‫ببخشید.
‫اگه باعث میشه حس بهتری داشته باشی، ‫منم استرس دارم.
‫فقط نمی‌فهمم
‫چطور ممکنه اونا دیگه نباشن.
‫چون اونا... ‫حالشون خوب بود، و بعد...
‫هی، یه چیزی بهت میگم که یاد گرفتم
‫قبل از اینکه باباتو ببینم.
‫یه کم از تو کوچیکتر بودم، و برادر بزرگم،
‫تصادف کرد و نیاز به جراحی داشت.
‫دکتری که می‌خواست عملش کنه، ‫خیلی جدی بود، بدون هیچ احساسی.
‫و...
‫مادرم خیلی عصبانی شد.
‫بهش گفت یه کم انسانیت نشون بده، ‫یه کم دلسوزی.
‫و اون گفت «با احترام، خانم، ‫این چیزی نیست که شما می‌خواین.»
‫گفت «شما دکتری رو نمی‌خواین که ‫پسرتون رو به چشم یه آدم ببینه.»
‫«دکتری رو می‌خواین که پسرتون رو»
‫«چیزی به جز یه معمای جالب نبینه.»
‫چون وقتی همه‌چی در خطره،
‫همیشه با کسی که سعی داره حلِت کنه ‫نتیجه‌ی بهتری می‌گیری
‫تا کسی که سعی داره نجاتت بده.
‫می‌دونم این اوضاع سخته.
‫ولی برای الان،
‫قراره همه‌ی احساساتمون رو بذاریم کنار،
‫و قراره بریم اونجا،
‫و قراره چند تا جراح باشیم.
‫جراح؟
‫جراح.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫همه‌چی آماده‌ست.
‫مرحله‌به‌مرحله برین، با ۵ دقیقه فاصله.
‫وقتی مستقر شدین، ‫هیچ‌کاری نکنین مگه اینکه من دستور بدم.
‫چرا در مورد چیزی که دیدم ازم سوال نکردی؟
‫وقتش که برسه، می‌پرسم.
‫می‌خوام مطمئن بشم که فقط یه بار قراره ‫اون لحظه رو دوباره تجربه کنی.
‫دارن می‌پیچن سمت چپ.
‫سر جاتون بمونین.
‫کریسی...
‫اونا با ما هستن؟
‫- هی، باید تغییر مسیر بدیم. ‫- چی؟
‫اونا روی ساختمون‌هان، و یه ماشین ‫یه خیابون اون‌طرفتر داره پا‌به‌پامون میاد.
‫مسیر لو رفته. ‫تغییر مسیر بده. همین الان.
‫مقصد جایگزینت کجاست؟
‫اونا یه پایگاه نظامی ‫تحت تدابیر شدید امنیتی دارن.
‫- فاصله؟ ‫- ۱۲ کیلومتر.
‫دارن تعقیبمون می‌کنن.
‫باید مسیرمون رو عوض کنیم.
‫دارن از مسیر خارج میشن.
‫- اوضاع خوبه؟ ‫- فقط چشماتو باز نگه دار.
‫کریسی، این شبیه جواب سوال من نبود.
‫- قربان؟ ‫- سر جاتون بمونین.
‫فقط یه تیم دیگه توی تعقیبشون داریم.
‫داره اتفاق می‌افته. ‫الان تصمیم بگیر.
‫از توی پارک میان‌بر بزن. ‫سمت راست! سمت راست!
‫خروج از مسیر. با من بیاین.
‫تغییر مسیر به هدف پشتیبان.
‫لغو کنین.
‫تموم شد.
‫واقعاً عذر می‌خوام.
‫متأسفانه، ‫حتی بعد از اقدام خشونت‌آمیز دیروز،
‫همچنان از طرف گروه اف‌آر‌پی ‫تهدید دریافت می‌کنیم.
‫با توجه به شرایط،
‫عاقلانه‌ست که ‫مصاحبه رو اینجا انجام بدیم،
‫و یه هواپیمای نظامی هماهنگ کردیم ‫که مستقیم برگردین آمریکا، باشه؟
‫توی اونجا؟
‫آره.
‫برو، پو. ‫ما می‌خوایم یه لحظه حرف بزنیم.
‫می‌تونی مصاحبه رو ضبط کنی.
