‫♪ بلدم کی برم بیرون ♪
‫♪ بلدم کی بمونم خونه ♪
‫♪ کارها رو ردیف کنم ♪
‫- آره. آره. ‫- می‌دونم.
‫♪ پیک روزنامه رو می‌گیرم ♪ ‫♪ ولی اوضاع اونقدرها هم عوض نمیشه ♪
‫♪ توی باد ایستادم ♪ ‫♪ ولی هیچ‌وقت خداحافظی نمی‌کنم ♪
‫♪ بعدش چی؟ ♪
‫♪ ولی تلاش می‌کنم ♪
‫♪ تلاش می‌کنم ♪
‫♪ هیچ‌وقت دل نمی‌بندم به عشق مدرن ♪
‫♪ کنارم راه میره ♪ ‫♪ عشق مدرن ♪
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫آرمسترانگ. ملاقاتی داری.
‫ساعت ملاقات نیست.
‫نه بابا. فقط می‌دونم که منتظرتن.
‫تو نمیای؟
‫فقط تو میری.
‫دلت برام تنگ شده بود؟
‫گاه‌گداری.
‫هزار ماشالله چقدر عالی شدی.
‫می‌دونی، پریسیلا، بیشتر آدما ‫وقتی از زندان میان بیرون...
‫آخرین جایی که می‌خوان بیان همینجاست.
‫منم اخلاقم اینجوریه دیگه.
‫خب، می‌دونم که باهاش حرف می‌زنی.
‫گاه‌گداری.
‫می‌دونی کجاست؟
‫و می‌دونم که می‌دونی ‫حتی اگه بدونم هم بهت نمی‌گم.
‫پس، حدس می‌زنم بالاخره یه وقتی
‫پیدا می‌کنی که اون پیغامی رو ‫که می‌خوای برسونی، بدی.
‫منو خیلی خوب می‌شناسی.
‫خب، به پاش نشستم دیگه.
‫خب، دختره باید پول رو ‫برام بیاره، جان. سریع.
‫اون‌وقت می‌تونم اوضاع رو با وین ‫راست و ریس کنم،
‫تا بچه‌هامون کشته نشن.
‫پسر تو،
‫زد به سیم آخر.
‫یا یکی گرفتتش.
‫هنوز دارم ته و توی ماجرا رو در میارم.
‫خب، هر چی که هست.
‫یعنی دیگه پول دست دخترم نیست.
‫اگه هنوز دستش نیست، ‫جفتمون می‌دونیم که به زودی به دستش میاره.
‫دیدمش.
‫آره.
‫چطور پیش رفت؟
‫روز خوبی واسه‌ش نبود.
‫ولی تونست قسر دربره.
‫حدس می‌زنم بیشتر لنگ‌لنگان رفته.
‫می‌کُشتش.
‫تو می‌کُشیش.
‫اگه همکاری کنه نه.
‫پریسیلا، اون همین الانشم داره همکاری می‌کنه.
‫فقط هنوز دستت نیومده بازی چیه.
‫یادم رفته بود این قیافه‌های حق‌به‌جانبت ‫چقدر خسته‌کننده‌ست.
‫یه وقت غرور پدرانه داریم، ‫یه وقت هم خودشیفتگی کورکورانه.
‫خب،
‫حداقل بچه من هنوز باهام حرف می‌زنه.
‫می‌دونی، ‫می‌تونم ببخشم که ازم دزدی کردی.
‫ذاتت همینه دیگه.
‫اما...
‫وقتی اون دختر کوچولوت تنها و ترسون،
‫با یه گلوله تو پس سرش، ‫تو یه مخفیگاه وامونده می‌میره،
‫فکر کنم حتی تو هم احساس مسئولیت کنی.
‫- وقتی بیام بیرون... ‫- توروخدا نکن.
‫خودت رو انگشت‌نما نکن.
‫من...
‫دلم برات تنگ میشه...
‫گاه‌گداری.
‫جان، وقتش داره تموم میشه.
‫اینو بهش بگو.
‫خدای من.
‫از دخترام دور شو.
‫ببخشید. نمی‌خواستم بترسونمتون.
‫با این وینچستر توی دستم، ‫به نظرت ترسیدم؟
‫خیلی تشنمه. ‫ساعت‌هاست دارم پیاده‌روی می‌کنم.
‫آره؟
‫خب، حالا می‌تونی باز هم پیاده‌روی کنی.
‫- مار رو کُشت. ‫- جدی؟
‫- داشت حمله می‌کرد. ‫- آها.
