‫♪ توی سبزه‌زارها ♪
‫♪ بنفشه‌ها توی باد می‌رقصیدن ♪
‫♪ و چمن بهاری تازه و سبز بود ♪
‫به نظرت آقای ادواردز ‫قبل از رفتن وقت کرده یه نامه رو برسونه؟
‫- داری به کی نامه می‌نویسی؟ ‫- هیچ‌کس.
‫مامان میگه برای اینه که من شیرینم،
‫ولی تو خیلی شوری ‫و پشه‌ها نمیان سراغت.
‫ترجیح میدم شور باشم تا غذای پشه.
‫قرار نبود تا اینجا بیایم.
‫همه‌ی این بوته‌ها پر از تمشکه.
‫و اگه برای مامان ‫به اندازه کافی تمشک ببریم تا خشک کنه،
‫کل زمستون پای داریم.
‫پس دیگه نباید بخوریشون.
‫سلام! سلام! من لورام.
‫بس کن.
‫می‌خواستم باهاشون آشنا بشم.
‫مامان عصبانی میشه.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫لورا!
‫امیدوارم خونه‌ی منم نصف این قشنگ بشه.
‫میشه.
‫ممنون، آقای اسکات.
‫خدا می‌دونه اگه لطف شما نبود ‫تموم کردنش چقدر طول می‌کشید.
‫- فردا برمی‌گردیم سر خونه‌ی تو. ‫- بی‌صبرانه منتظرشم.
‫آقای اینگالز. خانم.
‫وای.
‫چارلز، ما که تازه‌عروس و داماد نیستیم.
‫هفته‌هاست داریم توی خونه می‌خوابیم.
‫بحث رسم و رسومه.
‫بد نیست، نه؟
‫[خونه‌ی خانواده‌ی اینگالز]
‫عالیه.
‫چوپان چینی.
‫این یعنی توی خونه‌ایم.
‫آره. الان توی خونه‌ایم.
‫صحیح و سالم.
‫♪ روباهه توی یه شب سرد زد بیرون ♪
‫♪ از ماه خواست بهش نور بده ♪
‫♪ چون اون شب ♪ ‫♪ تا قبل از رسیدن به شهر کلی راه داشت ♪
‫♪ شهر، شهر ♪
‫♪ اون شب تا قبل از رسیدن به شهر ♪ ‫♪ کلی راه داشت ♪
‫یه کادوئه؟
‫- چی؟ ‫- سوپرایز توی شهر.
‫اداره‌ی پسته. ‫سوپرایز، اداره‌ی پست جدیده.
‫اگه از قبل بدونی ‫که دیگه سوپرایز نیست.
‫- بابا گفت یه سوپرایز هست. ‫- من در مورد سوپرایز چیزی گفتم؟
‫همه‌چی روبه‌راهه.
‫[اداره‌ی پست]
‫یه کلوچه می‌خوای؟ بفرمایید.
‫خسته نباشی، آقای اینگالز.
‫- ممنون. ‫- خسته نباشی.
‫کار قشنگیه.
‫- ممنون. ‫- محشره.
‫جیکوب.
‫بابا، تو اینو کشیدی؟
‫- شاید. ‫- پر از سوپرایزی.
‫مگه نه؟
‫آقای اینگالز.
‫اینا باید دخترهات باشن.
‫از دیدنتون خوشحالم، خانم اوبرت. ‫ایشون کارولاین، همسرم هستن.
‫- دخترهامون، مری و لورا. ‫- از آشنایی با همه‌تون خوش‌وقتم.
‫نمی‌دونستم خانما هم می‌تونن شلوار بپوشن.
‫خب، خیلیا منو زیاد یه خانم به حساب نمیارن.
‫کارولاین.
‫بیا برای سخنرانی ایلای ‫یه جا اون جلو برات پیدا کنیم.
‫و قبل از اینکه دخترای من همه‌شونو بخورن، ‫برای دخترهات کلوچه بگیریم.
‫اگه ادواردز رو دیدی، ‫سلام منو بهش می‌رسونی؟
‫جمع بشین، رفقا. جمع بشین.
‫اداره‌ی پست...
