‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫«خوشا به حال اونایی که در راه خدا می‌میرن.»
‫من، جان،
‫صدایی از آسمون شنیدم که بهم گفت:
‫«خوشا به حال کسانی...
‫که در راه خدا می‌میرن.
‫اونا می‌تونن بعد از کارهاشون برای همیشه استراحت کنن،
‫چون اعمال نیکشون باهاشونه.»
‫به پروردگارمون و عیسی مسیح دعا می‌کنیم.
‫و می‌گیم...
‫- آمین. ‫- آمین.
‫اشک‌های تیتا به خاطر مُردن مادر کنترل‌گرش نبودن،
‫بلکه به خاطر زنی بود...
‫که مثل خودش...
‫اجازه نداشت عاشق بشه.
‫همون لحظه...
‫فهمید که در نهایت،
‫یه پیوندی بینشون وجود داشته.
‫اون روز بعدازظهر،
‫یه باد شدید خاک قبرستون رو بلند کرد،
‫انگار النا داشت مقاومت می‌کرد ‫و نمی‌خواست دفن بشه.
‫تیتا.
‫می‌دونم ازت دور بودم.
‫من رو ببخش.
‫آمادگی دیدنت رو نداشتم.
‫پس کاری کردی باور کنم هنوز مردی؟
‫خیلی پیچیده‌ست.
‫روبرتیتو رو از دست دادم.
‫بعدش پدرم رو.
‫به همه آسیب زدم.
‫خودخواه بودم.
‫این بار می‌خوام کار درست رو انجام بدم.
‫این برای همه بهترین کاره.
‫می‌دونی که می‌تونی همه‌چی رو بهم بگی.
‫خیلی چیزها توی دلته تیتا.
‫می‌خوام بدونی درک می‌کنم ‫داری با چی دست‌وپنجه نرم می‌کنی.
‫حالم خوب می‌شه.
‫می‌دونم پدرو چقدر برات ارزشمند بود.
‫می‌دونم وقتی یکی رو دوست داری،
‫عشقش یهو دود نمی‌شه بره هوا.
‫منظورم اینه که اگه وقت بیشتری لازم داری،
‫یا اگه نظرت عوض شده،
‫درکت می‌کنم.
‫من می‌خوام باهات ازدواج کنم جان.
‫این هیچ تغییری نکرده.
‫اما اینجا حس خوبی بهم نمی‌ده.
‫پس بیا بریم.
‫بعد از اینکه این نُه روز تموم شد، ‫برمی‌گردیم ایگل پس.
‫ممنون فینا.
‫- ممنون فینا. ‫- ممنون.
‫نوش جان.
‫- نوش جان. ‫- نوش جان.
‫می‌خوری...؟
‫- نه، ممنون. ‫- خیلی‌خب.
‫می‌خوام ازت عذرخواهی کنم.
‫مسئله‌ی مرگ مادرم...
‫فرصت نداد بگم که چقدر از نامزدیتون خوشحالم.
‫به افتخار شما.
‫براتون تمام خوشبختی‌های دنیا رو آرزو می‌کنم.
‫شما مرد خیلی خوش‌شانسی هستید دکتر.
‫خیلی ممنون روسائورا.
‫منم خیلی خوشحالم که بخشی از این خانواده‌ام.
‫خیلی خوشحالم که بالاخره کسی رو پیدا کردی
‫که بقیه‌ی عمرت رو باهاش بگذرونی تیتا.
‫من و شوهرم...
‫هر چیزی که نیاز داشته باشید در خدمتتون هستیم.
‫- ممنون. ‫- عروسی کجا برگزار می‌شه؟
‫قصد دخالت ندارم،
‫اما به نظرم هرچه زودتر ازدواج کنید بهتره.
‫هنوز در مورد تاریخش صحبت نکردیم.
‫در مورد مکانش...
‫ایگل پس.
‫توی ایگل پس ازدواج می‌کنیم.
‫درسته.
‫به افتخارتون!
‫- به افتخارش. ‫- به افتخارش.
‫به افتخارش.
‫- چی شده؟ ‫- ارتش اینجاست!