‫فقط عکس‌العمل نشون دادم.
‫تو هم جای من بودی همین کارو می‌کردی.
‫این دور و برا چی کار می‌کنی؟
‫تصادف کردم.
‫جاییت درد می‌کنه؟
‫چند تا زخم، ‫ولی... فکر کنم خون‌ریزیش بند اومده.
‫- می‌خوای برات آمبولانس خبر کنم؟ ‫- نه. نکن. من...
‫بیمه ندارم.
‫مزاحمتون نمیشم.
‫مرسی که اجازه دادید از آبتون بخورم.
‫میشه بگید نزدیک‌ترین شهر کدوم طرفه؟
‫کینگ‌من از اینجا حدود 65 کیلومتر سمت جنوبه‌.
‫قبل از اینکه برسی، ‫از گرمازدگی می‌میری.
‫چرا نمیای تو؟
‫یه آبی به سر و روت بزن ‫و یه لیوان آب درست و حسابی بخور.
‫بعدش ببینیم ‫باید باهات چی کار کنیم.
‫می‌دونیم دوستامون کین؟
‫هنوز نه.
‫هیچ مدارکی نداره. پلاک کالیفرنیاش هم ‫به اسم یه شرکت صوری تو دلاور ثبت شده.
‫چی باعث شده فکر کنی ‫اینا به پرونده ما وصلن؟
‫یه تصادف مرگبار،
‫یه وسیله نقلیه با پلاک جعلی که کمتر از
‫50 کیلومتر با جایی که میسون تصادف کرده، ‫پیدا شده.
‫فکر می‌کنی تصادفیه؟
‫جفتمون می‌دونیم هر جا پای پریسیلا وسط باشه، ‫جسدها هم رو هم تلنبار میشن.
‫فکر می‌کنی اینجا بوده؟
‫نه.
‫پریسیلا دستاش رو به خون آلوده نمی‌کنه.
‫فکر می‌کنم لاکی اینجا بوده.
‫و حسابی هم مقاومت کرده.
‫فکر می‌کنی این دختر این دو نفر رو کُشته؟ ‫وزنش چقدره؟ ۴۵ کیلو هم نمیشه؟
‫دقیق نمی‌دونم اینجا چی شده، ‫ولی می‌دونم اون اینجا بوده.
‫اون از بازی خارج شده بود.
‫چی دوباره کشوندتش تو بازی؟
‫ده میلیون دلار.
‫نه.
‫یه چیز دیگه.
‫پشت سرت.
‫صبح بخیر، معاون رئیس.
‫- خبری از میسون شد؟ ‫- همین الان از بیمارستان میام.
‫اون ماشینی که بهش زد، ‫حسابی داغونش کرد.
‫عملش تموم شده، ‫ولی کارش توی میدون تمومه.
‫دارم فکر می‌کنم کدومش بدتره.
‫اینکه یه عملیات بزرگ توی وگاس راه انداختی ‫و به من خبر ندادی،
‫یا اینکه دست از پا درازتر برگشتی.
‫- افتخار بزرگی نبود، قربان. ‫- و اینجای کار، می‌خوای بهم بگی
‫که این ماجراها هیچ ربطی نداره به اینکه
‫دوباره داری سعی می‌کنی پریسیلا مسترسون ‫رو بندازی زندان.
‫تو برو، گیتس.
‫- پیتر؟ ‫- داری از کنترل خارج میشی، بیلی.
‫نه، نمیشم.
‫دارم کارمو می‌کنم.
‫- دارم دنبال پول میرم. ‫- به پریسیلا؟
‫به وین ویتیکر.
‫فکر می‌کنی پریسیلا از ویتیکر دزدی کرده؟
‫نه. نه، اون عاقل‌تر از این حرفاست.
‫ولی جان آرمسترانگ هیچ‌وقت پولی ندیده ‫که دنبال زدن یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ش نباشه.
‫حدسم اینه که پشت سرش ‫یه پول قلمبه برای خودش جمع کرده.
‫حالا که پریسیلا از زندان اومده بیرون،
‫جان فکر می‌کنه باید قبل از اینکه پریسیلا پیداش کنه، ‫جابه‌جاش کنه.
‫پس به دخترش زنگ می‌زنه.
‫ویتیکر پریسیلا رو انداخته دنبال پوله.
‫اگه مچشو بگیریم که پولا رو گرفته، گرفتیمش.
‫اگه ویتیکر رو لو بده، ‫جفتشون رو با هم می‌گیریم.
