‫پدر عزیز،
‫داشتم بهت فکر می‌کردم، ‫به اینکه چقدر از آسمون اینجا خوشت می‌اومد.
‫یادمه وقتی کوچیک بودم ‫کنارت می‌نشستم.
‫به ابرها نگاه می‌کردیم و ‫رازهایی که تو دلشون داشتن رو تصور می‌کردیم.
‫خوشحال می‌شی اگه بدونی ‫نوه‌هات اینجا دارن بزرگ می‌شن و رشد می‌کنن.
‫و فاریا بهش داد...
‫لورا عاشق این چمنزار و کتاب خوندن شده.
‫...باید گنج رو پس بگیره.
‫ربطی به ما نداره، ‫تاثیر خوب دوست جدیدشه.
‫مری مهارت مادر رو تو خیاطی به ارث برده.
‫الان دیگه به جای شکلات، ‫به عنوان هدیه نخ می‌خواد.
‫کارولاین اینجا خوشحاله.
‫یه دایره بزرگ از ‫دوستان و آشنایان پیدا کرده.
‫ذرت‌ها دارن قوی و یکدست رشد می‌کنن.
‫سازمان ثبت اراضی باید همین روزها باز بشه،
‫و آینده ما اینجا بالاخره تثبیت می‌شه.
‫از همه مهم‌تر، یه نوه دختری جدید داری.
‫اسمش کری ـه.
‫سالم و بی‌نقصه.
‫هر بار که بهش نگاه می‌کنم، ‫لبریز از عشق می‌شم،
‫همون عشقی که می‌دونم تو به من
‫و به جرج داشتی.
‫متاسفم واسه طوری که همه‌ چی رو ‫ول کردیم و رفتیم.
‫امیدوارم بتونی تو دلت منو ببخشی.
‫اگرم نه،
‫لطفاً بدون که ما تو این چمنزار خوشحالیم،
‫تو خونه جدیدمون خوشحالیم.
‫بابا.
‫نگاه کن.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫کجا دارن می‌رن؟
‫رئیس‌های قبیله دارن جمع می‌شن.
‫آقای میچل گفت ‫بالاخره آماده‌ان که معاهده رو امضا کنن.
‫بعدش چی می‌شه؟
‫منتقل می‌شن به قلمرو سرخ‌پوست‌ها.
‫همه‌شون؟
‫حتی گود ایگل؟
‫بریم. ‫امروز ناهار استقبال از کشیش رو داریم.
‫و من واسه خوردن ‫کابلرهای مادرتون لحظه‌شماری می‌کنم.
‫- تو همین الان صبحونه‌ات تموم شد. ‫- من دوست دارم از قبل برنامه‌ریزی کنم.
‫خیلی خب.
‫تکون نخور. پوتیتو رو ول کن.
‫مطمئنی می‌خوای روز تولدت رو ‫با لورا بگذرونی؟
‫تو سرت شلوغه. ‫و اون یه غافلگیری واسم داره.
‫خوش‌تیپ و مهم به نظر می‌رسی.
‫موافقم.
‫امشب جشن می‌گیریم...
‫وقتی همه ‌چی درست شد.
‫- گود ایگل! یالا! ‫- چیزهایی که بهت گفتیم رو یادت بمونه.
‫هوشیار باش. به همه ‌چیزهایی ‫که اطرافت اتفاق می‌افته توجه کن.
‫امروز بعد از ظهر میام دنبالت.
‫باشه. و من قطعاً به هیچ‌کدوم ‫از کادوهایی که واسم گرفتی نگاه نکردم.
‫خیلی خب، خداحافظ. موفق باشی.
‫قطعاً دیده.
‫و سنجاق‌سرش رو جا گذاشت. ‫امان از این بچه. به تو رفته.
‫استرس داری؟
‫نه. من تا حالا کلی ترجمه کردم.
‫رئیس‌های قبیله به کسی مثل تو نیاز دارن،
‫کسی که دقیقاً بهشون بگه ‫اون آدم‌ها چی دارن می‌گن.
‫بهت اعتماد دارن چون می‌شناسنت.
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم ‫داریم کار درست رو می‌کنیم.
‫این تنها راهه.
‫کاش این‌طور نبود، اما...
‫به این روز افتادیم.
‫صدای چیه؟
‫صدای طبل، برای اینکه به مردها بگن ‫واسه شورا جمع بشن.
‫اگه رئیس‌ها امضا کنن، مجبوری بری؟
‫اگه رئیس‌ها امضا نکنن چی؟ ‫ما مجبوریم بریم؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی خب، سوال پرسیدن دیگه بسه.
‫امروز تولد گود ایگله.
‫- لورا، چرا برنامه رو بهش نمی‌گی؟ ‫- برنامه رو بهم بگو.
‫یه کاری داریم که باید انجام بدیم.
‫کار؟
‫باید این نامه رو پست کنیم.
‫یالا، بدو بریم!
‫اینگالز!