‫قایم شو گرترودیس. زود باش!
‫از این طرف! در.
‫واسه چی اومدید اینجا، چطور اومدید تو؟
‫من دستور دارم پدرو موزکیز رو دستگیر کنم.
‫اون متهم به شورش و خیانت به کشوره.
‫- بریم! ‫- راه بیفت آقا.
‫- اشتباه می‌کنید. ‫- صبر کن.
‫- ولم کن! به من عفونامه دادن! ‫- پدرو!
‫ولم کن! فقط...
‫- ولش کنید! ‫- ولم کن!
‫- ولش کنید، لطفاً! ‫- ولم کن!
‫تکون نخور!
‫- بهش آسیب نزنید! ‫- بذار...!
‫نزنیدش!
‫روسائورا! مدارک!
‫سر جات بمون!
‫آروم باشید لطفاً. اون مرد مدرک داره.
‫یالا!
‫با روسائورا برو.
‫یالا!
‫روسائورا، چی شده؟
‫فقط نفس بکش!
‫چی شده؟
‫حالت خوبه؟
‫پدرو کجاست؟
‫ارتش بردش.
‫می‌رم عفونامه رو بیارم.
‫لطفاً بشین.
‫باشه، مراقب باش.
‫داره بچه‌ش به دنیا میاد.
‫- من می‌برمش. ‫- نه!
‫چی؟
‫گرترودیس، این رو بگیر، نجاتش بده!
‫نه. اگه کسی ببینتش، دستگیر می‌شه.
‫می‌برمت توی تختت.
‫دوست داری نقش تولد دوباره‌ی عیسی رو بازی کنی.
‫اما پدریتو، برگشتن به پیدراس نگراس؟
‫پیش خودت چی فکر کردی؟
‫باید پیش همون یانکی‌ها قایم می‌شدی.
‫اشتباه شده عمو. من دیگه شورشی نیستم.
‫لعنتی!
‫چی؟ همین‌جوری الکیه؟
‫رئیس‌جمهور بهم عفو داده.
‫- کجاست؟ ‫- توی مزرعه‌ست.
‫رئیس‌جمهور خائن‌ها رو عفو نمی‌کنه!
‫- روی زانوهاش بنشونیدش! ‫- بله ژنرال!
‫این دفعه یه کاری می‌کنم قطعاً بمیری.
‫صبر کنید!
‫این نامه رو رئیس‌جمهور امضا کرده، ‫نمی‌تونید بهش دست بزنید!
‫اینم آب.
‫جعبه‌ی کمک‌های اولیه‌ام توی اتاقمه. ‫داره بچه‌ش به دنیا میاد.
‫ممنون.
‫تو دیگه شورشی نیستی.
‫از کِی تا حالا داری از دولت حمایت می‌کنی؟
‫بچه‌ت داره به دنیا میاد.
‫حالت چطوره روسائورا؟
‫خیلی خوشگله.
‫گرترودیس، می‌تونن بیان تو.
‫تیتا، حالت خوبه؟
‫حال بچه چطوره؟
‫شما خوبید؟
‫آره.
‫دختره.
‫سلام.
‫باهات چیکار کردن؟
‫بعداً بهت می‌گم.
‫اسمش چی می‌شه؟
‫بیا اسپرانزا صداش کنیم.
‫دوستش دارم.
‫نمی‌دونم مامان از این اسم خوشش میومد یا نه.
‫روسائورا.
‫خانم النا دیگه نیست.
‫بیا اسپرانزا صداش کنیم.
‫اسپرانزا.
‫سلام اسپرانزا.
‫بیا تنهاشون بذاریم.
‫حالا که همه‌مون دور همیم،
‫می‌خواستم بهتون بگم که من و جان منتظریم
‫تا این دوره‌ی عزاداری نه‌روزه بگذره
‫تا برگردیم ایگل پس.
‫نمی‌تونید برید.
‫چرا که نه؟
‫چون مزرعه‌های همسایه هنوز داره بهشون حمله می‌شه.
‫جاده‌ها امن نیستن. ‫فقط صبر کنید تا اوضاع بهتر بشه.
