‫- نظرت چیه؟ ‫- به نظرم خیلی وحشیانه است.
‫تو چی می‌بینی؟
‫هولوفرنس رهبر لایقی نبود.
‫نمی‌تونست عواقب کارهاش رو درک کنه.
‫پیام کاراواجیو یه هشداره.
‫از خطرات مردان مغرور برحذر باش.
‫آقای بون، کار مال توئه.
‫برادرم هر دوتون رو تا بیرون همراهی می‌کنه.
‫چرا نظرت عوض شد؟
‫بیشتر از یه متفکر...
‫به یه قاتل نیاز داریم.
‫تو فدروف رو نمی‌شناسی. ‫قبلا توی اسپتسناز بوده.
‫اگه فدروف بفهمه من می‌میرم!
‫بهت نگفتم که بکشیش.
‫می‌خواست تو رو به فدروف لو بده.
‫تصمیم‌گیریش با من بود.
‫- هی! ‫- خاله کارمن؟
‫کسی بهم نگفته بود دوقلو هستین.
‫- چی؟ ‫- تو و مادرم.
‫هیچ‌کس تاحالا اینو نگفته بود.
‫ببین، می‌تونم توی کلاب پارتی‌بازی کنم.
‫هفته‌ای چندتا شیفت بهت بدم.
‫با عناصر و ترکیب جمعیتی درست مهم.
‫می‌دونی، گاهی‌اوقات به نظرم...
‫پرستاره خوش‌شانس بوده.
‫بعد مرگت هوات رو داره.
‫باید من می‌بودم.
‫ولی من بهت قول دادم که ‫هوای پسرهات رو داشته باشم.
‫مراقبشون باشم.
‫همونطور که سال‌ها پیش تو هوای من رو داشتی.
‫عمرا بتونم این لطفت رو جبران کنم.
‫دارم تمام تلاشم رو می‌کنم ‫که به ماتئو خدمت کنم.
‫اون فقط...
‫یه تقلید ضعیف از توئه رفیق قدیمی.
‫[آیزاک روهاس]
‫دلم واست تنگ شده.
‫چرا ماهی بتا؟
‫اون‌ها مثل گرگ‌ها توی دریا تنهان.
‫آره، مامانم هم گاهی همین بود.
‫بیا، تا داغه بخور.
‫باشه.
‫خوشمزه است.
‫یه جوری رفتار می‌کنی انگار ‫تا حالا توستونس نخوردی.
‫خونگیش رو نخوردم.
‫مامانت درست نمی‌کرد؟
‫اصلا.
‫خوراکی موردعلاقمون بود.
‫آره، احتمالا دلیلش همین بوده.
‫هنوز توی ماشینت می‌مونی؟
‫- از چیزی که فکر می‌کنی بهتره. ‫- بیا یه کاری بکنیم...
‫من آخر هفته رو واسه یه ‫کنفرانس قراره برم خارج شهر.
‫- تو اینجا بمون. ‫- جدی؟
‫توی کلاب خیلی کار می‌کنی.
‫بد نیست چند شب رو توی یه تخت واقعی بخوابی.
‫وای، جدی می‌گی؟
‫یه سری چیزها هست که ‫باید بهشون رسیدگی کنی.
‫- بگو. ‫- به جی‌آی جین غذا بده ولی فقط...
‫روزی دو بار، چون اگه زیاد غذا بدی...
‫مشکل گوارشی پیدا می‌کنه.
‫و اگه ماه کامل شد آکواریوم رو بپوشونم.
‫دوست دارن بپرن سمت ماه.
‫- ده سالم بود ماهی بتا داشتم. ‫- هوم.
‫گیاه‌ها. واسه گل ارکیده یخ بریز.
‫و واسه تیغی خانم...
‫کاکتوس؟
‫هر دو تا چهار هفته باید بهشون آب داد.
‫بهش صبح‌بخیر بگو. اون ‫هم به ابراز علاقه نیاز داره.
‫تیغی خانم، دوستت دارم. ‫دیگه چیزی نیست؟
‫سر و صدا، شلوغی و مهمونی ‫و آدم دعوت کردن نداریم.
‫- من کلا دو تا دوست دارم. ‫- عالیه! همینطوری ادامه بده.
‫حالا هم برو تا واسه کارت دیرت نشده.
‫خوش می‌گذره؟
‫می‌گم، می‌دونم که خیلی یهوییه...
