‫[آنچه گذشت]
‫کی فرستادتت اینجا؟
‫خودت می‌دونی نباید اینو بپرسی.
‫آره، آره.
‫به امید اینکه یه روزی برگردی
‫و بهمون ملحق بشی.
‫اون کی بود؟
‫یه دختر نظافتچی ناشنوا.
‫همسایه گفت یه دختر
‫برای جونزها کار می‌کرده. بنیتا.
‫من بهت نگفتم بکشیش.
‫می‌خواست تو رو به فدروف لو بده.
‫تصمیم‌گیریش با من بود.
‫پدرت درک می‌کرد.
‫اون پیرمرد دیگه نیست!
‫چشم‌ببر.
‫مادربزرگت وقتی بچه بودیم
‫یکی به من داد و یکی به خواهرم.
‫کارمن؟ همون خواهری که ازش متنفری؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟ ‫دست‌خط مادرمه،
‫ولی همه‌ش با یه جور رمز نوشته شده.
‫الیاس!
‫رمز مادرت رو شکستی؟
‫هنوز نه.
‫چی داری می‌نویسی؟
‫چیزایی که در مورد اون ۱۲ نفر یادمه.
‫خالکوبی گردن.
‫صورت‌زخمی.
‫اینا برای شروع کافی نیست.
‫کل چیزیه که دارم.
‫مادربزرگت وقتی بچه بودیم
‫یکی به من داد و یکی به خواهرم.
‫کارمن؟ همون خواهری که ازش متنفری؟
‫ازش متنفر نیستم.
‫باید خاله‌م کارمن رو پیدا کنم.
‫پلیس‌ها حتماً ‫به فامیل‌های درجه‌ی یک خبر دادن.
‫شاید یه چیزی بهش گفته باشن.
‫می‌تونه یه سرنخ بهم بده تا دنبالش کنم.
‫چه اتفاق کوفتی‌ای افتاده؟
‫اون و افرادش سعی کردن ‫محموله‌ی تالاهاسی ما رو بدزدن.
‫- چند نفر؟ ‫- ۶ نفر.
‫آدمای ما ۵ تاشون رو کشتن.
‫اینو برای تو آوردن اینجا.
‫مال کدوم گروهه؟
‫نمی‌دونم. ‫منتظر بودیم تا تو ازش سوال کنی.
‫خب، برای کی کار می‌کنی؟
‫یه سوال ساده‌ست.
‫لعنت... بهت!
‫دوباره.
‫برای کی کار می‌کنی؟!
‫من... یه...
‫اسم می‌خوام!
‫پنیا.
‫فرانسیسکو پنیا.
‫چی باعث شده که ‫پنیا فکر کنه می‌تونه از ما دزدی کنه؟
‫مردم میگن قلمروی روهاس بی‌صاحب مونده.
‫مردم اینجوری میگن؟
‫وقتشه جوابشونو بدیم.
‫می‌تونم یه قرار ملاقات ترتیب بدم.
‫ملاقات بی‌ملاقات.
‫- قلبشو دربیار. ‫- نه!
‫بفرستش برای پنیا.
‫چی؟
‫بذار بدونه از طرف روهاس‌هاست.
‫نه!
‫نه! نه!
‫نه!
‫نه! نه! نه!
‫فکر کنم خاله‌م توی میامی زندگی می‌کنه،
‫ولی نمی‌دونم کجا.
‫لاولی!
‫می‌خوام بندازیش بیرون.
‫میشه فقط تا وقتی بمونه که...
‫نه. نمی‌خوام پلیس
‫بیاد اینجا دنبالش بگرده.
‫نمیان.
‫- یا اداره‌ی مهاجرت. ‫- من مهاجر نیستم.
‫فرقی هم باهاشون نداری.
‫تو چیزی نیستی به جز ‫یه دختر بی‌نام‌ونشون، بی‌پول،
‫تیرخورده و چاقوخورده.
‫هیچ‌کس دنبال من نمی‌گرده
‫اگه نگران این موضوع هستین.
‫همه فکر می‌کنن من مُردم.
‫ولی این حقیقت رو عوض نمی‌کنه که
‫تو خطری هستی که من نمی‌پذیرمش.
‫خواهش می‌کنم.
‫هیچ جای دیگه‌ای برای رفتن ندارم.
‫توی خونه‌ی من ‫فقط خانواده‌م زندگی می‌کنن.
‫پس من... توی خونه نمی‌مونم.
‫همین بیرون توی اون ماشین می‌مونم.
‫- اصلاً متوجه حضورم نمیشین. ‫- یه مزاحم
‫توی حیاط پشتی من؟
‫تاتی جودیت، خواهش می‌کنم. لطفاً.
‫اون تمام خانواده‌شو از دست داده.
‫هیچ‌کسی رو نداره.
‫اگه پلیس بیاد این‌طرفا،
‫یا اداره‌ی مهاجرت، ‫یا هرکسی در مورد هرچیزی سوال بپرسه،
‫- من نمی‌شناسمت. ‫- چشم، خانم.
‫- و باید بری. ‫- متوجهم.
‫یه ماه وقت داری، ‫هفته‌ای ۱۰۰ دلار برای موندن.
‫قبوله یا نه؟
‫- قبوله. ‫- استنلی!
‫این ولگرده بهم پول بدهکاره.
‫به یه کار نیاز داره.
‫تو هم همین‌طور، لاولی.
‫استنلی، خودت می‌دونی ‫برای راه افتادن کارشون به چی نیاز دارن.
‫من باید برم سر کار.
‫راه افتادن کارمون؟
‫یعنی چی؟
‫دوتا بسته‌ی استاندارد. زنونه.
