‫همین! همین اتفاق داشته می‌افتاده.
‫وای! لغزش زمانی.
‫[آنچه گذشت...]
‫بافندۀ زمان، حکم قلب ت.ن.ز رو داره.
‫اونجا زمان خام پالایش می‌شه ‫و به خط زمانیِ فیزیکی تبدیل می‌شه.
‫هر چی اون شاخه‌ها بیشتر رشد کنن،
‫این دستگاه به فروپاشی نزدیک‌تر می‌شه.
‫حالا چطور واردش بشیم؟
‫فقط کسی که طراحی‌اش کرده
‫می‌تونه با یه اسکنِ لحظه‌ای ‫از هالۀ زمانی‌اش بازش کنه.
‫- «اونی که باقی می‌مونه». ‫- خودشه.
‫«اونی که باقی می‌مونه».
‫چون تمام علوم، تخیلی هستن ‫تا اینکه ثابت بشن.
‫این حرفم به‌نظر عجیب میاد ‫ولی این مدت داشتم توی زمان کشیده می‌شدم.
‫منتظر می‌مونی تا بعد از اینکه این سبز شد ‫خودت رو ناپدید کنی.
‫سبز یعنی ناپدیدسازی.
‫پس اینجایی.
‫ت.ن.ز در خطره. ‫من توی آینده بودم و دیدمت.
‫باید دلیلش رو بدونم.
‫اگه اینجا بمونیم، همه‌مون می‌میریم.
‫اونا تک‌تک شاخه‌ها رو بمبارون می‌کنن.
‫هر چی می‌تونید رو منفجر کنید.
‫ازم پرسیدی اگه یکی از متغیرهاش پیداش بشه، ‫چی‌کار می‌کنم.
‫- می‌کُشمش. ‫- تو منو نمی‌شناسی.
‫از اینجا ببریدش.
‫تو عقدۀ قدرت داری، مگه نه؟
‫یه راز خیلی بزرگ می‌دونم.
‫حسابی عصبانی‌ات می‌کنه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫اون همیشه تنها نبود.
‫یه چیزی هست که باید ببینی.
‫این چیه؟
‫فقط نگاه کن.
‫پس تقریباً آماده‌ست.
‫آرمان‌شهری توی «پایان زمان».
‫برای ما.
‫برای هر زمان.
‫همیشه.
‫راوونا رن‌اسلیر...
‫تو خیلی معرکه‌ای.
‫باعث افتخارمه که با تو رهبری کنم.
‫تو توی این جنگ یه تفاوتی ایجاد کردی.
‫ممنون که توی تیم من هستی.
‫ت.ن.ز منتظر دستورمونه.
‫بریم؟
‫تو برو من خودمو می‌رسونم.
‫راه طولانی‌ای رو پشت سر گذاشتیم.
‫به‌زودی می‌بینمت.
‫همیشه.
‫سلام رئیس. ‫یه دست شطرنج بازی می‌کنی؟
‫امروز نه. ‫پروتکل ۴۲ رو اعمال کن.
‫وقتش رسیده؟
‫حافظه‌اش رو پاک کن.
‫مطمئنی؟
‫حافظۀ همه‌شون رو پاک کن.
‫هر چی شما بگی.
‫شرمنده.
‫من اینجا بودم.
‫بله.
‫کمکش کردم توی جنگ برنده بشه؟
‫نه فقط کمک کردی، ‫بلکه ارتش رو هم رهبری کردی.
‫این برج کوچیک رو برای خودش ساخت.
‫موقعی که روی تختِ پادشاهی‌اش می‌شِست...
‫من داشتم همۀ کارها رو می‌کردم ‫تا اینجا راحت باشه؟
‫خب، یه چیزی تو این مایه‌ها.
‫حالا پیشنهادت چیه؟
‫که نیازی بهش نداریم. ‫شاید هیچ‌وقت هم نیازی بهش نداشتیم.
‫«لوکی»
‫ت.ن.ز...
‫تمام مهندسین، فوراً به هستۀ زمانی رجوع کنند.
‫مراکز زمانی ۱۱، ۲۹، ۱۴ آفلاین هستند.
‫تو...؟
‫تو همون...
‫سلام.
‫وایستید!
‫چیزی نیست. مشکلی نیست.
‫از... از جون من چی می‌خواید؟
‫دنبال‌مون بیا تا نشونت بدیم.
‫حرفت اون‌قدرها که انتظارش رو داشتم ‫بهم قوت قلب نداد.
‫ببین پروفسور، حتی تصورش هم برام سخته
‫که فکر کنم رن‌اسلیر و خانم دقیقه ‫چه حرفایی در موردمون زدن، ولی حقیقت نداره.