‫مطمئن میشم همه‌ی سوالاتت پرسیده بشه،
‫ولی نمی‌خوام وقتی باهاش حرف می‌زنم ‫کس دیگه‌ای توی اتاق باشه.
‫به نظر میاد فکر می‌کنی ‫اینجا قدرتی داری، آقای کریسی.
‫می‌دونی،
‫صرف‌نظر از تصمیمی که وقت دیدن من گرفتی،
‫باید بدونی که ‫نه تنها دارم کمکم رو بهت پیشنهاد میدم،
‫بلکه تو هم بهش نیاز داری.
‫اونا کل مسیر کاروان ‫آدم مستقر کرده بودن.
‫این نشون‌دهنده‌ی واضح اینه که
‫یه جاسوس توی زنجیره‌ی فرماندهیتون هست.
‫و اگه نمی‌تونی ‫به آدمای زیردستت اعتماد کنی،
‫بهتره در مورد مردی که روبروته ‫تجدید نظر کنی.
‫خودت به اون آدمی که ‫اون روز توی مصاحبه دیدم اعتماد می‌کردی؟
‫مصاحبه‌ی کاری تخصص من نیست.
‫و متأسفانه، تبدیل شده به چیزی که ‫خیلی بیشتر باهاش سر و کار دارم.
‫می‌دونم فکر کردن ‫در مورد چیزی که اتفاق افتاد دردناکه،
‫پس بیا فعلاً، بهش فکر نکنیم.
‫تا جایی که می‌تونی،
‫می‌خوام روی حسی که داشتی ‫و چیزی که دیدی تمرکز کنی،
‫قبل از اینکه اون اتفاقات توی ساختمون بیفته.
‫قبلش.
‫اونجاست که ‫تمام اطلاعاتی که نیاز داریم منتظرمونه.
‫می‌فهمی؟
‫خوبه.
‫پس وقتی بیدار شدی، ‫خونه‌ی دوستت بودی؟
‫اون واقعاً...
‫ولی آره.
‫یواشکی زدم بیرون.
‫نمی‌خواستم بیرون بمونم،
‫ولی بعدش، وقتی بیدار شدم، من...
‫فهمیدم اگه... اگه عجله نکنم،
‫بابا بیدار میشه، و...
‫توی «قبلش» بمون.
‫پس باید می‌رفتی خونه.
‫موتور لیام رو برداشتم.
‫یادمه فکر می‌کردم به موقع می‌رسم.
‫خیابون‌ها خالی بودن، ‫داشتم تند می‌رفتم،
‫و داشتم می‌رسیدم به پیچ آخر.
‫چراغ سبز بود،
‫ولی انگار قبل از اینکه ببینمش، ‫حس کردم یه چیزی داره میاد.
‫پس محکم زدم روی ترمز،
‫و بعد اون دو تا ون،
‫با سرعت از تقاطع رد شدن.
‫و بعد یه موتور.
‫یه موتور اسپرت. ‫یا یه موتور مسابقه‌ای.
‫در مورد موتور بیشتر بهم بگو.
‫فکر کنم مشکی بود.
‫مثل همه‌چی.
‫موتورسوار لباس مشکی تنش بود، ‫کلاه ایمنی مشکی...
‫آره، این تمام چیزیه که یادمه.
‫ون‌ها چی؟
‫سفید.
‫- جدید به نظر می‌رسیدن یا قدیمی؟ ‫- جدید.
‫شبیه ماشین‌های کاری بودن ‫یا ماشین شخصیِ کسی؟
‫ببین، نمی‌دونم. شاید کاری.
‫باشه، بیا برگردیم به اون.
‫بعد از اینکه رد شدن چیکار کردی؟
‫موتور رو بردم سر نبش.
‫شاید نیم بلوک جلوتر، و پارکش کردم.
‫مستقیم به ساختمون خیره شده بودم.
‫ولی اون اونجا بود.
‫کی؟
‫بابام.
‫داشت سوار ماشینش می‌شد،
‫و اون... منو دید.
‫و داشت صدام می‌کرد، و بعد...
‫باشه. بیا همونجا متوقفش کنیم.
‫خوبه.
‫خیلی خوبه. ‫بیا یه استراحت کوتاه کنیم.