‫شاهرگ غرب آمریکاست.
‫بخشی از چیزی که بهمون قدرت میده،
‫اینجا، این‌قدر دور از هرچیزی که می‌شناختیم،
‫این آگاهیه،
‫که خانواده‌هامون می‌تونن بهمون خبر بدن.
‫این اداره‌ی پست یه چراغ راه میشه!
‫دنیای بزرگتری رو به ایندیپندنس میاره.
‫بعدش، مهاجرهای بیشتر، رونق بیشتر،
‫و شاید حتی یه خط راه‌آهن.
‫اداره‌ی پست ایندیپندنس، حالا بازه!
‫خیلی هیجان‌انگیزه.
‫لورا و مری، ‫یه نامه از طرف مادربزرگ برای جفتتون.
‫- مراقب باش. ‫- کارولاین، یه نامه از الایزا.
‫برای منم اقساط وام ‫از طرف آقای گوستافسون.
‫- داری خرابش می‌کنی. ‫- لورا.
‫اول مری می‌خوندش،
‫با توجه به اینکه به خودت اجازه دادی ‫مثل یه بچه‌بز پاره‌ش کنی.
‫اون دوتا قراره به هم بپرن
‫تا وقتی که یه چندتا بچه‌ی دیگه پیدا کنیم ‫که باهاشون بازی کنن.
‫- چی شده؟ ‫- اتفاق بدی افتاده.
‫گوستافسون میگه پدرم خودشو
‫توی خونه حبس کرده و کسی رو راه نمیده.
‫پیتر رو مجبور کرده ‫تنهایی روی مزرعه کار کنه.
‫حتی کلیسا هم نرفته.
‫از غم و اندوهه. ‫با گذشت زمان باهاش کنار میاد.
‫امیدوار بودم نامه بنویسه.
‫- نباید این کارو می‌کردم. ‫- چارلز...
‫تقصیر تو نبود.
‫پدرت اینو می‌دونه. ‫فقط هنوز نمی‌خواد قبولش کنه.
‫لجبازه، مثل پسرش.
‫بشین توی سایه.
‫یه جیب پر پول و یه لیست بلندبالا ‫از وسایل برای خریدن داریم.
‫- تخته‌سنگ و مداد یادت نره. ‫- یادم نمیره.
‫و زیاد هم آب‌نبات نگیر.
‫ببخشید.
‫- اگه بخوای می‌تونم توی خوندنش کمکت کنم. ‫- نیازی به کمک ندارم.
‫باشه.
‫مامانتون داره نامه می‌خونه و ‫استراحت می‌کنه، پس ما میریم خرید.
‫- می‌دونین معنیش چیه؟ ‫- خوراکی!
‫[فروشگاه هندرسون] ‫[آرد و ارزاق]
‫برو. همین دور و بر بمون.
‫- کلوچه گرفتی؟ ‫- قبلاً مال خودمو خوردم.
‫منم همین‌طور. ‫عاشق رویه‌ی خامه‌ایشم.
‫چندتا دختر اوسیج رو پایین رودخونه دیدم.
‫داشتن تمشک می‌چیدن.
‫به زبون اوسیج چطوری میگن سلام؟ ‫که دفعه‌ی بعد بهشون بگم؟
‫بازم باید بیای بچه‌گربه‌ها رو ببینی. ‫حسابی پشمالو شدن.
‫مامان گفت باید یکیشونو بدم بره. ‫بعدش یادش رفت.
‫- و این. ‫- ممنون.
‫مامان میگه حالا که مستقر شدیم،
‫باید درس خوندن رو شروع کنیم.
‫ولی اون یادش نمیره.
‫قراره بری مدرسه؟ کجا؟
‫هیچ‌جا.
‫توی خونه.
‫مامان قبل از اینکه با بابا ازدواج کنه ‫معلم بود.
‫از مدرسه خوشت نمیاد؟
‫فقط فکر می‌کنم ‫کارهای بهتری برای انجام دادن هست،
‫مثل شکار و ماهیگیری
‫و جمع کردن سنگ و بازی با جک.
‫توی ویسکانسین، ‫حداقل با بچه‌های دیگه زنگ تفریح داشتیم.
