‫شرمنده‌ام آرچ.
‫همیشه باهات حال می‌کردم.
‫آنچه گذشت...
‫فنتانیل. آره یا نه؟
‫صد در صد.
‫باید دنبال پول باشی.
‫پلیس مسلح! پلیس مسلح!
‫ممنون. بریم؟
‫تماس می‌گیرم.
‫- تامی من کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫من که غیب‌گو نیستم.
‫چطوره پسرت رو بیاری...
‫شخصا همین رو بهم بگه؟
‫ادی رو ببر کاتزوولدز.
‫سوخت قطار سریع‌السیر هاریگان ‫رو به اتمامه.
‫وقتی خراب بشه، خیلی‌ها نابود می‌شن.
‫من می‌تونم بهت چتر نجات بدم.
‫باید از اینجا برم.
‫آرچی سر فنتانیل با خانواده استیونسون ‫همکاری می‌کرد.
‫درصد می‌گرفت ‫که مدام قانعم کنه...
‫- تو کارشون دخالت نکنم. ‫- مطمئن نیستم این‌طور باشه.
‫- منظورت اینه که میو دروغ می‌گه؟ ‫- منظورم اینه...
‫که ممکنه واقعا بدتر از این حرف‌ها باشه.
‫اگه امشب پسرم رو برنگردونی اینجا،
‫عین آفت ملخ...
‫به کاتزوولدز حمله می‌کنم.
‫تامی کجاست؟
‫صبح به خیر لندن.
‫ببینین، می‌دونم هوا خاکستریه...
‫و هنوز خیلی زوده، ‫تازه داره شش می‌شه،
‫ولی اگه همراهم هستین، ‫یه قهوه بردارین،
‫بد نیست اگه شیرینی دارین، ‫اون رو هم بدارین.
‫همراه من، کلاد و دوستانم هستین.
‫- ما هواتون رو داریم. ‫- بریم سراغ...
‫کِو؟
‫ریچی داره به همه‌مون حمله می‌کنه.
‫عزیزم، بیدار شو.
‫- چی شده؟ ‫- باید بلند شی.
‫جینا کجاست؟
‫باید در اسرع وقت آماده بشی.
‫جینا!
‫جینا؟ جینا.
‫چیه؟ جریان چیه؟
‫هری، زهره‌ترکم کردی.
‫چیزیش نیست. ببین عزیزم. ‫می‌شه آماده بشی؟
‫بابا، چی شده؟
‫هیچی. فقط می‌خوایم بریم یه‌جایی.
‫- پلیس‌ها اومدن؟ ‫- نه عزیزم. صحبت می‌کنیم.
‫فقط آماده بشین، ‫واسه امشب...
‫یه ساک کوچولو ببندین، باشه؟
‫مایک.
‫آره، می‌دونم زوده. ‫باید یه لطفی در حقم بکنی.
‫افتضاحه. کری که همسایه مونه ‫چندتا عکس برام واتس‌اپ کرد.
‫- یه فیلم گرفته. ‫- ولی ریچی خبر نداره.
‫می‌خوام همه آماده باشن. ‫به سرافینا زنگ بزن...
‫آخه آتش گرفته بود عزیزم.
‫بگو ساکشون رو ببندن ‫و زود بیان اینجا.
‫باشه، برات می‌فرستم.
‫ریچی استیونسون خونه کوین رو منفجر کرد.
‫چیزی نمونده که جمع کنیم. ‫همه‌چی نابود شده.
‫کِو. چی شده؟
‫وایستا.
‫چیزی نیست مامان. ‫حال همه خوبه.
‫بلا کجاست؟
‫هتله. پیشنهاد هری بود.
‫پال، هری کجاست؟
‫مطمئنم خودشه.
‫ببین، بهت زنگ می‌زنم. ‫زنگ می‌زنم.
‫هری.
‫کِو. با ادی بیا کارگاه.
‫نه، بابا می‌خواد همه اینجا باشن.
‫بیا کارگاه کِو. زود بیا.
‫چی شده؟
‫- چی می‌گه؟ ‫- چی...
‫بذار رو بلندگو.
‫میام.
‫هری می‌خواد با ادی برم کارگاه.
‫چی؟ من که گفتم می‌خوام همه اینجا باشن.
‫- بابا... ‫- همین الان...
‫خونه‌ات رو منفجر کردن.
‫می‌خوام خودت، سرافینا، برندان ‫و بقیه اینجا باشین.
‫زود همه رو جمع کنین.
‫هری تامی رو پیدا کرده.
‫- آماده‌این؟ ‫- واسه چی هری؟
‫بگو جریان چیه ‫تا بگم آماده‌ایم یا نه.
‫هری.
‫هری؟
‫بیاین. بریم.
‫ادی رو بیدار کن.
‫می‌شه یه چیزی بگم؟
‫نباید بگی «سرافینا و برندان.»
‫باید بگی «برندان و سرافینا.»
‫برندان پسر ماست.
‫سرافینا یه آدم عادیه...
‫که فامیلیمون رو شریکه.