‫حتماً.
‫شبیه‌ترین گزینه‌ها. انتخاب کنین.
‫این زن‌ها کی هستن؟
‫بدردنخورها.
‫یعنی چی؟
‫اوردوز کردن، غیبشون زده، یا بدتر.
‫یعنی این زن‌ها مُردن؟
‫چی می‌تونم بگم؟
‫غیرقانونی بودن ‫می‌تونه سبک زندگی پرخطری باشه.
‫ولی خب، ضرر اونا، سود شماست.
‫من یه لاولی دیگه پیدا کردم.
‫تو چی؟
‫دنی کروز.
‫چرا دنی؟
‫اسم پدرم دن بود.
‫ببخشید، خانم؟
‫سلام.
‫تو پلاک ۶ زندگی می‌کنی؟
‫آره، چرا؟
‫خب، دنبال بنیتا رامیرز می‌گردم.
‫پلیسی؟
‫دیگه نه. کارآگاه خصوصی‌ام.
‫آخرین باری که دیدیش کِی بود؟
‫- ۳ روز پیش. ‫- مطمئنی ۳ روز پیش بود؟
‫آره. ساعت ۴ صبح ‫با سروصدا از اینجا رفت بیرون،
‫از خواب ناز بیدارم کرد.
‫بنیتا یه روز پیش ‫سر کار توی اسکله‌ی تایگر-جونز پیداش شده.
‫خب، اون اینجا نبوده و ‫اجاره‌ی هفته‌ی بعدش هم عقب افتاده.
‫می‌دونی ممکنه کجا باشه؟
‫دوست یا نامزد داره؟
‫- خانواده چی؟ ‫- تا اونجا که می‌دونم نه.
‫اون ناشنواست.
‫من زبون اشاره بلد نیستم، ‫برای همین خیلی با هم،
‫می‌دونی، ارتباط برقرار نمی‌کنیم.
‫خیلی خب... ممنون بابت وقتت،
‫و دفعه‌ی بعدی که بنیتا رو دیدی،
‫لطفاً اطلاعات تماس منو بهش بده.
‫- حتماً. ‫- ممنون.
‫سلام، ایز.
‫الان میام اونجا.
‫اینجا همون‌جاییه که یه کار پیدا می‌کنین.
‫چی، داری میری؟
‫خودم هم کار دارم. توی ساخت‌وسازم.
‫ما چه‌جوری باید رفت‌وآمد کنیم؟
‫اتوبوس.
‫بعدی.
‫شما دوتا، بیاین اینجا.
‫مدارک شناسایی.
‫لاولی آمی.
‫یه هتل دارم که نظافتچی می‌خواد.
‫- خوبه؟ ‫- حتماً.
‫برو به آدرسی که اینجا نوشته شده.
‫دنی کروز، همون موقعیت.
‫چقدر پول میده؟
‫ساعتی ۱۰ تا، نقد.
‫کار دیگه‌ای با حقوق ساعتیِ بیشتر نداری؟
‫چیزی که به قایق‌ها ربط داشته باشه؟ ‫روندنشون؟ تعمیرشون؟
‫با کامپیوترها هم خوب کار می‌کنم. ‫هرچی که لازم باشه.
‫خودم کارمو راه میندازم ‫و خیلی سریع یاد می‌گیرم...
‫من فقط کارگر روزمزد استخدام می‌کنم. بعدی!
‫بهم کار نمیدی؟
‫نگاهش کن. واقعاً سریع یاد می‌گیری.
‫صبر کن. شروع بدی داشتیم.
‫تقصیر منه. ‫تازگی خیلی بهم فشار اومده.
‫به کی فشار نیومده؟
‫خواهش می‌کنم. ‫واقعاً به یه کار نیاز دارم.
‫همه اینجا نیاز دارن.
‫بعدی!
‫میشه یه نگاهی به کارتت بندازم؟
‫دنی کروز.
‫دستم سبکه.
‫میرم بپرسم کجا باید بریم.
‫سلام! چطوری؟
‫الیاس.
‫می‌شناسمت؟
‫نه. ببخشید.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫فکر کردم یکی از اون ۱۲ نفره.
‫- سلام، مامان. ‫- مامی.
‫دیر کردی.
‫چه بلایی سر محموله‌ی من اومده؟
‫جونزها عذاب وجدان گرفته بودن.
‫ولی من حلش کردم.
‫به نظرت چرا جونزها ازت نافرمانی کردن؟
‫یه قضاوت اشتباه.
‫اشتباهی که به قیمت جونشون تموم شد.
‫اون مجازات بود، نه جرم.
‫جونزها ازت نافرمانی کردن
‫چون بهت احترام نمی‌ذاشتن.
‫پدرتون فوت کرده.
‫اوضاع خیلی خطرناکه.
‫باید پیشرفت کنیم.
‫وقتشه به چیزی برسیم که
‫همیشه می‌دونستم ممکنه.
‫کنترل میامی.
‫مواد، زن‌ها، همه‌چی.
‫ولی شاید پسرای من خیلی ضعیف باشن.
‫تردترین شیرینیِ شهر، با کره‌ی فرانسوی،
‫- شکر نیشکر برزیلی. ‫- ممنون.
‫چی برام داری؟
‫پلیس گشت موقع ولگردی دستگیرشون کرده.
‫مدرک ندارن، ‫گفتن که از السالوادور اومدن.
‫۲ شب پیش با یه قایق اومدن کی لارگو.
‫درست نزدیک همون‌جایی که ‫خانواده‌ی تایگر-جونز به قتل رسیدن.