‫همونجا وایسا.
‫حتی در مورد بمب‌گذاری ازش سوال نکردی.
‫مظنونین قبل از بمب‌گذاری رفته بودن.
‫مگه اینکه از راه درستش پیش بریم،
‫احساسات شدید می‌تونه خاطرات رو مخدوش کنه.
‫اگه احساساتش رو بیارم بیرون،
‫احتمالاً اطلاعات مفید کمتری گیرمون میاد
‫نه بیشتر.
‫من هر چیزی رو که نیاز داریم به دست میارم.
‫الان، چیزی که ازت می‌خوام ‫چند تا عکس از
‫رایج‌ترین ون‌های سفیدی هستن ‫که توی ۵ سال اخیر فروخته شدن.
‫ازت می‌خوام... یه کم ایمان داشته باشی.
‫فکر می‌کنی بیشتر از من می‌خوای ‫این آدما رو گیر بندازی؟ یا بیشتر از اون؟
‫اگه بعد از اینکه اومدم بیرون ‫هنوز سوال داشتی،
‫اگه بخوای خودت بری تو و بپرسی، ‫چیزی نمیگم.
‫منصفانه‌ست؟
‫چند تا تیکه پارچه ‫یا یه حوله‌ی کوچیک هم می‌خوام.
‫داریم چیکار می‌کنیم؟
‫می‌خوام برگردی به وقتی که ‫روی اون موتور بودی.
‫حالا...
‫۲۰ دقیقه قبلش...
‫...خواب بودی.
‫ولی از لحظه‌ای که فهمیدی باید بری خونه،
‫کاملاً بیدار بودی، ‫آدرنالینت بالا بوده، آره؟
‫آره.
‫خیلی خب، و حالا خیلی نزدیکی.
‫داری به اون تقاطع می‌رسی، ‫و بعد محکم می‌زنی روی ترمز
‫چون حس می‌کنی یه چیزی داره میاد. ‫چه حسی بهت میده؟
‫چی چه حسی بهم میده؟
‫یه چیزی که یهو پیداش میشه.
‫باید وایستی وگرنه له میشی. ‫چه حسی داری؟
‫شوکه شدم. جا خوردم. من...
‫به ونی که دیدی اشاره کن. ‫نگاه کن و اشاره کن، فکر نکن، به یاد بیار.
‫خیلی خب، حالا ازت می‌خوام که...
‫صورتش رو دیدم.
‫موتورسوار رو، فقط... ‫فقط برای یه ثانیه، ولی دیدمش.
‫باشه. باشه، خوبه، پو.
‫حالا، بیا داستان رو همینجا نگه داریم.
‫فقط با موتورسواره بمون.
‫با موتورسواره بمون، پو.
‫پو.
‫پو. خیلی خب.
‫خیلی خب. کارت خوب بود.
‫کارت خوب بود. کارت خوب بود.
‫کارت خوب بود.
‫چهره‌نگاری چطور؟
‫چهره‌نگاری‌ها می‌تونن خوب یا بد باشن.
‫اونا همون‌قدر که چیزی رو به یاد میارن، ‫خاطرات کاذب هم می‌سازن.
‫سیا یه طراح خوب داره ‫که می‌تونه باهاش بشینه.
‫فعلاً، باید دوربین‌های ترافیکی ‫و امنیتی منطقه رو
‫از صبح روز بمب‌گذاری دربیاریم.
‫شاید نه فقط یه تصویر، ‫بلکه یه پلاک هم گیرمون بیاد.
‫فوراً خبر میدم.
‫آره، ببین، ولی مسئله همینه.
‫چطور یه سرنخ رو دنبال می‌کنی، وقتی می‌دونی ‫یه جای کار می‌لنگه و جاسوس داری؟
‫باید شخصاً به رئیس‌جمهور کارمو گزارش بدم.
‫ما یه تیم کوچیک رو دست‌چین می‌کنیم
‫و مطمئن میشیم که حلقه رو ‫تا حد امکان بسته نگه داریم.
‫فعلاً، هواپیما داره سوخت‌گیری می‌کنه.
‫تا یه ساعت دیگه آماده‌ایم ‫پو رو برگردونیم آمریکا.
‫خیلی واضح و مشخص ‫فقط اسم پو رو آوردی.
