‫بدین‌وسیله برای ارتکاب جرم ‫علیه خط زمانیِ مقدس، بازداشتت می‌کنم.
‫چه دفاعی از خودت می‌کنی؟
‫[آنچه گذشت...]
‫مدت‌ها پیش، ‫سر و کلۀ نگهبانان زمانِ همه‌چی‌دان پیدا شد
‫و خط زمانی مقدس رو خلق و ساماندهی کردند.
‫گاهی وقتا آدمایی مثل تو ‫از مسیر اصلی خارج می‌شن.
‫به اون افراد می‌گیم متغیر.
‫راستی، من مأمور موبیوس هستم.
‫- چند وقته که اینجایی؟ ‫- نمی‌دونم. گفتنش سخته.
‫زمان اینجا توی «ت.ن.ز» جور دیگه‌ای می‌گذره. ‫(تشکیلات ناسازگاری زمانی)
‫نمی‌تونم برگردم، مگه نه؟
‫نمی‌تونم بهت پیشنهاد رستگاری بدم ‫ولی شاید بتونم یه پیشنهاد بهتر بهت بدم.
‫یه متغیرِ فراری، چند وقته که داره ‫دقیقه‌بانان‌مون رو می‌کُشه.
‫متغیری که دنبالشیم، تویی.
‫- اعتماد کردن به این مرد، فکر خوبی نیست. ‫- می‌تونم کنترلش کنم.
‫نگهبانان زمان شما رو خلق نکردن.
‫از خط زمانی دزدیدن‌تون.
‫به ت.ن.ز خیانت کردی.
‫خودت توی تالار نگهبانان زمان بودی.
‫- اونا واقعی نبودن. ‫- اون‌وقت چرا فکر می‌کنی
‫- این نکته، چیزی رو عوض می‌کنه؟ ‫- همه‌چی رو عوض می‌کنه!
‫لامنتیس، تُهی‌گاه.
‫هر قدمی که برای رسیدن به اینجا طی کردین،
‫راهش رو من هموار کردم.
‫اگه منو بکُشید و همۀ این چیزا رو نابود کنید، ‫فقط یه شرور ندارید،
‫بی‌نهایت شرور پیدا می‌کنید.
‫یا اینکه خودتون مسئولیتش رو برعهده بگیرید ‫و به‌عنوان حکمرانانِ ت.ن.ز برگردید اونجا.
‫- شاید داره راستش رو می‌گه. ‫- اون دروغگوئه، لوکی.
‫به‌زودی می‌بینمت.
‫یه نفر داره میاد.
‫نسخه‌های بی‌شمارِ مختلفی ‫از یه شخصِ خیلی خطرناک.
‫کاملاً هم برای جنگ حاضرن. ‫باید آماده شیم.
‫آروم باش. ‫از کدوم واحد اومدی؟
‫- چی؟ چی می‌گی؟ ‫- کی هستی؟ اسمت چیه؟
‫افراد همین الان بیان اینجا. ‫توی بایگانی هستیم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫همونجا وایستا، متغیر!
‫چه خبره؟
‫موبیوس، منم.
‫نمی‌شناسمت.
‫هِی!
‫ذهن خود را آرام کنید و ریلکس باشید.
‫حالم خوبه. حالم خوبه.
‫صبح بخیر!
‫چیزیش نمی‌شه.
‫مزاحم در طبقۀ پنجم.
‫سوار یه ارابۀ پُستی شد ‫و رفت طبقۀ پایین.
‫کِیسی.
‫قبلاً همدیگه رو دیدیم؟
‫کیسی، کمکم کن. ‫خواهشاً بگو که می‌دونی چه خبره.
‫منو یادت نمیاد؟
‫پیداش کردم. مزاحم رو پیدا کردم.
‫مزاحم رو پیدا کردم!
‫لوکی.
‫چی؟
‫همین چند ثانیه پیش، منو نمی‌شناختی.
‫کیسی. کیسی.
‫کیسی، یه اتفاق وحشتناک داره می‌افته.
‫من دارم کشیده می‌شم بیرون...
‫صبر کن ببینم، نه!
‫اونجا همیشه اون شکلی بوده؟
‫تَرَک رو می‌گی؟ ‫تا وقتی که یادم میاد همون‌طوری بوده.
‫توی گذشته بودم.
‫موبیوس کجاست؟ بی-۱۵؟
‫احتمالاً توی...
‫خلیج زمانیِ شمارۀ سه هستن، پس...
‫لوکی؟
‫«لوکی»
‫حالا چی؟
‫حالا شاخه‌ها و انشعاب‌ها ‫ همین‌طور به رشد کردن ادامه می‌دن
‫و به کارکنان ت.ن.ز حقیقت رو ‫راجع‌به اینجا می‌گیم.
‫فکر کردی مردم آمادگیِ شنیدنِ این حرف‌ها رو دارن؟
‫مردم توی خط زمانی، ‫برای خودشون زندگی دارن، موبیوس.
‫آره، می‌دونم.
‫باید فرصت داشته باشن ‫تا زندگی‌شون رو بکنن.
‫خوب بهش فکر کن.
‫بری بگی: «تمام کارهایی که این مدت ‫داشتید می‌کردید اشتباه بوده و خداهاتون مُردن.»
