‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫پدرو.
‫پدرو!
‫بیدار شو!
‫یه سورپرایز برات دارم.
‫پدروئه، پسرت.
‫اومده دیدنت.
‫بابا...
‫منم.
‫فقط چند روز دیگه زنده‌ست.
‫هر چقدر بخوای می‌تونی اینجا بمونی.
‫بهم قول بده که سعی می‌کنی خوشحال باشی.
‫مزرعه رو پس می‌گیرم.
‫نه، پدرو.
‫نزدیک بود کشته بشی.
‫بچه‌ت رو از دست دادی.
‫برگرد پیش زنت.
‫قول می‌دم این کار رو بکنم بابا.
‫کارهای عموت رو فراموش کن.
‫قسم بخور که این کار رو می‌کنی پدرو.
‫کار درست رو انجام می‌دم.
‫پدرو!
‫ولی...
‫خدا رو شکر!
‫حالت خوبه!
‫بعد از مرگ آقای پدرو،
‫ماه‌های بعد به شکل‌های مختلفی گذشتن.
‫می‌گیرمت!
‫ساعت‌های تیتا پر از خنده و بازی می‌گذشتن.
‫یه حس آرامش درونی...
‫و ناشناخته وجودش رو فرا گرفت.
‫«در حالی که خواب‌هاش آشفته می‌شد،
‫تنها گنجش رو چهار بار توی دستش گرفت،
‫و چهار بار از لای انگشت‌هاش سُر خورد
‫در حالی که رؤیاش دور می‌شد،
‫و توی واقعیتِ تلخش از خواب بیدار می‌شد.
‫کاملاً بیدار...»
‫اما برای پدرو،
‫زمان کندتر از همیشه می‌گذشت.
‫هیچ عجله‌ای نبود.
‫انگار که هیچ‌جا رو نداشت بره.
‫برای گرترودیس و گروهش،
‫هرج‌ومرج کشورشون...
‫و خطری که فرار ناگهانی نیکولاس به همراه داشت،
‫اونا رو مجبور کرده بود مبارزه‌شون رو متوقف کنن.
‫فعلاً،
‫باید قایم می‌شدن، غذا پیدا می‌کردن و زنده می‌موندن.
‫در همین حین...
‫بعد از اینکه النا به سختی از اون حمله وحشیانه ‫به مزرعه‌اش جون سالم به در برد،
‫حالش داشت روزبه‌روز بدتر می‌شد.
‫و فینا چاره‌ای نداشت
‫جز اینکه فاجعه‌ای که برای خودش پیش اومده بود رو ‫فراموش کنه تا بتونه ازش مراقبت کنه.
‫یه بشقاب بیار.
‫زمان همین‌طور می‌گذشت.
‫بعضی وقت‌ها کمک می‌کرد
‫تا زخم‌ها التیام پیدا کنن، ‫تا دردها کمتر بشن.
‫بعضی وقت‌های دیگه،
‫ردِ زخم‌های عمیقی از خودش به جا می‌ذاشت.
‫تنشی که فرار نیکولاس بین گرترودیس ‫و خوان ایجاد کرده بود،
‫وقتی به یه جای امن رسیدن، کمتر شد.
‫عروسی کِی هست دکتر؟
‫هر وقت حال تیتا بهتر بشه، خودش می‌گه کِی.
‫اصلاً عجله‌ای نداریم.
‫با گذشتِ هر ماه،
‫روسائورا سعی می‌کرد هر چیزی که باعث می‌شد ‫یاد تیتا بیفتن رو از بین ببره.
‫روزای سختی بود،
‫و اون سال، زمستون سخت‌تر از همیشه از راه رسید.
‫جز توی یه سری جاها.
‫به نظر می‌رسید تیتا داره یه شروع تازه رو تجربه می‌کنه.
‫با این حال...
‫دست خودش نبود و مدام با خودش فکر می‌کرد ‫که این زندگی واقعاً مال اونه یا نه.