‫با توجه به اینکه یه جاسوس هست،
‫می‌تونم ببینم کمک گرفتن از یه نیروی خارجی ‫چه ارزشی داره.
‫ولی باید بفهمی که من مسئولم.
‫گوش کن، هردومون یه چیز رو می‌خوایم.
‫واضح و مشخص قبول نکردی که
‫من مسئول خواهم بود.
‫تو مسئول خواهی بود.
‫بعد از اینکه به رئیس‌جمهور گزارش دادم، ‫برات یه وسیله‌ی نقلیه هماهنگ می‌کنیم.
‫می‌دونی، دوستت ریبرن گفت ‫خواهیم دید که
‫اینکه چیزی داشته باشی که براش بجنگی،
‫بهترین نسخه‌ت رو نمایان می‌کنه.
‫حرفشو باور کردی؟
‫من شرایط زیادی رو دیدم، آقای کریسی،
‫که داشتن چیزی که براش بجنگی،
‫بدترین نسخه‌ی آدما رو نمایان می‌کنه.
‫و فکر کنم این چیزیه که مدام آزارم میده.
‫چرا نمی‌تونی باهام بیای؟
‫- نه، تو اینو نمی‌خوای. ‫- چرا می‌خوام.
‫- قول میدم می‌خوام، من... ‫- من اینجا کار دارم.
‫ولی، تو...
‫نه تنها سالم می‌رسی خونه، ‫بلکه یه زندگی طولانی در پیش داری.
‫ولی برای اینکه این مسیر خوب پیش بره،
‫باید یه راهی پیدا کنی ‫که همه‌ی اینا رو پشت سر بذاری.
‫راه انجامش، از همین الان شروع میشه.
‫با بهترین خاطراتت ‫سوار اون هواپیما میشی.
‫و همه‌چیزای دیگه، ‫از جمله من رو همینجا جا می‌ذاری.
‫تا دیگه هیچ‌وقت بهش فکر نکنی.
‫تو اونجا بودی وقتی...
‫وقتی هیچ‌کس دیگه‌ای رو نداشتم.
‫این چیزی نیست که بخوام فراموشش کنم.
‫باشه، وقت رفتنته.
‫ممنون.
‫باشه.
‫بخواب زمین! بخواب زمین! ‫از هواپیما محافظت کنین!
‫بیا بیرون! بیا بیرون! بیا بیرون!
‫پرواز کن!
‫پله‌ها رو بکش بالا!
‫بخواب زمین!
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫لعنتی.
‫چرا نمی‌پیچه؟
‫لعنتی. نزدیکتر. نگهش دار.
‫دختر آمریکایی!
‫پو!
‫بریم.
‫چه خبره؟
‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫سعی دارن موتور رو از کار بندازن.
‫- محکم بچسب. ‫- چرا؟
‫وای خدا. کریسی.
‫کریسی!
‫وای خدا. وای خدا.
‫کریسی! کریسی! کریسی!
‫ماشین، کریسی، ماشین!
‫همه‌چی مرتبه؟
‫سوار شو، پو.
‫کمربند.
‫[خبر فوری] ‫[۶۰۰ نفر کشته شدند]
‫رئیس‌جمهور کارمو میگه اجازه نمیده ‫این حمله در انتخابات وقفه‌ای ایجاد کنه.
‫نظرسنجی‌ها نشون میدن که تغییر بزرگی
‫بر اساس مدیریت بحران رئیس‌جمهور ‫به نفع اون اتفاق افتاده...
‫یه چیزی درست کنم بخوری؟
‫نه.
‫- چای دم می‌کنم. چای می‌خوای؟ ‫- نه.
‫ممنون که پیششی.
‫می‌دونم که بچه نیست،
‫ولی نمی‌خواستم ‫بعد از این‌همه ماجرا تنها بمونه.
‫من عاشق بودن با اونم. ‫اصلاً مشکلی نیست.
‫۶۰۰ نفر به راحتی مُردن.
‫می‌دونم نمی‌خوای دوباره بشنویش، ‫ولی باید بگم.
‫تو یه زن جوون و زیبایی، ‫و دخترت هم بزرگ شده.
‫گابی...
‫پسرعموم توی آمریکا وضعش خوبه ‫و میگه اونجا فرصت‌های زیادی هست.