‫مردم چطور می‌خوان با این موضوع کنار بیان؟
‫باید امتحان کنیم.
‫سلام موبیوس. ‫لوکی همین الان داشت دنبالت می‌گشت.
‫لوکی اینجاست؟
‫- اینجا بود! بعدش غیبش زد. ‫- نمی‌فهمم.
‫دقیقاً جلوی روی من غیب شد.
‫انگار داشت درد می‌کشید.
‫شاید خانم دقیقه بتونه جاش رو پیدا کنه.
‫همین الان دیدیش؟
‫آره.
‫خانم دقیقه! کار نمی‌کنه.
‫آهای، یه سؤالی دارم.
‫کمکی از دستم برمیاد، ایکس-۵؟
‫کم پیش میاد بیای این پایین.
‫اینی که اینجا نوشته. ‫توی خط زمانی مقدس‌ـه؟
‫آخه به‌نظر باحال میاد.
‫جت‌اسکی، قایق موتوری.
‫یکی از اونا دارن اسمت رو صدا می‌زنن موبیوس؟
‫خب، صدا زدن رو نمی‌دونم،
‫ولی شاید دارن آروم زمزمه می‌کنن.
‫«موبیوس، بیا باهامون یه دوری بزن.»
‫نکتۀ جالب در مورد جت‌اسکی‌ها اینه که
‫همه فکر می‌کنن یه شناورِ شخصیه
‫ولی در واقع یه برندـه، ‫دقیقاً مثل «کلینکس».
‫موبیوس، موبیوس، اهمیتی نمی‌دم.
‫پس چرا پرسیدی؟
‫حالا که رن‌اسلیر نیست، ‫یه شورای جدید قاضی‌ها تشکیل شده.
‫برای همین، ژنرال داکس و قاضی گمبل
‫مایلن جفت‌تون رو توی اتاق جنگ ببینن.
‫یعنی چی‌کارتون دارن؟ هان؟
‫موبیوس... کجاست؟
‫توی اتاق جنگه.
‫حالا دیگه باید به شورای قاضی‌ها جوابگو باشیم؟
‫- خب، احتمالاً شایعه‌ها رو شنیدن... ‫- موبـ...
‫چیه؟
‫هیچی. فقط بیا آروم‌آروم براشون تعریف کنیم.
‫- مثل بچۀ آدم می‌ریم راستش رو بهشون می‌گیم. ‫- موافقم، ولی با ملایمت.
‫- چی شده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫موبیوس، فقط داشتم وظیفه‌ام رو انجام می‌دادم.
‫منظورت همون ناپدید کردنمه؟
‫آره خب، به گمونم صرفاً داشتی ‫از دستورات پیروی می‌کردی.
‫اونی که جداً باید ازم عذرخواهی کنه رن‌اسلیرـه.
‫جوّ اونجا چطوره؟
‫همه‌تون متغیرید!
‫همۀ کسایی که توی ت.ن.ز کار می‌کنن!
‫نگهبانان زمان شما رو خلق نکردن. ‫از خط زمانی دزدیدن‌تون
‫و حافظه‌هاتون رو پاک کردن.
‫حافظه‌هایی که از طریق افسونگری ‫می‌تونه بهشون دسترسی پیدا کنه.
‫پس قبل از این، یه گذشته داشتید،
‫شاید یه خانواده و یه زندگی داشتید.
‫شاخه‌ها دارن رشد می‌کنن. ‫از خط قرمز هم خیلی رد شدن.
‫اون‌وقت شما دستور توقفِ ناپدیدسازی رو دادین.
‫یه لحظه فرصت بدین که توضیح بدیم.
‫پشت میکروفون صحبت کن، شکارچی.
‫این فرآیند رو طبق اصول ‫و به‌صورت علنی انجام می‌دیم.
‫یه لحظه فرصت بدین که توضیح بدیم.
‫توضیح‌تون منطقی باشه.
‫تو خیلی معرکه‌ای.
‫باعث افتخارمه که با تو رهبری کنم.
‫تو توی این جنگ یه تفاوت ایجاد کردی.
‫ممنون که توی تیم من هستی.
‫به افتخار ما.
‫به افتخار کل زمان. ‫(دو منظوره: برای هر زمان)
‫همیشه.
‫راوونا رن‌اسلیر، تو خیلی معرکه‌ای.
‫باعث افتخارمه که با تو رهبری کنم.
‫اون‌وقت با کدوم اختیار تصمیم گرفتید ‫که دیگه شاخه‌ها رو ناپدید نکنید؟
‫وقت نداشتیم سلسله‌مراتبِ اصولی‌اش رو طی کنیم.
‫متوجه نیستید؟ همه‌مون متغیریم.
‫دی-۹۰ شهادت داد
‫که رفته توی خط زمانی ‫و متغیرِ رن‌اسلیر رو دیده.
‫و این قطعاً حرف بی-۱۵ رو تأیید می‌کنه.
‫درسته.
‫رن‌اسلیر توی خط زمانی یه زندگی داشته.
‫- مستند حرف بزن، ۱۵. ‫- گور بابای مستند.
‫توی خط زمانی یه زندگی داشتی.