‫شنیدی؟
‫این همون چیزیه که همه‌مون منتظرش بودیم.
‫میای با من همسفر بشی ‫و شاهد تاریخ‌سازی باشی؟
‫شورا؟
‫نمی‌دونستم حضور واسه عموم آزاده.
‫خب، این آینده ما هم هست، ‫درست مثل اون‌ها.
‫یالا. توافق انجام شده.
‫این‌ها دیگه همه‌ش نمایشه.
‫راه کوتاهیه و قبل از اینکه ‫دعا خوندن کشیش تموم بشه برگشتیم.
‫قول می‌دم.
‫واقعه تاریخ‌سازیه.
‫واسم کابلر نگه دارین.
‫روحیه یعنی این، اینگالز.
‫پس فقط خودمونیم.
‫واسه یه ضیافت استقبال، ‫زیاد حس خوشامدگویی نمیده.
‫نه، اصلاً.
‫مارگارت.
‫می‌تونم کمکی کنم؟
‫کارولاین. جما منو مسئول اینجا کرده.
‫اون قول داد همه‌ چی رو فراهم کنه، ‫اما هیچ‌چیزی اینجا نیست.
‫نه میزی هست، ‫نه صندلی، نه بشقاب و نه فنجونی.
‫مگه قرار نبود ‫بشقاب و فنجون‌های خودمون رو بیاریم؟
‫نمی‌دونم. بهش گفتم ‫من تو این‌جور کارها خوب نیستم،
‫اما اون گفت که باید مسئولیت قبول کنم ‫و حتماً اونقدر باهوش هستم،
‫اما اصلاً نیستم.
‫من باهوش نیستم.
‫اشکالی نداره. یه فکری براش می‌کنیم.
‫خانم‌ها.
‫بیاین... بیاین نیمکت‌های کلیسا رو ‫واسه نشستن بیاریم بیرون.
‫و سارا،
‫بدو برو کارخونه چوب‌بری و ازشون بخواه ‫چند تا تخته واسه میزها بیارن.
‫از خرک‌های چوبی هم ‫واسه پایه‌هاش استفاده می‌کنیم.
‫می‌تونی بری ببینی خانم هندرسون چیزی داره که ‫بشه به عنوان رومیزی و گلدان استفاده کرد؟
‫بله، مامان.
‫- بریم اون نیمکت‌ها رو بیاریم. ‫- بله، خانم.
‫سلام.
‫سلام، آقای هنری. ‫می‌خوام این نامه رو پست کنم.
‫خیلی هم عالی.
‫و همچنین می‌خواستم بپرسم نامه‌ای ‫واسه گود ایگل میچل اومده یا نه
‫چون امروز تولدشه.
‫از قضا،
‫فکر کنم همین امروز صبح یه چیزی رسید.
‫بازش کن.
‫این نقشه گنجه.
‫کنت مونت کریستو باید ‫یه گنجی تو ایندیپندنس قایم کرده باشه.
‫نوشته کجا باید بریم؟
‫ما اینجاییم و گنج اول اینجاست.
‫اونجا هتل جادسونه.
‫یالا بریم!
‫ممنون، آقای هنری.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫خوبه که می‌بینمت.
‫انتظار نداشتم اینجا ببینمت.
‫فکر کردم بیام ادای احترام کنم.
‫آدم بدش می‌آید ببینه ‫آدم‌های خوب این ‌همه چیز از دست می‌دن.
‫ایلای می‌گه معامله خوبیه،
‫واسه همه منصفانه‌ست.
‫اون دیگه بستگی به ‫تعریف تو از منصفانه داره.
‫اینگالز!
‫می‌خوام با مامور سرخ‌پوست‌ها، ‫آیزاک گیبسون آشنات کنم،
‫مردی که امیدواریم بتونه ‫حرف حساب رو تو گوش هفت رئیس قبیله فرو کنه
‫از هفت گروهی که امروز اینجا جمع شدن.
‫مامور گیبسون، چارلز اینگالز ‫یکی از بهترین مهاجرهامونه.
‫یه زن زیبا داره، ‫سه تا دختر دوست‌داشتنی،
‫و اشتیاق واقعی به این خاک.
‫کمکم کنین، آقای اینگالز. چی باعث شد ‫به این سرزمینی بیاین که این‌قدر بهش اشتیاق دارین؟
‫فکر کنم همون چیزی که بیشتر مردها رو کشونده.
‫آسمون باز، یه زندگی جدید،
‫شروع تازه واسه خونواده‌ام.
‫اما چرا اینجا؟ ‫چرا این تکه کوچیک از کانزاس؟
‫چرا به جایی اومدین که ‫اینقدر غیرقابل‌دسترسه؟
‫اگه راستش رو بخواین، یه برگه تبلیغاتی بود.
‫کل دریاچه پپین پر از این برگه‌ها بود.
‫بذار حدس بزنم. «زمین رایگان تو غرب»؟
‫«میلیون‌ها هکتار زمین»؟ ‫«آب پاک و فراوان»؟
‫یه چیزی شبیه به این.