‫الان فقط منم و مری،
‫و هجی کردن کلمه‌ها و
‫شعرای توی اون کتاب گرامر قدیمی و مسخره.
‫من عاشق شعرم.
‫و همیشه می‌خواستم برم سنت پل، ‫مدرسه‌ای که مامان و بابا می‌رفتن.
‫باید بیای با ما درس بخونی.
‫واقعاً؟
‫اگه فقط مری نباشه و تو هم باشی ‫مدرسه خیلی بهتر میشه.
‫آماده‌ای بریم؟
‫میشه با لورا درس بخونم؟
‫خانم اینگالز یه معلم واقعیه
‫و داره توی خونه بهشون درس میده.
‫باید از مادرت بپرسیم.
‫ظهر بخیر، دکتر تان. ‫سفارشتون اینجاست.
‫ممنون.
‫در مورد بعضی از چیزای روی اون قفسه کنجکاوم.
‫- باشه. ‫- وای. مخصوصاً اون اسکلت پرنده.
‫دقیقاً چیزی نیست که انتظار داشته باشی
‫توی یه فروشگاه محلی پیدا کنی.
‫به خواهرم گفتم ‫با اینجور چرت و پرت‌ها مشتریا رو می‌پرونه.
‫بعید می‌دونم فروش بره، ‫ولی نتونستم جلوی خودمو بگیرم.
‫همیشه به آناتومی علاقه داشتم.
‫- منظورم در کل علمه. ‫- آره.
‫خبری از خونه اومده؟
‫نه. در مورد شیوع یه تب دوره‌ای ‫توی آزویگوئه.
‫اگه پاش به اینجا برسه ‫به یه کم کینین نیاز داریم.
‫موجودیتون چطوره؟
‫باید چک کنم، ‫ولی هرچی که داشته باشم مال شماست.
‫توی ذهنم می‌مونه.
‫به فکر کاشت بهاری هستی؟
‫ذرت، سیب‌زمینی...
‫نخودفرنگی اینجا خوب جواب میده.
‫کدو، انواع سبزیجات، رزماری.
‫و گل‌ها، اونا... ‫انگار از رویا اومدن بیرون.
‫باغچه‌های کارولاین واقعاً قشنگن.
‫- همه همینو میگن. ‫- میرم سراغ سفارشتون.
‫ممنون.
‫خوراکی.
‫با خواهرت شریک میشی؟
‫شریک میشم.
‫سلام، کیلب.
‫من... می‌خواستم بدونم ‫نامه‌ای که فرستادمو گرفتی؟
‫قرار بود آقای ادواردز به دستت برسونه.
‫خب؟
‫در هر صورت نمی‌خوام ‫با یه پسر بی‌ادب حرف بزنم.
‫مری.
‫ما اینطوری با مردم حرف نمی‌زنیم.
‫بیاین بریم مامانتونو پیدا کنیم.
‫کارولاین عزیزم،
‫نمی‌تونم تحمل کنم که این‌قدر دور از خونه
‫توی چنین ماجراجویی احمقانه‌ای باشی.
‫اگه ذره‌ای عقل توی سرت باشه،
‫دخترها رو برمی‌گردونی ویسکانسین ‫و بچه رو اینجا به دنیا میاری.
‫از خونه چه خبر؟
‫الایزا سلام می‌رسونه.
‫واقعاً؟
‫بهش نمیاد.
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫فقط یه کم گرمای هواست.
‫پس بیا ببریمت خونه. بریم.
‫چیکار کرد که این‌قدر عصبانیت کرد؟
‫می‌تونی برای خودت برش داری. ‫گشنه‌م نیست.
‫خیلی زوده.
‫من و آقای اسکات ‫می‌خوایم تا آخر هفته خونه‌شو تموم کنیم.
‫می‌تونم بیام کمک کنم.
‫می‌تونم گوشه‌ها رو سنباده بزنم ‫یا میخ‌ها رو نگه دارم.
‫و می‌تونم به آقای اسکات ‫آهنگای بیشتری یاد بدم.
‫تقریباً هیچ آهنگ خوبی بلد نیست.