‫جان؟
‫بله؟
‫کِی زمان مناسبی برای ازدواج کردنه؟
‫واقعاً؟
‫آره.
‫دلفینو؟
‫مادرتونه خانم تیتا.
‫ممنون.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫خیلی خوشحالم که می‌بینمت!
‫منم همین‌طور.
‫حالت خوبه؟
‫بریم؟
‫فقط برو یه سر بهش بزن.
‫من هنوز آمادگی دیدنش رو ندارم.
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫کی خبرت کرده؟
‫خانم النا،
‫حالتون خوب نیست.
‫به یه دکتر نیاز دارین.
‫چطور جرئت می‌کنی پات رو توی خونه‌ی من بذاری؟
‫تو حق نداشتی دخترم رو ببری.
‫لطفاً.
‫بدن تیتا کاملاً خشک شده بود.
‫دمِ مرگ بود.
‫نباید توی همچین وضعیتی قرار می‌گرفت.
‫تیتا روح و روانش بیماره.
‫تو هیچی نمی‌دونی.
‫از کِی تا حالا یه دکتر اجازه داره ‫یه دختر جوون رو با خودش ببره؟
‫تیتا به عنوان بیمارم پیش من می‌مونه.
‫حالا، لطفاً، اجازه بدین معاینه‌تون کنم.
‫خب، من مادرشم و هرگز همچین اجازه‌ای ندادم.
‫به محض اینکه از اینجا برم بیرون، ‫برش می‌گردونم همون‌جایی که بود.
‫تو هم باید جواب پس بدی.
‫لطفاً بذارین دستتون رو ببینم.
‫پس تو رو هم فریب داده.
‫مراقب باش دکتر.
‫تیتا می‌تونه زندگیت رو تبدیل به یه جهنم کنه.
‫خودت می‌دونی عاقبت پدرو موزکیز چی شد.
‫درسته.
‫حیف شد که اون بلا سرش اومد.
‫اون هیچ‌وقت دست از دوست داشتن پدرو برنمی‌داره.
‫به من دست نزن!
‫باید پاهاتون رو معاینه کنم.
‫امروز ورم کردن. چیزی نیست.
‫من سه بار بدون کمک زایمان کردم، ‫این که چیزی نیست.
‫خانم النا.
‫می‌تونین پاهاتون رو تکون بدین؟
‫سلام.
‫- کریسپین. ‫- بله؟
‫خوان رو دیدی؟
‫کل صبح مثل یه خروس جنگی اون بیرون بوده.
‫حالت چطوره؟
‫از فرار کردن خسته‌م.
‫از قایم شدن خسته‌م.
‫مطمئنم به زودی دستورات رو دریافت می‌کنیم.
‫باید صبور باشیم.
‫اصلاً نمی‌دونم برای چی داریم می‌جنگیم.
‫این همه کشته چه فایده‌ای داره؟
‫اوضاع برگشته به دوران پورفیریو.
‫برگشتیم سر خونه‌ی اول.
‫مردم هنوز راضی نیستن، هنوز نه.
‫گرسنگی و فقر خیلی زیاده.
‫باید سازماندهی بشیم و دوباره مبارزه کنیم، خودت می‌بینی.
‫از شانس بدمون، اون موزکیزِ عوضی...
‫تموم اون عوضیا رو گذاشته دنبالمون بگردن.
‫اگه بدون مهمات پیدامون کنن،
‫بدون غذا، کارمون تمومه.
‫من بارِ این همه کشته رو به دوش می‌کشم.
‫ما این بار رو به دوش می‌کشیم.
‫چرا همه‌چی رو می‌ندازی تقصیر خودت؟
‫گفتنش برای تو خیلی راحته.
‫باز هم شروع شد!
‫گذاشتن اینکه پدرو بره اشتباه بود، ‫ولی نتونستم جلوش رو بگیرم.