‫خب، اون الان اینجاست. ‫مهم اینه.
‫همه‌مون الان اینجاییم.
‫کاملاً درسته.
‫آقایان.
‫آره، اون میز. ‫و بعدش غذاها رو می‌ذاریم روش.
‫نمی‌دونم چطوری این کار رو می‌کنه، ‫کاری می‌کنه همه به حرفش گوش بدن در حالی که لبخند می‌زنه.
‫- شاید جادوگره. ‫- مادرم جادوگر نیست.
‫- داره شوخی می‌کنه. ‫- من می‌گم تحسین‌برانگیزه.
‫شاید تو هم این قدرت رو پیدا کنی، ‫قدرت مسحور کردن.
‫عالیه!
‫ممنون. همه‌تون فوق‌العاده‌این.
‫آخی.
‫اون نمی‌خوابه. ‫نمی‌خواد هیچ‌کدوم از ماجراها رو از دست بده.
‫خب، مری می‌تونه ببرتش ‫به مغازه که خلوت و ساکته.
‫کیلب هم نیاز به همدم داره.
‫برین. ما واستون ناهار نگه می‌داریم.
‫فکر کنم می‌دونستم این اتفاق می‌افته.
‫خانم هندرسون کجاست؟
‫اون... اون تو کلیساست.
‫سلام.
‫تو چته، پسر؟ ‫مگه تراز کردن با ترازو رو بلد نیستی؟
‫چطور یه نفر می‌تونه یه بچه
‫به خنگی گاو رو بذاره ‫که پشت پیشخون کار کنه، من سر در نمیارم.
‫خب؟
‫پسرم، من که دارم پیرتر می‌شم.
‫از دیدنتون خوشحالم، آقای کایند. ‫بذارین کمکتون کنم.
‫- می‌شه ۱۵ سنت. ‫- خب، درست به نظر نمی‌رسه.
‫این پنیر خیلی خوبیه.
‫مطمئنم دارین باهاش ‫به ضیافت ناهار کشیش می‌رین.
‫خیلی از لطف شما ممنونم. ‫می‌خواین چیز دیگه‌ای هم اضافه کنم؟
‫فقط پنیر. بذارش به حساب نسیه‌م.
‫- ممنون. ‫- باحاله. من بازی مغازه‌داری رو دوست دارم.
‫- تو دفتر ثبتش می‌کنم. ‫- باشه.
‫الان برمی‌گردم.
‫سلام. سلام.
‫ببخشید دیر کردم.
‫پسر سورنسون ‫دستش رو کرده بود تو کندوی عسل.
‫مجبور شدم هشت تا نیش رو ‫از اون دست‌های چسبناکش بکشم بیرون.
‫خوشبختانه کلی گوشت ‫رو اون استخون‌هاش هست، پس حالش خوب می‌شه.
‫از شنیدنش خوشحالم.
‫خانم سورنسون باید بهش برسه،
‫اما خودش به جای خودش بیسکویت ‫و موم عسل فرستاد.
‫- می‌تونی بذاریشون اونجا. ‫- خیلی خب.
‫چی؟
‫اگه فکر می‌کنی بقیه نمی‌دونن که ‫هفته‌ای دو بار دارین با هم شام می‌خورین،
‫سخت در اشتباهی.
‫خب، این درست نیست.
‫سه بار در هفته‌ست.
‫- بالاخره قراره باهاش ازدواج کنی یا نه؟ ‫- لیسی.
‫سه بار شام در هفته؟
‫و پیاده‌روی شنبه صبح‌ها ‫قبل از اینکه مغازه باز بشه؟
‫بله، اونو هم می‌دونم.
‫ما درباره‌اش حرف نزدیم.
‫فکر کنم گیر کردیم.
‫یا اون گیر کرده. نمی‌دونم.
‫درباره همه ‌چی زیر این آسمون حرف می‌زنیم، ‫اما اون اصلاً بحث آینده رو پیش نمی‌کشه.
‫شاید تو ازش بپرسی.
‫چرا؟
‫این عجیبه؟ بهت بر خورد؟
‫فقط فکر کردم ‫تو به ازدواج اعتقاد نداری.
‫نه، من به ازدواج ‫واسه بقیه آدم‌ها اعتقاد دارم.
‫- من قبلاً ازدواج کردم. ‫- من تا جایی که می‌تونستم واضح گفتم.
‫مطمئنی؟
‫زندگی می‌تونه از دستت لیز بخوره ‫اگه حرف دلت رو نزنی.
‫اگه اینجا چیزی یاد گرفته باشم، همینه.
‫من برم بازم آب بیارم.
‫و حتی بیشتر از اون.
‫وای...
‫تو باید تو گنج من شریک بشی، مسیو مورل.
‫می‌خوای از اینجا بری؟
‫پدر می‌گه مجبور نیستیم بریم.
‫می‌تونیم تو مزرعه بمونیم ‫مثل پسرعمو لوئیس،
‫اما بقیه خانواده‌ام باید برن.
