه...
‫تیتا با دیدن شکل گرفتن اون خانواده احساساتی شد.
‫خانواده‌ای که می‌تونست مالِ اون باشه.
‫ببخشید.
‫من می‌رم یه کم آتوله آماده کنم ‫تا به شیر دادن خواهرم کمک کنه.
‫تیتا یه آتوله‌ی خوشمزه درست کرد، طبق سنتی...
‫که مادران توی «لاس پالوماس» نسل‌ها حفظ کرده بودن،
‫تا بتونن شیرِ زیادی داشته باشن.
‫رازش تو این بود که فقط یه ذره سرکه‌ی گرم بهش اضافه کنی.
‫فکر کنم، حتی اگه این کار کمک نمی‌کرد ‫شیر بیشتری تولید کنن،
‫حداقل روحیه‌شون رو بالا می‌برد.
‫[آتوله]
‫تیتا! تیتا!
‫- تیتا! ‫- چی شده؟
‫تیتا! بچه به دنیا اومد!
‫بچه به دنیا اومد!
‫می‌دونم فینا. خودم با دست‌های خودم به دنیا آوردمش.
‫چطور مگه؟
‫دکتر حقوقش رو نگرفته؟
‫تازه همین الان رسید.
‫- برای تو چه اتفاقی افتاد؟ ‫- اگه بدونی چی شد!
‫یه زن دیوونه اونجا بود که داشت می‌خندید و حرف می‌زد.
‫فقط می‌تونستم چشماش رو ببینم ‫که این‌ور و اون‌ور می‌چرخیدن.
‫خیلی ترسناک بود. فقط می‌خواستم از اونجا بزنم بیرون.
‫و بیرونِ بیمارستان هم پرنده پر نمی‌زد.
‫نمی‌تونستم اونجا توی خیابون بمونم، یا پیش راهبه‌ها.
‫می‌ترسیدم...
‫فینا!
‫اون سرکه‌ست.
‫خب، آره، متوجه شدم.
‫بهتره آتوله رو ببرم برای روسائورا.
‫باشه، پس برو.
‫لعنت به این شورشی‌ها.
‫هیچ‌وقت نمی‌بخشمشون...
‫که باعث شدن تولد اولین نوه‌م رو از دست بدم.
‫بله. منم دقیقاً همین حس رو دارم.
‫سلام مامان.
‫می‌بینم که با این فرشته کوچولو آشنا شدین.
‫اون چیه؟
‫ازت پرسیدم اون چیه.
‫آتوله برای روسائورا.
‫- درست آماده‌ش کردی؟ ‫- بله مامان.
‫طبق دستور پخت ناچا درست کردم.
‫تو همه‌ی کارها رو اشتباه انجام می‌دی، تیتا دلا گارزا!
‫این حقیقت نداره.
‫پدرو، خواهش می‌کنم.
‫چیه روسائورا؟
‫تیتا به‌تنهایی زایمان رو انجام داد.
‫اون این کار رو با مهارت بالا و...
‫خب، با غریزه قوی‌ای انجام داد.
‫هر زنی با این غریزه به دنیا میاد دکتر.
‫خب، طبق توصیفی که روسائورا از علائمش کرد،
‫دچار مسمومیت حاملگی شده بود.
‫اگه تیتا نبود،
‫دختر و نوه‌تون الان زنده نبودن.
‫بابت اطلاعاتت ممنون دکتر. حالا روسائورا رو تنها بذارین،
‫تا بتونه به بچه‌ش شیر بده.
‫ممنون.
‫تیتا، کار بزرگی کردی.
‫دکتر، من بدرقه‌تون می‌کنم. لطفاً.
‫بیاین.
‫- بعداً می‌بینمتون. ‫- بعداً می‌بینمتون.
‫پدرو؟
‫حالت خوبه؟ پدرو.
‫اون سرباز...
‫نمی‌تونم چهره‌ش رو از ذهنم بیرون کنم.
‫از کی تا حالا با شورشی‌ها هستی؟
‫از وقتی که از شهر برگشتم.
‫چرا این رو بهم نگفتی؟ بهم اعتماد نداری؟
‫نه، تیتا، این‌طوری نیست.
‫فکر می‌کردم برات بهتره که هیچی ندونی.
‫من یه نفر رو کشتم.
‫اگه سرزنشم می‌کنی، درکت می‌کنم.
‫نه.
‫همین عذاب‌وجدانی که داری، خودش واسه مجازات کافیه.
‫خشونت تنها راهشه؟
‫به‌هرحال...
‫ممنون که جونِ خواهرم رو نجات دادی.
‫دلم می‌خواست به اندازه تو شجاع باشم،
‫و توانایی این رو داشته باشم ‫که کاری که امروز کردی رو انجام بدم.
‫ممنونم.
‫چی شده؟
‫فهمیدم روسائورا همه‌ی نامه‌هات رو ازم دزدیده.
‫توی کمدش نگهشون می‌داشته.
‫همه‌ی اون حرفای قشنگی که بهم زده بودی رو...
‫اون دزدیده بود.
‫تیتا...
‫نه.
‫اون نمی‌تونه اون رو ازت بدزده.
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم، تمومش کن. بس کن، خواهش می‌کنم. لطفاً.
‫تو سانتیاگویی؟
‫- خواهش می‌کنم. ‫- پسرِ گابریل مزکیده؟
‫از مزرعه‌ی «دل انسینو»، درسته؟
‫از عروسی برادرزاده‌م تو رو یادمه.
‫پدرت رو خوب می‌شناختم.
‫و خوشحالم که این‌جا نیست که این ننگ رو ببینه!
‫می‌فهمم چرا اون عوضی‌هایی ‫که بهشون اسلحه می‌دی، شورش می‌کنن.
‫اونا چیزی برای از دست دادن ندارن.
‫اما تو چی؟
‫چرا سانتیاگو؟
‫چرا؟
‫اگه اسمی بهم ندی،
‫اصلاً به دردم نمی‌خوری.
‫نه، نه!
‫- نه! نه، خواهش می‌کنم. ‫- حرف بزن،
‫شاید دلم به رحم بیاد و جونت رو ببخشم.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم...
‫- پدرو... ‫- صدات رو نمی‌شنوم.
‫پدرو...
‫پدرو. پدرو.
‫پدرو؟
‫برادرزاده‌م؟
‫آره.
‫کس دیگه‌ای هم می‌دونه؟
‫نه.
‫سعی کرد فرار کنه.
‫تیتا، برای روبرتو یکم چای درست کن.
‫مثل همونایی که ناچا درست می‌کرد.
‫چشم مامان.
‫پدرو.
‫روسائورا سراغت رو می‌گرفت.
‫بیا، روبرتوی کوچولوی من.
‫بریم برات یکم چای درست کنیم.
‫«ترجمه از رضا فتحی»
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M