‫مگر اینکه چیز خوبی گفته باشن.
‫ماجرا از این قراره: باید بهمون اعتماد کنی، ‫وقت هم نداریم.
‫من بچۀ شیکاگو هستم، رفیق.
‫پایتخت دوز و کلکِ دنیا. ‫به هیچ‌کس اعتماد ندارم.
‫عه، همه جمع‌شون جمع‌ـه. ‫سلام.
‫هر چی بیشتر بهتر. ‫همه‌تون هم منو می‌خواید دیگه؟
‫دوشیزه راوونا منو می‌خواد.
‫اون خانم ساعتیِ سرزندۀ هیولایی منو می‌خواد.
‫خودم باید حق انتخاب داشته باشم.
‫مخالف نیستم.
‫مراکز زمانی ۳۲، ۸۱، ۷ آفلاین شدند.
‫اون...
‫بافندۀ منه؟
‫بله، اون بافندۀ توئه.
‫و تنها کسی که می‌تونه کمک‌مون کنه درستش کنیم ‫تو هستی.
‫خب، چه حیف.
‫پس داکس زنده‌ست؟
‫بله، با بقیه توی زندانه.
‫نمی‌تونیم تا ابد اونجا نگهش داریم.
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫تو بگو.
‫بشین کنارم.
‫می‌دونم اگه اون قدیما بود چی‌کار می‌کردیم.
‫همه‌شون رو ناپدید می‌کردیم. ‫خیلی ساده و تمیز و کارآمدـه.
‫- الان هم همین کار رو می‌کنیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی یه بنده خدایی بهم گفت ‫ت.ن.ز باید تغییر کنه
‫و باید همین الان تغییر کنه.
‫پس ببخشیم و فراموش کنیم؟
‫اون ژنرال ت.ن.ز‌ـه
‫و می‌خواد به هر قیمتی که شده ‫از اینجا محافظت کنه.
‫مأموریتش همین بود.
‫دوباره هم می‌تونه همین بشه،
‫ولی در صورتی که بتونی قانعش کنی ‫که این مدل جدید هم ارزش محافظت‌کردن داره.
‫فکر نمی‌کنم چیزی رو تغییر بده.
‫انقدر مطمئن نباش.
‫حرف‌هات منو تغییر داد.
‫[قهوه - هات چاکلت]
‫از این‌طرف.
‫- پس، همۀ اینا رو من ساختم؟ ‫- خب...
‫- یا ساخته بودم؟ ‫- خب...
‫یا خواهم ساخت و ساخته بودم؟
‫- تقریباً تو، ولی تو نه. ‫- از این‌طرف.
‫ببین، نمی‌شه یه لحظه نگاه کنیم؟
‫- نه. ‫- باور کن اون‌قدرها هم عالی نیست
‫و وقت هم نداریم.
‫گوش کن. تو اومدی اینجا که یکی از ‫هزارتا مشکل رو حل کنی،
‫بعدش آزادی تا هر چقدر که خواستی پرسه بزنی.
‫بافنده بازم سنگین می‌شه و از کار می‌افته.
‫نمی‌فهمم.
‫هر چیزی که می‌تونستیم تنظیم کنیم رو تنظیم کردیم.
‫ویکتور...
‫اینا کیسی و او.بی هستن.
‫او.بی؟
‫اوروبروس.
‫- اوروبروس؟ ‫- آره، خودم هستم.
‫تو کتاب راهنمای ت.ن.ز رو نوشتی؟
‫خب... بله، خودم نوشتم.
‫ولی هر چی می‌دونم رو ‫از یه مخترعِ باهوشِ قرن نوزدهی...
‫به اسم ویکتور تایملی یاد گرفتم. ‫اگه منابع کافی داشت...
‫از انیشتین هم بزرگ‌تر می‌شد.
‫گفتی اسمت چی بود؟
‫ویکتور.
‫پس اگه کارِ تو بر اساس کارِ اونه ‫و کارِ اون بر اساس کارِ توئه...
‫- دقیقاً. اول کدوم بوده؟ ‫- مثل ماری که دُم خودشو می‌خوره.
‫آقای اوروبروس می‌شه کتاب راهنمای منو امضا کنی؟
‫فقط در صورتی که شما هم کتاب منو امضا کنی.
‫زندگی‌ام رو با توضیحات مهندسی شما می‌گذروندم.
‫من؟ اون‌طور که سیستم گذرگاهی رو توضیح دادی...
‫- گذرگاه. ‫- زیبا بود، زیبا!
‫بچه‌ها، ببخشید که وسط ‫صحبت‌های دوستانه‌تون می‌پرم
‫ولی می‌شه فعلاً به تعمیر بپردازیم و ‫بعداً امضا رد و بدل کنیم؟
‫آره، شروع کنیم.