‫و دلم براشون تنگ می‌شه.
‫وقتی از جنگل بزرگ اومدم اینجا،
‫دلم واسه مادربزرگ و پدربزرگ ‫و عمه‌ها و عموها و پسرعموهام خیلی تنگ شده بود.
‫احساس می‌کردم دارم از وسط نصف می‌شم.
‫الان دیگه نمی‌تونم برگشتن رو تصور کنم.
‫اما اینجا رو بدون تو هم ‫نمی‌تونم تصور کنم.
‫تصمیم من نیست.
‫متاسفم.
‫امروز تولدته،
‫و ما فقط باید درباره چیزهای سرگرم‌کننده حرف بزنیم.
‫خب مقصد بعدی کجاست؟
‫کوچه.
‫اون کیه؟
‫دیدم داره سواره میاد داخل.
‫اسمش جوزف پونی‌نوپاشه است. ‫بهش می‌گن فرماندار جو.
‫چرا فرماندار و نه رئیس قبیله؟
‫می‌گن این لقب رو به خاطر این انتخاب کرده
‫چون می‌خواسته مامورهای سرخ‌پوست‌ها فکر کنن آدم منطقی‌ایه.
‫همچنین می‌گن ‫باهوش‌ترین مرد تو این اقامتگاهه.
‫این قانون اجازه جابه‌جایی
‫قبیله بزرگ و کوچک اوسیج از کانزاس رو میده...
‫به خانه‌ای جدید و دائمی در قلمرو سرخ‌پوستان.
‫زمین‌های کانزاس به قیمت ‫هر هکتار ۱.۲۵ دلار خریداری خواهد شد.
‫سپس آن وجوه برای تامین ‫سهمیه‌های انفرادی برای همه اوسیج‌ها
‫در زمین‌هایی که سابقاً در اختیار چروکی‌ها بود ‫استفاده می‌شود.
‫مالکیت زمین خصوصی ‫به شما امکان رشد و شکوفایی می‌دهد.
‫کار بدنی، ‫اگه به درستی به سمت کشاورزی هدایت شود،
‫آینده‌ای برای خانواده‌های شما خواهد ساخت.
‫ما جنگجو هستیم! نه کشاورز!
‫بدون شکار بوفالو، ما از گرسنگی خواهیم مرد.
‫بنشین، پسرعمو. بذار اون صحبت کنه.
‫حرف‌هاش دروغه، ‫اونا قول حمایت دادن،
‫با این حال اجازه می‌دن تعداد بیشتری ‫از این مردم زمین ما رو بگیرن.
‫بشین.
‫ادامه بدیم.
‫کاملاً متحول شده.
‫- تنها چیزی که الان نیاز داریم مهمان افتخاریه. ‫- آره.
‫کارولاین، تو جونم رو نجات دادی.
‫حرف‌های احمقانه نزن.
‫نه، جدی می‌گم.
‫طرز برخورد جما با خانم هندرسون ‫درست نبود.
‫باید یه چیزی می‌گفتم، ‫اما خیلی وقت گذشته بود،
‫و شانس خودمو از دست دادم و هیچی نگفتم.
‫منو ببخش.
‫وای خدای من.
‫سنگ ‌تمام گذاشتین.
‫می‌خواستم مطمئن بشم ‫که استقبال مناسبی ازتون می‌شه.
‫متاسفانه روزمون زیاد خوب شروع نشد،
‫اما کارولاین اینگالز به دادمون رسید.
‫اینا همه‌ش کار اونه.
‫مطمئنم همه کمک کردن.
‫- کمک کردن. ‫- اوهوم.
‫خب،
‫واقعاً سحرآمیزه.
‫بیاین یه بشقاب برداریم، ‫و همه‌ چی رو درباره خودت بهم بگو.
‫- چقدر شکلات اینجاست؟ ‫- بازش کن.
‫هر وقت تو نهر آب بازی می‌کنیم، ‫می‌بینم داری سنگ‌ریزه جمع می‌کنی.
‫از اون گردهای براق خوشت میاد.
‫واسه همین بعد از اینکه برف‌ها آب شد، شروع کردم ‫به گشتن دنبال قشنگ‌ترین سنگ‌ریزه‌ها
‫و اونا رو واست نگه داشتم.
‫ازشون خوشت نمیاد؟
‫خوشم میاد.
‫یه گنج دیگه هم هست، ‫یه گنج بهتر. می‌تونیم بریم اونو برداریم.
‫بیا اول بریم یه جای دیگه.
‫همه ‌چی روبراهه؟
‫پدر و مادرم چند وقته بدهکارن؟
‫امیلی و ساموئل می‌دونن که وقتی محصولشون ‫به بازار بره، پسش می‌دن.
‫لطفاً به امیلی نگو گذاشتم ببینی.
‫- واسه چی بود؟ ‫- چیزهای معمولی.
‫تخم‌مرغ، شمع، نخ واسه گلدوزی تو...
