‫سه، دو، یک.
‫- نه، بذار من انجام بدم! ‫- نه، بذار من انجام بدم.
‫فکر کنم این‌بار سریع‌تر بود.
‫اون‌قدر سریع که برنده بشیم؟
‫بستگی داره با کی مسابقه بدیم.
‫مامان و بابا چقدر به خانم هندرسون بدهکار بودن؟
‫- شش دلار؟ ‫- شش دلار و سی سنت.
‫مسابقه‌ی قلاب‌سنگ و پرتاب حلقه رو من می‌برم.
‫این می‌شه ده سنت.
‫تو هم مسابقه‌ی گلدوزی و مقاله‌نویسی رو می‌بری.
‫اون خودش یه دلاره.
‫کل بدهی رو صاف نمی‌کنه، ولی خب یه بخشیش رو می‌ده.
‫هیس.
‫نمی‌خوام بفهمن که ما می‌دونیم.
‫- می‌خوام پول رو ببرم و غافلگیرشون کنم. ‫- باشه.
‫- بازم داری با ذرت‌هات کیف می‌کنی؟ ‫- دقیقاً.
‫سال دیگه دو برابر می‌کاریم و یه گاو شیرده می‌خریم
‫و شروع می‌کنیم به ساختن یه خونه‌ی بزرگ‌تر...
‫از همونایی که اتاق خواب داره.
‫محصولاتم برداشت می‌شن. ‫زمستونم بیشتر می‌رم شکار و تله‌گذاری.
‫کلی پوست برای فروش خواهیم داشت.
‫- نظرتون راجع به یه خونه‌ی بزرگ‌تر چیه؟ ‫- آره.
‫ما یه اتاق زیرشیروونی برای خواب می‌خوایم.
‫- با یه قفسه‌کتاب برای گنج‌هامون. ‫- و یه اتاق نشیمن. با یه اجاق.
‫دونستن اینکه چی می‌خوای، هیچ‌وقت ضرر نداره.
‫به‌بزرگیِ آسمون آرزو کن ‫و برای رسیدن بهش نقشه بکش.
‫الان تنها آرزوی من روزِ بنیان‌گذارانه.
‫نقشه‌مونم اینه که پاپ‌کورن بخوریم ‫و توی مراسم خوش بگذرونیم.
‫نقشه‌ی بی‌نقصیه.
‫من می‌خوام خوش بگذرونیم.
‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫ایندیپندنس شهریه که اسمش رو از یه سبک زندگی گرفتن. ‫[ایندیپندنس: به معنی استقلال]
‫خانواده‌هایی که به اینجا اومدن، به امید آزادی
‫و یه شروع تازه توی یه جای جدید بودن.
‫می‌دونی، من پای میوه‌ی شما رو خیلی بیشتر ترجیح می‌دم.
‫نمی‌دونستم می‌تونید پیانو بزنید، آقای اسکات.
‫سال‌ها آموزش دیدم.
‫توی غرب، من فقط آهنگ‌های جدید می‌زنم. ‫درخواستی ندارین؟
‫اونجا بخت‌آزمایی و ذرت‌بو‌داده ‫و لیموناد هست. بیاین دیگه!
‫چقدر من خنگ بودم، ‫که فکر می‌کردم امروز قراره خانوادگی باشه.
‫سخت می‌شه با لیموناد رقابت کرد.
‫در این مورد حق با توئه. ‫از دیدن جفتتون خوشحالم.
‫اوهوم.
‫شنیدم اوسیج‌ها هفته‌ی دیگه از اینجا می‌رن.
‫بیشترشون، آره.
‫شما هم باهاشون می‌رین؟
‫- هنوز تصمیم نگرفتیم. ‫- نه.
‫شنیدیم مدرسه توی سپتامبر شروع می‌شه.
‫خدا رو شکر. دخترها دیگه از درس‌های من خسته شدن.
‫اوه.
‫- فکر می‌کردم شما قراره معلم بشید. ‫- نمی‌دونم. من... سرم خیلی شلوغه.
‫خانم‌ها و آقایانِ ایندیپندنس،
‫لطفاً توجه کنید.
‫بذارید من اولین کسی باشم که به همه‌تون...
‫[روز بنیان‌گذاران مبارک]
‫روز بنیان‌گذاران رو تبریک می‌گم!
‫بنواز، اسکات!
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫بفرمایید.
‫مسابقه‌ی پرتاب حلقه و دوی سه‌پا هم‌زمانن.
‫- نمی‌تونی تو هر دوتاش شرکت کنی. ‫- می‌تونم برم توی پرتاب حلقه.
‫اگه ببرم، می‌تونم پول جایزه‌ام رو بدم به تو.