‫تو هم همین‌طور.
‫منم همین‌طور.
‫ببینید، نگرانی‌هاتون رو درک می‌کنیم ‫چون ما هم نگران بودیم.
‫ولی قبول کنید که خط زمانی ‫داره زیرشاخه پیدا می‌کنه.
‫آسمون به زمین نرسیده، ما هم...
‫تو به چه آسمونی نگاه می‌کنی؟
‫این سرِ رُبات که روی میزه رو می‌بینی؟
‫آسمون به زمین رسیده، موبیوس! ‫این قضیه همه‌چی رو عوض می‌کنه.
‫این قضیه هیچی رو عوض نمی‌کنه.
‫نمی‌ذاریم خط زمانی شاخه بده. ‫متأسفم، شکارچی.
‫اگه ازش محافظت نکنیم، ‫پیشنهاد می‌دی چی‌کار کنیم؟
‫محافظت؟ ‫فکر کردین این مدت داشتیم این کار رو می‌کردیم؟
‫با کمال احترام، خانم...
‫ما مشغولِ محافظت‌کردن نبودیم، ‫مشغولِ نابودکردن بودیم.
‫توی اون شاخه‌ها، یه عده آدمِ زنده هستن
‫و ما هر بار که ناپدیدشون می‌کنیم
‫- فاجعه درست می‌کنیم. ‫- فاجعه؟
‫- بله. ‫- مواظب طرز حرف‌زدنت باش.
‫هر چی می‌خواید اسمش رو بذارید، ‫ولی باید وقت بذاریم و فکر کنیم تا بفهمیم که...
‫- وقت نداریم! ‫- موضعت رو مشخص کردی.
‫یعنی الان وقت برای پروتکل‌ها نداریم؟
‫تو هم موضعت رو مشخص کردی، شکارچی.
‫کل عمرم همیشه یه حکمِ یکسان می‌دادم.
‫گناهکار!
‫این طرز فکرِ نگهبانان زمان بود.
‫خانم، می‌دونم چقدر سخته
‫که به تمام چیزایی که باورشون داشتید پشت کنید.
‫ولی ت.ن.ز باید تغییر کنه ‫و این تغییر باید از همین الان شروع بشه.
‫نمی‌شه دوباره برگردیم سراغِ ‫ناپدید کردنِ اون شاخه‌ها و انشعاب‌ها.
‫من هر کاری می‌تونم بکنم.
‫هر کاری.
‫به ت.ن.ز بگید دیگه شاخه‌ها رو ناپدید نکنه. ‫این دستور از همین الان لازم‌الاجراست.
‫لوکی؟
‫- موبیوس. منو می‌شناسی؟ ‫- کدوم گوری بودی؟
‫- هِی! ‫- کمکم کن.
‫- هِی! ‫- الان چی شد؟
‫- همین چند لحظه پیش، منو نمی‌شناختی. ‫- دست نگه دار!
‫- بگو که منو می‌شناسی. شناختی؟ ‫- آره.
‫همه دست نگه دارید!
‫- بیا. بیا اینجا. ‫- موبیوس. پیداش کردیم.
‫- کیو؟ ‫- اون!
‫لوکی؟
‫برو عقب!
‫کسی که اینجا رو ساخته اونه! ‫همون کسی که زندگی‌هاتون رو دزدید!
‫اونه که داره برمی‌گرده.
‫خیلی‌خب.
‫آروم باش، بذارش زمین.
‫- بذارش زمین. ‫- اون دختره می‌خواست بکُشَتِش.
‫- کی؟ سیلوی؟ ‫- آره موبیوس.
‫سیلوی؟ کجاست؟
‫- نمی‌دونم. نمی‌دونم. ‫- چیزی نیست. حله.
‫- بیا. ‫- منو پرت کرد توی یه درِ زمانی.
‫باید بفهمیم در «پایان زمان» چه اتفاقی افتاده.
‫سیلوی رو پیدا کن.
‫به‌خاطر اونه که توی این بلبشو افتادیم.
‫اون زنه کیه؟ با سیلوی چی‌کار داره؟
‫ژنرال داکس. نگران نباش. حالت خوبه؟
‫- اون هیولای ابری چی شد؟ ‫- الیات؟
‫الیات برای حواس‌پرتی بود.
‫حکم سگ نگهبان رو داشت. ‫خودشو پیدا کردیم.
‫یه دژ در «پایان زمان».
‫- حالا سیلوی کجاست؟ ‫- نمی‌دونم، هنوز اونجاست.
‫من می‌خواستم بیشتر فکر کنم.
‫انتخابِ خیلی سختی بود ‫ولی سیلوی خیلی مطمئن به‌نظر می‌رسید.
‫با وجود پیامدهای ممکن، ‫چطور انقدر مطمئن بود؟
‫- من می‌خواستم بیشتر فکر کنم. ‫- خیلی‌خب، آروم باش، لوکی.
‫می‌خواستی بیشتر فکر کنی، ‫پس بیا فکر کنیم.
‫چیزی نیست.
‫موبیوس،
‫به مَردی که توی «پایان دنیا» بود رسیدیم
‫و حرف‌هاش منطقی بودن.
