«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
این بزرگترین قدرت موجود در جهانه؟
آنچه گذشت...
یه تغییردهنده ی فراری مدتیه که داره دقیقه بانانمون رو می کشه.
این تغییردهنده هر کی که هست نتونستیم پیداش کنیم،.
تشکیلات ناسازگاری زمانی و خدایان آزگارد، عیناً مثل همن.
قدرت کورشون کرده و حقیقت رو نمیبینن.
نگهبانان زمان تک تک جنبه های این پرونده رو زیر نظر دارن.
توی پایان های دنیا قایم شده.
پس تو احمقی هستی که ت.ن.ز آورده تا من رو گیر بندازه.
گمونم منی.
میخوام نگهبانان زمان رو از جاشون برکنار کنم.
هیچ علاقه ای ندارم که به تشکلیلات ناسازگاری زمانی حکمرانی کنم.
لوش دادم.
جای نگهبانان زمان رو...
چی ازم می خوای؟
نرو! نرو! لوکی، وایستا!
وایستا! لوکی، وایستا!
نرو! وایستا لوکی!
«Sarrow :ترجمان»
میشه پوست سیب زمینی روغن جوش بخوریم یا هم انگشت تُرد بوفالو...
یا میشه رفت یه جای دیگه غذا خورد.
چرا از اینجا بدت میاد؟
بدم نمیاد، ازش میترسم.
میدونی تا حالا چند بار...
سازمان سلامت در اینجا رو تخته کرده؟
خب، نوشیدنی هاش که به نظر مشکلی ندارن.
ممم...
آخ!
وای، مغزم یخ زد.
میدونی یخ زدن مغز چیه دیگه؟
باز شروع شد.
وقتیه که یه چیز خیلی سرد جرعه جرعه میخوری...
یخ زدن مغز به سردی مربوطه ... گرفتم.
صبر کن، جدی میگم.
خب، به سقف دهنت نفوذ میکنه و باعث میشه سیناپس های مغزت یخ بزنن.
پس خاطراتت عملاً در لحظه یخ میزنن.
- .اصلاً درست نیست - چرا !
خیله خب. امتحان کن. به هر چی فکر کنی در لحظه یخ میزنه.
ازت یه سوال میپرسم،
و تا یخ زدگی سینپاس هات باز نشده، نمیتونی جواب بدی.
قبوله.
خب، بپرس.
چند نفر از نگهبانان زمان محافظت میکنن؟
ببخشید، چی گفتی؟
آهای، چند وقته بهترین دوستای همیم؟
خیلی وقته.
ولی جدی، میدونی که هر چی باشه میتونی بهم بگی، نه؟
معلومه.
پس چطوره بهم بگی چند نفر از نگهبانان زمان محافظت میکنن؟
خب، چیز...
اینجا رو...
یادم میاد، اینجا رو میشناسم.
ولی تو رو نمیشناسم.
اشکالی نداره. خسته ای فقط.
آره، احتمالاً فقط خسته ام.
بالابرها رو چطور پیدا کنم؟
طلایی ان.
تمام دقیقه بانان به اسلحه خانه.
از خط زمانی محافظت کنید.
تمام دقیقه بانان به اسلحه خانه.
از خط زمانی محافظت کنید.
نمیدونم قربان.
تمام دقیقه بانان به اسلحه خانه.
از خط زمانی محافظت کنید.
آهای! صبر کن!
چند تا سوال داشتم.
جدی کار بهتری نداری بکنی؟
چه بی ادب.
مطمئنی تو لوکی هستی؟
- .سر راهمی - تویی که سر راهمی .
گفتم شاید بشه با هم همکاری کنیم.
ولی الان میفهمم دیدت بزرگ نیست.
پس یا به خواست خودت میای...
یا نمیای. در هر صورت اینطوری به نگهبانان زمان میرسم،.
وای، خفه شو!
آهای!
نزدیک تر بیای میکشمش.
بفرما.
پام رو ول کن!
خداحافظ تغییردهنده.
انرژی تمام شده است.
کار نمیکنه.
درسته...