‫ریسک نکنید.
‫موافقم که الان وقت خوبی برای رفتن نیست.
‫ولی اگه توی روز سفر کنیم، ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫ممنون از نگرانیت.
‫چرا همین‌جا ازدواج نمی‌کنید؟
‫وقتی زن و شوهر شدید، ‫هر وقت اوضاع آروم شد برمی‌گردید ایگل پس.
‫نه.
‫من این‌جا ازدواج نمی‌کنم.
‫صبر می‌کنیم.
‫خب، بیاید یه دورهمی ترتیب بدیم ‫تا نشون بدیم مزرعه هنوز پابرجاست.
‫و می‌تونیم نامزدی شما رو هم اعلام کنیم.
‫- الان وقت خوبی نیست. ‫- موافقم، ما آمادگی جشن گرفتن رو نداریم.
‫تیتا،
‫بذار برای تو و برای خانواده‌مون یه کاری بکنم.
‫مامان تازه فوت کرده.
‫مجبور نیستیم همین الان این کار رو بکنیم.
‫وقت لازم داریم تا این مزرعه رو سر و سامون بدیم.
‫اما باید به پیدراس نگراس نشون بدیم
‫که لاس پالوماس و این خانواده هنوز سرپان.
‫پس در حالی که داریم هماهنگی‌هاش رو انجام می‌دیم، ‫شما برگردید ایگل پس.
‫الان زمان مناسبی برای جشن گرفتن نیست.
‫ما جشن نمی‌گیریم.
‫یه دورهمیه که مهمون دعوت می‌کنیم.
‫با یه شام کوچیک تا نشون بدیم کنار همیم و خوشحالیم.
‫که یه دختر قشنگ داریم.
‫نامزدی تیتا هم هست.
‫این کاریه که به عنوان زمین‌دارهای جدید لاس پالوماس ‫باید انجام بدیم.
‫مشکلت چیه؟
‫نمی‌بینی؟
‫جنگ تموم نشده.
‫بیشتر داره به مزرعه‌ها حمله می‌شه.
‫نمی‌تونیم مهمونی بگیریم، ‫پولی برای این کار نداریم.
‫نامزدی تیتا ناراحتت می‌کنه؟
‫مسخره‌بازی درنیار روسائورا.
‫ما تازه صاحب یه دختر شدیم.
‫من این رو ازت نپرسیدم.
‫هنوز دوستش داری؟
‫نه.
‫ما دیگه مثل قبل نیستیم.
‫الان تنها چیزی که برام مهمه این خانواده‌ست.
‫قول می‌دم صبر کنم تا اوضاع آروم بشه.
‫تا وقتی که وضعیتمون بهتر بشه، ‫اون‌وقت این دورهمی رو می‌گیریم.
‫بی‌صبرانه منتظرم همه ببینن خانواده‌مون چقدر قشنگه.
‫[مزرعه‌ی موزکیز]
‫ماریا...
‫ماریا!
‫بله خانم.
‫لباس‌های خولیو رو برای کلاس پیانوش عوض کن.
‫ممنون بابا.
‫بالاخره پسرم!
‫مرد شدی.
‫می‌تونی بری.
‫تیراندازی یاد دادن بهش یه بحثه.
‫اما خریدن یه تفنگ برای یه پسر ۱۱ ساله...
‫خولیو باید یاد بگیره از خودش دفاع کنه.
‫از داراییش دفاع کنه.
‫تازه، اون تفنگ پر نیست.
‫شاید حق با توئه.
‫وقتی بزرگ شد،
‫دشمن‌هاش همیشه نمی‌تونن از دستش فرار کنن، ‫برعکسِ دشمن‌های باباش.
‫چیزی که واقعاً دلم می‌خواد بدونم اینه که...
‫لعنتی چطور از خود شخص رئیس‌جمهور عفو گرفته.
‫به نظر من، تو بیش از حد به برادرزاده‌ت اهمیت می‌دی.
‫اون نمی‌تونه این رو ازمون بگیره.