‫پس باید بگی «برندان و سرافینا»، ‫نه «سرافینا و برندان.»
‫خب، سرافینا مگه به یه بانکدار سوئیسی...
‫یه میلیون نداد که طرف غیبش بزنه.
‫سرافینا آشغال بی‌مصرفی نیست...
‫که تو ویمبلدون پنج میلیون...
‫به باباش ضرر زد. مگه نه؟
‫هری؟
‫بشین پشت فرمون.
‫صبح به خیر بچه‌ها. جریان چیه؟
‫که این‌طور. واسه منه؟
‫الان دیگه به خانواده هم شلیک می‌کنین؟
‫خانواده‌ات اصلا برام مهم نیست.
‫بچه ریچی گم شده،
‫پس چشم در ازای چشمه.
‫که این‌طور.
‫خب، نباید بذارم ‫بلایی سر خانواده‌ام بیارین.
‫ببین! این‌قدر سربه‌سرم نذار رفیق.
‫تو که اصلا تفنگ نداری.
‫نه، راست می‌گی، ندارم، ولی...
‫این رو دارم.
‫صدام رو داری کانرد؟
‫صدات رو خوب دارم هری.
‫خوب دارم.
‫آره، فکرهات رو بکن.
‫ببین، می‌تونی اون ماشه رو بکشی.
‫می‌تونیم همین کار رو بکنیم، خب؟
‫ولی بهت قول می‌دم ‫تا بخوای برسی خونه،
‫باید امشب نامزدت سونیا رو...
‫از تو رود تیمز بیرون بکشی.
‫اون رفیق صمیمیت...
‫اسمش چی بود؟
‫شانس بیاری یه تار موش رو پیدا کنی.
‫شاید یه دندونش رو پیدا کنی.
‫خب؟
‫تا فردا مامانت، بابات،
‫سگت، گربه‌ات...
‫ماهی قرمزت، ‫هرچی داشته باشی...
‫من دقیقا همین رو گفته بودم.
‫خفه‌خون بگیر.
‫البته می‌تونی به جاش ‫به ریچی زنگ بزنی، خب؟
‫بهش می‌گی اومدین اینجا...
‫و کسی رو ندیدین.
‫اگه خواستین، ‫آتش راه بندازین.
‫عجله نکنین بچه‌ها.
‫عجله نکنین.
‫چیکار می‌کنیم؟
‫باشه. باشه. ببخشید.
‫خیلی‌خب. فعلا صبر می‌کنیم، خب؟
‫چه خبر بود؟
‫اشتباهی خیال کردن امروز هالووینه عزیزم.
‫بیا بغلم عوضی. ‫بیا بغلم.
‫مواظب خودت باش، فهمیدی؟
‫مواظب خودت باش. ‫باشه؟ اوهوم؟
‫- چشم. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، ریچی الان می‌خواد ‫به کارگاهمون حمله کنه، خب؟
‫- مواظبم. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، در تماس باش.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫بابا.
‫خداحافظ.
‫حالت خوبه مایک؟
‫ایشون همسرم جَنه.
‫سلام جن. خوش‌وقتم.
‫جینا، ایشون مایکه. ‫از دوستان قدیمیمه.
‫یه‌کمی تو قایقش می‌مونیم.
‫- مایک کیه؟ ‫- بهت که گفتم،
‫- از دوستان قدیمیمه. ‫- ولی تا حالا اسمش رو نشنیده بودم.
‫مطمئنی مشکلی نداری مایک؟
‫- خب، راستش رو بخوای هری... ‫- چیه؟ بگو.
‫- نه. ‫- خیلی ممنون.
‫ممنون.
‫- وندی کجاست؟ ‫- اسپانیا.
‫- عه، چه خوب. ‫- آره.
‫گربه‌ها هم تازه زاییدن.
‫- واقعا؟ ‫- آره. نه‌تا پیشی.
‫جینا، پیشی دارن.
‫- دستورالعملش رو گذاشتم. ‫- مرسی مایک.
‫- خواهش. ‫- حرف نداری.
‫- با اجازه. ‫- ممنون.
‫- مایک کیه؟ ‫ من که گفتم...
‫- از دوستان قدیمیمه. ‫- مایک کیه هری؟
‫مایک خبرنگار مشهوریه...
‫خبرنگار ورزشیه و کتاب هم نوشته.
‫اهل شرط‌بندی هم هست ‫و سی هزار پوند بهم بدهکاره.
‫نمی‌خوای بهم بگی جریان چیه؟
‫باشه، یه مسئله جزئی پیش اومده، خب؟
‫همین که حلش کنم، رفع می‌شه.
‫به نظرم بهتره تو و جینا ‫تا اون موقع...
‫یه‌کم اینجا بمونین، خب؟
‫خیلی قشنگه. ‫یه نگاهی بندازین.
‫- ماریا زنگ زده بود. ‫- جدی؟
‫رفته بود دیدن مامانش،
‫دید جسدش یه گوشه افتاده.
‫وای نه. خیلی‌خب، ببین.