‫ولی اون شب هم اینجا دیدمت.
‫- پیش یه آقایی بودی... ‫- صدات رو نمی‌شنوم.
‫پیش یه آقایی بودی که گردنش خالکوبی داشت.
‫داشتید بحث می‌کردید.
‫این که چیزی توش نداره.
‫خیلی‌خب، نوشیدنی ما چی شد آخر؟
‫هی پیشخدمت، برو سفارشمون رو بیار دیگه.
‫- کمکم می‌کنی؟ ‫- آره.
‫اون دختره‌ی قضیه‌ی خالکوبی گردن اومده.
‫می‌خوام اسم یارو رو گیر بیارم...
‫ولی اول باید اسم دختره رو گیر بیارم.
‫باهوشه.
‫- کجاست؟ ‫- اونجا.
‫نوشیدنی اندازه شما نداریم.
‫بامزه بود.
‫من واسه مهمونی نیومدم اینجا.
‫پس جای اشتباهی اومدی.
‫اومدم با کارمن تایگر حرف بزنم...
‫سرپرست نگهبان‌هاتون.
‫امشب نیومده سر کار.
‫خب...
‫چطوری می‌تونم باهاش تماس بگیرم؟
‫خیلی با غریبه‌ها خوب نیست.
‫من غریبه نیستم...
‫فقط دوستشم.
‫کارتش رو واست میارم.
‫مرسی.
‫خوبی؟ یه نوشیدنی دیگه می‌خوای؟
‫- نه خوبه. ‫- روز بدی داشتی، نه؟
‫با پسری به مشکل خوردی؟
‫- آره. ‫- اوهوم.
‫یه عکس واسه اینستات بذار.
‫دلش واست تنگ می‌شه.
‫آره، آره.
‫- خب بیا. ‫- باشه.
‫بیایید خانم‌ها، بیایید بیایید بیایید.
‫زود باش دیگه، کجایی؟
‫پروفایل اون اینجا نیست.
‫وقتی از لندن در موردش پرسیدم چیزی نگفت.
‫صمیمی شدن با امثال لندن طول می‌کشه.
‫باید پیشش باشی، خوش‌گذرونی کنی.
‫- فکر خیلی خوبیه. ‫- چی؟
‫- یه مهمونی برگزار کنم. ‫- مهمونی برگزار کنی؟
‫خاله کارمن کلید خونه‌اش ‫رو واسه آخرهفته داده بهم.
‫می‌تونیم اونجا مهمونی بگیریم.
‫نه، خیلی فکر بدیه.
‫گوش کن ببین چی می‌گم.
‫لندن هر کسی که می‌شناسه رو دعوت می‌کنه...
‫و بیا امیدوار باشیم اونی که ‫گردنش خالکوبی داره هم بیاد.
‫و اگه بیاد می‌خوای چیکار کنی؟
‫- بکشیش؟ ‫- نه، باهاش آشنا می‌شم.
‫از اون یازده نفر دیگه ‫اطلاعات کسب می‌کنم و...
‫خیلی خطرناکه دنی.
‫لاولی، اون تنها سرنخیه که دارم.
‫اون مردی رو می‌شناسه که خانوادم رو کشته.
‫معلوم نیست باز کی برگرده اینجا...
‫که دوباره چنین فرصتی گیرم بیاد.
‫من می‌تونم واسه آهنگ کمکت کنم، ‫مارکوس دی رو بیارم که دی‌جی بشه.
‫- هی جان. ‫- بله؟
‫یکی از کارمندها با یه پیک موتوری دعواش شده.
‫کجا؟ نمی‌بینم.
‫توی کوچه.
‫انگار نوشیدنی رو اشتباه آوردن.
‫می‌رم بررسی کنم.
‫خیلی ممنون که قبول کردی.
‫اگه زنگ بزنه جواب می‌دم.
‫نوشیدنی مخصوص؟
‫رام‌رانرز. بابام دوستش داشت.
‫می‌شه دوباره به لندن پیام بدی؟
‫دادم. پنج دقیقه پیش.
‫شاید به دستش نرسیده. می‌شه دوباره بدی؟
‫خیلی گیر می‌دی.
‫آروم باش بابا. ریلکس باش.
‫هدفمون این نبوده که خوش بگذرونیم.
‫- حرف من این نبود. ‫- هدف اینه که...