‫ممکنه عفو داشته باشه،
‫ولی هنوزم یه شورشیه ‫که هیچ سندی نداره ثابت کنه اینجا مال اونه.
‫علاوه بر این، من کنترل شدیدی ‫روی شورشی‌های این منطقه دارم.
‫اونا نه مهمات دارن.
‫نه غذا.
‫پس چرا برگشته؟
‫تو اون‌قدر درگیر کشتن برادرزاده‌تی...
‫که نمی‌تونی چیزهایی که واقعاً مهمن رو ببینی.
‫کسب‌وکار مزرعه‌ها و بستن قرارداد با یانکی‌ها
‫تنها چیزهایی هستن که باید نگرانشون باشی.
‫توی این کشور هر روز همه‌چی تغییر می‌کنه.
‫ما باید از این موضوع سود ببریم.
‫تو همیشه یه ژنرال نمی‌مونی.
‫این مزرعه باید مثل روز اولش به نظر برسه.
‫نمی‌تونیم بذاریم مردم فکر کنن ‫توی بهترین حالت خودمون نیستیم.
‫چی می‌خوای بپزی؟
‫وقت زیاد داریم، نه؟ ‫هنوز تاریخی تعیین نکردی.
‫قبل از تعیین تاریخ،
‫می‌خوام مطمئن شم که جایگاهمون رو...
‫توی جامعه‌ی پیدراس نگراس دوباره به دست آوردیم.
‫مگه اینکه یه جشن بدون مهمون بخوای.
‫این یه شامه!
‫با چند تا مهمون، ‫این چیزی بود که توافق کرده بودیم.
‫آره، درسته.
‫یه شام.
‫ولی حدود ده پونزده نفر مهمون داریم.
‫برای این‌همه آدم غذای کافی نداریم روسائورا.
‫حالا می‌بینیم.
‫بیا چامپاندونگو بپزیم.
‫هم ارزونه هم به همه می‌رسه.
‫خیلی هم خوشمزه می‌شه.
‫کجا داری می‌ری؟
‫باید برگردم.
‫این‌طوری بهتره.
‫اینجا خونه‌ی اونم هست.
‫بد برداشت نکن.
‫تا یه مدت من رو این‌جا نمی‌بینید.
‫مسیری که توی زندگیت انتخاب کردی، ‫همه‌مون رو به خطر می‌ندازه.
‫ما باید اعتبار خانواده‌مون رو ترمیم کنیم،
‫و داشتن یه شورشیِ تحت تعقیبِ قانون بهمون کمکی نمی‌کنه.
‫اما...
‫صبر کن!
‫نرو!
‫من بچه‌ی خوان رو باردارم.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫چون دلم نمی‌خواست.
‫نمی‌تونی بری. تپه‌ها جای خوبی برای موندن ‫توی این وضعیت نیستن.
‫تپه‌ها خونه‌ی منن، مشکلی برام پیش نمیاد تیتا.
‫اینجا خونه‌ی توئه، جفتتون اینجا در امانید.
‫من دیگه هیچ‌وقت اینجا احساس امنیت نکردم.
‫روسائورا حق داره، من برای همه‌تون خطرناکم.
‫نظر اون مهم نیست.
‫خب، به نظر می‌رسه هست!
‫اخیراً اون توی همه‌چی حرف آخر رو می‌زنه.
‫به خودت نگاه کن تیتا.
‫داری با مردی ازدواج می‌کنی که دوستش نداری.
‫که چی بشه؟
‫که به پدرو درس بدی ‫در حالی که خودش داره اشتباه می‌کنه؟
‫مامان دیگه نیست.
‫تو آزادی.
‫دلم نمی‌خواد ببینم داری با یه دروغ زندگی می‌کنی.
‫مثل روسائورا.
‫نگاهت رو می‌فهمم.
‫ولی این‌طوری نیست.
‫من و جان همدیگه رو دوست داریم.
‫بهم اعتماد کن.
‫به خودت مطمئنی؟
‫مراقب خودت باش خواهر. لطفاً.
‫تو هم مراقب خودت باش.
‫تیتا و دکتر براون در اولین فرصتی که تونستن
‫به ایگل پس برگشتن.