بدش به خودم تو که اصلاً نمیدونی چطوری شارژش کنی..
معلومه که میدونم تو تنها لوکیِ تکنولوژی فهم نیستی..
دیگه اینطوری صدام نزن.
- تکنولوژی فهم؟ - نه، لوکی .
پس فقط یه جادوگری و بس دیگه؟
باشه. برای ترفند بعدیم کاری میکنم غیبت بزنه.
- این از قدرت های توئه؟ - کجا فرستادیمون؟
[لامنتیس یک]
[سال 2077]
احمق! اینجا لامنتیس یکه.
نمیدونم چیه!
قمری که قراره سیاره بخوره بهش و نابودش کنه.
از بین همه ی پایان های دنیایی که روی اون زمان نگار ذخیره شده، این بدترینه!
کسی از اینجا زنده بیرون نمیره!
بپا!
ببخشید خانوم وقت نداشتم کتابچه ی راهنما رو نگاه بندازم..
راستی، فکر کردم میخواستی بُکشیم.
نمیدونم زمان نگار رو کجا قایم کردی،
ولی اگه تو منفجر بشی، اونم منفجر میشه و بعد خودمم منفجر میشم.
اونجا!
- پس حالا دیگه تیم شدیم؟ - وای، حرفشم نزن !
بخواب زمین!
لازم نبود کمکم کنی!
خیلی عجیبی!
چی کار میکنی؟
خودت چی کار میکنی؟
میخوای افسونم کنی؟
جواب نمیده.
چرا؟ چون جادوگری؟
- .نه، چون ذهنم خیلی قویه - باشه !
ببین. واقعاً قراره دوباره شروع کنیم؟ اونم اینجا؟
خب به جاش چه پیشنهادی داری؟
نمیدونم. آتش بس؟
ببین، اگه زمان نگار رو روشن نکنیم هیچ کدوممون...
از این تخته سنگ سالم نمیریم بیرون.
کجا قایمش کردی؟
- .توی قلبم - خب پس، قلبت رو باز میکنم و درش میارم .
خوبه. چه خنده دار محشره..
خیله خب، باشه، زمان نگار دست منه،
ولی خب اگه هر سی ثانیه بخوای بُکشیم جای دوری نمیرم.
خب چرند میگی چون بدون من نمیتونی شارژش کنی،.
فقط به همین دلیل بود که اون بیرون نجاتم دادی.
شاید.
آره. خب، حتماً. اینم از دلایلش بود.
یا هم میشه توی همین آلونک معدنیِ متروکه هم رو بکشیم.
- نظرت چیه؟ - من که موافقم .
نقشه ای که توش دخالت کردی داشتم سال ها میکشیدم.
- !سال ها - باشه، فهمیدم .
و همین که اون زمان نگار رو روشن کنم،
مستقیم برمیگردم ت.ن.ز و کاری که شروع کردم تموم میکنم.
خوبه.
- .اون موقع میکشمت - یا هم من میکشمت .
کجا میری؟
یه جای این قمر انرژی هست.
فقط به قدری انرژی میخوایم که از بین فضا و زمانِ میان بُعدی سفر کنیم.
ای بابا!
آره.
خب، برنامه چیه؟
این نزدیکی یه شهره و میشه حرف نزنی؟.
چون مجبورم باهات همکاری کنم دلیل نمیشه دلم بخواد صدات رو بشنوم.
خیله خب... آروم تر برو... تغییردهنده.
کدوم قسمت مرگ قریب الوقوع رو نمیفهمی؟
و به منم نگو تغییردهنده.
ببخشیدا، ولی به یه فتوکپی رنگ و رو رفته از خودم نمیگم لوکی.
خوبه. چون دیگه لوکی نیستم الان سیلوی ام..
آها، اسمت رو عوض کردی چه خوب..
بهش میگن اسم مستعار.
لوکی از این کارا نمیکنه.
جدی؟ دقیقاً چیه که لوکی رو لوکی میکنه؟
استقلال، اختیار، سبک و سیاق.
پس طبیعتاً رفتی برای پلیس های زمان حوصله سربر و بیدادگر کار کنی.
