‫فقط ما موندیم؟
‫یه چندتا از کوچولوها هستن.
‫از بزرگترها کسی نیست؟
‫سم و اریک. ‫دارن هیزم جمع می‌کنن.
‫نیکی... قراره چیکار کنیم؟
‫می‌تونی یه جلسه بذاری.
‫می‌تونیم در مورد سایمون حرف بزنیم.
‫به‌عنوان یه گروه.
‫باید همین کار رو بکنیم.
‫واقعاً نمی‌خوایم ‫هیچی در مورد اون اتفاق بگیم؟
‫ندیدی؟
‫خیلی سخت بود.
‫رعد و برق و بارون بود.
‫داشتن اون رقص مسخره‌شون رو می‌کردن.
‫اصلاً نباید نصفه‌شبی ‫اون‌طور چهار دست و پا راه می‌افتاد. ولی...
‫سایمون همیشه یه تخته‌ش کم بود.
‫رالف.
‫اون یه قتل بود.
‫[ارباب مگس‌ها]
‫[قسمت چهارم] ‫[رلف]
‫همون‌جا بمون، رالف.
‫نگاه کن. سمت چپت.
‫نمی‌تونیم خیلی نزدیک بشیم. ‫فصل جفت‌گیریه.
‫یعنی وقت رقابتشونه.
‫رقابت چیه؟
‫گوزن‌های نر می‌جنگن. ‫دنبال یکی یا یه چیزی که حامله‌ش کنن.
‫دوران خشنیه.
‫گوش کن، وقتی دوید، ما هم می‌دویم.
‫نظرت چیه؟
‫فکر کردم گفتی زیاد بهش نزدیک نشیم.
‫داره نگاه می‌کنه.
‫آماده باش.
‫حداقل دو متر بود.
‫بگیم یک متر؟ ‫که خیلی هم احمق به نظر نرسیم.
‫اون...
‫شاخ‌هاش...
‫- مادر؟ ‫- من فقط... فقط یه استراحت نیاز دارم.
‫- می‌تونم بذارمش روی... ‫- نه، نه. نه.
‫فقط یه دقیقه بهم وقت بده.
‫در مورد شاخ‌ها برام بگو.
‫از دست بمب‌ها در امانیم؟
‫- فعلاً در امانیم. ‫- برو زیر لحاف.
‫مادرت از شنیدن داستان‌های فرارمون از مرگ
‫چه لبخندی روی لب‌هاش می‌شینه.
‫وقتی بچه بودم، من و عمو کریس،
‫یه جفت شاخ پیدا کردیم.
‫- شاخ گوزن؟ ‫- آره.
‫هر سال شاخ‌هاشون می‌افته.
‫- چی؟ ‫- آره دیگه.
‫می‌افتن، و بعدش تقریباً بلافاصله ‫دوباره رشد می‌کنن.
‫موجودات فوق‌العاده‌ای هستن.
‫سریع‌ترین رشد بافت توی طبیعت.
‫من... این خیلی معرکه‌ست.
‫نظرت چیه که
‫فردا بریم شکار شاخ؟
‫ناهار می‌بریم. میریم اعماق جنگل.
‫اشکالی نداره...
‫اشکالی نداره اگه فردا ‫با مادر توی خونه بمونیم؟
‫می‌تونم براش نقاشی بکشم ‫یا فقط کتاب بخونم.
‫فقط... فکر کنم این‌طوری بیشتر دوست دارم.
‫واقعاً عالی به نظر می‌رسه.
‫خوب بخوابی.
‫مراقب ساس‌ها باش، ‫نیاز به یه غذای حسابی دارن.
‫منم مخصوصاً انگشت‌های پام رو ‫براشون می‌ذارم بیرون.
‫رالف.
‫یه چیزی اونجاست.
‫یه چیزی بیرونه.
‫داره تکون می‌خوره.
‫- هیچی نمی‌شنوم. ‫- بیشتر گوش کن.
‫نکنه...
‫نکنه هیولاست؟
‫خوکی...
‫خوکی.
‫هیچی نگو.
‫کمک! کمک! کمک!
‫گرفتمشون!
‫گرفتیمشون.
‫گرفتشون.
‫حال جفتتون خوبه؟
‫فکر کردم برای صدف اومدن.
‫نجاتش دادی.
‫برای صدف نیومده بودن.