‫آره، ولی دفعه قبل لو ندادش.
‫ولی الان دیگه طعم زندان رو چشیده.
‫خیلی خب، ‫یه کم بهت آزادی عمل میدم.
‫ولی باید در جریان بذاریم، شنیدی؟
‫- شنیدی؟ ‫- شنیدم. بله قربان. شنیدم.
‫حله.
‫همین.
‫همین نگاه توی چشمت.
‫کدوم نگاه؟
‫- همین. ‫- این نگاه؟
‫انتقام‌جویی کارتو توی اینجور پرونده‌ها خراب می‌کنه.
‫دوباره اینو نکن هدف وسواسیت.
‫باشه، قربان. گیتس.
‫موهشو بزن عقب. کامل.
‫- کامل؟ ‫- آره.
‫- فقط یه کم... ‫- و بعد گیره بزن.
‫- باشه. ‫- آره، آره، آره. کامل بزن عقب.
‫آره. که بتونم ببینمش.
‫این زخم عمیقیه. ببین.
‫احتمالا باید بخیه می‌خورد، ‫ولی دیگه براش دیره.
‫مامانت معلومه کاربلده.
‫اون مامان ما نیست.
‫اون لیتا‌ی ماست.
‫اینا دخترای دخترمن.
‫یه عمر پیش بود، ‫ولی قبلاً به عنوان کمک‌پرستار تو یه دبیرستان کار می‌کردم.
‫تعجب می‌کنی اگه بدونی چند بار ‫مجبور شدم زخم‌هایی مثل اینو تمیز کنم.
‫همه‌ی بچه‌ها از روی اسکیت‌بورد می‌افتادن و...
‫خیلی خب.
‫کدوم یکی از شما دوتا اینو کشیده؟
‫من. وقتی کوچیک‌تر بودم.
‫خوبه، نه؟ یه پا هنرمنده.
‫عین مادرش.
‫ازش خوشم نمیاد، ‫ولی لیتا حاضر نیست برش داره.
‫چی؟
‫میشه ببینمش؟
‫حتماً.
‫ببینم.
‫خب، کجاش ایراد داره؟ ‫چرا ازش خوشت نمیاد؟
‫قراره من و لیتا باشیم.
‫- ولی... ‫- شبیه پرندن.
‫نه، نیستیم.
‫- اون پرها رو نگاه کن. ‫- ببخشید.
‫فکر کنم کاملاً مشخصه که باید مو باشه.
‫این شاهکارشه.
‫و همه‌ش مال منه.
‫هیچ‌وقت برش نمی‌دارم.
‫کسی هست که بتونم برات بهش زنگ بزنم؟
‫نه. نه. خوبم.
‫- مطمئنی؟ حتماً یه کسی هست. ‫- نه.
‫شماها چرا نمی‌رید توبی رو تو اون اتاق ‫مثل اصطبلتون پیدا کنید؟
‫و می‌تونید نشون بدید به...
‫- ریچل. ‫- ریچل.
‫می‌تونید خرگوشتون رو به ریچل نشون بدید. ‫برید بالا و پیداش کنید.
‫لیتا. اون نمی‌خواد توبی رو ببینه.
‫شاید بخوام ببینم.
‫- بیا الی. کمکم کن. ‫- باشه.
‫زیر تخت رو چک کن.
‫زیاد ذوق نکن.
‫چون توبی کوچولو تو وانت منه.
‫بعضی وقتا که یه لحظه آرامش می‌خوام، ‫فقط می‌فرستمشون دنبال نخود سیاه.
‫اگه یه روز بچه‌دار شدم ‫اینو آویزه گوشم می‌کنم.
‫گوش کن. من نمی‌خوام... ‫نمی‌خوام بهت دروغ بگم.
‫و مطمئنم خودت تا الان حدس زدی ‫که این دقیقاً یه تصادف نبوده.
‫می‌دونم.
‫یه حسی داشتم.
‫آره. من و... من و شوهرم دعوامون شد ‫اون...
‫منو از ماشین پرت کرد بیرون.
‫من... خوش‌شانسی که زنده‌ای.
‫واقعاً نمی‌دونم الان باید چیکار کنم.
‫یه دلیلی داره که این دخترا رو آوردم اینجا
‫که بعد از مرگ مامانشون تو بیابون زندگی کنن.
‫نصیحتم رو می‌خوای؟
‫باید ولش کنی.
