‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫- داری چی درست می‌کنی؟ ‫- نون تست فرانسوی.
‫می‌خوری؟
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫من مُردم.
‫همچین خواب‌هایی...
‫چندین صفحه از دفتر خاطرات خاله بزرگم تیتا رو پر کردن.
‫حتی توی خواب هم بهش اجازه نمی‌دادن ‫از واقعیت تلخش فرار کنه.
‫مرگ روبرتیتو،
‫نفرت عمیقی که باعث شد مادرش ‫اون رو توی اون خراب‌شده زندانی کنه،
‫و خبر تازه اعدام پدرو،
‫بالاخره باعث شدن زبونش بند بیاد.
‫می‌گن تیتا اون‌قدر گریه کرد،
‫که دیگه اشکی براش نموند.
‫پس به گریه کردن ادامه داد،
‫تا از درون خشکید.
‫توی اون روزها، حالا چه تصادفی بوده یا نه،
‫پیدراس نگراس بدترین خشکسالی کل تاریخش رو گذروند.
‫اما تیتا نمی‌دونست که چند کیلومتر دورتر از زندانش،
‫یه معجزه اتفاق افتاده.
‫بعضی‌ها می‌گن گلوله از ریه‌هاش رد شده،
‫و به قلبش نخورده.
‫بقیه می‌گن تفنگ سرباز گیر کرده،
‫و فقط ترکش‌های گلوله به سینه‌ش رسیده.
‫شخصاً، هنوز هم فکر می‌کنم سرنوشت پادرمیونی کرد
‫تا پدرو موزکیز دور از تیتا نمیره.
‫[مزرعه لاس پالوماس]
‫- آدرس رو درست متوجه شدی؟ ‫- آره.
‫پس زود باش!
‫الان برمی‌گردم.
‫حق نداری وایسی.
‫اگه خانم النا بفهمه، ما رو می‌کشه!
‫[ایگل پس، تگزاس]
‫- در مورد تیتا دلا گارزاست. ‫- چی شده؟
‫به کمک نیاز داره.
‫یه لحظه صبر کن.
‫دکتر،
‫چطور می‌تونیم کمکتون کنیم؟
‫صبح بخیر مادر.
‫اومدم تیتا دلا گارزا رو ببینم.
‫- تیتا؟ ‫- بله.
‫می‌دونید، من با خانواده‌ش دوستم. ‫النا ازم خواست یه سری بهش بزنم.
‫اون زن خیلی سرش شلوغه.
‫می‌خواد مطمئن بشه حال تیتا خوبه.
‫میشه من رو ببرید پیشش؟
‫اون طفلکی غذا نمی‌خوره،
‫پس ضرری نداره یه دکتر ببینتش.
‫تیتا.
‫- یا خدا! ‫- نمی‌دونیم دیگه باید چیکار کنیم.
‫حتی دهنش رو هم باز نمی‌کنه.
‫و النا حتی یه پاپاسی هم برامون نفرستاده،
‫پس راستش رو بخواین، نمی‌دونیم باید چیکار کنیم.
‫آب بدنش کاملاً خشک شده.
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫به رضایت مادرش نیاز دارید دکتر.
‫واقعاً فکر می‌کنید این زن می‌تونه صبر کنه؟
‫حق ندارید اون رو هیچ‌جا ببرید.
‫اگه تیتا بمیره، شما مسئولی!
‫می‌خواین این بار رو به دوش بکشین؟
‫من این مسئله رو به خانم النا می‌گم!
‫اونجاست.
‫اون پشت.
‫پدرو...
‫گریس!
‫لطفاً سرم رو برام بیار.
‫بابایی،
‫این کیه؟
‫اسمش تیتاست.
‫- حالش خوب میشه؟ ‫- آره.
‫ممنون.
‫- چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟ ‫- نه، ممنون.
‫[اردوگاه شورشی‌ها، دره سانتا النا]
‫پدرو؟
‫گرترودیس؟
‫صبح بخیر.
‫من کجام؟
‫پیش مایی پدرو.
‫- الان چند روزه که اینجایی. ‫- چند روز؟
‫فکر کردیم دیگه هیچ‌وقت به‌هوش نمیای.
‫خیلی خوش‌شانسی پدرو. تو زنده‌ای.
‫توی تمام این مدت اون روبان همراهت بود.
‫تیتا. من باید...
‫باید تیتا رو پیدا کنم.