‫برای آتیش اومده بودن.
‫عینکم رو بردن.
‫دوباره توش فوت کن.
‫هر کی بود اومد.
‫بهشون وقت بده.
‫همه‌مون همینیم، خوکی!
‫من فقط...
‫صدف رو می‌گیرم که اینو بگم.
‫من به رالف برای رئیس بودن رأی دادم ‫چون از همه‌مون بهتره.
‫تنها کسیه که تا حالا تونسته ‫یه کاری از پیش ببره.
‫برای همین بی‌صبرانه منتظرم ببینم ‫چی برای گفتن داره.
‫- در مورد چی؟ ‫- در مورد اینکه باید چیکار کنیم.
‫خودت جلسه می‌خواستی!
‫تا تو دوباره رهبریمون کنی.
‫زیاد نمی‌تونم ببینم، رالف.
‫ولی می‌دونم اون نگاه تحقیرآمیز روی صورتته.
‫فقط یه آتیش معمولی.
‫فقط یه علامت دود ‫که بتونیم نجات پیدا کنیم. ولی...
‫ما رفتیم شکار و بعدش آتیش خاموش شد.
‫بعد اتفاق‌های بدتری افتاد.
‫بعدش اومدن ‫و عینک خوکی و آتیش رو دزدیدن.
‫و حالا علامت خاموش شده و خوکی ناراحته
‫و دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونیم نجات پیدا کنیم.
‫میشه صدف رو بدی به من؟
‫فکر نمی‌کنم وقتی این‌قدر تعدادمون کمه، ‫صدف اهمیتی داشته باشه.
‫بیخیال.
‫هیچ فایده‌ای نداره.
‫من می‌خوام برم پیشش
‫با این صدف توی دست‌هام.
‫می‌خوام بگم،
‫«تو از من قوی‌تری.»
‫«آسم نداری.»
‫«با هر دو تا چشمت می‌تونی ببینی.»
‫«ولی نمی‌خوام عینکم رو ‫به‌عنوان یه لطف پس بدی.»
‫«ازت نمی‌خوام مرام به خرج بدی.»
‫«بلکه چون پس دادنش حق منه. ‫و حق، حقه.»
‫یهو حالم بد شد.
‫بایدم بشه. ‫این یه فکر وحشتناکه.
‫ولی حق داریم که ‫یه شانس دیگه بهش بدیم.
‫و اگه امروز آدم نشد، ‫اون‌وقت رسماً بی‌خیالش میشیم.
‫رالف، چیه؟
‫نگران نباش. فقط یه بازیه.
‫ایست! کی اونجاست؟
‫می‌تونی ببینی کی‌ام! ‫مسخره‌بازی درنیار، راجر.
‫من اعلام جلسه می‌کنم!
‫منم اعلام جلسه می‌کنم!
‫پرتاب خوبی بود، راجر!
‫- جک کجاست؟ ‫- رفته شکار.
‫گفت نباید بذاریم بیای تو.
‫اومدم در مورد آتیش و عینک خوکی ‫باهاش حرف بزنم.
‫چون خوکی بهشون نیاز داره. ‫و حق، حقه.
‫اینا چیزهای خسته‌کننده‌ای برای حرف زدنن.
‫برو پی کارت، رالف.
‫توی محدوده‌ی خودت بمون. ‫اینجا محدوده‌ی من و قبیله‌ی منه.
‫- تنهام نذار. ‫- زانو بزن.
‫شما عینک خوکی رو کش رفتین.
‫- باید پسش بدین. ‫- باید؟
‫- کی میگه؟ ‫- من میگم.
‫- شما منو به‌عنوان رئیس انتخاب کردین. ‫- نه.
‫من نکردم. اونا کردن.
‫ولی نظرشون عوض شده.
‫دموکراسی یعنی این.
‫اگه آتیش می‌خواستی بهت می‌دادیم.
‫اگه درخواست می‌کردی ‫آتیش رو بهت می‌دادیم.
‫ولی نکردی! ‫مثل یه دزد کثیف یواشکی اومدی
‫و این عینک رو دزدیدی!
‫یه بار دیگه بگو.
‫شما یه مشت دزد و وحشی هستین! ‫و کاری که با سایمون کردین...
‫دعوا! دعوا! دعوا! دعوا!
‫دعوا!
‫بگیرش، جک!
‫صدف دست منه!