‫- بهش گفتی؟ ‫- به کسی چیزی نمی‌گه.
‫- ما نیازی به کمک نداریم. ‫- چرا، نیاز داریم.
‫اگه آخرش قرار شد بمونیم، ‫می‌تونی بهم یاد بدی چطور تاج گل درست کنم.
‫این‌طوری بی‌حساب می‌شیم.
‫منصفانه‌ست.
‫بابا می‌گه به‌بزرگیِ آسمون آرزو کنین ‫و بعد برای رسیدن بهش نقشه بکشین.
‫پس بریم که بهش برسیم.
‫و هیچ‌کس نمی‌دونه کجا رفته؟
‫ظاهراً از دکتر بلیک توی الک سیتی خواسته ‫که به بیمارهاش برسه،
‫و بعدشم کلاً غیبش زده.
‫- از اون موقع خبری ازش نشده. ‫- اوهوم.
‫شاید برگشته پیش زنش.
‫- آخه چرا... ‫- یا شاید رفته که ازش طلاق بگیره.
‫پنجاه‌پنجاهه. حداقل الان در جریانی.
‫در جریان چی؟ تنها چیزی که می‌دونم ‫اینه که باهام روراست نبود.
‫من اگه بودم بی‌خیالش نمی‌شدم، حداقل هنوز نه.
‫- تو از کِی تا حالا این‌قدر خوش‌بین شدی؟ ‫- ام...
‫- من خوش‌بین نیستم. ‫- اوهوم.
‫فقط وقتی یه دخترِ عاشق رو می‌بینم، متوجه می‌شم.
‫کی حرفی از عشق زد؟
‫[لیموناد]
‫اوه، داره تموم می‌شه.
‫می‌خوای بری چندتا گلوله توی این بشکه خالی کنی؟
‫من همیشه وقتی به چیزها شلیک می‌کنم ‫حالم خیلی بهتر می‌شه.
‫نه. نه، ممنون.
‫چقدر رمانتیک.
‫اشکالی نداره چند لحظه قرضش بگیرم؟
‫برو. من کارهای اینجا رو تموم می‌کنم.
‫چرا بهش گفتی هنوز تصمیم نگرفتیم؟
‫چون نگرفتیم.
‫خودت گفتی نمی‌خوای از همه‌ی چیزهایی ‫که اینجا ساختیم بگذری،
‫پس چی عوض شد؟
‫حس کردم موقع امضا کردن اون قرارداد تأثیرگذار بودم.
‫دلم می‌خواد به این کار ادامه بدم. ‫ترجمه کنم، مذاکره کنم و مراقب آینده‌مون باشم.
‫پدرت خوشش نمیاد، ‫نه بعد از اون‌همه زحمتی که برای خونه کشیدی.
‫برام مهم نیست پدرم چی دوست داره.
‫وقتی وضعیت زمین روی هوا بود یه چیزی، ‫ولی الان دیگه معامله تموم شده.
‫می‌ترسم جایی بینشون نداشته باشیم. ‫امنیت نخواهیم داشت.
‫- توی زمین خودمون؟ ‫- اونا این‌طوری به قضیه نگاه نمی‌کنن.
‫لوئیس گفت خونه و مزرعه رو می‌خره.
‫شاید از نو شروع کردن بهترین کار برای همه‌مون باشه.
‫همه‌مون.
‫یعنی می‌خوای جولیا رو اینجا ول کنی.
‫اون همیشه با ماست.
‫- روز بنیان‌گذاران به همگی مبارک. ‫- روز بنیان‌گذاران مبارک.
‫- گفتی پول می‌رسه. ‫- از طرف پدرمه.
‫اسم کری رو توی انجیل نوشته.
‫چی شده؟
‫آقای گوستافسون سکته کرده.
‫- اوه، نه. ‫- زنده‌ست. هنوز داره بهبود پیدا می‌کنه.
‫زنش می‌گه وقتی پسرشون برای کمک بیاد ‫می‌تونن قسط‌ها رو بدن،
‫ولی این می‌شه خیلی بعد از فصل برداشت.
‫- یعنی یک سال پول بی‌پول؟ ‫- حداقل.
‫دخترها لباس جدید، کفش جدید ‫و کتاب برای مدرسه لازم دارن.
‫همین الانشم آرد ذرت، ‫آرد گندم و لوبیامون داره تموم می‌شه.
‫بدهکارم که هستیم.
‫متنفرم از اینکه یه مرد مریض رو ‫از خونه‌اش بندازم بیرون،
‫ولی می‌تونیم مصادره‌اش کنیم ‫و دنبال یه خریدار جدید باشیم.