‫فکر می‌کردیم مسئله‌ی مهم، ‫آزاد کردنِ خط زمانیه
‫ولی این‌جوری خباثت بیشتر، خشونت بیشتر ‫و جنگ بیشتری به وجود میاد.
‫خودِ اون، بیشتر می‌شه. ‫دارن میان!
‫- همه‌شون دارن میان. ‫- کیا؟
‫- «اومدین اهریمن رو بکُشین.» ‫- نمی‌فهمم.
‫شاید واقعاً اهریمن بود.
‫ولی شایدم نبود. ‫سیلوی قانع شده بود که اون اهریمنه.
‫جنگیدیم، موبیوس. ‫بعدش منو هُل داد توی یه درِ زمانی.
‫خب، دوست داشتم بپرسم کی برنده شد، ولی...
‫مساوی شدیم.
‫یعنی جفت‌تون همزمان ‫همدیگه رو هُل دادین توی درهای زمانی؟
‫نه. من عمداً داشتم سعی می‌کردم باهاش نجنگم.
‫داشتم سعی می‌کردم جلوش رو بگیرم. ‫می‌خواست یارو رو بکُشه.
‫بس کن. آروم باش. فراموشش کن.
‫ببین، رن‌اسلیر هم منو از چند تا پله ‫انداخت پایین. ببین، فقط خونسرد باش.
‫کاش بیشتر تلاش می‌کردم، ‫کاش بیشتر وقت داشتم.
‫نرو روی فازِ شاید و باید و کاش. ‫روی چیزایی که می‌دونیم تمرکز کن.
‫اون!
‫چیزی که می‌دونیم اونه. ‫جنگ! که اتفاقاً خیلی نزدیکه.
‫شاید همۀ کارهایی که داشت می‌کرد درست بود. ‫ناپدیدسازیِ شاخه‌ها
‫و حفظ خط زمانی مقدس.
‫برای این بود که فقط خودش یکی باشه.
‫انتخاب ساده‌ای در کار نبوده، ‫راه دیگه‌ای نبوده.
‫- اونی که توی سالن نشون‌مون دادی اون بود؟ ‫- «اونی که باقی می‌مونه».
‫اینجا قلمروی اونه.
‫و گفت در امان نگه‌مون می‌داره ‫ولی چطور می‌شه باور کرد؟
‫- اینجا رو خودش ساخته. ‫- نه، پس چطوریه که یادم نمیاد؟
‫- چطور... ‫- چون حافظه‌هاتون رو پاک کرده.
‫و مسلماً بیشتر از یکبار، این کار رو کرده.
‫- باید به حرف‌مون گوش کنن. ‫- ببین!
‫باور کن به حرف‌هات گوش دادن. خب؟ ‫با صدای رسا و واضحت شنیدیم.
‫باید دقیق برام توضیح بدی
‫که چطور یهویی اونجا ظاهر شدی؟
‫مستقیم از «پایان زمان» اومدی؟
‫نه، توی گذشته بودم.
‫منظورت چیه که توی گذشته بودی؟ ‫کجای گذشته؟
‫- اینجا، ت.ن.زِ گذشته. ‫- نه، ت.ن.زِ گذشته‌ای وجود نداره.
‫- زمان این‌جوری عمل نمی‌کنه. ‫- الان می‌کنه، داره برای من اتفاق می‌افته.
‫- غیرممکنه. نه نمی‌شه. ‫- ممکنه.
‫- صحنه رو دیدی؟ ‫- آره، دیدم.
‫جدی؟ چطور بود؟ چه شکلی بود؟
‫شبیه به... ‫حالا چه حسی داره؟
‫اون‌قدرها هم بد نیست.
‫واقعاً؟ آخه به‌نظر...
‫به گمونم اون‌قدرها هم بد به‌نظر نمیاد
‫ولی قطعاً باید برات کمک بگیریم.
‫بذار زنگ بزنم خانمِ دقیقه.
‫- نه. نمی‌تونی بهش اعتماد کنی. ‫- چی؟
‫- مطمئنی؟ ‫- تقریباً مطمئنم.
‫توی «پایان زمان» اونم اونجا پیش یارو بود.
‫نه، باید بگیم یه نفر معاینه‌ات کنه.
‫آها، بیا یه سر بریم بخش «تعمیرات و توسعه.» ‫بیا بریم.
‫- یه نگاه بهت میندازن. ‫- اونجا کجاست؟ من باید برگردم.
‫بیا بابا.
‫موبیوس، می‌دونم می‌خوای کمکم کنی
‫ولی الان باید تکلیف یه مشکل بزرگ‌تر رو ‫روشن کنیم.
‫- «اونی که باقی می‌مونه»! ‫- می‌فهمم و به اونجاش هم می‌رسیم.
‫ولی برای این کار، ‫لوکی‌ای که باقی می‌مونه رو لازم دارم.
‫باید به این مشکل که ‫هِی غیب می‌شی رسیدگی کنیم.
‫چی؟ هِی غیب نمی‌شم. ‫وقت نداریم...
‫لوکی...
‫همین الان غیب شدی.
‫- می‌دونم. ‫- منم نمی‌تونم بهش نگاه کنم چون وحشتناکه.