‫اون از آدم‌های خودته، چرا نتونستی؟
‫آدم‌های من؟
‫اگه پدرو از آدم‌های منه، ‫اون نیکولاس خائن هم از آدم‌های توئه،
‫پس منظورت چیه؟
‫ما شاید توی یه جبهه بجنگیم، ‫ولی مثل هم نیستیم گرترودیس.
‫خودت رو گول نزن.
‫به دنیا اومدن توی یه مزرعه من رو از اونا نمی‌کنه،
‫خودتم این رو می‌دونی.
‫من رو به خاطر اینکه اشراف‌زاده‌م ‫و از یه خانواده‌ی فقیر نیستم تحقیر نکن.
‫بچه‌ها، اگه جرئت دارین از مزرعه ذرت رد بشین!
‫تیتا!
‫باید بیای.
‫حالش خیلی بد به نظر می‌رسه.
‫بهش آرام‌بخش دادم.
‫بیدار نمی‌شه.
‫ستون فقرات مادرت شکسته.
‫متأسفانه نخاعش آسیب دیده.
‫تیتا.
‫اون دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونه راه بره.
‫و به احتمال خیلی زیاد عفونت کلیه هم داره.
‫چطوری می‌تونیم کمکش کنیم؟
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که ‫بریم ایگل پس و یکم مرفین بگیریم.
‫این می‌تونه دردش رو تسکین بده.
‫باید کمک کنیم جون بگیره و اگه بشه، ببریمش بیمارستان
‫تا کلیه‌هاش رو معاینه کنن.
‫من این کارو می‌کنم.
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی تیتا.
‫فینا می‌تونه بهش غذا بده.
‫و می‌تونه تمام داروهایی که تجویز می‌کنم رو بهش بده.
‫اون مادرمه، به من نیاز داره.
‫من انجامش می‌دم.
‫در اسرع وقت برمی‌گردم.
‫یالا!
‫دلفینو.
‫این موضوع رو به روسائورا بگو.
‫- می‌دونی گرترودیس کجاست؟ ‫- آره، می‌دونم.
‫- ممنون. ‫- خانم...
‫ببخشید.
‫فرصت نشد باهاتون صحبت کنم.
‫من نمی‌خواستم شما رو ببرم اونجا.
‫خانم النا بهم دستور داده بود.
‫من همیشه این رو می‌دونستم دلفینو.
‫نگران نباش.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫- آقای... ‫- اگه درباره‌ی گذشته‌ست...
‫لطفاً هیچی نگو.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫چت شده فینا؟ ‫هیچ‌وقت این‌قدر جدی نبودی.
‫چون سرم خیلی شلوغه.
‫اصلاً آسون نبوده.
‫خب، من اینجام تا کمک کنم.
‫ولی تو دوباره می‌ری، مگه نه؟
‫چرا با ما نمیای ایگل پس؟
‫بی‌خیال تیتا...
‫خودت می‌دونی اوضاع مزرعه چطوره.
‫بالاخره یکی باید مراقب خانم النا باشه.
‫اوضاع اینجا خیلی پیچیده شده.
‫مشکل چیه فینا؟
‫هیچی.
‫- بریم همون غرفه‌ی همیشگی. ‫- نه!
‫صبر کن، تیتا، گوشت‌هایی که اونجا می‌فروشن خیلی بده.
‫اونا همیشه بهترین بودن، بیا بریم.
‫ممنون، روز خوبی داشته باشین.
‫سلام، صبح بخیر!
‫صبح بخیر خانم.
‫چی دارین؟
‫خب، تقریباً همه‌چی.
‫چی می‌خواید؟
‫لطفاً این رو بهم بدین.
‫دم گاوه.
‫چنده؟
‫ده پزوعه.
‫برای شما همیشه تخفیف داره.
‫بفرمایید.
‫- ممنون. ‫- ممنون!
‫صبر کن!
‫همونیه که دوست داری.
‫اون چی بود؟
‫چی، چی بود؟
‫همون بسته‌هه دیگه.