‫باید برگردم تا کارها رو راست‌وریس کنم.
‫حتی اگه پول سفر رو هم داشتیم، من... ‫من نمی‌تونم اینجا تنها بمونم، چارلز.
‫باید اون شغل معلمی رو بگیرم.
‫پس کری چی؟
‫یکی رو پیدا می‌کنم مراقبش باشه. ‫یا با خودم می‌برمش.
‫این شهر داره به‌سرعت رشد می‌کنه.
‫قبل از اینکه برف بباره، ‫به نجارهای خوب نیاز پیدا می‌کنن.
‫ایلای جیمز هر وقت دهنش رو باز می‌کنه، ‫درباره‌ی اون راه‌آهن حرف می‌زنه.
‫حتماً اونجا کار پیدا می‌شه.
‫یه چیزی پیدا می‌شه.
‫آرزوهای بزرگ داشته باش.
‫به جای خود، آماده،
‫حرکت!
‫برو، برو، برو!
‫- تو می‌تونی! ‫- یالا!
‫برنده‌مون مشخص شد!
‫آفرین!
‫خیلی خب، بریم.
‫- عالی بود، دخترها. ‫- یالا!
‫حتماً پدر خوبی بودی.
‫سعی‌م رو کردم.
‫خوش‌شانس بودن که تو رو داشتن.
‫خیلی خب، رمانتیک‌بازی بسه.
‫باید برم مسابقه‌ی قلاب‌سنگ رو داوری کنم.
‫جفتتون با هم بکشین.
‫نه، با هم بکشین. ‫دارین جداجدا می‌کشین.
‫باشه، حالا سمت چپ رو نگه‌دار. ‫و سمت راست رو...
‫باشه، این... این... اوه!
‫چه روز فوق‌العاده‌ایه.
‫چه آینده‌ای رو تصور می‌کردم، مگه نه؟
‫بله.
‫شنیدم مری رقیب اصلی رومانزی ‫توی مسابقه‌ی مقاله‌نویسیه.
‫من که چیزی نشنیدم، ‫ولی هفته‌هاست که داره تمرین می‌کنه.
‫اوه! امیدوارم بهترین گوینده برنده بشه.
‫داشتم به این فکر می‌کردم ‫که چقدر دلم برای تدریس تنگ شده.
‫سمت راست رو یکم ببر بالاتر. ‫دقیقاً، همون‌طوری. نگهش دار. نگهش دار.
‫عالیه.
‫ببخشید، داشتی می‌گفتی؟
‫من... دلم می‌خواد وقتی ترم شروع می‌شه، ‫جایگاه معلمی رو به عهده بگیرم.
‫کارولاین، اون جایگاه پر شده. ‫یه زن جوونه که مارگارت معرفیش کرده.
‫دو سال سابقه داره و نمرات خیلی بالایی هم گرفته.
‫اوه.
‫می‌دونی که معلمی برای زن‌های مجرده.
‫اینا قوانین من نیستن. ‫کلاً قانونش اینه.
‫تو بچه‌ات و خانواده‌ت رو داری.
‫و مطمئنم موافقی که این شهر هرچقدر بتونه ‫باید نیروهای جوون و تازه‌نفس...
‫جذب کنه.
‫البته.
‫در ضمن، من یه کار دیگه برات دارم.
‫وقتی راه‌آهن راه بیفته،
‫من درگیر سرگرم کردن ‫و میزبانی از تازه‌واردها می‌شم.
‫ایلای قراره نامزد شهرداری بشه.
‫این یه رازه. به کسی چیزی نگیا.
‫سرم حسابی شلوغ می‌شه،
‫یعنی وقت زیادی برای انجمن بانوان نخواهم داشت.
‫دلم می‌خواد تو مدیریتش رو به عهده بگیری.
‫البته من همچنان مدیر می‌مونم، ‫ولی تو کارهای روزمره رو می‌چرخونی.
‫زن‌ها روت حساب می‌کنن.
‫خیلی بهم لطف داری.
‫متأسفانه، الان به یه کار با حقوق نیاز دارم.
‫اوه، نمی‌دونستم.
‫خب، می‌ذارم به روزت برسی.
‫جادسون‌ها می‌خوان رستوران و نونوایی‌شون رو توسعه بدن.
‫دنبال یه آشپز خیلی خوب می‌گردن.
‫خوشحال می‌شم تو رو پیشنهاد بدم، اگه دلت بخواد.
‫بله، ممنون.