‫ولی خودت درس داری.
‫وقتی چمنزار درست همین‌جاست،
‫حالم از اینکه کل روز ‫توی خونه باشم به هم می‌خوره.
‫آخه چه نیازی به کتاب دارم؟
‫کتاب‌ها کمکت می‌کنن ‫در مورد کل این دنیای پهناور بدونی.
‫نه فقط ویسکانسین.
‫نه فقط چمنزار.
‫همه‌جور جایی.
‫همه‌جور آدمی.
‫پس میشه منو ببری ‫تا با اوسیج‌ها آشنا بشم؟
‫می‌تونیم سوار اسب بریم تا اردوگاهشون ‫و یه سلامی بکنیم.
‫مامان میگه به‌زودی میرن، ‫نمی‌خوام شانسمو از دست بدم.
‫ببینیم چه میشه.
‫«ردیف‌های طولانی صخره»
‫«با شکستن، یک شکا...»
‫شکاف.
‫مری، لطفاً.
‫می‌دونی کی عاشق شعره؟
‫- گود ایگل. ‫- آره گفتی.
‫اگه اینجا بود ‫احتمالاً خیلی سریع‌تر یاد می‌گرفتم.
‫چون کمکم می‌کرد، برخلاف مری،
‫که فقط مسخره‌بازی درمیاره.
‫آدمی به کندی تو ‫ص-ب-ر هرکسی رو لبریز می‌کنه.
‫یعنی صبر، اگه نمی‌دونستی.
‫اینم یعنی آب روی کل لباست، ‫در صورتی که نمی‌دونستی.
‫کافیه دیگه. ‫اگه به درس علاقه ندارین،
‫می‌تونین به کارای خونه علاقه‌مند بشین.
‫لورا، برو دم رودخونه و یه کم آب بیار.
‫- مری، کف رو جارو بکش. ‫- امروز صبح جارو کشیدی.
‫- دوباره جارو بکش. ‫- اون رفتن به رودخونه رو دوست داره.
‫این که اصلاً تنبیهش نیست.
‫هی.
‫تو چت شده؟
‫خسته شدم از بس باید ‫همه‌چی رو باهاش شریک بشم.
‫آب‌نبات، درس‌ها، نامه‌ها، و یه تخت.
‫چرا نمی‌تونم هیچ‌چیزی ‫برای خودم داشته باشم؟
‫وقتی برادرت به دنیا بیاد، ‫چیزای خیلی بیشتری برای شریک شدن هست.
‫پیشنهاد می‌کنم باهاش کنار بیای.
‫باشه، مامان.
‫اگه ذره‌ای عقل توی سرت باشه،
‫دخترها رو برمی‌گردونی ویسکانسین
‫و بچه رو اینجا به دنیا میاری.
‫به‌محض اینکه پول دستم بیاد ‫برای بلیط پول می‌فرستم.
‫پیتر هنوز آماده نیست تا چارلز رو ببخشه،
‫ولی از تو و دخترها ‫با آغوش باز استقبال میشه.
‫دیروز یه نامه از پسرعموم به دستم رسید.
‫با من اومد غرب تا اینجا ررو بسازیم،
‫ولی پدربزرگمون راضی نبود،
‫برای همین مثل یه نی خم شد ‫و با پای پیاده برگشت بوستون.
‫ولی تو نه.
‫می‌خواستم ببینم ‫تنهایی انجام دادن یه کاری چطوریه.
‫پیدا کردن یه خونه‌ی جدید، ‫یه راه جدید برای زندگی،
‫آدمای جدید، آسمون‌های جدید، ‫دخترهای جدید.
‫[میلیون‌ها جریب زمین حاصلخیز] ‫[برای سکونت. کانزاس و نبراسکا]
‫نتونستم توی هتل وصلش کنم.
‫منم همین‌طور.
‫به‌هرحال، خانواده‌م هنوز طردم نکردن.
‫در مورد لیسی اوبرت چی می‌دونی؟
‫می‌دونم که پدربزرگت راضی نمیشه.
‫حدس می‌زنم نشه.
‫بااین‌حال فوق‌العاده زیباست.