‫کاری کنیم اون دختره‌‌ی ‫افاده‌ای عوضی بیاد مهمونی...
‫که اسم اون یارویی رو بده که زده...
‫می‌دونم... که چی می‌خوای.
‫ولی اگه اینطوری عصبانی رفتار کنی...
‫مردم حسش می‌کنن و ازت دوری می‌کنن.
‫لندن دوری می‌کنه.
‫حس می‌کنم اشتباهه که خوش‌گذرونی کنم.
‫خانوادم مردن.
‫درک می‌کنم.
‫ولی مهمه که یه چیز دیگه هم یادت باشه.
‫چی؟
‫درسته که خیلی اشتباه به نظر میاد...
‫ولی مرده‌ها دوست ندارن که ‫ما دست از زندگی کردن بکشیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چیکار می‌کنی؟
‫این‌ها رو مرتب می‌کنم.
‫کمک کنم؟
‫به ترتیب تاریخه؟
‫اوهوم.
‫آلبوم لاجر سال ۱۹۷۹ اثر دیوید بویی. خیلی...
‫خیلی کمیابه.
‫من عاشق بوییم.
‫عموم جانی اون رو بهم معرفی کرد.
‫- خیلی دوستش دارم. ‫- کارش خوبه.
‫خوبه؟
‫هوم.
‫- اسمت چیه؟ ‫- استنلی شری.
‫خیلی‌خب استنلی شری. اسم من ویلوئه.
‫باید درک کنی که توی نسل والدینمون...
‫بویی نابغه‌ی موسیقی بوده.
‫نه، اون کنی لاگینزه.
‫کی هست؟
‫پدرخوانده‌ی یات راک.
‫با مایکل مک‌دانلد همکاری کرده.
‫این کوچولو کیه؟
‫ماوسر.
‫سلام.
‫خیلی بامزه اس.
‫- می‌شه نازش کنم؟ ‫- اوهوم.
‫لندن! بیا داخل.
‫مارکوس دی، ایول!
‫دنی از اوشن ۱۰.
‫- آره، پیشخدمت بودی. ‫- عه!
‫- نشناختمت. ‫- عه.
‫امشب فقط خودتون اومدید؟
‫آره. گور بابای پسرها.
‫که یعنی امشب فقط خودمونیم.
‫آره.
‫- عجب لباسی. ‫- مرسی.
‫گردن خالکوبی رو دعوت نکرده.
‫هنوز نکرده.
‫می‌شه حواسش رو پرت کنی؟
‫حتما.
‫خانم‌ها.
‫امشب پسرها رو پیچوندیم.
‫- نه؟ ‫- آره.
‫پسرها رو پیچوندیم.
‫وای، خیلی خوشمزه است.
‫هوم.
‫- گرسنه نیستید؟ ‫- خیلی.
‫بزن بریم.
‫- اومدی. ‫- سلام.
‫سلام!
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونست من رو دعوت کردی؟
‫حالا می‌دونه.
‫گفته بود که بهت خبر داده.
‫پیگیر نیستم. قسم می‌خورم.
‫گفتی اسمت چی بود؟
‫مت.
‫خب می‌تونی پیگیرم باشی.
‫در این حد.
‫ام‌دی‌ام‌ای. خالصه.
‫بزن بریم.
‫چیه؟ تا حالا اکستازی مصرف نکردی؟
‫این از مال خودمه...
‫ولی اگه نگرانی نوار تستی دارم.
‫نوار تستی؟
‫که مطمئن شی توش فنتانیل به کار نرفته.
‫وای، چقدر اینجا بچه مثبتید.
‫می‌گم بچه‌ها، شاید بهتر باشه ما بریم.
‫- عه. ‫- یعنی یه جورهایی...
‫صبر کن!
‫ما که هستیم. نه؟
‫خیلی هستیم.
‫آره. نوارها رو بیار.
‫نوارها رو بیار.
‫فنتی نداره. ایول!
‫مرسی.
‫هوم! مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫الیاس پرز.
‫تو کدوم خری هستی؟
‫بوریس فدروف.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫کازیمیر پتروفسکی.
‫- اون کجاست؟ ‫- نمی‌شناسمش.
‫قطعا نه به اون شیوه‌ای که من تو ‫رو می‌شناسم، مگه نه الیاس پرز؟
‫از سوپرمارکت پرزیدنته خرید می‌کنی، نه؟
‫معمولا به کتابخونه‌ی ‫عمومی فلگلر غربی می‌ری.