‫ای احمق‌های رنگ‌کرده، ‫صدف دست منه!
‫حتی نمی‌تونی ببینی.
‫به این نگاه کن. ببینین کی هستین. ‫دارین مثل یه مشت بچه رفتار می‌کنین!
‫تو هم داری مثل یه آدم‌بزرگ خسته‌کننده ‫رفتار می‌کنی!
راجر، جلوی این خوکی خسته‌کننده رو بگیر!
‫اون نیکیه. اسمش نیکیه.
‫- نیکی‌خوکه. جلوی نیکی‌خوکه رو بگیر. ‫- کدوم بهتره؟
‫قانون و نجات یا شکار و خرابکاری؟
‫- جلوی نیکی‌خوکه‌ی خسته‌کننده رو بگیر! ‫- صدف دست منه!
‫جلوی نیکی‌خوکه‌ی خسته‌کننده رو بگیر!
‫مگه خودت نگفتی، رئیس؟
‫آره.
‫- بلند شو. نیکی، بلند شو. ‫- رالف؟
‫بگیرینشون!
‫ولم کن!
‫من رئیسم! من رئیسم!
‫من رئیسم!
‫این قبیله‌ی منه! جزیره‌ی من!
‫یا به قبیله ملحق میشین ‫یا تاوانش رو میدین!
‫فکر کردم از این طرف اومدن.
‫ما شکارچی هستیم، مگه نه؟ ‫شکار کنین، احمق‌ها!
‫حالم خوبه، رالف؟
‫حس می‌کنم زیاد خوب نیست.
‫داره خون میاد؟
‫نه.
‫متأسفم.
‫سرت یه خورده آسیب دیده.
‫ولی فقط شاخ‌هاته.
‫و شاخ‌ها سریع‌ترین رشد بافت رو ‫توی طبیعت دارن.
‫هر وقت دیدی خیلی دوره ‫یا خیلی تند میریم بگو وایسا، باشه؟
‫نیکی. نیکی! نیکی، یالا!
‫بیدار شو! بیدار شو!
‫نیکی. نیکی؟
‫حالت خوبه؟ خوبی، خوبی.
‫- تشنمه. ‫- آب پیدا می‌کنیم، باشه؟
‫- یه فکری به سرم زده. ‫- واقعاً؟
‫این...
‫تقریباً یه نقشه‌ست.
‫خوبه. به یکی نیاز داریم.
‫- سرده... ‫- طوری نیست. طوری نیست.
‫ما... یه قایق می‌سازیم
‫که پشتش یه ساعت آفتابی داره.
‫که زمان رو بدونیم؟
‫که جای خورشید رو بدونیم.
‫میریم سمت شمال.
‫شمال کجاست؟
‫اونش مهم نیست.
‫چیز مهم اینه
‫که مداوم
‫توی یه جهت سفر کنیم.
‫برای اینکه شاید اون‌طرف‌ها یه جزیره باشه.
‫حاضری دوباره راه بیفتیم؟
‫بلند شو. طوری نیست. همه‌چی مرتبه.
‫کارت خوبه...
‫پام.
‫طوری نیست.
‫استراحت کنیم؟
‫- تازه راه افتادیم. ‫- با این حال، میشه استراحت کنیم؟
‫- آره، لطفاً. ‫- باشه.
‫ساعت آفتابی ‫واقعاً به‌عنوان جهت‌نما کار می‌کنه؟
‫آره.
‫وقتی خورشید بالای سرمونه،
‫اون جهتی که توشه
‫میشه شمال.
‫درسته؟
‫نمی‌دونم.
‫اون‌وقت...
‫از ستاره‌ها استفاده می‌کنیم.
‫بذار برات آب بیارم، باشه؟
‫تنهام نذار، رالف.
‫تشنه‌ای. آب نیاز داری.
‫چطوری دوباره پیدام می‌کنی؟
‫من... قدم‌هام رو می‌شمرم. ‫درخت‌ها رو حفظ می‌کنم.
‫جواب میده؟
‫نه،
‫درخت‌ها رو می‌شمرم.
‫توی یه خط مستقیم راه میرم ‫و درخت‌ها رو می‌شمرم.
‫فکر کنم نباید بری، رالف.
‫به آب نیاز داری، نیکی.
‫با هم پیداش می‌کنیم.
‫رازش اینه که یه جویبار رو دنبال کنی.