‫اسکات. اینگالز.
‫سلام.
‫آقای جیمز. ‫چی کشوندت این‌طرفا؟
‫شنیدم آقای اینگالز داره تو ساخت خونه ‫بهت کمک می‌کنه، پس گفتم یه سری بزنم.
‫راستش، اومدم باهاتون در مورد
‫یه پروژه‌ی محلی صحبت کنم ‫که به کمکتون توش نیاز دارم.
‫یه کارت‌پستال دیگه؟
‫یه کلیسا.
‫سال‌هاست به جما قولشو دادم،
‫ولی نقشه‌کش یا نجاری که ‫بهش اعتماد داشته باشم پیدا نکرده بودم
‫تا اینکه شما اومدین.
‫علاقه‌ای دارین به محله‌مون رونق ببخشید؟
‫خب، البته من مصالح و ‫نیروی داوطلب رو تأمین می‌کنم.
‫باعث افتخارمه.
‫مرد خوب. مرد خوب.
‫این خون‌آشام‌های کوچولوی لعنتی ‫همه‌جا هستن.
‫یعنی بالاخره یه اداره‌ی ثبت اراضی هم ‫خواهیم داشت؟
‫منظورم اینه، اداره‌ی پست که اینجاست ‫و یه کلیسا هم تو راهه.
‫این مکان خاصه.
‫من برای پیدا کردن مسیر راه‌آهن اومدم اینجا، ‫و بهتون میگم...
‫عاشقش شدم.
‫خودم زمین رو برای شهر ایندیپندنس ‫از اوسیج‌ها خریدم.
‫و اون خرید هر چیزی رو که لازم بود ‫در مورد اوسیج‌ها بدونم، بهم یاد داد.
‫- که چیه؟ ‫- اونا آدمای منطقی‌این.
‫داد و ستد رو دوست دارن،
‫و این درک خوب رو دارن که
‫صدای شیرین پیشرفت ‫رو که به غرب میاد، بشنون.
‫پس به دولت می‌فروشنش؟
‫خودتونم به همون خوبی من می‌دونین
‫که یه لاکپشت توی مسابقه‌ی دو، ‫دولت آمریکا رو شکست میده.
‫ولی اونا برای بقیه‌ی این زمین ‫یه پیشنهاد منصفانه به اوسیج‌ها میدن،
‫و اوسیج‌ها هم می‌فروشن،
‫درست همون‌طور که به من فروختن.
‫و وقتی این کارو بکنن، هر کدومتون
‫روی این زمینی که دارین آباد می‌کنین ‫حق مالکیت پیدا می‌کنین.
‫داشتم نگران می‌شدم که ‫اگه اوضاع به‌زودی روبه‌راه نشه
‫به کارولاین چی بگم.
‫یکی دو ماه فرصت بدین، ‫و همه‌چی درست میشه.
‫ایمان داشته باش، آقای اینگالز.
‫ایمان داشته باش.
‫نگاه کن، جک! گل‌ها رو بردن!
‫همه پاستیل دوست دارن، آره؟
‫بیا دیگه، جک!
‫ازت خوشش میاد.
‫سلام.
‫دوستم گود ایگل اینو بهم یاد داد.
‫گود ایگل رو می‌شناسین؟
‫من لورام.
‫نه.
‫- یه کم نون‌ذرت می‌خواین؟ ‫- لورا.
‫چیزی نیست، مامان.
‫من میارم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫یکیشون برای من بود.
‫می‌تونم قهوه یا چای درست کنم.
‫هرچی می‌خواین بردارین و برین.
‫داری طمع می‌کنی.
‫گفت هرچی می‌خوایم برداریم.
‫بعید می‌دونم منظورش ‫تمام غذاشون بوده باشه.
‫این آدما اومدن تو زمین ما،
‫با درختای ما خونه ساختن،
‫بهمون مربایی رو دادن
‫که از تمشک‌های ما درست شده.
‫تو بهش میگی طمع.
‫من بهش میگم عدالت.
‫جک، التماس نکن.
‫ما در مورد سگ‌ها یه داستان داریم،
‫اینکه چطوری کمکمون می‌کنن ‫بهترین نسخه‌ی خودمون باشیم.