‫و خبر انجمن بانوان رو بهم می‌دی؟
‫می‌خوای یه زنِ شاغل رئیس انجمنت باشه؟
‫همه‌مون زن‌های شاغلی هستیم، مگه نه؟
‫داشتم فکر می‌کردم، ‫حالا که قرارداد امضا شده،
‫ممکنه برای این شهر هم کار توی راه‌آهن پیدا بشه؟
‫اگه این‌طوره،
‫ممنون می‌شم اگه سفارشم رو بکنی.
‫قطعاً کار هست،
‫و خوشحال می‌شم که تو رو به عنوان یه سرکارگر معرفی کنم.
‫آدم‌هایی مثل تو به دردمون می‌خورن.
‫ممنون.
‫البته کشیدن راه‌آهن به ایندیپندنس یه کم زمان می‌بره،
‫ولی توی خطوط توسعه کلی کار ریخته.
‫می‌تونه نبراسکا باشه، یا به احتمال زیاد کلرادو.
‫نمی‌دونم بتونم با اینکه اون‌قدر ‫از خانواده‌ام دور بشم کنار بیام یا نه.
‫فقط برای یک سال یا همین حدوداست.
‫تصور می‌کنم نقشه‌های بزرگی برای اون زمین کشیدی.
‫- بله. ‫- بهش فکر کن.
‫حالا باید برم به دخترهام سر بزنم.
‫اونا توی دردسر درست کردن استعداد دارن. ‫این ویژگی‌شون به جما رفته، نه من.
‫با افتخار اعلام می‌کنم که برنده‌ی جایزه‌ی اول ما
‫برای طراحی عالی، انتخاب رنگ و دوخت تمیز کسی نیست جز...
‫مری اینگالز.
‫- ممنون. ‫- آفرین.
‫کارِت عالی بود. خیلی خوبه.
‫تبریک می‌گم.
‫ممنون. تو هم چیزی بردی؟
‫کلوچه‌ی زنجبیلی، جایزه اول. ‫خیلی رقیب نداشتم.
‫کیلب رو هیچ‌جا ندیدم.
‫امروز صبح یکم پکر بود.
‫بهم نگفت چرا.
‫شاید بتونی پیداش کنی و یکم سر حالش بیاری؟
‫ممنون، خانم‌ها.
‫سلام.
‫دکتر تان، رسیدن بخیر.
‫- امیدوار بودم بتونیم... حرف بزنیم. ‫- خب، من باید برم.
‫نیازی به همراه ندارم، ممنون.
‫- تازه از فیلادلفیا برگشتم. ‫- خب، امیدوارم سفر خوبی داشته بوده باشید.
‫- امیلی، می‌خوام توضیح بدم. ‫- نیازی نیست. نه یعنی نه.
‫من برگه‌های طلاق رو دقیقاً بعد از کریسمس فرستادم خونه.
‫همسرم حاضر نشد امضاشون کنه.
‫که این‌طور.
‫وقتی درمورد آینده پرسیدی،
‫فهمیدم که باید برم ‫و فوراً این قضیه رو حل‌وفصل کنم.
‫همین کار رو هم کردم.
‫هوم.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫یکم می‌خوای؟
‫سرِ این تیکه‌ی آخر با «اسپنسر پیر» درگیر شدم.
‫مهم نیست. درهرصورت دندون نداره.
‫غصه نخور.
‫امروز روز بنیان‌گذارانه. ‫دو سالگی ایندیپندنس.
‫سم پارکر تازه بهم گفت ‫یه گروه از مردهای جوون هفته‌ی پیش...
‫اومدن توی شهر تا کار ساخت‌وساز کنن،
‫با نصف قیمت.
‫نصف قیمت؟
‫اصلاً فرق سر و تهِ چکش رو می‌دونن؟
‫مگه فرقی هم می‌کنه؟
‫اون زوجی که زمینمون رو توی ویسکانسین خریدن، ‫قسطشون رو ندادن.
‫گفتم شاید پاییز امسال ‫برم سراغ کارهای ساختمانی، ولی...
‫انگار اصلاً نمی‌تونم برم جلو.
‫یه کار دارم که قراره گاوهای ولگرد رو ‫توی مسیر انتقال گله جمع کنم.
‫خوشحال می‌شم کار رو باهات شریک بشم.
‫احتمالاً یه گاو شیرده رو مجانی بهت بدم.
‫گوساله‌ها به‌سختی می‌تونن با گله هم‌قدم بشن.
‫مطمئنم دخترهات عاشق کَره‌ی تازه‌ان.
‫- چقدر سخاوتمندانه. ‫- نه، کاملاً خودخواهانه‌ست.
‫اگه نمونی، توی ساختن خونه‌ام کمکم نمی‌کنی.
‫- خونه؟ ‫- هوم. کارهای زمین راست‌وریس شده.