‫گرترودیس.
‫من رو ببر پیشش. لطفاً.
‫ما نمی‌تونیم بریم لاس پالوماس پدرو.
‫دیگه نمی‌تونیم.
‫عموت الان ژنرال یا یه همچین چیزی شده.
‫حالا اون صاحب مزرعه پدرته.
‫همه‌جا سرباز ریخته، ‫برای همین مجبور شدیم اردوگاه رو ترک کنیم.
‫پدرم چی؟
‫خبر داره؟
‫نمی‌دونم.
‫سعی کن یه چیزی بخوری.
‫اگه چیزی نخوری، هیچ‌وقت خوب نمی‌شی.
‫می‌دونم صدام رو می‌شنوی.
‫اشکالی نداره.
‫پیش من و گریس جات امنه.
‫ممنون.
‫دیگه هرگز نمی‌ذارم بهت آسیب بزنن.
‫قسم می‌خورم.
‫حالت چطوره؟
‫بهترم.
‫مشکل چیه؟
‫من یه احمقم.
‫نزدیک بود کشته بشم،
‫که چی بشه؟
‫حتی نتونستم از مزرعه پدرم محافظت کنم.
‫ناامیدت کردم.
‫- تو کاری که از دستت برمیومد رو کردی. ‫- نه.
‫پشت سر هم اشتباه کردم.
‫خودخواه بودم.
‫ببین چقدر آسیب زدم.
‫دیگه هیچ‌وقت پسرم رو نمی‌بینم.
‫لطفاً.
‫کمک کن تیتا رو برگردونم.
‫نگاهش کن.
‫پسر، تو از یه گربه هم بیشتر جون داری.
‫آره.
‫حالا چی؟
‫توی این روزهای پر از هرج‌ومرج و آشوب...
‫ما دعا می‌کنیم
‫برای همه کسایی که به مبارزه ادامه می‌دن
‫تا صلح رو به پیدراس نگراس برگردونن.
‫همین‌طور برای...
‫صاحبان اون مزارعی که...
‫مورد حمله شورشی‌ها قرار گرفتن دعا می‌کنیم،
‫خلافکارهایی که از وضعیت شرم‌آور کشورمون ‫سوءاستفاده می‌کنن
‫تا غارت کنن و وحشت به راه بندازن.
‫دوران تاریکیه.
‫اما ما هنوز به خدای مقدس‌مون ایمان داریم.
‫همین‌طور به ارتش‌مون...
‫به رهبری ژنرال فلیپه موزکیز اعتماد داریم.
‫باشد که حضورش همه‌جا رو نورانی کنه،
‫تا صلح به جامعه عزیزمون برگرده.
‫بلند شید.
‫کی همه‌چیز به حالت عادی برمی‌گرده؟
‫بدون اینکه مادرو سر کار باشه،
‫فکر می‌کردیم گروه‌های شورشی ویا عقب‌نشینی می‌کنن.
‫فقط چند نفرشون موندن که توی کوهستان قایم شدن، درسته؟
‫توی کوهستان و اینجا.
‫دارن به مزرعه‌ها حمله می‌کنن و دام‌ها رو می‌دزدن.
‫چند روز دیگه اون جنایتکارها رو می‌گیریم.
‫ژنرال موزکیز، می‌تونم چند کلمه باهاتون حرف بزنم؟
‫من خیلی روشن گفتم
‫که ما باهم حرفی نداریم.
‫یعنی باید صدام رو ببرم بالا؟
‫فکر نمی‌کنم این‌جوری توجه بیشتری بهت بشه.
‫خانواده‌ت توی پیدراس نگراس حسابی آبروریزی کردن.
‫چی می‌خوای؟
‫من برای دخترم روسائورا یه مجوز ویژه می‌خوام.
‫توی مزرعه بهش نیاز دارم.
‫بیوه‌ی یه دلال اسلحه؟
‫اون کاری نکرده.
‫اگه دخترت برگرده، چاره‌ای جز دستگیر کردنش ندارم.
‫بذار یادت بندازم که من خودم برادرزاده‌ت رو تحویل دادم.
‫و در عوض گذاشتم اون یکی دخترت زنده بمونه،
‫همون که شورشیه.
‫ما بی‌حسابیم.
‫- با اجازه. ‫- وایسا.
‫یه قسمت از زمینم رو بهت می‌دم.
‫یه پیشنهاد عالی بهت می‌دم.