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫- مواظب باش. ‫- چیزیم نمی‌شه.
‫برین پیشی‌ها رو ببینین. ‫خیلی نازن، مگه نه؟
‫پیشی خوب نیست؟ فعلا.
‫جلسه امروز صبح رو یادت نره.
‫خودم رو می‌رسونم.
‫- حواست باشه برسی هری. ‫- خودم رو می‌رسونم.
‫اینجا بزرگ شده بودی؟
‫همین که تونستم از اینجا رفتم.
‫پونزده ساله بودم.
‫دیگه طاقت نداشتم.
‫طاقت ثروت و خونه قشنگ رو نداشتی؟
‫طاقت پدرم رو نداشتم.
‫می‌تونه کاری کنه با نخست‌وزیر ملاقات کنیم؟
‫لازم نیست واسه دیدار با نخست‌وزیر ‫به مالکوم رو بندازین.
‫من هم می‌تونم ردیفش کنم.
‫می‌تونم دیدار با هر کسی خواستی رو ‫ردیف کنم.
‫البته هزینه برمی‌داره.
‫موکلان من معتقدن ‫خرجی که ارزشش رو داشته باشه،
‫هیچ عیبی نداره.
‫ما که کمونیست نیستیم.
‫گرفتی؟
‫- همه‌اش رو گرفتم. ‫- می‌شه دست من باشه؟
‫همین که یه نسخه دیگه بزنم،
‫- بهت می‌دم. ‫- چی؟
‫بده ببینم.
‫عه...
‫این‌جوری خیالم راحته.
‫تماس می‌گیرم.
‫آئودیه رو دیدیم.
‫- شناساییمون کرد. ‫- خوبه.
‫می‌خوام بدونه دنبالشیم.
‫- جَن و جینا کجان؟ ‫- سالم و سلامتن رفیق.
‫- ایول. ‫- خونه‌ات در چه حاله؟
‫نابود شده.
‫تعقیبم کردن.
‫- کیه؟ ‫- فیسکه.
‫پشت حصاره رفیق.
‫صبح به خیر ادی.
‫بیا اینجا رفیق.
‫- برو. ‫- برو تو رفیق. برو.
‫چطوره از سرش برداری؟
‫ببینین، نمی‌دونم جریان چیه، ‫ولی به من ربطی نداشته.
‫به عمرم ندیدمش.
‫کسی نگفته دیدی.
‫بوی چیه؟
‫آماده باش رفیق.
‫یا خدا.
‫یا خدای بزرگ.
‫می‌خوای چیزی که بهم گفتی رو ‫بهشون بگی؟
‫این بابا بهم گفت...
‫اگه ترتیب یکی رو بدم ‫بهم پول می‌ده.
‫چرت می‌گه.
‫گفت یه پسره رو میاره کلوپ.
‫ولم کنین بابا.
‫بمون کثافت!
‫بگو.
‫به هیوئی کمبل چاقو زد...
‫و از کلوپ فرار کردن.
‫بعدش بهم پیام داد ‫و من رفتن دنبال جفتشون.
‫برگردوندمشون کلوپ.
‫خودم رفتم.
‫وقتی برگشتم، پسره مرده بود.
‫پنجاه شصت بار چاقو خورده بود.
‫این بابا هم پیداش نبود.
‫عین سگ دروغ می‌گه.
‫چقدر بهت پول داد؟
‫ده هزار پوند.
‫آشغال کثافت!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫تف به این زندگی!
‫بلند شو.
‫می‌دونی چه غلطی کردی؟
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫پسرک خنگ کودن.
‫- برو بابا! ‫- بیا ببینم کثافت.
‫- ولم کن! ‫- عوضی!
‫می‌خوای چیکارش کنی؟
‫این کار!
‫چه مرگته؟
‫تو چه غلطی کردی؟
‫- بابا... ‫- خفه شو.
‫تبریک می‌گم پسرک خنگ کودن.
‫خونه‌مون، ‫خونه‌ای که کلی خرجش کرده بودم،
‫خونه‌ای که توش بزرگ شدی... ‫خونه من رو بمب‌گذاری کردن.
‫چیزی نمونده بود هری، جَن و جینا رو ‫عین سگ بکشن.
‫- گوشت با منه؟ ‫- آره!
‫حالا باید کل سربازهامون رو خبر کنیم،
‫هر کی خانواده‌مون در حقش لطف کرده رو ‫خبر کنیم،
‫همه‌شون رو مسلح کنیم ‫و بفرستیم تو خیابون.
‫تبریک می‌گم، جنگ راه انداختی.
‫نه لزوما.
‫نه لزوما؟
‫کارمون عین حمله به پرل هاربر می‌مونه.
‫هوم.
‫به بابا گفتی؟
‫نه. پسر خودته، ‫می‌خواستم اول خودت بدونی.
‫ای پسرک خنگ کودن.
‫بابا؟ ‫می‌تونی با این گوشی صحبت کنی؟
‫صبر کن.
‫- وای، تف به این زندگی. ‫- کیه؟
‫- وای خدایا. ‫- کیه کانرد؟
‫یه لحظه وایستا.