‫- به کسی خبر دادی؟ ‫- حدس زدم بخوای
‫چند دقیقه باهاشون باشی، ‫قبل از اینکه کاراشون انجام بشه
‫و برگردونده بشن.
‫ممنون.
‫با هم‌اتاقی بنیتا حرف زدم.
‫یه قدم جلو افتادم. چی پیدا کردی؟
‫از روز قتل‌عام تا حالا نیومده خونه.
‫ما که دیروز دیدیمش.
‫- پس الان کجاست؟ ‫- پیش خانواده‌ش؟
‫کسی رو نداره.
‫باید اینو جواب بدم. می‌خوای...
‫ایزابل؟
‫سلام. اسم من کینکیده.
‫شما کی هستین؟
‫می‌خوام کمکتون کنم.
‫شما با یه قایق اومدین میامی؟ آره؟
‫این شبیه قایقیه که باهاش اومدین؟
‫می‌تونین بین عکس‌هام بگردین.
‫اون دختره... اون ما رو آورد.
‫الا؟
‫- آره؟ ‫- آره.
‫خوبه. از هردوتون ممنونم.
‫ایول!
‫یالا.
‫لعنتی. فقط خدمات اتاقه، اینترنت نداره.
‫سرپرست گفت نباید از اون استفاده کنیم.
‫باید وصل بشم به اینترنت، خاله‌مو پیدا کنم.
‫شماره‌شو نداری؟
‫با هم قهر بودیم. تاحالا ندیدمش.
‫نباید به وسایل مهمون‌ها دست بزنیم.
‫وقتشه مشغول کار بشیم، نه؟
‫یه ثانیه.
‫باورت نمیشه آدما چقدر می‌تونن تنبل باشن.
‫اکثرشون فقط از یه سری اعداد ساده ‫برای گاوصندوق هتل استفاده می‌کنن
‫چون راحت یادشون می‌مونه.
‫دنی. نه.
‫فکر بدیه.
‫بفرما.
‫می‌فهمم می‌خوای خاله‌تو پیدا کنی،
‫بفهمی پلیس‌ها چی ممکنه بهش گفته باشن،
‫ولی الان، باید کارتو انجام بدی.
‫- هردومون باید کار کنیم. ‫- انجام میدیم.
‫لعنتی! این کلاب رو ببین.
‫خاله‌ت اونجا کار می‌کنه؟
‫بعد از شیفتمون میرم اونجا.
‫دنی!
‫سلام!
‫سلام، خانم. ‫ما تازه داشتیم شروع می‌کردیم.
‫می‌تونیم بعداً برگردیم.
‫بعداً وقت خواب نوه‌مه.
‫- به کارتون برسید ‫- باشه.
‫فعلاً خداحافظ.
‫از اقامتتون لذت ببرین.
‫دستام داره پوسته پوسته میشه.
‫قبلاً دستای خیلی قشنگی داشتم.
‫قبلاً چیکار می‌کردی؟ توی هائیتی؟
‫انگلیسی درس می‌دادم.
‫خب، شاید بتونی اینجا هم همین کار رو بکنی.
‫اول به یه مدرک آمریکایی نیاز دارم.
‫طول می‌کشه برای دانشگاه تا پول جمع کنم.
‫فکر کنم هردومون باید خودمونو وفق بدیم.
‫هی.
‫میشه چندتا حوله‌ی تمیز بهم بدی؟
‫- حتماً. ‫- و یه مقدار وسایل بهداشتی اضافه؟
‫باید یه تماس بگیرم.
‫میشه بیاریشون به اتاق ۱۷۲۲؟
‫۱۷۲۲، حتماً.
‫بیا تو.
‫می‌تونی بذاریشون روی مبل.
‫به این زودی‌ها نه.
‫باید برگردم سر کار.
‫نه، نه، نه. می‌تونم راضیت کنم.
‫- نه. ممنون. ‫- هی.
‫دیدم داشتی نگاهم...!
‫دختره‌ی احمق!
‫عوضی پست‌فطرت!
‫هی! وایسا!
‫برگرد اینجا!
‫- فقط می‌خوام حرف بزنم! ‫- دنی؟
‫برو!
‫باز کن!
‫یالا، فقط می‌خوام حرف بزنم.
‫خیلی خب، رفت.
‫اون کیه؟
‫همون یارو که قبلاً تو لابی بود.
‫همونی که فکر کردی می‌شناسیش؟
‫آره. آشغال عوضی منو گرفت.
‫فکر می‌کرد می‌تونه...
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫بگو که از ال برازو نیست.
‫بهترین کیک ترس‌لچس توی شهره.
‫یادمه.
‫تیم کینکید.
‫این همون چیزیه که واقعاً براش اومدی اینجا.
‫کالبدشکافی خانواده‌ی جونز.
‫از دیدنت خوشحالم، نه.
‫خب، چی پیدا کردی؟
‫سوابق دندونپزشکی، ‫۳ تا از مردهای جونز رو تایید می‌کنه،
‫دن، وایت، و نیتن،
‫و ۴ تا زن، لیا تایگر-جونز، کارلا جونز،
‫رزی جونز، بچه‌ش، و بنیتا رامیرز.
‫- بنیتا رامیرز؟ ‫- درسته.
‫امکان نداره.
‫من چند روز پیش دیدم که ‫از اسکله‌ی تایگر-جونز رفت.
‫چون بنیتا اینجا پیش من بود.
‫- بقایای دیگه‌ای هم بود؟ ‫- نه.
‫خب، در مورد دختر تایگر-جونز چی،
‫اتا؟
‫نه، نه، اون جزو جسدها نبود.
‫- دنی کروز؟ ‫- بله؟
‫روپوشت رو فوراً تحویل بده.