براشون کار نمیکنم مشاورم..
خودت نمیدونی دنبال چی هستی.
جدی؟ تو چی؟
اون نقشه ات که سال ها داشتی میکشیدی برای این بود که اونجا رو نیست و نابود کنی،،
به نهایت نبود قدرت برسی و بعد راهت رو بکشی و بری،.
من بودم اصلاً همچین کاری نمیکردم.
جدی؟ خب من تو نیستم.
میشه پیش بریم دیگه؟
انگار تا الان همه فرار کردن.
فرار کرده بودن که بیهوده میشد.
چقدر وقت داریم؟
حدوداً دوازده ساعت اوضاع اینجا فقط بدتر میشه..
شهاب سنگ های بیشتر، زمین لرزه های گرانشی،
و صدالبته، فروپاشی جامعه در مواجهه با نابودی.
با اون میشه زمان نگار رو شارژ کرد؟
شاید.
اتصالش رو بررسی میکنم که مطمئن شم وصل میشه..
صحیح.
خیله خب. بدش بیاد.
سزاوار ترحمی. نمیدمش بهت بیشتر از اینا باید سعی کنی..
پس این فکرهای «تکنولوژی فهم»ـت رو هم بهم نگو.
زمان نگار یه منبع انرژی بزرگ لازم داره نه یه چراغ شبانه،.
زور خالی جایگزین سیاست و حیله گری نیست.
مفهوم شد.
خیلی معرکه ست که تا اینجا پیش اومدی.
ببخشید به این خاطر.
نه، کیف کردم.
خب... منم کیف کردم.
ولی خیالت راحت باشه،
با این که این آشنام مثل حیوون ها رفتار میکنه...
خب... نمیخوایم بهت صدمه ای بزنیم فقط دو تا مسافر خسته ایم..
آره، حتماً.
سلام عزیزم.
پاتریس؟
خـ... خیلی وقته ندیدمت.
به قشنگیِ...
پاتریس توی سی سال یه بار هم از این حرفای خوب نزد.
مسافر نیستین، اهریمنین.
این کدومشون بود؟ سیاست؟
- ...یا - نه. ول کن .
چی ازم میخواین اهریمن ها؟
فقط یه سوال داشتیم بقیه کجان؟.
سفینه.
سفینه ی تخلیه.
یه همچین چیزی به قدر کافی انرژی داره که انرژی زمان نگار رو دوباره تامین کنه.
چطوری بریم اونجا؟
ایستگاه قطاری که کناره ی شهره ولی بلیت گیرتون نمیاد..
یالا. بریم.
ساکت باشین!
برگردین عقب!
چه خبره؟
سفینه امروز بلند میشه و ما ساعت هاست که توی صفیم.
ساعت ها.
خب، به نظر باحال میاد.
بیا.
با مبارزه که نمیتونیم وارد قطار بشیم.
کی گفت مبارزه؟
- .مبارزه توی همه ی نقشه هات هست - این یکی نه .
یه نگهبان رو افسون میکنم که از بین جمعیت راه رو نشونمون بده،
و اگه کسی برامون دردسر درست کرد...
مجبورش میکنی شلیک کنه؟
بعدش چی؟ تک تک نگهبان ها رو بکشیم و قطار رو بدزدیم؟
این که مبارزه باشه یا نه به خودشون بستگی داره.
این یه مورد رو به سبک و سیاق من پیش میریم.
- چه شکلی شدم؟ - شبیه کسی که نقشه ی افتضاحی داره .
- .نقشه ی معرکه ایه - همم .
فقط باهام پیش بیا.
- چرا نمیشه سوار شیم؟ - بذارین سوار شیم! یالا !
به سمت شورو؟ از این طرف آقا.
بذارین بیایم تو! اینجا زن و بچه...
فقط به پولدارها بلیت میدن!
ما چی پس؟
بلیت هاتون؟
وایستا! آهای!
میبرمش شورو.
خب. بلیت هاتون؟
از بالا دستور دادن سوار قطار بشه.
آقا، این مسئله...