‫من اون زمین رو حتی به‌عنوان هدیه هم قبول نمی‌کنم.
‫کلی پول لازمه تا بشه اونجا چیزی کاشت.
‫اون زمین...
‫کاملاً خشک شده.
‫تو یه حیوونی.
‫یادت نره تو یه زنی
‫و تنهایی.
‫اگه می‌خواستم،
‫می‌تونستم تمام زمین‌هات رو ازت بگیرم.
‫شیرفهم شد؟
‫فلیپه.
‫بله عزیزم؟
‫مریم مقدس، خداوندا،
‫برای ما گناهکاران اکنون و در هنگام مرگ ما دعا کن.
‫سلام بر مریم، پر از فیض، خداوند با توست.
‫تو در میان زنان خجسته‌ای،
‫و خجسته است فرزندت، عیسی مسیح.
‫مریم مقدس، خداوندا،
‫برای ما گناهکاران دعا کن،
‫اکنون و در هنگام مرگ ما.
‫اون مال تو نیست نیکولاس.
‫فقط دارم یه نگاه می‌ندازم.
‫چرا نیکولاس هنوز اینجاست؟
‫قرار شد بذاریم بره.
‫ما آدم لازم داریم.
‫قابل اعتماد نیست.
‫اگه خائن بود، تا حالا ما رو لو داده بود.
‫کمین موزکیز چی؟ فکر می‌کنی اون اتفاقی بود؟
‫- ما قبلاً در این مورد بحث کردیم گرترودیس. ‫- اما به جایی نرسیدیم.
‫می‌دونم نمی‌خوای حرف بزنی، ‫اما سکوت کردن چیزی رو پاک نمی‌کنه.
‫- نمی‌تونیم بذاریم پدرو بره لاس پالوماس. ‫- چرا که نه؟
‫اون همه ما رو به خطر می‌ندازه، ‫ممکنه تعقیبش کنن.
‫تا کی می‌خوایم قایم بشیم؟
‫نمی‌دونم. تا وقتی که دستور برسه.
‫باید دست به کار بشیم. افرادمون منتظرن ‫و آذوقه‌مون داره تموم میشه.
‫هر وقت تاسف خوردنت تموم شد خبرم کن.
‫باقیمونده لوبیا و ذرت‌ها رو پخش می‌کنیم.
‫گوشت رو هم نمک‌سود می‌کنیم.
‫حداقل تا وقتی که مرغ‌ها دوباره مرتب تخم بذارن.
‫دونه زیادی برای مرغ‌ها نمونده. انبارش کنیم؟
‫بدید بهشون. ما تخم‌مرغ لازم داریم.
‫آب زیادی نداریم خانم.
‫برای یه هفته کافی نیست.
‫پس هیچ‌کس حموم نمی‌کنه.
‫منتظر فصل بارندگی می‌مونیم.
‫یادتون باشه، خدا به اندازه تحملمون بهمون سختی میده.
‫از پس اینم برمیایم.
‫من درخواست وام دادم و بهم می‌دن،
‫اما به کمک شما نیاز دارم.
‫باشه؟
‫دیگه اخم نکنید، همه‌چیز درست میشه.
‫درها رو ببندید.
‫چشم خانم النا.
‫- بجنبید. ‫- بله.
‫چی نوشته؟
‫[دخترم، هر روز داره خطرناک‌تر میشه.]
‫[توی لاس پالوماس جات امن نیست.]
‫[همونجا که هستی بمون تا خبرت کنم. خدا به همراهت.]
‫نمی‌تونم برگردم.
‫خیلی خطرناکه.
‫پس چی میشه؟
‫کی ازت مراقبت می‌کنه؟
‫بذار خودش رو خالی کنه.
‫اون به یه قبر نیاز داره تا برای شوهرش گریه کنه.
‫امیدوارم بتونه زودتر برگرده پیدراس نگراس.
‫منم همین‌طور.
‫از این طرف.
‫لطفاً بشین.
‫خب.
‫آوردمت اینجا که بهت یه چیزی بگم.
‫خیلی وقت پیش...
‫یه کیمیاگر اولین عنصر شیمیایی تاریخ رو کشف کرد.
‫فسفر.
‫اون متوجه شد که وقتی با اکسیژن ترکیب بشه،
‫مشتعل میشه.
‫چیزی که اینجا می‌بینی اکسیژن خالصه.