‫چی؟
‫دیگه به خدماتت نیازی نداریم.
‫- چرا؟ ‫- تو مزاحم یه مهمون شدی.
‫من... آدم چندش اتاق ۱۷۲۲؟ ‫اون منو گرفت.
‫نه، آقای ایالا گفت تو پرخاشگر بودی.
‫من داشتم از خودم دفاع می‌کردم. ‫آقای ایالا یه آزارگره.
‫- اون یه مهمون ویژه ست. ‫- داره راستشو میگه.
‫- من دیدم که داشت دنبالش می‌کرد. ‫- خب، ایشون به تو هم اشاره کرد.
‫که از قصد درِ اتاقشو روش قفل کردی.
‫- اتاق اون نبود. ‫- ما کار اشتباهی نکردیم.
‫همین الان میرین ‫یا به حراست هتل زنگ می‌زنم،
‫به پلیس و اداره‌ی مهاجرت خبر میدم،
‫و میگم شما رو برگردونن ‫به همون خراب‌شده‌ای که ازش اومدین.
‫آقای کینکید.
‫- خانم کارور. ‫- گفتی خبر تازه‌ای داری؟
‫آره...
‫خانواده‌ی جونز ‫علاوه بر اینکه تو کار مواد بودن،
‫زن‌ها رو قاچاق می‌کردن.
‫از این قضیه مطمئنی؟
‫آره، با چندتا از دخترها حرف زدم
‫که قبل از اینکه ‫توسط اداره‌ی پلیس میامی دِید دستگیر بشن
‫از قایق جونز فرار کردن.
‫پلیس‌ها می‌دونن ‫جونزها برای کی قاچاق می‌کردن؟
‫هنوز نه. ‫یه چیز دیگه هم هست.
‫ممکنه دخترشون، اتا تایگر-جونز، زنده باشه.
‫جسدش توی صحنه‌ی جرم پیدا نشده.
‫پیگیر پرونده باش.
‫لطفاً منو در جریان پیشرفت‌ها بذار.
‫چیز خاصی هست که ‫بخوای در موردش تحقیق کنم؟
‫اینکه بدونم چرا این پرونده برات مهمه،
‫به هدفمند کردن جستجوم کمک می‌کنه.
‫دارم روی توسعه‌ی یه پروژه ‫توی کی‌لارگو فکر می‌کنم.
‫باید بفهمم خطری در کار هست یا نه.
‫نمی‌خوام توی پاتوق کلی مجرم،
‫صدها میلیون دلار سرمایه‌گذاری کنم.
‫با توجه به تاریخچه‌ی فلوریدای جنوبی،
‫حتماً همچین احتمالی وجود داره.
‫این تاریخچه‌ایه که ‫اصلاً علاقه‌ای ندارم باهاش درگیر بشم.
‫همه‌ش همین بود، آقای کینکید. ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫من...
‫باهاتون در تماس خواهم بود.
‫پلیس‌ها بهتون شک کردن.
‫این یه مشکل کوفتی بزرگه ‫که شما درستش کردین.
‫- چه مشکلی؟ ‫- زن‌ها، سم.
‫زن‌هایی که تو و تئو قاچاقشون می‌کردین.
‫پلیس ۲ تاشونو دستگیر کرده ‫و به جونزها ربطشون داده.
‫- لعنت! ‫- تو از کجا می‌دونی؟
‫یه نفر رو دارم که پیگیر پرونده ست.
‫- چی پیدا کردن؟ ‫- هنوز چیزی نیست که شما دوتا رو ربط بده.
‫حالا اگه پلیس‌ها بفهمن چی میشه؟
‫چندتا زن روی اون قایق بودن؟
‫هیچ اهمیتی نداره.
‫چند نفر؟
‫۲۴ تا.
‫این یعنی ۲۴ تا دلیل برای اهمیت دادن، تئو!
‫کی قراره ما رو لو بده؟ ‫جونزها که مُردن.
‫نه، دختره ممکنه زنده باشه.
‫- جسدش رو پیدا نکردن. ‫- مهم نیست.
‫اگه کسی بیاد جلو و چیزی بگه،
‫مثل همیشه کلکشون رو می‌کنیم.
‫از جمله دختر جونز.
‫من تاوان اشتباهات شما رو پس نمیدم.
‫این یه اشتباه نیست. این تجارته.
‫اصلاً نمی‌تونم باورش کنم.
‫باید یاد بگیری سرت به کار خودت باشه.
‫- چی؟ ‫- باید درک کنی که
‫کجای این دنیا وایسادی.
‫مهمون‌ها پول دارن. ‫پول برنده ست.
‫- ما هیچ اهمیتی نداریم. ‫- من همچین چیزی تو کتم نمیره.
‫پس اینو قبول کن. ‫خانواده‌ی من در خطره.
‫- من با کمک به تو خودمو توی خطر انداختم. ‫- حرفت منصفانه نیست.
‫دیگه هیچ عدالتی برای تو وجود نداره.
‫تو دیگه یه دختر آمریکاییِ ‫طبقه‌ی متوسط نیستی.
‫فکر می‌کنی خودم اینو نمی‌دونم؟
‫کارهات نشون میده که نمی‌دونی.
‫یه عواقبی وجود داره.
‫عواقب واقعی برای آدمایی مثل ما.
‫به من حمله شد.
‫و متأسفم که این اتفاق برات افتاد.
‫کاری که اون مرد کرد اشتباهه،
‫ولی قوانینی که ‫قبلاً تو رو در امان نگه می‌داشت
‫دیگه در موردت صدق نمی‌کنه.
‫من از یه اقیانوس گذشتم...