‫جک سگ خوبیه،
‫یه دوست خوب.
‫کافیه دیگه. بریم.
‫اون مال مامانه.
‫- نمی‌تونین عروسکشو ببرین. ‫- بذار برن.
‫همه‌چی روبه‌راهه.
‫هی، کارولاین!
‫عمراً بتونی حدس بزنی بالاخره ‫چی قراره بیاد تو شهر و کی قراره بسازتش.
‫کارولاین؟
‫- چی شده؟ اتفاقی افتاده؟ ‫- دو تا مرد اوسیج اومدن تو خونه.
‫تمام غذامون و تنباکوی تو
‫و عروسک چینی مامان رو بردن.
‫- حالت خوبه؟ ‫- بهمون آسیبی نرسوندن.
‫لورا؟
‫من خوبم.
‫باشه.
‫اون آخرین چیزی بود که پدرم بهم داد.
‫الایزا گفت توی راه اینجا می‌شکنه.
‫ولی دووم آورد.
‫یه معجزه.
‫انگار پدر درست همون‌جا باهامون بود،
‫تا جاشو امن نگه داره...
‫تا منو امن نگه داره.
‫و حالا بردنش.
‫متأسفم.
‫قرار بود این خونه جامونو امن نگه داره.
‫- همین‌طور هم میشه. ‫- گفتی دارن میرن.
‫- دیگه تکرار نمیشه. قول میدم. ‫- چطور می‌تونی همچین قولی بدی؟
‫با میچل حرف می‌زنم.
‫اون می‌خواد در موردش چیکار کنه؟
‫یه راهی برای درست کردنش پیدا می‌کنم.
‫می‌خوای بهم بگی پدر شون‌میکرز چی نوشته
‫یا قراره اون چیزو دوباره و دوباره بخونی
‫مثل یکی از اون رمان‌های دوزاری افتضاح ‫که دوست داری؟
‫اون...
‫می‌خواد من رو ‫به مأمور جدید سرخ‌پوست‌ها معرفی کنه،
‫آیزاک گیبسون.
‫برای چی؟
‫یه جور کار ترجمه.
‫اونم گفت اگه هنوز می‌خوایم ‫گود ایگل رو بفرستیم، یه جا براش باز شده.
‫فکر می‌کنم براش خوب باشه ‫که با بچه‌های دیگه بره مدرسه،
‫یه دوستایی غیر از دخترعموهاش پیدا کنه.
‫الان نمی‌خوام از خونه دور باشه. ‫می‌خوام نزدیکم باشه.
‫می‌خوام جاش امن باشه.
‫خودش ازم پرسید ‫میشه با دخترای اینگالز درس بخونه.
‫پایین جاده، شاید یکی دو روز توی هفته.
‫اصلاً حرفشم نزن.
‫خدا می‌دونه ‫چه چرت و پرتایی می‌خوان بهش یاد بدن.
‫کادو آوردم.
‫معمولاً فقط یه شکم خالی میاری.
‫این دفعه نه، خواهر.
‫تو قهوه دوست نداری.
‫برای همین برای تو آوردمش.
‫من و مایرون داشتیم
‫با مهاجرهای روی تپه یه کم خوش می‌گذروندیم.
‫- کدوم مهاجرها؟ ‫- یه زن و چندتا بچه.
‫یکیشون گفت گود ایگل رو می‌شناسه.
‫پیش خودت چی فکر می‌کردی؟
‫داشتم فکر می‌کردم ‫یه اداره‌ی پست داره توی شهر باز میشه،
‫که یعنی اون مهاجرها قراره همین‌طور بیان.
‫چرا برات مهمه؟ ‫تو هم از مهاجرها خوشت نمیاد.
‫نه، ولی اون‌قدر عقل تو سرم هست که
‫یه زن رو با بچه‌هاش توی خونه‌ش اذیت نکنم.
‫اتفاقی نیفتاد.
‫نه، ولی می‌تونست بیفته. ‫اگه اسلحه داشت چی؟
‫اگه شوهرش برمی‌گشت خونه چی؟ ‫ممکن بود خودتو به کشتن بدی!