‫- گابی. ‫- شوهرت به قتل رسید.
‫و از اون موقع اوضاع فقط بدتر شده.
‫و حالا این تروریسم دیوانه‌وار؟
‫فکر می‌کنی اینجا
‫برای بزرگ کردن دخترت بهترین جاست؟
‫دوست من، دارم از یه شروع جدید ‫برای تو و اون حرف می‌زنم،
‫می‌دونی؟
‫الو؟
‫سلام، ملو، من کریسی‌ام.
‫اون شب چند ساعت منو ‫این‌طرف و اون‌طرف بردی.
‫آره.
‫آره، البته که یادمه.
‫دوستات خوبن؟
‫گوش کن، برای رانندگی یه کم کمک می‌خوام.
‫ولی گفتی از اون آدمایی هم هستی
‫که می‌تونی هر جور چیزی رو پیدا کنی. و...
‫این همون تخصصیه که الان نیاز دارم.
‫آقای کریسی، فکر نمی‌کنم ‫کار کردن با شما هوشمندانه باشه.
‫خب، هوشمندانه باشه یا نه، ‫پول خوبی توشه.
‫و این پول دقیقاً برای چیه؟
‫فکر کنم بهتره ‫فقط تا حدی که لازمه اطلاعات داشته باشی.
‫توی برزیل، مشکلات از جایی شروع میشن ‫که پول می‌گیری
‫و سوال نمی‌پرسی.
‫ببین، من یه دختر دارم
‫که خانواده‌ش رو توی بمب‌گذاری از دست داده ‫و بمب‌گذارها رو دیده، باشه؟
‫حالا اونا می‌خوان بکشنش ‫و من باید از کشور خارجش کنم.
‫پس می‌تونی کمکم کنی، ‫یا یکی دیگه رو پیدا کنم؟
‫اگه چیزی بخوام که پول نباشه چی؟
‫صبح بخیر!
‫[من از انتخاب مجدد رئیس‌جمهور کارمو] ‫[حمایت می‌کنم، شما چطور؟]
‫[نظم و پیشرفت] ‫[همه‌چیز برای برزیل]
‫سلام؟
‫کسی اونجاست؟ ‫لطفاً کمکم کنین.
‫منو از اینجا بیارین بیرون. لطفاً.
‫آهای؟
‫منو از این خراب‌شده بیار بیرون!
‫سلام.
‫کسی تعقیبم نکرد.
‫گوشیت رو که نیاوردی؟
‫نه. اینا رو هم همون‌طور که خواستی گرفتم.
‫این چیه؟
‫شروع یه چیز طولانی و کثیف ‫که نیازی نیست نگرانش باشی.
‫ببین، تنها چیزی که ازت می‌خوام اینه که
‫یه جای امن برامون پیدا کنی ‫تا اوضاع رو بررسی کنیم.
‫- بعدش مطمئن میشم دستمزدت... ‫- دستمزد نه.
‫بهت گفتم چی می‌خوام.
‫جابه‌جایی با مدارک قانونی.
‫قبوله؟
‫آره، قبوله.
‫باشه.
‫ببخشید، من...
‫فکر کردم صدای کسی رو شنیدم.
‫سلام.
‫من ملو هستم.
‫پو.
‫کریسی.
‫خدایا، شنیدن صدات خیالمو راحت کرد. ‫پو پیشته؟ حالش خوبه؟
‫آره، فعلاً جاش امنه.
‫ولی بعد از اتفاقی که امروز صبح افتاد،
‫اصلاً نمی‌تونم به برزیلی‌ها اعتماد کنم.
‫توی این مورد صد درصد تنهام.
‫- تو تنها نیستی. ‫- قربان...
‫ما رو داری، ‫ترتیب همه چی رو برات میدم.
‫مارتین، بهم بگو کی رو ‫آماده و حاضر به کار داریم.
‫برات یه هواپیمای حمل‌ونقل ‫و استخراج می‌فرستم.
‫کاملاً مخفیانه، ‫بدون دخالت برزیلی‌ها.
‫در سریع‌ترین و امن‌ترین حالت ممکن ‫تو و پو رو برمی‌گردونم خونه.
‫آره، باشه.