‫تا برسم اینجا.
‫نمی‌تونم توی موقعیتی قرار بگیرم
‫که برگردونده بشن.
‫می‌فهمم چی میگی.
‫واقعاً می‌فهمم.
‫هی، لاولی! وایسا!
‫دیگه داری چیکار می‌کنی؟
‫اینجا یه بخش اشیای گمشده داره.
‫شاید روزمون به گند کشیده شده باشه، ولی...
‫به این معنی نیست که ‫شبمون هم باید همین‌طور باشه.
‫نظرت چیه؟
‫برای یه کلاب شبونه ‫به اندازه‌ی کافی جذاب هست؟
‫اون استنلیه.
‫اوه، استنلی. ‫حتی ما رو نشناخت.
‫چشم من چیزای قشنگ رو خوب می‌بینه.
‫- ممنون که اومدی دنبالمون. ‫- کجا میرین؟
‫اوشن تن.
‫ورودیش ۱۰۰ دلاره.
‫شما اخراج شدین. ‫نمی‌تونین از پس هزینه‌ش بربیاین.
‫باید یه راه دیگه‌ای برای ورود باشه.
‫میشه بری پشت ساختمون؟
‫ابزاری اون پشت داری؟
‫اونو بده به من.
‫کل شب طولش میدی.
‫استنلی قهرمان!
‫باهامون بیا، استنلی.
‫صدای موسیقیش بده.
‫راک ملایم نیست. می‌فهمم. ‫با اتوبوس برمی‌گردیم.
‫شب‌ها آدمای عجیبی سوار اتوبوس میشن،
‫می‌رسونمتون.
‫تو بهترینی.
‫لطفاً این‌قدر بهم زل نزن.
‫متأسفم.
‫فقط یه کم عجیبه.
‫قیافه و صدات دقیقاً کپی مادرمه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫پلیس‌ها گفتن کل خانواده کشته شدن،
‫پس تو چطوری زنده‌ای؟
‫وقتی اون اتفاق افتاد من اونجا نبودم.
‫چرا نرفتی پیش پلیس؟
‫ترسیده بودم.
‫فکر کردم هرکسی این کار رو کرده ‫ممکنه بیاد سراغم، برای همین فرار کردم.
‫پلیس‌ها نگفتن فکر می‌کنن کار کی بوده؟
‫سرنخی ندادن؟
‫پلیس‌ها فکر می‌کنن ‫قتلشون به کارتل ربط داره.
‫- کدوم کارتل؟ ‫- نمی‌دونن.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫نمی‌خوای بدونی؟
‫نه. وقتی قاتی کثافت‌کاری بشی، ‫کثافت‌کاری هم سرت میاد.
‫باید برگردم سر کارم.
‫نمی‌دونستم دیگه کجا برم.
‫تو تنها کسی هستی که برام مونده.
‫تسلیت میگم، بچه.
‫دنی. الان بهم میگن دنی.
‫باشه. دنی. گوش کن.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم. متأسفم.
‫- برای پول نیومدم اینجا. ‫- فقط بگیرش. باشه؟
‫من اصلاً ندیدمت. ‫در مورد اینکه زنده‌ای هم
‫به هیچ‌کس هیچی نمیگم.
‫همین؟
‫این تنها چیزیه که می‌تونم بهت بدم.
‫دوستت رو بردار و برو. ‫دیگه هم برنگرد اینجا. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫برادرم در مورد نیازهای خاصمون
‫باهاتون صحبت کرده؟
‫آره، کرده.
‫با این آب‌ها آشنایی دارین؟
‫لعنتی.
‫تک‌تک جزر و مدها، ساحل‌ها، ‫کانال‌ها و جریان‌های اونجا رو می‌شناسم.
‫خیلی قبل‌تر از اینکه شما پشت لبتون سبز بشه ‫من قاچاق می‌کردم.
‫هیچ‌وقت باری رو از دست ندادم، ‫هیچ‌وقت هم کسی رو لو ندادم.
‫- خانم مایرز؟ ‫- مسیریابی مشکلی نیست.
‫همون‌طور که به ساموئل می‌گفتم،
‫گارد ساحلی بزرگترین مشکلتونه.
‫این مسیرها ‫از کلی منطقه‌ی ممنوعه و تله می‌گذرن.
‫برای همینه که همه‌چی به برنامه‌ریزی،
‫زمان، جزر و مد، ‫محل‌های تحویل و آب‌وهوا بستگی داره.
‫همه‌ی اینا باید در نظر گرفته بشن.
‫تا خطر به حداقل برسه.
‫این موقعیت به یه سری ‫انعطاف‌پذیری‌های اخلاقی هم نیاز داره.
‫در مورد قاچاق زن‌ها نظرت چیه؟
‫مواد، زن‌ها،
‫شاخ گاو، پشکل گوسفند،
‫تا وقتی پولش برسه ‫برام هیچ فرقی نمی‌کنه.
‫- خانم مایرز؟ ‫- اینجا هیچ عذاب وجدانی در کار نیست.
‫یه لحظه بهمون اجازه بدین.
‫نظرت چیه؟
‫کارش خوبه، ولی مرده کله‌خره.
‫دختره حساب‌شده کار می‌کنه. ‫کارشو بلده.
‫انگار شما دوتا حرف همو خوب می‌فهمین.
‫بحث قابل اعتماد بودنه. ‫این همون چیزیه که الان نیاز داریم.
‫احتمال اینکه اون اشتباه کنه کمتره.
‫آقای بون.
‫فقط بون. ‫من برای نون درآوردن کار می‌کنم.
‫کار مال توئه.