‫باید از این فرصت استفاده کنی
‫- و دیگه هیچ‌وقت پیشش برنگردی. ‫- نه. اون آدم بدی نیست.
‫تو رو از ماشین پرت کرد بیرون.
‫- ولی من تحریکش کردم. ‫- و تو رو کنار جاده ول کرد.
‫داشتیم دعوا می‌کردیم و... و تقصیر من بود.
‫- قطعاً تقصیر من بود. ‫- تقصیر تو نیست.
‫هیچ‌وقت تقصیر تو نیست.
‫دوستش دارم.
‫واقعاً دارم.
‫برای همینه که سخته باور کنم اون...
‫این بلا رو سرم بیاره.
‫همین‌ جوری منو ول کنه.
‫دخترم قبلاً برام از این داستان‌ها تعریف می‌کرد.
‫یه میلیون بار قبل از این و...
‫حرفم رو باور کن وقتی میگم ‫این داستان عاقبت خوشی نداره.
‫بابت دخترت متاسفم.
‫نباش.
‫نه، به حرفم گوش کن.
‫مردی که تو رو به حال مرگ ول می‌کنه،
‫لیاقت عشقت رو نداره.
‫لیاقتش اینه که بهش دستبند بزنن. ‫تو زندان باشه.
‫تا آخر عمرش اونجا بپوسه.
‫- نمی‌تونم این کارو کنم... ‫- آره، می‌دونم سخته.
‫- سخته، ولی... ‫- نه، تو نمی‌فهمی. اون...
‫پلیسه.
‫لعنتی.
‫دوستاش احتمالاً همین الان دارن دنبال من می‌گردن ‫و نمی‌تونم بذارم پیدام کنن.
‫نمی‌خوام با این حرفا اذیتت کنم.
‫فقط فکر کردم بهتره بدونی.
‫چون واقعاً نمی‌خوام هیچ دردسری ‫برای تو و خانواده‌ت درست کنم.
‫من از دردسر نمی‌ترسم.
‫هیچ‌کس اینجا پیدات نمی‌کنه. باشه؟
‫چطوره یه دوش بگیری؟ ‫منم برات لباس تمیز میارم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫یه کپه لباس دست‌دوم اون عقب دارم
‫چون دخترا مدام دارن بزرگ میشن.
‫- می‌تونم یه چیزی برات پیدا کنم. ‫- هی.
‫ممنونم.
‫آره. چیزی نیست.
‫بعدازظهر بخیر. چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫من...
‫یه ماشین برای پسرم از شعبه وگاس شما کرایه کردم.
‫و...
‫خب، آخر هفته تولدش بود.
‫و می‌دونید که مردهای جوون ‫تو وگاس چطورین.
‫خوب می‌دونم.
‫مسئله اینه که اون برنگشته خونه.
‫و ماشین رو هم پس نداده.
‫واسه همین، دارم نگران میشم.
‫انگار یادمه که شرکت‌های اجاره ماشین
‫در واقع ردیاب جی‌پی‌اس تو ماشیناشون دارن.
‫داریم.
‫ولی من قانوناً نمی‌تونم ‫اون اطلاعات رو فاش کنم.
‫فکر می‌کردم ممکنه یه همچین چیزی بگی.
‫خب، همیشه استثناهایی وجود داره.
‫بذار ببینم.
‫سوبارو فورستر، درسته؟
‫به نظر میاد تو پایکز اوت‌لت تو لانگ‌بیچ باشه.
‫چی، یه مرکز خرید؟
‫- سلام. ‫- خب، اصلاً باورت نمیشه چی شده.
‫امتحان کن ببینم.
‫ماشین اجاره‌ای کری ‫تو یه مرکز خرید تو لانگ‌بیچ ـه.
‫مرتیکه تو مرکز خرید ‫تو لانگ‌بیچ چه غلطی می‌کنه؟
‫خب، دقیقاً. یه روزه که اونجاست.
‫- چی، فکر می‌کنی دزدیدنش؟ ‫- شاید.
‫یا مُرده.
‫کجایی؟
‫دارم نگاهشون می‌کنم که همین الان دارن ‫گندکاریش رو تمیز می‌کنن.
‫و داریم درباره یه گندکاری حسابی حرف می‌زنیم.
‫چطور یه نفر به این کوچیکی ‫می‌تونه این‌ همه دردسر درست کنه؟
‫داچ، الان حوصله این چرندیات کابویی تو رو ندارم.
‫فقط می‌خوام دختره رو پیدا کنی.
‫خب، اون پیاده‌ست.