‫ببین، برای محافظت و جابه‌جایی ‫یه کم پول نقد می‌خوام.
‫حله. انجام میشه.
‫و علاوه بر اون،
‫چند تا گزینه‌ی خروج بهم بده ‫تا بررسیشون کنم.
‫داری میگی فکر می‌کنی برگردوندنش امن نیست؟
‫میگم نمی‌دونم چی در انتظارمه،
‫و تا وقتی نفهمم، ‫نمی‌تونم قولی بدم.
‫باشه.
‫خب پس، جان، ‫فکر کنم باید از خودت بپرسی.
‫اون واقعاً پیش تو امنه؟
‫منظورم اینه، ‫این دختر ریبرن لعنتیه که...
‫چیه؟
‫داریم میریم توی یه ماشین دیگه.
‫اگه به صندوق‌عقب ضربه بزنی،
‫آخرین کاریه که می‌کنی.
‫می‌دونی چی می‌خوایم؟ موسیقی.
‫چی دوست داری؟ شاید پاپ؟
‫میشه خاموشش کنی؟
‫- اینو دوست نداری؟ ‫- نه، دوست دارم، فقط...
‫نمی‌خوام آهنگایی که دوست دارم...
‫منو یاد این وضعیت بندازن.
‫اگه نمی‌خوای هیچ‌کدوم از اینا رو ‫به آهنگای موردعلاقه‌ت ربط بدی،
‫شاید بهتره عوضش کنیم.
‫نگران نباش. اینجا جات امنه.
‫محله‌های فقیرنشین ‫پلیس خودشون رو دارن،
‫و پسرعموم عضو مهمیه.
‫باید برای این پول بدی.
‫اینم از بودجه.
‫می‌تونی باهاش سر کنی؟
‫به خونه‌ی جدیدت خوش اومدی.
‫از این‌طرف.
‫راحت باش.
‫میرم با پسرعموم حرف بزنم. ‫زود برمی‌گردم.
‫باشه.
‫در مورد این مطمئنی؟
‫امنه.
‫این‌جور جاها کاملاً خارج از دید هستن.
‫باید سعی کنی یه کم بخوابی.
‫نه، بیشتر مسیر رو تا اینجا خوابیدم.
‫ظاهراً، موسیقی کانتری ‫اثر آرام‌بخش روم داره.
‫خدایا، تو هم نه.
‫بابام همیشه سعی می‌کرد ‫مجبورم کنه بازی کنم.
‫فکر می‌کنی کی به من یاد داد؟
‫طوری در مورد شطرنج حرف می‌زد ‫که انگار یه دینه.
‫نه، دین نه.
‫یه استعاره.
‫تو یه نقشه داری، ‫حریفت هم یه نقشه داره.
‫و وقتی غافلگیر میشی، ‫می‌بینی کی باهوش‌تره.
‫کی واکنش نشون میده، ‫کی حمله می‌کنه.
‫اگه یاد بگیری شطرنج بازی کنی...
‫یاد می‌گیری زندگی رو بازی کنی.
‫فکر کنم این اولین باریه که ‫می‌بینم لبخند می‌زنی.
‫می‌تونیم بازی کنیم.
‫اگه تو... اگه تو بخوای.
‫تو جاگیر شو، من برمی‌گردم.
‫می‌خوای بری؟
‫آره، باید برم به چند تا کار برسم.
‫داری در مورد مرد توی صندوق‌عقب حرف می‌زنی؟
‫آره.
‫نمی‌تونی بمونی؟
‫اون بیرون مفیدترم، ‫اینجا نه خیلی.
‫می‌خوای بکشیش؟
‫نه، فقط...
‫فقط باهاش حرف می‌زنم.
‫مثل یه جراح؟
‫یه چیزی توی همین مایه‌ها.
‫اگه می‌تونست منو می‌کشت؟
‫حتماً.
‫پس وقتی برگشتی می‌بینمت.
‫کریسی!
‫دو تا بلوک اون‌طرفتر ‫یه جایی هست که می‌تونی کارتو بکنی.
‫پو چیزی خورد؟
‫از وقتی رسیده برزیل ‫غیر از فست‌فود آمریکایی چیزی نخورده.
‫یه مورد سخت. موردعلاقه‌ی من.
‫من یه دختر دارم.