‫ممنون بابت وقتتون، خانم مایرز.
‫برادرم راهنماییت می‌کنه بیرون.
‫ممنون که اومدی.
‫متأسفم که نمی‌تونیم با هم کار کنیم.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫مسیرهای ما اختصاصی هستن.
‫حتماً درک می‌کنی.
‫هروقت نیاز بود باهات تماس می‌گیریم.
‫باشه، دارم میرم. میرم.
‫چرا نظرت عوض شد؟
‫نشد.
‫- بون گزینه‌ی مناسبیه. ‫- بر چه اساسی؟
‫غریزه.
‫بیشتر از یه متفکر، به یه قاتل نیاز داریم.
‫کمک کن برادرم اینجا رو تمیز کنه.
‫سلام، خانم استراتون.
‫تیم کینکید هستم، کارآگاه خصوصی.
‫توی دفترچه‌ی اسکله‌ی تایگر-جونز دیدم که
‫شما توی یه تور قایق‌سواری بودین. درسته؟
‫خدایا، یه کابوس بود.
‫یه کابوس. چطور مگه؟
‫خب، اون لاتی که تور رو می‌چرخوند.
‫- اتا تایگر-جونز؟ ‫- آره.
‫در موردش چی یادتونه؟
‫اون خطرناک بود.
‫سعی کرد درست از جلوی قایق ‫با یه مرغ خام،
‫- برای یه تمساح طعمه بذاره ‫- نه! تمساح؟
‫جون کل دمای روی قایق رو به خطر انداخت.
‫آره. جزئیات دیگه‌ای هم هست ‫که یادتون بیاد؟
‫هرچیز دیگه‌ای؟
‫آره، یه شیشه‌ی انعام بود ‫که روش برچسب داشت.
‫- برای میامی، یو ام. ‫- یو... ام.
‫خیلی ممنون. ممنون. ‫خیلی‌خب. خدانگهدار.
‫اگه شما دوتا رو فرستادن اینجا،
‫حتماً ته‌مونده‌ی آشغال‌ها هستین.
‫اینجا نوشته اخراج شدین.
‫اخراج به خاطر مزاحمت برای یه مهمون.
‫من اصلاً حوصله‌ی آدمای پرخاشگر رو ندارم.
‫مدیریتشون غیرممکنه.
‫شما دوتا به درد این کار نمی‌خورین.
‫صبر کنین. یه لحظه وایسین.
‫ما سخت کار می‌کنیم. قابل اعتمادیم.
‫از جایی که شما اومدین، آدم ریخته.
‫اژدهای واول قشنگیه.
‫اصالتاً اهل کراکوف هستین؟
‫آره.
‫همیشه اون داستان رو دوست داشتم. ‫در مورد اون شاهزاده‌ی لهستانی.
‫که با استفاده از طعمه‌های پر از گوگرد
‫یه راهی پیدا کرد تا اژدها رو بکشه؟
‫حقه‌ی قشنگیه.
‫خیلی خب، ‫به اندازه‌ی کافی وقتمو تلف کردین. برین.
‫شما خانواده‌تون رو ‫توی هولوکاست از دست دادین.
‫- و اینو از کجا می‌دونی؟ ‫- گردنبندتون.
‫زاخور، یعنی «به یاد بیار».
‫پدر و مادرتون توی آشویتس بودن؟
‫اونجا مُردن.
‫نمی‌تونم تصور کنم ‫خانواده‌تون چه رنجی کشیدن.
‫بیشتر جوون‌ها این‌جور چیزها رو نمی‌دونن ‫یا براشون مهم نیست.
‫هیچ درک واقعی‌ای از گذشته ندارن.
‫ولی من...
‫نمی‌تونم فراموش کنم.
‫گذشته چیزیه که ما رو تعریف می‌کنه.
‫خیلی خب.
‫بهتون یه شانس میدم.
‫ولی اگه کم‌کاری کنین ‫یا مشکلی به وجود بیارین
‫با اردنگی میندازمتون بیرون.
‫توقع دارم گوشه‌های تخت رو ارتشی مرتب کنین
‫و پشت توالت‌ها رو هم تمیز کنین
‫اونجا که قطره‌ها می‌پاشه.
‫از قوانین من پیروی کنین... ‫یا با عواقبش روبرو بشین.
‫قبوله؟
‫خب، برین.
‫کمد وسایل سمت چپتونه.
‫میشه اون یکی گوشه رو بگیری؟
‫دنی، چه خبره؟
‫خاله‌م کارمن.
‫می‌دونم اون‌جوری که می‌خواستی پیش نرفت،
‫ولی بهت که پول داد.
‫آره، که دقیقاً رفت برای ‫پرداخت بدهیم به استنلی.
‫خیلی چیزها بود که می‌خواستم بپرسم.
‫گفتی پلیس‌ها هیچ اطلاعاتی بهش ندادن.
‫مسئله فراتر از اینه. این...
‫می‌دونستم اون و مادرم با هم نمی‌ساختن.
‫ولی خواهرش مُرده. ‫انگار براش اصلاً مهم نیست.
‫و اون آخرین حلقه‌ی ارتباطیِ زنده ‫بین من و مادرمه.
‫تنها خانواده‌ای که برام مونده.
‫مادر منم با برادرش نمی‌ساخت.
‫سر یه مقدار پول سر مامانم کلاه گذاشت.
‫براش دردسر درست کرد.
‫ولی وقتی مامانم مریض شد،
‫هر روز براش غذا می‌آورد تا اینکه فوت کرد.
‫خانواده‌ها پیچیده‌ان،
‫ولی آخرش، ‫آدم به خانواده‌ی خودش برمی‌گرده.