‫نمی‌تونه بیشتر از شعاع سی کیلومتری ‫تو هر جهتی باشه.
‫و اینجا هیچی نیست، فقط بیابون برهوته.
‫پیدا کردنش سخت نیست.
‫لانگ‌بیچ چی؟
‫دارم میرم اونجا.
‫ای خدا...
‫سی سالشه و هنوز نمی‌تونه ‫آشغال‌های لعنتیش رو بندازه دور.
‫[۴۱۸ خیابان باکستر ‫اکو پارک، کالیفرنیا ۹۰۰۲۶]
‫دستا.
‫آمین.
‫شماها همیشه این کارو می‌کنید؟
‫شام خوردن؟
‫نه.
‫این‌ طوری سر میز با هم بشینید.
‫مگه آدمای معمولی نباید این کارو بکنن؟
‫چیزی به اسم معمولی وجود نداره، الی.
‫آره، من تو بچگی ‫غذای خونگی نمی‌خوردم.
‫- چرا نه؟ ‫- خب...
‫فقط من و بابام بودیم.
‫اون شغل خیلی غیرقابل‌پیش‌بینی‌ای داشت، ‫واسه همین زیاد جابه‌جا می‌شدیم.
‫بیشتر با همبرگر و...
‫شیک زندگی می‌کردیم.
‫ولی بعضی وقتا یه سوئیت بزرگ هتل می‌گرفتیم،
‫هرچی می‌تونستیم ‌سرویس اتاق سفارش می‌دادیم ‫و تا صبح بیدار می‌موندیم فیلم می‌دیدیم.
‫وای.
‫ما هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنیم.
‫لیتا همیشه مجبورمون می‌کنه غذای سالم بخوریم.
‫درباره خوردن سبزیجاتت بهت چی گفتم؟
‫مهمه.
‫آره، ولی ببین. اون خوب از آب دراومده.
‫شامتون رو تموم کنید، ‫می‌برمتون دیری کوئین.
‫واقعاً؟
‫خودشه؟
‫قوی باش.
‫باشه، باشه بابا.
‫شبیه پیک اوبر ایتس نمی‌زنی.
‫نه، امیدوار بودم بتونی کمکم کنی.
‫من... دنبال کری مسترسون می‌گردم.
‫- کی؟ ‫- کری مسترسون؟
‫تا حالا اسمشو نشنیدم.
‫نه؟ اون پسر منه.
‫مطمئنم پسر فوق‌العاده‌ایه، ‫ولی من نمی‌شناسمش.
‫نه، اون لزوماً پسر فوق‌العاده‌ای نیست.
‫در واقع، وقتایی هست که فکر می‌کنم ‫یه عوضی کوچیک نمک‌نشناسه،
‫و بعد خودمو سرزنش می‌کنم ‫که اون‌طوری بزرگش کردم
‫و بعد ازش عصبانی میشم که ازم متنفره.
‫اسمت چیه؟
‫من؟ من... من نوا هستم.
‫بهم دروغ نمی‌گی، مگه نه، نوا؟
‫ببین خانم، من بهت دروغ نمی‌گم ‫و پسرت رو نمی‌شناسم.
‫و ای بابا، متاسفم که ‫اون یه عوضی کوچیک نمک‌نشناسه.
‫افتضاحه. ولی من فقط... ‫یه کم غذا سفارش دادم.
‫این دیگه... لعنتی، چه خبره؟ ‫هی، هی، هی.
‫هی، هی. چه غلطی می‌کنی؟
‫ببین، پسرم گم شده و من ‫آدرس تو رو تو ماشینش پیدا کردم،
‫پس می‌خوای دوباره امتحان کنی؟
‫نمی‌دونم پسرت کیه. ‫قسم می‌خورم، خانم.
‫تنها چیزی که می‌خوام دل‌تاکوئه... لعنتی!
‫- آره. تو حق نداری بهش بگی عوضی. ‫- خدای من.
‫از یه برزنت استفاده کن.
‫نمی‌خوام خون همه جای ماشین پخش بشه.
‫سلام.
‫چی پیدا کردی؟
‫رد رو گم کردم!
‫این کایوت ردش رو پاک کرده.
‫می‌تونی دوباره پیداش کنی؟
‫تا حالا بوی یه کایوت مرده رو حس کردی؟
‫بن‌بسته.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خدایا، لطفاً. امیدوارم یکی از اونا رو ‫برام درست نکنی.
‫نمی‌دونم چرا انقدر در برابر چیزای خوب ‫برای خودت مقاومت می‌کنی.