‫ولی این که کازیمیر رو نمی‌شناسی دروغه. ‫از کجا خبر دارم؟
‫هوم؟ از کجا خبر دارم؟
‫سیگنال بهم می‌رسه. آمار.
‫شب مرگ کازیمیر پیشش بودی.
‫تصادف ناخوشایندی بود.
‫بذار ببینیم وقتی که...
‫پیوتر پلک‌هات رو برید جوابت چیه.
‫برو سراغش.
‫نه!
‫برید. زود.
‫وگرنه بهش شلیک می‌کنم.
‫اگه لازم بود پیوتر رو بکشید.
‫برو جلو.
‫بزنش احمق.
‫ولش کن.
‫تبریک می‌گم.
‫آزمون رو قبول شدی.
‫- آزمون؟ ‫- معلومه.
‫از مهاراتت یه چیزهایی شنیده بودم.
‫ولی مردم مبالغه می‌کنن...
‫واسه همین گفتم خودم بیام ببینم.
‫همونطوری هستی که گفتن.
‫هان؟
‫با من کار کن.
‫چرا باید چنین کاری بکنم؟
‫کار کردن واسه تو هیچ امنیت شغلی‌ای نداره.
‫امنیت شغلی نداره؟
‫امنیت شغلی...
‫قشنگ بود. خوب بود. خوشم اومد.
‫آره.
‫خیلی‌ها واسه من کار می‌کنن الیاس.
‫ولی مثل تو نیستن.
‫بهش فکر کن، باشه الیاس پرز؟
‫خیلی‌خب، بریم.
‫گروه نظافت رو بفرست.
‫وای.
‫خیلی خوشگلی.
‫نه، خودت خوشگلی.
‫نه، ولی تو، طبیعی خوشگلی.
‫هر دوتون خوشگلید.
‫همه خوشگلیم.
‫آره.
‫گوگولی!
‫تو از کجا اومدی دنی کروز؟
‫توی اینترنت دنبالت گشتم و چیزی پیدا نکردم.
‫خیلی‌خب، تو اول بگو.
‫- تو اهل کجایی؟ ‫- هوم.
‫پنج خیابون فاصله داره.
‫اهل خود میامی.
‫آره، حتی واسه دانشگاه هم از اینجا نرفتم.
‫توی دانشگاه میامی درس می‌خونم.
‫ای وای. نکنه طرفدار گیتوری؟
‫نه.
‫اگه طرفدار گیتور بودم...
‫قضیه منتفی بود؟
‫با تو؟ نه.
‫نه.
‫با هم کل‌کل می‌کردیم.
‫خیلی‌خب، مت اهل میامی.
‫یعنی تو طرفدار دلفین‌هایی؟
‫اوه.
‫- متاسفانه بله. ‫- خوبه دیگه.
‫کی گفته؟
‫من.
‫یعنی وفادار و خوش‌بینی...
‫دنبال یه فصل بی‌نقص کمیاب دیگه هستی.
‫وفادار و خوش‌بین رو می‌پذیرم.
‫متاسفانه دیگه مارینویی در کار نخواهد بود.
‫۶۱۳۶۱ یارد، ۴۲۰ تا پاس تاچ‌داون...
‫و سه فصل پیاپی...
‫توی لیگ بیشترین تاچ‌داون رو داشت.
‫دیگه چی در مورد دلفین‌ها بلدی؟
‫خیال کردی از اینستاگرامت نمی‌فهمیم کجایی؟
‫- وقتشه تقاص پس بدی. ‫- ولش کنید!
‫دخالت نکن عوضی! به تو ربطی نداره!
‫- هی رفیق، آروم باش. ‫- برو عقب بچه خوشگل.
‫به تو هم ربطی نداره.
‫به این دختره‌ی دزد و دروغگو مربوطه.
‫نه، نه، ساوو، ساوو، نفهمیدی. خب؟
‫قرار بود آبشون کنم و پولش رو بهت بدم...
‫- ولی اون‌ها رو ازم دزدیدن. ‫- داستانت قشنگ نیست.
‫نه، نه، نه. حقیقته!
‫پولم رو بده.
‫ندارم، ندارم عزیزم.
‫پس وقتت تموم شد.
‫بیا عزیزم.
‫- بیا بریم یه دوری بزنیم. ‫- چقدر بدهی داره؟
‫به تو ربطی نداره! بیا بریم!