‫از تجزیه هیدروژن پراکسید به دستش آوردم.
‫برای اینکه یه کبریت روشن بشه،
‫به یه چاشنی نیاز داری.
‫این تنها راهیه که بشه ازش نور...
‫و گرما گرفت.
‫اینا رو بهت می‌گم چون مادربزرگ کیکاپویی من...
‫همیشه می‌گفت روح ما هم همین‌طوری کار می‌کنه.
‫تصور کن توی وجود همه‌مون یه قوطی کبریت هست.
‫توی مورد ما...
‫اکسیژن همون نفسِ شخص مورد علاقه‌مونه.
‫و چاشنی لذتیه که حضورشون به همراه میاره،
‫گرمای وجودشون.
‫این همون چیزیه که برای روشن کردن اون آتیش نیاز داریم.
‫تیتا، خیلی مهمه...
‫که عناصر درست رو برای روشن کردن ‫اون شعله درونی پیدا کنیم
‫تا یه زندگی معنادار داشته باشیم.
‫وگرنه، اون قوطی کبریت...
‫ممکنه خیس بشه و دیگه هیچ‌وقت روشن نشه.
‫لحظاتی تو زندگی هستن،
‫که نیاز داریم یه چاشنی جدید پیدا کنیم.
‫فقط توی اون حالته که می‌تونیم آتیش رو روشن کنیم
‫تا نذاریم اون شعله خاموش بشه.
‫تیتا، می‌دونم سختی‌های زیادی کشیدی.
‫اما مادربزرگم بهم می‌گفت اگه یه کبریت برداریم
‫و چیزی که داره آزارمون میده رو روش بنویسیم، ‫ممکنه به تسکین دردمون کمک کنه.
‫چرا از اینجا شروع نکنیم که بفهمیم ‫چرا حرف نمی‌زنی؟
‫ببین.
‫دوست داری این‌جا بنویسیش؟
‫آماده‌ای؟
‫مراقب خواهرم باش.
‫فکر می‌کنی من رو دوباره می‌پذیره؟
‫امیدوارم.
‫[حرف نمی‌زنم چون دلم نمی‌خواد.]
‫براون این عمل عصیانگرانه رو...
‫به‌عنوان اولین قدم در مسیر طولانی تیتا...
‫به سوی آزادیش دید.
‫پس جرأت کرد و با خودش فکر کرد که شاید اون...
‫بتونه چاشنی زندگی تیتا باشه.
‫این‌طوری.
‫- نوش جان. غذاتون رو بخورید. ‫- شما هم همین‌طور.
‫این چیه؟
‫غذاست الکس.
‫غذای خوشمزه.
‫رست بیفه. عاشقشی.
‫دیگه نه.
‫چیز دیگه‌ای نداریم.
‫بخور الکس. خیلی خوشمزه‌ست.
‫- اما ظاهرش حال‌به‌هم‌زنه. ‫- پسرم...
‫من این رو نمی‌خورم.
‫پس دیگه اینجا کاری نداری.
‫می‌تونی بری توی اتاقت.
‫دکتر،
‫خوب می‌شه.
‫میشه اون رو بدی به من؟
‫از وقتی بچه بود،
‫تیتا نمی‌تونست گرسنگی کسی رو تحمل کنه.
‫بهش کمک کردی! اون اسبت رو برد!
‫اگه بگیرنش، بدبخت می‌شیم. ‫بهت که گفته بودم!
‫نمی‌تونستم جلوش رو بگیرم خوان.
‫نکنه الان پدرو اینجا رئیسه؟
‫از کی تا حالا در مقابل من وایمیسی؟
‫من مقابلت نیستم!
‫اما نوشیدنی و شکست مغزت رو به هم ریختن!
‫خوان!
‫- خوان! ‫- چیه؟
‫نیکولاس!
‫اسب و تفنگت رو برداشت و رفت!
‫بهت گفتم که اون خائنه!
‫باید هر چه زودتر از اینجا بریم.
‫کثافت!
‫اردوگاه رو جمع کنید! داریم می‌ریم!
‫- چشم! ‫- بجنبید!
‫زود باشید! همه‌چیز رو بردارید!
‫یالا!
‫عصر بخیر.
‫ببخشید،
‫اما یادم اومد که چقدر آشپزی رو دوست داری.
‫فعال کردن چاشنی برای بهبودیت مهمه،
‫برای همین فکر کردم ‫شاید آماده باشی تا امتحانش کنی.