‫فقط یکم دل و جگره.
‫بی‌خیال فینا!
‫اون مرده نمی‌تونست چشم ازت برداره.
‫بین تو و اون چه خبره؟
‫ازم خواستگاری کرد.
‫ولی من گفتم نه.
‫فینا! چرا بهم نگفتی؟
‫چون اتفاقات مهم‌تری داره میفته تیتا.
‫چرا ردش کردی؟
‫به نظر می‌رسه خیلی دوستت داره. ‫تو هم که سرخ شدی!
‫شاید به خاطر اینه که هوا گرمه.
‫نگاه کن! سبزیجات!
‫بیا تو عزیزم.
‫از تپه‌ها میای.
‫از کجا فهمیدی؟
‫بوی اقاقیا و خاک خیس می‌دی.
‫چه کمکی می‌تونم بکنم؟
‫چند وقتشه؟
‫راستش رو بخوای، نمی‌دونم.
‫اومدم اینجا ببینم می‌تونم ‫جلوی این مسئله رو بگیرم یا نه.
‫اون یارو اذیتت کرد؟
‫نه.
‫اون اذیتم نکرد.
‫پس کس دیگه‌ای اذیتت کرده؟
‫راستش...
‫وقتی اون مردها ریختن توی مزرعه،
‫من رو گرفتن.
‫با اینکه خانم النا ازم دفاع کرد،
‫کتک خورد.
‫منو کشون‌کشون بردن...
‫و همه‌شون کتکم زدن...
‫ولی الان خوبی؟
‫جان می‌تونه معاینه‌ت کنه.
‫جسمم خیلی وقته خوب شده.
‫خسوس دوستم داشت.
‫ولی حالا...
‫اگه یه مرد واقعاً دوستت داشته باشه،
‫تو رو با تمام زخم‌ها و دردهات می‌پذیره.
‫حالا که آفتاب دراومده، ‫لباس‌ها رو پهن می‌کنم.
‫ببخشید.
‫کجا بودی؟
‫به کریسپین گفتم دنبالت بگرده.
‫داشتم لباس می‌شستم.
‫و می‌خواستم حموم بکنم.
‫- خب اون لباس‌ها کجان؟ ‫- پهنشون کردم.
‫از کِی تا حالا باید برای هر کاری که می‌کنم جواب پس بدم؟
‫از وقتی که رفتارهای مرموز از خودت درمیاری.
‫لباس می‌شوری،
‫ولی لباس‌ها کجان؟
‫بهتره بهم بگی چه خبره.
‫هفته‌هاست که...
‫حتی نمی‌ذاری پیشت باشم.
‫قضیه اینه که...
‫من نگران کمبود غذام خوان.
‫مثل بقیه.
‫آب گرم می‌کنم تا یکم قهوه درست کنم.
‫فینا!
‫اینجا چی‌کار می‌کنی تیتا؟
‫چقدر پررویی که با اون دکتره پاشدی اومدی.
‫بذار کمکت کنم.
‫- فینا کجاست؟ ‫- رفته، من کمکت می‌کنم.
‫- بهم دست نزن! ‫- اجازه نخواستم.
‫چی؟
‫این چیه؟
‫- من با جان ازدواج می‌کنم. ‫- من که گفتم تو نمی‌تونی ازدواج کنی!
‫برگشتی که فقط این رو بکوبی توی صورتم.
‫با وجود همه‌ی کارهایی که کردی ‫من اینجام، دارم کمکت می‌کنم.
‫«با وجود همه‌ی کارها.»
‫تو آبروی این خونه رو بردی.
‫هیچ‌وقت به خاطر اینکه من رو مقصر...
‫مرگ نوه خودم دونستی نمی‌بخشمت.
‫بیا گذشته رو فراموش کنیم.
‫از مریضی من سوءاستفاده می‌کنی.
‫تو خیلی دورویی.
‫- حق من این نیست. ‫- برو بیرون!