‫الان می‌فهمم میو، باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫- چی می‌گه؟ ‫- کوین؟
‫میو.
‫چی می‌گه؟ بذار رو بلندگو.
‫گوشی یه‌بار مصرفه بابا.
‫بدش به من.
‫کوین؟ چی شده؟
‫تامی رو پیدا کردیم.
‫تکه‌تکه شده و تو جعبه است.
‫گوشی دستته؟
‫گوشی دستمه.
‫اون شب اصلا از کلوپه خارج نشد.
‫خلاصه بگم، ‫همون فرضیاتی که داشتی...
‫واقعا رخ داده.
‫الان اونجاست؟
‫- آره. ‫- گوشی رو بده دستش.
‫- گذاشتم رو بلندگو. ‫- آها.
‫- دیگه کی اونجاست؟ ‫- هری.
‫سلام هری.
‫- سلام کانرد. ‫- دیگه کی هست؟
‫هیچ‌کس، خودمونیم.
‫ادی؟
‫- بله بابابزرگ؟ ‫- ادی.
‫می‌خوام خوب گوش کنی ‫ببینی چی می‌گم.
‫- گوشت با منه؟ ‫- بگو بهش افتخار می‌کنی.
‫اصلا افتخار نمی‌کنم.
‫بگو واقعا از خاندان هاریگانی.
‫بگو، بگو. ‫خودت هم می‌دونی دلت می‌خواد بگی.
‫ادی.
‫بعدا صحبت می‌کنیم.
‫بابا؟
‫پنج دقیقه دیگه بیا دم سونا صحبت کنیم.
‫لبخند کثافتت رو جمع کن عوضی.
‫از سر جات تکون نمی‌خوری.
‫جریان چی بود؟
‫به همین سادگی ادی رو ول کرد.
‫چه فکری تو سر باباست؟
‫یه گزینه داریم.
‫واقعا؟
‫ممکنه جواب بده.
‫قطعا برامون فرصت جور می‌کنه.
‫چه‌جوری؟
‫اصلا نمی‌شه این یکی رو حل کرد.
‫اگه اون بدبخت رو ‫زنده نکنیم،
‫هیچ راهی نیست.
‫ولی یه راهی هست، خب؟
‫یه‌کم...
‫یه‌کم ریسکیه.
‫یه‌کم خطرناکه.
‫- بگو. ‫- ولجان پیش ماست، مگه نه؟
‫به نظر من...
‫هوم؟
‫سریع‌ترین و تمیزترین ‫راه‌حل این مشکل...
‫کشتن ریچی و اطرافیان نزدیکشه.
‫آره، ولی مشکلی اینجاست...
‫که روزهای عادی هم تا دندون مسلحن.
‫خب، به کِو می‌گیم ‫با رفقای چکیش صحبت کنه.
‫باید فهرست بنویسیم. ‫فهرست کشتار.
‫کی رو بنویسیم؟
‫خب، به نظر پیش‌غذاها رو بی‌خیال بشیم...
‫و یه‌راست بریم سراغ غذاهای اصلی.
‫- ریچی. ‫- وران.
‫چی؟
‫مادر سوگوار تامی رو می‌گی؟
‫اوهوم.
‫چی؟ من از وران خوشم میاد.
‫آره، من هم از وران خوشم میاد. ‫بامزه است.
‫بامزه است؟ ‫آدم رو روده‌بر می‌کنه.
‫آره، درسته. ‫همیشه ازش خوشم می‌اومد.
‫ولی می‌دونم چه‌جوری می‌تونیم بکشیمش.
‫می‌دونم کجا و چه‌جوری بکشیمش.
‫ضمنا،
‫مگه نمی‌خوای ریچی قبل از مرگش عذاب بکشه؟
‫خب، اگه وران رو بکشیم،
‫تو در خطر می‌افتی.
‫سراغ تو هم میان.
‫از اولش قرار بود سراغم بیان.
‫من ملکه سفیدم عزیز دلم.
‫بذار فعلا ببینیم...
‫هری می‌تونه حلش کنه یا نه.
‫ولی به توافق رسیدیم.
‫نقشه ثانویه‌مون ورانه.
‫کیکو، این‌قدر مسخره‌بازی در نیار رفیق.
‫باید بری این آدرس، خب؟
‫عکس و فیلم زن و بچه‌اش رو می‌خوام، خب؟ ‫زود باش.
‫- زود باش. ‫- باشه.
‫زوشا.
‫می‌شه ادی رو برگردونی کاتزوولدز؟
‫داره کوین رو دیوانه می‌کنه.
‫- چشم. ‫- ممنون.
‫وای. ماریا.
‫ببخشید آقای هری.
‫می‌دونم همیشه سرتون شلوغه، ولی...
‫- الان آسایشگاهم. ‫- خیلی متأسفم.
‫نرسیدم...
‫- هری؟ ‫- یه لحظه.
‫الان‌هاست که چکی‌ها برسن.
‫اون کثافت هنوز دم دره.