‫چی؟ ‫مگه نگفتی اون‌قدرها هم بد به‌نظر نمیاد؟
‫داشتم دروغ می‌گفتم.
‫افتضاحه! انگار داری به دنیا میای یا می‌میری
‫یا جفتش همزمان.
‫- واقعاً داره وحشت‌زده‌ام می‌کنه. ‫- چیزی نیست.
‫به‌نظر خیلی دردناک میاد.
‫- اون‌قدرها هم بد نیست. از پسش برمیام. ‫- بی‌خیال! چطور به‌نظر می‌اومد؟
‫خیلی‌خب، اینکه سیلوی ‫هُلت داده توی درِ زمانیِ گذشته
‫یه‌جوری جرقۀ این مشکل رو زده؟
‫تنها چیزی که می‌دونم ‫اینه که توی گذشته بودم.
‫دستگاه زمان‌نگارِ «اونی که باقی می‌مونه» بود ‫پس شاید از اونجا نشئت می‌گیره.
‫ببینم، همونی که گفتی ‫داده حافظه‌ام رو پاک کنن؟
‫آره. «اونی که باقی می‌مونه».
‫تو این‌جوری صداش می‌زنی یا اسمش همینه؟
‫این‌جوری بهمون معرفی شد.
‫مغرورانه‌ست. ‫مثل اینه که به خودت بگی «آخرین بازمانده.»
‫اگه بتونی حرفت رو ثابت کنی هم مغرورانه‌ست؟
‫- می‌تونه ثابت کنه؟ ‫- آره.
‫چه ترسناک.
‫- فرض کن یک میلیون نسخه از اون باشه. ‫- ترجیح می‌دم فرض نکنم.
‫داری منو کجا می‌بری؟
‫چیزی نیست، ‫یه مقدار جای پرت و دوری‌ـه.
‫هر چی به حافظه‌ام رجوع می‌کنم ‫یادم نمیاد حافظه‌ام پاک شده باشه.
‫- مطمئنی می‌دونی باید کجا بری؟ ‫- آره، یه‌کم جلوتره.
‫خیلی وقته که اینجا نیومده بودم.
‫راستش، مطمئن نیستم تا حالا اومدم اینجا یا نه.
‫سلام. ‫به «تعمیرات و توسعه» خوش اومدین.
‫خوبه. پس درست اومدیم.
‫یه مسئله‌ی کوچیکی هست ‫که می‌خواستیم باهات در میون بذاریم.
‫موبیوس!
‫وای.
‫خیلی خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫منم از دیدنت خوشحالم. آره من...
‫لوکی، معرفی می‌کنم...
‫من اوروبروس هستم.
‫- خوشوقتم، لوکی. ‫- ببخشید.
‫...اوروبروس.
‫اوروبروس، سلام. ‫ولی اون «او.بی» صدام می‌زنه.
‫آره، من او.بی صداش می‌زنم.
‫مثل یه لقبیه که بهش دادم. آره. ‫(داره وانمود می‌کنه که اونو یادش میاد)
‫وای!
‫چند وقته که همدیگه رو ندیدیم؟
‫چند وقته که همدیگه رو ندیدیم؟ آممم...
‫ممکنه سه یا چهار...
‫- چهارصد سال! ‫- چی؟
‫- آدم حس می‌کنه هزار سال گذشته، مگه نه؟ ‫- آره.
‫یادته؟ اشتباهی اومدی توی این طبقه ‫و من بهت گفتم طبقه رو اشتباه اومدی...
‫صبر کن ببینم، درسته! آره!
‫آره. بعدش هم یه مقدار اینجا موندم. ‫اون منو...
‫- موندی؟ ‫- نه، بلافاصله رفتی.
‫خب، الان برگشتم.
‫آره، برگشتی.
‫شاید باورت نشه ‫ولی اون آخرین کسی بود که بهم سر زد.
‫عجب!
‫- دوباره برگشتید پیش هم. چهارصد سال! ‫- آره.
‫- درسته. ‫- آره.
‫- ببینم، بقیه در چه حالی‌ان؟ ‫- کدوم بقیه؟
‫- فقط خودِ او.بی‌ـه
‫- آره، او.بی...
‫- عه، صبر کنید. ‫- وایستا او.بی... خیلی‌خب.
‫اگه استراحت کنم، کارها روی هم تلنبار می‌شن ‫واسه همین بی‌وقفه ادامه می‌دم.
‫برای همیشه! بدونِ خواب.
‫او.بی، ما فقط یه سؤال کوچیک ازت داریم.
‫حس خوبی داره که جزو یه تیم هستم.
‫حالا اون بالا اوضاع تیم چطوره؟
‫خیلی عالیه. ‫آره، البته خب...
‫از قضیۀ نگهبانان زمان خبر داری که...
‫همین! اتفاقی که داشته می‌افتاده همین بود.
‫وای. لغزش زمانی.
‫- چی... لغزش... می‌دونی اون چیه؟ ‫- آره.
‫- قبلاً اون رو دیدی؟ ‫- آره.
‫- می‌تونی اون رو درست کنی؟ ‫- نه.
‫لغزش زمانی توی ت.ن.ز غیرممکنه.
‫می‌دونم، ولی همین الان دیدیم اتفاق افتاد.