‫اون‌وقت برای چی؟
‫حماقت!
‫- ایده‌ی مایرون بود. ‫- معلومه که بود.
‫فکر کردم...
‫شاید گود ایگل از این خوشش بیاد.
‫این مال تو نیست که بخوای ببخشیش.
‫بیا تو.
‫کارولاین؟
‫طفلکی. چی شده؟
‫اونم توی خونه‌ی خودت.
‫خیلی زیاده‌رویه.
‫بهمون آسیبی نرسوندن.
‫دلسوزی کردن ‫خیلی هم خوب و عالیه، خانم جوان،
‫ولی حد و مرزی داره.
‫من چیزایی رو دیدم که
‫هیچ انسانی هرگز نباید شاهدشون باشه.
‫توی مینه‌سوتا، جنگ داکوتا...
‫کارولاین، تو به‌اندازه‌ی کافی نزدیک بودی. ‫می‌دونی چطوری بود.
‫وقتی از یه قتل‌عام ‫جون سالم به در برده باشی...
‫- قتل‌عام چیه؟ ‫- هیچی.
‫دخترها،
‫برین بیرون.
‫با جک روی پله‌های جلویی بشینین. ‫در رو هم پشت سرتون ببندین.
‫تو هم همین‌طور، مری.
‫- اون‌قدر بزرگ شدم که گوش بدم. ‫- با خواهرت برو بیرون.
‫مری؟
‫- کجا داری میری؟ ‫- دنبالم نیا.
‫اونا اومدن توی خونه‌م و همه‌چی رو بردن. ‫همسر و دخترهام کاملاً تنها بودن.
‫و اگه این یه تهدید نیست، ‫مطمئن نیستم چی می‌تونه باشه.
‫بعضی از مردهای جوان، اونا...
‫دوست دارن یه جور اجاره از مهاجرها بگیرن.
‫اجاره؟
‫اونا احساس می‌کنن بهشون بدهکاریم.
‫تو هم همین حس رو داری؟
‫اونا ناامیدن.
‫عصبانی‌ان.
‫راه و رسم زندگی رو گم کردن.
‫حس هدفمندی رو از دست دادن.
‫من اون فقدان رو درک می‌کنم.
‫نمی‌تونم تحمل کنم غریبه‌ها ‫سرزده بیان توی خونه‌م.
‫فکر کنم اونا هم همین حرف رو بزنن.
‫راهی هست که...
‫بتونم این اجاره رو پیشاپیش پرداخت کنم؟
‫فکر نمی‌کنم واقعاً مسئله این باشه.
‫امروز صبح، ایلای جیمز جوری حرف می‌زد که
‫انگار معامله‌ی زمین تموم شده و فقط...
‫ایلای جیمز.
‫داری یه یه جوری نشون میدی که انگار ‫هیچ‌وقت نمی‌تونم خونه‌مو مال خودم بدونم.
‫من اگه بودم حواسمو جمع می‌کردم که ‫حرفای یه مرد راه‌آهنی رو راحت باور نکنم.
‫حقیقت اینه که ‫اینجا هنوزم زمین اوسیج‌هاست.
‫راه‌آهن یه معامله کرد، ‫کنگره لغوش کرد،
‫و حالا همه‌چی برگشته سر خونه‌ی اول.
‫پس معامله‌ای در کار نیست.
‫باور کن، همه‌مون دقیقاً به‌اندازه‌ی تو
‫می‌خوایم این قضیه حل شه.
‫اگه دولت یه پیشنهادی بده،
‫تصمیم می‌گیریم که ‫می‌تونیم باهاش کنار بیایم یا نه،
‫اگه اصلاً دلمون بخواد باهاش کنار بیایم.
‫ولی تا اون موقع، همه‌مون توی برزخیم.
‫من به همسرم قول دادم جاش امن باشه.
‫اون دقیقاً به‌اندازه‌ی هرکدوم از ما ‫جاش امنه.
‫می‌تونیم بهش بگیم ‫اون دوتا مرد دیگه نمیان خونه‌ش.
‫سلام، مری.