‫با خودم گفتم
‫شاید منم باید سر و سامون بگیرم.
‫ببین، نگران اون جوون‌ها و کار ارزونشون نباش.
‫اولین طوفان یا باد شدیدی که بیاد، ‫مردم کار خوب و حرفه‌ای می‌خوان.
‫نظرت چیه بریم توی این مسابقه‌ی چوب‌بری،
‫تا به این جوون‌ها نشون بدیم کت تن کیه؟
‫سلام، لورا. دوستت کیه؟
‫این عقاب خوبه.
‫عقاب خوب، اینا ایدیت و رومانزی هستن.
‫- چی شد که دیگه نیومدی با ما بازی کنی؟ ‫- چون درمورد کیلب بدجنسی کردین. به این خاطر.
‫بالأخره خوندن یاد گرفتی؟
‫یا وقتی مدرسه باز شد قراره پیش بچه‌ها بشینی؟
‫من بلدم بخونم.
‫شرکت‌کننده بعدی، بیاد جلو.
‫پس لابد درمورد زدن خرگوش ‫از فاصله‌ی بیست قدمی دروغ می‌گفتی.
‫مسابقه‌ی گلدوزی رو بردم.
‫باید قیافه‌ی رومانزی رو می‌دیدی.
‫تبریک می‌گم.
‫حالت خوبه؟
‫یه نامه به دستت رسیده.
‫از طرف مادرمه.
‫مادرت؟
‫بعد از کریسمس، ‫امیلی توی روزنامه‌های سراسر کشور آگهی زد.
‫مادرم یکیش رو دید و برام نامه نوشت.
‫گفت نمی‌دونسته چه بلایی سرم اومده.
‫الان توی «سینسیناتی» زندگی می‌کنه ‫و می‌خواد برگردم خونه.
‫اوه.
‫بیشتر از هر چیزی دلم می‌خواد ببینمش.
‫اما اگه امیلی از رفتنم ناراحت بشه چی؟
‫امیلی ناراحت نمی‌شه.
‫دلش برات تنگ می‌شه.
‫ولی ناراحت نمی‌شه.
‫تو چی؟
‫خانواده همه‌چیزه.
‫دلم می‌خواد تو هم این رو داشته باشی.
‫اما منم دلم برات تنگ می‌شه.
‫کلمه‌ی ایندیپندنس نماد آزادی و خودکفاییه.
‫و شهرِ ایندیپندنس هم دقیقاً نماینده‌ی همون ارزش‌هاست.
‫سال دیگه نمی‌خوام برم مدرسه.
‫اون دخترها رو فراموش کن.
‫ما پیش هم می‌شینیم،
‫و هیچ‌کس کاری به کارمون نداره ‫چون از همه‌شون باهوش‌تریم.
‫تو که هنوز حتی نمی‌دونی می‌مونی یا نه.
‫شاید سال دیگه کلاً تنها باشم.
‫تو خواهرت رو داری. هیچ‌وقت تنها نمی‌مونی.
‫حق با توئه.
‫برای بقیه‌ی افراد هم‌فکر.
‫زحماتش نتیجه داد.
‫شهر ما فراتر از ایندیپندنسه.
‫اینجا خونه‌ست.
‫اول.
‫آفرین، رومانزی جیمز.
‫و آخرین نفر که دستِ کمی از بقیه نداره، مری اینگالز.
‫خانم اینگالز؟
‫- باید بری اون بالا. ‫- خانم اینگالز؟
‫- نه. مری همون باهوشه‌ست. ‫- آخرین باره خانم اینگالز رو صدا می‌زنم.
‫تو هم به همون اندازه باهوشی.
‫پس مسابقه به پایان می‌رسه.
‫صبر کنید!
‫من خانم اینگالزم.
‫ایندیپندنس...
‫شهریه که اسمش رو از یه سبک زندگی گرفتن.
‫ایندیپندنس [استقلال] در واقع ‫اسم خنده‌داری برای همچین شهریه.
‫چمنزار به این بزرگیه و ما این‌قدر کوچیکیم.
‫حقیقت اینه که...
‫هیچ‌کدوم از ما نمی‌تونیم اینجا به‌تنهایی دووم بیاریم.
‫ما به کمک همدیگه نیاز داریم،
‫وقتی به جایی برای زندگی احتیاج داریم،
‫و وقتی مریض می‌شیم،
‫و وقتی تنها می‌شیم.
‫استقلال به معنی اتکا به خود،
‫یا رهایی، یا آزادی یا هیچ‌کدوم از اینا نیست.
‫اینجا جاییه برای دور هم جمع شدن،
‫جایی برای اینکه بفهمی واقعاً کی هستی.