‫آشپزخونه ما در اختیار شماست.
‫هر وقت که دلت خواست.
‫چاشنی.
‫تو غمگینی بچه جون.
‫طبیعیه.
‫چیزهای زیادی رو از دست دادی.
‫اگه دلت راضی نیست، مجبور نیستی آشپزی کنی.
‫یادت نره که دوباره شاد بودن ‫فقط به خودت بستگی داره.
‫نذار شادیت به کس دیگه‌ای وابسته باشه.
‫دکتر!
‫چوب به اندازه کافی داریم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم سعی می‌کنم ساختن رو یادم بیاد.
‫الکس، می‌تونی کمکم کنی؟
‫آره.
‫مراقب باش، الکس.
‫می‌خوایم برای تیتا یه سورپرایز درست کنیم.
‫بیا. بااحتیاط.
‫- چیزی پیدا کردید؟ ‫- بله.
‫- چندتا؟ ‫- دوتا.
‫ژنرال!
‫اینجا یه اردوگاه بوده، اما رفتن.
‫احتمالاً چند روز پیش رفتن.
‫برین توی تپه‌ها و اون خائن رو پیدا کنید.
‫بدون اون برنگردید اینجا.
‫این دفعه، خودم از یه درخت حلق‌آویزش می‌کنم.
‫بریم!
‫بذارین این یکی بره.
‫من شاید دهن‌لق باشم، اما دروغگو نیستم.
‫بهتون گفتم برادرزاده‌تون زنده‌ست.
‫من پول شما رو نمی‌خوام ژنرال.
‫پس چی می‌خوای؟
‫خب، خیلی دلم می‌خواد به گروه گوشت‌خوارهای شما ملحق بشم.
‫همچین چیزی وجود نداره.
‫همه‌ش شایعه و حرف مردمه.
‫درسته.
‫فقط یه مشت شورشی‌ان که...
‫دوست دارن مزرعه‌ها رو غارت کنن.
‫شما احیاناً چیزی در موردش نمی‌دونید، درسته؟
‫ممنون.
‫شنیدن صدات خیلی خوشحالم می‌کنه.
‫گل‌های آمارانت شگفت‌انگیزن.
‫آره.
‫خیلی قشنگن.
‫اگه می‌خوای می‌تونی بچینیشون.
‫می‌دونستی که مردم هویچول بهشون میگن «واوی»
‫و براشون مقدسه، ‫چون در برابر خشکسالی مقاومن؟
‫اسم عمومیشون از کلمه یونانی «آمارانتوس» میاد،
‫که یعنی «گلی که پژمرده نمی‌شه».
‫- شیرینی. ‫- دقیقاً.
‫می‌تونی ازشون برای درست کردن شیرینی هم استفاده کنی.
‫میشه از آشپزخونه‌تون استفاده کنم؟
‫در اختیار شماست.
‫ممنون.
‫برای آماده کردن شیرینی‌ها،
‫اول باید خوشه‌ها رو خشک کنی
‫تا بتونی دونه‌های آمارانت رو بگیری.
‫باید کشمش، گردو،
‫تخم کدو و بادوم‌زمینی رو توی یه قابلمه بریزی
‫و بذاری روی حرارت کم بپزه.
‫توی یه ظرف دیگه،
‫باید مقدار زیادی شکر قهوه‌ای رو آب کنی.
‫بعد، عسل و چند قطره آب‌لیمو بهش اضافه می‌کنی.
‫دونه‌های برشته‌شده رو به این ترکیب اضافه کن،
‫به همراه آمارانت‌های پاک‌شده.
‫تمام مواد رو مخلوط کن
‫و توی قالب‌ها بریز تا به شیرینی‌ها شکل بدی.
‫وقتی طعم شیرین شکر قهوه‌ای و عسل رو چشید،
‫تیتا احساس کرد گرما قلبش رو در آغوش گرفته.
‫تسکین. یه نوازش.
‫شاید این یه نشونه بود که سرنوشتش...
‫برای اولین بار،
‫توی دست‌های خودش بود.
‫[شیرینی‌های آمارانت]
‫جیرجیرک اورشلیم...
‫♪ نور ستاره ♪
‫♪ جیرجیرک اورشلیم... ♪
‫♪ بخواب ♪
‫اسمش اما بود.
‫موقع به دنیا آوردن الکس از دنیا رفت.