‫اینجا خونه‌ی منه، پس بهم ربط داره.
‫چقدر بدهی داره؟
‫به تو چه ربطی داره آخه؟
‫می‌خوام مشکل مالیتون رو حل کنم.
‫الان شانست واسه پس گرفتنش پنجاه-پنجاه هست.
‫اگه دروغ بگه، آره...
‫شاید بتونی بدهیت رو پس بگیری...
‫ولی اگه حقیقت رو بگه، ‫اگه پیش اون نباشه...
‫و بکشیش، بعد چی می‌شه؟
‫هیچی نصیبت نمی‌شه.
‫احتمالش هست که من ‫بتونم بدهیش رو پرداخت کنم.
‫ولی اگه ندونم چقدر بدهکاره...
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫هیجده هزار تا.
‫لاولی، کوله پشتیم رو بیار.
‫خیلی‌خب ببین...
‫این پنج‌تا...
‫این بیست گرم توسیه.
‫پونزده هزار تا می‌شه، ‫اگه به توریست بفروشی...
‫ممکنه بیشتر هم بشه.
‫نه، ارزش خیابونیش پونزده‌تاست.
‫من سراغ مشتری توریست نمی‌رم.
‫- سیصد تا کمه. ‫- خب من...
‫بیست ‌تا هم رد فراری قرمز می‌ذارم روش.
‫اکستازی هلندیه.
‫هر دونه پنجاه تا می‌ارزه.
‫این هزار تا، بعلاوه‌ی پونزده‌تای دیگه. ‫می‌شه بیست و پنج.
‫هفتصد تا هم از بدهیش بیشتره.
‫سی درصد سود واسه زحماتی که کشیدی.
‫ولی اگه قبول کنی...
‫لندن باید پیش من بمونه.
‫خونه‌ی توئه، پول توئه.
‫این عوضی اصلا انقدر ارزش نداره.
‫نه! برو بمیر ساوو!
‫لندن...
‫جلوش خونریزیش رو نمی‌گیره.
‫لباست رو بده.
‫لندن. لندن.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- زنگ می‌زنم اورژانس.
‫- نه! ‫- نه!
‫چی؟ چرا؟
‫آمبولانس لازم داره.
‫- زنگ بزنی پلیس میاد. ‫- پلیس نیاد!
‫ممکنه مشکلاتمون با ساوو بیشتر بشه.
‫اون کمک می‌خواد.
‫یه جایی هست که می‌تونیم ببریمش.
‫دو هزار تا. اول باید پرداخت کنید.
‫چطوره در قبال خدمات...
‫با کالا پرداخت کنم؟
‫مسکن دارم آرامبخش دارم.
‫و چنین داروهایی به کارت میان.
‫- نشونم بده. ‫- وضعش بده.
‫می‌شه بعدا بهش رسیدگی کنیم؟
‫کوله رو بده من.
‫چنین عملی...
‫کار یه نفره نیست.
‫اون یارو کی بود؟
‫تا حالا ندیده بودمش.
‫لندن با آدم‌های بدی می‌گرده.
‫تو چی؟
‫ببین، تو لازم نیست بمونی. ‫از اینجاش رو بسپر به ما.
‫من با تو مشکلی ندارم خب؟
‫فقط تا حالا کسی جلوم تیر نخورده بود.
‫زنده موند؟
‫شانس آوردید که من یه نابغه‌ام.
‫- خدا رو شکر. ‫- ماریبل، خیلی ممنون.
‫گلوله از کنار قلبش رد شده، ‫این آقا هم کارش بد نبود.
‫- می‌شه ببینیمش؟ ‫- می‌تونین ببرینش.
‫لازم نیست حالش بهتر بشه؟
‫اینجا که بیمارستان نیست عزیزم.
‫هی، هی.
‫- یعنی چی؟ ‫- هی، هی.
‫- آروم باش. ‫- آخ!
‫- آروم، آروم، وای. ‫- آخ!
‫نه، نه، نه.
‫بیا.
‫دکتر تورس گفت این...
‫به کم‌آبی بدنت کمک می‌کنه.
‫دکتر تورس کیه؟
‫جراحی که عملت کرد.
‫اون عوضی.
‫ساوو بهم شلیک کرد.
‫و تو قرضم رو پرداخت کردی.
‫چرا باید چنین کاری بکنی؟ ‫تو اصلا من رو نمی‌شناسی.