‫آها، باشه. احیانا...
‫امکانش نیست گوشی رو بدی...
‫دست رئیست که الان باهاش صحبت کنم؟
‫نمی‌ذاره برم تو.
‫- با کی حرف می‌زنی؟ ‫- ماریا.
‫- کی؟ ‫- نظافتچیمه.
‫خیلی‌خب، نه، نه...
‫نگران نباش.
‫خیلی‌خب...
‫ببین چی می‌گم، می‌تونم همین الان راه بیفتم.
‫بیست دقیقه دیگه اونجام.
‫تو همون‌جا منتظر بمون، خب؟
‫باشه.
‫ردیفه؟ خیلی‌خب، خداحافظ.
‫کجا می‌ری؟
‫- می‌رم خانه سالمندان رفیق. ‫- چی؟
‫کارم که تموم شد بهت زنگ می‌زنم.
‫سلام ماریا. ببخشید دیر کردم.
‫نه. مرسی اومدین آقای هری.
‫خواهش می‌کنم. کجا بریم؟
‫بفرمایین.
‫سلام. من هری دا سوزا هستم،
‫ساعت ده جلسه داشتیم.
‫عذر می‌خوام، پشت ترافیک موندم،
‫ولی احیانا نمی‌شه...
‫- الان برگزارش کنیم؟ ‫- خیلی شرمنده‌ام،
‫کمکی از دستم بر نمیاد.
‫به خانم مارتینز هم توضیح دادم...
‫وقت ما تا یه سال پره.
‫آب گرم نداریم.
‫لوله‌کش که هفته پیش اومده بود. ‫به لوله‌کش زنگ بزن...
‫- و بگو دوباره بیاد. ‫- زدم، تا پنج‌شنبه...
‫- نمی‌تونه بیاد. ‫- عذر می‌خوام وسط حرفتون می‌پرم،
‫ولی مشکلی نیست.
‫اگه لوله‌کش لازم دارین،
‫می‌تونم زیر یه ساعت ‫لوله‌کش بیارم اینجا.
‫هیچ ربطی هم به مامان ماریا نداره،
‫فقط کارتون راحت می‌شه،
‫آخه کار ما همینه، ‫این‌جوری راحت‌ترین.
‫با کمال میل شماره‌اش رو براتون می‌نویسم.
‫آره. اسمش دیوه،
‫یه پا جادوگره، خیلی باهاش حال می‌کنین.
‫راستش، وقتی داشتم می‌اومدم ‫پنجره‌تون رو دیدم...
‫و اختلال وسواسی‌جبریم عود کرد.
‫برادرش استیو شیشه‌بره.
‫ردیفش می‌کنه.
‫خیلی‌خب، بهش بگین...
‫از طرف هری زنگ می‌زنین، خب؟
‫بهم مدیونه، ‫پس گمون نکنم پول بگیره.
‫اگه مشکلی پیش اومد، ‫این هم شماره خودمه.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫ببینین، من نمی‌خوام ‫وقتتون رو تلف کنم.
‫اگه فرصتی پیش اومد، ‫خیلی ممنون می‌شم...
‫بهمون خبر بدین.
‫ممنون.
‫به نظرت خبر می‌ده؟
‫زنگ می‌زنه.
‫[کیکو: عقاب به زمین نشسته]
‫چای میل دارین آقای رازبی؟
‫خیلی ممنونم.
‫حالت خوبه هری؟
‫آره. آره، خوبم.
‫در چه حالیم؟
‫خیلی‌خب، مرسی.
‫منتظر پیامم بمون. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چکی‌ها اومدن.
‫معلومه.
‫ولجان کجاست؟
‫هنوز تو کانتینره.
‫خیلی‌خب.
‫- چای می‌خوری هری؟ ‫- نه، دمت گرم رفیق.
‫بلا بهت زنگ نزده؟ ‫جواب نمی‌ده.
‫نه رفیق.
‫به خدا قسم داره یه کاری می‌کنه.
‫فقط نمی‌دونم چیکار می‌کنه.
‫بهش گفتم خونه‌اش منفجر شده،
‫ولی اصلا اذیت نشد.
‫اصلا براش مهم نبود.
‫نظری نداری؟
‫نه رفیق، نمی‌دونم.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫ردیفی دیگه؟
‫- آره، ردیفم. ‫- خیلی‌خب.
‫سلام ولجان.
‫یادته زمان آشناییمون...
‫یه چیزی بهت گفتم؟
‫یادته چی گفته بودم؟
‫بذار خودم یادت بندازم، خب؟
‫گفتم: «اگه به خانواده هاریگان کمک کنی،»
‫«خانواده هاریگان هم کمکت می‌کنه.»
‫خب؟ یادت میاد؟
‫یادت میاد؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫خب، تو به خانواده هاریگان کمک نکردی.
‫اصلا کمک نکردی، خب؟
‫در نتیجه، الان کوین که اینجاست...
‫خانواده‌اش رو از دست می‌ده،
‫من خانواده‌ام رو از دست می‌دم.
‫جفتمون می‌میریم.