‫او.بی، اوضاع چطوره؟
‫ما یه... یه نقشۀ خوب داریم.
‫- خیلی‌خب. ‫- نقشۀ نسبتاً خوبیه.
‫یه نقشه داریم. کیسی؟
‫این یه ماکته که از روی بافنده ساختمش.
‫ببخشید که انقدر بی‌کیفیت و عجله‌ای ساخته شده.
‫مقیاسش دقیق نیست. ‫فقط یه لایه رنگ روش زدم.
‫نتونستم آدمک‌هایی حکاکی کنم ‫که نمایانگرِ همه‌مون باشن.
‫بافنده.
‫واقعاً خجالت می‌کشم ‫که ویکتور اومده اینجا تا ببینتش.
‫فکر می‌کنم داری زیادی به خودت سخت می‌گیری. ‫عالی شده.
‫خیلی‌خب. نقشه چیه؟
‫ساده‌ست.
‫یکی‌مون باید تقویت‌کنندۀ توان عملیاتی‌مون رو ‫ببره انتهای پل موقت.
‫تقویت‌کنندۀ توان عملیاتی رو ‫وارد پرتاب‌کننده بکنه.
‫بعدش اون شخص باید دکمۀ سبز رو بزنه...
‫- دکمۀ سبز. ‫- ...و پرتابش کنه سمت بافنده.
‫به بافنده متصل می‌شه
‫و در اونجا، ظرفیتِ بافنده رو افزایش می‌ده ‫تا بتونه شاخه‌های انباشته‌شده رو مدیریت کنه.
‫شاخه‌هایی که وقتی به وجود اومدند که...
‫یه نفر «اونی که باقی می‌مونه» رو کُشت
‫و تمام اون شاخه‌ها رو آزاد کرد و ‫زندگی منو خراب کرد.
‫ببینم، رابطۀ بین تقویت‌کنندۀ توان عملیاتی ‫و بافنده چیه؟
‫حلقه‌های بافنده به اندازۀ کافی عریض نیستند.
‫درسته.
‫باید حلقه‌ها رو بزرگ‌تر کنیم
‫تا شاخه‌های بیشتری بتونن ازش رد بشن.
‫ولی یه مشکل عظیم هست.
‫- بزرگ! ‫- چه مشکلی؟
‫تشعشعات زمانی‌ای که اینجا وجود داره
‫خیلی بیشتر از اون‌موقعست ‫که تو رفتی اون بیرون، موبیوس.
‫آره، خیلی بیشتره.
‫- بیشتر؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، ‫پس لوکی باید با تمام سرعت بره و برگرده، آره؟
‫صبر کن ببینم. ‫چرا انداختیش گردنِ من؟
‫به‌خاطر اینکه نوبت توئه.
‫کی گفته؟ چرا؟ ‫چرا یهویی من؟
‫چون قشنگ معلومه این آدمکه من نیستم.
‫- صرفاً چون تو نیستی، دلیل نمی‌شه من باشم. ‫- گوش کنید، بچه‌ها.
‫- شکل و شمایل تو رو داره. ‫- شکل و شمایل منو؟
‫- یه لباس حفاظتی داره. هر کسی می‌تونه باشه. ‫- کلاه سرشه.
‫- شبیه کسی نیست. ‫- فکر نمی‌کنم من باشم.
‫فرقی نداره کیه. ‫شدنیه!
‫ولی این شخص باید فوق سریع باشه.
‫خیلی‌خب، عالیه. ‫پس منتظر چی هستیم؟ بریم تو کارش.
‫- یه مشکل دیگه هست. ‫- چه مشکلی؟
‫کل این نقشه فعلاً فقط در حد تئوری‌ـه ‫چون تقویت‌کنندۀ توان عملیاتی...
‫- هنوز کار نمی‌کنه. ‫- چرا؟
‫- کار نمی‌کنه. ‫- صبر کن. بذار حدس بزنم.
‫فساد زمانیِ بافنده، سرعتش بیشتر از...
‫ظرفیت‌های تقویت‌کنندۀ توان عملیاتی‌ـه.
‫هر دفعه به همین مشکل می‌خوریم. آره. ‫از کجا می‌دونستی؟
‫چون منم با بافنده‌ام همین مشکل رو داشتم...
‫تا اینکه اینو درست کردم.
‫هنوز یه نمونۀ اولیه‌ست.
‫او.بی... جواب می‌ده؟
‫ادغام‌کردن‌شون حتی اگه جواب بده، ‫زمانِ زیادی می‌بره.
‫آره، کلی وقت می‌بره.
‫آقای اوروبروس، اگه کسی قرار باشه بتونه...