‫تیتا مطمئن بود که فارغ از نقشه‌های روسائورا،
‫دیگه هیچ‌وقت به لاس پالوماس برنمی‌گرده.
‫نزدیک بودن به پدرو، روسائورا ‫و اسپرانزا واقعاً مثل شکنجه بود.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر. اسم؟
‫در نهایت...
‫پدرو شرایط کاریِ کارگرها رو تغییر داد.
‫دستمزدهای روزانه و ماهانه‌ی عادلانه‌تر باعث شدن ‫مردم دوباره به مزرعه برگردن.
‫کم‌کم، همه‌چی داشت به حالت عادی برمی‌گشت.
‫ممنون آقا.
‫هنوز به مزرعه‌ها حمله می‌شه.
‫مردم می‌گن کار پیروان ویاست.
‫بله، اوضاع به‌هم‌ریخته‌ست، ‫اما من واقعاً ازتون ممنونم که...
‫اما فقط بعد از چند ماه...
‫روسائورا دوباره توی جامعه‌ی پیدراس نگراس پذیرفته شد.
‫ولی قبل از هرچیز...
‫می‌خواستم دعوتتون کنم ‫تا با عضو جدید این خانواده آشنا بشید.
‫به خاطر اصرارهای بی‌وقفه‌ی روسائورا...
‫تیتا بالاخره به لاس پالوماس برگشت.
‫اون توی دفتر خاطراتش نوشت
‫که این موضوع برای آینده‌ی مزرعه مهم بوده.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم آقا.
‫اما من معتقدم که چیزی که واقعاً اون رو برگردوند،
‫این بود که می‌خواست دوباره پدرو رو ببینه.
‫ممنون.
‫چیزی که نمی‌دونست این بود که...
‫برخلاف انتظاری که داشت،
‫قرار نبود یه دیدار کوتاه باشه.
‫تیتا استرس داشت.
‫اون شب، می‌خواست نامزدیش رو با دکتر براون اعلام کنه.
‫بالاخره می‌خواست به اون سنت مسخره‌ای...
‫که بهش اجازه‌ی ازدواج نمی‌داد پایان بده.
‫قرار بود خوشحال باشه.
‫اما خوشحال نبود.
‫تیتا، خیلی مهمه که عناصر درست رو...
‫برای روشن کردن اون شعله درونی پیدا کنیم
‫تا یه زندگی معنادار داشته باشیم.
‫وگرنه، اون قوطی کبریت...
‫ممکنه خیس بشه و دیگه هیچ‌وقت روشن نشه.
‫یکی از دستور پخت‌های مورد علاقه‌ی ناچا چامپاندونگو بود،
‫که معمولاً به اسم «کیک آدم فقیر» شناخته می‌شد
‫چون از ته‌مونده‌ی غذاها درست می‌شد.
‫یه غذای ساده که توش با استفاده از تورتیلا ‫یه جور کیک درست می‌شد.
‫برای درست کردن این کیک، ‫گوشت چرخ‌کرده‌ی گاو و خوک با هم مخلوط می‌شن.
‫یه پیاز با آسیترون و زیره سرخ می‌شه.
‫توی یه ظرف دیگه، خامه هست،
‫و تیکه‌های کوچیک پنیر کهنه برای تزئین.
‫اما راز این غذای خوشمزه...
‫سس موله است.
‫شام در چه حاله؟
‫- سلام! ‫- تیتا، دست‌هات کثیفه.
‫دلم نمی‌خواد بهت عادت کنه.
‫چون تو برمی‌گردی ایگل پس.
‫مواد لازم برای درست کردن چامپاندونگو آماده‌ن.
‫موله باید یکم بیشتر حرارت ببینه ‫تا طعمش کامل دربیاد.
‫خب، آره، بی‌مزه‌ست.
‫توی این فاصله، چرا نمی‌ری لباست رو عوض کنی؟
‫برو حاضر شو.
‫من حواسم به موله هست.
‫ممنون فینا.
‫می‌رم از باغچه برگ بو بیارم، ‫بعد لباسام رو عوض می‌کنم.