‫همه بدهکارن، ‫مری. دفترچه رو که دیدی.
‫می‌دونم.
‫فقط...
‫پدر گفت همه ‌چی روبراهه، ‫حتی وقتی ازش پرسیدم.
‫بهم دروغ گفت.
‫پدر و مادرت برای زنده موندن، ‫زیر بار بدهی رفتن،
‫برای اینکه شما رو کنار هم نگه دارن.
‫اونا دوستتون دارن.
‫و فقط می‌خوان ازتون محافظت کنن.
‫کاش منم همچین خانواده‌ای داشتم.
‫تو امیلی رو داری.
‫می‌دونم.
‫و تو رو دارم.
‫برات یه کم خوراکی آوردم، کیلب.
‫برای تو هم همین‌طور، مری.
‫ممنون.
‫پانی‌نوپاشه،
‫به معنی نترسیده از پانی‌ها،
‫فرماندار قبیله‌ی بیگ هیلز،
‫بلند میشی و پر رو نگه داری؟
‫این سرزمینیه که پدرهامون توش مُردن.
‫این سرزمینیه که توش دفن شدن.
‫یه روز، دوباره باهاشون روبه‌رو میشیم.
‫یه سوال ساده ازمون می‌پرسن.
‫چه آینده‌ای برای بچه‌هامون به جا گذاشتیم؟
‫آیا راه و رسمی که اجدادمون بهمون دادن رو ‫زنده نگه داشتیم
‫تا اونا ادامه‌ش بدن؟
‫وقتی با پدرم روبه‌رو بشم، ‫جوابم این خواهد بود.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫انگار معامله اون‌قدرها هم منصفانه نبود.
‫چی شده؟
‫کجا داره میره؟ چی شده؟!
‫جما چیزای زیادی در مورد این شهر بهم گفته،
‫بیشتر در مورد کمک‌های خودش.
‫احساس می‌کنم یه چیزایی رو نگفته.
‫مثلاً اینکه رهبرهای واقعی کی‌ان.
‫- مثلاً خودت. ‫- من رهبر نیستم.
‫خیلی شک دارم. ‫زن‌های اینجا کاملاً روی تو حساب می‌کنن.
‫خب، از دیدگاهت برای این شهر برام بگو.
‫- دیدگاه من؟ ‫- آره.
‫جایی که کار سخت پاداش داشته باشه.
‫جایی که همه بتونن همونی بشن که باید باشن.
‫جایی که بچه‌ها بتونن آموزش ببینن
‫همون‌طور که توی شهرها و ‫شهرک‌هایی که جا گذاشتیم، بودن.
‫- آموزش برات مهمه. ‫- من معلم بودم.
‫دیدم که چطور دنیا رو ‫به روی بچه‌ها باز کرد.
‫عاشقش بودم.
‫یه چیزی بهت میگم. ‫من این کلیسا رو فقط یکشنبه‌ها نیاز دارم.
‫بقیه‌ی هفته، ‫این چهاردیواری می‌تونه مال تو باشه.
‫اوه، نه. نمی‌تونم. ‫تدریس کار یه زن شوهردار نیست.
‫اینجا غربه، خانم اینگالز.
‫قوانین قدیمی به چه دردمون می‌خوره؟
‫هی، اسکات. ‫تو نزدیک اون اردوگاه اوسیج‌ها زندگی می‌کنی.
‫هنوز کارشون تموم نشده؟
‫بعیده. وقتی رد می‌شدم ‫همه‌جا هرج‌ومرج بود.
‫منظورت چیه؟
‫یکی از رئیس‌ها زد بیرون، ‫حاضر نشد امضا کنه.
‫از راه طولانی‌تر اومدم ‫تا قاطی‌شون نشم.
‫یه بار دیگه بگو؟
‫- الان چی میشه؟ ‫- یه کم بهش فضا میدم،
‫بعد سعی می‌کنم اوضاع رو درست کنم.
‫- و اون‌وقت چطوری میشه؟ ‫- مطمئن نیستم.
‫میچل، منو ببر پیش اون رئیس.
‫باید بدونه اگه امروز ‫این قضیه رو تموم نکنه،
‫ارتش با کمال میل ‫هفته‌ی دیگه تمومش می‌کنه.
‫- داری از جنگ حرف می‌زنی؟ ‫- دارم از عقل سلیم حرف می‌زنم.
‫قرار بود همه‌ی اینا یه تشریفات باشه.
‫چیزی به اسم تشریفات وجود نداره
‫وقتی پای آینده‌ی یه ملت در میون باشه.
‫آینده‌ی تو هم در خطره، اینگالز.
‫اینجا خونه‌شونه. ‫حق اوناست که تصمیم بگیرن بمونن یا برن.
‫نه تو. نه من.
‫نه راه‌آهن.
‫- اونجا چه خبره؟ ‫- هیچ خبر خوبی نیست.
‫کلی حرف از مهمات و تفنگه.