‫فقط من و توییم.
‫خیلی‌خب، بیاید بریم. ‫یه‌کم بهشون فضا بدیم که کار کنن.
‫خیلی‌خب، تا وقتی منتظریم ‫بریم «پای» بخوریم.
‫- پای؟ ‫- آره.
‫تو چرا این‌جوری‌ای؟
‫منو کشوندی اینجا و التماسم کردی کمک کنم
‫پس حتماً یه درک کوچیکی از ‫اتفاقاتی که داره می‌افته داری.
‫همه‌چی داره به فنا می‌ره،
‫اون‌وقت می‌خوای این وضعیت رو به اونا بسپری ‫و ما بریم برای خودمون پای بخوریم؟
‫- فکر خیلی خوبیه، موبیوس. ‫- سیلوی، صبر کن.
‫نه، صبر نمی‌کنم. زود باش دیگه، ‫بیا بریم پای بخوریم. چرا که نه؟
‫فکر خیلی خوبیه. ‫اهمیتی داره که شاخه‌ها دارن می‌میرن؟
‫توی ت.ن.ز «وقت تنگه» معنایی نداره، نه؟
‫فهمیدی یه متغیر هستی ‫ولی اصلاً پیگیری نکردی، مگه نه؟
‫برای تو صرفاً یه روز بدِ کاریِ دیگه‌ست.
‫خطوط زمانی برات صرفاً خطوطی رو مانیتور هستن.
‫اهمیتی نداره که چند نفر هم غیب‌شون زد.
‫چون هیچ‌وقت به خودت زحمت ندادی ‫که پیگیری کنی کدوم شاخه، شاخۀ توئه.
‫چه اهمیتی داره یه چند نفر گم‌وگور بشن؟
‫برو «پای»ـت رو نوش جان کن.
‫نمی‌خواید چیزی بگید؟
‫نه؟ خیلی‌خب.
‫باشه دوستان. گوش کنید.
‫ما هیچ سلاحی نداریم.
‫مسلماً تعدادمون هم از اونا کمتره.
‫ولی فکر می‌کنم اگه فکرامون رو بریزیم روی هم،
‫و اگه سعی کنیم یه راه‌حلی پیدا کنیم ‫می‌تونیم از این اتاق بریم بیرون
‫و برگردیم سراغ زندگی‌هامون. خب؟
‫فکر کنم این جمله از گالیله باشه...
‫- یا وینستون چرچیل یا... ‫- می‌شه این مزخرفات رو تمومش کنی؟
‫نمی‌خوام اینجا بمیرم.
‫عه واقعاً؟
‫خب، وقتی نقشه‌مون رو لو دادی ‫ظاهراً قطع امید کردی.
‫هوم؟
‫- نمی‌دونستم می‌دونی. ‫- بله دیگه.
‫همه‌مون از اون زندگی‌ات که بازیگر بودی ‫خبر داریم، بِرَد.
‫خیلی‌خب.
‫من لیاقتم رو برای زندگی‌ام ثابت کردم.
‫به‌نظرم همه‌مون لیاقت‌مون رو ثابت کردیم.
‫هان؟
‫- به‌نظرت تو لیاقتت رو برای زندگی‌ات ثابت نکردی؟ ‫- نه!
‫نه.
‫هیچ حقی نداری که ما رو اینجا نگه داری.
‫اصلاً از این کارها خوشم نمیاد.
‫و قطعاً دلم نمی‌خواد با تو صحبت کنم.
‫ولی می‌دونم به ت.ن.ز اهمیت می‌دی ‫و می‌دونم می‌خوای ازش محافظت کنی.
‫الان فقط به همین دلیله که اومدم اینجا.
‫- چی می‌خوای؟ ‫- کمکت رو.
‫کمکِ تو و دقیقه‌بان‌هات.
‫اگه باید برای دفاع از این مکان ‫در برابر رن‌اسلیر یا بدتر از اون، بجنگیم...
‫می‌تونیم بهت اعتماد کنیم؟
‫انگار جدی هستی.
‫کمک‌مون کن، با هم صحبت می‌کنیم.
‫چطور می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫درسته روی خیلی چیزا اختلاف نظر داریم
‫ولی به اینجا و این آدما اهمیت می‌دم.
‫تو هم همین‌طور. ‫اعتمادت به این نکته باشه.
‫بهشون وقت بده تا بیشتر روش فکر کنن.
‫اگه قبول نکنن چی؟
‫برو به موبیوس کمک کن حواسش به تایملی باشه.
‫بی‌خیال بابا!
‫راه رو اشتباه اومدم.
‫قصد نداشتم بیام سرزمینِ پای‌ها!
‫- حرفت رو بزن. ‫- در مورد موبیوس...