‫و وقتی شوهرم کشته شد،
‫یه همسایه داشتم که ‫می‌اومد تا فقط باهاش حرف بزنه.
‫حرف زدن روشی بود که ‫باهاش همه‌چی رو هضم می‌کرد.
‫فکر کنم پو هم دقیقاً مثل دخترمه.
‫اگه بخوای، خوشحال میشم پیشش بمونم
‫و فقط گوش بدم.
‫خیلی خب، ممنون.
‫ولی تو... تو هم دقیقاً مثل منی.
‫وقتی اوضاع خرابه، ‫چیزی که دنبالشیم سکوته.
‫تعمیرگاه ماشین همین بغله.
‫می‌بینمت.
‫هی.
‫یه چیزی آوردم بخوری.
‫واقعاً گرسنه نیستم.
‫نگران نباش.
‫از دخترم پرسیدم یه آمریکایی که
‫از غذای برزیلی خوشش نمیاد چی می‌خوره.
‫و اینا...
‫کوشینیا هستن.
‫یه جورایی مثل...
‫یه جورایی مثل چیزیه که بهش میگین... ناگت؟
‫ناگت مرغ، درسته؟
‫آره.
‫اگه نخوریشون مشکلی نیست.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونم ‫به دخترم بگم اشتباه می‌کنه،
‫پس اگه ردشون کنی تقریباً بهتر هم هست.
‫ممکنه حق با اون باشه.
‫چند سالته؟
‫۱۶.
‫و اومدن به برزیل ‫چیزی نبود که براش هیجان‌زده باشی؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫خب...
‫وقتی رانندگی می‌کنی،
‫فقط آدمای مختلف زیادی رو نمی‌بینی.
‫یاد می‌گیری اونا رو واقعاً ببینی.
‫دیگه چی می‌بینی؟
‫کسی که به یه دوست نیاز داره.
‫اسپانیایی بلدی؟
‫آره.
‫فیلم دوست داری؟
‫می‌دونی چطور میشه فهمید
‫یه نفر فیلم زیاد دیده؟
‫ببین، اگه یه باتری ماشین بیارن
‫و بگن می‌خوان یه کاری سرت بیارن.
‫چرت و پرته. باتری ماشین ‫هیچ‌وقت کسی رو به حرف نیاورده.
‫اطلاعات می‌خوای؟
‫باتری اون چیز اصلی نیست.
‫چیزیه که داخلشه.
‫اسید سولفوریک.
‫نابودت می‌کنه.
‫ولی زمان می‌بره.
‫ولی اگه قاطیش کنی...
‫با هیدروژن پراکسید،
‫چیزی می‌سازه که بهش میگن...
‫مایع پیرانا.
‫می‌دونی پیراناها چیکار می‌کنن، آره؟
‫گوشتت رو می‌خورن.
‫من خیلی سرسختم،
‫و همین الان بهت بگم...
‫اونا همه‌چی رو ‫از زیر زبونم کشیدن بیرون.
‫از طریق همین یه دونه جای زخم، ‫درست همینجا.
‫اینو بذاری روی پیشونیت...
‫پوستت رو می‌خوره.
‫آروم چکه می‌کنه پایین.
‫و وقتی بره توی چشمات،
‫کارت تمومه.
‫به معنای واقعی کلمه.
‫وقتی ریخته بشه، ‫حدود ۲ دقیقه وقت داری
‫قبل از اینکه بره توی چشمات.
‫پس تند حرف بزن.
‫- نه! ‫- هی!
‫این‌طوری تکون بخوری، ‫همه‌جات می‌ریزه.
‫لعنتی! چی می‌خوای؟!
‫حرف می‌زنم. حرف می‌زنم. حرف می‌زنم.
‫داری میگی می‌خوای حرف زدن رو امتحان کنی؟
‫آره.
‫منم حاضرم امتحانش کنم.
‫ولی چرت‌وپرت تحویلم بدی، ‫یه کاری می‌کنم پشیمون بشی.
‫مفهومه؟
‫آره.
‫اسمت چیه؟
‫تیاگو.
‫کی اجیرت کرد ما رو بکشی؟
‫نمی‌دونم.
‫فقط بهم گفت ‫می‌تونیم اوسمار صداش کنیم، باشه؟
‫ولی فکر نمی‌کنم اسم واقعیش باشه.