‫بقیه هم به لطف تو می‌میرن.
‫ادی هم می‌میره. خب؟
‫در نتیجه، به نظرم بی‌انصافیه که خودت...
‫تو این شادی شریک نشی.
‫متوجهی؟
‫بفرما.
‫چطوره؟
‫میکا، رز.
‫من هم یه عمه رز داشتم.
‫خیلی مهربون بود.
‫- بچه‌های من رو می‌کشین؟ ‫- صد در صد رفیق.
‫نه، نه، نه، نه!
‫تف به این زندگی.
‫نه. خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم!
‫هری. هری.
‫- بیا. ‫- بچه‌هام رو نکشین.
‫- خیلی‌خب. ‫- چیه؟ بگو.
‫طبق نقشه‌مون پیش می‌ریم.
‫آره، آره رفیق. ‫ردیفیم، چطور مگه؟
‫خیال کردم می‌خوای بکشیش.
‫نه، نه، نه، نه. ‫هنوز نه. هنوز نه.
‫نه، از پسش بر نمیاد.
‫- از پس چی؟ ‫- عه، کسی با تو نبود.
‫هر وقت با تو بودیم حرف بزن کثافت.
‫ببین به چه وضعی افتاده.
‫- قبول نمی‌کنه. ‫- خب، باید...
‫چی رو قبول کنم؟
‫آره، باید باز هم بگردیم.
‫طرف داغونه.
‫برامون اهرم فشار می‌شه.
‫ردیف می‌شه رفیق.
‫شرمنده رفیق، جواب منفیه.
‫- خیلی‌خب. ‫- نه، نه، نه! خواهش می‌کنم!
‫هر کاری می‌کنم! ‫هر کاری می‌کنم!
‫- خواهش می‌کنم بچه‌هام رو نکشین. ‫- هری، هری، هری.
‫- الان چی گفتی؟ ‫- هر کاری می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم بچه‌هام رو نکشین. ‫التماستون می‌کنم.
‫جدی می‌گی؟
‫بچه‌هام رو نکشین.
‫خیلی‌خب. آفرین.
‫ادی.
‫خب ادی، کار خودت رو کردی.
‫بالاخره از برندان جلو زدی...
‫و عوضی‌ترین عضو خاندان هاریگان شدی.
‫- عذر می‌خوام، شما...؟ ‫- زرنگ‌بازی در نیار.
‫این خانواده رو بدبخت کردی.
‫این خانواده؟
‫آها، منظورت خانواده خودمه.
‫راستی، تو عمه ناتنی منی ‫یا عمه‌خونده؟
‫آخه راجع به جفتشون تحقیق کردم، ‫ولی به نتیجه‌ای نرسیدم.
‫به نفعته حرف دهنت رو بفهمی پسرک عوضی.
‫- عه، مبل جدیده؟ ‫- فرش هم جدیده.
‫به لطف آرچی.
‫آره، شنیدم اون پیرمرد خرفت مخبر بود.
‫عمرا اگه آرچی مخبر بوده باشه.
‫مامان که این‌جوری نمی‌گه.
‫مامان می‌گه فردا صبحش ‫هری رو گرفتن...
‫و کلی سین‌جیمش کردن ‫که آرچی کجاست.
‫اگه در ارتباط نبودن،
‫از کجا می‌خواستن بفهمن؟
‫ادی.
‫از دیدنت خوشحالم چاقوکش کوچولو.
‫خیلی‌خب برندا.
‫شنیدم این هفته از زندگیم...
‫به لطف تو نابود شده.
‫♪ حاضرین با اونیل... ♪
‫♪ به میدان نبرد ایرلند برین؟ ♪
‫♪ آخه امشب می‌خوایم شهر قدیمی ♪ ‫♪ وکسفورد رو آزاد کنیم ♪
‫ادی از خانواده‌اش دفاع کرد.
‫به حرفشون گوش نده عزیز دلم.
‫تو قلب تپنده...
‫خاندان هاریگانی ادی.
‫قلب تپنده‌مونی.
‫کسی جز اعضای خانواده‌مون ‫این مسئله رو درک نمی‌کنه.
‫خیلی تأثیرگذار بود میو.
‫می‌شه یادآوری کنم ‫تو با ازدواج عضو این خاندان شدی.
‫من و برندان واقعا دی‌ان‌ای هاریگان داریم.
‫خب، این مسائل خیلی مهم نیست سرافینا.
‫مهم اینه که آدم...
‫جربزه داشته باشه.
‫به حرفش گوش نده، هوم؟
‫باهام قدم بزن. بیا.
‫بیا.
‫کاپشنت رو بردار. ‫اینجا سرده.
‫اگه حرفم رو باور نکنه چی؟
‫مشکلمون همینه دیگه. ‫باید قانعش کنی.
‫مجبوری قانعش کنی، خب؟
‫- اگه نتونم چی؟ ‫- خب، مجبوری.
‫اصلا حق انتخاب نداری.