‫شاید ارزشش رو داشته باشه ‫که دوباره با خاله‌ت حرف بزنی.
‫یا خدا!
‫وای خدای بزرگ!
‫هیچ‌وقت این‌جوری یهویی سبز نشو.
‫نمی‌خواستم بترسونمت. ‫فقط می‌خوام حرف بزنم.
‫پیش خودت چه فکری کردی؟
‫کسی بهم نگفته بود دوقلو هستین.
‫چی؟
‫دوقلو. تو و مادرم.
‫هیچ‌کس تاحالا اینو نگفته بود.
‫از جونم چی می‌خوای؟
‫نمی‌دونم. فقط حس می‌کنم
‫باید بیشتر همدیگه رو بشناسیم، نه؟
‫اصلاً چطوری منو شناختی؟
‫وقتی پلیس‌ها بهم خبر دادن، ‫یه عکس جدید بهم نشون دادن.
‫هیچ ارتباط ماورایی‌ای در کار نبود،
‫اگه این‌طوری فکر می‌کنی.
‫ولی ما هم‌خونیم، مگه قرار نیست
‫- این معنی‌ای داشته باشه؟ ‫- هم‌خونی رو زیادی گنده کردن.
‫هر اتفاقی بین تو و مادرم افتاده ‫تقصیر من نیست.
‫چطوری سر می‌کنی؟ ‫جایی برای موندن داری؟
‫توی یه متل نظافتچی‌ام ‫و با بچه‌گربه‌های ولگرد هم‌خونه‌ام
‫توی یه ماشین بل‌ایر زنگ‌زده.
‫ببین، می‌تونم توی کلاب پارتی‌بازی کنم.
‫هفته‌ای چندتا شیفت بهت بدم.
‫زیاد نیست، ولی شاید کمکت کنه که
‫روی پای خودت وایسی.
‫- الان اسمت چیه؟ دنی؟ ‫- کروز.
‫باشه. تو دنی کروز هستی و منم رئیست.
‫این یه پیشنهاد کاریه، نه بیشتر. مفهومه؟
‫آره، مفهومه. ممنون.
‫میشه لاولی هم یه کار داشته باشه؟
‫لاولی کیه؟
‫عاشق کلاب شمام!
‫برای همینه که ایجاد یه اکوسیستم متعادل
‫با عناصر و ترکیب جمعیتی درست مهم.
‫زن‌های زیبا، سلبریتی‌ها، کارمندها،
‫سیاستمدارها، توریست‌ها و گنگسترها.
‫قوانین هم ۴ تاست و کاملاً قطعیه.
‫دعوا ممنوع، اسلحه ممنوع، ‫رابطه توی فضای باز ممنوع.
‫- توی فضای باز؟ ‫- بی‌دلیل که قانون نشده.
‫و مواد هم ممنوع،
‫مگه اینکه توسط دیلرهای مجاز فروخته بشه.
‫از کجا می‌فهمین کی مجازه؟
‫- به تو ربطی نداره. ‫- گنگسترها میان اینجا؟
‫برای کارمون خوبن.
‫مثل ملوان‌های زیادی‌خورده ‫پول خرج می‌کنن.
‫هر مشکلی هم که دارن ‫بیرون در می‌مونه.
‫اینجا منطقه‌ی بی‌طرفه.
‫ما قراره چیکار کنیم؟
‫- خیلی بهت میاد. ‫- و تو،
‫چرا انتخاب کردی دستیار بارتندر بشی؟
‫این‌طوری کمتر توی چشمم.
‫دنی، قرار بود لباس‌هامون رو عوض کنیم.
‫عوض می‌کنیم.
‫ولی تو که عوض نمی‌کنی.
‫فقط یه ثانیه صبر کن.
‫- برای چی؟ ‫- دارم فیلم دوربین‌ها رو پاک می‌کنم.
‫چرا؟
‫کارمن گفت گنگسترها میان به این کلاب.
‫دنی، من اصلاً دلم نمی‌خواد ‫دوباره اخراج بشم.
‫- یالا دیگه! ‫- متوجهم.
‫دختر جدیده! ‫لیوان‌های تمیز می‌خوام.
‫تموم کردیم.
‫پس گمشو برو وسط سالن،
‫کثیف‌ها رو جمع کن و بشورشون!
‫هی. میشه یه موهیتو بهم بدی؟
‫اون گنده‌بک می‌تونه کمکت کنه.
‫من تو رو ترجیح میدم.
‫و منم ترجیح میدم شب اولی اخراج نشم.
‫حدس می‌زدم شب اولت باشه.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫اگه قبلاً اینجا دیده بودمت یادم می‌موند.
‫باشه، کازانووا.
‫می‌دونی، اون... بیشتر یه ماجراجو بود
‫تا یه مخ‌زن.
‫پس شاید نباید
‫کثافت‌کاری‌هاش رو مکتوب می‌کرد.
‫- زدی تو خال. ‫- تو خال؟
‫بی‌خیال، بابا.
‫هی، خندیدی. من بردم.
‫خندیدم؟ نهایتش یه پوزخند بود.
‫هوی، دختر جدیده، ‫پس این لیوان‌های لعنتی من کجان؟
‫راستی، من مت هستم.
‫خوشبختم، مت. سرم شلوغه.
‫شیفتم تموم شده، کینکید.
‫دختر نظافتچی، بنیتا رامیرز...
‫با خانواده‌ی جونز مُرده.
‫پس اونی که اون روز دیدیم کی بود؟
‫ممکنه دخترشون، اتا بوده باشه.