همه چی مرتبه؟
آره، همه چی مرتبه.
آره، الان یادم اومدم مرکز فرماندهی امروز صبح...
پیامی مخابره کردن که گفتن این ها سوار شن.
خیله خب.
خب.
بلیت هاتون؟
عصر به خاطر مسافرها. سلام.
خب، ببین، نمیتونم سوار قطار خلاف جهت حرکت بشینم.
خب، منم جایی نمیشینم که پشتم در باشه.
چی؟ هر دو طرف دره.
ای بابا، بشین دیگه.
جهت اطلاعت، این اصلاً نقشه نبود.
جدی؟
نقشه چند تا مرحله داره.
لباس پوشیدن مثل نگهبان ها و سوار قطار شدن یه کاره فقط.
آها، خسته ای یه کم؟ راحت باش و... استراحت کن.
همچین جایی خوابم نمیبره.
توی قطار خوابت نمیبره؟
نه. نزدیک کسایی که نمیشه بهشون اعتماد کرد، خوابم نمیبره.
آها. که من باشم؟
ولی خب خودت راحت باش و بخواب.
به امتحانش می ارزید.
وقتی یه نفر نسبتاً خوب بهت جادو یاد داده،
وقتم رو هدر نمیدم بگردم دنبال زمان نگار.
مادرم.
چطور بود؟
از... خب...
از ملکه های آزگارد بود.
آدم خوبی بود. کاملاً نجیب.
مطمئنی مادرت بود؟
خب نه، مادر واقعیم نبود به فرزندخوندگی گرفتنم..
ماجرا رو برات لو دادم؟ شرمنده.
نه، میدونستم به فرزندخوندگی گرفتنم.
چی؟ بهت گفتن؟
- آره. به تو نگفتن؟ - نه .
خب، در نهایت گفتن.
صبر کن ببینم خب... تو از مادرت برام بگو..
سخت یادم میاد.
الان دیگه فقط گوشه کنارهایی از یه رویا شده برام.
میدونی، جوون که بودم یه سری جادو برام انجام میداد،.
مثلاً گُل رو قورباغه میکرد یا روی آب آتیش بازی راه مینداخت.
همه شون به نظر غیرممکن میرسید.
بهم گفت منم میتونم از این کارا بکنم، چون...
چون از پس هر کاری برمیام.
میخوای ببینی؟
بدک نبود.
آدمی بود که دلت میخواد بهت باور داشته باشه.
انگار باور هم داره.
خب، داشت.
خب، کجا یاد گرفتی اون...
- میدونی دیگه... هر چی که هست، رو انجام بدی؟ - خودم به خودم یاد دادم .
- خودت جادو رو به خودت یاد دادی؟ - آره .
چطوری، فقط...
فقط وارد ذهنشون میشی و یه جور خیال ایجاد میکنی؟
خب خیلی راحت تره که...
که من رو افسون کنی و زمان نگار رو برداری و از قطار بپری بیرون؟
- .نه، مرسی - خب پس نپرس .
- .باشه - نوشیدنی؟
بله. خیلی ممنون.
نه، نمیخوام. ممنون.
من نوشیدنیش رو برمیدارم. مرسی.
به افتخار پایان دنیا.
چه حیف که پیرزنه مردن رو انتخاب کرد، نه؟
- .عاشق بود - ازش بیزار بود .
شاید عشق همون تنفره.
گمونم بهتره یادم باشه.
چی گفتی؟ «عشق...
- «.عشق تنفره» - گمشو !
خب، توی بحث عشق،
خاطرخواه خوش شانسی هم هست که در پایان این مبارزه منتظرت باشه؟
- .آره، هست راستش - اوه .
وقتی که در طول زمان و از یه پایان دنیا به یه پایان دنیای دیگه فرار میکردم،
یه ارتباط از راه دور و خیلی جدی...
با یه پستچی برقرار کردم.
تو که اینقدر دلربایی، کیه که جلوت مقاومت کنه؟
خب، آدما در مواجهه با مرگ قطعی خیلی مشتاقن.
شک ندارم که هستن.