‫قصه‌ی همیشگی زندگی من.
‫کلم کیل یه ابرغذاس، سرشار از لوتئین.
‫- هوم. ‫- می‌دونی چی کار می‌کنه؟
‫نه، ولی حس می‌کنم الان قراره بهم بگی.
‫باعث کاهش تحلیل عضلانی چشم‌ها میشه.
‫و داشتن بینایی سالم، پریسیلا، کلید...
‫دیدن پشت پرده‌ی چرندیاته.
‫می‌دونی، جالبه که کسی که انقدر ‫وسواس سبز بودن داره،
‫ثروتش رو از یه کلاهبرداری ‫سوخت فسیلی به دست آورده.
‫اومدی که وقت بیشتری بخوای، پس بخواه.
‫اوضاع حسابی قمر در عقربه، ‫ولی ردش رو زدیم.
‫این قمر در عقربی که میگی،
‫به خاطر این بود که یه کلاهبردار درجه‌دو ‫مثل جان آرمسترانگ،
‫اصلاً تونست بازیت بده.
‫بهت گفتم که پولا دارن سریع‌تر از اون ‫چیزی که بتونم بشورمشون، وارد میشن.
‫وظیفه‌ی تو نبود که یه فکری براش بکنی؟
‫خب، سعی کردم، ‫ولی تو گوش ندادی.
‫تو هم به اندازه‌ی من می‌خواستیش.
‫نه، من می‌خواستم همه ‌چی آروم‌تر پیش بره، ‫ولی تو نذاشتی.
‫پس تقصیر منه؟
‫تو فقط نمی‌خواستی ‫خردمندی میانه‎‌روی رو ببینی.
‫من خردمندی ‫نیم میلیارد دلار رو دیدم.
‫خب، نگه‌داشتن یه حساب دقیق از همه‌شون غیرممکن بود.
‫مسئولیتش با تو بود.
‫ببین، ایده‌ی من بود، خب؟ ‫کل این کوفتی.
‫ایده‌ی من بود.
‫من تو رو به ثروت رسوندم،
‫پس اصلاً سخت نیست که بفهمیم جان ‫چطور تونست ازش برای چند میلیون دلار سوءاستفاده کنه.
‫منظورت اینه که از تو سوءاستفاده کنه.
‫از تو.
‫باید خیلی چیز خفنی باشه.
‫حسادت می‌کنی؟
‫حسادت می‌کنم؟
‫نمی‌دونم، شاید.
‫یه چیز رقت‌انگیزی درباره زنی
‫با سن و سال تو وجود داره که فکر می‌کنه ‫جذابیت هنوز توی معادله جایی داره.
‫کمی وقار داشته باش، لعنتی.
‫کری با اون دختره کار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫در نهایت مهم نیست.
‫تا جایی که به اون مربوطه.
‫لطفاً پسرم رو تهدید نکن، وین.
‫بی‌دلیل از زندان درت نیاوردم.
‫کارت رو انجام بده.
‫پولم رو تحویل بده.
‫ولی کری...
‫شب‌بخیر، لیتا.
‫آره. شب‌بخیر.
‫شب‌بخیر.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم. شب‌بخیر.
‫خوبه که وقتی قبلاً زنگ زد جوابشو ندادی.
‫ولی اون بازم زنگ می‌زنه.
‫می‌دونی چی می‌خواد بگه،
‫که دوستت داره ‫و دیگه هیچ‌وقت اون کارو نمی‌کنه،
‫ولی آدما عوض نمیشن.
‫آره، خب، بعضیا عوض میشن.
‫دخترم با این امیدواری مرد ‫که این حرف راست باشه.
‫و تنها راه برای در امان بودن ‫اینه که از زندگیت حذفش کنی.
‫خب، می‌دونی، ‫همیشه هم به این سادگی نیست.
‫ببخشید. ببخشید.
‫من... من زیاده‌روی کردم. زندگی...
‫زندگی تو مال خودته.
‫گوش کن، من واقعاً از کارهایی که ‫اینجا برام کردی قدردانم،
‫ولی دیگه باید برم.
‫اون زنه رو می‌شناسم.
‫اون باهاش کار می‌کنه.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم هیچی نگو
‫چون اون فقط می‌خواد ‫منو برگردونه پیشش و من نمی‌تـ...
‫نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫برو تو اتاق‌خواب دخترا، ساکتشون کن.
‫- من جمع‌وجورش می‌کنم. ‫- واقعاً؟
‫اومدم، فقط یه لحظه!