‫ایندیپندنس یعنی آشنا شدن ‫با آدم‌هایی که خیلی وقته اینجان،
‫یا آدم‌هایی که تازه رسیدن،
‫آدم‌هایی که با هر کسی که تاحالا می‌شناختی فرق دارن،
‫یا آدم‌هایی که مثل اعضای خانواده‌ت می‌شن.
‫ایندیپندنس در واقع یه مکان نیست.
‫یه باوره.
‫آدم‌هایی هستن که توی قلبت نگهشون می‌داری.
‫کارت عالی بود، لورا!
‫- یوهو! ‫- آره!
‫آفرین!
‫سخنرانی بی‌نظیری بود!
‫لورا!
‫آفرین!
‫دمت گرم، لورا.
‫سخنرانیش واقعاً عالی بود.
‫و برنده کسی نیست جز...
‫رومانزی جیمز.
‫- آفرین! ‫- احسنت!
‫آفرین!
‫ممنون.
‫به افتخار موفقیت‌های بیشتر.
‫مهم نیست.
‫اون بهترین سخنرانی‌ای بود که تا حالا شنیدم،
‫و درست‌ترینش.
‫نظرت چیه بریم یکم ساز و آواز راه بندازیم؟
‫ایول!
‫از این طرف.
‫می‌تونیم حرف بزنیم؟
‫فقط به خاطر اینکه با هم رفتیم وسط، ‫معنیش این نیست که حرفی باهات دارم.
‫- کاملاً حق داری ناراحت باشی. ‫- خوشحالم که سر این موضوع تفاهم داریم.
‫باعث شدی حس کنم یه احمقم.
‫- متأسفم. ‫- چرا فقط بهم نگفتی؟
‫نمی‌دونم. من... ‫فکر کنم غافلگیرم کردی. من...
‫انتظار نداشتم دوباره عاشق بشم.
‫توی تمام لحظاتی که ازت دور بودم بهت فکر می‌کردم.
‫و خیلی دلم می‌خواد که بخشی از آینده‌م باشی...
‫اگه هنوزم من رو می‌خوای.
‫حالا شاید بهتر باشه فقط...
‫فعلاً یه دور دیگه بریم وسط.
‫سلام خوشگلِ خندون.
‫آره.
‫افتخار می‌دین؟
‫ما مراقب کری هستیم.
‫هی! به من پشت نکن، جیمز.
‫گفتم اینجا نه، کایند.
‫پولش رو بدم؟ من با عرق ریختن پولش رو دادم.
‫ولش کن، راسل!
‫هی.
‫اون یه مارِ خوش‌خط‌وخاله.
‫همه‌مون رو کشونده اینجا تا بیرون انداختن‌مون ‫از خونه‌هامون رو تماشا کنه.
‫یالا! بهش بگو، جیمز.
‫حالا که توافق با اوسیج‌ها قطعی شده،
‫دولت می‌خواد همه‌مون رو از زمین‌هامون بندازه بیرون،
‫مگه اینکه توی دو هفته‌ی آینده پولش رو بدیم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- قانونِ زمین‌های رایگان اینجا دیگه اعتبار نداره.
‫حالا که زمین‌ها رو از اوسیج‌ها خریدن،
‫دولت می‌خواد سرمایه‌ش برگرده.
‫ایلای و راه‌آهنش به ما دروغ گفتن، ‫و حالا ماییم و یه صورت‌حساب!
‫من همچین کاری نکردم.
‫چقدر می‌خوان؟
‫یک و نیم دلار برای هر جریب.
‫قیمتِ منصفانه‌ی بازار.
‫و اگه نداشته باشم چی؟
‫مارشال‌ها ترتیبش رو می‌دن که تو و من ‫و هر احمق دیگه‌ای که نمی‌تونه پول رو بده،
‫بعد از سرخ‌پوست‌ها بندازن بیرون.
‫پیشرفت بدون دردسر و لطمه نمی‌شه.
‫لعنت به تو و اون پیشرفتت.
‫می‌تونم یه وام از راه‌آهن برات جور کنم.
‫حقوق یه سرکارگر برای پس دادنش کاملاً کافیه،
‫حتی اگه زمینت دو برابر باشه.
‫فقط برای یک سال می‌شه...
‫شاید دو سال.
‫نظرت چیه؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چقدرش رو شنیدی؟
‫به اندازه‌ی کافی.
‫برداشتِ محصولمون چقدر درآمد داره؟
‫من... نمی‌دونم.
‫اون‌قدر هست که ده‌تا جریب بخریم؟
‫می‌تونیم یکم از وسایل خونه رو بفروشیم،
‫ساعت جیبی، شونه‌ها، کمانچه.