‫دوستت دارم.
‫تو باعث می‌شی من خوشبخت‌ترین مرد زمین باشم تیتا.
‫بشقاب‌های بیشتری بیارید!
‫گل‌ها لطفاً!
‫دیگه چی شده؟
‫فکر نمی‌کنی فلفلش یکم زیاده تیتا؟
‫نه.
‫موقع آشپزی،
‫تیتا نمی‌تونست به اون تصویر فکر نکنه.
‫به انگشت‌های پدرو که دکمه‌های لباس روسائورا رو می‌بست.
‫جفتشون داشتن به دخترشون نگاه می‌کردن.
‫یک بار دیگه،
‫خانواده‌ای که همیشه دلش می‌خواست داشته باشه.
‫می‌گن اون روز رنگ موله تیره بود.
‫تیره‌تر از تهِ یه چاه.
‫تیره‌تر از حسادت کور تیتا.
‫طعمش خوبه تیتا.
‫می‌رم یکم آب بیارم.
‫[چامپاندونگو]
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫جان، چک کن ببین از مهمون‌ها درست پذیرایی می‌شه یا نه.
‫من می‌رم توی آشپزخونه همه‌چی رو چک کنم.
‫«یه شام با چند تا از دوستان»؟
‫- شب بخیر پدرو. ‫- سلام شب بخیر.
‫- بفرمایید تو، خوش اومدید. ‫- خوش اومدید.
‫- کل پیدراس نگراس رو دعوت کردی. ‫- شلوغش نکن.
شب بخیر پدریتو.
‫از دوباره دیدنت خوشحالم.
‫ژنرال، والنتینا،
‫حضور شما اینجا باعث افتخاره. خوش اومدید.
‫- ممنون که ما رو دعوت کردی روسائورا. ‫- شب بخیر.
‫- شب بخیر.
‫خیلی خوشحالم که می‌بینم اوضاع‌تون بهتر شده.
‫با اجازه‌تون.
‫بفرمایید تو.
‫باورم نمی‌شه دعوتش کردی. ‫اون می‌خواست من رو بکشه، حالا مهمونمه؟
‫آروم باش... خوش اومدید، شبتون بخیر.
‫آروم باش پدرو.
‫خیلی مهمه که ببینه ما چیزی برای پنهان کردن ‫یا ترسیدن نداریم.
‫و عالیه که ببینه اوضاع مزرعه خوبه.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫حالتون چطوره؟
‫- سفرتون چطور بود؟ ‫- خوب بود.
‫- از دیدنتون خوشحالم... ‫- خوش اومدید...
‫همینطوری، همینطوری، زور بزن.
‫زور بزن.
‫- خیلی جوونه، چقدر حیف. ‫- آره، چقدر حیف.
‫خانم برنیس، حال شوهرتون چطوره؟
‫داره بهتر می‌شه.
‫خیلی خوشحالم که می‌بینم دوباره تلاش کردید!
‫بچه‌ها یه موهبتن.
‫درسته. ممنون.
‫احیاناً می‌دونید شام کِی سرو می‌شه؟
‫بذارید برم ببینم اوضاع چطوره.
‫راستی عزیزم، بهت تبریک می‌گم.
‫همه‌چی فوق‌العاده به نظر می‌رسه.
‫خیلی ممنون.
‫چطوری می‌خوایم پول همه‌ی اینا رو بدیم؟
‫همه‌چی مرتبه. بهم اعتماد کن.
‫- اما روسائورا... ‫- بهم اعتماد کن.
‫برادرزاده‌ی عزیزم.
‫خیلی دل‌وجرئت داری که اومدی اینجا.
‫من دل‌وجرئت دارم؟
‫تو خیلی دل‌وجرئت داری که برگشتی پیدراس نگراس پدریتو.
‫بالاخره می‌فهمم دقیقاً برای چی اومدی اینجا.
‫- خب، من... ‫- شب همگی بخیر!
‫ممنون که تشریف آوردید.
‫می‌تونید بشینید، شام حاضره.
‫دوستان عزیز. ‫قبل از هر چیزی، می‌خوام ازتون تشکر کنم
‫که توی این مناسبت خاص کنار ما هستید.