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫سلام، من، مامور ویژه بیلی رند هستم.
‫اف‌بی‌آی. و متاسفم ‫که تو زمان شام مزاحمتون میشم،
‫ولی ما دنبال یه زن گمشده هستیم.
‫فقط منم و دو تا نوه‌هام.
‫- کسی رو ندیدیم. ‫- باشه.
‫- اشکالی نداره عکسش رو بهتون نشون بدم؟ ‫- حتماً، آره.
‫آره، فقط اگه یه وقت دیدیش...
‫- آره. حتماً. ‫- بعد از ماجرا.
‫صورت معصومی داره.
‫امیدوارم پیداش بشه.
‫خب، ما همین‌جا می‌مونیم ‫و سعی می‌کنیم ساکت باشیم، باشه؟
‫- چرا؟ ‫- کی پشت دره؟
‫می‌تونین یه رازی رو نگه دارین؟
‫- حتماً. ‫- آره؟
‫خب، بیاین اینجا.
‫خب، این قراره یه کم ترسناک باشه، باشه؟
‫اینو می‌بینید؟
‫آره.
‫خب، اون خانمی که اون بیرونه، ‫دوست کسیه که منو اذیت کرد،
‫و اگه منو پیدا کنه دوباره اذیت میشم،
‫و من واقعاً واقعاً نمی‌خوام این اتفاق بیفته.
‫فکر می‌کنین می‌تونین کمکم کنین؟
‫- آره. ‫- چیکار... چیکار باید بکنیم؟
‫فقط باید خیلی خیلی ساکت بمونین.
‫می‌تونم کارتم رو بهتون بدم؟
‫- حتماً. ‫- اگه یه وقت دیدینش.
‫آره، حتماً. حتماً.
‫راستش، کارت ندارم.
‫اگه یه تیکه کاغذ و خودکار دارین، ‫می‌تونم شماره‌م رو بنویسم.
‫حتماً. حتماً. آره. الان میام. آره.
‫اسمت چیه؟
‫سیلویا.
‫بهت بگم، امروز روز گندی بود.
‫- آره؟ ‫- اشکالی نداره بیام تو واسه...
‫واسه یه لیوان آب؟
‫- آره. آره، حتماً. آره، بیا تو. ‫- ممنونم.
‫آره. من... من میرم...
‫خب، فقط شما و نوه‌هات اینجایید، آره؟
‫بله خانم.
‫تمام‌وقت پیشت هستن؟
‫- بله، خانم. ‫- ممنون.
‫- آره. ‫- ممنون.
‫منم خودم یه بچه دارم.
‫- آره؟ ‫- یه دختر نوجوان.
‫نوجوان، هان؟
‫اونم لس‌آنجلس.
‫خب، چطوره؟
‫بزرگ کردن دخترا این دور و برا؟
‫فکر کنم راحت‌تره.
‫دور از بقیه مردم. من...
‫نمی‌تونم خودکار پیدا کنم.
‫می‌خواین توی گوشیم واردش کنین؟
‫آره، اونم خوبه.
‫- بفرما. ‫- خوبه، ممنون.
‫گفتی فقط شما و دو تا نوه‌هات اینجایید، درسته؟
‫بله، خانم.
‫ولی تو آبچکان چهارتا ظرفه.
‫اون یکی بشقاب مال کیه؟
‫- چی؟ ‫- اون چهارمی مال کیه؟
‫ببین.
‫سیلویا.
‫این زنی که دنبالشم،
‫شاید صورت معصومی داشته باشه...
‫ولی خیلی خطرناکه.
‫دیشب دوتا مرد رو کشت.
‫ماشینشون رو آتیش زد.
‫اون یه مجرم حرفه‌ایه که فراریه،
‫و برای رسیدن به هدفش از هیچی، هیچی دریغ نمی‌کنه.
‫می‌دونم که نوه‌هات رو اینجا نگه داشتی ‫تا در امان باشن،
‫ولی امروز آدم اشتباهی رو راه دادی تو خونه‌ت.
‫متوجه شدی چی گفتم؟
‫آره.
‫من مراقب تو و دخترات هستم.
‫چی کار کنم؟
‫خب، دخترا.
‫من باید برم یه چیزی از اون بیرون بردارم،
‫پس شماها همین‌جا بمونین ‫و قول میدم همه چی درست میشه،
‫باشه؟
‫- باشه. ‫- برمی‌گردی...