‫اگه کارمون جور بشه، ‫شاید بتونه ما رو توی زمستون سر پا نگه داره.
‫یا می‌تونم همون شغل سرکارگری رو قبول کنم.
‫ما این‌همه راه نیومدیم که از هم دور باشیم.
‫اون چیه؟
‫آتیش‌سوزی چمنزار.
‫بذار بسوزه.
‫بذار شهرِ ایلای با خاک یکسان بشه. حقشه.
‫آتیش! آتیش!
‫ایلای، برو.
‫بیا.
‫بگیرش. مراقب باش.
‫باید خط آتش‌بُر درست کنیم!
‫سریع و مستقیم!
‫ادامه بدین! ادامه بدین!
‫خاموشش می‌کنن.
‫- اگه نتونن چی؟ ‫- اون‌وقت می‌تونیم فرار کنیم سمت نهر.
‫اونجا همون جاییه که همه‌ی پرنده‌ها ‫و خرگوش‌ها و مارها می‌رن.
‫پس ما هم همون‌جا می‌ریم.
‫♪ بیایید در میان لذت‌های زندگی درنگ کنیم ♪
‫♪ و اشک‌های بی‌شمارش را بشماریم ♪
‫♪ در حالی که همگی با فقرا، غصه می‌خوریم ♪
‫♪ ترانه‌ای هست که تا ابد در گوش‌مان می‌ماند ♪
‫♪ اوه، ای روزگار سخت، دیگر برنگرد ♪
‫♪ این ترانه، آهِ خستگان است ♪
‫♪ ای روزگار سخت، ای روزگار سخت، دیگر برنگرد ♪
‫♪ روزهای زیادی دورِ درِ کلبه‌ام پرسه زدی ♪
‫♪ اوه، ای روزگار سخت، دیگر برنگرد ♪
‫فایده نداره!
‫باید عقب‌نشینی کنیم!
‫نه!
‫باید به مبارزه ادامه بدیم!
‫قرار نیست کسی جونش رو به خاطر شهر تو از دست بده، ایلای!
‫- برین عقب! ‫- عقب‌نشینی کنین!
‫- برین عقب! ‫- برین عقب!
‫عقب‌نشینی کنین!
‫همه، برین عقب!
‫بجنبید!
‫از اینجا دور بشین!
‫باد داره تغییر مسیر می‌ده.
‫داره تغییر مسیر می‌ده! داره برمی‌گرده!
‫بالاخره تموم شد.
‫اوه، مادر، می‌دونستم دوباره می‌بینمت.
‫افتضاح بود.
‫واقعاً خیلی افتضاح بود.
‫هی.
‫طوری نیست.
‫ما در امانیم.
‫بیاید بریم خونه.
‫هو، آروم.
‫جک!
‫بیا اینجا. جک!
‫بیا ببینیم چقدر خسارت خورده.
‫جک!
‫چیزی نمونده که بشه نجاتش داد.
‫نه.
‫کجا می‌خوایم بریم؟
‫برگردیم به جنگلِ بزرگ؟
‫تو این رو می‌خوای؟
‫من آدمایی که اینجا هستیم رو دوست دارم.
‫ما اومدیم اینجا تا بهترین نسخه‌ی خودمون باشیم ‫و همین کارم کردیم.
‫می‌تونیم بازم انجامش بدیم.
‫بیا به راه‌مون ادامه بدیم.
‫کجا بریم؟
‫متأسفانه نمی‌تونیم بمونیم.
‫منظورت چیه؟
‫متأسفم.
‫مری، پول رو بهش بده.
‫می‌تونین از این برای دادنِ بدهیِ فروشگاه استفاده کنین.
‫اون‌قدری که امید داشتیم برنده نشدیم، ‫ولی می‌تونیم یه جایی کار پیدا کنیم.
‫ربطی به اون موضوع نداره.
‫نگه‌ش دار.
‫خودت به دستش آوردی.
‫بیا اینجا.
‫تو گفتی این واسه همیشه‌ست.
‫دلم می‌خواست که حقیقت داشته باشه.
‫وقتی آینده رو تصور می‌کنم،
‫وقتی درباره‌ی خودمون رؤیاپردازی می‌کنم،
‫همیشه بهترین نتیجه‌ی ممکن رو می‌بینم.
‫تو امید داری.
‫دارم.
‫بعضی وقت‌ها کافی نیست.
‫متأسفم، فسقلی.
‫کاش همه‌چیز رو یه‌جورِ دیگه انجام داده بودم.
‫امید همه‌چیزه.
‫تنها چیزیه که داریم.