‫اونم مثل بقیه‌مون داره سعی می‌کنه ‫تا راهش رو توی تاریکی پیدا کنه.
‫ضمناً محض اطلاعت، ‫ازت تقاضای کمک کردم ولی پشتت رو کردی و رفتی.
‫محض اطلاعت، نه نرفتم.
‫الان اینجام، مگه نه؟ اونم دوباره!
‫تنها دلیلی که اینجایی ‫اینه که دلت نیومد بکُشیش.
‫آره، دلم نیومد.
‫نتونستم انجامش بدم.
‫به تایملی می‌خورد خیلی ترسیده باشه. ‫«اونی که باقی می‌مونه» نترسیده بود.
‫شایدم ترسیده بود و من متوجه نشدم.
‫چند سال پیش، ‫داداشم از آزگارد تبعید شد
‫و فرستاده شد روی کرۀ زمین.
‫وقتی برگشت، فرق کرده بود.
‫یه‌جورایی عوض شده بود.
‫فکر می‌کردم از روی ضعف‌ـه.
‫مسخره‌اش می‌کردم.
‫می‌گفتم دل‌نازک شده.
‫دل‌نازک‌شدن آدم رو به کُشتن می‌ده.
‫ببین سیلوی، تو از جون تایملی گذشتی
‫و به‌خاطر همین، ‫ت.ن.ز و اون خطوط زمانی پابرجا می‌مونن.
‫اون آدما زنده می‌مونن. ‫از جون اونا هم گذشتی.
‫خیلی به اون سه نفری که اونجا هستن امیدواری.
‫داکس رو یادت نره. ‫اونم عضوی از «ت.ن.ز»ـه.
‫تمام اون شاخه‌های مُرده، ‫اون آدمای مُرده،
‫- تقصیر «ت.ن.ز»ـه. ‫- اون شاخه‌هایی که...
‫هنوز زنده‌ان چی؟
‫همه‌ش به‌خاطر موبیوس و بی‌-۱۵ ـه.
‫و به‌خاطر اونایی که اونجا هستن، ‫او.بی و کیسی.
‫اگه اشتباه کرده باشی چی؟
‫شاید به اشتباه فکر می‌کنی اینجا ‫می‌تونه بهتر از این بشه.
‫اگه اشتباه کرده باشم که از جونش گذشتم چی؟
‫راحت‌ترین کار همینه که اینجا رو ‫آتیش بزنیم و از نو شروع کنیم.
‫حتماً. آتیشش بزن. راحته.
‫نابودکردن راحته. ‫با خاک یکسان‌کردن راحته.
‫تلاش برای درست‌کردنِ چیزی که خرابه، سخته.
‫امیدواری سخته.
‫خیلی‌خب، پس تایملی می‌تونه ت.ن.ز رو نجات بده.
‫بعدش، امیدمون به اینه که ‫ت.ن.ز تبدیل به یه چیز خوب بشه.
‫بعدش، امیدمون به اینه که تایملی تبدیل به ‫«اونی که باقی می‌مونه» یا یکی بدتر از اون نشه.
‫این‌جوری باید به خیلی چیزا امیدوار باشیم، لوکی.
‫نمی‌دونستم آدمِ خوش‌بینی هستی.
‫بهترین گزینه‌ای که داریم همینه.
‫پس، می‌خوای بیاریش پشت صحنه، ‫همۀ این تشکیلات رو نشونش بدی
‫و بعد همین‌جوری بفرستی‌اش خونه‌اش؟
‫شاید نکتۀ مثبتی باشه. ‫می‌تونیم زیر نظر داشته باشیمش، ازش محافظت کنیم.
‫تا ابد توی کارهاش مداخله کنیم. ‫اینو قبلاً هم شنیدم.
‫نمی‌شه به مردم اختیار بدیم ‫و بعد ول‌شون کنیم و بریم، سیلوی.
‫روالش این نیست.
‫حالا چه بد چه خوب، خطوط زمانی آزادن.
‫محافظت ازشون برعهدۀ ماست.
‫برعهدۀ ماست که از «اونی که باقی می‌مونه» ‫بهتر عمل کنیم.
‫ظاهراً هر کاری که می‌کنیم، ‫داریم نقش خدایان رو بازی می‌کنیم.
‫هستیم دیگه.
‫به محض اینکه نیازی بهمون نداشته باشن، ‫ناپدیدمون می‌کنن.
‫کارشون همینه. ‫ت.ن.ز خائنین رو ناپدید می‌کنه.
‫یه نقشۀ دوم لازم داریم. ‫یه چیز دیگه لازم داریم.
‫بی-۱۵ شرافت داره. ‫نیازی نیست باهاش موافق باشم تا اینو بدونم.