‫به مشکل خورده بودی.
‫و واقعا نمی‌خواستم که آسیب ببینی.
‫واقعا آدم خوبی هستی، نه؟
‫اگه چیزی لازم داشتی...
‫یعنی هر چیزی...
‫به من می‌گی، خب؟
‫اون یارو... که گردنش خالکوبی داره...
‫- اون... ‫- نه، باور کن.
‫دختر...
‫خوان بدردت نمی‌خوره.
‫- خوان؟ نه، نه، نه. ‫- اون...
‫بهش علاقه‌ای هم ندارم.
‫خب خوبه، چون اون یه عوضیه.
‫و به لطف تو دیگه تموم شد.
‫دیگه کارم با عوضی‌ها تموم شد. ‫گور بابای ساوو، وای...
‫- خیلی‌خب، باشه، باشه، هی. ‫- یه زندگی جدید شروع می‌کنم.
‫فامیلی، فامیلی خوان چیه؟
‫آکونا.
‫ولی بهت گفتم دختر.
‫آدمی نیست که باهاش درگیر بشی.
‫با خانواده روهاسه.
‫خدایا.
‫فقط بیست و شش تا خوان ‫آکونا توی میامی داریم.
‫واسه چی؟
‫دیشب... نجاتم دادی.
‫ما فامیلیم.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫هام...
‫وقتی که رسوندمتون...
‫دیدم که حیاط نیاز به نظافت داره و...
‫نمی‌خواستم دست‌تنها بذارمتون.
‫گفتم با وجود اتفاقات دیشب حتما فرار کردی.
‫خیلی عجیب بود.
‫یعنی، یه سری چیزها دیدم که ‫واقعا توی یه سطح دیگه بود.
‫تو هم توی یه سطح دیگه‌ای.
‫من صرفا یه مشکلی رو حل کردم.
‫و جون یه نفر رو نجات دادی.
‫با هم نجات دادیم.
‫از زمان طوفان ویلما هم بدتر شده.
‫من می‌تونم بمونم و کمک کنم.
‫باشه. خوبه.
‫سختته این‌ها رو خوب پودر کنی؟
‫چرا؟
‫می‌خوام که شبیه موادهای ‫ضبط‌شده از کلاب بشه.
‫کسی که مصرف می‌کنه نمی‌فهمه؟
‫کسی مصرف نمی‌کنه. قراره بریزنش دور.
‫کی گفته اصلا آشناییه؟
‫چطور پیش رفت؟
‫عالی. به همه‌ی موجودات زنده غذا دادم.
‫کنفرانس چطور بود؟
‫خوب.
‫ممنون که گذاشتی اینجا بمونم.
‫اگه باز هم نگهبان لازم داشتی بهم خبر بده.
‫- سر کار می‌بینمت. ‫- اوهوم.
‫دنی.
‫دوربین‌های امنیتیم به طرز مشکوکی خراب شدن.
‫و سطل‌ آشغال همسایه که...
‫رفته خارج شهر پر لیوان یه بار مصرفه.
‫آدم دعوت کرده بودم.
‫- متاسفم. ‫- من هم متاسفم..
‫اگه نتونم بهت اعتماد کنم، ‫نمی‌تونم توی خونه‌ام راهت بدم.
‫- این یه آزمایش بود؟ ‫- آره.
‫کاش بهم می‌گفتی.
‫لازم نبود بگم.
‫اعتماد رو باید کسب کرد.
‫عه.
‫این یکی رو می‌بینی؟
‫خیلی ازت خوشش میاد.
‫هوم.
‫بیچاره.
‫اوه.
‫مارکوس دی چی؟
‫ما دوستیم.
‫قطعا نمی‌خواد فقط باهات دوست باشه.
‫همه همینن.
‫حالا بیچاره کیه؟
‫هر پسری که انقدر ‫جرئت داره که بیاد سمت ما.
‫یا خدا!
‫دختره بامزه است!
‫به من و ماوسر خوش گذشت.
‫هوم.
‫من گرسنمه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫عبادتگاه درست می‌کنم.
‫اولین مهمونی خانوادگی آمریکاییم...
‫با بهترین دوست آمریکاییم.
‫ممنون که در مورد مهمونی کمکم کردی.
‫و اگه تو کمکم نمی‌کردی...
‫خوان رو پیدا می‌کنم و می‌کشمش.