‫وگرنه ما بدبخت می‌شیم، خب؟
‫درک نمی‌کنه. ‫نمی‌فهمه. ببین،
‫از این کار خوشم نمیاد، خب؟ ‫اولا، نمی‌فهمه.
‫دوما، اگه الان ببریمش پیش ریچی،
‫ریچی یه نگاه بهش می‌اندازه و با خودش می‌گه:
‫«این پسرم تامی رو کشته»، ‫بعدش چیکار می‌کنه؟
‫اون هم بچه‌هاش رو می‌کشه.
‫پس واسه چی این همه زحمت بکشیم؟
‫بهتره خودمون الان خودش ‫و بچه‌هاش رو بکشیم...
‫آخه به هیچ دردمون نمی‌خوره.
‫ببین چی می‌گم. ببین.
‫اگه این کار رو برامون بکنی،
‫قول می‌دم همین که از اینجا بری،
‫بچه‌هات رو سوار می‌کنن...
‫و تا آخر عمرشون ‫ازشون محافظت می‌کنن.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- آره.
‫خودت فکر کن. ‫بچه‌هاش رو سوار کنیم...
‫و تا آخر عمرشون ازشون محافظت کنیم، ها؟
‫کی می‌خواد سوارشون کنه؟ من؟
‫- معلومه. ‫- شک ندارم...
‫از پسش بر میای، ولی یه نگاهی بهش بنداز.
‫داغون شده.
‫- بهش اعتماد داری؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. ‫واقعا خیلی خوش‌شانسی کثافت.
‫من بهت اعتماد ندارم، خب؟
‫اگه این کار رو نکنی، ‫من تحت‌نظرت دارم.
‫از اون‌جایی که خودم بچه‌هات رو سوار می‌کنم،
‫اندازه ایشون نیکوکاری نمی‌کنم.
‫به خودت بستگی داره.
‫می‌شه بچه‌هام رو ببینم؟
‫می‌شه با بچه‌هام صحبت کنم؟
‫نه.
‫خودت درک می‌کنی.
‫خیلی عوضیه.
‫خب، هضم ازدواج موقت...
‫من و مادرت واسه میو راحت نبود.
‫تو هم حاصل اون ازدواجی. ‫سخت بود.
‫میو همه‌چی رو سخت می‌کنه.
‫نمی‌شه راحت دوستش داشت.
‫هوم.
‫آره، وقتی ازدواج کردیم، ‫شونزده ساله بود.
‫مزرعه کناریمون مال خانواده‌اش بود.
‫یه شب...
‫در خونه‌مون رو زدن.
‫گمون می‌کردم باباش ‫با شاتگان اومده باشه.
‫خیلی مضطرب رفتم دم در.
‫بازش کردم.
‫شاتگان رو درست حدس زده بودم،
‫ولی باباش با تفنگ نیومده بود،
‫خود میو اومده بود.
‫آره. میو زن سرسختیه.
‫فقط دلم می‌خواد یه‌کم...
‫زحماتم واسه این خانواده ‫به رسمیت شناخته بشه.
‫آره، آروم باش.
‫من از زحماتت ممنونم، جدی می‌گم.
‫برندان اومده بود پیشم. ‫پیشنهادی داده بود.
‫- یا خدا. ‫- می‌گه خیلی می‌ارزه.
‫آها.
‫خب، باید پول‌های قانونی بیشتری...
‫تو حساب‌هامون بریزیم،
‫وگرنه بانک‌ها بدبختمون می‌کنن.
‫البته حواست رو جمع کن.
‫اون پسرک از قوری شکلاتی هم بی‌مصرف‌تره.
‫فقط ببین چی می‌گه،
‫ولی بدون مشورت با من ‫یه قرون هم بهش نده.
‫- فهمیدی چی گفتم؟ ‫- اوهوم.
‫- بابا؟ ‫- هوم؟
‫ادی تامی استیونسون رو کشته؟
‫آخه اگه من جای ریچی بودم، ‫به هیچ‌کس رحم نمی‌کردم.
‫کار خودش بود، مگه نه؟
‫ریچی هرچی خودم بخوام رو باور می‌کنه.
‫دقیقا هرچی خودم بخوام.
‫[سینفول مانکی]
‫الو؟
‫ریچی، منم، هری.
‫اِم...
‫خبر خوشی ندارم رفیق.
‫تامی رو پیدا کردم.
‫امان از دستت هری، ‫از این کار خوشم نمیاد.
‫آره، من هم حال نمی‌کنم.
‫اگه ببریمش پیش ریچی،
‫می‌تونه یه‌دقیقه‌ای لومون بده.
‫- ده ثانیه‌ای لومون بده. ‫- آره، می‌تونه.
‫- خیلی‌خب، ردیفه؟ ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫به نظرت از پسش بر میاد؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫بهت که گفتم تعقیبم کردن.
‫تف به این زندگی.
‫خیلی‌خب، تموم که شد ‫بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫راستی، یه شکلات مارس ‫تو داشبورده.
‫به نفعته وقتی برگشتی سر جاش باشه.
‫نمی‌خواد بیشتر از این شکلات مارس بخوری ‫مردک چاقالو.