‫جفت به رحم چسبیده بود و نتونستم نجاتش بدم.
‫زن فوق‌العاده‌ای بود.
‫حالا، هر بار که کسی رو درمان می‌کنم،
‫احساس می‌کنم تکه‌ای ‫از چیزی که از دست دادم رو پس می‌گیرم.
‫باید اعتراف کنم
‫که وقتی اومدی اینجا می‌ترسیدم تو رو هم از دست بدم.
‫تیتا،
‫می‌دونم چه حسی به پدرو موزکیز داشتی.
‫و می‌دونم که داری غصه می‌خوری.
‫اما بهم اعتماد کن،
‫هر دردی...
‫مهم نیست چقدر بزرگ باشه،
‫از بین می‌ره.
‫زندگی بخشنده‌ست.
‫همیشه بهمون فرصت می‌ده تا شاد باشیم.
‫شب بخیر.
‫دلفینو.
‫تو اعدام شده بودی.
‫اگه کسی بفهمه زنده‌ام،
‫مطمئن می‌شن که بمیرم.
‫اومدم تیتا رو پیدا کنم.
‫اون خانم دیگه اینجا نیست.
‫[سن آنتونیو، تگزاس]
‫- عصر بخیر. ‫- خوش اومدید.
‫ممنون.
‫خوش اومدی روسائورا.
‫ملاقات‌های تو برای دوستم خیلی خوبه.
‫- بفرمایید تو. ‫- ممنون.
‫حالتون چطوره آقای پدرو؟
‫این بیماری لعنتی.
‫می‌گفتن فقط کارگرهای مزرعه بیمار می‌شن.
‫حالا به من نگاه کن.
‫دارم مثل یه کارگر می‌میرم.
‫حصبه بین آدم‌ها فرق نمی‌ذاره.
‫شما چطور؟
‫حال شما چطوره؟
‫دیدنت توی این وضع ناراحتم می‌کنه.
‫وقتشه که بری دنبال زندگیت.
‫نه، من هرگز پدرو رو فراموش نمی‌کنم.
‫تمام عمرم عزاداری می‌کنم.
‫درست همون کاری که مادرم کرد.
‫متأسفم.
‫نمی‌خوام ناراحتتون کنم.
‫این...
‫ملاقات‌های تو حالم رو بهتر می‌کنن.
‫روسائورا،
‫تو خیلی جوونی.
‫برو دنبال زندگیت.
‫می‌دونم که فقط خیر و صلاحم رو می‌خواین.
‫اما نمی‌دونم چطوری.
‫عصر بخیر.
‫خوشتون میاد؟
‫عاشقشم.
‫الکس خیلی خوشحال میشه.
‫من بابت خیلی چیزها باید ازتون تشکر کنم.
‫باید بابت تمام کارهایی که برام کردید ‫ازتون تشکر کنم دکتر.
‫اشکالی نداره اگه باهاتون خودمونی حرف بزنم؟
‫اصلاً.
‫آره.
‫داشتم فکر می‌کردم.
‫دلم نمی‌خواد برگردم لاس پالوماس.
‫اینجا احساس خوشحالی می‌کنم.
‫احساس آزادی می‌کنم.
‫شاید همون حس خوشحالی بود
‫که تیتا توی اون شیرینی‌ها ریخته بود
‫که دکتر براون رو تشویق کرد تا دست به کار بشه.
‫حالا دیگه مطمئن بود که می‌تونه ‫همون چاشنی‌ای باشه که تیتا بهش نیاز داره.
‫هر چقدر که دوست داری بمون.
‫ممنون.
‫اون احساس می‌کرد دوباره آماده عاشق شدنه.
‫تیتا،
‫می‌تونم باهات حرف بزنم؟
‫البته.
‫بیا.
‫نمی‌خوام ناراحتت کنم،
‫اما یه چیزی هست که خیلی وقته می‌خوام بهت بگم.
‫خنده داره.
‫اول که اومدی اینجا،
‫قرار بود من ازت مراقبت کنم.
‫اما این تو بودی که من رو به زندگی برگردوندی.
‫من حاضرم با مادرت ‫و عواقبی که ممکنه داشته باشه روبرو بشم،
‫چون می‌دونم تو لیاقت شاد بودن رو داری.
‫فکر می‌کنم می‌تونم اون شادی رو بهت بدم.
‫تیتا.
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫اون بعدازظهر،
‫تمام اون امنیت، مراقبت و لطافتی...