‫- نیازی به شلوغ کردنش نیست. ‫- بهتون اطمینان میدم که شلوغش نمی‌کنه.
‫می‌دونم ترس توی مردها چه شکلیه، ‫و توی اون چهره‌ها می‌بینمش.
‫حق با اونه. ‫دارن دنبال شر می‌گردن.
‫کشیش، قطعاً حرف‌های شما
‫به این بحث‌ها پایان میده.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫از استقبال گرمتون ممنون.
‫فقط یه روزه که اینجام، ‫ولی پایه‌هایی رو دیدم
‫که این شهر روش ساخته شده.
‫مهربونی. سخاوت.
‫شیرینی‌های زنجبیلی و کیک‌های تمشکی.
‫ولی یه چیز دیگه‌ای هم شنیدم ‫که روش ایستادیم.
‫ترس. ترس یه پایه‌ی لرزونه.
‫همون‌طور که جوهر ‫آب چشمه رو کدر می‌کنه،
‫ترس هم حسن نیت رو کدر می‌کنه.
‫می‌دونم در حال حاضر ‫بلاتکلیفی زیادی وجود داره،
‫و ازتون خواهش می‌کنم
‫با خویشتن‌داری باهاش روبه‌رو بشین.
‫و این در مورد کیک هم صدق می‌کنه.
‫با تمام احترام، کشیش.
‫تو هیچی از ایندیپندنس نمی‌دونی.
‫موعظه‌هات رو بذار برای یکشنبه‌ها. ‫کار شهر رو بسپار به ما.
‫حتی یادم نمیاد چی منو به این مکان کشوند.
‫وقتی جنگ تموم شد،
‫شروع کردم به دویدن...
‫برای سال‌ها.
‫بعد یه روز ‫اینجا از خواب بیدار شدم.
‫خیلی زیبا بود.
‫می‌دونستم مال من نیست، ‫ولی عاشقش بودم.
‫واسه همین دیگه ندویدم.
‫بعد از فوت دختر میچل،
‫تمام شب رو باهاش بیدار می‌موندم.
‫هیچی نمی‌گفتم.
‫فقط به ستاره‌ها خیره می‌شدیم.
‫من اگه اوسیج بودم، ‫هرگز این زمین رو نمی‌دادم،
‫حتی یه وجبش.
‫مطمئن نیستم الان انتخابی داشته باشن.
‫نه، ندارن.
‫نه یه انتخاب واقعی.
‫مجبوریم با این قضیه کنار بیایم.
‫خرمالو میوه‌ی موردعلاقه‌ی جولیا بود.
‫اون‌قدر می‌خورد که مریض می‌شد.
‫حتی وقتی مامان بهش هشدار می‌داد، ‫نمی‌تونست جلوی خودشو بگیره.
‫جولیا توی تابستون تنهامون گذاشت.
‫اون پاییز، درختای نزدیک خونه‌مون ‫هیچ میوه‌ای ندادن.
‫فکر کنم اونا هم مثل من ‫دلشون براش تنگ شده بود.
‫ولی بعدش این یکی رو دیدم.
‫این یکی به اندازه‌ی ده تا درخت ‫خرمالو داشت.
‫و فهمیدم یه نشونه از جولیاست
‫که همیشه با من می‌مونه.
‫برای همینه که سنگ جمع می‌کنی.
‫اونا برای جولیان.
‫اون بهترین دوستم بود.
‫می‌خوای کمک کنی؟
‫می‌تونیم حرف بزنیم؟ بدون بقیه؟
‫می‌دونم انگلیسی حرف می‌زنی.
‫پدر شون‌مایکر گفت تو یکی از ‫باهوش‌ترین دانش‌آموزایی بودی که داشته.
‫هرگز با زبون کسایی که
‫به این راحتی دروغ میگن مذاکره نکن.
‫آره، سخته بهشون اعتماد کرد.
‫ولی اگه امضا نکنی،
‫جفتمون می‌دونیم آخرش چی میشه.
‫و اگه امضا کنیم، ‫چه انتظاری می‌تونیم داشته باشیم؟
‫قول‌های شکسته‌ی بیشتر؟
‫سیاست‌هایی که ‫به نفع سیاستمدارها و راه‌آهنه؟
‫سیاست‌هایی که همه‌مون رو کشاورز می‌کنه،
‫تا توی خاک جون بکنیم،
‫هر خانواده‌ای ‫تنها روی قطعه زمین کوچیک خودش؟
‫- ولی ما صاحب اون زمین میشیم. ‫- منظورت از «ما» چیه؟
‫شنیدم از اونایی هستی که قصد موندن دارن.
‫من هنوزم اوسیج‌ام.
‫و امیدوارم تا الان فهمیده باشی که
‫اینجام تا بهت کمک کنم هر چیزی که
‫از این معامله نیاز داری رو بگیری.
‫حتی نمی‌دونی اون چیه.
‫- پس بهم بگو. ‫- وقارمون.