‫رمز رو بگو.
‫باشه، چه کاری از دستم بر میاد؟
‫وصلش کن.
‫داری کدوم گوری می‌ری هری؟
‫[آرچی]
‫سلام فریسک.
‫تف به این زندگی.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫فیسک هستم، بله؟
‫قربان، همین الان یه تماس دریافت کردیم.
‫آدرس جسد آرچی هاموند رو داده.
‫پیداش کردم...
‫و انداختمش تو صندوق ماشینم.
‫می‌خواست بهم چاقو بزنه، ‫من هم چاقوش رو ازش گرفتم.
‫مقاومت کرد، من هم...
‫بهش چاقو زدم.
‫دوباره بهش چاقو زدم.
‫انداختمش ته صندوق ماشینم...
‫و بردمش تو دفترم...
‫تا از خون‌ریزی بمیره.
‫با خودم گفتم...
‫بهتره جسدش رو سربه‌نیست کنم، ‫واسه همین...
‫تکه‌تکه‌اش کردم.
‫بچه داری؟
‫آره.
‫بچه‌هات الان کجان؟
‫اسپانیا.
‫پیش کوین هاریگان نیستن؟
‫نه.
‫نه، زنم...
‫ازم جدا شده و با بچه‌هام رفته خارج.
‫آها، چه دردناک.
‫ممنون که این بابا رو آوردی پیشم.
‫دیگه می‌تونی بری.
‫من...
‫خیلی دقیق و باجزئیات...
‫با این رفیقمون صحبت می‌کنم.
‫اگه کوچک‌ترین مشکل...
‫یا تناقضی تو روایتش پیدا کنم...
‫و ببینم یه جای کار می‌لنگه...
‫دوباره باهات تماس می‌گیرم.
‫ولی فعلا...
‫ببینیم چی می‌شه.
‫فعلا...
‫حرفت رو قبول می‌کنم اِچ.
‫اُلی؟
‫همراهیش کن.
‫بفرما.
‫خیلی‌خب رفیق.
‫بیا شروع کنیم.
‫باور کرد؟
‫نمی‌دونم.
‫از این بابت مطمئنم که امشب...
‫خیلی به ولجان فشار میاره.
‫کاش ولجان رو می‌شناختم، ‫ولی...
‫اصلا نمی‌شناسمش...
‫بابا هنوز خبر نداره؟
‫نچ. به نظرم بهتره ‫از زبون تو بشنوه.
‫خیلی‌خب. من باید برم دیدن یکی، خب؟
‫به کانرد زنگ بزن.
‫سلام.
‫کوین پیام داده بود.
‫گفت امنه.
‫جوابش رو دادی؟
‫- چیزی میل داری؟ ‫- نه، باید برگردم.
‫چی می‌خوای؟
‫من گند زدم.
‫چرا؟
‫امروز آنتوان رو بردم دیدن پدرم.
‫پدرم قول داد به نخست‌وزیر معرفیش می‌کنه،
‫با کله‌گنده‌ها آشناش می‌کنه...
‫و مسلما هزینه هنگفتی هم می‌گیره.
‫- خب؟ ‫- من ازش فیلم گرفتم.
‫در واقع، آنتوان فیلم گرفت.
‫یه نسخه دیگه ازش گرفته ‫و الان تهدیدم می‌کنه...
‫اگه بهش پول ندم، ‫به بابام می‌گه چیکار کردم.
‫که این‌طور.
‫خب...
‫نمی‌شد صبر کنی فردا بهم بگی؟
‫اون‌جوری خوابم نمی‌برد.
‫آنتوان کجاست؟
‫- ساووآ. ‫- هوم.
‫ببین، خیلی خطرناکه.
‫از انفجار خونه‌ام خطرناک‌تره؟
‫خانواده‌ات از این خطرات خوشش نمیاد.
‫من آنتوان رو ردیف می‌کنم.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫- چیکار؟ ‫- همین کار.
‫عین مرغ دور هیولایی ‫روانی و بی‌وفا می‌چرخی.
‫همه‌مون هیولاییم بلا.
‫من طاقت هیولای خودم رو ندارم.
‫پس برو.
‫نمی‌تونم.
‫پس وجه اشتراکمون همینه.
‫حتما دیگه.
‫سفر می‌کنی؟
‫اسم دنیاهای موازی به گوشت خورده؟
‫دنیایی دقیقا عین همین دنیا هست...
‫و تنها تفاوتش اینه ‫که تو سگی و من گربه‌ام.
‫تو یه دنیای دیگه، ‫من گربه‌ام و تو سگی،
‫موش‌ها شیرن و نون آبیه ‫و از همین چیزها.
‫یه دنیا هم هست...
‫که هیچ خانواده هاریگانی،
‫هیچ خانواده استیونسونی، ‫هیچ جَن و کوینی وجود نداره...
‫و تو الان بهم ابراز علاقه می‌کنی.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫به کوین زنگ بزن.
‫من آنتوان رو ردیف می‌کنم.
‫سلام آرچی.