‫از دستش نده.
‫از ما ناامید نشو.
‫نمی‌شم.
‫این دفعه آدما میان واسه خداحافظی؟
‫یه کاری می‌کنیم که بیان.
‫ای بابا.
‫- نه. ‫- نه؟ با صدای بلند نگو.
‫- می‌خوایم یه تاریخ مشخص کنیم. ‫- نه.
‫دقیقاً. همون‌جا موند.
‫آقای ادواردز کجاست؟
‫مطمئنم به‌زودی پیداش می‌شه.
‫این خیلی زیاده.
‫اینا سه چهار برابرِ بدهی‌تون می‌ارزن.
‫نمی‌تونیم با خودمون ببریمشون.
‫اینا توی ویترینِ مغازه زیاد نمی‌مونن.
‫حداقل بذار پولِ گاوآهن رو بدم.
‫هرچی اضافه موند رو بذارین پایِ یه کادویِ عروسیِ زودهنگام،
‫برای وقتی که اون روز برسه.
‫اوه!
‫بفرما.
‫برو، برو، برو، برو!
‫ادامه بده.
‫آره!
‫کِی راه می‌افتین؟
‫هفته‌ی دیگه.
‫شما چی؟
‫فردا صبح.
‫از لطفتون ممنونم.
‫امیدوارم بازم همدیگه رو ببینیم.
‫من رو یادت نره.
‫هیچ‌وقت.
‫دارم سعی می‌کنم با ذهنم یه عکس بندازم.
‫منم همین‌طور.
‫برام نامه می‌نویسی؟
‫از اونجوری که دنیا رو می‌بینی خوشم میاد.
‫هر هفته برات نامه می‌نویسم.
‫منم جواب نامه‌هات رو می‌دم.
‫اون‌قدر به هم نامه می‌دیم ‫که می‌تونیم ازشون یه کتاب درست کنیم.
‫یه تیکه از تو رو توی قلبم با خودم می‌برم.
‫بیا بریم.
‫اولین نفر برای خوشامدگویی و آخرین نفر برای خداحافظی.
‫بابت همه‌چیز ممنونم.
‫مراقب خودت باش، چارلز، مراقب خونواده‌ت.
‫حواستون باشه که از اون آبشارها دور بمونین.
‫اون تحملِ خداحافظی رو نداشت.
‫ولی هر دوی شما رو خیلی دوست داره.
‫بهش بگو ممنونم...
‫که بابانوئل رو توی چمنزار پیدا کرد...
‫و به خاطر اینکه دوستم بود.
‫حتماً می‌گم.
‫فکر کنید خرگوش‌ها چقدر از خوردن باغچه‌مون کیف می‌کنن.
‫حالا کی قراره اینجا زندگی کنه؟
‫شاید یه خانواده‌ی جدید ‫که می‌خوان خاطراتِ خودشون رو بسازن.
‫شاید یکی از اوسیج‌ها که اینجا مونده.
‫یا شایدم فقط گل‌ها و آسمون...
‫و خرگوش‌ها.
‫سرزمینی شاد، در دوردست‌ها هست
‫جایی که قدیسین در شکوه ایستاده‌اند، به روشنیِ روز...
‫اوه، تا آواز فرشتگان را بشنویم، ‫شکوه از آنِ پروردگار است، پادشاه ما...
‫بگذار ستایش او بلند خوانده شود، ستایش برای همیشه
‫به سرزمین شاد بیا، بیا
‫چرا با تردید ایستاده‌ای؟ ‫چرا هنوز تأخیر می‌کنی؟
‫اوه، ما شاد خواهیم شد، ‫وقتی از گناه و اندوه رها باشیم
‫پروردگارا، با تو زندگی خواهیم کرد، ‫خجسته، خجسته برای همیشه
‫جک، بیا! جک!
‫بابا، کالسکه رو نگه‌دار. کالسکه رو نگه‌دار.
‫هو.
‫جک، برگرد!
‫جک! جک!
‫جک!
‫آقای ادواردز؟
‫آقای ادواردزه!
‫هو.
‫با خودم گفتم اگه اشکالی نداره ‫باهاتون هم‌سفر بشم.
‫پسرعمویِ زنم توی مینه‌سوتا زندگی می‌کنه.
‫یه شهر به اسم والنات گروو. ‫شوهرش اونجا یه مغازه داره.
‫شنیدم زمین‌هاش خوبه و مردم مهربونی داره.
‫[فروشگاه اولسون]
‫- دخترها نظر شما چیه؟ ‫- آره.
‫پس جلوتر برو.
‫باشه.
‫زود باش.
‫«ترجمه از رضا فتحی»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M