فقط برای این بود که بتونم ادامه بدم.
تو چی؟ تو شاهزاده ای.
حتماً کسایی بودن که در آینده شاهزاده خانوم میشدن یا شایدم یه شاهزاده ی دیگه،.
یه مقدار از هر دوش که گمونم خودت هم همینطور بودی..
ولی چیزی نبوده که...
واقعی باشه.
ممم...
پس عشق شرارته.
نه.
عشق...
چیزیه که شاید لازم باشه یه نوشیدنی دیگه بخورم تا بهش فکر کنم.
متوجهی که قراره منبع انرژی...
تنها امید یه تمدن رو بدزدیم؟
- .آره - قرار نیست راحت باشه .
باید استراحت کنیم.
باشه. تو جوری که راحتی استراحت کن منم جوری که راحتم،.
میخونه و میخونه که بیا خونه...
وقتی میخونه، میخونه که بیا خونه...
لباست چی شد؟
وقتی میخونه، میخونه که بیا خونه ... وقتی میخونه، میخونه که بیا خونه...
- !به افتخار سیلوی دوستان - ایول !
یکی دیگه!
گیج میزنی.
نه، فقط سیر شدم.
ولی یادت باشه. خیلی سیرم.
حالا میخوام این رو امتحان کنی.
با نوشیدنی انجیر خیلی خوشمزه میشه.
نوشیدنی انجیر دست کیه؟
خب، برای نوشیدنی انجیر باید به حرفم بسنده کنی.
لباست کجاست؟ مثلاً نباید سر و صدا راه بندازیم.
برای کسی مهم نیست پایان دنیاست..
- .گمونم یه اتفاقی داره میفته - آره .
خب، اون سیاره قراره بخوره بهمون.
عوضی نباش دیدم بعضیا یه جور عجیبی نگات میکردن..
چی؟
از کی تا حالا اینقدر بدگمان شدی؟
خب، لابد از وقتی که داشتم کل عمرم رو از دست...
فاشیست های همه چیزدانی که براشون کار میکنی فرار میکردم.
حیفه اینطوری حروم بشه.
میگم، موضوع رو عوض کنیم یه جواب به ذهنم رسید!.
جواب برای چی؟
برای سوالت.
عشق خنجره.
سلاحیه که یا خیلی دور یا خیلی نزدیک نگه میداریم.
آدم خودش رو توش میبینه زیباست..
تا وقتی باعث میشه خون آدم بریزه.
ولی در نهایت، وقتی به سمتش میری...
- .واقعی نیست - آره .
عشق یه خنجر فرضیه.
منطقی نیست، نه؟
نه، تشبیه داغونی بود.
اَه. فکر کردم به خوب چیزی رسیدم.
خودشه.
- .آروم باش - چیزی نمیشه .
آقا، میشه بلیت هاتون رو ببینم؟
باز تویی، سلام.
بلیت ها... آره، صدالبته. بفرما.
اِ.
ولی خب بازم قشنگه، نه؟
ببین، این کارا واقعاً لازمه؟ یه توضیح ساده هست که...
- .آهای - چی؟
چی؟ آهای!
از سر راه برین کنار.
پرتابت فاجعه بود.
وای، میشه بس کنی؟
فعلاً.
زمان نگار.
خب، خوب نشد.
- .زمان نگار رو بده بهم - باشه، باشه. خیله خب .
خب، حسابی غلت خوردم.
عوضی. به کشتنمون دادی.
شاید بشه درستش کرد، باشه؟ خب...
تو مرد جدی ای نیستی.
درسته. خدام.
دلقکی سوار قطار رفتی عیاشی..
خوشگذرونم. از این کارا میکنم - منم خوشگذرونم..
از تو هم خیلی بیشتر. خیالت راحت ولی نه به قیمت ماموریتم..
آها، ماموریت؟ ماموریت؟
چی؟ هدف باشکوهت؟ ولم کن بابا. اونا رو نمیتونی شکست بدی.
خیله خب.
جـ...جیغ که زدی بهتر شدی؟
آره، بهتر شدم.