‫آره. توی پذیرفتنِ این واقعیت به مشکل خوردم.
‫اوروبروس.
‫آممم... می‌شه «او.بی» صدات کنم؟
‫او.بی؟
‫خوشم اومد.
‫- می‌شناسمت؟ ‫- آره.
‫در آینده. ‫خب یعنی در آیندۀ تو.
‫زمانِ حالِ من. ‫خیلی پیچیده‌ست.
‫توی ت.ن.ز دارم به زمان‌های مختلف
‫- ...کشیده می‌شم. ‫- لغزش زمانی.
‫همون!
‫توی ت.ن.ز لغزش زمانی داشتم...
‫لغزش زمانی توی ت.ن.ز غیرممکنه.
‫- ولی همین الان دیدی اتفاق افتاد. ‫- آره.
‫توی پذیرفتنِ این واقعیت به مشکل خوردم.
‫می‌دونم به‌نظر می‌اومد که دوستت ‫داره لغزش زمانی می‌کنه
‫ولی حتماً یه چیز دیگه بوده، چون...
‫تا حالا اتفاقی نظیرِ اون رو ندیدم.
‫صبر کن ببینم.
‫نه.
‫یه‌بار پیش اومد.
‫اون یارو که اینجا بود، اسمش چی بود؟
‫- لوکی؟ ‫- آره.
‫خیلی وقت پیش، ‫اومد پیشم و از لغزش زمانی گِله کرد.
‫- چطور یادم نیومد؟ ‫- ببینم، اون داره توی گذشته باهات حرف می‌زنه
‫و تو الان داره یادت میاد؟
‫وای! کاملاً با عقل جور در میاد.
‫- نقصی توی این منطق وجود نداره. ‫- آره.
‫- به گمونم لغزش زمانی توی ت.ن.ز ممکنه. ‫- آره. پس یادته.
‫- چی بهش گفتی؟ ‫- بهش گفتم...
‫غیرممکنه.
‫غیرممکن نیست، چون همین الان ‫در آینده پیشت بودم.
‫آممم... فکر کنم اگه دیده بودمت یادم می‌اومد.
‫آره، ولی برای تو هنوز اتفاق نیفتاده.
‫- متوجهی؟ ‫- نکتۀ خوبی بود.
‫اگه این گفت‌وگو رو در آینده می‌داشتیم ‫و این گذشته می‌بود،
‫باورش راحت‌تر می‌شد.
‫همین‌طوره. اینجا الان... ‫بی‌خیال.
‫او.بی، ببین، برای اینکه بحث رو ببریم جلو...
‫بیا فرض کنیم که لغزش زمانی توی ت.ن.ز ممکن بود.
‫- اون‌وقت چطور یه نفر... ‫- ممکن نیست!
‫می‌فهمم.
‫ولی فرضاً اگه لغزش زمانی توی ت.ن.ز ممکن بود،
‫آدم چطور می‌تونه ازش خوب بشه؟
‫خب، اول از همه، یه نفر از کسایی که ‫می‌خوای سر از زمانِ اون در بیاری
‫باید یه «استخراج‌کنندۀ هالۀ زمانی» داشته باشه.
‫- از اونا داری؟ ‫- ندارم.
‫درست کردم.
‫یه «استخراج‌کنندۀ هالۀ زمانی».
‫عالیه.
‫می‌شه تا وقتی که دوستم موبیوس میاد ‫اونو نگه داری؟
‫نه. صبر کن ببینم.
‫آره؟
‫اتفاقاً اینجا یه استخراج‌کننده دارم.
‫یه استخراج‌کنندۀ هالۀ زمانی.
‫احیاناً با دوستم دربارۀ نحوۀ استفاده ‫از همچین وسیله‌ای صحبت نکردی؟
‫باید بری سراغ «بافندۀ زمان»،
‫تا استخراج‌کننده بتونه لوکی رو مستقیماً ‫از جریانِ زمان بیرون بکِشه.
‫صبر کن ببینم، پس باید برم پیش بافندۀ زمان
‫تا استخراج‌کننده بتونه لوکی رو ‫از جریان زمان بکِشه بیرون؟
‫- ولی ممکنه خطرناک باشه. ‫- از چه نظر؟
‫اگه سریع باشید، خیلی هم بد نیست.
‫- پس باید سریع باشیم. ‫- اگه زیادی توش وقت بگذرونید
‫اون نوع انرژیِ زمانی ‫پوست بدن‌تون رو می‌کَنه.
‫ببینم، مگه نگفتی خیلی هم بد نیست؟
‫اون‌وقت الان می‌گی پوستم قراره کَنده بشه؟
‫در مقایسه با کاری که لوکی باید بکنه ‫خیلی هم بد نیست.
‫چرا؟ لوکی باید چی‌کار کنه؟
‫به‌طرز وحشیانه‌ای خودمو ‫از تمام رشته‌های زمان و مکان پاره کنم؟
‫- همه‌شون همزمان؟ ‫- یعنی باید خودتو ناپدیدسازی کنی.
‫- چرا؟ ‫- خب، وقتی چیزی ناپدیدسازی می‌شه،
‫از قید و بندِ زمان رها می‌شه
‫پس به امید این هستیم که ‫بعد از ناپدیدسازیِ خودت،
‫استخراج‌کننده بکِشونتت توی زمانِ حال.