‫خیلی نمک‌نشناسی. برو بیرون!
‫می‌رم و دیگه هیچ‌وقت من رو نمی‌بینی.
‫ازدواج می‌کنم.
‫ترجیح می‌دم بمیرم تا اینکه دستت رو بذارم ‫توی دست یکی دیگه برای ازدواج.
‫تو من رو از سرت باز کردی، ‫پس هر کاری دلم بخواد می‌کنم.
‫من مثل تو تنها و تلخ نمی‌شم.
‫این دفعه دیگه چی شده؟
‫از من خسته شدی؟
‫یه زمین‌دار پیدا کردی.
‫یکی از آدم‌های جنس خودت.
‫تو هیچی نمی‌دونی خوان.
‫بگیر بخواب.
‫چی رو باید بدونم؟ تو که چیزی بهم نمی‌گی.
‫بگو.
‫دیگه معما بازی درنیار.
‫رفتم پیش یه قابله.
‫چی؟ چرا؟
‫چون من باردارم خوان.
‫چی؟
‫و نمی‌دونم این بچه رو می‌خوام یا نه.
‫من برای مادر شدن ساخته نشدم.
‫برو...
‫فقط برو بیرون...
‫اون عوضی‌ها نابودم کردن.
‫با این حال، سعی کردی به فینا کمک کنی ‫وقتی بهش حمله شد.
‫بی‌فایده بود.
‫به هر حال کتکش زدن.
‫حیوون‌ها...
‫کاش مرد به دنیا اومده بودم.
‫مردها هر وقت هر کاری دلشون بخواد می‌کنن.
‫اونا مجازن هر کاری بکنن.
‫اونا من رو از وسط دو نیم کردن تیتا.
‫تو قوی‌ای مامان، همیشه قوی بودی.
‫یه لیوان دمنوش گل ساعتی بهم بده.
‫صبح بخیر خانم.
‫صبح بخیر.
‫تا کِی می‌خوای غمگین باشی؟
‫تو تنها زنی نیستی که این اتفاق براش افتاده.
‫بله خانم.
‫تیتا کجاست؟
‫بگو بیاد.
‫می‌خوام دوباره آشپزی رو به عهده بگیری.
‫یه چیز خوشمزه برام بپز.
‫این دختره هیچ‌چیز خوبی نمی‌پزه.
‫چشم مامان.
‫منتظر چی هستی؟ آشپزی کن!
‫این تأیید از طرف النا حرکت کوچیکی بود،
‫اما برای تیتا،
‫یه دنیا ارزش داشت.
‫اون واقعاً نیاز داشت یه چیز خاص برای مادرش بپزه.
‫نیاز به یه دستور پخت داشت تا عشقش،
‫و همدردی عمیقش رو بهش نشون بده.
‫تیتا، یه آبگوشت خوب مثل یه نوازش خوبه.
‫مثل یه آغوش گرم.
‫مثل بیدار شدن توی سپیده‌دم بعد از یه کابوسه.
‫مثل برگشتن به خونه‌ست.
‫پناهگاه امنِ ما.
‫من این آبگوشت رو وقتی مریض بودی برات می‌پختم...
‫یا وقتی ناراحت بودی.
‫آبگوشت می‌تونه شفا بده.
‫برای پختن این آبگوشت، مواد لازم ایناست:
‫دو تا دم گاو، یه پیاز،
‫دو حبه سیر، گوجه‌فرنگی و ذرت.
‫وقتی سیر و پیاز رو خرد کردین،
‫باید اونا رو با دم گاو که از قبل خرد شده تفت بدین.
‫دم گاو باید توی مقدار مناسبی آب پخته بشه.
‫اگه آبش خیلی زیاد باشه، ‫آبگوشت در نهایت آبکی می‌شه.
‫یه آبگوشت حسابی باید غلیظ و سوپ‌مانند باشه.
‫وقتی آب جوش اومد، سبزیجات رو اضافه می‌کنیم.