‫من به بی-۱۵ اعتماد ندارم. برای همین...
‫رن‌اسلیر. بی-۱۵ کجاست؟
‫داره نقشه‌اش رو برای ‫کنترلِ «ت.ن.ز» اجرا می‌کنه.
‫ولی با همکاریِ همدیگه، ‫می‌تونیم جلوش رو بگیریم.
‫تا از اینجا محافظت کنیم.
‫تو فقط می‌خوای از خودت محافظت کنی، راوونا.
‫تو هم همین‌طور. ‫جداً خیلی ازتون ناامید شدم.
‫می‌دونم. دارم روی خودم کار می‌کنم.
‫بافندۀ زمان داره منفجر می‌شه.
‫من فقط چند روز نبودم،
‫ولی الان اینجا تا چند ساعت دیگه ‫تبدیل به حفره‌ای در جهانِ هستی می‌شه.
‫که دوتا متغیر با خاک یکسانش می‌کنن.
‫همینو می‌خوای؟
‫خب حالا نقشۀ تو چیه؟
‫هر کسی که همینجا بهم بپیونده ‫و از اون دَر باهام بیاد بیرون،
‫و کمک کنه ثبات رو به ت.ن.ز برگردونم،
‫اگه مایل باشه می‌تونه روی خط زمانی زندگی کنه.
‫فکر می‌کردم دیدت کلی‌تر از این حرفاست.
‫برای اولین بار، ‫بالأخره دارم با دیدِ کلی به قضیه نگاه می‌کنم.
‫لطفاً دست نگه دار.
‫توی خط زمانی برای خودت ‫زندگیِ تحسین‌برانگیزی بپا کردی.
‫- نمی‌خوای پسش بگیری؟ ‫- ایکس-۵؟
‫بردلی. منو ببین.
‫زندگی روی خط زمانی در این حد خوب بود؟
‫چه حسی داره که می‌دونی ‫همه‌مون ترجیح می‌دیم بمیریم
‫ولی با تو از اون در خارج نشیم؟
‫بیا بریم، ایکس-۵.
‫معرکه‌ست.
‫- ایول! ‫- اوضاع چطوره؟
‫- همه‌چی داره طبق نقشه پیش می‌ره. ‫- خوبه.
‫اون دیگه چیه؟
‫این؟ یه نوشیدنی انرژی‌بخش برای موبیوس، ‫از طرف دستگاه هات چاکلت.
‫عیب‌یابِ فنی از کار افتاد.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫الان گفتی دستگاهِ هات...
‫- چاکلت؟ ‫- هات چاکلت. آره. (شکلات داغ)
‫این زمان‌نگار کار نمی‌کنه.
‫- موبیوس، می‌شه زمان‌نگارت رو ببینم؟ ‫- بله؟
‫یه دستگاه برای همچین چیزی دارید؟
‫آره. انگار این دستگاهه برات جالبه.
‫عجیبه. این یکی هم وصل نمی‌شه.
‫این دستگاه هات چاکلت رو...
‫- می‌شه یه نگاه بهش بندازم؟ ‫- یه لحظه وایمیستی؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- من می‌تونم ببرمش.
‫می‌تونی؟ خیلی‌خب. ‫پروفسور، اون آقا می‌برتت.
‫[دسترسی امکان‌پذیر نمی‌باشد]
‫نوچ نوچ نوچ. ‫دسترسی امکان‌پذیر نمی‌باشد.
‫شرمنده.
‫اون دستگاهه کجاست؟
‫خیلی عجیبه. ‫تمام فایل‌هات دارن در لحظه آلوده می‌شن.
‫دوباره بازی‌های غیرمجاز دانلود کردی؟
‫نه. یه اشتباه رو که دو بار نمی‌کنم.
‫یه چیزی داره برای این اختلال ایجاد می‌کنه.
‫- مال تو هم کار نمی‌کرد. ‫- نوچ نوچ نوچ.
‫- اوه. ‫- چیه؟
‫خانم دقیقه‌ست.
‫- کنترل تمام سیستم‌ها رو به دست گرفته. ‫- برای همین زمان‌نگارها کار نمی‌کردن.
‫تقویت‌کننده رو بردار بریم دنبال تایملی.
‫- چی شده؟ ‫- تایملی نیست.
‫خانم دقیقه هم برگشته.
‫داکس و تیمش مُردن.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫باید کار رن‌اسلیر باشه.
‫تقویت‌کننده آماده‌ست؟
‫روی کاغذ آره. ‫وقت نداشتم تستش کنم ولی بدونِ تایملی...
‫فرقی نمی‌کنه.
‫بدونِ هالۀ اون، ‫نمی‌تونم درهای انفجاری رو باز کنم. اونا قفلن.