‫امروز، علاوه بر ادای احترام به خانم النا دلا گارزا،
‫زن بی‌نظیری...
‫که زندگیش رو برای این مزرعه گذاشت
‫و سال‌ها اون رو سرپا نگه داشت،
‫ما داریم عصر جدیدی رو ‫توی لاس پالوماس جشن می‌گیریم.
‫من و شوهرم، پدرو موزکیز،
‫شکوه رو به این مزرعه برمی‌گردونیم.
‫دوم، به افتخار وارث زیبامون،
‫اسپرانزا موزکیز دلا گارزا.
‫در نهایت...
‫به افتخار خواهر کوچیکِ عزیزم...
‫و عشق ابدیش،
‫دکتر جان براون،
‫که امشب رسماً نامزدیشون رو اعلام می‌کنن.
‫به افتخارشون!
‫امیدوارم اونا هم به اندازه‌ی ما خوشبخت بشن.
‫- به افتخارش. ‫- به افتخارش!
‫- آفرین. ‫- آفرین!
‫زنده‌باد عروس و داماد!
‫- نوش جان! ‫- ممنون!
‫احساسات تیتا، که لابه‌لای تورتیلاهای چامپاندونگو ‫گیر افتاده بود،
‫روی هر کسی که از غذاش می‌خورد تأثیر می‌ذاشت.
‫هرچی زمان بیشتری می‌گذشت،
‫تندی غذا کمتر به نظر می‌رسید،
‫اما باعث ایجاد حملات غیرقابل کنترل حسادت می‌شد.
‫- تو، احمق. ‫- حواسم بهت هست.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫- واقعاً خوشمزه‌ست. ‫- ولی یکم تنده.
‫یکم تنده، آره.
‫پدرو!
‫آقا!
‫ببخشید.
‫چی شده؟
‫برمی‌گردم.
‫- بذار معاینه‌ت کنم. ‫- من خوبم!
‫اون شیشه نزدیک تاندونته، مراقب باش.
‫تو می‌تونی همه رو گول بزنی، اما من رو نه.
‫نمی‌فهمم.
‫تو از تیتا سوءاستفاده کردی که گولش بزنی.
‫من از تیتا سوءاستفاده نکردم!
‫من ازش مراقبت کردم، ‫توی تیمارستان هیچ‌کسِ دیگه‌ای این کار رو نکرد!
‫تو می‌دونی ما همدیگه رو دوست داریم.
‫پس چرا با روسائورا ازدواج کردی؟
‫مسئله جدیه دکتر؟
‫نه.
‫- فقط یه خراشه. ‫- حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫فکر نمی‌کنی خیلی زود بود؟
‫من مرده بودم و تو نامزد کردی.
‫حق نداری در مورد چیزهایی که نمی‌دونی حرف بزنی.
‫تازه...
‫توقع داشتی تا بچه‌ی سومت با روسائورا عزاداری کنم؟
‫حداقل اون منتظرم موند.
‫دیگه خسته شدم.
‫نه، واقعاً، ببین، اینجا یه مزرعه‌ی واقعیه.
‫لطفاً یه لحظه توجه کنید!
‫امیدوارم تا الان بهتون خوش گذشته باشه.
‫من و جان می‌خوایم شما رو به یه مراسمی دعوت کنیم.
‫دلمون می‌خواد به عروسیمون بیاین ‫که به‌زودی برگزار می‌شه
‫همینجا، توی پیدراس نگراس.
‫ممنونم.
‫چقدر نگاه می‌کنی بهش!
‫حواسم بهت هست!
‫واقعاً سنگ‌تموم گذاشتن.
‫با پول یکی دیگه.
‫آره، با پول ما.
‫امیدوارم بتونن پسش بدن.
‫لعنتی، منم دارم همین رو می‌گم دیگه! ‫چرا این‌قدر لجبازی؟
‫مشکل از مردم نیست،
‫دولته که نمی‌ذاره ما پیشرفت کنیم.