‫[سوپ دم گاو]
‫[سن آنتونیو، تگزاس]
‫بفرمایید.
‫یه عفونامه که توسط خودِ رئیس‌جمهور مکزیک امضا شده.
‫[ایالات متحده مکزیک]
‫بلیط برگشتت.
‫پول توی کشور شما معجزه می‌کنه.
‫ما از شر یه دیکتاتوری خلاص شدیم ‫و دوباره برگشتیم سر همون جای اول.
‫شرایط زندگی افتضاحه، هیچ‌چیزی عوض نشده.
‫بهت عفو دادن، ولی هنوزم براشون یه شورشی هستی.
‫مطمئنی می‌خوای برگردی پیدراس نگراس؟
‫مزرعه رو پس می‌گیرم.
‫و عموم تقاص کارهایی که کرده رو پس می‌ده.
‫عموت...
‫من فکر می‌کنم عموت داره کارهای غیرقانونی می‌کنه.
‫از وقتی ترفیع گرفته،
‫مزارع همسایه‌ی پدرت مورد حمله‌ی پیروان ویا قرار گرفتن.
‫وقتی به مزارع حمله می‌شه، متروکه می‌شن.
‫زمین‌دارها هم از روی ترس، اونا رو ارزون می‌فروشن.
‫کی داره اون مزارع رو می‌خره؟
‫من به پدرت قول دادم پات رو توی این قضایا باز نکنم.
‫ولی می‌دونم این جلوت رو نمی‌گیره.
‫اگه یه وقتی به کمک دولت نیاز داشتی،
‫توی تماس گرفتن با ژنرال وارگاس توی مونکلووا شک نکن.
‫اون دوست قدیمیمه.
‫ببخشید.
‫پدرو، کالسکه آماده‌ست.
‫بریم.
‫موفق باشی.
‫ممنون.
‫ببخشید خانم.
‫یکم دیگه برام چای بیار.
‫بله.
‫همون‌طور که ناچا گفته بود.
‫سوپ دم گاو محبت عمیقی برای النا بود.
‫آغوشی پر از محبت،
‫لطافتی که سال‌ها بود حسش نکرده بود.
‫خوسه.
‫النا همدردیِ تیتا رو از نگاه خوسه تروینیو حس کرد.
‫بعد فهمید که تیتا چقدر ممکنه از دیدن اون...
‫توی همچین وضعیتی ناراحت بشه.
‫و النا نمی‌تونست این رو تحمل کنه.
‫توی اون آبگوشت چیه؟
‫فینا!
‫دارن من رو مسموم می‌کنن.
‫- توی اون آبگوشت چی ریختی؟! ‫- هیچی.
‫- تیتا می‌خواد من رو بکشه! ‫- هیشکی نمی‌خواد شما رو بکشه...
‫من نمی‌خوام کشته بشم، مفهومه؟
‫چی شده؟
‫توی اون آبگوشت چی بود تیتا؟
‫- هیچی مامان. ‫- تو می‌خوای من رو مسموم کنی!
‫هیشکی نمی‌خواد شما رو مسموم کنه.
‫نمک‌نشناس!
‫- یکم آب بیار... ‫- تا من رو نکشی دست برنمی‌داری، مگه نه؟
‫فکر می‌کنی تقصیر منه که نذاشتم پیش موزکیز باشی.
‫ولی اون خودش روسائورا رو انتخاب کرد!
‫تو اون عشق رو نابود کردی، نه من!
‫خیلی‌خب حالا، آروم باشین.
‫چرا شما دو تا فرار نکردین؟
‫عشق من کشته شد، چرا تو با اون فرار نکردی؟
‫احمق!
‫دکتر...
‫اون می‌خواد من رو مسموم کنه.
‫- اون آبگوشت رو مسموم کرده. ‫- عفونت باعث شده هذیون بگه.
‫بیرون منتظر باش.
‫دخترهام کجان؟
‫حرفم رو باور کن دکتر، ‫اون آبگوشت رو مسموم کرده.