‫- ولی خودشو نشون نداده. ‫- خب، اگه تو بودی نشون می‌دادی؟
‫کل خانواده رو قتل‌عام کردن.
‫ممکنه چیزی دیده باشه، چیزی بدونه.
‫- ممکنه یه شاهد داشته باشیم. ‫- مراقب باش.
‫داری مثل پلیس‌ها حرف می‌زنی.
‫یه نفر باید پیداش کنه.
‫ممکنه آدمای خطرناکی دنبالش باشن.
‫یه کم ته‌مونده برات گذاشتم.
‫ایز... راضی به زحمت نبودم.
‫نگو تاحالا هیچی بهت ندادم.
‫۵۰۰ دلار انعام گرفتم!
‫- هی. ‫- هی.
‫بفرما.
‫بفرما. بفرما.
‫عوضی.
‫[ناحیه‌ی مونرو]
‫[نزدیک‌ترین خویشاوند: کارمن تایگر]
‫چطوری فهمیدی؟
‫چی رو؟
‫اینکه بلونده داشت جنس می‌فروخت.
‫اون یارو هیکلیه ‫داشت پودر سفید می‌کشید
‫وقتی دختره بردش توی دستشویی.
‫۵ ثانیه بعد که اومدن بیرون،
‫کوکائینی که دستش بود صورتی شده بود.
‫خیلی‌ها همچین جزئیاتی رو یادشون نمی‌مونه.
‫تو استعداد خاصی داری.
‫خب، بعضی وقتا شبیه یه نفرینه.
‫گرسنه‌ای؟
‫آناناسی حتماً بهترینه.
‫پوف. عمراً.
‫فقط گواوا. حرفشم نزن.
‫لیا هم همین فکر رو می‌کرد.
‫کلی دعوای دوقلویی داشتیم ‫سر اینکه کدومش بهتره.
‫با مادرم می‌اومدین اینجا؟
‫دوران دبیرستان ‫وقتی دیر می‌رسیدیم خونه،
‫پدرمون در خونه رو رومون قفل می‌کرد.
‫می‌اومدیم اینجا و ‫یه پاستلیتو رو نصف می‌کردیم.
‫فقط اندازه‌ی خریدن یه دونه پول داشتیم
‫و نوبتی سفارش می‌دادیم.
‫یه روز صبح آناناسی می‌گرفتیم...
‫روز بعدش گواوا.
‫همین‌جا قایم می‌شدیم ‫تا بابا بره سر کار
‫و مامان راهمون بده تو.
‫ببخشید؟
‫از غذاتون لذت می‌برین؟
‫محشره. ممنون.
‫اسپانیایی بلد نیستی؟
‫مادرم هیچ‌وقت بهم یاد نداد.
‫آره، خب... اون مغز اسفنجیت
‫خیلی زود همه‌چی رو جذب می‌کنه.
‫حالت خوبه؟ چی شده؟
‫چیزی نیست.
‫اشک توی چشمت میگه یه چیزی شده.
‫احمقانه‌ست.
‫بگو.
‫بعضی وقتا نگاه کردن بهت سخته.
‫چون فقط صورت مادرمو می‌بینم.
‫و تنها کاری که می‌خوام بکنم ‫اینه که بهش بگم
‫باید دختر بهتری می‌بودم.
‫به خاطر همه‌ی مرغ‌هایی که ‫از فریزر دزدیدم عذرخواهی کنم.
‫بهش بگم من بودم که اتفاقی
‫درخت کریسمس رو آتیش زدم، نه وایت.
‫تمام دفعاتی که ناسپاس...
‫و بدجنس بودم رو پس بگیرم.
‫بهش بگم که چقدر... ‫چقدر دلم براش تنگ شده.
‫چقدر دوستش دارم.
‫و... بهش بگم متأسفم.
‫واقعاً متأسفم.
‫ببین، نمی‌تونم وانمود کنم ‫می‌فهمم چه حالی داری.
‫نمی‌تونم دردت رو کمتر کنم،
‫ولی کاری که از دستم برمیاد گوش دادنه.
‫می‌خوای امتحانش کنی؟
‫حتماً.
‫اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫باید یه تابلوی مناسب پیدا کنیم
‫تا برای کارولاین بفروشیمش.
‫تو تاحالا با پدرم نیومدی اینجا.
‫دلیلی براش نداشتم.
‫توریست‌ها توی کاخ باربرینی
‫دارن یه تابلوی فیک رو تماشا می‌کنن.
‫نظرت چیه؟
‫به نظرم وحشیانه‌ست...
‫و زیبا.
‫اثر کاراواجوئه.
‫اسم این نقاشی ‫سر بریدن هولوفرنس توسط جودیته.
‫زنه چرا داره می‌کشدش؟
‫اون شهرش رو غارت کرد...
‫و مردی که دوست داشت رو کُشت.
‫بعد از اینکه سرشو برید، ‫مردمش قیام کردن و
‫کل ارتش آشور رو شکست دادن.
‫اون یه قهرمان بود.
‫اینم یه جور نگاه کردن به قضیه‌ست.
‫تو چی می‌بینی؟
‫هولوفرنس رهبر لایقی نبود.
‫جودیت رو دست‌کم گرفت.
‫نمی‌تونست عواقب کارهاش رو درک کنه.
‫پیام کاراواجو یه هشداره.
‫از خطرات مردان مغرور برحذر باش.
‫خانم مایرز...
‫اون گزینه‌ی بهتری بود.
‫تصمیمی که پدرت می‌گرفت این بود.
‫- لعنت! ‫- حالت خوبه؟
‫لعنتی، گمش کردم!
‫کی رو گم کردی؟
‫یکی از اون ۱۲ نفر اینجا بود.