‫مگه نه؟
‫آره عزیزم، قول میدم، باشه؟
‫- لطفاً برگرد. ‫- باشه. قول میدم.
‫شجاع باشین، باشه.
‫باشه، باشه.
‫یادتون نره.
‫نمی‌ذارم هیچ اتفاقی برای تو و دخترات بیفته.
‫هنوز اینجاست؟
‫پیش دخترا تو اتاقه.
‫چطوری میشه دخترا رو کشوند بیرون؟
‫- بستنی. ‫- باشه، حله.
‫می‌خوام صداشون کنی بیان اینجا. ‫آروم باش.
‫صداشون کن.
‫بچه‌ها.
‫- صداشون کن. ‫- بیاید بیرون بستنی بخورید.
‫دخترا.
‫مطمئنی؟ فکر کردم گفتی همین‌جا بمونیم.
‫بیاید بیرون بستنی بخورید، چیزی نیست.
‫همه چی مرتبه.
‫چه خبره؟
‫سعی کن ساکت باشی.
‫لاکی!
‫لاکی، وایسا!
‫لاکی!
‫از کجا می‌دونستی جواب میده؟
‫هر آدمی یه ریتمی داره.
‫یاد بگیری چطور بنوازیش، ‫می‌تونی برقصونیشون.
‫- کجا فرار می‌کنیم؟ ‫- فرار نمی‌کنیم.
‫آدما وقتی تو خطرن فرار می‌کنن.
‫و وقتی تو خطری که ‫کنترل اوضاع دستت نباشه.
‫ما کنترل اوضاع رو دستمون داریم.
‫همه‌ی واحدها، حواستون به یه وانت اف-۱۵۰ ‫قهوه‌ای سرقتی باشه،
‫از شهرستان موهاوی، ‫آخرین بار داشت به سمت شرق می‌رفت.
‫راننده‌ش احتمالا یه زن سفیدپوست، ‫اواخر ۲۰ سالگی، با موهای بلونده.
‫بهش میگم اینا تاریخ انقضای شیر رو ‫دو هفته زودتر میزنن،
‫اینطوری سودشون رو می‌برن.
‫یه الگوریتم یا یه چیزی شبیه این دارن ‫که این گندکاری‌ها رو براشون حساب کتاب کنه.
‫نمی‌دونم، باور نکرد.
‫خب، چی فکر می‌کنی؟ اسنیکرز؟ ‫یا بیبی روث؟
‫- توش آجیل داره، نه؟ ‫- فکر کنم بادوم‌زمینی و کارامله.
‫هی، میشه ۴۰ تا بذارم رو هفت، ‫تا اون تصمیمشو بگیره؟
‫حتماً.
‫این توش گلوتن داره؟ اگه گلوتن بخورم، ‫مثل بادکنک باد می‌کنم.
‫نمی‌دونم.
‫خیلی خوبن.
‫هر دوشون با شیر خوب میشن، ‫این که معلومه.
‫میشه پنج تا کارت‌خراش لاکی ۱۰ بدین؟
‫حله.
‫پنج تا لاکی ۱۰.
‫وای خدای من!
‫هی، داچ.
‫اوضاع چطوره؟
‫خودت که می‌شناسیم. ‫دارم با رویاهام زندگی می‌کنم.
‫۹۱۱، مورد اضطراری‌تون چیه؟
‫- از دستت راضی نیست. ‫- آره، حدس می‌زنم.
‫- پول کجاست؟ ‫- کری کجاست؟
‫یالا، لاکی. همکاری کن.
‫می‌دونی وین باهاش چیکار می‌کنه. ‫با تو هم همون کار رو می‌کنه.
‫- از لانگ بیچ برام بگو. ‫- لانگ بیچ چه کوفتی توشه؟
‫ماشینش رو اونجا پیدا کردیم.
‫و اگه واقعا نمی‌دونی کجاست،
‫پس باید بدونی که ما اول پیداش می‌کنیم.
‫بهتره به این فکر کنی که بیای ‫سمت درست این ماجرا.
‫شاید یه راه فراری برات باشه.
‫برو به درک، داچ.
‫همیشه همه چی با تو باید به سختی پیش بره، نه؟
‫خب، آره.
‫من باید خودم باشم.
‫لعنتی.
‫خاموشش کن!
‫لاکی.
‫لاکی!
‫زمانی تو خطری ‫که کنترل اوضاع دستت نباشه.
‫ما کنترل اوضاع رو دستمون داریم.
W W W . M O V I E S H O . C O M
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M