‫باشه، خب، ‫باید بفهمیم کی برش گردونده به خط زمانی.
‫- دیگه کجا ممکنه رفته باشن؟ ‫- نه.
‫رن‌اسلیر تایملی رو نمی‌خواد.
‫ت.ن.ز رو می‌خواد. ‫اونا هنوز اینجان.
‫- گوش کن، رفیق. نمی‌دونم... ‫- راه بیفت.
‫نمی‌دونم داری در مورد چی حرف می‌زنی.
‫بشین. بگیر بشین.
‫خدا رو شکر که حال جفت‌تون خوبه.
‫- دوشیزه راوونا... ‫- بشین!
‫دارم می‌شینم.
‫- می‌خواستم... ‫- دیگه به دروغ‌هات گوش نمی‌دم.
‫ وقتی که من می‌گم حرف می‌زنی، ‫فقط و فقط همون‌موقع.
‫الان هم بهم می‌گی دستگاهت رو ‫کجا می‌تونیم پیدا کنیم.
‫اگه از جوابم خوش‌تون نیاد چی؟
‫اون‌وقت ایکس-۵ که اینجا وایستاده...
‫یه راه خیلی کامل و بی‌نهایت دردناک ‫برای کُشتنت پیدا می‌کنه.
‫با یه جعبۀ خیلی کوچیک.
‫خانم‌ها...
‫فکر کنم از جوابم خوش‌تون بیاد.
‫ت.ن.ز کُد ۱۱۲۷.
‫تمامیِ خدمه...
‫- یالا. ‫- به نزدیک‌ترین...
‫- خروجیِ درِ زمانیِ خود رجوع بفرمایند. ‫- یالا، یالا، یالا.
‫یالا!
‫ت.ن.ز کُد ۱۱۲۷.
‫تمامیِ خدمه، به نزدیک‌ترین ‫خروجیِ درِ زمانیِ خود رجوع بفرمایند.
‫- لوکی؟ ‫- دسترسی امکان‌پذیر نمی‌باشد.
‫- سیلوی؟ خوبی؟ ‫- آره، فقط از اون ساعته متنفرم.
‫- داره سعی می‌کنه سرعت‌مون رو کُند کنه. ‫- از پله‌ها برو.
‫نقص فنیِ کاملِ بافنده، قریب‌الوقوع است.
‫خیلی‌خب، این از اون صداهاست که ‫آدم دلش می‌خواد از نزدیک نشنوه!
‫وقت‌مون داره تموم می‌شه. یالا.
‫تمامیِ خدمه، به نزدیک‌ترین ‫خروجیِ درِ زمانیِ خود رجوع بفرمایند.
‫ت.ن.ز کُد ۱۱۲۷.
‫هنوز وقت هست.
‫تمامیِ خدمه، به نزدیک‌ترین ‫خروجیِ درِ زمانیِ خود رجوع بفرمایند.
‫[بافنده در وضعیت بحرانی است]
‫دسترسی امکان‌پذیر نمی‌باشد. ‫دسترسی امکان‌پذیر نمی‌باشد.
‫تقریباً خورۀ تکنولوژی‌ام.
‫نه.
‫یالا.
‫پس اینجایی.
‫بهت قول می‌دم بعداً بفهمی چی شد.
‫هان؟
‫الو؟
‫چه عجب! ‫چی شد انقدر طولش دادین؟
‫او.بی؟
‫- زود باشید. ‫- خانم دقیقه داره همه‌چیز رو داغون می‌کنه.
‫- داره کُندمون می‌کنه. ‫- چیه؟
‫اگه سیستم رو راه‌اندازیِ مجدد کنم ‫می‌تونم دسترسی‌اش رو قطع کنم.
‫آره، آره، آره. ‫سیستم رو راه‌اندازیِ مجدد کن.
‫- ولی کل سیستم امنیتی رو از دست می‌دیم. ‫- که چی؟
‫چی برای از دست‌دادن داریم؟
‫پروتکل‌های امنیتی از کار می‌افتن.
‫مثلاً چی؟
‫مثلاً عایق‌هایی که جلوی ملت رو می‌گیرن ‫تا توی ت.ن.ز از جادو استفاده نکنن.
‫مجبور می‌شیم اون رو هم خاموش کنیم.
‫- خاموشش کن! ‫- خاموشش کن!
‫تقویت‌کننده به اینجا می‌ره.
‫- همون‌طور که گفتم، خیلی وقت نداریم. ‫- داره وقت‌کُشی می‌کنه.
‫- یکی از... ‫- خودمون می‌دونیم چطور کار می‌کنه. حالا...
‫اوضاع داره بدتر می‌شه.