‫طول نمی‌کشه.
‫یک. دو.
‫سه.
‫چهار.
‫پنج.
‫شش.
‫هفت.
‫هشت.
‫نه.
‫۱۷.
‫۲۰.
‫۳۶.
‫۵۵.
‫۶۲.
‫۷۴.
‫۷۸.
‫۸۱.
‫وای، وای.
‫نیکی، منم.
‫- منم. ‫- رالف.
‫جرعه‌های کوچیک.
‫فکر نمی‌کردم برگردی.
‫- متأسفم. ‫- طوری نیست.
‫می‌خوای دوباره امتحان کنی؟
‫آره، لطفاً.
‫اگه ما رو بگیرن چیکار می‌کنن؟
‫بازی‌های جنگی.
‫دوست خاله جوآن، آنتونی.
‫- همیشه برام تعریف می‌کرد... ‫- خاله جوان چندتا دوست داشت؟
‫احساس تنهایی می‌کرد.
‫سرت بهتره؟
‫یه خورده.
‫اگه پیدامون کنن...
‫پیدامون نمی‌کنن.
‫اگه کردن...
‫تو باید فرار کنی.
‫نه.
‫خب، رالف، باید این کار رو بکنی.
‫راستش خیلی احساس سرما می‌کنم.
‫طوری نیست. وقتی خوابیدی ‫دیگه احساس سرما نمی‌کنی.
‫میای به یه جزیره‌ی استوایی ‫و یه خورده احساس سرما می‌کنی.
‫ببخشید.
‫ببخشید، رالف، فقط سردمه.
‫تو هم سردته؟
‫از گروچو مارکس چیزی می‌دونی؟
‫ببخشید که بهشون گفتم بهت میگن خوکی.
‫«من هیچ‌وقت چهره‌ای رو فراموش نمی‌کنم.»
‫«ولی در مورد تو»
‫«خوشحال میشم که یه استثنا قائل بشم.»
‫- گفتی این یه رازه. ‫- طوری نیست.
‫رالف، طوری نیست. ‫از کجا باید می‌دونستی.
‫چی رو؟
‫اینکه این‌قدر ازم خوشت میاد.
‫«یه روز صبح توی پیژامه‌م ‫به یه فیل شلیک کردم.»
‫«اینکه چطوری رفته بود توی پیژامه‌ی من، ‫نمی‌دونم.»
‫طوری نیست.
‫بخواب.
‫حالت خوبه، پسر؟
‫آره، آقا.
‫مادرته؟
‫آره، آقا.
‫هیچ‌وقت ندیدمش.
‫برای همینه که داخل نیستم.
‫ولی فرمانده خیلی ازش تعریف کرد.
‫از پدرت هم خیلی تعریف می‌کنه.
‫یه افسر ارشد نیروی دریاییه، درسته، پدرت؟
‫فرمانده میگه به‌زودی ترفیع می‌گیره.
‫امروز روز حرف زدن از ترفیع نیست، مگه نه؟
‫من افسر جزء ویلکینز هستم.
‫فرد.
‫من فردم.
‫رالف. قربان.
‫همیشه وحشتناکه ‫وقتی توی سن خیلی کم از دنیا میرن.
‫متأسفم.
‫برات خیلی سنگینه، نه؟
‫اون تو؟
‫مطمئنم.
‫وقتی خواهرم رو از دست دادم...
‫مردنش رو درست یادم نمیاد،
‫فقط یادمه مردم می‌اومدن و می‌گفتن ‫«خیلی متأسفیم.»
‫یه پیرزن بهم یه شیلینگ داد.
‫خواهرتون چند سالش بود؟
‫۱۵. من... ۱۱ سالم بود.
‫- هم‌سن تو؟ ‫- آره.
‫ذات‌الریه.
‫پدرت بهت نیاز داره. ‫اینو می‌دونی؟
‫بهت نیاز داره.
‫منم، رالف.
‫باید بری، رالف. همین الان برو!
‫باید بهتون می‌گفتم.
‫نیکی مُرد.
‫رالف! بزن به چاک!
‫امن نیست.
‫با من نمیاین؟ ‫ما سه تا، می‌تونیم یه...
‫- تو راجر رو نمی‌شناسی. ‫- اون یه هیولاست!
‫گوش کن، رالف، ‫در مورد خوکی واقعاً متأسفم.