‫دخترم می‌خواد من رو مسموم کنه.
‫مزه‌اش خوب نبود.
‫خانم النا...
‫چی شد فینا؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید من اشتباه کردم و مزه‌اش خوب نشده.
‫نه، تیتا.
‫برعکس.
‫کجا می‌ری فینا؟
‫فینا!
‫فکر می‌کردم میونه‌مون داره بهتر می‌شه.
‫تیتا، باید مادرت رو ببریم بیمارستان.
‫داروها بالاخره اثر می‌کنن، ‫اما باید زودتر بره بیمارستان.
‫خیلی‌خب. بیا اینجا.
‫خسوس!
‫خسوس...
‫فینا، این...
‫می‌خوام توضیح بدم چرا رفتم.
‫ولی حرفم رو قطع نکن، ‫وگرنه ممکنه نتونم ادامه بدم.
‫می‌دونی من چی فکر می‌کنم؟
‫چی؟
‫من فکر می‌کنم اون بچه خیلی خوشبخته.
‫چون تو قراره مادرش بشی.
‫و من می‌جنگم تا اوضاع رو تغییر بدم.
‫برای تو. برای این بچه.
‫گرترودیس.
‫بیا این بچه رو نگه داریم.
‫خوان، تو من رو خیلی خوب می‌شناسی.
‫من همیشه هر کاری دلم بخواد می‌کنم.
‫مادرم نمی‌تونست حریف من بشه.
‫ولی اگه این بچه رو به دنیا بیارم،
‫همه‌چی عوض می‌شه.
‫نمی‌دونم می‌تونم باهاش کنار بیام یا نه.
‫ولی از صمیم قلب دلم می‌خواد تلاش کنم.
‫- چیه؟ ‫- ببخشید سرهنگ.
‫- خانم گرترودیس. ‫- بله؟
‫من از پیدراس نگراس میام.
‫مادرتون بهتون نیاز داره.
‫یکی می‌خواد من رو مسموم کنه.
‫هیشکی من رو مسموم نمی‌کنه...
‫تیتا! تیتا!
‫زنده‌ست.
‫تموم داروی قی‌آور رو سر کشیده.
‫چی‌کار کنیم؟
‫متأسفانه کاری از دستمون برنمیاد.
‫وقتی با دوز بالا مصرف بشه، ‫در واقع تبدیل به یه سم می‌شه.
‫تیتا توی دفتر خاطراتش نوشت
‫که ارتباطش با پدرو اون‌قدر قوی بود
‫که اون روز، خیلی قبل از رسیدنش، حضورش رو حس کرد.
‫ممنون.
‫دلفینو، وسایلمون رو ببر توی اتاقم.
‫ممنون.
‫ولی...
‫چطوری...؟
‫چرا دنبالم نگشتی؟
‫تیتا...
‫وقتشه.
‫مامان...
‫دخترم...
‫تو بارداری.
‫آره مامان.
‫گرترودیس...
‫به خودت فشار نیار مامان.
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫منم دلم برات تنگ شده بود.
‫روسائورا...
‫تو بزرگِ خانواده‌ای.
‫سنت‌هامون رو حفظ کن.
‫شکوه و جلال رو به «لاس پالوماس» برگردون.
‫چشم مامان.
‫قول می‌دم این کار رو بکنم.
‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫[آنچه در قسمت بعد خواهید دید...]
‫می‌دونم وقتی یکی رو دوست داری، ‫عشقش یهو دود نمی‌شه بره هوا.
‫به افتخارتون!
‫تو از تیتا سوءاستفاده کردی تا فریبش بدی.
‫من از تیتا سوءاستفاده نکردم!
‫خودت می‌دونی که ما همدیگه رو دوست داریم.
‫دستور دارم پدرو موزکیز رو دستگیر کنم.
‫- ولم کن! ‫- یه کاری می‌کنم قطعاً بمیری.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M