‫که قبلاً هرگز نداشت،
‫به تیتا کمک کرد تا تصمیمش رو بگیره.
‫بله.
‫- بله؟ ‫- بله!
‫بله.
‫کی می‌خواد کشته بشه؟
‫از اینجا برو گمشو نیکولاس!
‫نه. اول حق خودم رو برمی‌دارم.
‫هیچ‌کس حق نداره پاش رو توی این مزرعه بذاره!
‫من با شجاعتی پای این خونه وایسادم ‫که تو تا آخر عمرت نخواهی داشت!
‫آروم باش.
‫خانم!
‫به دختره دست نزنید!
‫- ببرینش. ‫- ولم کن!
‫ولش کنید!
‫ولش کنید حیوون‌ها!
‫ولش کن!
‫ببینم این یکی رو شنیدی یا نه.
‫به اندازه‌ی یه جاده درازم،
‫از توی مزرعه‌ها و آسیاب‌های بادی رد می‌شم،
‫اما نه مَردم، نه زن.
‫پا داره؟
‫پا نداره، ولی خوب بلده بدوه.
‫جریان آب؟
‫نزدیک بود!
‫-رودخونه؟ ‫-درسته الکس!
‫می‌دونستم، من بردم!
‫می‌دونستم می‌تونی حدس بزنی.
‫این شیرینی‌ها خیلی خوشمزه‌ن!
‫خیلی خوشمزه‌ن تیتا. ممنون.
‫-ممنون تیتا. ‫-مرسی.
‫- ممنون که این کار رو کردی. ‫- بازم چای می‌خوری؟
‫نه صرف شده، ممنون.
‫خیلی‌خب، خداحافظی کن الکس. وقت خوابه.
‫می‌تونم آخریش رو بردارم؟
‫قرار بود این برای همه‌مون باشه!
‫توی آشپزخونه بازم هست، برو یه کم بیار.
‫اما اول، قلقلکت می‌دم!
‫گریس، کمکم کن!
‫اومدم! بیا اینجا!
‫فک کنم دیگه دیر وقته.
‫لطفاً!
‫سرما نخوری.
‫بابا! بابا!
‫گریس می‌گه دیگه باید بخوابم.
‫باید بری بخوابی چون بچه‌ای.
‫ولی فردا بازی می‌کنیم.
‫- قول می‌دی؟ ‫- آره.
‫می‌رم می‌خوابم، ‫ولی به شرطی که تو هم باهام بیای.
‫باشه. بریم.
‫حالت خوبه؟
‫آره. خوبم.
‫بغلت کنم؟
‫- بغلم کن. ‫- آره؟
‫بیا.
‫الان برمی‌گردم.
‫- بابا، یه معما برات دارم. ‫- بگو ببینم.
‫از توی آسیاب بادی رد می‌شه...
‫این‌طوری نبود که.
‫خیلی‌خب، دوباره شروع می‌کنم.
‫از توی مزرعه‌ها رد می‌شه...
‫می‌گن پدرو نمی‌تونست تیتا رو کنار یکی دیگه ببینه.
‫همون شب، قلبش شکست.
‫و تمام عشقی که بهش داشت
‫تبدیل به حسادت و کینه شد.
‫اما من می‌دونم که هیچ‌کدوم از اینا راست نیست.
‫درست همون شب بود
‫که فهمید حضورش...
‫فقط رنج بیشتری رو وارد زندگی تیتا می‌کنه.
‫توی اون لحظه...
‫با قلبی که تیکه‌تیکه شده بود،
‫پدرو تصمیم سختی رو گرفت که از عشقش بگذره،
‫و بذاره تیتا خوشبخت بشه.
‫بریم!
‫یالا، بریم!
‫بریم!
‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫- دلفینو. ‫- در مورد مادرتونه خانم تیتا.
‫[آنچه در قسمت بعد خواهید دید...]
‫یه عفو که شخصِ رئیس‌جمهور مکزیک امضاش کرده.
‫- اینجا چی‌کار می‌کنی تیتا؟ ‫- بذار کمکت کنم.
‫- فینا کجاست؟ بهم دست نزن! ‫- ازت اجازه نخواستم.
‫چی؟
‫مراقب باش دکتر.
‫تیتا می‌تونه زندگیت رو تبدیل به جهنم کنه.
‫اون هیچ‌وقت از دوست‌داشتنش دست برنمی‌داره.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M