‫اگه بتونم کمک کنم اونو نگه داری،
‫امضا می‌کنی؟
‫رهبرهامون به دو تا اصلاحیه نیاز دارن.
‫اول، باید به اوسیج‌ها اجازه داده بشه
‫تا فراتر از مرزهای قلمرو جدیدشون ‫بوفالو شکار کنن.
‫و دومیش؟
‫این زمین جدید
‫به صورت فردی اختصاص داده نمیشه.
‫به صورت دسته‌جمعی ‫توسط اوسیج‌ها نگهداری میشه.
‫به عنوان یه قبیله، ‫به عنوان یه ملت.
‫مذاکرات تموم شد.
‫ما یه زمانی بزرگترین و
‫قدرتمندترین ملت این قاره بودیم.
‫ولی معاهده پشت معاهده
‫زمینمون و تعدادمون رو کم کرد
‫ولی غرورمون رو نه.
‫آقای گیبسون،
‫اوسیج‌ها باید کنار هم بمونن...
‫برای آینده‌ی بچه‌هامون.
‫من اختیار اعمال این تغییرات رو ندارم.
‫باور نمی‌کنم حقیقت داشته باشه.
‫کارولاین! کجا داری میری؟
‫راسل کایند ‫محفل کوچیک شاکی‌هاشو برده به هتل.
‫می‌دونم. ‫از دکتر تان خواستم بره دنبال ایلای.
‫اون می‌دونه چطور جلوی همه‌ی اینا رو بگیره.
‫- من منتظر نمی‌مونم تا بفهمم چی میشه. ‫- مامان؟
‫چی شده؟
‫میرم با چند تا مرد حرف بزنم ‫تا کار احمقانه‌ای نکنن.
‫- اونا به حرف یه زن گوش نمیدن. ‫- حالا می‌بینیم.
‫اوسیج‌ها احمق نیستن. ‫می‌دونن امضا نکردن یعنی چی.
‫و اگه بهمون حمله کنن، ‫این شهر هیچ دفاعی نداره.
‫مثل شکار بوقلمون میشه.
‫من میگم هرچی می‌تونیم ‫سلاح و مهمات جمع کنیم، و بهشون حمله کنیم
‫در اسرع وقت.
‫توی اون دهکده بچه هست.
‫- خانواده هست. ‫- پس بچه‌ها و خانواده‌های خودمون چی؟
‫بچه‌های تو چی؟
‫می‌شنوی اون طبل‌ها دوباره شروع شدن؟ ‫اون یعنی جنگ!
‫اینا همه‌ش حرف مفته. ‫نمی‌دونین معنیش چیه.
‫خانم اینگالز، بی‌خیال شو.
‫باید بهشون نشون بدیم که ‫زیر بار حرف زور نمیریم.
‫بهش توجه نکنین.
‫زیادی احساساتش درگیر شده.
‫اون‌قدر درگیر شدم که بدونم آدمای خوبی‌ان،
‫دارن سعی می‌کنن یه زندگی و آینده بسازن، ‫درست مثل شما.
‫اونا اصلاً شبیه من نیستن.
‫منم با همین تفکرات اومدم اینجا.
‫فکر می‌کردم خیلی از دنیا می‌دونم، ‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫و شما هم همین‌طور.
‫اگه این شهر رو به جنگ بکشونی،
‫قطره‌قطره‌ی خونشون گردن توئه.
‫- من جنگ نمی‌خوام. ‫- این جنگ نیست.
‫دفاع از خوده.
‫حالا، هر کی یه ذره شجاعت داره،
‫سلاحش رو برداره، و دنبالم بیاد.
‫تموم شد.
‫امضا کردن.
‫دولت با شرایطشون موافقت کرد. ‫اوسیج‌ها دارن زمین رو می‌فروشن.
‫ممنون. برای همینه که من اینجام.
‫آخرین گنج اینجاست.
‫طوری نیست. لازم نیست تمومش کنیم.
‫دلم می‌خواد. تولدمه.
‫«گود ایگل عزیز، تولدت مبارک.»
‫«من هیچ‌وقت کسی به باهوشی ‫یا بامزگی یا شجاعی تو ندیدم.»
‫«کاش می‌تونستم بیشتر شبیه تو باشم.»
‫«و امیدوارم بتونیم تا ابد ‫بهترین دوستای هم باشیم.»
‫تو همین الانش یه بهترین دوست داری. ‫نباید می‌پرسیدم.
‫می‌تونم یکی دیگه هم داشته باشم.
‫جولیا ناراحت نمیشه.
‫خب، سورپرایز چی بود؟
‫خب، من و لورا...
‫دنبال گنج گشتیم.
‫به نظر کار زیادی می‌بره.
‫مامان، معاهده رو امضا کردن؟
‫آره، امضا کردن.
‫الان چی میشه؟
‫نمی‌دونم، ولی تغییر تو راهه.
‫کاش می‌تونستیم همه ‫اینجا کنار هم بمونیم.
‫کاش هیچ‌کس مجبور نبود بره.