‫صد البته!
‫بله.
‫آممم... اون‌وقت اگه این کار رو نکنه چی؟
‫خب، شنیدی که می‌گن اگه بیفتی توی سیاه‌چاله ‫تبدیل به اسپاگتی می‌شی؟
‫- نه. ‫- خوبه.
‫هر چی در این مورد کمتر بدونی، بهتره.
‫عجبا!
‫عه، لوکی برگشته.
‫به گمونم شما دوتا آمادۀ رفتنید.
‫صبر کن بابا، داری می‌پرسی آماده‌ام که ‫پوستم کَنده بشه؟ چی بگم والا.
‫آماده‌ام تا خودمو از تمام رشته‌های زمان ‫به‌طرز وحشیانه‌ای پاره کنم؟
‫کاش می‌شد جامون رو عوض کنیم.
‫چی؟ ترجیح می‌دی از هم جدا بشی ‫و هیچ‌وقت سرِ هم نشی؟
‫آره، بهتر از کَنده‌شدنِ پوست نیست؟
‫حداقل تو می‌تونی زندگی کنی.
‫زندگی کنم؟ ‫وقتی پوست نداشته باشم زندگی چه فایده‌ای داره؟
‫باید یه راه دیگه‌ای داشته باشه.
‫- از صبح تا حالا همین‌جوری می‌شه. ‫- نه، مشکل از لامپه نیست.
‫توی کل ت.ن.ز مشکل نوسان برق داریم.
‫چی گفتی؟
‫پس خط زمانی الان داره شاخه‌دار می‌شه؟
‫شرط می‌بندم علت نوسان‌ها برق هم همینه.
‫- حتی شاید علت لغزش زمانی‌ات هم باشه. ‫- واقعاً؟ چطور؟
‫طبقۀ بالا اوضاع خیلی به‌هم‌ریخته‌ست. ‫به نفعته کارِت مهم باشه.
‫مهمه!
‫شاخه‌های جدید دارن بافندۀ زمان رو سنگین می‌کنن.
‫- بافندۀ زمان؟ ‫- بد شد.
‫همون بافندۀ زمان دیگه.
‫- توی کتاب راهنمای ت.ن.ز هست. ‫- توی چی؟
‫یه دونه از اون کتاب‌ها روی هر میزِ ت.ن.ز هست.
‫فهرستیه از تمام طبقه‌بندی‌های مکانیکی و...
‫نگه‌داری و تعمیرات روزمرّه در هر بخش،
‫از هر دستگاه و تمام برنامه‌های کامپیوتریِ ت.ن.ز
‫خودم نوشتمش.
‫خیلی‌خب، او.بی، ‫این قطعه‌اش از اینجاش در اومد.
‫چیز مهمیه؟ فکر کنم...
‫بافندۀ زمان، قلبِ «ت.ن.ز»ـه.
‫اونجاست که زمانِ خام ‫به خط زمانیِ فیزیکی تبدیل می‌شه.
‫ولی جوری ساخته نشده که ‫این همه شاخۀ جدید رو به‌هم ببافه،
‫برای همین داره سنگین میشه.
‫تا حالا اینجوری ندیده بودمش.
‫به‌نظر شبیه فاجعه میاد.
‫فاجعه‌ست دیگه.
‫به گمونم خیلی این پایین نمیای.
‫هیچ‌وقت مجبور نبودم بیام.
‫خانم دقیقه ترتیب همه‌چی رو می‌داد.
‫من فقط هر چند صد سال یکبار ‫می‌اومدم عیب‌یابی می‌کردم.
‫او.بی حالا چی‌کار کنیم؟ ‫چطور جلوی این فروپاشی رو بگیریم؟
‫باید اون شاخه‌های اضافی رو ناپدید کنیم.
‫این کار برابره با مرگِ کلی آدم.
‫نباید این کار رو بکنیم.
‫پس باید درهای انفجاری رو ببندم ‫تا از ت.ن.ز محافظت کنم
‫و راهی برای مقاوم‌سازی‌اش پیدا کنم ‫تا همۀ اون شاخه‌ها رو تحمل کنه.
‫- لغزش زمانی چی می‌شه؟ ‫- وقتی اون درها بسته بشن،
‫دیگه نمی‌تونیم همگام‌سازیِ مجددت کنیم. ‫پس یا باید الان انجام بشه یا هیچ‌وقت.
‫چی؟
‫خیلی‌خب.
‫- الان! ‫- صبر کن.
‫درسته الان باید انجام بشه ‫ولی نه همین الانِ الان.
‫هنوز باید موبیوس رو توی موقعیت قرار بدیم.
‫ولی قبلش...
‫موبیوس، برای درست‌کردنِ لغزش زمانیِ لوکی
‫می‌ری اون بیرون ‫و استخراج‌کننده رو فعال می‌کنی
‫که لوکی رو از جریان زمانی می‌کِشه بیرون
‫اونم قبل از اینکه من مجبور بشم ‫درهای انفجاری رو ببندم.
‫لوکی، این تایمر با بافنده تنظیم شده.