‫مراقب حرف‌هاتون باشید آقای خوزه! ‫وگرنه ممکنه توی دردسر بیفتید، مفهومه؟
‫تیتا خیلی زود نامزد کرد.
‫بارداره؟
‫کاملاً برعکس.
‫تیتا همیشه عاشق دکتر بوده،
‫ولی بروز نمی‌داد.
‫زور بزن، زور بزن! آره!
‫همینطور زور بزن. زور بزن!
‫همینطوری!
‫تموم شد.
‫چی شده فینا؟
‫هیچی.
‫دلم گرفته.
‫شروع کنم به تمیزکاری، حالم بهتر می‌شه.
‫به‌خاطر خسوس، نامزدته؟
‫رفتم بازار و با هم حرف زدیم.
‫بهش گفتم اگه تصمیم گرفت کنارم باشه بیاد دنبالم.
‫ولی نیومد دنبالت.
‫پاشو، برو بخواب.
‫نه، کلی تمیزکاری داریم.
‫من انجامش می‌دم.
‫تو برو بخواب.
‫ممنون تیتا.
‫شب‌بخیر.
‫من بابا شدم.
‫آره.
‫خوان؟
‫سلام.
‫من و تیتا قراره ازدواج کنیم،
‫و تقاضا دارم،
‫که مثل یه مرد، به نامزدیمون احترام بذاری
‫و از نامزد من دور بمونی!
‫من باید ازش در برابر آدم فرصت‌طلبی مثل تو محافظت کنم!
‫تنها فرصت‌طلب اینجا، ‫که از دوتا زن سوءاستفاده کرده، تویی!
‫من تیتا رو به‌عنوان بیمارم قبول نکردم ‫که با یه حلقه‌ی نامزدی درمانش کنم!
‫- پدرو! ‫- با همسر سابقت هم همین کار رو کردی؟
‫آروم باش، جان! جان!
‫تمومش کنید!
‫کافیه! لطفاً آروم باشید!
‫چتون شده؟ دیوونه شدید؟
‫تو کجا بودی وقتی تیتا توی تیمارستان داشت می‌مرد؟
‫داشتم از یه گور دسته‌جمعی بیرون می‌اومدم، ‫همه فکر می‌کردن من مُردم.
‫به‌محض اینکه تونستم راه برم، ‫یه راست رفتم ایگل پس.
‫و اون اونجا بود.
‫خوشحال.
‫ولی تنها نبود.
‫- چرا پیشش بودی؟ ‫- داشتم وسایل رو جمع می‌کردم.
‫- قسم بخور! ‫- توی حال خودت نیستی جان.
‫فکر می‌کردم می‌تونم با این قضیه کنار بیام. ‫ولی نمی‌تونم تحمل کنم چطوری بهش نگاه می‌کنی.
‫واسه همین می‌خواستی بیای؟ که اون رو ببینی؟
‫تیتا، دارم با تو حرف می‌زنم!
‫خوان، لطفاً آروم باش.
‫چطوری آروم باشم؟ ‫من رو احمق فرض کردی!
‫من بابای اون پسر نیستم.
‫داری می‌گی این پسر یکی دیگه‌ست؟
‫خب، نمی‌دونم.
‫تو بگو.
‫اگه این‌طوری فکر می‌کنی، ما می‌ریم.
‫نگران نباش.
‫چرا نگفتی که دنبالم می‌گشتی؟
‫چون دیدم با جان خوشحالی.
‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫تو زن فوق‌العاده‌ای هستی تیتا.
‫[آنچه در قسمت بعد خواهید دید...]
‫می‌شه دیگه تظاهر نکنی که هیچ اتفاقی نیفتاده؟
‫کاملاً واقعی بود.
‫کاملاً اشتباه بود.
‫من کار خیلی بدی کردم.
‫- همه‌ش دنبالت می‌گشتم. ‫- می‌تونیم حرف بزنیم؟
‫از کشیش خواستم بیاد و ترتیب کارهای عروسی رو بده.
‫اگه کسی فکر می‌کنه ممکنه ‫مانعی برای این ازدواج وجود داشته باشه،
‫باید اینجا ثبتش کنه.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M