‫راجر داره میاد، زود باش!
‫رالف! راجر یه چوب رو ‫از هر دو طرف تیز کرده. برو!
‫- کیه اونجا؟ ‫- رالف. نتونستیم جلوش رو بگیریم.
‫همین نزدیکی‌هاست. ‫کم مونده بود بگیرمش.
‫جک! فکر کنم گیرش انداختیم!
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوای بهت بگم رئیس؟
‫اگه اینو می‌خوای، میگم،
‫چون نمی‌خوام رئیس تمام این چیزها باشم.
‫دوست‌هام مُردن!
‫- چی می‌خوای، جک؟ ‫- تو بودی که همه‌چی رو خراب کردی!
‫تو کردی، رالف. تو کردی!
‫باید تصمیم بگیری.
‫فقط من و توایم.
‫اینجاست!
‫دیدی؟ همه‌چی رو خراب کردی!
‫شونه‌ای صف بکشین. ‫شصت سانتی‌متر فاصله.
‫به هر چیزی روی زمین نگاه کنین. ‫هر سرنخی.
‫حرف موریس رو شنیدین! ‫شصت سانتی‌متر فاصله. شونه‌ای صف بکشین.
‫نه. نه، این خیلی دوره.
‫موافقم.
‫بعضی وقت‌ها باید دو بار نگاه کنی.
‫شونه‌ای جواب نداد، موریس.
‫موافقم.
‫وقتی یه شکارچی نمی‌تونه شکارش رو بگیره،
‫بعضی وقت‌ها باید با دود بکشیش بیرون.
‫آتیش روشن می‌کنیم.
‫با شعله‌ها محاصره‌ش می‌کنیم، ‫هیچ راه فراری جز ساحل براش نمی‌ذاریم.
‫اون‌وقت دیگه مال ماست.
‫عینک رو می‌خوام.
‫چوب، برگ، خار و خاشاک.
‫رابرت، تو جمع کردنشون رو سازماندهی کن. ‫دوتا شکارچی ببر.
‫موریس، تو یکی‌درمیون ‫آدم‌ها رو دور محیط مستقر کن.
‫جک نمی‌خواد رالف زنده از اینجا بره بیرون.
‫هیولا رو دود بدین.
‫گوشتش رو بسوزونین.
‫خونش رو به جوش بیارین.
‫جک!
‫کجایی؟
‫جک!
‫من اینجام!
‫کجایی؟
‫تسلیمم.
‫جک!
‫تسلیمم! بیا منو بگیر!
‫جک!
‫من اینجام!
‫جک! جک!
‫جک!
‫سلام.
‫- سلام، قربان. ‫- بریتانیایی هستی؟
‫- آره، قربان. ‫- دود رو دیدیم.
‫یه عالمه دود بود.
‫آره، قربان.
‫اصلاً چطوری اومدین اینجا؟
‫هیچ بزرگسالی... ‫هیچ آدم‌بزرگی همراهتون هست؟
‫شوخی و بازی؟
‫شما پسرها داشتین چیکار می‌کردین؟
‫جنگی چیزی راه انداخته بودین؟
‫امیدوارم کسی صدمه ندیده باشه؟
‫توی جنگتون کسی صدمه ندید؟
‫جنازه‌ای هست؟
‫دوتا.
‫ولی اونا...
‫جنازه‌هاشون رفته.
‫دوتا؟
‫کشته شدن؟
‫فکر می‌کردم بیشتر باشه، احتمالاً،
‫ولی نمی‌دونم... احتمالاً بیشتر.
‫شما رو از اینجا می‌بریم.
‫چند نفر هستین؟
‫رئیس اینجا کیه؟
‫منم.
‫و نمی‌دونی چند نفرین؟
‫چه نمایش ضعیفی.
‫بله، قربان.
‫فکر می‌کردم یه دسته پسر بریتانیایی،
‫همه‌تون بریتانیایی هستین، مگه نه؟
‫فکر می‌کردم می‌تونستین ‫نمایشی بهتر از این اجرا کنین.
‫- منظورم اینه که... ‫- اولش همون‌طوری بود.
‫قبل از اینکه همه‌چی...
‫اون موقع با هم بودیم.
‫بیاین ببریمتون سمت قایق پسرها.
‫براتون چند تا لباس پیدا کنیم.
‫یالا.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M