‫توی بمب‌گذاری هم کمکش کردی؟
‫بمب‌گذاری. بمب‌گذاری.
‫- من در مورد بمب‌گذاری نمی‌دونم. ‫- در مورد بمب‌گذاری نمی‌دونی؟
‫در مورد بمب‌گذاری هیچی نمی‌دونم!
‫نه! نه! نه!
‫ساعت داره تیک‌تیک می‌کنه، تیاگو.
‫بهتره چند تا جواب پیدا کنی.
‫من با اف‌آر‌پی نیستم. ‫من با اف‌آر‌پی نیستم.
‫اف‌آر‌پی؟
‫لطفاً. لطفاً.
‫اونا آدمای اوسمار هستن؟
‫آره. اوسمار.
‫من نمی‌شناسمشون.
‫لطفاً.
‫من با یه باند بیرون از ریو کار می‌کنم.
‫اوسمار بعد از بمب‌گذاری ‫باهامون تماس گرفت،
‫پیشنهاد داد برای یه قتل بهمون پول بده.
‫تا دیروز صبح هدف رو نمی‌شناختیم!
‫بس کن! لطفاً! لطفاً، بس کن.
‫دارم حرف می‌زنم دیگه!
‫از کجا می‌دونستین ‫باید به پایگاه حمله کنین؟
‫اوسمار حمله به کاروان رو لغو کرد.
‫گفت پایگاه همون‌جاییه که ‫مسیرتون رو بهش تغییر میدین.
‫لطفاً. لطفاً.
‫گفت اونجا نیروی کمی هست
‫به‌خاطر تهدیدهایی که ‫اف‌آر‌پی همه‌جا انجام می‌داد!
‫لطفاً.
‫لطفاً! لطفاً. لطفاً.
‫لطفاً.
‫لطفاً. لطفاً.
‫چطور اوسمار رو پیدا کنم؟
‫مسئله‌ی اینجا آقای کریسیه.
‫به اطمینان شما نیاز دارم ‫که اون هم داره خارج میشه.
‫وقتی پیشنهاد داد با ما کار کنه یه چیز بود.
‫ولی حالا یه آدم غیرقابل‌پیش‌بینیه ‫که اصلاً جواب نمیده
‫در حالی که من باید ‫با تروریست‌ها و فاجعه سروکله بزنم.
‫بماند که یه انتخابات هم در پیش داریم.
‫راستش، رئیس‌جمهور کارمو، ‫من با کریسی حرف زدم
‫و همین الانش هم ‫به هیچ‌کس اعتماد نداره.
‫حتی اگه کریسی ‫دختره رو به ما تحویل بده،
‫تمام چیزایی که در موردش می‌دونم ‫باعث میشه باور کنم از اونجا نمیره
‫تا وقتی که آدمایی که ‫اون ساختمون رو آوردن پایین بمیرن.
‫رئیس مونکریف،
‫برام سواله که بدونم ‫دولت شما چطور واکنش نشون می‌داد،
‫اگه یه تبعه‌ی خارجی،
‫توی کشورتون ول می‌گشت،
‫مستقل و خودسرانه عمل می‌کرد،
‫و طوری رفتار می‌کرد که ‫که تحقیقات و واکنش شما رو
‫به یه حمله‌ی تروریستی بزرگ ‫به خطر می‌انداخت؟
‫مطمئنم با استفاده از هر وسیله‌ی لازمی ‫مهارش می‌کردیم.
‫هی، چطور پیش رفت؟
‫یه ماشین می‌خوایم.
‫چرا؟ چی شد؟
‫یه راهی هست که می‌تونم کاری کنم این یارو ‫ما رو به آدمایی که دنبال پو هستن برسونه.
‫پس نمیره خونه؟
‫نه تا وقتی که ندونم با چی طرفیم.
‫باشه، ببینم چی می‌تونم گیر بیارم.
‫حالش چطوره؟
‫خوب نیست.
‫ولی دست آدمای مطمئنیه.
‫وقت رفتنه؟
‫هنوز نه.
‫اول برای یه کاری به کمکت نیاز دارم.
‫چی؟
‫در مورد دیدن خون چه حسی داری؟
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M