‫منتظر می‌مونی و چند لحظه ‫بعد از اینکه این سبز شد، خودتو ناپدید می‌کنی.
‫سبز یعنی موبیوس موفق شده.
‫سبز یعنی ناپدیدسازی.
‫اگه دیر کنی، ‫برای همیشه در زمان گُم می‌شی،
‫موبیوس هم کل پوستش رو از دست می‌ده.
‫خیلی‌خب، حدود یک ساعت وقت داری.
‫حدود پنج دقیقه وقت داری.
‫بگذریم، من می‌رم همه‌چی رو آماده کنم.
‫خیلی‌خب.
‫داکس و گروهش دارن به اسلحه‌خونه حمله می‌کنن.
‫دارن می‌رن دنبال سیلوی. ‫تنها سرنخی که دارن همونه.
‫وایستا، وایستا، وایستا. چی‌کار می‌کنی؟ ‫کجا می‌ری؟
‫- سیلوی، داکس... ‫- نه!
‫اینجا فقط یه فرصت داریم.
‫داکس رو بسپرید به من.
‫موفق باشید.
‫موبیوس، اگه...
‫- اگه زنده برنگشتم، من... ‫- زنده برمی‌گردی.
‫درسته، ولی وقتی از این ماسماسک استفاده کنم ‫شاید دیگه بــ...
‫زنده برمی‌گرده.
‫[پوست؟]
‫آینده‌ست.
‫چوبِ زمانی!
‫وقتی این درها باز بشن،
‫تشعشعاتِ زمانی، لباست رو کهنه و کهنه‌تر می‌کنن.
‫پس برو روی پل موقت،
‫استخراج‌کنندۀ هالۀ زمانی رو بذار توی محل مشخصش،
‫و به محض اینکه بهت گفتم ‫سریع بدو بیا اینجا.
‫- آخه توی این لباس چطور بُدوئم؟ ‫- مجبوری!
‫وگرنه چی می‌شه؟
‫وگرنه درهای انفجاری بسته می‌شن ‫و بیرون می‌مونی.
‫اون‌وقت لباست کهنه و کهنه‌تر می‌شه، ‫خودت مسن و مسن‌تر می‌شی،
‫و خیلی پیر می‌شی ‫و همۀ پوستت کَنده می‌شه و می‌میری.
‫این تَرَک خورده؟
‫- چیزیت نمی‌شه. ‫- او.بی!
‫آماده شو که دویدنی ببینی که توی زندگی‌ات ندیدی.
‫خیلی‌خب.
‫تمامیِ خدمه، به نزدیک‌ترین ‫خروجیِ درِ زمانیِ خود رجوع بفرمایند.
‫چوب زمانی. چوب زمانی.
‫ت.ن.ز کُد ۱۱۲۷.
‫تمامیِ خدمه، به نزدیک‌ترین ‫خروجیِ درِ زمانیِ خود رجوع بفرمایند.
‫یالا. چوب زمانی. چوب زمانی.
‫ت.ن.ز کُد ۱۱۲۷.
‫هنوز وقت هست.
‫تمامیِ خدمه، به نزدیک‌ترین ‫خروجیِ درِ زمانیِ خود رجوع بفرمایند.
‫[وضعیت بحرانیِ بافنده]
‫گندش بزنن.
‫برو!
‫نه.
‫موبیوس، باید همین الان درهای انفجاری رو ببندم
‫تا ذره‌ای امید ‫برای درست‌کردنِ بافنده باقی بمونه.
‫بهش بیشتر وقت بده. ‫هنوزم می‌تونه موفق بشه.
‫موبیوس، ۳۰ ثانیه وقت داریم.
‫پنج.
‫چهار.
‫سه.
‫نه. هنوز نه!
‫هنوز نه!
‫بیشتر بهش وقت بده.
‫شرمنده.
‫نه. نه.
‫موبیوس، گوش کن چی می‌گم.
‫هیچ کاری نمی‌تونی براش بکنی.
‫اون در زمان گُم شده.
‫موفق نمی‌شه.
‫پس اینجایی.
‫باید سیلوی رو پیدا کنیم.
‫دارن کجا می‌رن؟
‫همۀ این کارها واسه سیلوی‌ـه؟
‫من که تو کَتَم نمی‌ره.
‫[بعد از تیتراژ ادامه دارد...]
‫[سال ۱۹۸۲] [خط زمانیِ انشعاب‌یافته] ‫[براکستون، اوکلاهاما]
‫چطور باید غذا بگیرم؟
‫چی میل دارید؟
‫سنجاب و صاریغ و موش نمی‌خوام.
‫یه چیزی که قبلاً مُرده باشه ‫و سر هم نداشته باشه.
‫لطفاً.
‫می‌تونید ناگت‌های مرغِ جدیدمون رو امتحان کنید
‫و همبرگر «بیگ‌مک» و «فیله-او-فیش» داریم...
‫و همبرگر کلاسیک و چیزبرگر.
‫من همبرگر «کوارتر پاندر» رو خیلی دوست دارم، ‫که می‌شه با پنیر یا بدونِ پنیر هم خوردش.
‫می‌خوام همه‌چی رو امتحان کنم.
‫خیلی‌خب.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»