‫می‌دونی اوسیج‌ها از کجا اومدن؟
‫اجداد واژاژه‌ی ما
‫از دنیای بالا و ستاره‌ها به زمین اومدن.
‫وقتی فرود اومدن، ‫با هم سفر کردن تا دنبال یه خونه بگردن.
‫حتی وقتی یکی پیدا کردن،
‫اتفاقاتی می‌افتاد که باعث می‌شد ‫برن به یه خونه‌ی جدید.
‫همیشه چیزای بیشتری برای دیدن، ‫یاد گرفتن، و حس کردن بود.
‫ما اون خاطرات رو توی وجودمون داریم.
‫برای همینه که قصه میگیم،
‫تا یادمون بمونه که حرکت کردن و تغییر کردن
‫ما رو به درک «واه‌کون‌تا» نزدیکتر می‌کنه...
‫راز بزرگ.
‫می‌خواستم باور کنم که ‫با همه‌چی داره عادلانه برخورد میشه،
‫که همه دارن به چیزی که می‌خوان می‌رسن.
‫چون فقط می‌تونستم ‫به خانواده‌ی خودم فکر کنم،
‫به زندگی‌ای که می‌خواستم داشته باشن.
‫خودمو مجبور کردم حقیقت رو نبینم،
‫و به خاطرش، متأسفم.
‫چی گفت؟
‫میگه...
‫«امیدوارم فردا گوش بدی.»
‫«سپیده‌دم،»
‫«آهنگ عزاداری مردممون رو می‌شنوی.»
‫«ما به درگاه واه‌کون‌تا دعا می‌کنیم ‫تا بهمون رحم کنه.»
‫«ترک کردن این زمین یعنی»
‫«اجدادمون، تاریخمون ‫و بخشی از خودمون رو جا می‌ذاریم.»
‫♪ و بعد بهت میگم، عزیزم ♪
‫♪ تمام عشقی که این‌قدر طولانی گرامی داشتم ♪
‫♪ اگه فقط عصر منو ببینی ♪
‫♪ وقتی آهنگ اولین ‫شبگرد آمریکایی رو می‌شنوی ♪
‫راه‌آهن تمام اون تراکت‌ها رو چاپ کرد، آره؟
‫تو از ما استفاده کردی
‫تا اوسیج‌ها رو بیرون کنی.
‫شرکت یه چشم‌اندازی از آینده‌مون داره،
‫یه چشم‌انداز خوب، ‫یه چشم‌انداز از ثروت و پیشرفت.
‫تو هم بخشی از این چشم‌اندازی، اینگالز.
‫شکرگزار باش.
‫آماده‌ای بریم خونه؟
‫- ممنون. ‫- وای، اینا چیه؟
‫خب، فکر کردم شام امشب باید خاص باشه.
‫هر شامی با تو خاصه.
‫خب،
‫قضیه اینه که، ‫یه مدتیه داریم این کار رو می‌کنیم، جرج،
‫و با اینکه از عصرهایی که با هم می‌گذرونیم ‫لذت می‌برم، ما...
‫نمی‌تونیم تا ابد این‌طوری ادامه بدیم.
‫می‌دونم قبل از اینکه بیای اینجا ‫زندگی دیگه‌ای داشتی.
‫ولی، خیلی دلم می‌خواد
‫بخشی از زندگی‌ای باشم که الان داری...
‫یا زندگی‌ای که قراره در آینده داشته باشی...
‫اگه منو بخوای.
‫خب، من... ‫امیدوارم فکر نکنی که خیلی پرروام،
‫ولی بعضی وقتا دقیقاً همینم.
‫من باهات
‫کاملاً صادق نبودم.
‫هنوز متأهلم،
‫از نظر قانونی.
‫متأسفم.
‫باید می‌گفتم.
‫آره، باید می‌گفتی.
‫گنج‌یابی چطور بود؟
‫فکر کنم ارزشش رو داشت.
‫- به نظر خوشحال می‌اومد. ‫- خوبه.
‫هیچ‌وقت همچین کار خوبی برای من نکردی.
‫شاید تولد بعدی بکنم.
‫یه چیزی تو مایه‌های آلیس در سرزمین عجایب؟
‫شاید یه مهمونی چای؟
‫روزت چطور بود؟
‫- گیج‌کننده. ‫- منظورت چیه؟
‫صبح در موردش بهت میگم.
‫شنیدم کاری کردی که راسل کایند ‫مثل یه علف هرز کنده شده، مچاله بشه.
‫نه دقیقاً.
‫ولی شاید یه کم.
‫حیف شد از دستش دادم.
‫تمام مدتی که داشتیم ‫از ویسکانسین سفر می‌کردیم،
‫همه‌ش به این فکر می‌کردم که ‫اینجا به چی تبدیل میشیم،
‫چه جور آدمایی میشیم.
‫الان به سختی می‌تونم ‫آدمایی که بودیم رو تصور کنم.
‫به سختی می‌تونم اینجا نبودن رو تصور کنم.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M