‫این دوباره نوسان برق نبود. ‫بذارید بررسی کنم.
‫یه نفر داره سعی می‌کنه ‫سیستم رو راه‌اندازی مجدد کنه. بهش دسترسی ندارم.
‫دارن منو میندازن بیرون.
‫خب، نیازی به مسخره‌کردن نیست. ‫(چون خانم دقیقه با لکنت حرف زد)
‫دارن یه کارهایی می‌کنن. ‫تو چِت شده؟
‫دارن آفلاین‌ام می‌کنن.
‫دارم توانایی‌های شناختی‌ام رو از دست می‌دم.
‫فقط چند لحظه برام باقی مونده.
‫ویکتور، باید بهت بگم... بهت بگم...
‫بهت... بهت... بهت...
‫باید بهت بگم...
‫تو هیچ‌وقت مثل اون نمی‌شی.
‫سلام. من خانم دقیقه هستم. ‫و زمان... زمان... زمان...
‫ای خدا.
‫- اوه. این یکی جدید بود. ‫- برو.
‫یه پیشنهادی برات دارم، ایکس-۵.
‫یه مبارزۀ مجدد بکنیم؟
‫مشخصه که نه.
‫ایکس-۵، چه خبره؟
‫این چقدر راحته.
‫یه لحظه بیا اینجا.
‫- بیا اینجا. بیا اینجا. بیا اینجا. ‫- چه خبره؟
‫فکر نمی‌کردم به این زودی دوباره ببینمت.
‫- ویکتور! بیا بریم. همین الان! ‫- چی؟
‫بیا بریم. ‫برو، برو، برو، الان!
‫- از کدوم طرف، جادوگر؟ ‫- از این‌طرف. آسانسور.
‫جونم رو نجات دادی.
‫وقتشه لطفم رو جبران کنی. ‫بریم!
‫- او.بی، آوردیمش. ‫- یالا! زود باش. بیا اینجا.
‫- ویکتور، این سمت. باید چی‌کار کنیم؟ ‫- همینجا.
‫تقویت‌کنندۀ توان عملیاتی، توی هوابند آماده‌ست.
‫ولی قبلش باید هالۀ آقای تایملی رو اسکن کنیم
‫تا بتونیم درهای انفجاری رو باز کنیم.
‫- خیلی‌خب، شروع کنید. ‫- فقط سرت رو ببر توی اسکنر.
‫امنه؟
‫تستش نکردم. ‫ولی روی کاغذ...
‫مشکلی نیست.
‫چیزیت نمی‌شه.
‫- بده عینکت رو برات نگه دارم. ‫- ممنون آقا.
‫خوش اومدی، «اونی که باقی می‌مونه».
‫کار کرد.
‫می‌شه بیام بیرون؟
‫موفق شدی.
‫بدتر از اونیه که فکرش رو می‌کردم.
‫باید سریع باشیم.
‫کی می‌ره؟
‫من انجامش می‌دم. ‫من لباس حفاظتی رو می‌پوشم.
‫- خیلی‌خب، پس راه بیفت. ‫- یالا، بجنب.
‫صبر کن. من باید انجامش بدم.
‫نه، مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫چرا مجبورم.
‫ممکنه اتفاق بدی بیفته،
‫ضمناً من کار با ‫تقویت‌کنندۀ توان عملیاتی رو بلدم.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب، بریم. یالا.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، وقت بحث‌کردن نیست. ‫زود باش، بیا، دنبالم بیا.
‫گوش کن. برو داخل، لباس حفاظتی رو بپوش.
‫وقتی اون درها باز شدن، ‫با نهایت سرعتت برو انتهای پل موقت.
‫تقویت‌کننده رو وصل کن، ‫پرتابش کن و برگرد. فهمیدی؟
‫- فهمیدم. ‫- خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب.
‫وقتشه شجاع باشم.
‫موفق باشی.
‫وقتشه شجاع باشم.
‫چقدر وقت داریم؟
‫- خیلی وقت نداریم. ‫- موفق می‌شه.
‫این سطح تشعشعات بهم حس خوبی نمی‌دن.
‫- حتی از اون‌موقع که من رفتم هم شدیدتره. ‫- موفق می‌شه.
‫- حاضرم. ‫- یالا، برو، برو.
‫- یالا، راه بیفت. ‫- برو بریم.
‫چی شد؟
‫چی... اون کجاست؟
‫مُرد.
‫- چی شد؟ ‫- تموم شد.
‫- چی؟ ‫- مُردش؟
‫تشعشعات زمانی زیادی بالا هستن.
‫- کجای کار رو اشتباه رفتیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- چی شد؟ ‫- نمی‌دونم. تقصیر من نبود.
‫- چی شد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»