‫اون روز نمی‌خواستم فرار کنم.
‫من... فقط توی کلمات مهارت ندارم. من...
‫من... به چیزی که می‌خوام بگم فکر می‌کنم،
‫و واقعاً نمی‌دونم چطوری بگمش،
‫پس یه جورایی راحت‌تره که کلاً چیزی نگم.
‫بااین‌حال خوشحالم که برام نامه نوشتی.
‫اتفاقاً جوابتو دادم.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫اوه، نه، نه. ‫مجبور نیستی الان بخونیش.
‫متأسفم که دیروز بی‌ادبی کردم.
‫به دل نگرفتم.
‫پس فکر کنم بهتره ‫این بسته‌ها رو ببرم بالا توی خونه.
‫- نه... مشکلی نیست. خودم می‌برمشون. ‫- باشه.
‫فقط ترجیح می‌دادم ‫یه چیزی برای خودم داشته باشم.
‫یه دوست.
‫منظورم اینه، اگه می‌خوای دوست باشیم؟
‫آره. آره، می‌خوام.
‫چی تو فکرته؟
‫چند روز پیش، ‫چندتا دختر اوسیج رو دم رودخونه دیدم...
‫برای همین براشون چندتا شاخه‌گل گذاشتم.
‫و بعد برگشتم،
‫و چندتا پاستیل براشون گذاشتم
‫به‌عنوان یه کادو.
‫که این‌طور.
‫ولی بعدش اون مردها ‫اومدن خونه‌مون...
‫و عروسک رو بردن...
‫و تمام غذامونو.
‫و حالا خانم جیمز ‫میگه قراره یه قتل‌عام بشه.
‫قرار نیست هیچ قتل‌عامی اتفاق بیفته.
‫هیچ‌کدوم از اینا تقصیر تو نیست.
‫مامانت و خانم جیمز...
‫اونا نگرانن چون خیلی وقت پیش ‫اتفاق‌های بدی افتاده،
‫وقتی که تو برای به یاد آوردنشون ‫خیلی کوچیک بودی.
‫جنگ؟
‫آره.
‫ولی اینجا یه جای دیگه‌ست
‫با آدمای متفاوت.
‫نمی‌خواستم مامانو ناراحت کنم.
‫فقط می‌خواستم دوست پیدا کنم.
‫تو یه قلب کنجکاو داری.
‫یه قلب باز. این چیز خوبیه.
‫فقط یادت باشه مراقبش باشی.
‫قهوه رو هم گرفتم، ‫ولی بقیه‌شونو باید جایگزین کنیم.
‫اینجا زمین اوناست، مگه نه؟
‫مال اوسیج‌ها.
‫جما همه‌چی رو در موردش بهم گفت.
‫گمونم مدتیه که در موردش می‌دونی.
‫نمی‌خواستم نگرانت کنم.
‫من بچه نیستم.
‫حقمه که بدونم اینجا کجای کاریم،
‫زندگیمون قراره چه شکلی بشه.
‫می‌خواستم ازت محافظت کنم.
‫با کشوندنمون به یه جایی که ‫حتی برای سکونت آزاد نیست؟
‫- اون موقع اینو نمی‌دونستم. ‫- ولی الان که می‌دونی!
‫و هیچی نگفتی!
‫- منو توی تاریکی نگه داشتی. ‫- دولت قراره زمینو بخره.
‫- کی؟ ‫- نمی‌دونم! هیچ‌کس نمی‌دونه!
‫باید ایمان داشته باشیم. ‫باید باور داشته باشیم.
‫نمی‌دونم تا کی می‌تونم ‫به این کار ادامه بدم، چارلز.
‫نمی‌دونم تا کی می‌تونم باور داشته باشم.
‫ما انتخابی نداشتیم.
‫موندیم چون نمی‌تونستیم برگردیم.
‫شاید تو نمی‌تونی برگردی.
‫این یعنی چی؟
‫کارولاین، این یعنی چی؟
‫بس کنین! دعوا نکنین!
‫- مری! ‫- مری؟
‫- مری؟
‫مری، عزیزم؟
‫اون... داره توی تب می‌سوزه.
‫مری... مری...
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M