تو هم بعضی وقتا امتحان کن.
حالا چی؟
- .نمیدونم. زمان نگار رو خراب کردی - خب ...
و اون سیاره هم قراره بخوره بهمون.
- ...خب، آره، ولی - آره، ولی چی؟
خب، کل قمر نابود میشه، درسته؟
آره، و هرکسی که روشه میمیره.
- .که ما هم هستیم - آره، ما هم هستیم .
سفینه چی؟
سفینه بلند نمیشه، چون نابود میشه.
خب ما که تا حالا سوارش نبودیم.
که چی؟ سفینه رو بدزدیم و مطمئن شیم از این قمر خارج میشه؟
خب، به نظر من که فکر خوبیه.
باشه.
جدی؟
میدونی، فکر نکنم تا حالا توی عمرم اینقدر راه رفته باشم.
چه زندگی خوبی داشتی.
خب، خوش شانس بودی که توی زندگیم نبودی.
یه فکری دارم. اگه من رو افسون کنی و به جای هر دو تامون راه بری چطوره؟
یا هم من توی ضمیر نیمه خودآگاهم چرت میزنم،
و بعد وقتی رسیدیم بیدارم کن. چطوره؟
افسونگری اینطوری نیست.
خیله خب. چطوریه؟
مهم نیست.
میدونی، حس میکنم خیلی از خودم بهت گفتم.
ولی یه چیز هم از تو نمیدونم.
ممنون برای برتری تاکتیکی.
آها، پس میخوای وقتی ت.ن.ز پیداش میشه با این برتری تاکتیکی،...
من رو بکشی.
نگرانی، نه؟
فقط باید بدونم میشه بهت اعتماد کرد یا نه.
خیله خب، باشه.
میخوای بدونی افسونگری چطوریه.
اول باید تماس فیزیکی برقرار کنم و بعد کنترل ذهنشون رو به دست بگیرم.
چطوری؟
بستگی به ذهن فرد داره.
بیشترشون راحته و درجا کنترلشون رو به دست میگیرم.
ولی برای بعضیا، کسایی که قوی ترن، سخت میشه.
من کنترلشون میکنم، ولی خودشونم هستن.
برای این که ارتباطم رو حفظ کنم،
باید وهم و خیالی از خاطراتشون ایجاد کنم.
بعد به من میگی جادوگر.
اون سرباز جوون ت.ن.ز ذهنش داغون بود،.
همه چی مبهم بود.
مجبور شدم خاطره ای از صدها سال قبل زنده کنم،
قبل از این که براشون مبارزه میکرد.
چی؟ چی گفتی؟
قبل از این که عضو ت.ن.ز شد؟
آره. یه آدم عادی بود روی زمین.
آدم عادی؟
عاشق نوشیدنی مارگاریتا بود.
به من گفتن هر کسی که در ت.ن.ز کار میکنه...
نگهبانان زمان ایجاد کردن.
مسخره ست همه شون تغییردهنده ان، مثل ما..
این رو نمیدونن.
تمام مسافرین بلیت دار...
سواریمونه.
ده دقیقه تا پرتاب.
آخرین اعلامیه برای سوار شدن.
به هم اعتماد داریم؟
داریم و از پسش برمیای.
خوبه. چون قراره خیلی بد باشه.
آروم باشید. به ظرفیت مجاز رسیدیم.
برگردید به خونه هاتون.
عقب بایستید!
بذارین سوار شیم!
پنج دقیقه تا پرتاب.
این آدما رو ول میکنن بمیرن.
پنج دقیقه تا پرتاب.
باید سوار سفینه بشیم و مطمئن شیم بلند میشه.
چطوری؟
- .از دورش میریم - باشه .
برگردید به خونه هاتون.
برگردید!
عقب بایستید!
- خوبی؟ - آره .
ایست! همونجا بایستین.
برو.
اینجا!
چیزیت نمیشه.
نه، نه، وایستا!
بُدو!
بپا!
دارمش!
زود باش. بریم!
هنوزم میتونیم برسیم!
سیلوی، زود باش بیا!
[بر اساس کمیک های مارول]